iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Άγιοι Ζαβουλών και Σωσσάνα γονείς της αγίας Νίνας της Γεωργίας, συγγενής του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.bΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Άγιοι Ζαβουλών και Σωσσάνα γονείς της αγίας Νίνας, ισαποστόλου της Γεωργίας, συγγενής του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου

Εορτάζουν στις 20 Μαΐου

Η αγία Νίνα (γεωργ. Νίνο) γεννήθηκε στα τέλη του 3ου αι. στην Καππαδοκία. Είχε στενή συγγένεια με τον άγιο μεγαλομάρτυρα Γεώργιο, σύμφωνα μάλιστα μ’ ένα παλαιό χειρόγραφο ήταν εξαδέλφη του. Γι’ αυτό η ευλάβειά της στον άγιο ήταν μεγάλη.

Ο πατέρας της Ζαβουλών, ευσεβής και φημισμένος στρατιωτικός, είχε φύγει από την πατρίδα του Καππαδοκία, για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό. Η μητέρα της Σωσάννα, γεννημένη κι αυτή στην Καππαδοκία, ήταν αδελφή του επισκόπου Ιεροσολύμων, τον οποίο ορισμένοι ταυτίζουν με τον Ιουβενάλιο.

Οι γονείς της Σωσάννας και του Ιουβενάλιου πέθαναν νέοι. Έτσι τα δύο παιδιά έμειναν ορφανά και απροστάτευτα. Σκέφτηκαν τότε να πάνε στα Ιεροσόλυμα.

Ξεκίνησαν με πίστη στο Θεό, αδιαφορώντας για το μακρινό ταξίδι. Φτάνοντας στην Αγία Πόλη, βρήκαν καταφύγιο στο ναό της Αναστάσεως. Ο Ιουβενάλιος σύντομα τοποθετήθηκε οικονόμος του Παναγίου Τάφου, ενώ η Σωσάννα μπήκε στην υπηρεσία της ευλαβέστατης Σάρας – Νιοφόρας, τη Βηθλεεμίτισσας, που ήταν εκεί διακόνισσα.

Στο μεταξύ, έφτασε στη Ρώμη ο Ζαβουλών, για τον οποίο μιλήσαμε πιο πάνω. Σύντομα κέρδισε την εύνοια του αυτοκράτορα, που τον διόρισε αρχηγό του στρατού.

Ζαβουλών και Σωσσάνα-γονεις αγ.Νινας_Sts. Zabulon and Sosana Parents of the Equal-to-the-Apostles Nino_Прпп. Завулона и Сосанны, родΤην εποχή εκείνη οι Φράγκοι επαναστάτησαν εναντίων των Ρωμαίων. Πέρασαν τις Άλπεις, προχώρησαν κατά μήκος του ποταμού Πο και στρατοπέδευσαν. Ο Ζαβουλών, με διαταγή του αυτοκράτορα, κινήθηκε εναντίον του. Με τη βοήθεια του Θεού τους νίκησε κι αιχμαλώτισε πολλούς. Ανάμεσα στους αιχμαλώτους ήταν και ο επαναστάτης βασιλιάς.

Ο Μαξιμιανός βράβευσε το στρατηγό του, ενώ τους αποστάτες καταδίκασε σε θάνατο. Οι αιχμάλωτοι ζήτησαν από τον Ζαβουλών, πριν θανατωθούν, να τους βαπτίσει στο όνομα του Θεού του, που του είχε δώσει τόσο μεγάλη δύναμη. Κι εκείνος όχι μόνο τους βάπτισε, αλλά και έπεισε τον αυτοκράτορα να τους ελευθερώσει. Οι νεοφώτιστοι τότε πήραν μαζί τους τον Ζαβουλών, για να κηρύξει τον χριστιανισμό στην πατρίδα τους. Για δέκα μέρες οι ιερείς βάπτιζαν το λαό στις όχθες του ποταμού Γανταμάρ.

Ο Ζαβουλών άφησε τους ιερείς να ολοκληρώσουν το έργο τους και ο ίδιος πήγε να προσκυνήσει στους Αγίους Τόπους. Εκεί γνωρίσθηκε με τον επίσκοπο πια Ιουβενάλιο, τον πρώην οικονόμο του Παναγίου Τάφου. Τότε, λοιπόν, η διακόνισσα Σάρα – Νιοφόρα συμβούλεψε τον επίσκοπο:

-Δώσε την αδελφή σου Σωσάννα σύζυγο στον Ζαβουλών, τον ένδοξο αυτό στρατηλάτη και θεοφοβούμενο άνδρα, που βοήθησε τους Φράγκους να γνωρίσουν το Χριστό!

Η συμβουλή της διακόνισσας φάνηκε καλή στον επίσκοπο. Έτσι, σε λίγο καιρό έγιναν οι γάμοι του Ζαβουλών και της Σωσάννας, που αναχώρησαν στη συνέχεια για την πατρική γη της Καππαδοκίας.

Από το ευλογημένο εκείνο ζευγάρι γεννήθηκε η μακαρία Νίνα, η φωτίστρια της Γεωργίας. Όταν έγινε δώδεκα χρονών, πήγε με τους γονείς της στα Ιεροσόλυμα. Ο πατέρας της φλογισμένος από αγάπη για το Θεό, θέλησε ν’ αφιερωθεί σ’ Αυτόν και να γίνει ερημίτης. Αφού πήρε τη συγκατάθεση της συζύγου του και την ευλογία του αδελφού της επισκόπου, αποχαιρέτησε με δάκρυα την κόρη του Νίνα, αναθέτοντάς την στον Κύριο, τον πατέρα των ορφανών και προστάτη των χηρών.

Μη φοβάσαι τίποτα, παιδί μου, της είπε. Μιμήσου με ζήλο το παράδειγμα της Μαρίας της Μαγδαληνής και της άλλης Μαρίας, της αδελφής του Λαζάρου. Αν αγαπήσεις όπως εκείνες το Χριστό, τότε η χάρη Του δεν θα σ’ εγκαταλείψει.

Ύστερα έφυγε κι εξαφανίστηκε στην έρημο του Ιορδάνη. Ο τόπος της ασκήσεως και του θανάτου του παρέμεινε άγνωστος.

Η μητέρα της αγίας Νίνας, η Σωσάννα, τοποθετήθηκε από τον επίσκοπο αδελφό της στον ιερό ναό της Αναστάσεως ως διακόνισσα, για να φροντίζει τις φτωχές και άρρωστες γυναίκες. Τέλος, τη Νίνα την παρέδωσαν στην ευλαβέστατη γερόντισσα Νιοφόρα, για να την αναθρέψει…

Καθημερινά προσευχόμενη, και μελετώντας τα λόγια της Αγίας Γραφής, η καρδιά της όλο και περισσότερο φλέγονταν από την αγάπη της προς τον Χριστό,
Όταν έμαθε την ιστορία του άρραφου Χιτώνα χαράχθηκε βαθιά στην καρδιά της, κι άρχισε να προσεύχεται στην Υπεραγία Θεοτόκο να την αξιώσει να Τον προσκυνήσει. Η Υπεραγία Θεοτόκος εισάκουσε τις προσευχές της και δίνοντάς στον ύπνο της έναν Σταυρό φτιαγμένο από κληματόβεργες, για να την προστατεύει από ορατούς και αοράτους εχθρούς, της είπε να πάει στη Γεωργία να κηρύξει το Ευαγγέλιο του Ιησού Χριστού και να βρει τον άρραφο Χιτώνα Του. Όταν ξύπνησε η Αγία Νίνα, είδε να κρατά στο χέρι της το θαυμαστό Σταυρό. Τον ασπάσθηκε, έκοψε μια κοτσίδα από τα μαλλιά της και την έπλεξε στο Σταυρό. Ο οποίος σήμερα φυλάσσεται επαργυρωμένος στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην Σιών, στην Τιφλίδα της Γεωργίας.

Άγιος Γεώργιος και Αγία Νίνα της Γεωργίας-Святой Георгий Победоносец родственник Святая Нина_ St. George and his kinswoman St NinoΈτσι, μετά από την εντολή της Θεοτόκου, κήρυξε το Ευαγγέλιο στη Γεωργία. Η αποστολική της δράση και το χάρισμα της θαυματουργίας οδήγησαν τους βασιλείς της Γεωργίας Μιριάν (265-342 μ.Χ.) και Νάνα στην αλήθεια του Χριστού. Αυτόν ο Θεός εξέλεξε για καθοδηγητή και διαφωτιστή του λαού της Γεωργίας, με το φως της αγίας πίστεως, όπως κατά το ίδιο χρονικό διάστημα εξέλεξε για τους Ρωμαίους και τους Έλληνες τον βασιλέα Μεγάλο Κωνσταντίνο. Χωρίς καθυστέρηση, ο Μίριαν έστειλε στον Κωνσταντίνο τους απεσταλμένους του, παρακαλώντας να του στείλη αρχιερέα και ιερείς, για να βαπτίσουν τον λαό, να τον διδάξουν την πίστη του Χριστού και να ιδρύσουν και να θεμελιώσουν στην Γεωργία, την Αγία Εκκλησία του Θεού.

