iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Prayer is your heart in God’s heart.Love Comes Through Prayer.

Prayer is actually everything. Prayer is your heart in God’s heart. Without this education, of the presence of your heart in God’s heart, no matter what you speak, .. prayer is a deep silence and a state beyond human imagination; a state of talking with God, but not through human words, it’s beyond you completely.. Prayer is necessary. Prayer is our life.

By Elder Arsenie Papacioc.

προσευχή

Prayer is the mother and empress of all the good deeds. But how so? Since Apostle Paul says: So, now, these three are left: faith, hope and love; and the greatest is love.. Doesn’t he say so? Then, see, the greatest deed is not prayer, according to the Holy Fathers, but love. But why did the Holy Fathers still say that prayer is the mother of all the good deeds?

Because it also brings love into our souls. Love of God and love our neighbor don’t come in any other way into our souls, except through the path of prayer!

By Elder Ilie Cleopa.

Advertisements


Ο δικός μου κανόνας είναι να σε αναπαύσω και να σε στείλω ειρηνικό

ΜΑΡΙΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑ Мария Египтяныня7Ένα Άγιος Ερημίτης, πολλά χρόνια κλεισμένος μέσα σε μια σπηλιά στη ρίζα ενός απόκρημνου βράχου, είχε μοναδική του απασχόληση την προσευχή. Ο Ουράνιος Πατήρ, προνοώντας γι’ αυτόν, όπως και τα πετεινά τ’ ουρανού, τον έτρεφε μ’ αυτό το θαυμαστό τρόπο: Κάθε βράδυ, ύστερα από τη δύση του ηλίου, έβρισκε ένα ζεστό ψωμί, που έλεγες πως μόλις είχε βγει από το φούρνο, στην είσοδο της σπηλιάς του. Χρόνια γινότανε αυτό!
Μια μέρα όμως πήγε να δει τον Ερημίτη μας ένας συνασκητής του και καθώς συνομιλούσαν, του υπέδειξε πως δεν ήταν σωστό να κάθεται αργός. Τον βοήθησε να κόψει καλάμια από το έλος και τον έμαθε να πλέκει πανέρια.
Σαν βράδιασε, κουρασμένος από τη δουλειά και πεινασμένος ο Γέροντας, πήγε στη σπηλιά του να πάρει το ψωμί του. Με πόση ανακούφιση θα το έτρωγε! Δε βρήκε όμως τίποτε. Έτσι κοιμήθηκε νηστικός. Την άλλη μέρα ασχολήθηκε πάλι με ζήλο στο εργόχειρο, αλλά δε βρήκε πάλι στη θέση το βράδυ το ευλογημένο ψωμάκι, με το οποίο τόσα χρόνια τον έτρεφε ο Θεός. Στενοχωρημένος τότε προσευχήθηκε και παρακάλεσε τον Κύριο να του φανερώσει σε τι είχε σφάλει, ώστε να πάψει να φροντίζει πια γι’ αυτόν. Άκουσε τότε θεία φωνή να του λέει:
Όταν ήσουν απασχολημένος μόνο με μένα, σε έτρεφα. Τώρα που έμαθες εργόχειρο, δίκαιο είναι να σε τρέφει αυτό.

Ο Μέγας Αρσένιος, λέγουν οι βιογράφοι του, ύψωνε τα χέρια του, σαν άλλος Μωυσής, στην προσευχή, ενώ ο ήλιος έδυε πίσω του και τα κατέβαζε, όταν έλαμπε πάλι στο πρόσωπό του.

Όταν προσεύχεσαι με ταπεινοφροσύνη, έχοντας βαθιά συναίσθηση της αναξιότητας σου, γράφει ο Αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής, η προσευχή σου γίνεται αμέσως δεκτή από τον Θεό. Αν όμως, ενώ προσεύχεσαι, σου έλθει στο νου πως ο τάδε Αδελφός την ώρα αυτή κοιμάται η ο δείνα είναι αμελής κι αρχίζεις έτσι την κατάκριση, τότε ο κόπος σου πηγαίνει εντελώς χαμένος

Αδελφός επισκέφθηκε κάποιον αναχωρητή και φεύγοντας του λέει:
«Συγχώρεσέ με, αββά, γιατί σε εμπόδισα από τον κανόνα σου».
«Ο δικός μου κανόνας -αποκρίθηκε- είναι να σε αναπαύσω και να σε στείλω ειρηνικό».


