Iconography and Hand painted icons

‘How can I find God?’…charity and humility.’ The Desert Fathers

Άγιος Αλέξανδρος του Σβίρ02-God descends to the humble as waters flow down from the hills into the valleys. St. John of Kronstadt

An old man was asked, ‘How can I find God?‘ He said, ‘In fasting, in watching, in labors, in devotion, and, above all, in discernment. I tell you, many have injured their bodies without discernment and have gone away from us having achieved nothing. Our mouths smell bad through fasting, we know the Scriptures by heart, we recite all the Psalms of David, but we have not that which God seeks: charity and humility.‘ The Desert Fathers

The man who endures accusations against himself with humility has arrived at perfection. He is marvelled at by the holy angels, for there is no other virtue so great and so hard to achieve. St Isaac of Syria


Όπου βασιλεύει η ταπείνωση,εκεί ακτινοβολεί πάντοτε η θεία ειρήνη και χαρά.Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Γέροντος Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα

ΧΡΙΣΤΟΣ Μεγας αρχιερευςΟ Κύριός μας να χαρίζει σε όλους σας ειρήνη και χαρά! Διότι είναι αλήθεια ότι η ειρήνη και η χαρά είναι ο μεγαλύτερος πλούτος για ένα χριστιανό, τόσο σ’ αυτό τον κόσμο όσο και στον επόμενο. Όλοι τις λαχταράμε. Μπορούμε να έχουμε πολλά υλικά πράγματα, μπορούμε να έχουμε ό,τι θέλουμε, αλλά είναι όλα εις μάτην, αν δεν έχουμε ειρήνη. Και η ειρήνη προέρχεται από την Πηγή της Ειρήνης, από τον Κύριο. Όταν εμφανίστηκε στους μαθητές Του, κεκλεισμένων των θυρών δια τον φόβο των Ιουδαίων, το πρώτο πράγμα που τους είπε ήταν, «Ειρήνη υμίν» ( Ιωάν. 20, 19 ). Έτσι κι εγώ εύχομαι να μας σκεπάζει όλους η ειρήνη και η χαρά του Κυρίου. Ο Κύριος θα μας ανταμείψει με την ειρήνη Του, αν αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και στραφούμε προς την Απόλυτη Αγαθότητα. Απόλυτη Αγαθότητα είναι ο ίδιος ο Θεός. Και θέλει και τα παιδιά Του να έχουν αυτό το θείο ιδίωμα. Η τελειότητα της χριστιανικής ζωής συνίσταται στην απόλυτη ταπείνωση. Και η ταπείνωση είναι επίσης θειο ιδίωμα. Όπου βασιλεύει η ταπείνωση, είτε πρόκειται για μια οικογένεια είτε για μία ολόκληρη κοινωνία, εκεί ακτινοβολεί πάντοτε η θεία ειρήνη και χαρά.
Καθετί καλό ή κακό στη γη έχει τις ρίζες του στους λογισμούς μας. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να αγωνιστούμε. Είμαστε μία μηχανή λογισμών που εκπορεύει λογισμούς , ακτινοβολεί λογισμούς δια των οποίων επηρεάζουμε τα πάντα: τους ανθρώπους, τα φυτά. Έχουν και τα φυτά επίσης νευρικό σύστημα. Περιμένουν από μας ειρήνη, παρηγοριά και αγάπη.
Η μετάνοια είναι μία αλλαγή βίου. Πρέπει κανείς να πάει σε έναν ιερέα και να εξομολογηθεί, ή  να πάει σε κάποιο φίλο του ή συγγενή και να του μιλήσει για κάτι που ενδεχομένως διαταράσσει τη συνείδησή του και διασκορπίζει την εσωτερική του ειρήνη. Μετά την εξομολόγηση , ένας άνθρωπος νιώθει συνήθως ελαφρύτερος. Ο Θεός μας έχει δημιουργήσει κατά τέτοιον τρόπο που επηρεάζουμε όλοι ο ένας τον άλλο. Όταν ένας γείτονας ή ένας φίλος νιώθει να συμπάσχει με τα παθήματά μας, αμέσως κι εμείς αισθανόμαστε παρηγοριά και δύναμη. Ομοίως και η μετάνοια είναι μια αλλαγή βίου. Πρέπει να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε, διότι η ζωή μας έχει δώσει πολλές κατραπακιές. Βλέπουμε ολόκληρο τον κόσμο- όχι μόνο το δικό μας έθνος- να υποφέρει εξ αυτού. Αν στραφούμε προς την Πηγή της Ζωής, τον Θεό, τότε Εκείνος θα μας δώσει τη δύναμη να ριζώσουμε σε καλούς λογισμούς, σε ήσυχους , ειρηνικούς και αγαθούς λογισμούς, γεμάτους αγάπη. Η ειλικρινής μας μετάνοια θα λάμψει, διότι οι αγαθοί λογισμοί, οι αγαθοί πόθοι και τα αισθήματα αγάπης ακτινοβολούν ειρήνη και δίνουν παρηγοριά σε κάθε ύπαρξη.
Ευαγγελισμος θεοτοκου λεπτομ.Καταλαβαίνετε τώρα με τί έχει να κάνει η μετάνοια. Μετάνοια είναι μια ολοκληρωτική στροφή της καρδιάς προς την απόλυτη αγαθότητα– και όχι μόνο της καρδιάς του αλλά και του νου του, των αισθημάτων του, του σώματός του και ολόκληρης της υπάρξεώς του. Μετάνοια είναι η άρρηκτη ενότητα αγάπης με τον Πατέρα και Δημιουργό μας. Κατά συνέπεια, πρέπει πάντοτε να προσευχόμαστε αδιάλειπτα και να ζητάμε  συνεχώς από την Υπεραγία Θεοτόκο να μας δώσει την δύναμη να Τον αγαπάμε όπως τον αγαπά κι η ίδια, όπως Τον αγαπούν οι Άγιοι και οι άγγελοι. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα είμαστε ευλογημένοι τόσο σ’ αυτή τη ζωή όσο και στην αιωνιότητα. Διότι ο Θεός είναι αγάπη, ειρήνη και χαρά, ικανή να πληρώσει κάθε πλάσμα που Τον λαχταρά εκ βάθους καρδίας.