Η Αγία βρήκε τον τόπο, όπου είχε εναποτεθεί ο Χιτώνας του Χριστού με αποκάλυψη θεϊκή, στη Μτσχέτα, στον κήπο των ανακτόρων, και εκεί ανήγειρε το ναό του Αγίου Στύλου (Σβετιτσχοβέλι) .

Μετά από αρκετά χρόνια ο Μίριαν έστειλε στην βασιλεύουσα νέα αποστολή, παρακαλώντας τον Μεγάλο Κωνσταντίνο να στείλη στην Γεωργία περισσότερους ιερείς, ώστε στο βασίλειό του καθένας να μπορέσει να ακούσει τον λόγο της σωτηρίας, και σε όλους να γίνη προσιτή η είσοδος στην χάρη και στην αιώνια βασιλεία του Χριστού. Παρεκάλεσε επίσης να στείλη δόκιμους ναοδόμους και εργάτες, ώστε να χτίσουν τις εκκλησίες από πέτρες. Κάποιοι λέγουν ότι ο ίδιος ο Μίριαν είχε προσωπική συνάντηση με τον Άγιο Κωνσταντίνο, και ταξίδεψε στα Ιεροσόλυμα και παρεκάλεσε εκεί στον τόπο των Θαυμάτων του Λωτ, να ιδρύση μοναστήρι στον Τίμιο Σταυρό. Με αγία αγάπη και χαρά εκπλήρωσε ο Μέγας Κωνσταντίνος το αίτημα του Μίριαν. Μαζί με πολύ χρυσό, και άργυρο, έδωσε στους απεσταλμένους του τεμάχιο από τον Ζωοποιό Ξύλο του Σταυρού, τον οποίο τότε η Αγία Ελένη είχε βρεί (το 326 μ. Χ.) τους έδωσε και ένα από τα καρφιά με τα οποία σταυρώθηκαν τα πανάχραντα χέρια του Κυρίου στον Σταυρό. Επίσης, τους έδωσε σταυρούς, και εικόνες του Σωτήρος Χριστού και της Παναγίας καθώς και λείψανα Αγίων Μαρτύρων για τον εγκαινιασμό των εκκλησιών.
Η Αγία Νίνα εν ειρήνη παρέδωσε το πνεύμα της στα χέρια του ζώντος Θεού, το 335 στην ταπεινή της καλύβα, στο χωριό Μπόντμπε και ο Θεός την δόξασε διατηρώντας το τίμιο λείψανό της άφθαρτο. Στο μνήμα της γινόνται πολλά και συνεχή σημεία και θαύματα. 

Το 1996 η Εκκλησία της Γεωργίας έκανε την επίσημη αγιοκατάταξη των γονέων της αγίας Νίνας.

***

Κάποια μητέρα, κλαίγοντας και οδυρομένη, έφερε στους δρόμους της πόλης στη Μτσχέτα το ετοιμοθάνατο παιδί της, ικετεύοντας για βοήθεια. Η Αγία Νίνα πήρε το παιδί, το έβαλε στο κρεββάτι της που ήταν από φυλλώματα και προσευχήθηκε, έβαλε πάνω τον σταυρό της που ήταν από κλήμα αμπελιού και το παρέδωσε στην θρηνούσα μητέρα ζωντανό και υγιές.
Από εκείνη την ημέρα άρχισε η Αγία Νίνα φανερά και με δύναμη να κηρύττη το Ευαγγέλιο και να καλεί τους Γεωργιανούς ειδωλολάτρες και Εβραίους σε μετάνοια και πίστη στον Χριστό. Σε όλους έγινε γνωστή η ευσεβής, δίκαιη και πάνσοφη ζωή της, ενώ η καρδία της, οι οφθαλμοί της, και η ακοή της ήταν στραμμένη στον λαό. Πολλές γυναίκες, ιδιαιτέρως Εβραίες, έφθαναν συχνά, για να ακούσουν από το μελίρρυτο στόμα της την διδασκαλία για την βασιλεία του Θεού και την αιώνια σωτηρία, και το μυστήριο της πίστης στον Χριστό.

Από τον βίο της αγίας ισαποστόλου Νίνας της Γεωργίας, Αγίου Ιουστίνου ΠόποβιτςΖαβουλών και Σωσσάνα-γονεις αγ.Νινας_Sts. Zabulon and Sosana Parents of the Equal-to-the-Apostles Nino_Прпп. Завулона и Сосанны, родzabulon-sosanaαδελφής Μαγδαληνής του Έσσεξ

Σκοπός της διαπαιδαγωγήσεως των παιδιών είναι να αποκτήσουν προσωπική αγάπη στον Χριστό και την Παναγία.

Οι χριστιανοί γονείς και δάσκαλοι και όλοι όσοι επιθυμούν να διδάξουν το χριστιανισμό οφείλουν να έχουν πάντα κατά νουν ότι ο κύριος σκοπός τους είναινα εμπνεύσουν στο παιδί προσωπική αγάπη για τον Χριστό και την Μητέρα Του. Αν ένα παιδί μεγαλώνει τιμώντας τον Χριστό και την Παναγία ως αγαπημένα πρόσωπα, αυτή η αγάπη θα στεριώσει την καρδιά του στον Θεό

Η θρησκευτική μόρφωση των παιδιών επιτυγχάνεται κυρίως με το παράδειγμα και με την ατμόσφαιρα αγάπης και προσευχής μέσα στο σπίτι. Η καρδιά του παιδιού συγκινείται. Χωρίς εξηγήσεις κατακτά την προσευχή ως φυσική δραστηριότητα, και χωρίς να έχει ανάγκη λογικών αποδείξεων γνωρίζει την παρουσία του Θεού. 
Στους βίους των αγίων βλέπει κανείς συχνά πως η ζωή ενός αγίου επηρεάστηκε από κάποιον άγιο άνθρωπο που απλώς είδε. Ο άγιος Νεκτάριος θυμόταν πάντα την αγάπη της γιαγιάς του και πώς στεκόταν όταν προσευχόταν μπροστά στις εικόνες. 

Η ελευθερία παίζει μεγάλο ρόλο στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
– Να προσευχόμαστε να δίνη ο Θεός έμπνευση. Ο Θεός φωτίζει όλους τους ανθρώπους, ιδίως τις μητέρες, και τους δίδει έμπνευση. Μόνον έτσι μπορούμε να διαπαιδαγωγήσουμε τα παιδιά.

Η αγάπη, η προσευχή και το παράδειγμα είναι περισσότερο αποτελεσματικά από τα λόγια– στην πραγματικότητα είναι αυτά που δίνουν αξία στα λόγια – όταν οδηγούμε τα παιδιά προς τον Θεό.

Δε θα βοηθήσουμε τόσο τα παιδιά μας με τα λόγια μας για τον Θεό, όσο με την παραμονή μας μέσα στην παρουσία του Θεού. 

Μαθαίνουμε τα παιδιά μας να προσεύχωνται στον Θεό για κάθε πράξη τους.

Εμπνέουμε στα παιδιά μας την αγάπη για τον Θεό και τα διδάσκουμε πώς να βρίσκουν μόνα τους το θέλημά Του. Αν μάθουμε στα παιδιά μας να αγαπούν τον Θεό και τους αγίους, «ταύτα πάντα προστεθήσεται αυτοίς» 
Από το βιβλίο: ”Σκέψεις για τα παιδιά στην Ορθόδοξη Εκκλησία σήμερα”, της αδελφής Μαγδαληνής Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ

***

Κάθε φορά που οι εχθροί του καλού, οι εχθροί του Θεού έστησαν παγίδα στον Χριστό οι ίδιοι έπεσαν σ’ αυτήν. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2016/11/10/%CE%BA%CE%AC%CE%B8%CE%B5-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%87%CE%B8%CF%81%CE%BF%CE%AF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%8D-%CE%BF%CE%B9-%CE%B5%CF%87/

Αγία Νίνα Ισαπόστολος της Γεωργίας, συγγενής του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιόφορου
https://iconandlight.wordpress.com/2019/01/13/26955/

Προσκύνημα στον ιερό τάφο της αγίας Νίνας της καρδιάς μας, στο Μπόντμπε- Bodbe της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2016/01/13/%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%86%CE%B1%CF%81%CE%BC%CF%8C%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%8C%CF%83%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%B4%CE%AF/
Προσευχή-αγια-ΝΙΝΑ_PRAYER- Моление-8456ce96d63bc489b24e155e84b2dc5b (1)
Απολυτίκιον αγίων Ζαβουλών και Σωσσάνας. Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον. (Ποίημα Χ.Μ.Μπούσια)

Θεοφρούρητον ζεύγος ανευφημήσωμεν των θεαυγών γεννητόρων της Νίνης της θαυμαστώς φωτισάσης Γεωργίαν πίστει κράζοντες· Άστρον ανδρείας, Ζαβουλών, και Σωσάννα, αρωγέ απάντων εμπεριστάτων, Χριστόν πιστοίς ιλεούσθε υμίν τοις σπεύδουσιν εκάστοτε.

