iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Leave a comment

Είσαι ένα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα και σαν τέτοιο, πρέπει να σ΄εκτιμήσει ένας αληθινός ειδικός…

Υπάρχει μια παλιά ιστορία για ένα παιδί που πήγε να ζητήσει τη βοήθεια ενός σοφού:

Ἰησοῦς Χριστός «Ὀ Ποιμὴν ὁ Καλὸς» – Jesus Christ «The Good Shepherd»«Ήρθα, δάσκαλε, γιατί νοιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πως μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;»

Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε: «Πόσο λυπάμαι, αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά, ίσως..» και ύστερα από μια παύση συνέχισε : «Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω.»

«Ε …;μετά χαράς, δάσκαλε» είπε διστακτικά ο νεαρός, νοιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν για άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.

«Ωραία» συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε το δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας :»Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς για αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς.»

Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι κι έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι’ αυτό. Όταν το παιδί έλεγε «ένα χρυσό φλουρί» άλλοι γελούσαν, άλλοι του γύριζαν τις πλάτες και μόνο ένας γέροντας φάνηκε αρκετά ευγενικός για να μπει στον κόπο να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό φλουρί ήταν πάρα πολύ για ένα δαχτυλίδι. Θέλοντας να βοηθήσει, ένας του πρόσφερε ένα ασημένιο νόμισμα κι ένα μπακιρένιο τάσι, όμως, ο νεαρός είχε οδηγίες να μη δεχτεί λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί κι έτσι απέρριψε την προσφορά.

Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στο δρόμο του στην αγορά – και σίγουρα θα ήταν πάνω από εκατό άτομα – , παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το άλογο και γύρισε πίσω. 
Πόσο θα ήθελε ο νεαρός να είχε ένα χρυσό φλουρί για να το δώσει στο δάσκαλο και να τον γλυτώσει από το πρόβλημά του. Έτσι, θα έπαιρνε κι αυτός τη συμβουλή και τη βοήθεια του δασκάλου.
Μπήκε μέσα στην κάμαρη. 
«Δάσκαλε» είπε, «λυπάμαι. Είναι αδύνατο να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως, νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού.»

«Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε» απάντησε χαμογελώντας ο δάσκαλος. «Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού. Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε στον κοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; Πες του ότι θέλεις να το πουλήσεις και ρώτησέ τον πόσα μπορεί να πιάσει.Ομως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι.»

Ο νεαρός καβάλησε το άλογο κι έφυγε πάλι. Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με το φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί: «Πες στο δάσκαλο, αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οχτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του.»

«Πενήντα οχτώ χρυσά;» φώναξε το παιδί.
«Ναι» απάντησε ο κοσμηματοπώλης. «Βέβαια,, με λίγη υπομονή θα μπορούσαμε να βγάλουμε γύρω στα εβδομήντα χρυσά φλουριά, όμως, αν είναι επείγον …;»

Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα. 
«Κάθισε» του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. «Είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. ‘Ενα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο, πρέπει να σ΄εκτιμήσει ένας αληθινός ειδικός. Γιατί στη ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;»

Και μ’ αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό του δάχτυλο του αριστερού του χεριού….

Jorge Bucay  (Χόρχε Μπουκάι, συγγραφέας από την Αργεντινή: “Να σου πω μια ιστορία”)

Γι’αυτό φίλοι μου, μην περιμένετε αδίκως να σας εκτιμήσουν άνθρωποι που δεν κατάλαβαν από την αρχή τι θησαυρό είχαν στα χέρια τους!! Όσο επιμένετε να τους δείξετε τι αξίζετε,τόσο χάνετε τους ”ειδικούς” που ξέρουν από την αρχή τι διαμάντι κρατούν στα χέρια τους και του φέρονται ανάλογα!
0_4f1c4_5562ccdf_XL

DIVINE_LITURGY_DETAIL_11-web

Από Μένα ήταν αυτό.

Έχεις ποτέ σκεφτεί ότι όλα που αφορούν εσένα, αφορούν και Εμένα;  Είσαι πολύτιμη στα μάτια Μου και σε έχω αγαπήσει...Σου εμπιστεύομαι τις δυσκολίες αυτές, και γι’ αυτό θα σε ευλογήσει Κύριος ο Θεός σου σ’ όλα τα έργα σου, σ’ όλους τους δρόμους σου, σ’ όλα, Καθοδηγητής και Δάσκαλος σου θα είναι ο Κύριος σου.