Βίος και διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα
Εκδόσεις : «Εν πλω»

A true theologian is the one who says when in trouble: ‘not mine, but your will be done’.Archim. Vassileios Gontikakis

ΑΓΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ 2Abba Isaac says somewhere that man can become God through Grace, if he obeys the Lord. He can become God and truly create new worlds out of nothing; He can become totally regenerated; the weak gains strength and he who is dead is revived and lives on. He then comprehends that to say calmly “Lord, thy will be done and not mine” is the real food indeed.
Thus, a true theologian is not the one who goes to the university and gets honors because he remembered a couple of dates and some names and wrote a dissertation. A true theologian, who comprehends the power and the truth in our Lord’s teachings, is the one who says when in trouble: ‘not mine, but your will be done’. Then the entire Lord enters in him, makes him a theologian, makes him God through Grace and enables him to walk forward in Jesus Christ. And just as the risen Lord walked through closed doors, similarly this weak man, who has become all powerful with the Grace of the Lord, gets on with his life irrespective of whether the problems have been solved or not.
Therefore, if we happen to face difficulties, let’s talk to the Lord honestly, in any way we wish, because the Lord is our ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΑΓΓΕΛΟΣFather. But in the end let us say: “My Lord, I do not know what to do. You do. You love them more than me and they belong to you more than they belong to me. Let thy will be done. If your will seems to be like a catastrophe on the outset, let it be catastrophic”. Any catastrophe from God is better than any success achieved through human effort. The latter creates a true mess and a real disaster. Thus ‘thy will be done’ is the phrase which feeds and elevates us to another place.

‘Our Father’- The Lord’s Prayer
 by Archimandrite Vassileios Gontikakis
ex Abbot of the Iveron Monastery

Ἀληθινός θεολόγος εἶναι αὐτός ὁ ὁποῖος στή δύσκολη στιγμή λέγει: μή τό ἐμόν, ἀλλά τό σόν γενέσθω θέλημα.Ἀρχιμ. Βασιλείου Ἰβήρων

Λέει ὁ Ἀββᾶς Ἰσαάκ κάπου, ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ, ὑπακούοντας στό Θεό, νά γίνει Θεός κατά χάριν, καί νά δημιουργήσει ἐκ τοῦ μή ὄντος νέους κόσμους: ὁ ἄνθρωπος γίνεται τελείως νέος, ὁ ἀδύνατος παίρνει ἄλλη δύναμη καί ὁ νεκρός παίρνει νέα ζωή καί προχωρεῖ. Τότε καταλαβαίνει ὅτι, πράγματι, εἶναι τροφή πραγματική τό νά καταλήξει νά πεῖ ἤρεμα, “Θεέ μου, νά γίνει τό θέλημά σου καί ὄχι τό δικό μου”.