Απολυτίκιον Αγίας Νίνας ισαποστόλου της Γεωργίας
Ήχος πλ. α΄. Τον Συνάναρχον Λόγον. (Ποίημα Χ.Μ.Μπούσια)

Ως ωραίοι οι πόδες σου οι ζηλώσαντες ακολουθήσαι ταις τρίβοις των αποστόλων Χριστού, Νίνα, σκεύος Παρακλήτου παμφαέστατον· όθεν τιμώντές σε πιστώς, Γεωργίας φρυκτωρέ φωτόλαμπρε, σε αιτούμεν·

Ήχος πλ. α’. Χαίροις ασκητικών

Χαίροις Καππαδοκίας βλαστέ, του Ζαβουλών και της Σωσσάνης απάνθισμα, ομόζηλε αποστόλων, της Γεωργίας πυρσέ και χαρίτων θείων ενδιαίτημα, ωράϊσμα πίστεως, Νίνα, όλβε ασύληπτε του Παρακλήτου και ευάρμοστον όργανον αγαθότητος και της Κτίστου χρηστότητος, πάντας τους μετά πίστεως τιμώντας την μνήμην σου την φωταυγή και φωσφόρον, οσίων έμπνουν θησαύρισμα, προς γνώσεως θείας και ψυχών καλλιεργείας οδούς κατεύθυνον.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις, γενναιότατε Ζαβουλών και σεμνή Σωσάννα, οι γεννήτορες της λαμπάς Νίνης, φωτιστρίας λαού της Γεωργίας, μεθ’ ης υμάς τοις ύμνων άνθεσι στέφομεν.πηγή Αγίας Νίνας_Spring of Saint Nino Bodbe_источник св. Нины_Бодбе_d8e47e5a8e93151bΑΙΝΟΙ ΚΑΙ ΣΤΙΧΗΡΑ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

Advertisements


Sts. Zabulon and Sosanna, Parents Saint Nina Enlightener of Georgia, relative of St. George the Trophy-bearer

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.bΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Rejoice!» «Peace be unto you!»

Sts. Zabulon and Sosanna, Parents Saint Nina of Cappadocia and Enlightener of Georgia, relative of the great martyr St. George (4th century)

Commemorated 20 May (2 June)

Saint Nicholas of Zicha in Serbia, describes the precious relationship between Christ and His saints in this way: “The saints are a burnished mirror in which are reflected the beauty and strength and majesty of Christ. They are the fruit on that Tree of Life which is Christ . . . . As the sun among the stars and a king among his nobles, so is Christ among His saints. This works in both directions-from Christ to the saints and from them to Christ: the saints are given meaning by Christ, and Christ is revealed through the saints”.

At the time when St. George of Cappadocia bore witness for Christ’s sake, there lived in the same city of Cappadocia a certain man who was the saint’s relative, a true believer and a man of power and eminence, and his name was Zabulon. And this Zabulon set out for Rome to serve King Maximian and win honour and renown.

In those same days, there lived in Colastra a man who had two children, a son named Juvenal and a daughter called Susanna. Then he and his wife died, leaving the brother and sister as orphans. These children departed and settled in the holy city of Jerusalem, having faith in the hope of all Christians, the holy Resurrection. Susanna’s brother Juvenal obtained the office of steward, while she served the venerable Sarah of Bethlehem.

Ζαβουλών και Σωσσάνα-γονεις αγ.Νινας_Sts. Zabulon and Sosana Parents of the Equal-to-the-Apostles Nino_Прпп. Завулона и Сосанны, родMeanwhile Zabulon the Cappadocian, whom we have mentioned above, arrived in the presence of the Emperor at the time when the Franks had rebelled against the Romans. Then God gave power invincible to Zabulon, who event forth with countless hosts against the ranks and put them to flight, capturing their king and all his chieftains. The emperor sentenced the captives to death, but before they were executed they confessed their desire to be baptized into the Christian Faith. Zabulon relayed this to the emperor, and Zabulon himself became their godfather. Then he pleaded with the emperor to have mercy on his godchildren, and the emperor set them free.

Nearly all the Franks were converted to Christianity as a result of Zabulon’s struggles on behalf of the Faith. A 9th-century Georgian hymnographer wrote, “Her father Zabulon converted Gaul with his sword, and blessed Nino converted Georgia with the Life-giving Cross.”

After this, Zabulon resolved to go to Jerusalem, and when he arrived there he shared his treasures among the poor as God enjoins. He met Juvenal, who had become Patriarch, and Zabuloll and the Patriarch became good friends. One day Sarah of Bethlehem said to the Patriarch, «Since this Zabulon is a man full of Wisdom and constant in God’s service, give him your sister Susanna as his wife.» And the Patriarch followed Sarah’s advice and married his sister to Zabuloll. The newly wedded couple moved to Cappadocia, where they had a baby girl whom they named Nino. While raising Nino, St. Sosana served God and the needy with great dedication.

She was their only Chill. When Nino reached the age of twelve, her parents sold all their possessions and moved back to Jerusalem. With the blessing of Patriarch Juvenal, Zabulon departed for the wilderness to begin a life of asceticism of the Jordan. The place where he labored is known only to God. Susanna was established by her brother the patriarch at a church to serve the poor and the sick. Nina was given to a certain pious old woman, Nianfora, for upbringing.

Every day she prayerfully read the Holy Scripture, and her heart blazed with love for Christ, Who had endured the suffering of the Cross and death for the salvation of all. When, with tears, she would read the Gospel story of the Crucifixion of our Savior, her thoughts often rested on the fate of the Lord’s robe. She asked her teacher about its present location, for she felt sure that such a holy object could not have been lost. Nianfora told St. Nina that to the north, east of Jerusalem was the country of Iberia and in it the city Mtskheta and that there, according to tradition, the Lord’s robe had been taken by the soldier who had won it by lot at Christ’s crucifixion.

The old woman’s words went deep into the heart of St. Nina. Nino began to pray fervently to the Theotokos, asking for her blessing to travel to Georgia and be made worthy to venerate the Sacred Robe that she had woven for her beloved Son. The Most Holy Virgin heard her prayers and appeared to Nino in a dream, saying, “Go to the country of the north that was assigned to me by lot and preach the Gospel of our Lord Jesus Christ. He will send down His grace upon you and I will guide and I will be your protector.”

Άγιος Γεώργιος  και Αγία Νίνα της Γεωργίας-Святой Георгий Победоносец родственник  Святая Нина_ St. George and his kinswoman St NinoBut the blessed Nino was overwhelmed at the thought of such a great responsibility and answered, “Howcan I, a fragile woman, perform such a momentous task, and howcan I believe that this vision is real?”

In response, the Most Holy Theotokos presented her with a cross of grapevines and proclaimed, “Receive this cross as a shield against visible and invisible enemies! I will be with you and not abandon you.”

When she awoke, Nino was holding the cross in her hands. She dampened it with tears of rejoicing and tied it securely with strands of her own hair.

When the Lord opened a path to her, the young Nina indeed went to Georgia, where she quickly gained the love of the people. She baptized Mirian, the Tsar of Georgia, his wife Nana and their son, Bakar, who then aided Nina in her missionary efforts zealously. In the course of her life, St. Nina traveled throughout Georgia and succeeded in bringing all the people to the Christian faith. Hearing of the power of her prayers, many of the ill began to come to her. The Bishop and priests of Constantinople were summoned, and the first Church was built in Georgia, dedicated to the Apostles. Slowly, almost all of Georgia became Christian.

St. Nina, desiring neither honor nor fame, withdrew to a mountain and there, in solitude, thanked God for the conversion of the pagans to Christianity. After several years she gave up her solitude and went to Kahetia (Khiva?) where she converted the Tsarina Sofia to Christianity. She rested from her many labors and entered into peace in the Lord in the year 335. On the place of her death, the Tsar Marian erected a Church in honor of the great martyr George, a distant relative of St. Nina. Her grave is in a church in Samtavro. She performed many miracles during her lifetime and after her death.

When the parents have God’s grace within them, the children sense it. Elder Sophrony of Essex
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/15/when-the-parents-have-gods-grace-within-them-the-children-sense-it-elder-sophrony-of-essex/Ζαβουλών και Σωσσάνα-γονεις αγ.Νινας_Sts. Zabulon and Sosana Parents of the Equal-to-the-Apostles Nino_Прпп. Завулона и Сосанны, родzabulon-sosanaSaint Nina the Equal to the Apostles and Enlightener of Georgia
commemorated January 14th

Troparion of St. Nina, Tone 4

O handmaid of the Word of God, who in preaching equaled the first-called Apostle Andrew, and emulated the other Apostles, enlightener of Iberia and reed-pipe of the Holy Spirit, holy Nina, pray to Christ our God to save our souls.

