iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Ο Μισαήλ από το Γκέλβερι της Καππαδοκίας,πνευματικός καθοδηγητής του Γέροντος Ιερωνύµου της Αιγίνης

”Ο Γέροντάς μου, ο Μισαήλ, πριν να ανατείλει ο ήλιος, ανέβαινε  στο βουνό. Με την εμφάνιση του ηλίου σήκωνε τα χέρια του και  έτσι έμενε μέχρι που βασίλευε. Όλος φλόγα. Και το βράδυ τα ρούχα του έσταζαν από τα πολλά δάκρυα.Τέτοιους ανθρώπους δεν βρίσκεις σήμερα,ήταν ένας άλλος αββάς Ισαάκ. Ήταν λιγομίλητος, ταπεινός, αγαπούσε την ησυχία και είχε βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του,. Ποτέ δεν άφηνε άνθρωπον να τον επαινέσει. Κι αν τολμούσε κανείς να του πει κάποια καλή κουβέντα, ήταν ικανός να μην του ξαναμιλήσει ποτέ». Όσιος Γέροντας Ιερώνυµος της Αιγίνης

Ο Γέρων Μισαήλ από το Γκέλβερι (ένας λαϊκός και έγγαμος πνευματικός καθοδηγητής του Γέροντος Ιερωνύµου στα εφηβικά του χρόνια, στην Καππαδοκία)

Ιερώνυμος της Αιγίνης_Elder Jerome (Hieronymos) of Aegina_Старец  Иероним  эгинский_gerondas_ieronimos_aiginis_010Από την παιδική του ηλικία ο γέροντας Ιερώνυμος, αγάπησε την ησυχίαν και την προσευχήν.

Δάσκαλός του ήταν ο αγιασμένος Μισαήλ, που ανέβαινε την Πέμπτη στα βουνά και επέστρεφε την Κυριακή για την Λειτουργία!Εκεί, αυτή η ευλογημένη ψυχή, ο αββάς-Μισαήλ, ύψωνε τα χέρια του σε προσευχή, από φυλακής πρωϊας μέχρι νυκτός και με δάκρυα και αναστεναγμούς προσευχόταν προς τον Κύριο. Τόση δε κατάνυξη είχε και δάκρυα στην προσευχήν, ώστε αρπαζόταν σε θεία θεωρία. Πολλές φορές από την μεγάλη οδύνη και την ένταση της προσευχής μαζί με τα δάκρυα έβγαινε και αίμα από τα μάτια του στην προσευχή! 

Την κατανυκτική προσευχή την διδάχθηκε από άγγελον!

Ο Μισαήλ ήταν έγγαμος και με οικογένειαν! Είχε δε και μίαν θυγατέρα, η οποία από μειράκιον (=μικρό κορίτσι) τον εμιμείτο, έκανε ο,τι έκανε και ο πατέρας της. Μπρούμυτα επί ώρες ο Μισαήλ, μπρούμυτα κι αυτή! Δάκρυα ο Μισαήλ στην προσευχή, δάκρυα κι αυτή! Τόσον δε είχε προχωρήσει στην προσευχή, ώστε, όταν έγινε κοράσιον 18-20 ετών έφτασε στο μέτρον της Θεοφορίας, και λόγον Θεού είχεν και άλλους εδίδασκεν!

Όσο μεγάλωνε, τόσο ήρχοντο γυναίκες να ομιλήσουν με αυτήν πνευματικά. Οι άνδρες πήγαιναν στον Μισαήλ και οι γυναίκες στην θυγατέρα του. Και ήκουον κατανυκτικόν λόγον, και είχαν πένθος, με δάκρυα και αναστεναγμούς. Μεγάλο όφελος εγίνετο στους Χριστιανούς, όχι μόνον στο Γκέλβερι, αλλά και στα γύρω χριστιανικά χωριά.

