iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Ἅγιος Παντελεήμων ὁ Μεγαλομάρτυρας καὶ Ἰαματικός

Ἅγιος Παντελεήμων ὁ Μεγαλομάρτυρας καὶ Ἰαματικός

Ἑορτάζει στὶς 27 Ἰουλίου

Παντελεήμονος μεγαλομάρτυρος Ανάργυροι PanterlemonΣτην Καλύβα «Άγιος Χρυσόστομος» της Κουτλουμουσιανής Σκήτης του Αγίου Παντελεήμονος, βρίσκεται ακόμη στη ζωή και ασκητικά αγωνίζεται ο Μοναχός Δανιήλ, ο οποίος, όπως μας βεβαίωσε ο ίδιος και από άλλους Πατέρες, πληροφορηθήκαμε, είκοσι και πλέον χρόνια είναι άρρωστος, πονεί το κεφάλι, η μέση, τα νεφρά, η καρδιά, τα πόδια και πολλές φορές όλο το σώμα. Σε πολλούς γιατρούς πήγε, πολλές εξετάσεις, ακτινοσκοπήσεις και ακτινογραφίες έκανε, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Οι γιατροί δεν βρίσκουν καμιά σωματική οργανική βλάβη ή πάθηση, ο αδελφός όμως ακόμη υποφέρει από ανεξήγητη ασθένεια, στην οποία δεν μπορούν να τον βοηθήσουν οι γιατροί και η επιστήμη. 

Πριν από λίγα χρόνια, την 27 Ιουλίου, στην αγρυπνία του Αγίου Παντελεήμονος, ο αδελφός Δανιήλ, με πίστη πολύ και δάκρυα στα μάτια, παρακάλεσε τον Άγιο Παντελεήμονα, προς τον οποίο είπε : «Άγιε του Θεού και προστάτη της Σκήτης μας, συ που είσαι γιατρός και για την αγάπη του Χριστού μαρτύρησες και έχυσες το αίμα σου, κάμε αγάπη και παρακάλεσε τον Δεσπότη Χριστό να μου δώσει την υγεία μου, να μπορώ κι εγώ υγιής να δοξάζω το όνομά Του και να ψάλλω στις αγρυπνίες».

Λέγοντας αυτά, ο μοναχός Δανιήλ, από τον πόνο και την κούραση, τον πήρε λίγο ο ύπνος και βλέπει σε όραμα τον Άγιο Παντελεήμονα να είναι γονατιστός μπροστά στον θρόνο του Θεού και να παρακαλεί για την υγεία του αδελφού.

ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ ΝΤΕΤΣΑΝΙΟ μοναχός Δανιήλ, άκουσε τον Δεσπότη Χριστό να λέει στον Άγιο Παντελεήμονα : «Αδελφέ μου μεγαλομάρτυρα Παντελεήμονα, μήπως εσύ είσαι πιο σπλαχνικός από μένα ; Ή αγαπάς πιο πολύ από μένα τους ανθρώπους ; Γνωρίζω πως για την αγάπη μου έχυσες το αίμα σου, αλλά μήπως εγώ δεν έχυσα και για την ψυχική σωτηρία των ανθρώπων δε χύνω κάθε μέρα το αίμα μου ; Μάθε ότι θέλημά μου είναι και συμφέρει πολλές φορές το σώμα να είναι άρρωστο για να σωθεί η ψυχή. Έτσι θέλω πολλοί άνθρωποι να σωθούν».

Όταν άκουσε αυτά, ο αδελφός Δανιήλ, ξύπνησε και δόξασε το όνομα του Θεού, ευχαρίστησε και τον Άγιο Παντελεήμονα για την προσπάθεια και μεσιτεία του, κι αμέσως, όπως μας είπε ο ίδιος, έφυγε ένα βάρος από πάνω του και πληροφορήθηκε, πως πρέπει να φέρει με υπομονή, με χαρά και με ευχαρίστηση τον Σταυρό και την κατάσταση της ασθένειάς του.

ΠΗΓΗ : ΑΝΔΡΕΟΥ ΜΟΝΑΧΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ, τομ. Α΄, ΑΘΗΝΑΙ 1980, σσ. 287 – 288.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’.