Kontakion, Tone II

Come ye all, and let us hymn today the all-praised Nina, the preacher of the Word of God, the equal of the apostles, who was chosen by Christ, the wise evangelist who has led the people of Kartalinia to the path of life and truth, the disciple of the Mother of God, our fervent helper and tireless guardian.

Troparion of St. Nina of Georgia

When the light is risen from the West, desist, O North, and blow thou, O South; for the sun ariseth to dispel the darkness, and a warm breeze draweth nigh, to melt the ice.

Behold, the holy Nina, the preacher of Christ, cometh!

Through the prayers and intercessions of Sts. Zabulon and Sosana, may the Most Holy Trinity bless all who in faith and love pray unto them!


Παραλύτου της Βηθεσδά, Ας κοιτάξουμε ο ένας τον άλλο με κατανόηση, με προσοχή κι ας έχουμε συμπόνια. Ο Χριστός είναι εκεί. Όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλο. Αντώνιος (Bloom) Μητροπολίτης Σουρόζ

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_anastasi xristou moni xorasΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Κυριακή του Παραλύτου της Βηθεσδά
(Ευαγγέλιο: Ιωάν. ε’ 1-16)

Τετάρτη Κυριακή μετά το Πάσχα

Στίχοι
Το ρήμα Χριστού σφίγμα τω παρειμένω.
Ούτως ίαμα τούτο ρήμα και μόνον.

Κυριακή του Παραλύτου
Αντώνιος (Bloom) Μητροπολίτης Σουρόζ
21 Μαΐου 2000

Εις το όνομα του πατρός και του υιού, και του Αγίου Πνεύματος.

Πόσο τραγική είναι η σημερινή ιστορία από τη ζωή του Χριστού. Ένας άνθρωπος ήταν παράλυτος για χρόνια. Βρισκόταν ξαπλωμένος σε μικρή απόσταση από την πηγή της θεραπείας του, κι όμωςο ίδιος δεν είχε την δύναμη να καταδυθεί στο νερό του καθαρισμού. Και κανείς, μα κανείς δεν βρέθηκε όλα αυτά τα χρόνια να του δείξει συμπόνια. Άλλοι έσπευδαν να είναι πρώτοι για να θεραπευτούν. Άλλοι που συνδέονταν μαζί τους με δεσμούς αγάπης ή φιλίας τους βοηθούσαν για να θεραπευτούν. Αλλά ούτε ένας δεν είχε ρίξει μια ματιά σ’ αυτόν τον άνδρα που για χρόνια λαχταρούσε την θεραπεία και δεν ήταν ικανός να βρεί τη δύναμη να θεραπευτεί.

Αν υπήρχε έστω κι ένας, αν μόνο μια καρδιά ανταποκρινόταν με συμπόνια, αυτός ο άνθρωπος θα ήταν υγιής πολλά-πολλά χρόνια νωρίτερα. Καθώς κανείς, ούτε ένας δεν βρέθηκε να του δείξει συμπόνια, το μόνο που του απέμεινε- θα έλεγα το μόνο που είχε- και το λέω αυτό με μια αίσθηση τρόμου- ήταν η άμεση παρέμβαση του Θεού.

ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ-Christ healing the Paralytic at the Pool of Bethesda-StNikita1113Περιστοιχιζόμαστε από ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη, δεν είναι μόνο εκείνοι που έχουν κάποια παράλυση και χρειάζονται βοήθεια. Αλλά τόσοι άλλοι που έχουν παραλύσει μέσα τους, και που χρειάζονται να συναντήσουν κάποιον να τους βοηθήσει. Ψυχικά παράλυτοι είναι όλοι εκείνοι που έχουν τρομάξει από την ζωή, γιατί ήταν γι’ αυτούς αντικείμενο τρόμου από τότε που γεννήθηκαν: γονείς χωρίς ευαισθησία, άκαρδοι, βίαιο περιβάλλον. Πόσοι είναι εκείνοι που ήλπιζαν, όταν ήταν ακόμα μικροί, ότι κάτι θα υπάρχει γι’ αυτούς στη ζωή. Αλλά όχι. Καμμιά συμπόνοια, καμμιά φιλία. Δεν υπήρχε τίποτα. Κι όταν προσπάθησαν να δεχθούν παρηγοριά και στήριξη, δεν έλαβαν κάτι. Κάθε φορά που πίστευαν ότι μπορούσαν να κάνουν κάτι τους έλεγαν, «Μην προσπαθείς, δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι ανίκανος γι’ αυτό;» Και ένοιωθαν όλο και πιο μειονεκτικοί.

Πόσοι άνθρωποι ήταν ανήμποροι να ζήσουν, επειδή ήταν σωματικά ασθενείς, όχι επαρκώς δυνατοί. Αλλά βρέθηκε κάποιος να τους δώσει ένα χέρι βοηθείας; Βρήκαν κάποιον να τους νοιώσει βαθειά, ώστε να βγει από την πορεία του για να βοηθήσει; Και πόσοι είναι τρομοκρατημένοι από την ζωή τους και βιώνουν καταστάσεις βίας, φόβου, βαναυσότητας… Αλλά όλα αυτά δεν θα τους είχαν πληγώσει, αν υπήρχε κάποιος να σταθεί δίπλα τους και να μην τους εγκαταλείψει.

Επομένως, όλοι μας, έχουμε γύρω μας ανθρώπους που βρίσκονται στην κατάσταση που βρισκόταν ο παραλυτικός. Αν εξετάσουμε τον εαυτό μας, θα δούμε ότι πολλοί από εμάς είμαστε ψυχικά παράλυτοι, ανίκανοι να εκπληρώσουμε τις φιλοδοξίες των ανθρώπων δίπλα μας• ανίκανοι γι’ αυτό που λαχταρούσαν να είναι, ανίκανοι να διακονήσουμε τους άλλους με τον τρόπο που μιλάει η καρδιά τους ανήμποροι να κάνουμε ο,τιδήποτε για ο,τι προσδοκούσαν, γιατί ο φόβος, η συντριβή έχει κυριαρχήσει στη ζωή τους.

Και όλοι, όλοι μας είμαστε υπεύθυνοι για τον καθένα. Είμαστε αμοιβαία υπεύθυνοι ο ένας για τον άλλο• γιατί αν κοιτάξουμε δεξιά ή αριστερά μας, πόσα ξέρουμε για τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα μας; Ξέρουμε πόσο είναι συντετριμμένοι; Πόσο πόνο έχουν στην καρδιά τους; Πόση αγωνία υπήρξε στην ζωή τους; Πόσες χαμένες ελπίδες, πόσος φόβος κι απόρριψη και περιφρόνηση, που να τους έχουν κάνει να περιφρονούν τους εαυτούς τους, ανίκανους ακόμα και για αυτοσεβασμό- πόσο μάλλον να έχουν το κουράγιο να κάνουν ένα βήμα προς την θεραπεία, την θεραπεία για την οποία μιλά το ευαγγέλιο σ’ αυτό το εδάφιο ;

Ας προβληματιστούμε. Ας κοιτάξουμε ο ένας τον άλλο κι ας αναρρωτηθούμε: Πόση αδυναμία κρύβει εκείνος ο άνθρωπος; Πόσος πόνος έχει συσσωρευτεί στην καρδιά του; Πόσος φόβος για τη ζωή – που ζωή είναι ο πλησίον μου, οι άνθρωποι που είναι η ίδια η ζωή,- έχει κυριεύσει την ύπαρξή μου;

Ας κοιτάξουμε τον άλλο με κατανόηση, με προσοχή. Ο Χριστός είναι εκεί. Μπορεί να θεραπεύσει, ναι. Αλλά έχουμε ευθύνη για τον άλλο άνθρωπο, υπάρχουν τόσοι τρόποι με τους οποίους μπορούμε να γίνουμε τα μάτια του Χριστού που βλέπουν όσους έχουν ανάγκη, τ’ αυτιά Του που ακούν τις κραυγές, τα χέρια Του που στηρίζουν και θεραπεύουν ή που κάνουν δυνατή τη θεραπεία ενός ανθρώπου.

Ας κοιτάξουμε αυτή την παραβολή με νέα ματιά• όχι με την σκέψη ότι αυτός ο ταλαίπωρος άνθρωπος, πριν δύο χιλιάδες χρόνια ήταν τόσο τυχερός που ο Χριστός έτυχε να βρίσκεται κοντά του, για να κάνει τελικά αυτό που θα είχε κάνει ο πλησίον. Ας κοιτάξουμε ο ένας τον άλλο κι ας έχουμε συμπόνια, ενεργή συμπόνια• επίγνωση• αγάπη, αν μπορούμε. Και τότε αυτή η παραβολή, δεν θα μας έχει μιλήσει και δεν θα έχει σχετιστεί μάταια με τη ζωή μας. Αμήν.

Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
http://www.mitras.ru/eng/eng_38.htm
http://masarchive.org/Sites/texts/2000-05-21-1-E-E-S-EM04-140SundayOfParalytic.html
Απόδοση Κειμένου: http://www.agiazoni.gr/article.php?id=69154013569078019168ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΤΗΣ ΒΗΘΕΣΘΑ-Paralytic of Bethesda-vindecarea-slabanogului-2Μακάριος είναι ο άνθρωπος που υπομένει όλα τα λυπηρά αυτής της ζωής με καρτερία κι ελπίδα στο Θεό. Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/28/23398/

Κυριακή του Παραλύτου, 1989, Anthony (Bloom) Metropolitan of Sourozh
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/28/%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%BF%CF%85-1989-anthony-bloom-metropolitan-of-sourozh/

Ήχος πλ. δ’

Κύριε, τον Παράλυτον ουχ η κολυμβήθρα εθεράπευσεν, αλλ’ ο σος λόγος ανεκαίνισε, και ουδέ η πολυχρόνιος αυτώ ενεπόδισε νόσος, ότι της φωνής σου οξυτέρα η ενέργεια εδείχθη, και το δυσβάστακτον βάρος απέρριψε, και το φορτίον της κλίνης εβάστασεν, εις μαρτύριον του πλήθους των οικτιρμών σου, δόξα σοι.

Και νυν… Ήχος πλ. α’

Αναστάσεως ημέρα, και λαμπρυνθώμεν τη πανηγύρει, και αλλήλους περιπτυξώμεθα. Είπωμεν αδελφοί, και τοις μισούσιν ημάς. Συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει, και ούτω βοήσωμεν· Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος.

Κάθισμα.  Ήχος γ’ Την ωραιότητα

Ρήμα Παράλυτον, μόνον συνέσφιγξεν, ως ο παγκόσμιος, λόγος εφθέγξατο, του δι’ ημάς επί της γης οφθέντος δι’ ευσπλαγχνίαν· όθεν και τον κράββατον, επιφέρων διήρχετο, καν οι Γραμματείς οράν, το πραχθέν ουχ υπέφερον, κακίας κατεχόμενοι φθόνω, τω ψυχάς παραλύοντι.


Sunday of the Paralytic, Let us look at each other with understanding, with attention and have compassion. Christ is there. All of us were responsible for one another; Anthony (Bloom) Metropolitan of Sourozh

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_371351-customname0007120-tif-07120Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Rejoice!» «Peace be unto you!»

Sunday of the Paralytic at the pool of Bethesda (John 5:1-15)

Fourth Sunday after Pascha

Sunday of the Paralytic
Anthony (Bloom) Metropolitan of Sourozh
21 May 2000

In the name of the Father, of the Son and of the Holy Ghost.

How tragic today’s story of the life of Christ is. A man had been paralysed for years. He had lain at a short distance from healing, but he himself had no strength to merge into the waters of ablution. And no one – no one in the course of all these years – had had compassion on him.

The ones rushed to be the first in order to be healed. Others who were attached to them by love, by friendship, helped them to be healed. But no one cast a glance at this man, who for years had longed for healing and was not in himself able to find strength to become whole.

If only one person had been there, if only one heart had responded with compassion, this man might have been whole years and years earlier. As no one, not one person, had compassion on him, all that was left to him – and I say all that was left to him with a sense of horror – was the direct intervention of God.

ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ-Christ healing the Paralytic at the Pool of Bethesda-StNikita1113We are surrounded by people who are in need. It is not only people who are physically paralysed who need help. There are so many people who are paralysed in themselves, and need to meet someone who would help them. Paralysed in themselves are those who are terrified of life, because life has been an object of terror for them since they were born: insensitive parents, heartless, brutal surroundings. How many are those who hoped, when they were still small, that there would be something for them in life. But no. There wasn’t. There was no compassion. There was no friendliness. There was nothing. And when they tried to receive comfort and support, they did not receive it. Whenever they thought they could do something they were told, ‘Don’t try. Don’t you understand that you are incapable of this?’ And they felt lower and lower.

How many were unable to fulfil their lives because they were physically ill, and not sufficiently strong… But did they find someone to give them a supporting hand? Did they find anyone who felt so deeply for them and about them that they went out of their way to help? And how many those who are terrified of life, lived in circumstances of fear, of violence, of brutality… But all this could not have taken them if there had been someone who have stood by them and not abandoned them.

So we are surrounded, all of us, by people who are in the situation of this paralytic man. If we think of ourselves we will see that many of us are paralysed, incapable of fulfilling all their aspirations; incapable of being what they longed for, incapable of serving others the way their heart speaks; incapable of doing anything they longed for because fear, brokenness has come into them.

And all of us, all of us were responsible for each of them. We are responsible, mutually, for one another; because when we look right and left at the people who stand by us, what do we know about them? Do we know how broken they are? How much pain there is in their hearts? How much agony there has been in their lives? How many broken hopes, how much fear and rejection and contempt that has made them contemptuous of themselves and unable even to respect themselves – not to speak of having the courage of making a move towards wholeness, that wholeness of which the Gospel speaks in this passage and in so many other places?

Let us reflect on this. Let us look at each other and ask ourselves, ‘How much frailty is there in him or her? How much pain has accumulated in his or her heart? How much fear of life – but life expressed by my neighbour, the people whom I should be able to count for life – has come in to my existence?

Let us look at one another with understanding, with attention. Christ is there. He can heal; yes. But we will be answerable for each other, because there are so many ways in which we should be the eyes of Christ who sees the needs, the ears of Christ who hears the cry, the hands of Christ who supports and heals or makes it possible for the person to be healed.

Let us look at this parable of the paralytic with new eyes; not thinking of this poor man two thousand years ago who was so lucky that Christ happened to be near him and in the end did what every neighbour should have done. Let us look at each other and have compassion, active compassion; insight; love if we can. And then this parable will not have been spoken or this event will not have been related to us in vain. Amen.
CHRIST IS RISEN! HE IS RISEN INDEED!
http://www.mitras.ru/eng/eng_38.htm
http://masarchive.org/Sites/texts/2000-05-21-1-E-E-S-EM04-140SundayOfParalytic.html
http://www.mitras.ru/eng/eng_218.htm

Sunday of Paralytic, 1989, Metropolitan Anthony (Bloom) of Sourozh 1989
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/28/23400/

His Eminence Metropolitan Anthony Bloom (1914 – August 4, 2003) was bishop of the Diocese of Sourozh, the Russian Orthodox Church in Great Britain and Ireland. He wrote masterfully about Christian prayer, and many Orthodox Christians in Great Britain and throughout the world consider him to be a saint.ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ ΣΙΛΩΑΜ_-Исцеление расслабленного в Капернауме (Мк. 2,1-12)kapernaum (1)Sessional Hymn, Tone III:

A word alone made strong the paralytic, * since it had been uttered by the universal Word,* Who had appeared upon the earth out of His love and compassion. * Wherefore, he departed hence and went forth bearing his own bed, * and the scribes, although they saw this great deed which was brought to pass, * since they were held by evil and palsied ** in soul by their envy, they endured not.

Glory…, Tone VIII:

O Lord, not the pool, but Thy word * healed and renewed the paralytic; * nor was he hindered by his infirmity of many years; * for the might of Thy voice proved to be more effective. * And he cast off his heavy burden * and carried the weight of his bed as a testimony to the abundance of Thy compassions. ** Glory be to Thee.

Now & Ever …, Tone pl. 1d. :

It is the day of the Resurrection. Let us shine brightly for the festival, and also embrace one another. Brethren, let us say even to those who hate us, ʺLet us forgive everything for the Resurrection.ʺ And thus let us cry aloud, ʺChrist is risen from the dead, by death trampling down upon death, and to those in the tombs He has granted life.ʺ
Christ is risen from the dead, by
death trampling down upon death, and
to those in the tombs He has granted life. (3)

Scripture readings for the feast are the following: At the Divine Liturgy: Acts 9:32-42 and John 5:1-15.

