iconandlight

Iconography and Hand painted icons


What can they do against us when God has so loved us?St. John of Kronstadt

St. John of Kronstadt

ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΣΚΟΠΕΛΟΥ Contemplate in man his Divine origin, the soul, which is created after the image and likeness of God; and for the sake of this origin always respect and love man with your whole heart, unfeignedly.

The love of our Divine Saviour, Jesus Christ, of God the Father, and of the Holy Spirit to us is so great, so immeasurable, that, in comparison to it all human dislike, enmity and hatred against us become insignificant, and seem to vanish entirely. It is because of this boundlessness of God’s love to us and the insignificance of human enmity that the Saviour commanded us all to love our enemies, bless them that curse us, do good to them that hate us, and pray for them which despitefully use and persecute us.  We are in the love of God; does it greatly matter to us if men are not well disposed towards us? What can they do against us when God has so loved us?

Excerpts from the diary of St. John of Kronstadt on Love

ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑ-ΒΥΖ.ΜΟΥΣΕΙΟ - ΑντίγραφοHoly God, Holy Mighty, Holy Immortal, have mercy on us. (Thrice)

Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and unto ages of ages.  Amen. 

O Most Holy Trinity, have mercy on us.  Lord, blot out our sins.  Master, pardon our iniquities.  Holy One, visit and heal our infirmities for Thy names sake.

Lord, have mercy (Thrice)

   Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and unto ages of ages.  Amen.

Our Father, Who art in heaven, hallowed be Thy name.  Thy kingdom come, Thy will be done, on earth as it is in heaven.  Give us this day our daily bread, and forgive us our debts as we forgive our debtors; and lead us not into temptation but deliver us from the  evil one.

Advertisements


Ὅπου εἶναι τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ εἶναι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Θεός·Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

ΚΥΡΙΟΣ ΙΩΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΘΥΓΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΧΑΝΑΝΑΙΑΣ ΜΟΝΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ_dionisiatΝα φοβάσαι την κακία σαν φωτιά. Μη τη δέχεσαι στην καρδιά σου, οποία και αν είναι τα προσχήματα της. Ή κακία είναι πάντοτε του Σατανα, θυγατέρα του “Αδου. Κάποτε εισέρχεται στην καρδιά με το πρόσχημα του ζήλου για τον Θεό ή της ωφελείας του πλησίον. Είναι μία απάτη, μία μωρία. Ό Θεός δοξάζεται με την αγάπη την «πάντα στέγουσαν» και προσβάλλεται καi υβρίζεται με την κακία, οποίο και αν είναι το προσωπείο της. Με το πρόσχημα oτι ενδιαφερόταν για τους φτωχούς, o Ιούδας έκρυψε την κακία του απέναντι του Κυρίου και τον πρόδωσε για τριάντα αργύρια. Για τη δόξα του Κυρίου δήθεν έγιναν τόσα εγκλήματα από λεγόμενους χριστιανούς, κατά το κύλημα των αιώνων.

* * *

Οἱ ἄνθρωποι κάνουν λάθος ὅταν νομίζουν ὅτι ἡ ζωὴ ποὺ ἔχουν ἀνήκει σ’ αὐτοὺς καὶ ὅτι μποροῦν νὰ κάνουν μ’ αὐτὴ ὅ,τι θέλουν. Ἡ ζωὴ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ὁ Κύριος τὴν παίρνει ὅταν Ἐκεῖνος θέλει. Καὶ αὐτὸ τὸ βλέπουμε σχεδὸν σὲ κάθε βῆμα.

«Πνοὴ δὲ τίνος ἐστὶν ἡ ἐξελθοῦσα ἔκ σοῦ;» (Ἰώβ 26, 4). Ὅλον σὲ τυλίγει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἡ ἀτμόσφαιρα γύρω σου, ὁ ἀέρας τὸν ὁποῖο ἀναπνέεις, ἀκόμη καὶ ἡ ἴδια ἡ ἱκανότητα νὰ ἀναπνέεις, εἶναι δῶρα τοῦ Θεοῦ. Κάθε στιγμὴ χρησιμοποιεῖς αὐτὰ τὰ δῶρα. Δὲν ἔχεις τίποτε δικό σου. Καὶ νὰ θυμᾶσαι: ὅπου εἶναι τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐκεῖ εἶναι καὶ ὁ ἴδιος ὁ Θεός· γιατί ὅπου εἶναι ἡ εὐεργεσία, ἐκεῖ καὶ ὁ Εὐεργέτης, δηλαδὴ ὅπου εἶναι ἡ δημιουργία, ἐκεῖ καὶ ὁ Δημιουργός.