Ἀθλοφόρε Ἅγιε καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.

Ῥεῖθρα ἰαμάτων ὡς ἐκ πηγῆς,χάριτι θαυμάτων, βρύει χρῄζουσι δωρεάν,ὁ Παντελεήμων, ὁ πάνσοφος ἀκέστωρ·οἱ ῥώσεως διψῶντες δεῦτε ἀρύσασθε σε.


Ἁγία Παρασκευὴ ἡ Ὁσιομάρτυς

Ἁγία Παρασκευὴ ἡ Ὁσιομάρτυς

ορτάζει στς 26 ουλίου

Παρασκευὴ ἡ Ὁσιομάρτυς_Paraskewa_Tyrnowska_XV_w_Ujscie_Gorlickie_pπολυτίκιο. χος α’.

Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασάμενη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν, εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ Ἀθληφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις Ἐκκλησίας ἡ λαμπηδών, καὶ τῶν ἰαμάτων, πολυχεύμων ὄντως κρουνός· χαίροις προστασία, καὶ σεπτὴ οὐρανία, Παρασκευὴ θεόφρον, τῶν εὐφημούντων σε.


St. Olympia (Olympiada) the Deaconess

St. Olympia (Olympiada) the Deaconess of Constantinople († ca. 440).

Commemorated on July 25

by Saint Nikolai Velimirovič

ὈλυμπιάδαOlympiaOlympias was born in Constantinople of very distinguished parents. Her father, Anysius Secundus, was a senator and her mother was the daughter of the famous nobleman Eulavius who is mentioned in the hagiography of St. Nicholas the Wonder-worker. When Olympias reached maturity, she was betrothed to a nobleman who died before the marriage took place. The emperor and the other relatives pressured Olympias to marry another, but in vain. However, she refused them this and devoted herself to a god-pleasing life, giving from her inherited estate great offerings to the churches and alms to the needy. She served as a deaconess in the Church, at first during the time of Patriarch Nectarius and, after his death, during the time of St. John Chrysostom. When Chrysostom was exiled, he counseled Olympias to remain in the church and to serve as before regardless who the patriarch after him would be. Immediately after the banishment of this great saint, someone started a fire in the Great Church [The Church of the Divine Wisdom Hagia Sophia] and the fire consumed many prominent buildings in the capital. The enemies of Chrysostom accused this holy woman of initiating this malicious fire. Olympias was banished from Constantinople to Nicomedia where she died in the year 410 A.D., requesting in her testament that her body be placed in a box and cast into the sea and wherever the water tosses it up, there she is to be buried. The coffin was cast ashore in the city of Vrochthoi, where there existed a church dedicated to the Apostle Thomas. From her relics, great healing miracles appeared throughout the centuries. The exiled Chrysostom wrote beautiful letters to the exiled Olympias which, even today, serve as a great comfort to all those who suffer for the sake of God’s justice. Among other things, Chrysostom writes to Olympias: “Now I am very elated not only because you were relieved from infirmity, but more so, that you are nobly enduring all difficulties referring to them as trivialities which is characteristic of a soul full of power and abounding in the rich fruits of courage. For you not only courageously are enduring misfortune rather you do not even notice it when it comes and without exertion, without labor and disturbance not even talking about it to others but rejoicing and triumphing over it. That serves as the greatest wisdom” (Letter VI of the seventeen that have come down to us).

From The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič for Old Calendar date July 25, and New Calendar date August 7.