Gospel According to St. John [5:1-15]

At that time: there was a feast of the Jews; and Jesus went up to Jerusalem. Now there is at Jerusalem by the sheep market a pool, which is called in the Hebrew tongue Bethesda, having five porches. In these lay a great multitude of impotent folk, of blind, halt, withered, waiting for the moving of the water. For an angel went down at a certain season into the pool, and troubled the water: whosoever then first after the troubling of the water stepped in was made whole of whatsoever disease he had. And a certain man was there, which had an infirmity thirty and eight years. When Jesus saw him lie, and knew that he had been now a long time in that case, he saith unto him, Wilt thou be made whole? The impotent man answered him, Sir, I have no man, when the water is troubled, to put me into the pool: but while I am coming, another steppeth down before me. Jesus saith unto him, Rise, take up thy bed, and walk. And immediately the man was made whole, and took up his bed, and walked: and on the same day was the Sabbath. The Jews therefore said unto him that was cured, It is the sabbath day: it is not lawful for thee to carry thy bed. He answered them, He that made me whole, the same said unto me, Take up thy bed, and walk. Then asked they him, What man is that which said unto thee, Take up thy bed, and walk? And he that was healed wist not who it was: for Jesus had conveyed himself away, a multitude being in that place. Afterward Jesus findeth him in the temple, and said unto him, Behold, thou art made whole: sin no more, lest a worse thing come unto thee. The man departed, and told the Jews that it was Jesus, which had made him whole.

Refrain: The angel cried unto her that is full of grace: * Rejoice, O pure Virgin! And again I say, rejoice! * For thy Son is risen from the grave on the third day, * and hath raised the dead, O ye people, be joyful!

Irmos: Shine, shine, O new Jerusalem, * for the glory of the Lord is risen upon thee; * dance now and be glad, O Zion, * and do thou exult, O pure Theotokos, * in the arising of Him Whom thou didst bear.

In Thy indescribable compassion, O Christ our God, have mercy on us and save us, now and ever and unto ages of ages. Amen.


Είμαστε από κείνη τη γενιά των αθανάτων, που βγαίνει ζωντανή από τις συμφορές.. Τα δικά μας χώματα είναι ζυμωμένα με ουρανό. Είναι ραντισμένα με αγιασμό… η άνοιξη θα ‘ρθει! Θ’ ανατείλει ο ήλιος απ’ τα Χώματα! Μαρίας Μουρζά

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.bΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων, 
19η Μαΐου

της Μαρίας Μουρζά

Ξαφνικά ένα πρωί βρεθήκαμε υπό ζυγόν, περικυκλωμένοι από “σωτήρες” που ψάχνουν με σπουδή να βρουν τρόπους εξόντωσης… Να τρώμε χώμα και να δοξάζουμε αυτούς που μας εξασφαλίζουν το έδεσμαχώμα χωρίς ουρανό, χώμα έως θανάτου. Αυτός ήταν ο στόχος: η ζωή μας κάτω από το χώμα! Εκεί την οδηγούν και περιμένουν χαιρέκακα την εκ του φόβου γενική παραλυσία, την εκ του φόβου πλήρη αδράνεια, την εκ του φόβου υποταγή. Είναι αλήθεια ότι περάσαμε ένα σοκ. Όμως λειτούργησε γρήγορα ο νους, ο μέσα νους. Κι ανοίξαμε τα μάτια, τα μέσα μάτια: Ποιός να φοβηθεί; Και γιατί να φοβηθεί;

Οι “σωτήρες” μας δεν ξέρουν την αληθινή καταγωγή μας. Δεν ξέρουν ότι είμαστε από κείνη τη γενιά των αθανάτων, που το χώμα δεν το λέει χώμα, που το χώμα δεν το λέει μνήμα. Είμαστε από κείνη τη γενιά που το λέει Μήτρα: Τα δικά μας τα χώματα γεννάνε και γεννοβολάνε και βλαστάνουν ζωή ισχυρότερη από την πρώτη ικανή να τινάξει στον αέρα όλες τις ταφόπετρες που βάλαν στα κεφάλια μας οι ευροφαρισαίοι και οι ευροϋποκριτές.

Οι “σωτήρες” μας δεν ξέρουν ότι τα δικά μας χώματα είναι ζωντανά. Φυλάνε κατακόμβες, κρησφύγετα, κρυφά σχολειά, τόπους λατρείας, βημόθυρα, θεμέλιους λίθους ναών, ανώνυμους ήρωες, ανώνυμους μάρτυρες, άγια σώματα που μυροβλύζουν, άγια λείψανα που θεραπεύουν.

Εμείς δεν τα λέμε χώματα αυτά. Τα λέμε προζύμι! Πού σου ενεργοποιεί όλο το φύραμα που σου ευωδιάζει όλο το φύραμα, που σου αγιάζει, που από κεί τρώνε και θα τρώνε οι επερχόμενες γενιές και θα αθανατίζονται: Θα ξέρουν δηλαδή ότι από τον Θεό ήρθαν και στο Θεό πηγαίνουν και τον Θεό μόνο προσκυνούν! Αυτός ήταν ο στόχος: η ζωή μας κάτω από το χώμα! Όμως ποιός να φοβηθεί; Και γιατί να φοβηθεί;

Οι “σωτήρες” μας δεν ξέρουν ότι είμαστε από κείνη τη γενιά των αθανάτων, που βγαίνει ζωντανή από τις συμφορέςγιατί ξέρει να μετανοεί, γιατί ξέρει να ομολογεί: έφταιξα και ξαναρίζω πάλι. Οι “σωτήρες” μας δεν ξέρουν ότι ο ενταφιασμός μας δε συνεπάγεται το θάνατό μας.  Είμαστε από κείνη τη γενιά που δεν πεθαίνει, όταν ενταφιάζεται!

Ο ενταφιασμός μας δεν είναι τέλος, είναι αρχή. Κυοφορία είναι… προσμονή επερχόμενης άνοιξης… Προσδοκία ζωής αθανάτου! Τα δικά μας χώματα είναι ζυμωμένα με ουρανό. Είναι ραντισμένα με αγιασμό. Και γι’ αυτό δεν πέθαιναν τους ζωντανούς. Ζωντανεύουν τους νεκρούς. Φυτεύεις σπόρο και παίρνεις δέντρο! Δύει ένας και αναδύεται Έθνος!

Η ζωή μας κάτω απ’ το χώμα! Γιατί δεν ξέρουν πόσο πανίσχυρη είναι η άνοιξη που κυοφορείται αθόρυβα κάτω απ’ τα μάρμαρα! Δεν υπάρχει περίπτωση: είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει, θα ραγίσει το μάρμαρο ραγίσματα χίλια και η άνοιξη θα ‘ρθει!
Θ’ ανατείλει ο ήλιος απ’ τα Χώματα! Και θα μάθουν αυτοί που δεν ξέρουν ότι, …ο,τι κι αν κάνουν δεν μπορούν να πειράξουν την ψυχή μας! Θα το μάθουν κι αυτοί όλοι που δεν ξέρουν πόσο αλώβητος ο άνθρωπος ο βαπτισμένος εις το όνομα της Αγία Τριάδος
Η ζωή μας ανδρώνεται στα δύσκολα! Η ζωή μας φωτίζεται στα σκοτεινά! Η ζωή μας μεγαλύνεται στα αντίξοα! Και ποιός θα φοβηθεί; Και γιατί να φοβηθεί;

Απόσπασμα από το βιβλίο της Μαρίας Μουρζά “Εν μέσω κρίσης”.Αγ.Γεώργιος Περιστερεώτας_MG_0061 (1)Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Ελπίδα στον Θεό και πίστη. Έφτασε ο καιρός.
Θα πάρουμε όλα τα μέρη της Μ. Ασίας που μας ανήκαν, και μάλιστα από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Σμύρνη. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε ορθόδοξοι

Ο Γέροντας Άγιος Παΐσιος έλεγε: Σήμερα το να διαβάζει κανείς τους προφήτες είναι σαν να διαβάζει εφημερίδα. Τόσο ξεκάθαρα είναι γραμμένα.

«Ελπίδα στον Θεό και πίστη. Έφτασε ο καιρός. Οι Τούρκοι δεν έχουν πολλές μέρες ακόμα… θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι, έχουν τα κόλλυβά τους στο ζωνάρι. Πιστεύω ότι έφτασε η ώρα να πάρουμε την Πόλη’…»

Να γνωρίζεις ότι και η Τουρκία θα διαλυθεί. Θα γίνει πόλεμος σε δύο ημίχρονα. Εμείς θα είμαστε οι νικητές γιατί είμαστε ορθόδοξοι.

Οι Ρώσοι θα κτυπήσουν τους Τούρκους και θα τους διαλύσουν. Όπως ένα φύλλο χαρτί που το χτυπάς και διαλύεται, έτσι και οι Τούρκοι θα διαλυθούν… Θα σβήσουν ως έθνος και η έκταση ολόκληρης της Τουρκίας θα καταντήσει αχανής έρημος. Επτά ώρες θα περπατάς γιά να συναντήσεις εκεί άνθρωπο…

Πρώτα θα γίνει ένας μεγάλος πόλεμος. Πολύ μεγάλος! Θα χυθεί πολύ αίμα. Θα πάρουμε και την Πόλη. Θα χυθεί, όμως, πολύ αίμα! Όπως λέει και η προφητεία του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, τριών χρονών δαμάλι θα κολυμπάει στο αίμα. Αυτός ο πόλεμος θα είναι πολύ μεγάλος˙ θα είναι γενικός πόλεμος. Τέτοιος πόλεμος δε θα έχει ξαναγίνει…. όποιος πάρει μέρος σ΄ αυτόν τον πόλεμο (εν. τον ευρωπαϊκό), χάθηκε… Τότε, επειδή ο κόσμος στην Ελλάδα θα φοβηθή πολύ, πολλοί θα στραφούν προς την Εκκλησία, προς τον Θεό, και, απʼ τον φόβο τους, θα μετανοήσουν. Γι’ αυτό, λέει, επειδή θα υπάρξη μετάνοια, δεν θα πάθουμε κακό οι Ελληνες. Ο Θεός θα λυπηθή την Ελλάδα..