Γι’ αὐτό βλέπετε ὅτι ὁ ἀληθινός θεολόγος δέν εἶναι αὐτός πού πάει στό πανεπιστήμιο καί παίρνει ἄριστα ἐπειδή θυμᾶται μερικές χρονολογίες καί μερικά ὀνόματα ἤ γράφει μιά ἐργασία· ἀλλά, ἀληθινός θεολόγος πού γνωρίζει ποιά εἶναι ἡ δύναμη καί ἡ ἀλήθεια τῆς διδασκαλίας τοῦ Κυρίου, εἶναι αὐτός ὁ ὁποῖος στή δύσκολη στιγμή λέγει: μή τό ἐμόν, ἀλλά τό σόν γενέσθω θέλημα. Τότε ὅλος ὁ Θεός μπαίνει μέσα του, τόν ἴδιο τόν ἄνθρωπο τόν κάνει θεολόγο, τόν κάνει θεό κατά χάριν καί προχωρεῖ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ μέ ἕνα ἄλλο τρόπο μπροστά. Καί ὅπως ὁ Κύριος ἀναστημένος προχωροῦσε κεκλεισμένων τῶν θυρῶν ἔτσι καί ὁ ἄνθρωπος, αὐτός ὁ ἀδύνατος ἀλλά καί παντοδύναμος μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, προχωρεῖ εἴτε τά προβλήματα εἶναι λυμένα ἤ ἀνοικτά. Γι’ αὐτό ἄν τυχόν ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣπερνᾶμε δυσκολίες ἄς λέμε τό λογισμό μας ἐλεύθερα· ὅπως θέλει κανείς νά ἐκφρασθεῖ, ἄς ἐκφρασθεῖ, γιατί ὁ Θεός εἶναι Πατέρας μας. Ἀλλά στή συνέχεια ἄς ποῦμε, Θεέ μου, ἐγώ δέν ξέρω, ἐσύ ξέρεις, ἐσύ μέ ἀγαπᾶς πιό πολύ ἀπό ὅ,τι τούς ἀγαπῶ ἐγώ καί πιό πολύ ἀνήκουν σέ σένα ὅλοι ἀπ’ ὅ,τι ἀνήκουν σέ μένα. Ὁπότε ἄς γίνει τό θέλημά σου. Ἄν τυχόν τό θέλημά σου ἐξωτερικά φαίνεται καταστροφή, νἆναι καταστροφή. Καλύτερα μιά θεοθέλητη καταστροφή παρά ὁποιαδήποτε ἐπιτυχία μέ τήν ἀνθρώπινη βούληση, πού εἶναι ἀληθινό χαντάκωμα καί ἀληθινή καταστροφή. Τότε τό “γενηθήτω τό θέλημά σου” εἶναι ἡ φράση πού μᾶς τρέφει καί μᾶς ἀνασταίνει σέ ἕνα ἄλλο χῶρο.

“ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ…” Ἀρχιμ. Βασιλείου, Καθηγουμένου Ἱερᾶς Μονῆς Ἰβήρων

Today is the beginning of our salvation,The revelation of the eternal mystery!

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣElder Porphyrios: “You should experience the mystery of the divine incarnation…”

Good morning, and many years! May we have the blessing of our Panagia. I pray this for everyone. I am very happy for our Panagia. Today I embrace everyone. I kissed Demosthenes, Kosmas, Thomas, everyone. But they did not understand me. This occurred mystically. “We are all one in Christ.”

 “Today is the beginning of our salvation, The revelation of the eternal mystery! The Son of God becomes the Son of the Virgin, As Gabriel announces the coming of Grace. Together with him let us cry to the Theotokos: Rejoice, O Full of Grace, The Lord is with You!”

