iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Να βλέπεις στο πρόσωπο του αδελφό σου τον ίδιο τον Χριστό. Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

Leave a comment

Χριστούγεννα πίσω από τα κάγκελα

(κείμενο ενός φυλακισμένου παιδιού, που συγκλονίζει με τα λόγια του, αλλά και με το γράμμα της μητέρας του, που παραθέτει)

χριστουγεννα3 (1)(Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Εἶναι τά δεύτερα Χριστούγεννα πού περνῶ μέσα σέ πηχτό σκοτάδι, μέσα σέ νύχτα δίχως σύνορα. Ὁ χρόνος δέν μέ ἀπασχολεῖ, δέν τόν μετρῶ. Δέν χρειάζομαι ρολόι οὔτε ἡμερολόγιο. Ζῶ σέ ἔγκατα βαθιά, δέν ξεχωρίζω τίς ὧρες, τίς μέρες, τούς μῆνες, τά χρόνια. Μέ τή μυρωδιά νιώθω τά Χριστούγεννα κι ὄχι μέ τά μάτια. Τά νιώθω στόν ἀέρα.Κάθομαι μέ τό βλέμμα καρφωμένο στό ταβάνι καί νιώθω ἄδειος. Δέν ἔχω τίποτε νά ἐλπίζω, δέν περιμένω κάτι ν’ ἀλλάξει. Σέρνομαι στό κενό, λιμνάζω…Καί θά σερνόμουν γιά πολύ καί θά λίμναζα… ἄν…

Ἄν τοῦτο τό πρωΐ δέν ἐρχότανε ἕνα γράμμα ἀπό τή μάνα! Ἀπ’ τή μιά στιγμή στήν ἄλλη στό κελί μου ἔπεσε φῶς. Μόλις τό εἶδα δάκρυα χαρᾶς γέμισαν τά μάτια. Γιά μιά στιγμή ἔνιωσα μπροστά μου τά γράμματα νά χορεύουν τρελό χορό κι ἡ ἀγωνία δέν μέ ἄφηνε ν’ ἀναγνωρίσω τίς λέξεις. Ἔχωσα τό κεφάλι μου μέσα στό χαρτί καί βυθίστηκα στή γλυκιά μυρωδιά τῆς μάνας. Ἡ ζωή λοιπόν ὑπάρχει καί γιά μένα, κι ἀλήθεια μέ περιμένει! Τά λόγια της ἀντηχοῦν στ’ αὐτιά μου συνεχῶς….)
Το γράμμα της μάνας, πριν από τα Χριστούγεννα, στο φυλακισμένο της παιδί…

22 Δεκέμβρη 2010

«Γιέ μου, γλυκό μου ἀγόρι. Τήν ἴδια τή στιγμή πού μοῦ ἔφυγες κόπηκε ἡ ἀναπνοή μου, ἔσπασε ἡ ψυχή μου. Τό σπίτι μας βυθίστηκε στή σιωπή, δύο χρόνια τώρα, καί βουβάθηκε ἡ ζωή μας.Τίποτε δέν εἶναι πιά τό ἴδιο.
 Τώρα ἔρχονται πάλι τά Χριστούγεννα κι οὔτε μιά στάλα χαρᾶς δέ χώρεσε στίς καρδιές μας. Τό μαράζι σου μᾶς λιώνει μέρα τή μέρα.

»Στό γιορτινό τραπέζι δέν θά ’σαι πάλι πλάι μας. Ἡ θέση σου θά εἶναι ἀδειανή, ὅπως καί οἱ ἀγκαλιές μας. Δέν θέλω νά σέ φορτώσω μέ βαριά λόγια, μάτια μου, μά ἦταν μέσα μου καιρό καί δέν ἄντεξα στό θέατρο πού ἔπαιζα μπροστά στόν πατέρα καί τόν αδερφό σου. Βλέπεις, κάποτε τά λόγια ἀδυνατοῦν νά μένουν χωμένα βαθιά μας. Ζητοῦν διέξοδο καί δέ νοιάζονται γιά τό συναίσθημα πού θά προκαλέσουν.