On Saint Silouan the Athonite (by St. Nikolai Velimirovich)

Love Is Higher Than Knowledge

 By St. Nikolai Velimirovich

 2013-09-28 21.43.32When someone visits the Holy Mountain and sees the humble monks, they could think this is a lazy life without purpose. It seems so, when one sees things from the outside. This is because few people can understand the fearsome and uninterrupted war undertaken within the souls of the monks.

 This war is almost supernatural, invisible and (conducted) not only against the demonic powers of the rulers of darkness, but for beginners it is also against the flesh, that is, against lusts and passions.

 Elder Silouan was my teacher. Once I asked him: “Father Silouan, perhaps these many people bring disturbance to your mind and your prayer? Would it not be better for you to go to a hermitage in Karoulia and live there in peace, like Fr. Artemios, Fr. Dositheos and Fr. Kallinikos? Or you can live in a remote cave like Fr. Gorgonios?” Fr. Silouan responded to me: “I live in a cave. My body is a cave for my soul and my soul is a cave for the Holy Spirit. And I love the people of God and minister to them, without coming out of my cave.

 Despite his willingness to minister to everyone and his admirable modesty and willingness of affection, he spoke about God with extraordinary excitement and the boldness of someone speaking about a friend: “I know God. He is affectionate, good and quick to help.” When the Elder said this, a certain monk, Fr. Theophanes, listened with fear and thought Fr. Silouan had lost the fear of God. But later, when he read the writings of Fr. Silouan, he changed his mind and said: “Fr. Silouan went towards and reached the measure of the Fathers of the Church.”

 I think the texts of Father Silouan should take their place among the books of psychology. If for no other reason, at least to confirm that (their author) was a spiritual warrior of the 20th century and to validate what the glorious Fathers of the Church taught and wrote.

 There is something new among the teachings of Fr. Silouan: “Keep your mind in Hades and despair not.” These words express a motivation and reminder against melancholy and sloth. I personally never heard such words.

 Important is the other expression: “Love is higher than knowledge (epistemology).” This is the daily and fundamental teaching of St. Silouan.

 With his love, which was tied together with his tears in prayer, he forgave the sins of sinners, upheld the weak, corrected those who did evil works, healed the sick, and pacified the winds. In the monastery he did backbreaking work. He had the warehouse with the heavy objects.

 Once I told him that the Russian monks were in great turmoil, because of the tyranny of the Bolsheviks in the Russian Church of God. He then replied: “I also in the beginning had turmoil over this issue. However, after much prayer the following thoughts came to me: the Lord loves all inexpressibly. He knows everyone’s plans and the time of each. The Lord allowed the persecution of the Russian people for some future good. I cannot understand it nor stop it. I am left only with prayer and love. I say these things to the brothers who have turmoil: You can only help Russia with prayer and love. Anger and cries against the atheists will not correct things.”

 SourceProtaton, October – December 2007. Translated by John Sanidopoulos.

Troparion  Tone 3
Thou wast given to the world to declare the love of Christ, O blessed Silouan, most comforting of divines. For thou didst see Him that is meek and lowly and didst learn of Him the same heart. Wherefore all we, enlightened by the words inspired of God, glorify the Spirit that hath glorified thee.


Περὶ τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου.Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Περὶ τοῦ ὁσίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου

Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

St SilouanὍταν κάποιος ἐπισκεφθῆ τὸ Ἅγιον Ὅρος καὶ δεῖ τοὺς ταπεινοὺς καλογήρους, μπορεῖ νὰ συλλογισθῆ καὶ νὰ σκεφθῆ ὅτι αὐτοὶ ζοῦν τεμπέλικη ζωὴ καὶ χωρὶς σκοπό. Αὐτὸ φαίνεται ἔτσι, ὅταν κάποιος βλέπει τὰ πράγματα ἐξωτερικά. Γιατί λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ καταλάβουν τὸ φοβερὸ καὶ χωρὶς διακοπή πόλεμο ποὺ γίνεται μέσα στὶς ψυχὲς τῶν μοναχῶν.