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο:

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ».Ἐκδόσεις: Ὀρθόδοξος Κυψέλη, 2004.

ascens

ΕΥΧΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ

Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς

Ὁ πανταχοῦ παρών, δὲν εἶσαι ἐντός μου διὰ τὴν ἁμαρτίαν μου, διὰ τοῦτο δὲν Σὲ ἀκούω, δὲν Σὲ βλέπω, δὲν Σὲ κατανοῶ. Ὦ Παντελεήμων Κύριε, κατέβα, ταπεινώσου ἐντὸς τῆς καρδίας μου, τῆς ψυχῆς μου, τοῦ σώματός μου, ποὺ εἶναι ἅδης. Ἀλλὰ Σὺ καὶ εἰς τὸν ἄδην κατῆλθες καὶ πάλιν ἔμεινες Θεός, ἔλα εἰς τὴν κόλασιν, διὰ νὰ τὴν μεταβάλῃς εἰς παράδεισον. Διότι, ὅπου εἶσαι Σύ, ἤδη ἐκεῖ εἶναι ὁ παράδεισος, καὶ ὁ ἄνθρωπος διὰ Σοῦ ἤδη εἶναι ἄγγελος. Ὅλη ἡ πεπτωκυία φύσις προσπίπτει ἐνώπιόν Σου μὲ μίαν σπαρακτικὴν κραυγήν: Κύριε ἐλέησον! Ὁ πόνος μας μαζεύει ὅλον τὸν ἀνθρώπινον λόγον εἰς μίαν προσευχητικὴν βοήν: Κύριε ἐλέησον! Ἐστραμμένοι πρὸς Σέ, εὑρίσκομεν ὅλην μας τὴν ὕπαρξιν νὰ πλημμυρίζει ἀπ᾿ αὐτὸν τὸν ἀναστεναγμόν: Κύριε ἐλέησον! Τὰ δάκρυα ρέουν καὶ Σοῦ καταθέτουν ὅλην μας τὴν ψυχὴν μέσα εἰς αὐτὰς τὰς δύο λέξεις: Κύριε ἐλέησον!


the kindness of God renders everything useful for a good purpose.Elder Paisios of the Holy Mountain

Elder Paisios of the Holy Mountain

H Mεταμόρφωση του Xριστού στον Άγιο Nικόλαο του Kασνίτζη στην Kαστοριά (1160-1180).Those who struggle and sense their sinfulness as well as God’s loving-kindness and who trust in His great mercy, elevate their souls to Paradise with great confidence and little physical effort, if they have good intentions.

People who struggle hard, with much devotion, and have reached the angelic state to a certain extent and are nurtured with celestial honey, nevertheless offer nothing significant to God compared with what He has offered us. For they eat honey while offering Him wax. They eat sweet fruits and offer God tree resin with the censer. Therefore, we do nothing and offer nothing to God, compared with His great loving-kindness. For, while the Good God produces beautiful fruit with our rubbish or even with manure, in order to feed us, we wretched people turn beautiful fruit into manure.

As the kindness of God renders everything useful for a good purpose, so too must we, His creatures, make good use of everything in order to be benefited and benefit others.

images

Lord, have mercy (Thrice)

   Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit, now and ever, and unto ages of ages.  Amen. 

Our Father, Who art in heaven, hallowed be Thy name.  Thy kingdom come, Thy will be done, on earth as it is in heaven.  Give us this day our daily bread, and forgive us our debts as we forgive our debtors; and lead us not into temptation but deliver us from the  evil one.


Όταν κάποιος υπομένη κατά Θεόν τις θλίψεις και τις αδικίες που του προξενούν οι άνθρωποι…η υπομονή τον λαμπικάρει!