 Say this also yourselves. Say it again even more beautifully. I don’t get my fill of this!

 This was announced from ages beforehand. What does the Katavasia of Christmas say?

“To the Son, begotten without flux, of the Father, before the ages, and who was lately made incarnate of the Virgin without seed; to Christ God now let us cry aloud: You have exalted the horn of our strength. Only You are holy, O Lord.”

 You should experience the mystery of the divine incarnation. “Your Nativity, O Christ our God…” I say this within myself and cry.

 The Holy Spirit has crafted these, the “Today is the beginning of our salvation”, and the “Your Nativity, O Christ our God…”, they were not crafted by men. They are very rich in meaning and depth. Very strong words.

You understand little. I am telling you the truth, it was not written by men, but by the Holy Spirit. I cry every time I hear them. As many times as I think of this, I am always moved. My Christ, my little Christ! Say it again, but with beautiful recitation. Read now, I can’t speak, I can’t, I am unable, I don’t have the strength, I surrender, I should get up and hurry myself along.

mary-as-the-burning-bush1 I am very moved, and my eyes filled with tears. And because I am laid up in bed, the tears don’t fall down, but my eyes are filled with tears. All day, if you would tell me the troparion, I would be moved constantely. I should have two megaphones to stand upon the pine trees and to play “Today is the beginning of our salvation…”, and “Your Nativity, O Christ our God…” to be taken by the air and projected north and south, to be heard far away, so that all creation and nature would hear it!

This event occurred on the feast of the Annunciation in the year 1987.

From the Book: Logoi Peri Pneumatikes Zoes. The Holy Monastery of Chrysopigis. Chania. 2010. 

 ευαγγελισμος-θεοφ.Troparion (Tone 4)
Today is the beginning of our salvation,
The revelation of the eternal mystery!
The Son of God becomes the Son of the Virgin
As Gabriel announces the coming of Grace.
Together with him let us cry to the Theotokos:
Rejoice, O Full of Grace,
The Lord is with You!

O Champion General, I your City now inscribe to you, * triumphant anthems as the tokens of my gratitude, * being rescued from the terrors, O Theotokos. * Inasmuch as you have power unassailable, * from all kinds of perils free me so that unto you * I may cry aloud: Rejoice, O unwedded Bride.

Most-Holy Theotokos, save us!

Ἡ Παναγία μας ἀγκαλιάζει μὲ τὴν ἀγάπη Tης ὅλο τὸν κόσμο…Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης

Γιά τή Θεομήτορα

Ἁγίου Σιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣὍταν ἡ ψυχὴ κατέχεται ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, τότε, ὤ, πῶς εἶναι ὅλα εὐχάριστα, ἀγαπημένα καὶ χαρούμενα. Αὐτὴ ἡ ἀγάπη ὅμως συνεπάγεται θλίψη · ΚΙ ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ βαθύτερη ΑΓΑΠΗ, τόσο μεγαλύτερη εἶναι κι ἡ θλίψη.

Ἡ Θεοτόκος δὲν ἁμάρτησε ποτέ, οὔτε κἂν μὲ τὸ λογισμό, καὶ δὲν ἔχασε ποτὲ τὴ Χάρη, ἀλλὰ κι Αὐτὴ εἶχε μεγάλες θλίψεις. Ὅταν στεκόταν δίπλα στὸ Σταυρό, τότε ἦταν ἡ θλίψη Της ἀπέραντη σὰν τὸν ὠκεανὸ κι οἱ πόνοι τῆς ψυχῆς Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτεροι ἀπὸ τὸν πόνο τοῦ Ἀδὰμ μετὰ τὴν ἔξωση ἀπὸ τὸν Παράδεισο, γιατὶ κι ἡ ἀγάπη Της ἦταν ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπὸ τὴν ἀγάπη τοῦ Ἀδὰμ στὸν Παράδεισο. Κι ἂν ἐπέζησε, ἐπέζησε μόνο μὲ τὴ Θεία δύναμη, μὲ τὴν ἐνίσχυση τοῦ Κυρίου, γιατὶ ἦταν θέλημὰ Του νὰ δῇ τὴν Ἀνάσταση κι ὕστερα, μετὰ τὴν Ἀνάληψή Του, νὰ παραμείνη παρηγοριὰ καὶ χαρὰ τῶν Ἀποστόλων καὶ τοῦ νέου χριστιανικοῦ λαοῦ.