Αὐτὸς ὁ πόλεμος εἶναι σχεδὸν ὑπερφυσικός, ἀόρατος καὶ (διεξάγεται) ὄχι μόνο ἐναντίον τῶν δαιμονικῶν δυνάμεων τῶν ἀρχόντων τοῦ σκότους, ἀλλὰ γιὰ τοὺς ἀρχάριους καὶ ἐναντίον τῆς σαρκός, δηλαδὴ κατὰ τῆς σαρκικῆς ἐπιθυμίας καὶ τῶν παθῶν.

Στὰ γραπτά του ὁ πατὴρ Σιλουανὸς περιγράφει πὼς αὐτὸς ὁ πόλεμος τὸν ἔφερε στὴν ἀπόγνωση καὶ σχεδὸν μέχρι τὴν αὐτοκτονία. Ἡ Παναγία Θεοτόκος φανερώθηκε σ’ αὐτὸν ὅταν περνοῦσε τὸ δυσκολότερο πόλεμο κατὰ τῶν παθῶν καὶ τὸν ἀπεκάθηρε ἀπὸ τὶς ἀκαθαρσίες, τὶς σαρκικὲς ἐπιθυμίες καὶ τοὺς λογισμούς. Ὁ Χριστὸς φανερώθηκε σ’ αὐτὸν καὶ τὸν ἐνδυνάμωσε, ὥστε νὰ νικήση καὶ νὰ βασιλεύση ἐπάνω στοὺς γήινους λογισμοὺς καὶ τὰ πονηρὰ πνεύματα. Καὶ ἔτσι ἀφοῦ πέρασε ἕνα τέταρτο αἰῶνος μὲ δυνατὸ καὶ κοπιαστικὸ πόλεμο, ἔφθασε στὴ νίκη. Ἐνῶ μέχρι τότε ἀναζητοῦσε τὸν Θεό, ἔφθασε στὴν θεογνωσία, καὶ ἀπὸ μαθητής, ἔγινε δάσκαλος.

 Ο Γέροντας Σιλουανὸς ἦταν καὶ δικός μου δάσκαλος. Μία φορὰ τὸν ρώτησα: «Πάτερ Σιλουανέ, μήπως αὐτὸς ὁ πολὺς κόσμος φέρνει ταραχὴ στὸν νοῦ σας καὶ στὴν προσευχή σας; Δὲν θὰ ἦταν καλύτερα γιὰ σᾶς νὰ πάτε σ’ ἕνα ἀσκητήριο στὰ Καρούλια καὶ ἐκεῖ νὰ ζῆτε μέσα στὴν εἰρήνη, ὅπως ὁ π. Ἀρτέμιος, ὁ π. Δωρόθεος καὶ ὁ π. Καλλίνικος; Εἴτε νὰ ζῆτε σ’ ἕνα ἀπομονωμένο σπήλαιο, ὅπως ὁ π. Γοργόνιος;». «Ἐγὼ ζῶ στὸ σπήλαιο», μοῦ ἀπάντησε ὁ π. Σιλουανός. «Τὸ σῶμα μου εἶναι τὸ σπήλαιο τῆς ψυχῆς μου. Καὶ ἡ ψυχή μου εἶναι σπήλαιο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἐγὼ ἀγαπῶ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν διακονῶ, χωρὶς νὰ βγαίνω ἀπὸ τὸ σπήλαιό μου».

Παρὰ τὴ προθυμία του νὰ διακονῆ τὸν καθένα καὶ τὴν θαυμαστὴ μετριοφροσύνη καὶ τὴν πρόθυμη φιλοστοργία του, μιλοῦσε γιὰ τὸν Θεὸ μὲ ἐξαίρετο ἐνθουσιασμὸ καὶ μὲ τὴν παρρησία ποὺ θὰ μιλοῦσε κάποιος γιὰ ἕνα φίλο του: «Ἐγὼ γνωρίζω τὸν Θεό. Αὐτὸς εἶναι φιλόστοργος, ἀγαθός, ταχὺς εἰς βοήθειαν». Ὅταν τὰ ἔλεγε αὐτὰ ὁ Γέροντας, κάποιος μοναχός, ὁ π. Θεοφάνης, τὰ ἄκουγε μὲ φόβο καὶ σκεπτόταν ὅτι ὁ Σιλουανὸς εἶχε χάσει τὸ φόβο τοῦ Θεοῦ. Ἀργότερα ὅμως, ὅταν διάβασε τὰ συγγράμματα τοῦ π. Σιλουανοῦ, ὁ π. Θεοφάνης ἄλλαξε γνώμη καὶ εἶπε: «Ὁ π. Σιλουανὸς προχώρησε καὶ ἔφθασε στὰ μέτρα τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας».

