iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Έναν άνθρωπο ζητώ για να μιλήσω και δεν τον βρίσκω.Ὅσιος Σισώης ὁ Μέγας

Ὅσιος Σισώης ὁ Μέγας, ὁ Αἰγύπτιος

Ἡ μνήμη του τιμᾶται στὶς 6 Ἰουλίου.

Σισώης ο μεγάλοςsisoesb4_metoria

1) Αδελφός που αδικήθηκε από άλλο αδελφό ήλθε προς τον αββά Σισώη και του λέγει:
– Αδικήθηκα από ένα αδελφό και θέλω να τον εκδικηθώ.
Ο δε Γέρων [=πνευματικός διδάσκαλος, δηλαδή ο όσιος Σισώης] τον παρακαλούσε:
– Μη, τέκνο· αντιθέτως μάλιστα άφησε στον Θεό το έργο της εκδικήσεως.
Αυτός όμως έλεγε:
– Δεν θα παύσω, έως ότου εκδικηθώ για τον εαυτό μου.
Είπε δέο Γέρων:
– Ας προσευχηθούμε, αδελφέ. Και ο Γέρων, αφού σηκώθηκε, είπε:
Θεέ, δεν σε έχουμε πλέον ανάγκη να φροντίζεις για μας· διότι εμείς εκδικούμαστε μόνοι για λογαριασμό μας.Μόλις λοιπόν άκουσε αυτά τα λόγια ο αδελφός, έπεσε στα πόδια του Γέροντος λέγοντας:
– Δεν θα είμαι πλέον σε αντιδικία με τον αδελφό, συγχώρεσέ με, αββά.

2) Επισκέφθηκε κάποιος από τους αδελφούς τον αββά Σισώη στο όρος του αββά Αντωνίου. Και ενώ συνομιλούσαν, είπε στον αββά Σισώη: – Δεν έφθασες ακόμα στα μέτρα του αββά Αντωνίου, πάτερ; Και του λέγει ο Γέρων:
Εάν είχα ένα από τους λογισμούς του αββά Αντωνίου, θα γινόμουν όλος φωτιά, αλλ᾿όμως γνωρίζω άνθρωπο που με δυσκολία μπορεί να βαστάξει τον λογισμό του.

3) Πειράσθηκε κάποτε ο Αβραάμ, ο μαθητής του αββά Σισώη, από δαίμονα και είδε ο Γέρων ότι έπεσε και αφού σηκώθηκε, σήκωσε τα χέρια στον ουρανό λέγοντας:
Θεέ, θέλεις δεν θέλεις, δεν θα σε αφήσω, εάν δεν τον θεραπεύσεις.
Και αμέσως θεραπεύτηκε.

4)Είπε δε ο Γέρων:
Εάν δεν δοξάσει τον άνθρωπο ο Θεός, η δόξα των ανθρώπων δεν είναι τίποτε.

5)Είπε ο αββάς Σισώης:
Όταν υπάρχει άνθρωπος που σε φροντίζει, δεν πρέπει να τον διατάσσεις.

6)Αδελφός παρεκάλεσε τον αββά Σισώη:
– Ειπέ μου ένα λόγο. Αυτός δε είπε:
– Τι με αναγκάζεις να φλυαρήσω; Ιδού, ο,τι βλέπεις, κάνε το.

ΕΝΑΣ αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη· «Τι να κάνω;». Του λέει ο αββάς· «Αυτό που ζητάς είναι να έχεις τέλεια σιωπή και ταπείνωση. Γιατί είναι γραμμένο· “Μακάριοι αυτοί που μένουν σταθεροί σ’ αυτόν”, έτσι μπορείς να στέκεσαι στην πίστη».

ΕΛΕΓΑΝ ότι εκεί που καθόταν ο αββάς Σισώης φώναξε με δυνατή φωνή· «Τι ταλαιπωρία!». Τον ρωτάει ο μαθητής του· «Τι έχεις, πάτερ;». Και ο γέροντας απαντά· «Έναν άνθρωπο ζητώ για να μιλήσω και δεν τον βρίσκω».

ΕΝΑΣ αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη· «Θέλω να φυλάξω την καρδιά μου από την αμαρτία, αλλά δεν μπορώ». Του λέει ο γέροντας· «Πώς μπορούμε να φυλάξουμε την καρδιά μας, όταν η θύρα της γλώσσας μας είναι ανοιχτή;».

Το επίγειο τέλος τού οσίου Σισώη

ΣΙΣΩΗΣ agios_sisois1Έλεγαν περί του αββά Σισώη, ότι, όταν επρόκειτο να πεθάνει, και ενώ ευρίσκονταν οι πατέρες της σκήτης γύρω του, έλαμψε το πρόσωπό του όπως ο ήλιος και είπε στους παρευρισκομένους ότι: «Ο Άγιος Αντώνιος ήλθε». Και μετά από λίγο είπε: «να ο χορός [=ομάδα] των Προφητών ήλθε». Και πάλιν το πρόσωπό του έλαμψε περισσότερο και είπε: «να ο χορός των Αποστόλων ήλθε». Και διπλασιάστηκε ο φωτισμός του προσώπου του και άρχισε να ομιλεί με κάποιους. Τότε τον ρώτησαν οι πατέρες: «με ποιόν ομιλείς πάτερ»; Και αυτός τους απάντησε: «με τους Αγγέλους που ήλθαν να παραλάβουν την ψυχή μου και τους παρακαλώ να με αφήσουν λίγο για να μετανοήσω».

Και λέγουν προς αυτόν οι πατέρες: «Δεν έχεις ανάγκη μετανοίας πάτερ». Και τους απάντησε οαββάς Σισώης: «αλήθεια σας λέγω ότι δεν έχω βάλει ακόμη αρχή»! Και εγνώριζαν πάντες ότι ήταν τέλειος. Και πάλι ξαφνικά έγινε το πρόσωπό του ολόλαμπρο και εφοβήθηκαν όλοι, που ήσαν κοντά του, και είπε προς αυτούς: «Βλέπετε ο Κύριος ήλθε και λέγει, φέρετέ μου το σκεύος της ερήμου», και αμέσως παρέδωσε ο Γέρων το πνεύμα και γέμισε όλο το κελλί του από άρρητη ευωδία.

Η επίσκεψή του στον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Ο Όσιος επεσκέφθη κάποτε τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Όταν στάθηκε μπροστά και αναλογίσθηκε το μεγαλείο, στο οποίο έζησε ο ενδοξώτατος αυτός βασιλιάς των Ελλήνων, έφριξε με την σκέψη πόσο άστατη είναι η ζωή και πόσο πρόσκαιρη η δόξα. Έκλαψε και θρήνησε για τη ματαιότητα όλης αυτής της γήινης δόξας και της βασιλικής εξουσίας.

Απολυτίκιον. Ήχος πλάγιος α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Εκ παιδός γεωργήσας ζωήν την κρείττονα, των κατ’ αυτής ενεπλήσθης θεουργικών αγαθών, των Αγγέλων μιμητά Σισώη Όσιε· όθεν ως ήλιος λαμπρός, απαυγάζεις τηλαυγώς, εν ώρα της σης εξόδου, δηλοποιών την σην δόξαν, και καταλάμπων τας ψυχάς ημών.

Μεγαλυνάριον.
Νέκρωσιν Σισώη ζωοποιόν, παθών τη εκδύσει, ενδυσάμενος ολικώς, νεκρούς ως εξ ύπνου, τω ιερώ σου λόγω, εξήγειρας νεκρώσας, τον παναλάστορα.

Advertisements

Comments are closed.