 


Ὁσία Ὀλυμπιάδα ἡ Διακόνισσα

Ὁσία Ὀλυμπιάδα ἡ Διακόνισσα

Ἑορτάζει στὶς 25 Ἰουλίου

Ολυμπιάδα, η διακόνισσαΗ ΑΓ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ……..Ὁ ἱερός Χρυσόστομος δοκιμάστηκε πολύ στήν ζωή του, ἀφοῦ ὑπέστη ἐξορίες καί διωγμούς ἐξ αἰτίας τοῦ φθόνου καί τῆς κακίας τῶν ἀνθρώπων, ἀλλά μέ τόν πνευματικό του ἀγώνα καί κυρίως μέ τήν ὑπομονή καί τήν ἀδιάλειπτη προσευχή κατόρθωνε νά διώχνη τήν θλίψη καί τήν ἀθυμία καί νά ἔχη χαρούμενη διάθεση. Μάλιστα, ἐμψύχωνε καί παρηγοροῦσε ὅσους τόν ἐπισκέπτονταν, ἀντί νά δέχεται αὐτός παρηγορία ἀπό ἐκείνους. Συμβούλευε δέ, μέσα ἀπό τίς ἐπιστολές του, καί τήν μαθήτρια καί πνευματική του κόρη Ὀλυμπιάδα νά κάνη τό ἴδιο. Δηλαδή, νά διώχνη τήν ἄμετρη λύπη καί ἀθυμία καί νά ἀγωνίζεται, μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ καί τήν συνδρομή τοῦ «κυβερνήτη λογισμοῦ», νά διατηρῆ τήν εἰρήνη τῆς ψυχῆς της καί νά ἔχη χαρούμενη διάθεση ἐνώπιόν του Θεοῦ καί τῶν ἀνθρώπων. Στήν συνέχεια, θά καταγραφοῦν χαρακτηριστικά ἀποσπάσματα ἀπό τίς ἐπιστολές αὐτές.

«Ὅσο σφοδρότερη εἶναι ἡ τρικυμία, τόσο καί τά βραβεῖα εἶναι μεγαλύτερα, ἄν τήν ὑποφέρετε συνεχῶς μέ εὐχαρίστηση καί μέ τήν πρέπουσα ἀνδρεία, ὅπως καί κάμνετε…»

Πρός τήν Διακόνισσα λυμπιάδα” πιστολή 9ηἉγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου «Γιατί στενοχωριέσαι πού δέν μπόρεσες νά κάνεις κάτι, ὥστε νά φύγω ἀπό τήν Κουκουσό; Αὐτό τό ἔκανες ἤδη μέ τήν προαίρεση καί μέ τίς διάφορες ἐνέργειες πρός τούς ὑπεύθυνους παράγοντες, κινητοποιώντας τούς πάντες καί τά πάντα. Ἄν τελικά, δέν εὐοδόθηκε ὁ σκοπός αὐτῶν τῶν κινητοποιήσεων, ἐσύ γιατί θά πρέπει νά λυπᾶσαι καί νά πονᾶς; Μπορεῖ ὁ Θεός νά θέλει νά διανύσω διπλό δρόμο, ὥστε νά μέ ἀμείψει περισσότερο. Γιατί λοιπόν πονᾶς γιά ἐκεῖνα πού μέ ἀνακηρύττουν νικητή; Ἐσύ θά ἔπρεπε νά σκιρτᾶς γι’ αὐτά καί νά χορεύεις φορώντας στεφάνια. Κι αὐτό γιατί καταξιώθηκα νά δεχθῶ τέτοια τιμή ἡ ὁποία ὑπερβαίνει τήν ἀξία μου.

Σέ λυπεῖ μήπως ἡ ἐρημιά πού ἐπικτρατεῖ ἐδῶ; Καί τί εἶναι γλυκύτερο ἀπό τήν ἐδῶ διαμονή; Ἐδῶ εἶναι ἡσυχία, γαλήνη, πολλή ἀμεριμνία καί ὑγιεινό κλῖμα. Ἄν ὁ τόπος δέν ἔχει καταστήματα καί ἀγορά, ἐμένα τί μέ ἀπασχολεῖ αὐτό; Στήν πραγματικότητα μοῦ ἔρχονται τά πάντα σάν νά βρισκόμουν καί νά ψώνιζα σέ μεγάλα καταστήματα. Ἐδῶ ἔχω δικό μου ἄνθρωπο, τόν ἐπίσκοπο καί τόν Διόσκουρο πού κάνει τά πάντα γιά νά μέ ἀναπαύσει. Θά σοῦ μιλήσει γι’ αὐτό τό θέμα καί ὁ καλός μας Πατρίκιος. Αὐτός θά σοῦ περιγράψει τό πόσο εὐχάριστα ζῶ ἐδῶ, μέ πόση ἀνάπαυση καί εὐκολία.