Ἐγὼ νομίζω ὅτι τὰ κείμενα τοῦ πατρὸς Σιλουανοῦ θὰ ἔπρεπε νὰ πάρουν θέση ἀνάμεσα στὰ βιβλία τῆς ψυχολογίας. Ἂν καὶ γιὰ κανένα ἄλλο λόγο, τουλάχιστον γιὰ νὰ ἐπιβεβαιώσουν ὅτι (ὁ συγγραφέας τους) ἦταν ἕνας πνευματικὸς πολεμιστὴς τοῦ 20ου αἰῶνος καὶ γιὰ νὰ ἐπικυρώσουν ὅσα ἐδίδαξαν καὶ ἔγραψαν δοξασμένοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.

Ὑπάρχει καὶ κάτι καινούριο ἀνάμεσα στὶς διδαχὲς τοῦ πατρὸς Σιλουανοῦ: «Κράτα τὸν νοῦ σου στὸν Ἅδη καὶ μὴν ἀπελπίζεσαι». Ἐκφράζει (μὲ τὸ λόγο αὐτὸ) μία παρότρυνση καὶ ὑπόμνηση κατὰ τῆς μελαγχολίας καὶ τῆς ἀκηδίας. Ἐγὼ προσωπικὰ ποτὲ δὲν ἄκουσα τέτοια λόγια.

Σπουδαία εἶναι καὶ ἡ ἄλλη ἔκφρασις: «Ἡ ἀγάπη εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴ γνώση (γνωσιολογία)». Αὐτὴ εἶναι ἡ καθημερινὴ καὶ θεμελιώδης διδασκαλία τοῦ ἁγίου Σιλουανοῦ.

St SilouanΜὲ τὴν ἀγάπη του, ποὺ συνοδευόταν ἀπὸ τὴν μετὰ δακρύων προσευχή του, συγχωροῦσε τὶς ἁμαρτίες τῶν ἁμαρτωλῶν, στήριζε τοὺς ἀδυνάτους, διόρθωνε αὐτοὺς ποὺ ἔκαναν πονηρὰ ἔργα, θεράπευε τοὺς ἀρρώστους, εἰρήνευε τοὺς ἀνέμους. Στὸ μοναστήρι ἔκανε κοπιαστικὴ ἐργασία. Εἶχε τὴν ἀποθήκη μὲ τὰ βαριὰ ἀντικείμενα.

Κάποτε τοῦ εἶπα ὅτι οἱ Ρῶσοι μοναχοὶ βρίσκονταν σὲ μεγάλη ταραχή, λόγω τῆς τυραννίας τῶν μπολσεβίκων στὴν ρωσικὴ ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ. Τότε αὐτὸς ἀπήντησε: «Καὶ ἐγὼ στὴν ἀρχὴ εἶχα ταραχὴ γι’ αὐτὸ τὸ θέμα. Μετὰ ὅμως ἀπὸ πολλὴ προσευχή μου ἦρθαν οἱ ἑξῆς λογισμοί: «Ὁ Κύριος ἀγαπᾶ ἀνέκφραστα ὅλους. Ἐκεῖνος γνωρίζει τὰ σχέδια ὅλων καὶ τὸν καιρὸ τοῦ καθενός. Ὁ Κύριος ἐπέτρεψε τὸν διωγμὸ στὸ Ρωσικὸ λαὸ γιὰ κάποιο μελλοντικὸ καλό. Ἐγὼ δὲν μπορῶ νὰ τὸ καταλάβω οὔτε νὰ τὸ σταματήσω».

