iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Η οσία Μαρία η Αιγυπτία, υπόδειγμα μετανοίας. Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

       Η οσία Μαρία η Αιγυπτία, υπόδειγμα μετανοίας. (Ε΄Κυριακή των Νηστειών)

Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

Μαρία Αιγυπτία_Saint Mary of Egypt Icon _святая Мария Египтяныня_μονη αγ.Γρηγοριου Σιναιτου-Żywot4947203578_8c2cd6fd65_oΤον βίο της θαυμαστής αυτής οσίας έγραψε ο άγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων.

Κάποτε, κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, ένας ιερομόναχος, ο Γέρων Ζωσιμάς, αποσύρθηκε μέσα στην έρημο πέραν του Ιορδάνου. Οδοιπορούσε επί είκοσι ημέρες, χωρίς να δει ψυχή, όταν, ξαφνικά, μια ανθρώπινη φιγούρα με ζαρωμένο γυμνό σώμα και κατάλευκα σαν χιόνι μαλλιά πέρασε φευγαλέα από μπροστά του κι έγινε άφαντη. Ο Γέροντας έτρεχε ξοπίσω της για αρκετή ώρα, μέχρι που η φιγούρα στάθηκε σε ένα ρυάκι και τον κάλεσε με το όνομά του: «Αββά Ζωσιμά», του είπε, «συγχώρεσέ με χάριν του Κυρίου· δεν μπορώ να εμφανιστώ σε σένα, διότι είμαι μια γυναίκα γυμνή».

Ο Ζωσιμάς της πέταξε το εξώρασό του κι εκείνη τυλίχτηκε μ’ αυτό και εμφανίστηκε μπροστά του. Στο άκουσμα του ονόματός του, από το στόμα της άγνωστης γυναίκας, ο Γέροντας φοβήθηκε. Ύστερα από παρατεταμένη επιμονή του, η γυναίκα διηγήθηκε την ιστορία της.

Γεννήθηκε στην Αίγυπτο και σε ηλικία μόλις δώδεκα ετών άρχισε να ζει ακόλαστο βίο στην Αλεξάνδρεια επί δεκαεπτά χρόνια ακολουθούσε διεστραμμένο τρόπο ζωής. Η Μαρία, οιστρηλατημένη απ’ το σαρκικό πάθος της πορνείας, ακολούθησε κάποιους νέους και επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο με προορισμό τα Ιεροσόλυμα. Φθάνοντας στην Αγία Πόλη, θέλησε να επισκεφθεί την εκκλησία για να προσκυνήσει τον Τίμιο Σταυρό. Όμως μια αόρατη δύναμη την εμπόδιζε να εισέλθει στον Ναό της Αναστάσεως. Έντρομη, τότε, στήλωσε το βλέμμα της στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου στον νάρθηκα και προσευχήθηκε θερμά να της επιτραπεί να ασπαστεί τον Τίμιο Σταυρό, ομολογώντας την αμαρτωλότητά της και εμπιστευό­μενη τα βήματά της στην Πανάχραντο Θεοτόκο.

Τότε πράγματι, της επετράπη η είσοδος μέσα στην εκκλησία. Αφού προσκύνησε τον Σταυρό, επέστρεψε στον νάρθηκα γονάτισε μπροστά στην εικόνα και ευχαρίστησε θερμά τη Θεοτόκο. Την ίδια στιγμή άκουσε μια φωνή να της λέει: «Εάν περάσεις τον Ιορδάνη, θα βρεις την αληθινή ειρήνη!». Η Μαρία βγήκε και, αφού αγόρασε τρία καρβέλια ψωμί, ξεκίνησε για τον Ιορδάνη ποταμό.

Την επομένη μετέλαβε των Αχράντων Μυστηρίων στο μοναστήρι του αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή και πέρασε τον Ιορδάνη πόταμο. Παρέμεινε σαράντα οκτώ χρόνια στην έρημο ολομόναχη, υπομένοντας αγόγγυστα πολλές δοκιμασίες, με ακρότατη άσκηση, «πυκτεύουσα», παλεύοντας με τα άλογα πάθη της και τους εμπαθείς λογισμούς σαν με άγρια θηρία. Τρεφόταν μόνο με αγριόχορτα.

Αφού τελείωσε την αφήγησή της, στάθηκε όρθια σε στάση προσευχής· τότε ο Ζωσιμάς την είδε να αιωρείται πάνω από το έδαφος. Η Μαρία τον παρακάλεσε να έλθει ξανά τον επόμενο χρόνο να της φέρει τη Θεία Ευχαριστία· εκεί, στις όχθες του Ιορδάνη, θα ερχόταν να τον συναντήσει για να κοινωνήσει.