Την ημέρα αυτή, στα χέρια σου, τέκνο Μου έδωσα αυτό το δοχείο με το θείο μύρο, να το χρησιμοποιείς ελεύθερα. Να θυμάσαι πάντοτε ότι κάθε δυσκολία που θα συναντήσεις, κάθε προκλητική λέξη, κάθε διαβολή και κατάκριση, κάθε εμπόδιο στα έργα σου, που θα μπορούσε να προκαλέσει αγανάκτηση και απογοήτευση, κάθε φανέρωση της αδυναμίας και της ανικανότητας σου, θα χρίεται μ’ αυτό το έλαιο. Από Μένα ήταν αυτό.

Να θυμάσαι πως κάθε εμπόδιο είναι νουθεσία από τον Θεό, και γι’ αυτό να βάλεις στην καρδιά σου αυτόν τον λόγο, που σου έχω αποκαλύψει την ημέρα αυτή. Από Μένα ήταν αυτό.
Να ξέρεις και να θυμάσαι – πάντα, όπου και να είσαι, ότι οποιοδήποτε κεντρί, θα αμβλυνθεί μόλις θα μάθεις σε όλα να βλέπεις Εμένα Όλα σου στάλθηκαν από Μένα, για την τελείωση της ψυχής σου, Όλα αυτά ήταν από μένα
Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα

 

Advertisements


Leave a comment

Όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να ζει ο νους και η καρδιά μας με τον Θεό…Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

Ίδον-παίδες-Χαλδαίων2 ρθοδοξία εναι να εδος Σταχτοπούτας τς στορίας καὶ ὅταν τὸ λέω αὐτό μοῦ ἔρχονται στὸ νοῦ τὰ παραμύθια μας ὅπου καταλαβαίνουμε ὅτι πάντα κερδίζει τος θησαυρος πι ταπεινός, πι ελαβής. (π. Ραφὴλ Νόικα)

Αλήθεια, όλο το νόημα της ζωής βρίσκεται στο να ζει ο νους και η καρδιά μας με τον Θεό· να γίνει ο Θεός η ζωή μας. Αυτό και μόνο ο ίδιος ζητά. Γι’ αυτό και δημιουργηθήκαμε, για να ζήσουμε τη ζωή Του.

Ο Χριστός πέρασε τα παθήματα ,γιατί τήρησε τις εντολές του Πατέρα Του και έτσι ήλθε σε σύγκρουση με τον κόσμο. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και στον άνθρωπο που καλείται από τον Χριστό να ζήση την ζωή Του…

Για να βρεις τον σωστό δρόμο, είναι καλύτερο απ’ όλα να το ζητήσεις από τον ίδιο τον Θεό στην προσευχή:
«Κύριε, Συ ο ίδιος δίδαξε με τα πάντα… Δώσε μου τη χαρά της γνώσεως του θελήματός Σου και των οδών Σου… Δίδαξέ με να Σε αγαπώ αληθινά με όλο μου το είναι, όπως μας παρήγγειλες… Οικοδόμησε τη ζωή μου έτσι, όπως Εσύ ο Ίδιος την συνέλαβες στην προαιώνια βουλή Σου… Ναι, ακόμη και για μένα, γιατί Εσύ κανέναν δεν ξέχασες και κανέναν δεν έπλασες για απώλεια… Εγώ με αφροσύνη εκδαπάνησα τις δυνάμεις που μου έδωσες, αλλά τώρα, στο τέλος της ζωής μου, διόρθωσέ τα όλα Εσύ ο ίδιος, και ο ίδιος δίδαξε με τα πάντα… Αλλά έτσι, ώστε πραγματικά το θέλημά Σου να πραγματοποιηθεί στη ζωή μου, είτε εγώ το καταλαβαίνω είτε δεν το καταλαβαίνω μέχρι καιρού… Μην επιτρέπεις να πορευθώ σε ξένους δρόμους, που οδηγούν στο σκοτάδι… αλλά πριν παραδοθώ στον ύπνο του θανάτου, δώσε σε μένα την ανάξια να δω το Φως Σου, ω Φως του κόσμου»…
»Ω, ο Θεός, ο Σωτήρας μου, το Φως του νου μου και το κραταίωμα της ψυχής μου, ας σκηνώσει σε μένα η αγαθό­τητά Σου, για να παραμένω και εγώ αδιάλειπτα σε Σένα, φέροντας παντοτινά μέσα μου το Πνεύμα Σου το Άγιο, ώστε να δώσει σε μένα να ομοιωθώ μαζί Σου, τον μόνο Κύριο μου, όπως ομοιώθηκαν μαζί Σου όλοι οι ανά τους αιώνες άγιοί Σου.
»Ναι, Κύριε Ιησού Χριστέ, κατά την αμετάθετη επαγγελία Σου, έλα μαζί με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Άγιο και σκήνωσε μέσα μου».
Γέρων Σωφρόνιος τοῦ Ἔσσεξ