Αὐτὰ λέω στοὺς ἀδελφοὺς ποὺ ἔχουν ταραχή: «Ἐσεῖς μπορεῖτε νὰ βοηθήσετε τὴν Ρωσία μόνο μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴν ἀγάπη. Μοῦ μένει μόνο ἡ προσευχὴ καὶ ἡ ἀγάπη. Ὁ θυμὸς καὶ οἱ κραυγὲς ἐναντίον τῶν ἄθεων δὲν διορθώνουν τὰ πράγματα».

* Περιοδικό Πρωτάτον, Οκτώβριος – Δεκέμβριος 2007

Ἦχος β’. Ὅτε ἐκ τοῦ ξύλου σε.
Δός μοι, τὴν τοῦ Πνεύματος χαράν, δός μοι τῆς ἀγάπης ὦ Πάτερ, τὴν τελειότητα, δὸς τὴν ἐπιπόθησιν, τοῦ γλυκυτάτου Χριστοῦ, ἀρετῶν τὴν πληρότητα, ταπείνωσιν θείαν, ἵνα πνευματέμφορος, ὅλως δοξάζω σε, Ὄρους τοῦ Ἁγίου ἡ δόξα, καὶ τῆς Ἐκκλησίας τὸ στόμα, ὦ Σιλουανὲ θεομακάριστε.


Prayer keeps the world alive…Saint Silouan the Athonite

Domnica_of_Constantinople_(Menologion_of_Basil_II)A single saint is an extraordinarily precious phenomenon for all mankind. By the mere fact of their existence – unknown, maybe to the world but known to God – the saints draw down on the world, on all humanity, a great benediction from God…”

Because of these people, I believe the Lord preserves the world, for they are precious in His sight, and God always listens to His humble servants and we are all right because of their prayers.”

Prayer keeps the world alive and when prayer fails, then the world will perish… ‘Nowadays,’ perhaps you will say, ‘there are no more monks like that to pray for the whole world,’ But I tell you that when there are no more men of prayer on the earth, the world will come to an end and great disasters will befall. They have already started.”
(Saint Silouan the Athonite, pg. 222, 223.)

Stillness implies a state of bodily rest coupled with the creative tension that enables a person to commune with God in the midst of a crowd. It means openness to the divine presence and to prayer, prayer understood as a divine work accomplished by God Himself. As the apostle Paul insists, it is not we who pray, but the Spirit who prays within us (Rom 8:26).

True joy comes from seeing God in all things, knowing God in all things.

Seeing The Image of God in Every Person

ΤΙΦΛΙΔΑΣ ΑΓΙΟΙ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣNobody and nothing can ever destroy the image of God in man. The worst deluded person, the worst criminal, still has the intact image of God in him. We don’t think about this when we relate to other people. We judge them according to the epidermis, not the image of God. For, otherwise we would treat others with more attention and delicacy because they also have the image of God. Only the likeness of God is lost because of sin, but not the image.
Fr.Constantin Galeriu


προετοιμασία της καρδιάς για την ένωση με τον Κύριο.Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

DIVINE_LITURGY_DETAIL_10-web«Νόμιζα ότι όλοι οι μοναχοί, ιερείς, επίσκοποι είχαν τη δωρεά της αδάπανης Χάριτος και  -θα το πιστέψετε;- έχω περάσει τόσα χρόνια μεταξύ μοναχών και ιερέων, και έχω γνωρίσει έναν μόνο μοναχό που είχε αυτό το δώρο. Έναν μόνο! Ωστόσο, μεταξύ των λαϊκών ανθρώπων που ζουν με τις οικογένειές τους, συνάντησα πολλούς που έχουν δεχθεί αυτή τη δωρεά της Χάριτος».