Οι Τούρκοι έχουν να πληρώσουν πολλά, από αυτά που έχουν κάνει. Αυτό το Έθνος θα καταστραφεί, διότι δεν προήλθε με την ευλογία του Θεού. Τα κόλλυβα τους τα έχουν στο ζωνάρι τους (δηλαδή πλησίασε το τέλος τους). Ο Άγιος Αρσένιος έλεγε πριν την Ανταλλαγή: ¨Την πατρίδα μας θα την χάσουμε, αλλά πάλι θα την βρούμ娻.

Παναγία Σουμελά_Sümela Manastırı_Монастырь Панагия Сумела_ Sumela Monastery_Soymela2«Η Τουρκία θα διαμελισθεί σε 3-4 κομμάτια. Ήδη έχει αρχίσει η αντίστροφή μέτρηση. Εμείς θα πάρουμε τα δικά μας εδάφη, οι Αρμένιοι τα δικά τους και οι Κούρδοι τα δικά τους. Πολύ σύντομα, οι προσευχές που γίνονται κάτω από την επιφάνεια της γης, θα γίνονται επάνω στην γη και τα κεράκια που ανάβονται κάτω, θα ανάβονται επάνω. (Ο Γέροντας αναφερόταν στους Έλληνες κρυπτοχριστιανούς της Τουρκίας). Θα τα δεις, παιδί μου. Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί. Όλα αυτά θα γίνουν μέσα στα χρόνια αυτά. Έφτασε ο καιρός. (Λάμαρης Δημήτριος, Πάφος Κύπρου) «Η Τουρκία θα διαλυθεί και, μάλιστα, θα τη διαλύσουν οι ίδιοι οι σύμμαχοι».

Στη Μικράν Ασίαν έχουμε πολλά άγια λείψανα. Κάθε σπιθαμή και βρίσκεις άγια λείψανα…

Οι Τούρκοι … ας τους αυτούς, δεν έχουν πολλές μέρες ακόμα. Αυτοί τα κόλλυβα τα έχουν στο ζωνάρι τους. Τάχουνε, τα κουβαλούν μαζί τους…’. Θα πάθουν μεγάλο κακό. Θα γίνει σύγκρουση στο Αιγαίο. Εμείς δεν θα πάθουμε μεγάλο κακό. Τότε θα επέμβει από πάνω ο Ρώσος και θα γίνει όπως τα λέει η προφητεία του Αγίου Κοσμά. Οι μεγάλοι θα φροντίσουν ….Την Κωνσταντινούπολη οι Έλληνες πρέπει να την φυλάξουν. Και, έτσι, ο Θεός θα την χαρίσει σε εμάς. Θα μας βοηθήσει ο Θεός, γιατί είμαστε ορθόδοξοι ’ ..Θα λειτουργήσουν οι πνευματικοί νόμοι.
Υπάρχει η μαγιά και αυτή η μαγιά κρατάει την Εκκλησία και την Ελλάδα. Γι αυτή τη μαγιά ο Κύριος θα κάμει ότι θα κάμει’.

«Υπάρχει η Μεγάλη Ρωσία. Η Ρωσία θα ξαναγίνει μία από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Εμείς, ως Έλληνες, θα πρέπει να είμαστε σύμμαχοι, βοηθοί και αρωγοί της, διότι είναι η μοναδική Ορθόδοξη Μεγάλη Δύναμη. Η Ρωσία θα είναι πάντα δίπλα μας. Οι Ρώσοι θα είναι τα μοναδικά αδέλφια μας, οι σύμμαχοί μας ενάντια στους Τούρκους. Ο πόλεμος με την Τουρκία είναι πάρα πολύ κοντά…. «Μη στενοχωριέστε», συνέχισε, «θα νικήσουμε, θα νικήσουμε τους Τούρκους. Η Κωνσταντινούπολη θα ξαναγίνει ελληνική. Θα ξαναλειτουργήσει η Αγία Σοφία. Η Κωνσταντινούπολη θα ελευθερωθεί. Και μάλιστα με τη βοήθεια όχι μόνο των Ρώσων και των ιδικών μας δυνάμεων αλλά και ανθρώπων που κρύβονται πίσω από κάποια ιδιωτικά συμφέροντα, τα οποία βρίσκονται στην Αμερική! Αυτοί, για διαφόρους λόγους, θέλουν το διαμελισμό της Τουρκίας.» (Βαλίδης Σταύρος, Αντιστράτηγος ε.α. ΕΛ.ΑΣ, Θεολόγος, πρώην Διοικητής Αστυνομικού Τμήματος Αγίου Όρους)

Έχω την εντύπωση, μου είπε, ότι έφθασε πιά η ώρα, γιά να πάρουμε την Πόλη… :¨Μην στεναχωριέστε, παιδιά μου, ο Θεός αγαπάει πολύ την Ελλάδα και τους Έλληνες. Έστω και λίγοι, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού να μείνουν πιστοί, θα προστατεύει ο Θεός την Ελλάδα ¨…. να μην στεναχωρούμαστε και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι υπέρ των Ελλήνων… «είναι πολύ κοντά ο καιρός ».αγια σοφια-Κωνσταντινούπολη_Constantinople_Константино́поль-agiasofia2Θα κανονίσει ο Χριστός τις υποθέσεις του Έθνους. Αν έμενε σ᾽ εμάς αυτή η δουλειά, το τινάζαμε στον αέρα το Έθνος…
Το Γένος μας θα μεγαλώσει, αν και οι υποτιθέμενοι φίλοι μας θα ήθελαν να το τσαλακώσουν και θα τους ήταν πολύ ευχάριστο. Αλλά ο Θεός δε θα επιτρέψει. Η Τουρκία θα καταστραφεί. Έρχεται μεγάλη μπόρα σύντομα. Θα μας αγγίξει, αλλά δε θα μας καταστρέψει.
Μετά απ’ αυτή την μπόρα, θα επέμβει η Χάρη του Χριστού. Όλοι ανεξαιρέτως θα πιστέψουν. Δε θα υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος άπιστος. Ωστόσο, δε θα έχουν το μισθό των σημερινών Χριστιανών…

Μη φοβάσθε. Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάση; Ούτε και τώρα θα χαθούμε. Ο Θεός μας αγαπά. Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μια μπόρα θα είναι.

«Θα την πάρουμε την Πόλη, Γιώργο, αλλά θα γίνει μεγάλος πόλεμος!
Και δε θα πάρουμε μόνο την Πόλη, Γιώργο, αλλά και όλα τα μέρη της Μ. Ασίας που μας ανήκαν, και μάλιστα από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Σμύρνη. Όλα τα χαμένα μέρη μας, τις χαμένες Πατρίδες … ¨Όπως ξέρεις, εγώ δεν διαβάζω εφημερίδες, αλλά αυτά τα μαθαίνω από αλλού…¨

Σημεία, σημεία των καιρών, δεν βλέπετεΠρέπει να΄ναι βόιδι – να με συγχωρείτε – κανείς, για να μην καταλαβαίνει με όλα αυτά που γίνονται …Πολλοί από τους άγιους πατέρες θα ευχόντουσαν να ζήσουν στην εποχή μας, γιατί είναι εποχή ομολογίας. Οι καιροί είναι δύσκολοι, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε. 

Ο Θεός μας είπε ότι θα μας δείχνει σημεία. Τα πράγματα, όμως προς τα εκεί βαδίζουν…’

Ω, αν καταλαβαίναμε την μακροθυμία του Θεού! Εκατό χρόνια χρειάσθηκαν για να γίνη η Κιβωτός του Νώε. Μήπως ο Θεός δεν μπορούσε να κάνη γρήγορα μια Κιβωτό; Αλλά άφησε τον Νώε να παιδεύεται εκατό χρόνια, για να καταλάβουν και οι άλλοι και να μετανοήσουν. Εκείνος έλεγε: «Δέστε, θα γίνη κατακλυσμός! Μετανοήστε!» Εκείνοι τον κορόιδευαν.