Ἡ Θεοτόκος δὲν παρέδωσε στὴ Γραφὴ οὔτε τὶς σκέψεις Tης οὔτε τὴν ἀγάπη Tης γιὰ τὸν Υἱὸ καὶ Θεό Tης οὔτε τὶς θλίψεις τῆς ψυχῆς Tης, κατὰ τὴν ὥρα τῆς σταυρώσεως, γιατὶ οὔτε καὶ τότε θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ συλλάβωμε. Ἡ ἀγάπη Tης γιὰ τὸ Θεὸ ἦταν ἰσχυρότερη καὶ φλογερότερη ἀπὸ τὴν ἀγάπη τῶν Χερουβεὶμ καὶ τῶν Σεραφεὶμ κι ὅλες οἱ Δυνάμεις τῶν Ἀγγέλων καὶ Ἀρχαγγέλων ἐκπλήσσονται μ Αὐτήν.

Παρ ὅλο ὅμως ποὺ ἡ ζωὴ τῆς Θεοτόκου σκεπαζόταν, θὰ λέγαμε, ἀπὸ τὴν ἅγια σιγή, Ο Κύριος ὅμως φανέρωσε ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Μας Πως η Παναγία Μας ἀγκαλιάζει με ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ Tης ὅλο τὸν κόσμο καὶ βλέπει μὲ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς γῆς καί, ὅπως καὶ ὁ Υἱὸς Tης, ἔτσι κι Ἐκείνη σπλαγχνίζεται καὶ ἐλεεῖ τοὺς πάντες.

Αὐτή εἶναι ἡ χαρά καί ἡ ἐλπίδα μας.

Ἀπό το βιβλίο: Αγιος Σιλουανός Ο Ἀθωνίτης
 Ἔκδ.Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου ΕΣΣΕΞ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ ΣΕΡΒΙΑ Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ ‘.

Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον, καὶ τοῦ ἀπ ‘αἰῶνος μυστηρίου ἡ φανέρωσις · ὁ Υἷός του Θεοῦ, υἱὸς τῆς Παρθένου γίνεται, καὶ Γαβριὴλ τὴν χάριν εὐαγγελίζεται. Διὸ καὶ ἡμεῖς σὺν αὐτῷ, τῇ Θεοτόκῳ βοήσωμεν · Χαῖρε Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ.

 Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ ‘. Αὐτόμελον.
Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τά νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν  δεινῶν εὐχαριστήρια
Ἀναγράφω σοι ἡ Πόλις σου Θεοτόκε.
Ἀλλ ‘ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμάχητον
ἐκ παντοίων με κινδύνων  ἐλευθέρωσον
ἵνα κράζω σοι, χαῖρε Νύμφη Ἀνύμφευτε.

Prayer and Silence.Metropolitan Kallistos (Ware) of Diokleia

Prayer and Silence

ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΓΙΑ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΤΑΙ ‘When you pray,’ it has been wisely said by an Orthodox writer in Finland, ‘you yourself must be silent. . . . You yourself must be silent; let the prayer speak.’ To achieve silence: this is of all things the hardest and the most decisive in the art of prayer. Silence is not merely negative — a pause between words, a temporary cessation of speech — but, properly understood, it is highly positive: an attitude of attentive alertness, of vigilance, and above all of listening. The hesychast, the person who has attained hesychia, inner stillness or silence, is par excellence the one who listens. He listens to the voice of prayer in his own heart, and he understands that this voice is not his own but that of Another speaking within him.

Metropolitan Kallistos (Ware) of Diokleia

Η νίκη της οδυνώμενης αγάπης. Η γεμάτη αγάπη ταπείνωση είναι μια τρομερή δύναμη…Κάλλιστος Ware Επίσκοπος Διοκλείας