»Κάνε ὑπομονή, ἀκριβέ μου. Δέν μπορεῖ, θά ’ρθουν καλύτερες μέρες γιά ὅλους μας. Τό ἄστρο τῆς γιορτῆς ἴσως ζεστάνει τίς ζωές μας. Σοῦ στέλνω ὅλη μου τήν ἀγάπη καί τήν ἔγνοια! Καί νά θυμᾶσαι: τά πράγματα στή ζωή κάποτε ἀλλάζουν. Κάνε σύμμαχό σου τήν ἐλπίδα καί προχώρα δίχως πίσω νά κοιτᾶς! Γιά μᾶς θά εἶσαι πάντα ὁ μικρός μας Φλοριάν…

 Σέ φιλῶ γλυκά,
 Ἡ μαμά σου».

 Ἀπό τό Γυμνάσιο Φυλακῶν Ἀνηλίκων Βόλου
 ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2012
Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
από το περιοδικό Φίλοι Φυλακισμένων ,του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένων ο Ονήσιμος 

Να βλέπεις στο πρόσωπο του αδελφό σου τον ίδιο τον Χριστό.
Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

direct from mexicoεν φυλακή ημην_2314809584390Είτε προσευχόμαστε για τον εαυτό μας είτε για τους άλλους η προσευχή πρέπει να είναι καρδιακή. Το πρόβλημα των άλλων να γίνεται και δικό μας πρόβλημα. Όλη η βάση είναι να πονάει ο άνθρωπος.
Και μόνον ο πόνος που νοιώθει κανείς για κάποιον είναι σαν ευχή. Ένας αναστεναγμός για τον πόνο του άλλου είναι μια καρδιακή προσευχή. Ισοδυναμεί δηλαδή με ώρες προσευχής… Η πραγματική προσευχή ξεκινάει από έναν πόνο.
Ο πνευματικός άνθρωπος είναι όλος ένας πόνος  Πονάει δηλαδή για καταστάσεις, για ανθρώπους, αλλά ανταμείβεται γι αυτόν τον πόνο με θεία παρηγοριά.

Να υπάρχει η αγάπη μέσα μας και να μας προδώση, ναι. Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Αγάπη είναι να ακούσεις με πόνο την στενοχώρια του άλλου.
Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πεις με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία. Αγάπη είναι να συμμερισθείς τη λύπη του, να τον αναπαύσεις στη δυσκολία του. Αγάπη είναι να σηκώσεις έναν βαρύ λόγο που θα σου πει. Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.

γέροντας Παΐσιος

παναγια εικων ψηφιδωτοΜνήσθητι Κύριε πάντων τῶν δούλων Σου τῶν πονεμένων, τῶν θλιβομένων, τῶν ἀσθενούντων, τῶν φτωχῶν, τῶν πενθούντων, τῶν ἀδικημένων, τῶν μοναχικῶν, τῶν συκοφαντουμένων, τῶν αἰχμαλώτων, τῶν πεινασμένων,τῶν ἀστέγων, τῶν Προσφύγων,ὅλων ὅσων ταξιδεύουν,  τῶν παραστρατημένων, τῶν πλανεμένων, τῶν ἀνυπερασπίστων, τῶν φυλακισμένων,τῶν ὀρφανῶν ὄλου τοῦ κόσμου,ὅλων τῶν ξενιτεμένων …τῆς Ἐκκλησίας μας,ὅλων τῶν ἐθνῶν,νὰ τὰ ἔχεις στὴν ἀγκαλιά Σου, νὰ τὰ σκεπάζεις μὲ τὴν ἁγία Σου Σκέπη…καὶ πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος κεκοιμημένων. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s