Νέοι Άγιοι του Πόντου
https://iconandlight.wordpress.com/2016/05/19/8644/

Μνήμη Γενοκτονίας των Ποντίων, Την πατρίδα μας θα την χάσουμε, αλλά πάλι θα την βρούμε…
https://iconandlight.wordpress.com/2017/05/18/17781/

Αιωνία η μνήμη των μαρτύρων
της ποντιακής γης…Ποντος_ξεριζωμος_3erizomosΑπολυτίκιον Αναστάσιμον: Ήχος βαρύς.

Εσφραγισμένου του μνήματος η ζωή εκ τάφου ανέτειλας Χριστέ ο Θεός, και των θυρών κεκλεισμένων, τοις Μαθηταίς επέστης η πάντων ανάστασις, πνεύμα ευθές δι’ αυτών εγκαινίζων ημίν, κατά το μέγα σου έλεος.

Κύριε, τους μοχλούς τους αιωνίους συντρίψας, και δεσμά διαρρήξας, του μνήματος ανέστης, καταλιπών σου τα εντάφια, εις μαρτύριον της αληθούς τριημέρου ταφής σου, και προήγες εν τη Γαλιλαία, ο εν σπηλαίω τηρούμενος, Μέγα σου το έλεος, ακατάληπτε Σωτήρ, ελέησον ημάς.

Απολυτίκιον των Ποντίων Νεομαρτύρων – 19 Μαΐου, (Δρ. Χ.Μ. Μπούσια)
Ήχος πλ. α’ Τον συνάναρχον Λόγον

Ανωνύμων μαρτύρων Ποντίων σύλλογον των εν εσχάτοις τοις χρόνοις αποκτανθέντων χέρσι μιαιφόνοις των υιών της Άγαρ μέλψωμεν κράζοντες• νέοι αθληται, τοις ικέταις τοις υμών βραβεύσατε ουρανόθεν χαράν και δύναμιν τρώσαι εχθρών απίστων άπαν φρύαγμα.

Ωδή στ’ Την δέησιν
Ως έχοντες παρρησίαν, άγιοι, Τραπεζούντος, Αμασείας, Σινώπης, Αργυρουπόλεως τε Κοτυώρων και των περάτων του Πόντου ανώνυμοι, τον Λυτρωτήν υπέρ ημών μη ελλίπητε καθικετεύοντες.

Ωδή ζ’ Οι εκ της Ιουδαίας
Αδελφούς κεκρυμμένους δια φόβον τυράννων εχθρών της πίστεως ημών τους εν τω Πόντω δεσμά τα της δουλείας χαλεπώς υπομείναντας, του Σουμελά θαυμαστή, επίβλεψον, Παρθένε.

Şevval Sam
Ben seni sevdiğimi – Την Πατρίδα μ΄ έχασα


Day of Remembrance of the Pontic Greeks Genocide of Asia Minor

Day of Remembrance of the Pontic Greeks Genocide of Asia Minor
May 19th of each year

Saint Paisios the Athonite said:
«Holy Arseny Cappadocian (November 10) said in Farasah believers that they will lose the fatherland, but soon again get it.»

Παναγία Σουμελά_Sümela Manastırı_Монастырь Панагия Сумела_ Sumela Monastery_Soymela2”Can we read the signs of the times? ..Our times say something which is very worrying: while centuries back the Christian Church proclaimed its message in a credible, acceptable way, while people who heard the message did receive it and believed it, it seems that our message reaches only the few. It is not because the truth has changed, or because we must preach another Gospel than the integrity of the Gospel of Christ. … And here, we must read the signs of the times. The times, the people around us, the world is standing in judgement over us.” (Metropolitan Anthony of Sourozh)

Saint Paisios the Athonite predicted that:
Know that Turkey will collapse. There will be war two and a half years. We shall be victorious because we — Orthodox.
(The Turks) will be destroyed. They will be eradicated because they are a nation that was built without God’s blessing. One third of the Turks will go back to where they came from, the depths of Turkey. One third will be saved because they will become Christians, and the other third will be killed in this war.”
Turkey will be dissected. This will be to our benefit as a nation. This way our villages will be liberated, our enslaved homelands. Constantinople will be liberated, will become Greek again. Hagia Sophia will open again,”
Greece in no way be affected, because God loves it. In Asia Minor, we had a lot of relics. On each piece of land you will find relics. Take the Hagia Sophia and the gates will open. These gates nobody knows … we shall see, however, what will?
As long as there is faith and hope in God, a lot of people will rejoice. All that will happen in these years. The time has come.”

***

Last Words before death: A Final letter
Alexandros Akritidis, tradesman of Trapezounta (Trabzon)

1921 7pm, 5 Sunday
My beloved Clio,

Today in prison virtually all of us, from different regions, undertook mass and holy communion. It has been decided that we are all to be killed by hanging. Tomorrow 60 of us including 5 from Trapezounta will be taken to the gallows for execution.

On Tuesday I will no longer be alive. May God claim the skies and give you His blessing and patience so that you don’t encounter any more hardship.

When you learn about this deplorable event, do not spoil the world, have patience.
The children must continue to play and dance. I hope you can organise things as you know best.

Let my dear Theodore undertake the fatherly duties and not do wrong to any of the other children. Yergon should finish his schooling and become a good citizen. He can take Gianni to work with him. Of the little ones, send Panagioti to school, and Valentini must learn to sew. Do not leave Fofo from beside you for as long as you live.

To Stathis I give me best wishes and his obligation to you, to fulfil all the family duties that I would normally do without pay.

To Priest Simeon may he keep me in his memory for as long as he lives. Give 5 liras to Filoptochon, 5 liras to Merimnan and 5 liras to Lykasti’s school May all my brothers and sisters in law forgive me, as well as all my siblings and friends.

Goodbye, I go to our father and may you all forgive me.

Yours,

Al. G. Akritidis

Source: The Brotherhood of Kromni Kalamaria, Greece
‘Living Memories of Pontus’ Merimnas Pontion Kirion, Thessaloniki, Greece 1988
page 196, translated from Greek
http://pontosworld.com/index.php/genocide/other/115-alexandros-akritidis


Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι γλυκύτερος από το μέλι• πιό πολύτιμος απ’ όλους τους ορατούς θησαυρούς• πιό ακριβός απ’ την ίδια τη ζωή μας, η Αγάπη πάνω απ’ όλες τις αγάπες. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Μυροφόρες_ Myrrhbearers_ Жёны-мироносицы_1302627922_st.-pauls-mount-athos-019-1-origΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

«Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ εστί μου άξιος» Ματθ. 10,37

Όλο το Ευαγγέλιο μας διδάσκει ότι πρέπει ν’ αφήνουμε τα πράγματα μικρότερης άξιας για τα υψηλότερα, τα προσωρινά για τα αιώνια, τα λιγότερο καλά για τα καλύτερα, τα ευτελέστερα για τα πολυτιμότερα. Αν η ευαγγελία -η καλή είδηση του Ευαγγελίου- δεν υποσχόταν υψηλότερη άξια, ποιός θα άφηνε τα μικρότερης αξίας πράγματα; Αν το Ευαγγέλιο δεν αποκάλυπτε την υπεροχή των πολύτιμων αγαθών, ποιός θ’ άφηνε τα ευτελέστερα αγαθά; Ποιός θα άφηνε το μέλι και το γάλα, εάν δεν έβρισκε κάτι γλυκύτερο; Ποιός θ’ άφηνε πατέρα και μητέρα, αν δεν έβρισκε κάποιον ακόμη πιο στενό συγγενή; Ποιός θ’ άφηνε παιδιά και φίλους, αν δεν αναγνώριζε κάποιον πιο αγαπητό; Ποιός θα έδινε τη ζωή του εκουσίως στο μαρτύριο και στον θάνατο, εάν δεν αντιλαμβανόταν την αιώνια ζωή;

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι γλυκύτερος από το γάλα και το μέλι• είναι ο πιο στενός συγγενής μας, πάνω κι απ’ τον πατέρα και τη μητέρα μας• πιό αγαπητός σ’ εμάς απ’ ό,τι τα ίδια τα παιδιά και οι φίλοι μας• πιό πολύτιμος απ’ όλους τους ορατούς θησαυρούς• πιό ακριβός απ’ την ίδια τη ζωή μας, διότι Εκείνος δίνει την αιώνια ζωή. Συγκρινόμενο μαζί Του καθετί στον κόσμο είναι κατώτερο, ευτελέστερο, πικρό, αδύναμο, ασήμαντο και προσωρινό. Όποιος δέχεται Αυτόν είναι εύκολο να αφήσει τα πάντα, διότι λαμβάνει το καλύτερο, το άριστον, Αυτόν, ο οποίος είναι το άριστον.

Κύριε Ιησού, Συ που είσαι η Κιβωτός όλων των αιωνίων θησαυρών, βοήθησέ μας ν’ απαλλαγούμε απ’ όλα και ν’ ακολουθήσουμε Εσένα μόνο: το Καλό μας, τη Ζωή μας.

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο πρόλογος της Αχρίδος», Φεβρουάριος, εκδ. Άθως)