Πώς πρέπει να προετοιμάζεται κανείς για τη Θεία Κοινωνία;

 Η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καθορίσει τους κανόνες προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. Το βασικό πράγμα είναι η προετοιμασία της καρδιάς για την ένωση με τον Κύριο. Η νηστεία είναι απαραίτητη, προκειμένου να κατευναστεί το σώμα, κι απ’ τη στιγμή που έχουμε κατευνάσει το σώμα μας, είναι και η ψυχή μας ειρηνική. Κατά συνέπεια, πρέπει να ετοιμάσουμε την καρδιά μας με ταπείνωση και πραότητα προκειμένου να κοινωνήσουμε με τον Κύριο. Η Εκκλησία μάς διδάσκει πώς να νηστεύουμε. Καταρχάς, πρέπει όλοι να ειρηνεύσουμε με τον γείτονα μας.

Οι πιστοί κάθε ενορίας επίσης πρέπει να ειρηνεύσουν μεταξύ τους.Γνωρίζοντας άτι είμαστε όλοι παιδιά του Θεού, πώς μπορούμε να επωφεληθούμε από τη Θεία Κοινωνία, αν δεν μπορούμε να αντέξουμε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο; Αν κοινωνούμε με τέτοιο μυαλό, η θεία κοινωνία δεν θα είναι για τη σωτηρία μας, διότι εμείς οι ίδιοι δεν θα έχουμε απαλλαγεί από αυτό το συναίσθημα του Άδη.

Η νηστεία είναι η προετοιμασία μιας ταπεινής καρδιάς. Οι Άγιοι Πατέρες λένε: «Όποιος δεν έχει υπακοή νηστεύει και προσεύχεται στον Θεό ματαίως. Η υπακοή είναι σημαντικότερη από τη νηστεία ή την προσευχή». Όταν ήμουν νέος δεν μπορούσα να πολυκαταλάβω αυτή τη διδαχή. 

γ.ΘαδδαίοςΑργότερα κατάλαβα γιατί έχουν όντως έτσι τα πράγματα. 0 άνθρωπος που δεν ταπεινώνεται και δεν καθαρίζει την καρδιά του από τις κακές επιθυμίες, μάταια νηστεύει. Μπορεί να μην τρώει τίποτα, αλλά αυτό θα είναι ανώφελο αν υπάρχει μέσα του κακό. Πρέπει πρώτα να καθαρίσει τον εαυτό του από το κακό που υπάρχει μέσα του προκειμένου να δεχθεί τον Κύριο. Και ο Κύριος είναι όλος αγάπη, ειρήνη και χαρά. Γι’ αυτό είναι που πρέπει να προετοιμάζουμε την καρδιά μας. Αν προετοιμάζουμε την καρδιά μας να είναι ταπεινή και μειλίχια, γεμάτη αγάπη, τότε θα χαρούμε την υγεία τόσο του σώματος όσο και της ψυχής. Αν δεν υπάρχει τίποτα από αυτά μέσα μας, η Θεία Κοινωνία θα είναι για μας κατάκριση και όχι σωτηρία. Αυτός είναι ο λόγος που προσευχόμαστε διαρκώς παρακαλώντας τον Κύριο να είναι η Θεία Κοινωνία προς την σωτηρία μας και «μη εις κρίμα ή εις κατάκριμα».

Γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα
Από το βιβλίο «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας», Εκδόσεις Εν Πλω


be their example, not their legislator.Abba Poemen

ΝΙΠΤΗΡ ΙΕΡΟΣ 234a_dionisiat (1)“A brother asked Abba Poemen, ‘Some brothers live with me; do you want me to be in charge of them?’ The old man said to him, ‘No, just work first and foremost, and if they want to live like you, they will see to it themselves.’ The brother said to him, ‘But it is they themselves, Father, who want me to be in charge of them.’ The old man said to him, ‘No, be their example, not their legislator.’”

Our heart is like the darkened earth; the Gospel is like the sun, enlightening and giving life to our hearts. May the true sun of Thy righteousness shine in our hearts, O Lord!
St. John of Kronstadt

Sometimes during a lengthy prayer only a few minutes are really pleasing to God, and constitute true prayer, true service to Him. The chief thing in prayer is the nearness of the heart to God.
 St, John of Kronstadt

“Acquire a peaceful spirit and around you thousands will be saved.” To put it another way: become a fire and all those around you will be warmed and enlightened.

Humility proved the “gateway to God” for him and the key to that saying of Christ from the Gospel: “Blessed are the pure in heart, for they shall see God” (Matthew 5:8). And that is reason for great joy.