ΠΑΝΑΓΙΑ ΠΟΡΤΑΙΤΙΣΣΑ– Γέροντα, όταν κάποιος υπομένη κατά Θεόν τις θλίψεις και τις αδικίες που του προξενούν οι άνθρωποι, αυτή η υπομονή τον καθαρίζει από τα πάθη;

 Αν τον καθαρίζη λέει! Τον λαμπικάρει! Μα, υπάρχει ανώτερο απ’ αυτό; Έτσι μπορεί να εξοφλήση αμαρτίες. Βλέπετε, έναν εγκληματία τον δέρνουν, τον κλείνουν στην φυλακή, κάνει εκεί τον μικρό κανόνα του και, εάν ειλικρινά να μετανοήση, γλιτώνει την αιώνια φυλακή. Μικρό πράγμα είναι να εξοφλήση με αυτήν την ταλαιπωρία έναν αιώνιο λογαριασμό;

Κάθε θλίψη να την υπομένετε με χαρά. Οι θλίψεις που μας προκαλούν οι άνθρωποι είναι πιο γλυκές από όλα τα σιρόπια που μας προσφέρουν όσοι μας αγαπούν. Βλέπεις, στους μακαρισμούς ο Χριστός δεν λέει: «μακάριοί εστε, όταν επαινέσωσιν υμάς», αλλά«μακάριοί εστε, όταν ονειδίσωσιν υμάς»,και μάλιστα «ψευδόμενοι». Όταν ο ονειδισμός δεν είναι δίκαιος, αποταμιεύει κανείς. Ενώ, όταν είναι δίκαιος, ξοφλάει. Γι’ αυτό, όχι μόνον πρέπει να υπομένουμε αγόγγυστα αυτόν που μας πειράζει, αλλά και να νιώθουμε ευγνωμοσύνη, γιατί μας δίνει την ευκαιρία να αγωνισθούμε στην αγάπη, στην ταπείνωση, στην υπομονή.

Οι συκοφάντες βέβαια εργάζονται συνεργαζόμενοι με το ταγκαλάκι. Αλλά ο δυνατός αέρας συνήθως σπάζει και ξερριζώνει τα ευαίσθητα δένδρα που δεν έχουν βαθειές ρίζες· ενώ όσα έχουν βαθειές ρίζες, τα βοηθάει να προχωρήσουν τις ρίζες τους πιο βαθιά.

Εμείς πρέπει να προσευχώμαστε για όλους που μας κακολογούν, και να ζητούμε από τον Θεό να τους δίνη μετάνοια, φωτισμό και υγεία και να μην αφήνουμε μέσα μας ούτε ίχνος μίσους γι’ αυτούς. Να κρατούμε μόνον την πείρα από τον πειρασμό, να πετούμε όλα τα φαρμάκια και να έχουμε υπ’ όψιν μας τα λόγια του Οσίου Εφραίμ: «Εάν συμβή σοι συκοφαντία, και μετά ταύτα φανερωθή το καθαρόν της συνειδήσεώς σου, μη υψηλοφρόνει, αλλά δούλευε τω Κυρίω εν ταπεινοφροσύνη τω λυτρουμένω σε από συκοφαντίας ανθρώπων, ίνα μη πέσης πτώμα εξαίσιον»

Π.ΠΑΙΣΙΟΣ

imagesὉ Θεὸς, εἰς τὴν βοήθειάν μου πρόσχες· Κύριε, εἰς τὸ βοηθῆσαί μοι σπεῦσον. αἰσχυνθήτωσαν καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ ζητοῦντες τὴν ψυχήν μου· ἀποστραφήτωσαν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ καταισχυνθήτωσαν οἱ βουλόμενοί μου κακά· ἀποστραφήτωσαν παραυτίκα αἰσχυνόμενοι οἱ λέγοντές μοι· εὖγε εὖγε. ἀγαλλιάσθωσαν καὶ εὐφρανθήτωσαν ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ζητοῦντές σε, ὁ Θεός, καὶ λεγέτωσαν διαπαντός· μεγαλυνθήτω ὁ Κύριος, οἱ ἀγαπῶντες τὸ σωτήριόν σου. ἐγὼ δὲ πτωχός εἰμι καὶ πένης· ὁ Θεός, βοήθησόν μοι. βοηθός μου καὶ ῥύστης μου εἶ σύ· Κύριε, μὴ χρονίσῃς.ΨΑΛΜΟΣ 69

Θεοτόκε, Παρθένε, χαῖρε Κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετά σοῦ. Εὐλογημένη, σύ ἐν γυναιξί καί εὐλογημένος ὁ καρπός τῆς κοιλίας σου. Ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες, τῶν ψυχῶν ἡμῶν


The mother…with tears in her eyes she prayed to St. Luke the Surgeon and to St. Panteleimon to help.

A miracle of Sts. Luke of Simferopol and Panteleimon

Παντελεήμονος μεγαλομάρτυρος Ανάργυροι sv.panteleymon_bigA young girl was going for surgery to a hospital in Simferopol. Her situation was very serious, and the surgery was difficult and dangerous.