Κάλλιστος Ware Επίσκοπος Διοκλείας

Ανέβασμα στον σταυρό-Восхождение на Крест_1304240101_byzantineiconography0_f6640 ΑΝΕΛΘΩΝ ΕΝ ΤΩ ΣΤΑΥΡΩΟ θάνατος του Χριστού πάνω στο Σταυρό δεν είναι μια αποτυχία που αποκαταστάθηκε κάπως μετά την Ανάστασή του. Ο ίδιος ο θάνατος πάνω στο Σταυρό είναι μια νίκη. Νίκη τίνος πράγματος; Μόνο μια απάντηση μπορεί να υπάρξει: Η νίκη της οδυνώμενης αγάπης. «Κραταιά ως θάνατος αγάπη… ύδωρ πολύ ου δυνήσεται σβέσαι την αγάπην» (Άσμα Ασμ. 8, 6-7). Ο Σταυρός μας δείχνει μιαν αγάπη που είναι δυνατή σαν το θάνατο, μιαν αγάπη ακόμη πιο δυνατή.

 Ο Άγ Ιωάννης κανει την εισαγωγή της διήγησής του για το μυστικο Δείπνο και το Πάθος μ ‘αυτά τα λόγια: «… αγαπήσας τους ιδίους τους εν τω κόσμω, εις τέλος ηγάπησεν αυτούς» (Ιω. 13,1). Το ελληνικό κείμενο λέει εις τέλος, που σημαίνει «ως το τέλος», «ως το έσχατο σημείο». Κι αυτή η λέξη τέλος επαναλαμβάνεται αργότερα στην τελευταία κραυγή του Χριστού πάνω στο Σταυρό: «Τετέλεσται» (Ιω. 19,30). Αυτό πρέπει να εννοηθεί όχι σαν κραυγή αυτοεγκατάλειψης ή απόγνωσης, αλλα σαν κραυγη νίκης: Τελείωσε, κατορθώθηκε, εκπληρώθηκε!   

Τι εκπληρώθηκε; Απαντάμε: Το έργο της οδυνώμενης αγάπης, η νίκη της αγάπης πάνω στο μίσος . Ο Ιησούς, ο Θεός μας, αγάπησε τους δικούς του ως το έσχατο σημείο. Από αγάπη δημιούργησε τον κόσμο, από αγάπη γεννήθηκε σαν άνθρωπος μέσα σ ‘αυτό τον κόσμο, από αγάπη πήρε πάνω του τη διασπασμένη ανθρώπινη φύση μας και την έκανε δική του. Από αγάπη ταυτίστηκε μ’ όλη μας την απελπισία. Από αγάπη πρόσφερε τον εαυτό του θυσία, διαλέγοντας στη Γεθσημανή να πάει εκούσια προς το Πάθος του: «… την ψυχή μου τίθημι υπέρ των προβάτων … ουδείς αίρει αυτήν απ ‘εμού, αλλ ‘εγώ τίθημι αυτήν απ’ εμαυτού »(Ιω. 10: 15,18). 

 Ήταν θεληματική αγάπη κι όχι καταναγκασμός αυτό που έφερε τον Ιησού στο θάνατό του. Στην αγωνία του μέσα στον κήπο και στη Σταύρωσή του οι σκοτεινές δυνάμεις του επιτίθενται μ ‘όλη τους την ορμή, αλλά δεν μπορούν ν’ αλλάξουν τη συμπόνια του σε μίσος· δεν μπορούν να εμποδίσουν την αγάπη του να συνεχίσει να είναι η ίδια. Η αγάπη του δοκιμάζεται ως το έσχατο σημείο, αλλά δεν καταπνίγεται. «Το φως εν τη σκοτία φαίνει, και η σκοτία αυτό ου κατέλαβεν» (Ιω. 1,5). Στη νίκη του Χριστού πάνω στο Σταυρό θα μπορούσαμε να εφαρμόσουμε τα λόγια που ειπώθηκαν από κάποιο Ρώσο ιερέα, όταν απελευθερώθηκε από το στρατόπεδο συγκεντρώσεως: «Ο πόνος έχει καταστρέψει τα πάντα. Ένα μόνο πράγμα έχει μείνει σταθερό, η αγάπη » .    

ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΚΥΡΙΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ Ο Σταυρός σαν νίκη μας θέτει το παράδοξο της παντοδυναμίας της αγάπης. Ο Ντοστογιέφσκι πλησιάζει την αληθινή έννοια της νίκης του Χριστού με μερικά λόγια, που βάζει στο στόμα του στάρετς Ζωσιμά:

Μπροστά σε μερικές σκέψεις ο άνθρωπος στέκεται μπερδεμένος, ιδίως μπροστά στη θέα της ανθρώπινης αμαρτίας, και αναρωτιέται αν θα την πολεμήσει με βία ή με ταπεινή αγάπη.