Πράγματι, ένα χρόνο αργότερα, ο αββάς Ζωσιμάς κατέφθασε με τη Θεία Κοινωνία στις όχθες του Ιορδάνη· ήταν ήδη βράδυ. Έμεινε να αναρωτιέται πώς εκείνη θα διέσχιζε τον Ιορδάνη ποταμό; Τότε, μέσα στο φεγγαρόφωτο διέκρινε τη μορφή της να πλησιάζει το ποτάμι, να κάνει το σημείο του Σταυρού επάνω του και κατόπιν να βαδίζει επάνω στο νερό σαν να ήταν ξηρά! Αφού την κοινώνησε, η οσία τον παρακάλεσε να ξανάρθει μετά από ένα χρόνο στην ίδια εκείνη πηγή όπου συναντήθηκαν την πρώτη φορά.

Ο καιρός πέρασε, ο αββάς επέστρεψε σ’ εκείνο το σημείο και ανακάλυψε εκεί το άψυχο σώμα της. Πάνω απ’ το κεφάλι της ήταν γραμμένο στην άμμο: «Αββά Ζωσιμά, θάψε εδώ το σώμα της ταπεινής Μαρίας, απόδος χουν εις χουν. Απεβίωσα την 1η Απριλίου, το ίδιο βράδυ του σωτηρίου μαρτυρίου του Χριστού, αφού κοινώνησα των Αχράντων Μυστηρίων». Από την επιγραφή αυτή πληροφορήθηκε για πρώτη φορά ο Ζωσιμάς το όνομα της οσίας και ερμήνευσε το άλλο φοβερό θαύμα που είχε συντελεστεί: το γεγονός ότι τον προηγούμενο χρόνο, όταν της μετέδωσε τη Θεία Κοινωνία, εκείνη είχε φθάσει μέσα σε λίγες ώρες το ίδιο βράδυ στο σημείο συνάντησής τους, ενώ εκείνος πεζοπορούσε είκοσι ημέρες για να μεταβεί εκεί. Ο άγιος Ζωσιμάς έθαψε το σώμα της μεγάλης αυτής οσίας, της Μαρίας της Αιγύπτιας. Επιστρέφοντας στο μοναστήρι του, διηγήθηκε όλο τον βίο της και τα θαύματα στα οποία ο ίδιος υπήρξε αυτόπτης μάρτυς.

Έτσι δοξάζει ο Κύριός μας τους μετανοημένους αμαρτωλούς. Η οσία Μαρία μνημονεύεται επίσης την Ε΄ Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Η Εκκλησία την έχει ως υπόδειγμα μετανοίας για τους πιστούς, τις ημέρες αυτές της αγίας Νηστείας . Αναπαύθηκε περί το έτος 530.

Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Πρόλογος της Αχρίδος»,Απρίλιος, εκδ. Αθως
https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/

Απολυτίκιον της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

 Ήχος πλ. δ’

Εν σοί Μήτερ ακριβώς διεσώθη τό κατ’ εικόνα, λαβούσα γάρ τόν Σταυρόν, ηκολούθησας τώ Χριστώ, καί πράττουσα εδίδασκες υπεροράν μέν σαρκός παρέρχεται γάρ, επιμελείσθαι δέ ψυχής, πράγματος αθανάτου, διό καί μετά Αγγέλων συναγάλλεται Οσία Μαρία τό πνεύμά σου.


The visit of the Holy Spirit to Saint Porphyrios of Milesi ,Oropos

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciation20 (1)

Saint Porphyrios of  Milesi ,Oropos

The change wrought by the Holy Spirit.

Άγ. Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης_ Порфирий (Баирактарис )Кавсокаливит_ St Porphyrios (Bairaktaris) the KapsokalyviteπολυχFollowing the visitation of the Holy Spirit, a fundamental change took place in the psychosomatic makeup of young Monk Nikitas. It was the change that comes directly from the right hand of God. He acquired supernatural gifts and was vested with power from on high.

The first sign of these gifts was when his elders were returning from a far-away journey, he was able to “see” them at a great distance. He “saw” them there, where they were, even though they were not within human sight. He confessed this to Fr. Panteleimon who advised him to be very cautious about his gift and to tell no-one. Advice which he followed very carefully until he was told to do otherwise.

More followed. His sensitivity to things around him became very acute and his human capacities developed to their fullest. He listened to and recognized bird and animal voices to the extent that he knew not just where they came from, but what they were saying. His sense of smell was developed to such a degree that he could recognize fragrances at a great distance. He knew the different types of aroma and their makeup. After humble prayer he was able to “see” the depths of the earth and the far reaches of space. He could see through water and through rock formations. He could see petroleum deposits, radioactivity, ancient and buried monuments, hidden graves, crevices in the depths of the earth, subterranean springs, lost icons, scenes of events that had taken place centuries before, prayers that had been lifted up in the past, good and evil spirits, the human soul itself, just about everything. He tasted the quality of water in the depths of the earth. He would question the rocks and they would tell him about the spiritual struggles of ascetics who went before him. He looked at people and was able to heal. He touched people and he made them well. He prayed and his prayer became reality. However, he never knowingly tried to use these gifts from God to benefit himself. He never asked for his own ailments to be healed. He never tried to get personal gain from the knowledge extended to him by divine grace.