The physician that was operating on her called the mother of the patient and told her: “The surgery is very difficult and dangerous. I can’t guarantee anything. I don’t know if your girl will come out alive.”

There was no other choice. The young girl was brought to the operating room.

Throughout the duration of the surgery, the mother was sitting in the yard of the hospital, and with tears in her eyes she prayed to St. Luke the Surgeon and to St. Panteleimon to help.

At one instant, before the mother’s eyes, an astonishing event occurred: the wall of the hospital became invisible, like a pane of glass. The operating room appeared. In the hospital bed was her daughter, and around her were the surgeon and his helpers. Next to her was the surgical nurse who was holding the surgical instruments.

And more wondrously: Next to the surgeon she saw the Holy Physicians to whom she was praying. To the left was St. Panteleimon with a lit lamp. To the right was St. Luke, who every so often would take the tools from the nurse and give them to the surgeon!

The mother was struck with astonishment and amazement. She felt that her prayer had been answered. When the operation was finished, the surgeon exited full of joy and enthusiasm.

Sts. LukeHe called the mother and told her: “Things went very well, unbelievably well!”

Then, the mother related to him the wondrous event that she experienced. The surgeon was stunned. He did his cross and confessed: “Now I understand. During the operation, when I would want some surgeon’s tool, I didn’t even get to tell the nurse. As soon as I thought that I wanted some tool, I had it in my hands.” 

From the book “Tachys eis Voetheian…” (“Speedy to help…”) (A 200 page book filled with new miracles of St. Luke the Surgeon),

by Fr. Nektarios Antonopoulos, Abbot of the Holy Monastery of Sagmata, Thebes


Μη λυπείσαι, πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.Άγιος μεγαλομαρτυς Παντελεήμων

Εμφάνισις του Αγίου Παντελεήμονος εις τον Άγιο Νικόλα Πλανά 

Παντελεήμων ὁ Μεγαλομάρτυρας καὶ ἸαματικόςΚατ’ αρχήν ο Άγιος Νικόλας Πλανάς έγινε εφημέριος εις τον Άγιον Παντελεήμονα, εις τον Νέον Κόσμον. Η ενορία του απηρτίζετο από… 13 οικογένειας. Εις το διάστημα της εφημερίας του, τον επεσκέφθη ένας ιερεύς άνευ ενορίας, τον παρεκάλεσε να συλλειτουργήσουν, και αυτός ως καλός και αγαθός τον εδέχθη ολοψύχως. Αυτός όμως ο ιερεύς τα συνεφώνησε με τούς τότε επιτρόπους της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονος, τον έδιωξαν και τον έστειλαν εις την εκκλησίαν τού Αγίου Ιωάννου της οδού Βουλιαγμένης (τον «Κυνηγόν», ως τον έλεγαν τότε). Η ενορία της εκκλησίας αυτής απηρτίζετο από… οχτώ οικογενείας! Και η πληρωμή τού ιερέως ήτανε ένα κομμάτι κρέας από το μανάρι των Απόκρεω ή των Χριστουγέννων. Αυτό δεν τον πείραζε, είχε κεφάλαιον την νηστείαν. Αρκεί να είχε εκκλησία να λειτουργή.

Αυτός ο διωγμός από την εκκλησία τού Αγίου Παντελεήμονος τού έφερε μεγάλο ψυχικό πόνο. Μια βραδιά, φεύγοντας από τον Άγιο Ιωάννη για να πάη στο σπίτι του, έκλαιγε στο δρόμο. Έρημος ο τόπος τότε.

Βλέπει άξαφνα στο δρόμο ένα νεαρό παλληκάρι και τού λέγει: Τι κλαις, πάτερ μου;

– Κλαίω, παιδί μου, γιατί με διώξανε από τον Άγιο Παντελεήμονα.

Μη λυπείσαι, πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.

Τού λέγει: Ποιος είσαι συ, παιδί μου;

Εγώ, τού λέγει, είμαι ο Παντελεήμων, πού μένω στον Νέο Κόσμο- και τον έχασε αμέσως από εμπρός του. Αυτήν την οπτασίαν την διηγείτο ο ίδιος επί λέξει εις μίαν κόρη της συνοδείας του.