Ἄν βέβαια θρηνεῖς γιά ὅσα συνέβησαν στήν Καισάρεια αὐτό δέν σέ τιμᾶ. Διότι καί ἐκεῖ πάλι πλέχθηκαν γιά μένα λαμπρά στεφάνια, ὥστε ὅλοι νά μέ ἐξυμνοῦν, νά μέ θαυμάζουν καί νά ἀποροῦν, μή ἐννοώντας τούς λόγους γιά τούς ὁποίους βρέθηκα στήν ἐξορία καί σέ τόσο μεγάλη κακοπάθεια. Αὐτά ὅμως νά μήν τά πεῖς σέ κανέναν, ἄν καί πολλοί τά συζητοῦν ἤδη καί τά διαδίδουν. Πράγματι, ὁ ἀγαπητός μου Παιάνιος μοῦ εἶπε ὅτι οἱ πρεσβύτεροι τοῦ ἐπισκόπου Φαρετρίου πού βρίσκονται ἐδῶ διαδίδουν ὅτι ἔχουν κοινωνία μέ ἐμένα καί ὅτι δέν συμμερίζονται τίς ἀπόψεις τῶν ἀντιθέτων, δέν ἔχουν καμιά σχέση καί πολύ περισσότερο, καμιά κοινωνία μαζί τους. Γιά νά μή ξεσηκωθοῦν λοιπόν καί ἀρχίσουν νά μᾶς ἐπιτίθενται ἀνοικτά, κράτησε σιωπή σχετικά μέ ὅ,τι σοῦ λέω.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣΑὐτά πού μᾶς συνέβησαν εἶναι πραγματικά πολύ θλιβερά. Ἀκόμα κι ἄν δέν μοῦ εἶχε συμβεῖ τίποτα ἄλλο κακό, θά ἀρκοῦσαν ὅσα συνέβηκαν ἐκεῖ γιά νά μοῦ ἐξασφαλίσουν πλούσια βραβεῖα. Τόσο πολύ κινδύνευσα, ὥστε ἔφθασα μέχρι τό θάνατο. Παρακαλῶ ὅμως αὐτά νά τά κρατήσεις μόνο γιά τόν ἑαυτό σου. Θά σοῦ τά διηγηθῶ ὅλα σύντομα, ὄχι γιά νά σέ λυπήσω, ἀλλά γιά νά σέ εὐφράνω. Γιατί αὐτά εἶναι τά ἀντικείμενα τοῦ ἐμπορίου μου, αὐτός εἶναι ὁ πλοῦτος μου, αὐτά εἶναι πού θά μοῦ σβήσουν τίς ἁμαρτίες μου. Ἐννοῶ τό νά βαδίζω συνεχῶς ἀνάμεσα σέ τέτοιους πειρασμούς καί ἀναπάντεχα, νά ξεπηδοῦν προβλήματα ἀπό ἐκεῖ πού δέν τό φανταζόμουνα.

Ἐπρόκειτο νά μποῦμε στήν Καππαδοκία, ἀφοῦ εἴχαμε πλέον γλυτώσει ἀπό τά χέρια τοῦ ἐπισκόπου τῆς Γαλατίας, ὁ ὁποῖος μᾶς εἶχε ἀπειλήσει μέ θάνατο. Τότε μᾶς συνάντησαν πολλοί ἄνθρωποι, λέγοντας: “Ὁ Φαρέτριος σέ περιμένει μέ ἀγωνία καί πηγαινοέρχεται ἀνησυχώντας μήπως προσπεράσετε καί δέν καταφέρει νά σέ συναντήσει. Ἔχει ξεσηκώσει μάλιστα γιά τήν ὑποδοχή σου καί ὅλα τά μοναστήρια, ἀνδρικά καί γυναικεῖα καί κάνει τά πάντα, ὥστε νά σέ δεῖ, νά σέ ἀσπασθεῖ καί νά σοῦ δείξει ὅλη τήν ἀγάπη του”. Ἐγώ βέβαια, τά ἄκουγα ὅλα αὐτά, ἀλλά στήν πραγματικότητα δέν πίστευα τίποτα ἀπό τά λεγόμενά τους. Τό μόνο πού σκεπτόμουν ἦταν ὅτι ἀσφαλῶς μέ περίμεναν ἀκριβῶς τά ἀντίθετα. Δέν ἔλεγα ὅμως τίποτα ἀπ’ αὐτά πού εἶχα μέσα μου σ’ ἐκείνους πού μοῦ τά μετέφεραν…