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciationi400Every time he used his gift of discernment, (diakrisis) the hidden thoughts of the human mind were revealed to him. He was able, through the grace of God, to see the past, the present and the future all at the same time. He confirmed that God is all-knowing and all-powerful. He was able to observe and touch all creation, from the edges of the Universe to the depth of the human soul and history. St. Paul’s phrase “One and the same Spirit works all these things, distributing to each one individually as He wills” (1.Cor.12:11) certainly held true for Elder Porphyrios. Naturally, he was a human being, and received divine grace, which comes from God. This God who for reasons of His own sometimes did not reveal everything. Life lived in grace is an unknown mystery for us. Any more talk on the matter would be a rude invasion into matters we don’t understand. The Elder always pointed this out to all those who attributed his abilities to something other than grace. He underlined this fact, again and again, saying “It’s not something that’s learnt. It’s not a skill. It is GRACE.”

http://www.orthodoxphotos.com/Orthodox_Elders/Greek/Fr._Porphyrios/
https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/


Η Παναγία εγγυήτρια της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Η Παναγία εγγυήτρια της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

Μαρία η Αιγυπτία -Παναγια Εγγυητρια-Мария Египтяныня Όταν έφτασε η μέρα της Αγίας Ύψωσης του Σταυρού πήγα κι εγώ , κι όταν ήλθε η ώρα της Θείας Ύψωσης …ενώ όλοι οι άλλοι έμπαιναν ανενόχλητα, εμένα κάποια Θεία δύναμη με εμπόδιζε, που δεν μου επέτρεπε να μπω».

Όταν δε συνήλθα, αντελήφθηκα την αιτία, που με εμπόδιζε να δω το ζωοποιό ξύλο. Γιατί άγγιζε τα μάτια της ψυχής μου ο σωτήριος λόγος, που μου υπέδειξε ότι ο βόρβορος των έργων μου ήταν η αιτία να κλείσει σε μένα η είσοδος της εκκλησίας».

«Άρχισα τότε να κλαίω, να οδύρομαι και να κτυπώ το στήθος μου, βγάζοντας στεναγμούς από τα βάθη της καρδιάς μου. Ενώ δε έκλαια, είδα πάνω από το τόπο που στεκόμουνα, την εικόνα της Παναγίας Θεοτόκου, και είπα σ’ αυτήν: «Παρθένα Δέσποινα, γνωρίζω ότι δεν είμαι άξια να βλέπω την αγία εικόνα Σένα της Αειπαρθένης, Σένα της Αγνής..εξ αιτίας των πολλών μου αμαρτιών, αλλά είναι δίκαιο να με μισείς και ν’ αποστρέφεσαι την άσωτη. Επειδή όμως, καθώς άκουσα γι’ αυτό το λόγο, ο Θεός που Τον γέννησες, έγινε άνθρωπος για να καλέσει σε μετάνοια τους αμαρτωλούς, βοήθα με, που είμαι μόνη και δεν έχω κανένα να μου συμπαρασταθεί. Διάταξε να επιτραπεί και σε με η είσοδος στην εκκλησία για να δω το άγιο Ξύλο, πάνω στο οποίο έδωσε το αίμα του ο Γιός σου για τη δική μου σωτηρία. Διάταξε, ν’ ανοίξει και για με η πόρτα της Θείας προσκύνησης του Σταυρού και βάζω στο Γιό σου, σαν εγγυήτρια αξιόχρεη, Σένα. Γιατί πλέον δεν πρόκειται να λερώσω το σώμα μου μ’ οποιαδήποτε αισχρή πράξη, αλλά όταν δω το ξύλο του Σταυρού του Γιού σου, θ’ αποστραφώ αμέσως το κόσμο και όλα τα κοσμικά και όταν βγω από την εκκλησία θα πάω όπου Εσύ, σαν εγγυήτρια της σωτηρίας μου, θα με οδηγήσεις».