Πάντα ν ‘αποφασίζεις: «Θα την πολεμήσω με ταπεινή αγάπη». Αν αποφασίσεις πάνω σ ‘αυτό μια για πάντα, μπορείς να κατακτήσεις ολόκληρο τον κόσμο. Η γεμάτη αγάπη ταπείνωση είναι μια τρομερή δύναμη: είναι το πιο δυνατό απ ‘όλα τα πράγματα και δεν υπάρχει τίποτε άλλο σαν κι αυτή.

Η γεμάτη αγάπη ταπείνωση είναι μια τρομερή δύναμη· όποτε θυσιάζουμε κάτι ή υποφέρουμε όχι μ ‘αίσθηση επαναστατικής πίκρας, αλλα με τη θέλησή μας και απο Αγάπη, αυτο μας κανει πιο δυνατούς κι όχι πιο αδύνατους. Αυτό σημαίνει προπάντων στην περίπτωση του Ιησού Χριστού. «Η αδυναμία του ήταν από δύναμη», λέει ο άγ. Αυγουστίνος . Η δύναμη του Θεού φαίνεται όχι τόσο πολύ μέσα στη δημιουργία του κόσμου ή μέσα στα θαύματά του, οσο στο γεγονός ότι απο Αγάπη ο Θεος «εκένωσεν εαυτόν» (Φιλ. 2,7), πρόσφερε τον εαυτό του, με γενναιόδωρη αυτοδιάθεση, με τη δική του ελεύθερη εκλογή συγκατανεύοντας να υποφέρει και να πεθάνει . Κι αυτό το άδειασμα του εαυτού είναι συνάμα μία πλήρωση: η κένωση είναι πλήρωση. Ο Θεός δεν είναι ποτέ τόσο δυνατός, όσο όταν βρίσκεται στην έσχατη αδυναμία. ..  

Η νίκη της γεμάτης πόνο αγάπης του πάνω στο Σταυρό δεν είναι απλώς ένα παράδειγμα για μένα που μου δείχνει τι θα μπορούσα να πετύχω εγώ ο ίδιος αν μπορούσα να τον μιμηθώ με τις δικές μου δυνάμεις. Πολύ περισσότερο απ ‘αυτό, η πονεμένη του αγάπη έχει πάνω μου ένα δημιουργικό αποτέλεσμα, μεταμορφώνοντας την καρδιά μου και τη θέλησή μου, ελευθερώνοντάς με από τα δεσμά, ολοκληρώνοντάς με, κάνοντας δυνατό για μένα ν ‘αγαπώ μ’ ένα τρόπο που θα ήταν τελείως περ ‘από τις δυνάμεις μου, αν πρώτα δεν ειχ’ αγαπηθεί απ ‘αυτόν. Γιατί μέσα στην αγάπη ταυτίστηκε μαζί μου· και η νίκη του είναι νίκη μου. Κι έτσι ο θάνατος του Χριστού πάνω στο Σταυρό είναι πράγματι, όπως τον περιγράφει η Λειτουργία του Μ. Βασιλείου, ένας «ζωοποιός θάνατος». 

ΩΣΠΕΡ ΠΕΛΕΚΑΝ-pelekan ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟΑυτή είναι η αξία του Σταυρού του Χριστού για μας. Αν τη συνδέσουμε με την Ενσάρκωση και τη Μεταμόρφωση που προηγήθηκε, και με την Ανάσταση που την ακολουθεί-γιατί όλ ‘αυτά είναι αχώριστα μέρη μιας μοναδικής πράξης ή «δράματος» – η Σταύρωση πρέπει να κατανοηθεί σαν ύψιστη και τέλεια νίκη, θυσία και πρότυπο. Και σε κάθε περίπτωση η νίκη, η θυσία και το πρότυπο είναι της αγάπης που πάσχει.

Έτσι βλέπουμε το Σταυρό: την τέλεια νίκη της ταπείνωσης που ξέρει ν ‘αγαπάει πάνω στο μίσος και το φόβο· την τελεία θυσία ή την εκούσια αυτοπροσφορά της συμπόνιας που ξέρει ν’αγαπάει· το τέλειο πρότυπο της δημιουργικής δύναμης της αγάπης.