Πραγματικά, κανένα δέν ἔχω φοβηθεῖ τόσο, ὅσο τούς ἐπισκόπους, ἐκτός ἀπό λίγους.

…Σοῦ λέω καί σοῦ ἐπαναλαμβάνω ὅτι τό μόνο γιά τό ὁποῖο πρέπει νά λυπόμαστε εἶναι ἡ ἁμαρτία. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι σκόνη καί καπνός… . Ἄν πεῖς γιά τήν ἐξορία, δέν εἶναι τίποτα ἄλλο ἀπό τό νά ἀπολαμβάνει κανείς τήν ὕπαιθρο καί τήν ἐπίσκεψη σέ διάφορους τόπους.»

Ὀλυμπιάδαolympiada«Δέν θά παύσω νά ἐπαναλαμβάνω συνεχῶς ὅτι ἡ εὔθυμη διάθεση δέν ὀφείλεται τόσο στήν φύση τῶν πραγμάτων, ὅσο στήν γνώμη τῶν ἀνθρώπων… Ἡ εὐθυμία δέν ἐξαρτᾶται ἀπό τούς ἀκίνητους νόμους τῆς φύσεως, τούς ὁποίους εἶναι ἀδύνατον νά ἀναμοχλεύσουμε καί νά μεταθέσουμε, ἀλλά ἀπό τούς ἐλεύθερους λογισμούς τῆς προαιρέσεως, τούς ὁποίους εὔκολα χειριζόμαστε».

Στήν 17η ἐπιστολή του, τονίζει ὅτι «ἐκεῖνον ποῦ δέν ἀδικεῖ ὁ ἴδιος τόν ἑαυτό του, κανένας ἄλλος δέν μπορεῖ νά τόν βλάψη». Ἔστειλε, μάλιστα, σχετική πραγματεία γιά τό θέμα αὐτό στήν ὁσία Ὀλυμπιάδα καί τήν προτρέπει νά τήν μελετᾶ, ἐπειδή θά τῆς εἶναι «ἱκανό φάρμακο». Καί τῆς εὔχεται νά εἶναι πάντα, μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί τόν προσωπικό της ἀγώνα, δυνατή καί χαρούμενη.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

Τὸν πλοῦτον σκορπίσασα, τὸν σὸν τελίῳ νοΐ, Χριστῷ ἠκολούθησας δι’ ἐναρέτου ζωῆς, Ὁσία πανεύφημε· σὺ γὰρ ἐφεπομένη, τῷ σοφῷ Χρυσοστόμῳ, χρύσεον ὤφθης σκεῦος, τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας· διό σε Ὀλυμπιάς, ὁ Κύριος ἐδόξασε.

Κοντάκιον. Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.

Εὐσεβείᾳ λάμψασα καὶ ἐγκρατείᾳ, τὸν Θεὸν ἐδόξασας, ἔργοις καὶ τρόποις ἱεροῖς, Ὀλυμπιὰς ἀεισέβαστε· διὸ τῆς δόξης τῆς ἄνω ἠξίωσαι.

Μεγαλυνάρια.

Χαίροις ἡ Ὁσία Ὀλυμπιάς, ἐναρέτων ἔργων, ὑποτύπωσις ἀληθής· χαίροις ἡ τῶν ἄθλων, καὶ τῆς ἁγίας δόξης, τῷ θείῳ Χρυσοστόμῳ συγκοινωνήσασα.