(Αρχιμ. Σωφρονίου, «Γράμματα στη Ρωσία». Ι.Μ.Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ-Αγγλίας, 2009)


Leave a comment

O God and Father make us the temple of Thy Holy Spirit…Archimandrite Sophrony

genisi-magi1‘Blessed are we, hallowed Christians, for the Lord hath desired so to be united with us that His life is become ours.’

No success or temporary well-being can bring genuine peace if we continue ignorant of Truth. There are not many people with enough spiritual courage to step aside from the trite path followed by the herd. Courage is born of steadfast belief in Christ-God. ‘This is the victory that overcometh the world, even our faith’ (1 John 5.4)…Throwing ourselves into the unknown means trusting to God, having let go of all hope in the great ones of the earth and setting off in search of a new life in which first place is given to Christ. 

Those who are not reborn from on High will never understand those who are. There appears to be nothing outstanding about Christians, who may often seem morbid or hypocritical. The regenerated soul is more sensitive to all spiritual phenomena- more deeply wounded by all that is contrary to divine love: by calumny, violence, murder and so on. Together with this, a patient attitude to every ordeal makes the regenerated soul more able to apprehend the ‘wisdom that is from above’ (Jas. 3.17).Prayer is like a strong hand clinging fast to God’s raiment, at all times and in all places: in the turmoil of the crowd, in the pleasant hours of leisure, in periods of loneliness.

O God and Father, …Renew our nature, by Thy Word abiding in us,
and make us the temple of Thy Holy Spirit,
that being ever guarded by Thy might
we may give glory to Thee in a worthy manner,
now and for ever.

Archimandrite Sophrony Sakharov (2001) (2nd ed.) His Life is Mine. 


Leave a comment

Να βλέπεις στο πρόσωπο του αδελφό σου τον ίδιο τον Χριστό. Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

Χριστούγεννα πίσω από τα κάγκελα

(κείμενο ενός φυλακισμένου παιδιού, που συγκλονίζει με τα λόγια του, αλλά και με το γράμμα της μητέρας του, που παραθέτει)

χριστουγεννα3 (1)(Πλησιάζουν Χριστούγεννα. Εἶναι τά δεύτερα Χριστούγεννα πού περνῶ μέσα σέ πηχτό σκοτάδι, μέσα σέ νύχτα δίχως σύνορα. Ὁ χρόνος δέν μέ ἀπασχολεῖ, δέν τόν μετρῶ. Δέν χρειάζομαι ρολόι οὔτε ἡμερολόγιο. Ζῶ σέ ἔγκατα βαθιά, δέν ξεχωρίζω τίς ὧρες, τίς μέρες, τούς μῆνες, τά χρόνια. Μέ τή μυρωδιά νιώθω τά Χριστούγεννα κι ὄχι μέ τά μάτια. Τά νιώθω στόν ἀέρα.Κάθομαι μέ τό βλέμμα καρφωμένο στό ταβάνι καί νιώθω ἄδειος. Δέν ἔχω τίποτε νά ἐλπίζω, δέν περιμένω κάτι ν’ ἀλλάξει. Σέρνομαι στό κενό, λιμνάζω…Καί θά σερνόμουν γιά πολύ καί θά λίμναζα… ἄν…