 Απόσπασμα από το βιβλίο ” Η εντός ημών Βασιλεία ” ,του Επισκόπου Διοκλείας Κάλλιστου Ware .


σπερ Πελεκὰν
τετρωμένος τὴν πλευράν Σου, Λόγε,
σοὺς θανόντας παῖδας ἐζώωσας,
ἐπιστάξας ζωτικοὺς αὐτοῖς κρουνοὺς(Εγκώμ. β΄ στάσις)


God does not grant big endowments without great temptations.St Isaac the Syrian

ΠΡΟΣ ΣΤΑΥΡΩΣΗ 242_dionisiatThe cross is the door to mysteries. Through this door the intellect makes entrance into the knowledge of heavenly mysteries. The knowledge of the cross is concealed in the sufferings of the cross. The more we participate in its sufferings, the greater the perception we gain through the cross. For, as the Apostle says, ‘As the sufferings of Christ abound in us, so our consolation also abounds by Christ.’ Now by consolation he means thoria, which, being interpreted, is vision of soul. Vision gives birth to consolation.

Be persecuted, but persecute not;  Be crucified,but crucify not;  Be wronged, but wrong not; Be slandered, but slander not.Have clemency, not zeal, with respect to evil. Lay hold of goodness, not legality. “

ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑIf a soul is feeble and lacks sufficient strength for enduring great temptations and therefore asks God not to be exposed to them, and God hears it — then know surely, that by whatever measure the soul lacks sufficient strength for great temptations, is the same measure it lacks sufficient strength to cope with big endowments. Because God does not grant big endowments without great temptations. God determines temptations commensurate to endowments.

The man who endures accusations against himself with humility has arrived at perfection, and he is marvelled at by the holy angels, for there is no other virtue so great and so hard to achieve.”

The path of God is a daily cross. 

St Isaac the Syrian the Bishop of Nineveh and Great Hesychast 

Leave a comment

Από τον Σταυρό δεν κατεβαίνουν, αλλά τους κατεβάζουν.Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

αποκαθηλωσηΗ σωτηρία μας από κάθε άποψη βρίσκεται μόνο μπροστά. Όταν οι θλίψεις της ψυχής μου που διαρκώς αυξάνονταν, έφθασαν, φαίνεται, στο απώγειο, τότε με τη ζωντανή και βαθειά αίσθηση της καρδιάς γνώρισα την αξία της ανθρώπινης ψυχής , δηλαδή Ότι  είναι πολυτιμότερη απο τον κόσμον όλον .

Τα παθήματα αποφέρουν τόσο μεγάλο καρπό, ώστε, αν ήμασταν λίγο πιο συνετοί, δεν θα θέλαμε «να κατεβούμε από τον σταυρό».
Σε κάποιον ιερομόναχο εμφανίσθηκε στον ύπνο του ο Κύριος προσηλωμένος πάνω στον Σταυρό και είπε:  «Από τον Σταυρό δεν κατεβαίνουν, αλλά τους κατεβάζουν » . Και τους λόγους αυτούς ο Κύριος τους επανέλαβε τρεις φορές. Έπειτα το όραμα έσβησε.
Θα σας έλεγα ακόμη κάτι, αλλά φοβάμαι μήπως προλάβω την πείρα της ζωής σας. Για ένα προσεύχομαι, να μη φοβηθείτε τα σύννεφα που ήλθαν.

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!
Θα υπομείνουμε.
Τέτοια είναι η οδός μας.
Ποτέ όμως δεν πρέπει να απελπίζεσαι.

ΑΓΩΝΑΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑΣ, Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ , Επιστολή 19
Έκδοση Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ, Αγγλίας 2004/242

Ὁ Θεός δέν χορηγεῖ ἕνα μεγάλο χάρισμα χωρίς μιὰ μεγάλη δοκιμασία. Ὁ Θεός, κατά τή σοφία Του, πού βρίσκεται πέρα ἀπό τήν κατανόηση τῶν πλασμάτων Του, ὅρισε τά δῶρα Του νά παραχωροῦνται ἀνάλογα μέ τούς πειρασμούς.

γιος σαάκ Σρος.