Ασθένησε όμως η θυγατέρα του Μισαήλ βαρειά προς θάνατον. Πολύ εστενοχωρούντο οι γυναίκες για τον θησαυρόν που θα έχαναν. Πήγαν λοιπόν στον Μισαήλ και του λέγουν να κάνει εκτενή προσευχή να γίνει καλά η κόρη του, όχι τόσο διότι ήταν θυγατέρα του αλλά διότι τους ήταν παρήγορος άγγελος μέσα στα βάθη της Τουρκιάς, και αν απέθνησκε, θα στέρευε η πηγή απ’ όπου ελάμβαναν ύδωρ αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον και δροσίζονταν.

Έκανε προσευχή από υπακοή ο Μισαήλ και ακούει φωνήν:

” Εγγυάσαι”;

“Ούτε καν εσκέφθην,” είπε αργότερα. ” Εγώ δεν δύναμαι να δώσω εγγύησιν δια τον εαυτόν μου ακόμη, δεν γνωρίζω τι φέρνει η επιούσα, και πως να εγγυηθώ δια την θυγατέρα μου; Συ Κύριε, όπως θέλεις να ποιήσεις. Γενηθήτω το θέλημά Σου το άγιον εν παντί“.

Προς εσπέραν έρχεται αγγελιοφόρος και του λέγει ότι εκοιμήθη η θυγατέρα του και να σπεύσει προς ενταφιασμόν αυτής!

Αυτός ο πνευματοφόρος πατήρ δίδαξε και τον Άγιον Ιερώνυμο την προσευχή με δάκρυα, όπως την έλεγαν στην πατρίδα του, την Ανατολή, γιατί δεν γνώριζαν τον όρο καρδιακή προσευχή.

Ο Γέρων Ιερώνυμος της Αιγίνης, υπό Σωτηρίας Νούση, Αθήνα 1986

***

Όταν ο Ιερώνυμος, νεαρός ακόμη, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και από κει έγραψε απελπισμένος στο Μισαήλ ότι δε βρήκε κανένα πνευματικό με τη δική του αξία, εκείνος τον μάλωσε αυστηρά: «Αν μου ξαναγράψεις ότι δε βρήκες άνθρωπο σαν εμένα, ούτε θα σου ξαναμιλήσω ούτε θα ξανακάνω προσευχή για σένα». Αυτή η ταπείνωση ήταν εκείνη που επηρέασε περισσότερο απ’ όλα το Γέροντα και αποτέλεσε υπόδειγμά του για όλη του τη ζωή.Είχε μεγάλη αγάπη για την ησυχία και φλογερό πόθο για την προσευχή. Όταν προσευχόταν η καρδιά του θερμαινόταν τόσο πολύ, που ξεχνούσε τον εαυτό του. Είχε τη δύναμη να παραμένει γονατιστός και με τα χέρια υψωμένα για δύο μέρες.

***

Δίδασκε ο Όσιος Γέροντας Ιερώνυμος αργότερα, ότι:

Εάν δεν έλθουν δάκρυα στην προσευχή, η προσευχή δεν εισακούεται. Όταν προσεύχομαι για τους αδελφούς μου, δίνω κάτι από τον εαυτό μου, η καρδιά μου ματώνει! Προσευχή που δεν έχει πόνο και δάκρυ δεν είναι προσευχή!

Να μην σηκωθείς από την προσευχή, εάν δεν χύσεις έστω και έναν κόμπο δάκρυ!

Cappadocia- Kapadokya001_capadocia~107

Μισαήλ Δικαίου του εν Καρβάλη της Καππαδοκίας (Ποίημα  Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια)
Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον
Ησυχίας τον λάτρην , ευχής τον σύνοικον, της ταπεινώσεως βάθρον και σιωπής εραστήν, Μισαήλ τον αγγελώνυμον τιμήσωμεν ως των δικαίων ζηλωτήν και ωράισμα τερπνόν της χώρας των Καππαδόκων αυτώ βοώντες• την τρίβον την σωστικήν ημίν υπόδειξον.

https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/
Advertisements

Comments are closed.