ΜΑΡΘΑ μοναχή

Πηγή περιοδικό ΣΥΝΑΞΗ ΤΕΥΧΟΣ 16 (από το βιβλίο Ο παπα Νικόλας Πλανάς Εκδόσεις «ΑΣΤΗΡ» Αθήνα 1979. )

Sts. George and Panteleimon the Great Martyrs

Πάντοτε την παραμονή του αγίου Παντελεήμονος, ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς, τελούσε Αγρυπνία στον ιερό ναό του στον Ιλισσό. Μια χρονιά όμως ήταν άρρωστος με υψηλό πυρετό. Οι δικοί του τον απέτρεπαν να πάει για την Αγρυπνία. Εκείνος φλεγόταν από αγάπη προς τον Άγιο. Και πήγε. Όπως έλεγε αργότερα, τη νύχτα, μετά τη Λιτή ακούμπησε, εξαντλημένος από τον πυρετό, στην άκρη της Αγίας Τραπέζης. Και βλέπει εμπρός του τον Άγιο «να κρατά ένα μικρό ποτήρι γεμάτο φάρμακο» και του λέει: «Πιέτο, πάτερ μου, να γίνης καλά». Το πήρε, το ήπιε, έφυγε ο πυρετός, έγινε τελείως καλά. Και έλεγε: «Επί μίαν εβδομάδα είχα τη γλύκα στο λάρυγγά μου… Το θεώρησα αμαρτία και αγνωμοσύνη να μη το ειπώ…».

images

Η θαυμαστή εμφάνιση του αγίου Λουκιλλιανού στον Γέροντα Παΐσιο (3 Ιουνίου 1979)

Παντελεήμονος μεγαλομάρτυρος Ανάργυροι113268Ήταν 2 Ιουνίου 1979 απόγευμα. Ο Γέροντας είχε μόλις μεταφέρει τα πράγματά του στο κελλί της Παναγούδας χωρίς να προλάβει να τα τακτοποιήσει. Ετοιμαζόταν για τον εσπερινό και ρώτησε τον μοναχό που τον βοηθούσε ποιος άγιος εόρταζε την επόμενη ,αλλά εκείνος δεν θυμόταν. Του είπε ότι αύριο που θα έρθει θα του πει και έφυγε βιαστικός, γιατί σουρούπωνε.

Την συνέχεια την διηγήθηκε ο γέροντας ως εξής: « Είχα τα Μηναία σε κιβώτια . Έψαχνα να βρω τα γυαλιά μου για να δω τον άγιο της ημέρας και δεν τα έβρισκα. Για να μην χάνω χρόνο, έκανα τον εσπερινό με το κομποσκοίνι λέγοντας: «Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών».

Όταν σηκώθηκα μετά τα μεσάνυχτα, πάλι προσπάθησα με τον φακό για μισή ώρα να βρω τον Άγιο, χωρίς αποτέλεσμα. Είπα: «Πάει το Μεσονυκτικό». Για να μην περάσει η νύχτα ψάχνοντας έλεγα πάλι στο κομποσκοίνι,  «Άγιοι του Θεού…» , χωρίς να αναφέρω τα ονόματα των αγίων της ημέρας.π. Παϊσιος

»Είδα τότε τον άγιο Παντελεήμονα αν συνοδεύει κάποιον μέσα στο Κελλί μου.

-Ποιος είσαι; Τον ρώτησα.

-Ο άγιος Λουκιλλιανός, απάντησε.

»Δεν θυμόμουν να υπάρχει τέτοιος Άγιος και ξαναρώτησα:

-Λουκιανός;

-Όχι, Λουκιλλιανός.

-Πώς; Λογγίνος; Ρώτησα για δεύτερη φορά.

-Λου-κιλ-λια-νός, επανέλαβε ο Άγιος, προφέροντας για τρίτη φορά αργά το όνομά του.

»Στην συνέχεια απευθυνόμενος προς τον άγιο Παντελεήμονα του είπε να μου εξετάσει τα τραύματα από την εγχείρηση , να δει αν έγιναν καλά. Με πλησίασε ο άγιος Παντελεήμων που φορούσε άσπρη ποδιά σαν γιατρός .Αφού τα εξέτασε βάζοντας το χέρι του στον κόρφο μου, στο σημείο που είχε γίνει η εγχείρηση στους πνεύμονες, είπε στον άγιο Λουκιλλιανό: «Καλά είναι. Να τα λάβεις υπ΄ όψιν στο πτυχίο (εξετάσεις)».