«Όταν είπα αυτά, η πίστη μου θερμάνθηκε και πήρα θάρρος από την ευσπλαχνία της Θεοτόκου. Αφού δε έφυγα από το μέρος εκείνο, όπου προσευχήθηκα, ανεμίχθηκα μ’ εκείνους που έμπαιναν στην εκκλησία και κανένας πια δεν υπήρχε που να με σπρώχνει. Πλησίασα την πόρτα, χωρίς κανένα εμπόδιο,οπότε με έπιασε φρίκη και έκσταση και όλο το σώμα μου έτρεμε. Όταν δε έφτασα στη πόρτα που ως τότε ήταν κλεισμένη για μένα, κάθε δύναμη, που προηγουμένως εμπόδιζε την είσοδό μου, τότε εξαφανίστηκε. Έτσι μπήκα χωρίς κόπο, στα Άγια των Αγίων και αξιώθηκα να δω το ζωοποιό Σταυρό και τα μυστήρια του Θεού, ο Οποίος ήταν έτοιμος να δεχτεί την μετάνοιά μου. Αφού λοιπόν έπεσα κάτω και προσκύνησα το άγιο εκείνο έδαφος, βγήκα έξω κι’ έτρεξα στην εγγυήτριά μου. Όταν έφτασα στον τόπο εκείνο που υπογράφτηκε το χειρόγραφο της εγγύησης, γονάτισα μπροστά, στην εικόνα της Αειπάρθενης και της είπα αυτά τα λόγια:

«Εσύ μεν, ω φιλάγαθε Δέσποινα, μου έδειξες τη φιλανθρωπία Σου, Εσύ δεν επεριφρόνησες τη δέηση της ανάξιας δούλης σου… Ας είναι δοξασμένος ο Θεός , ο οποίος δέχεται με τη μεσιτεία Σου τη μετάνοια των αμαρτωλών. Οδήγησέ με όπου θέλεις, γίνε δάσκαλος της σωτηρίας μου καθοδηγώντας με στο δρόμο της μετάνοιας».

Τότε ακούστηκε μια φωνή από μακρυά που φώναζε: «Εάν περάσεις τον Ιορδάνη θα βρεις καλή ανάπαυση».

Εγώ τότε άκουσα αυτή τη φωνή πίστεψα ότι σε μένα απευθυνόταν και με δάκρυα στα μάτια φώναξα: «Δέσποινα, Δέσποινα, μην με εγκαταλείπεις». Όταν δε φώναξα αυτά, βγήκα από την αυλή της εκκλησίας και άρχισα αμέσως να περπατώ.

«Ενώ δε έβγαινα με είδε κάποιος και μου έδωσε τρία νομίσματα, με τα οποία αγόρασα τρία ψωμιά. Αφού ζήτησα και πήρα πληροφορίες, βγήκα από την πύλη της πόλης, που έβγαζε στον Ιορδάνη ποταμό και άρχισα με κλάματα την οδοιπορία. Γύρω στη δύση του ήλιου έφτασα στο ναό του Ιωάννη του Βαπτιστή, που βρίσκεται κοντά στον Ιορδάνη και αφού προσκύνησα πρώτα, πήγα ύστερα στον ποταμό, όπου έβρεξα τα χέρια και το πρόσωπό μου, και ακολούθως μετάλαβα των αχράντων και ζωοποιών Μυστηρίων. Αφού δε έφαγα μισό ψωμί, ήπια νερό από τον Ιορδάνη και κοιμήθηκα στο έδαφος».

«Την άλλη μέρα βρήκα μικρό πλοίο, που με πέρασε στο απέναντι μέρος, όπου ζήτησα πάλι την οδηγό μου, για να με οδηγήσει όπου αυτή θα έκρινε ωφέλιμο. Έτσι ήλθα σ’ αυτή την έρημο και από τότε μέχρι σήμερα παραμένω εδώ, προσδεχόμενη το Θεό, ο Οποίος διασώζει όλους εκείνους που επιστρέφουν σ’ Αυτόν».

Από τον βίο της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, Ορθόδοξον Ίδρυμα «Απόστολος Βαρνάβας» 

μαρια αιγυπτια IMG_9631 αντίγραφο

Απολυτίκιον της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας

 Ήχος πλ. δ’

Εν σοί Μήτερ ακριβώς διεσώθη τό κατ’ εικόνα, λαβούσα γάρ τόν Σταυρόν, ηκολούθησας τώ Χριστώ, καί πράττουσα εδίδασκες υπεροράν μέν σαρκός παρέρχεται γάρ, επιμελείσθαι δέ ψυχής, πράγματος αθανάτου, διό καί μετά Αγγέλων συναγάλλεται Οσία Μαρία τό πνεύμά σου.


Fr. Dimas,a secret saint and Saint Porphyrios of Kafsokalivia

Saint Porphyrios  of  Milesi ,Oropos

The visitation of divine grace

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciationp18f06h0471kmv1rq7v3q15v268d4We should not find it strange that divine grace should rest upon this young monk who was filled with fire for Christ and gave everything for His love. He never once considered all his labors and struggles.

It was still dawn, and the main church of Kavsokalyvia was locked. Nikitas, however, was standing in the corner of the church entrance waiting for the bells to ring and the doors to be opened.

He was followed by the old monk Dimas, a former Russian officer, over ninety years old, an ascetic and a secret saint. Fr. Dimas looked around and made sure that nobody was there. He didn’t notice young Nikitas waiting in the entrance. He started making full prostrations and praying before the closed church doors.