All men want peace but they do not know how to attain it.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΥΛΟΓΩΝ (2)Blessed are the peacemakers, for they will be called the children of God.

All men want peace but they do not know how to attain it. Paissy the Great, having lost his temper, begged the Lord to deliver him from irritability. The Lord appeared to him and said: “Paissy, if you do not wish to get angry, desire nothing, neither criticize, nor hate any man, and you will have no anger.


Αν θέλεις να προσευχηθείς σωστά, να μη πικράνεις καμιά ψυχή, γιατί αλλιώς άδικα κοπιάζεις.αββάς Νείλος

Μωϋσής Προφήτης_ Prophet Moses the God-seer_ Моисей пророк Икона_ Byzantine Orthodox Icon_ 7Είπεν ο αββάς Νείλος:

Αν θέλεις να προσευχηθείς σωστά, να μη πικράνεις καμιά ψυχή, γιατί αλλιώς άδικα κοπιάζεις“.

Είπε πάλι:

” Μη θέλεις να έρχονται τα πράγματα όπως σε συμφέρει, αλλά όπως είναι αρεστό στο Θεό. Έτσι θα είσαι την ώρα της προσευχής γεμάτος γαλήνη και χαρούμενος”

Γεροντικό του Σινά


Saint Mary Magdalene,“Christ is Risen!”

Saint Mary Magdalene, the Holy Myrrh-bearer and Equal to the Apostles

Commemorated on July 22

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ Мария Магдалина 12_1334450406One of the myrrh-bearing women, and equal to the apostles, St. Mary was born in Magdala by the Lake of Gennesaret, of the tribe of Issachar. She was tormented by seven evil spirits, of which she was freed and healed by the Lord Jesus. She was a faithful follower and servant of the Lord during His earthly life, and also stood beneath the Cross on Golgotha and lamented bitterly with the most holy Mother of God.

Holy Tradition testifies that when the Apostles departed from Jerusalem to preach to all the ends of the earth, then Mary Magdalene also went with them. A daring woman, whose heart was full of reminiscence of the Resurrection, she went beyond her native borders and went to preach in pagan Rome. Everywhere she proclaimed to people about Christ and His teaching. When many did not believe that Christ is risen, she repeated to them what she had said to the Apostles on the radiant morning of the Resurrection: “I have seen the Lord!” With this message she went all over Italy.

With great love for the risen Lord and with great zeal, she proclaimed the holy Gospel as a true apostle of Christ. She died peacefully in Ephesus and was buried, according to tradition, in the same cave in which the seven young men (see August 4th) had been in a charmed sleep for a hundred years. They came to life, and then died.

Paschal eggs

Tradition relates that in Italy Mary Magdalene visited Emperor Tiberias (14-37 A.D.) and proclaimed to him Christ’s Resurrection. According to Tradition, she brought him a red egg as a symbol of the Resurrection, a symbol of new life with the words: “Christ is Risen!” Then she told the emperor that in his Province of Judea the unjustly condemned Jesus the Galilean, a holy man, a miracleworker, powerful before God and all mankind, had been executed at the instigation of the Jewish High Priests, and the sentence confirmed by the procurator appointed by Tiberias, Pontius Pilate.

ΜΑΡΙΑ Мария Магдалина 28745Mary repeated the words of the Apostles, that we are redeemed from the vanity of life not with perishable silver or gold, but rather by the precious Blood of Christ.

Because of this, icons of Mary Magdalene sometimes depict her holding a red egg. Thanks to Mary Magdalene the custom to give each other paschal eggs on the day of the Radiant Resurrection of Christ spread among Christians over all the world. 

Troparion, Tone 1

O holy Mary Magdalene, thou didst keep Christ’s commandments/ and follow Him Who for our sakes was born of a Virgin./ Today we celebrate thy memory/ and receive forgiveness through thy prayers.

Apolytikion Saint Mary Magdalene in the First Tone

When Christ God had been born for our sakes from the Virgin, thou faithfully didst follow him, keeping His statutes and heeding His sacred laws, O august Mary Magdalene. Hence, as we today observe thy holy remembrance, we receive the loosing of our sins and transgressions through thy holy prayers for us.