Ἄν τοῦτο τό πρωΐ δέν ἐρχότανε ἕνα γράμμα ἀπό τή μάνα! Ἀπ’ τή μιά στιγμή στήν ἄλλη στό κελί μου ἔπεσε φῶς. Μόλις τό εἶδα δάκρυα χαρᾶς γέμισαν τά μάτια. Γιά μιά στιγμή ἔνιωσα μπροστά μου τά γράμματα νά χορεύουν τρελό χορό κι ἡ ἀγωνία δέν μέ ἄφηνε ν’ ἀναγνωρίσω τίς λέξεις. Ἔχωσα τό κεφάλι μου μέσα στό χαρτί καί βυθίστηκα στή γλυκιά μυρωδιά τῆς μάνας. Ἡ ζωή λοιπόν ὑπάρχει καί γιά μένα, κι ἀλήθεια μέ περιμένει! Τά λόγια της ἀντηχοῦν στ’ αὐτιά μου συνεχῶς….)
Το γράμμα της μάνας, πριν από τα Χριστούγεννα, στο φυλακισμένο της παιδί…

22 Δεκέμβρη 2010

«Γιέ μου, γλυκό μου ἀγόρι. Τήν ἴδια τή στιγμή πού μοῦ ἔφυγες κόπηκε ἡ ἀναπνοή μου, ἔσπασε ἡ ψυχή μου. Τό σπίτι μας βυθίστηκε στή σιωπή, δύο χρόνια τώρα, καί βουβάθηκε ἡ ζωή μας.Τίποτε δέν εἶναι πιά τό ἴδιο.
 Τώρα ἔρχονται πάλι τά Χριστούγεννα κι οὔτε μιά στάλα χαρᾶς δέ χώρεσε στίς καρδιές μας. Τό μαράζι σου μᾶς λιώνει μέρα τή μέρα.

»Στό γιορτινό τραπέζι δέν θά ’σαι πάλι πλάι μας. Ἡ θέση σου θά εἶναι ἀδειανή, ὅπως καί οἱ ἀγκαλιές μας. Δέν θέλω νά σέ φορτώσω μέ βαριά λόγια, μάτια μου, μά ἦταν μέσα μου καιρό καί δέν ἄντεξα στό θέατρο πού ἔπαιζα μπροστά στόν πατέρα καί τόν αδερφό σου. Βλέπεις, κάποτε τά λόγια ἀδυνατοῦν νά μένουν χωμένα βαθιά μας. Ζητοῦν διέξοδο καί δέ νοιάζονται γιά τό συναίσθημα πού θά προκαλέσουν.

»Κάνε ὑπομονή, ἀκριβέ μου. Δέν μπορεῖ, θά ’ρθουν καλύτερες μέρες γιά ὅλους μας. Τό ἄστρο τῆς γιορτῆς ἴσως ζεστάνει τίς ζωές μας. Σοῦ στέλνω ὅλη μου τήν ἀγάπη καί τήν ἔγνοια! Καί νά θυμᾶσαι: τά πράγματα στή ζωή κάποτε ἀλλάζουν. Κάνε σύμμαχό σου τήν ἐλπίδα καί προχώρα δίχως πίσω νά κοιτᾶς! Γιά μᾶς θά εἶσαι πάντα ὁ μικρός μας Φλοριάν…

 Σέ φιλῶ γλυκά,
 Ἡ μαμά σου».

 Ἀπό τό Γυμνάσιο Φυλακῶν Ἀνηλίκων Βόλου
 ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2012
Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ
από το περιοδικό Φίλοι Φυλακισμένων ,του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένων ο Ονήσιμος 

Να βλέπεις στο πρόσωπο του αδελφό σου τον ίδιο τον Χριστό.
Αγίου Ιωάννου της Κροστάνδης

direct from mexicoεν φυλακή ημην_2314809584390Είτε προσευχόμαστε για τον εαυτό μας είτε για τους άλλους η προσευχή πρέπει να είναι καρδιακή. Το πρόβλημα των άλλων να γίνεται και δικό μας πρόβλημα. Όλη η βάση είναι να πονάει ο άνθρωπος.
Και μόνον ο πόνος που νοιώθει κανείς για κάποιον είναι σαν ευχή. Ένας αναστεναγμός για τον πόνο του άλλου είναι μια καρδιακή προσευχή. Ισοδυναμεί δηλαδή με ώρες προσευχής… Η πραγματική προσευχή ξεκινάει από έναν πόνο.
Ο πνευματικός άνθρωπος είναι όλος ένας πόνος  Πονάει δηλαδή για καταστάσεις, για ανθρώπους, αλλά ανταμείβεται γι αυτόν τον πόνο με θεία παρηγοριά.