Divine grace spilled over from holy Fr. Dimas and cascaded down upon the young monk Nikitas who was then ready to receive it. His feelings were indescribable. On his way back to the hut, after receiving Holy Communion in the Divine Liturgy that morning, his feelings were so intense that he stopped, stretched out his hands and shouted loudly “Glory to You, O God! Glory to You, O God! Glory to You, O God!”

http://www.orthodoxphotos.com/Orthodox_Elders/Greek/Fr._Porphyrios/
https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/


Γεννηθήτω το θέλημά Σου…Αρχιμ. Λεβ Ζιλλέ (Lev Gillet)

ΓΕΝΗΘΗΤΩ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ 

Αρχιμ. Λεβ Ζιλλέ (Lev Gillet)

Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciationarchangel-gabrielΗ ιδέα της βασιλείας του Θεού ανοίγει ενώπιον μας ευρύτατους ορίζοντες. Ο Κύριος όμως επιμένει –προσπαθεί- να μας καταστήσει την ιδέα της θείας βασιλείας όσο το δυνατόν σαφέστερη, ακριβέστερη, περισσότερο συγκεκριμένη. Χρησιμοποιεί λοιπόν τη λέξη «θέλημα». Το να κάνει κανείς το θέλημα του Θεού, αυτή τη στιγμή, σε αυτόν εδώ τον κόσμο, μοιάζει κάπως με το να τοκίζει χρήματα με απεριόριστο τόκο. (Ας μας συγχωρηθεί αυτή η παρομοίωση.) Η θεία κυριότητα παρουσιάζεται στον καθένα μας σαν μια σειρά συγκεκριμένων θείων θελημάτων, που αντιστοιχούν σε κάθε στιγμή της επίγειας ζωής μας. Το θέλημα του Θεού φανερώνεται πρώτα με τις εντολές του Ευαγγελίου, του οποίου η Εκκλησία είναι ο φύλακας και ο μόνος έγκυρος ερμηνευτής. Τα ευαγγελικά προστάγματα είναι γενικοί κανόνες, που ισχύουν για όλους τους ανθρώπους και για όλες τις εποχές, μολονότι η εφαρμογή τους, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία αποχρώσεων και τονισμού.

Το Ευαγγέλιο, άλλωστε, μας προτείνει ως κανόνα ζωής και συμπεριφοράς όχι τόσον ένα κώδικα ηθικών διατάξεων και νομικών εντολών, όσο το παράδειγμα και προπάντων το πρόσωπο ενός ζωντανού ανθρώπου, του Σωτήρος. Τί θα έκανε ο Κύριος αυτή τη στιγμή, εάν βρισκόταν στη θέση μου; Η ακτινοβολία της ζωντανής μορφής του Χριστού έρχεται να αντικαταστήσει το άψυχο γράμμα του Νόμου. Το θέλημα του Θεού φανερώνεται, επίσης, με τη φωνή του Αγίου Πνεύματος, που ακούγεται μέσα στη σιωπή της ψυχής μας. Ο ευαγγελικός νόμος, ο κοινός για όλους τους ανθρώπους, πρέπει σε κάθε περίπτωση να ακουσθεί. Ο Θεός αναθέτει στον καθένα μας ένα ειδικό έργο, του εμπιστεύεται ειδικά καθήκοντα, διάφορα από τα καθήκοντα που επιφυλάσσει για τους αδελφούς μας. Και το ειδικό έργο μας, την προσωπική κλήση μας, τον ιδιαίτερο δρόμο που πρέπει να ακολουθήσουμε στη ζωή μας, μας το φανερώνει το Άγιο Πνεύμα. Εάν ρωτούμε συχνά τον Κύριο για το τί πρέπει να κάνουμε, (ακόμη και στις περιπτώσεις που οι ενέργειές μας δεν φαίνονται να έχουν ιδιαίτερη ηθική ή θρησκευτική σημασία, δεδομένου ότι ενώπιον του Θεού δεν υπάρχουν πράξεις και ενέργειες ασήμαντες ή αδιάφορες), εάν παραδίδουμε με υπακοή και ταπεινοφροσύνη την ελευθερία μας στα πατρικά του χέρια, εάν αρκούμεθα να βλέπουμε μπροστά μας μόνον ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο και είμαστε διατεθειμένοι να βαδίζουμε βήμα προς βήμα, οδηγούμενοι από το φως του Θεού και με το χέρι μας μέσα στο χέρι του Θεού, τότε η ζωή μας θα είναι ζωή αληθινά εμπνευσμένη, αληθινά φωτισμένη, μια ζωή που διευθύνει και οδηγεί ο ίδιος ο Θεός. Θα μοιάζουμε τότε με τα πιστά πρόβατα που ακολουθούν τον Καλό Ποιμένα «και της φωνής Αυτού ακούει».