Οι άγιοι εξαφανίστηκαν και ο Γέροντας, δοξάζοντας τον Θεό και ευχαριστώντας τους αγίους, άναψε κερί και βρήκε ότι εκείνη την ημέρα, 3 Ιουνίου, ήταν η μνήμη του αγίου Λουκιλλιανού.

Την άλλη μέρα το πρωί ήρθε ο μοναχός που τον βοηθούσε, ο Γέροντας χαμογελώντας τον ρώτησε: «’Αγιος Λουκιλλιανός, ε;» και του διηγήθηκε την εμφάνιση των Αγίων.

Ο Γέροντας, όταν διάβασε το Συναξάρι του Αγίου, εξεπλάγη συνειδητοποιώντας την εξής «σύμπτωση»: Ο κατά πλάτος βίος του Αγίου, που βρίσκεται στην Ι.Μ. Ιβήρων , καταχωρείται στις 27 Φεβρουαρίου, ημερομηνία δηλαδή κατά την οποία του είχε εμφανιστεί η αγία Ευφημία. Η σχέση αυτή του Μάρτυρος με την Αγία, που τόσο ευλαβείτο, αλλά και η εγγύτητα του χρόνο, αλλά και ιδίως του τόπου του μαρτυρίου των δύο Αγίων, τον χαροποίησε ιδιαίτερα.

Miracle working icon of St. Panteleimon (18th-century) from the Holy Skete of Koutloumousi, Mount Athos. Panteleimon2Έκτοτε τον τιμούσε κατ΄ έτος και έβαλε την εικόνα του στην Εκκλησία του και στο κελλί του.

Πήγε κατόπιν στην Κουτλουμουσιανή Σκήτη και προσκύνησε τον άγιο Παντελεήμονα. Ανέφερε ότι η εικόνα του στο προσκυνητάρι μοιάζει πολύ με την αγία μορφή του.

Αυτό το θαυμαστό γεγονός παρηγόρησε τον Γέροντα και έδιωξε την κόπωση και τις στεναχώριες, που περνούσε εκείνη την μεταβατική περίοδο.

Από το βιβλίο Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, του Ιερομονάχου Ισαάκ, σ. 288-290

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’.

Ἀθλοφόρε Ἅγιε καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.


Sickness and Pain Are A Gift of God,Saint Panteleimon Great Martyr and the Unmercenary Healer

Great Martyr and the Unmercenary Healer Panteleimon

Commemorated on July 27

Παντελεήμονος μεγαλομάρτυρος Ανάργυροι PanterlemonIn the Kalyva of Saint Chrysostomos of the Skete of Koutloumousiou of the Monastery of Saint Panteleimon on Mount Athos, there lived years ago Monk Daniel who for 20 years was sick and had headaches and backaches, kidney and heart problems, leg problems and pain sometimes throughout his entire body.

Many times he travelled to doctors and received numerous X-ray examinations and radiographies, but the outcome was always the same. The doctors could not find any physical explanation for his sickness. Yet Monk Daniel continued to suffer his sicknesses and there was not a physician or scientist to be found that could help him.

One 27th of July, during the vigil of Saint Panteleimon, brother Daniel prayed with tears in his eyes and pleaded with Saint Panteleimon saying: “Saint of God and protector of our Skete, you who are a physician and for the love of Christ was martyred and spilled your blood, show your love and plead to the Master Christ to grant me health, so that with health I could glorify His name and psalmodize during the vigils.”

Παντελεήμων ὁ Μεγαλομάρτυρας s1660007Having said this, Monk Daniel grew a bit tired and took some sleep. He then in a vision saw Saint Panteleimon kneeling before the throne of God pleading for the health of Daniel. Monk Daniel heard the Master Christ say to Saint Panteleimon: “My brother Great-Martyr Panteleimon, do you think you are more compassionate than me? Do you think you love humanity more than me? I understand that out of love for me you spilled your blood, but did I not also spill mine and daily spill my blood for the salvation of people’s souls? Learn that it is my will in which it happens many times for the body to suffer in order for the soul to be saved. This is how I want many people to be saved.”

When brother Daniel heard this he awoke and glorified the name of God, thanked Saint Panteleimon for his effort and mediation, and immediately, as the same monk related, a great burden was lifted off of him and related that we must endure with patience, joy and thanksgiving the cross and situation of our sicknesses.

Apolytikion,Tone 3

Holy Passion-bearer and healer Panteleimon,  entreat the merciful God,  to grant our souls forgiveness of transgressions.

Panteleimon, saintly champion and healer,intercede with our merciful God to grant our souls remission of sins.