Να υπάρχει η αγάπη μέσα μας και να μας προδώση, ναι. Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Αγάπη είναι να ακούσεις με πόνο την στενοχώρια του άλλου.
Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πεις με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία. Αγάπη είναι να συμμερισθείς τη λύπη του, να τον αναπαύσεις στη δυσκολία του. Αγάπη είναι να σηκώσεις έναν βαρύ λόγο που θα σου πει. Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.

γέροντας Παΐσιος

παναγια εικων ψηφιδωτοΜνήσθητι Κύριε πάντων τῶν δούλων Σου τῶν πονεμένων, τῶν θλιβομένων, τῶν ἀσθενούντων, τῶν φτωχῶν, τῶν πενθούντων, τῶν ἀδικημένων, τῶν μοναχικῶν, τῶν συκοφαντουμένων, τῶν αἰχμαλώτων, τῶν πεινασμένων,τῶν ἀστέγων, τῶν Προσφύγων,ὅλων ὅσων ταξιδεύουν,  τῶν παραστρατημένων, τῶν πλανεμένων, τῶν ἀνυπερασπίστων, τῶν φυλακισμένων,τῶν ὀρφανῶν ὄλου τοῦ κόσμου,ὅλων τῶν ξενιτεμένων …τῆς Ἐκκλησίας μας,ὅλων τῶν ἐθνῶν,νὰ τὰ ἔχεις στὴν ἀγκαλιά Σου, νὰ τὰ σκεπάζεις μὲ τὴν ἁγία Σου Σκέπη…καὶ πάντων τῶν ἀπ’ αἰῶνος κεκοιμημένων. 


Leave a comment

Christmas is the feast of warmth and of warm human hearts.Patriarch Pavle of Serbia

γεννηση χριστου Studenicas1-w3e3-l3-93-7 (1)”The motherly love of the Most Holy Theotokos permeates today’s entire event and radiates a warm feeling within us. Christmas is the feast of warmth and of warm human hearts. If it seems that there is no place today a person can “warm” himself, it is because human hearts have grown cold. They have become hard and unfeeling even towards the suffering of so many of our brothers and sisters who in recent years have been left homeless, exiled from their birthplaces, and some even without their loved ones. That life is hard is not the exception but the rule. Only the twentieth century has brought the simple-minded dream that life should be easy and leisurely, which it never has been throughout history. …But afflictions and difficulties and limitations are easier to bear when we have warmth in us and amongst us. For in the day of His second coming, the Lord will not ask us what kind of times we lived in, but how we related to our neighbor. Was he our “hell” or our “heaven?”

 We ourselves build either heaven or hell in our own hearts out of the momentary circumstances we are given, and the warmth of the human heart is able to transform any situation, even to make a cave in Bethlehem the most beautiful palace and birthplace of the King of kings.

He revealed that good is far stronger than evil, and that every triumph of evil is temporary and illusory”

Patriarch Pavle of Serbia


Leave a comment

Η ζεστασιά της καρδιάς μπορεί να κάνει μια σπηλιά στη Βηθλεέμ το πιο όμορφο παλάτι…Παύλος Σερβίας

Γέννηση του Ιησού Χριστού_ Рождество Христово_ Nativity of Christ-135gennisisfokas«Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της ζεστασιάς και της ζεστής ανθρώπινης καρδιάς.Εαν σήμερα μας φαίνεται ότι δεν υπάρχει χώρος για να «ζεσταθεί»ένας άνθρωπος,είναι επειδή οι ανθρώπινες καρδιές είναι πια κρύες.Έμειναν σκληροί και αναισθητοι μπροστά στον πόνο τόσων αδελφών οι οποιοι τα τελευταία χρόνια έμειναν χωρίς σπίτι,εξορισμένοι από τον τόπο που γεννήθηκαν,κάποιοι μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα.Ότι η ζωή είναι δύσκολη δεν είναι εξαίρεση,είναι ο κανόνας.Μόνο ο 20ος αιώνας πίστεψε ότι η ζωή είναι εύκολη και ευχάριστη,ένα όνειρο που δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία(…)Τις δυσκολίες όμως μπορούμε ευκολότερα να τις υποφέρουμε όταν μέσα μας και ανάμεσά μας υπάρχει ανθρώπινη ζεστασιά.Κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του ο Κύριος δεν θα μας ρωτήσει σε τι καιρούς ζήσαμε,αλλά πώς φερθήκαμε στον πλησίον μας.Ήταν η «κόλαση»μας ή ο«παράδεισός»μας;..