Αλλ’ η αναζήτηση αυτή της θείας καθοδηγήσεως δεν πρέπει με κανένα τρόπο να εκφυλλισθεί σε μια ατομιστική αυταπάτη. Γιατί θα ήταν πράγματι θλιβερή και πολύ επικίνδυνη αυταπάτη το να νομίσουμε ότι κάθε εσωτερική φωνή είναι φωνή του Θεού και ότι μπορούμε να βασιζόμαστε σε υποτιθέμενες εσωτερικές αποκαλύψεις, για να ενεργήσουμε αντίθετα προς τις εντολές του Ευαγγελίου και τους κανόνες της Εκκλησίας. Το Πνεύμα του Θεού που ομιλεί στη ψυχή μας είναι το ίδιο Πνεύμα που λάλησε διά των Γραφών, που εμπνέει και καθοδηγεί για δύο χιλιάδες χρόνια την Εκκλησία. Συνεπώς, ο ευαγγελικός νόμος, όπως ερμηνεύεται και διδάσκεται από την Εκκλησία, είναι ο ασφαλής γνώμονας, ο αρμόδιος να υποδείξει στην ελευθερία μας το σωστό τέλος της και τον πραγματικό σκοπό της, ο κατάλληλος να καθορίσει τα όρια μέσα στα οποία η ελευθερία μας πρέπει να ενεργεί.

Το θέλημα του Θεού φανερώνεται, τέλος, με τα γεγονότα, με τις συγκεκριμένες εκείνες καταστάσεις, στις οποίες εμπλεκόμαστε, όχι γιατί το θέλουμε εμείς, αλλά γιατί το θέλει ο Θεός. Κάθε ένα από αυτά τα γεγονότα πρέπει να γίνεται δεκτό με υποταγή και ευγνωμοσύνη, γιατί εκφράζει το θέλημα του Θεού για μάς κατά μια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μας. Οσονδήποτε οδυνηρή και αν είναι η ώρα αυτή, μπορεί και πρέπει να αποβεί πηγή ευλογίας και χαρίτων. Και αυτό θα συμβεί, αν τη δούμε σαν μια πρόσκληση του Θεού, σαν μια ευκαιρία, για να αντιδράσουμε όπως πρέπει να αντιδρούν τα παιδιά του Θεού. Η αντίδραση αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από την επιθυμία και την προσπάθεια να πράξουμε στο τέλειο το θέλημα του «εν ουρανοίς» Πατέρα μας. Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή μας φέρνουν ένα μήνυμα του Θεού, με τη μορφή ενός συγκεκριμένου γεγονότος, μιας δεδομένης καταστάσεως. Δεν είναι, επομένως, για το χριστιανό απλές μονάδες, με τις οποίες μετριέται ο χρόνος. Μοιάζουν μάλλον με τους Αγγέλους του Θεού, που κάνουν γνωστό στους ανθρώπους το υπεράγιο θέλημά του.

Ο χρόνος, άλλωστε, είναι ένα είδος «μυστηρίου». Όπως ο κόσμος είναι ένα σύμβολο που μας αποκαλύπτει τη θεία σοφία και παντοδυναμία, έτσι και ο χρόνος είναι ένα σημείο που μας φανερώνει το θείο θέλημα. Ο χριστιανός βλέπει την κάθε στιγμήν ως ένα «μυστήριο». Πιστεύει στο «μυστήριον της παρούσης στιγμής». Και, ακόμη περισσότερο, πιστεύει ότι το να δέχεται, με αγάπη και υποταγή, το θείο θέλημα, που του φανερώνει η «παρούσα στιγμή», δεν αποτελεί απλώς υπακοή, αλλ’ είναι πράξη υιικής πίστεως και αγάπης· το παιδί δέχεται, με ευγνωμοσύνη και εμπιστοσύνη , ό,τι του προσφέρει ο Πατέρας και γεμάτο πίστη, ελπίδα και αγάπη εγκαταλείπει ή, ακριβέστερα, παραδίδει ελευθέρα τη ζωή του στα χέρια του Πατέρα.