Η ζεστασιά της καρδιάς είναι σε θέση να μετατρέψει οποιαδήποτε κατάσταση, ακόμα και να κάνει μια σπηλιά στη Βηθλεέμ το πιο όμορφο παλάτι και τόπο γέννησης του Βασιλέα των βασιλέων ο καλό είναι πολύ ισχυρότερο από το κακό, και ότι  θριαμβεύει το κακό είναι προσωρινό και απατηλό. »

πατριάρχου Σερβίας Παύλου

Γέννηση του Ιησού Χριστού_ Рождество Христово_ Nativity of Christ-13520523πολυτκιον χος δ’

H γέννησίς σου Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀνέτειλε τῷ κόσμῳ, τὸ φῶς τὸ τῆς γνώσεως· ἐν αὐτῇ γὰρ οἱ τοῖς ἄστροις λατρεύοντες, ὑπὸ ἀστέρος ἐδιδάσκοντο· σὲ προσκυνεῖν, τὸν Ἥλιον τῆς δικαιοσύνης, καὶ σὲ γινώσκειν ἐξ ὕψους ἀνατολήν, Κύριε δόξα σοι.


Leave a comment

Christ keeps us warm our hearts…

Misha’s gift

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ The following incident took place in an orphanage in Russia, where young children are cared for, abandoned and abused.

On Christmas Eve, a professor went to the orphanage, in order to talk to the children about this great celebration. Most of them were hearing for the first time about Christ and His birth. A six year old boy, Misha, listened very carefully the words of the professor.Subsequently, the children were given materials to make the cave, the manger and everything else in relation to His birth.While the professor was observing the children’s handcrafts, he noticed something that he made an impression to him: Misha had placed inside the manger two babies.

– One is the Christ, the professor said. Who is the other child in the cradle?
Then, little Misha started telling him the story of the Nativity of Christ he had just heard by the professor, adding, however, something of his own. When he got to the point where Virgin Mary put the baby in the manger, Misha continued with these words:

“Then, little Christ turned, looked at me and asked if I had a place to stay. I told him that I have neither a mother nor a father, nor anywhere to stay. Then Jesus told me to stay with him. I then thought that I had no gift to give him, like the others. How would he keep me beside him?

The only gift I could offer was to keep him warm. That’s why I asked him:

– If I keep you warm, is this a good enough gift for you?

And Jesus replied:

– If you keep me warm, that will be the best gift I have ever been given by anyone.

χριστουγεννα icon_3So I got into the small cot, and then Jesus turned, looked at me and told me that I could stay with Him forever.”

When little Misha finished his story, his eyes were full of tears that were running rampant on his cheeks. He leaned over the table, covered his face with his hands and cried.

The little orphan had, at last, found someone who would never leave him, who would not abuse him. Someone who would tell him to stay with him forever.

Source: Misha’s gift, p. 57-59, p. 241-242 , Magazine “By the lake”, Monthly publication of Paralimni St. Demetrios Church, period b, year 18, No. 12, December 2008

”…unless you change and become like little children, you will never enter the kingdom of heaven.” Matthew 18:3

Please Jesus Christ, have in your crib all the orphans of the world!

κοσμημα

We ourselves build either heaven or hell in our own hearts out of the momentary circumstances we are given, and the warmth of the human heart is able to transform any situation, even to make a cave in Bethlehem the most beautiful palace and birthplace of the King of kings.

Serbian Patriarch PAVLE

It is amazing how God humbles Himself before us. He loves us with a tender love, not haughtily, not with condescension. And when we open our hearts to Him we are overwhelmed by the conviction that He is indeed our Father. The soul then worships in love.

It is no simple matter to preserve inspiration while surrounded by the icy waters of the world that does not pray. Christ cast the Divine Fire on earth, and we pray Him so to fire our hearts that we may not be overcome even by cosmic cold, that no black cloud blot out the bright flame.

Archimandrite Sophrony(Sakharov)

aatitl

Nativity of our Lord and Savior Jesus Christ 
December 25

Apolytikion: (Fourth Tone)
Your birth, O Christ our God, dawned the light of knowledge upon the earth. For by Your birth those who adored stars, were taught by a star, to worship You, the Sun of Justice and to know You, Orient from on High. O Lord, glory to You.