Ο Κύριος εξήγησε ότι στη βασιλεία του Θεού δεν πρόκειται να εισέλθουν όσοι λένε από το πρωί μέχρις το βράδυ: «Κύριε, Κύριε», αλλ’ όσοι κάνουν το θέλημα του Πατέρα «του εν ουρανοίς». Ο ίδιος, κατά την αποφασιστική ώρα του πειρασμού στο κήπο της Γεθσημανή, όταν προς στιγμήν αισθάνθηκε φόβο και φρίκη ενώπιον του «ποτηρίου» που επρόκειτο να πιεί την επομένη, είπε προς τον Πατέρα: «Πλην ουχ ως εγώ θέλω, αλλ’ ως συ», και με τον τρόπο αυτό μας έδωσε το παράδειγμα της τελείας, της υπερπερισσής υπακοής και εγκαταλείψεως στο θείο θέλημα. Το θέλημα του Θεού μοιάζει με μια ευθεία γραμμή που εκτείνεται από το ένα έως το άλλο άκρο του χώρου μας. Κάθε στιγμή ο καθένας μας βρίσκεται είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά αυτής της γραμμής, είτε από τη θετική είτε από την αρνητική πλευρά του θείου θελήματος. Μέση λύση, ενδιάμεση κατάσταση, δεν υπάρχει. Δεν είναι δυνατόν να βρίσκομαι με το ένα πόδι από τη μια πλευρά της γραμμής και με το άλλο από την άλλη. Είμαι υποχρεωμένος να έχω σαφή και αναμφισβήτητη θέση. Και η τοποθέτησή μου αυτή καθορίζει όλη τη ζωή μου, προσδιορίζει κάθε στοιχείο της προσωπικότητάς μου. Η σχέση μου προς το θείο θέλημα, αυτή τη στιγμή, στο συγκεκριμένο αυτό τόπο, με δικαιώνει ή με καταδικάζει. Αλλά το να βρίσκομαι από τη σωστή πλευρά της γραμμής, το να θέλω και να αγωνίζομαι για να συμμορφωθώ προς το θέλημα του Πατέρα μου του «εν ουρανοίς» , δεν εξαρτάται μόνο από τις δικές μου δυνάμεις. Κατά πρώτο και κύριο λόγο είναι έργο της χάριτος του Θεού, κατά πρώτο και κύριο λόγο οφείλεται στη θεία ευσπλαχνία και πρωτοβουλία και μόνον έπειτα είναι καρπός των δικών μου αγώνων και προσπαθειών, προϊόν της συνεργασίας μου με τη χάρη του Θεού και Πατέρα.

Αρχιμ. Λεβ Ζιλλέ (Lev Gillet),«Πατερ ημών – Εισαγωγή στη Χριστιανική πίστη και ζωή,εκδ. «Ζωή».


Lord Have Mercy ! St. Justin (Popovich) of Serbia.

20 (1)

Lord Have Mercy 

St. Justin (Popovich) of Serbia. (+ March 25 1979)

Византийские иконы г. Охрид.01Lord Have Mercy !

Little grass, have mercy!

Little bird, have mercy! 

Everything within me and around me, both the small and the great, things past and things infinite, the simple and the puzzling, the dark and the bright, the visible and the invisible, the mortal and the immortal, the good and the evil, all things and everything in all worlds that I know and feel, they motivate me to blatantly pray: Lord have mercy!

Our pain summarizes all human words in one prayer and cry: Lord have mercy!

Turned toward You we are found to overflow within our whole being only one sigh: Lord have mercy! 

We would like to speak of ourselves, but our tears are pouring and we tell You of our entire soul within these two words: Lord have mercy!

Every creation has its heart, and the heart is with this heart because it sighs and tends towards You: Lord have mercy! 

In this sad world man has no greater need than to be granted mercy primarily from You: Lord have mercy! 

And together with You and behind You that all things and all creation grant him mercy: Lord have mercy! 

Византийские иконы г. Охрид.3Mother, have mercy! 

Friend, have mercy! 

Little grass, have mercy! 

Little bird, have mercy! 

All that is within the entire cosmos: 

Have Mercy! Have Mercy! Have Mercy! 

Source: Translated by John Sanidopoulos – http://www.johnsanidopoulos.com/2013/04/little-grass-have-mercy-little-bird.html

 ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑ-ΒΥΖ.ΜΟΥΣΕΙΟ - Αντίγραφο

“All things are possible to him that believeth!” (Mark 9:23).

The believer is he who lives, with all his heart, with all his soul, with all his being, according to the Gospel of the Risen Lord Jesus.

Faith is our victory, by which we conquer death; faith in the Risen Lord Jesus.

For us Christians, our life on earth is a school in which we learn how to assure ourselves of resurrection and life eternal. For what use is this life if we cannot acquire by it life eternal? But, in order to be resurrected with the Lord Christ, man must first suffer with Him, and live His life as his own.

Holy Father Justin,

Pray Unto God For Us!

https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/

Troparion, Tone 4

As Orthodox sweetness and divine nectar, Venerable Father* thou dost flow into the hearts of believers as a wealth:* by thy life and teachings thou didst reveal thyself to be a living book of the Spirit, most wise Justin;* therefore pray to Christ the Word* that the Word may dwell in those who honor thee.


Κύριε ελέησον! Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Ευαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciation_ უბისის მონასტერი4df7a8234t

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς (14 Ιουνίου)

Κύριε ελέησον!

Χορταράκι ελέησον!

Πουλάκι ελέησον!

Τα πάντα μέσα μου και γύρω μου: και τα μικρά και τα μεγάλα, τα περασμένα και τα άπειρα, και τα απλά και τα αινιγματώδη, και τα σκοτεινά και τα φωτεινά, και το ορατό και το αόρατο, και το θνητό και το αθάνατο, και το καλό και το κακό, το παν και τα πάντα σ’ όλους τους κόσμους που γνωρίζω και αισθάνομαι, με υποκινούν σε κραυγαλέα προσευχή:

Κύριε, ω Κύριε! Υπάρχει στους κόσμους Σου απάντησε στα ερωτήματά μου; Η μήπως εγώ δεν είμαι σε θέση να τα ακούσω από τον άλλο κόσμο, που όλο και περισσότερο απομακρύνεται, από εμένα;

Αν πάρω τη νύχτα για γλώσσα μου Εσύ δεν με ακούς, αν πάρω την ημέρα για αυτί μου εγώ δεν Σε ακούω.

Ω πως να Σε ακούσω; ω πως να με ακούσεις; Εσύ που είσαι πανταχού παρών δεν είσαι παρών μέσα μου λόγω των αμαρτιών μου γι’ αυτό δε Σε ακούω, γι’ αυτό, δε Σε βλέπω, γι’ αυτό δε Σε καταλαβαίνω.

Ω Πανελεήμον κατέβα, είσελθε στην καρδιά μου, στην ψυχή μου, στο σώμα μου, (είναι φωλιά φιδιών, είναι κόλαση). Εσύ όμως και στην κόλαση κατέβηκες και πάλι Θεός έμεινες. Κατέβα στην κόλασή μου γιατί θα την μεταβάλεις σε Παράδεισο. Γιατί όπου είσαι Συ, εκεί ήδη υπάρχει Παράδεισος, βρίσκεται ο Παράδεισος, ο δε άνθρωπος μαζί Σου είναι ήδη άγγελος.

Ω πες μου τον Εαυτό Σου Κύριε Ανείπωτε και Ακατάληπτε.

Όλη η θλιμμένη φύση τείνει και πηδά προς Εσέ με τη γοερή κραυγή και βαθειά ικεσία:

Κύριε ελέησον!…

Οι πόνοι μας συνοψίζουν όλες τις ανθρώπινες λέξεις σε μία προσευχή και σε μία κραυγή:

Στραμμένοι προς Εσέ βρίσκουμε ξεχειλισμένο σ’ όλο το είναι μας, μόνο ένα στεναγμό:

Κύριε ελέησον!…

Θα θέλαμε να Σού πούμε τον εαυτό μας, αλλά χύνονται τα δάκρυά μας και Σού λέμε όλη την ψυχή μας μέσα σ’ αυτά τα δυό λόγια:

Κύριε ελέησον!…

Το κάθε κτίσμα έχει την καρδιά του. Καί η καρδιά είναι με τούτο καρδιά, γιατί αναστενάζει και τείνει προς Εσέ.

Κύριε ελέησον!…

Σ’ αυτό το λυπημένο κόσμο ο άνθρωπος δεν έχει μεγαλύτερη ανάγκη από το να ελεηθεί πρώτιστα από Σένα.

Κύριε ελέησον!…

Καί μαζί με Σένα και πίσω από Σένα να τον ελεήσουν όλα τα όντα και όλη η κτίση:

Κύριε ελέησον!…

Μητέρα ελέησον!!!

Φίλε ελέησον!!!

Χορταράκι ελέησον!… 

Πουλάκι ελέησον!…

Όλα τα όντα σ’ όλους τους κόσμους:

Ελεήστε!!!

Ελεήστε!!!

Ελεήστε!!!

 Ευαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciation_ უბისის მონასტერი4df7a8234t7

Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Αν αρνείσθε το προσωπικό σας θέλημα αναζητώντας το θέλημα του Θεού, ο Θεός θα είναι μαζί σας. Αν επιμένετε ν’ ακολουθείτε το δικό σας λογισμό, ο Θεός θα σας εγκαταλείψει.

Πως μπορούμε να γνωρίσουμε τον Θεό «καθώς εστι»; … να προτιμούμε τους άλλους από τον εαυτό μας, να μην επιδιώκουμε να τους εξουσιάζουμε.

Πλησιάζουμε το Θεό σαν οι ελεεινότεροι από τους αμαρτωλούς. Κατηγορούμε τον εαυτό μας για όλα τα πράγματα. Δεν σκεφτόμαστε τίποτα. Δεν αναζητούμε τίποτα, παρά συγχώρηση και έλεος. Καταδικάζουμε τον εαυτό μας σαν άξιο της κολάσεως.

Το θείο Πνεύμα οδηγεί την καρδιά να ευσπλαχνιστεί όλη την κτίση και τότε η προσευχή γίνεται ένα «βασίλειον ιεράτευμα»…ποτέ δεν πρέπει να πάψουμε να επικαλούμαστε τον Υιό του Θεού να ελεήσει εμάς και τον κόσμο του.

https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/