iconandlight

Iconography and Hand painted icons


“Magnificat” -Your name (Megalynari), Nikiforοs Vrettakos

Acheiropoietos (1)

Your name (Megalynari)
“Magnificat” – “ΜΕΓΑΛΥΝΑΡΙ”

Nikiforοs Vrettakos, poet 

Music: Terpsihori Papastefanou
First version: Danai Barabouti

Your name: bread on the table
Your name: water at the source
Your name: honeysuckle of climbing stars
Your name: window open by night on the first of May
Your name: two oaks the rainbow supports its edges.

Your name: a whisper from star to star.
Your name: chat between two streams.
Your name: monologue of a pine at Sounion

Your name: chips of sun
Your name: verse by flute at night
Your name: A rose on the lips of angels.
Your name: a deer soaked to the knee in a low tide of the sun.
Your name: two oaks the rainbow supports its edges.

Your name: a whisper from star to star.
Your name: chat between two streams.
Your name: monologue of a pine at Sounion

Your name: five swans’ route dragging the Pleiades high up in the sky
Your name: Peace in the twigs of the forest
Your name: Peace in the streets of the cities
Your name: A pediment of doves on the horizon.

Your name: hallelujah over Everest.
Your name: hallelujah over Everest.

Nikiforos Vrettakos was widely regarded as The poet of PEACE and LOVE.
His poem here is panegyric to a peaceful world…

https://www.youtube.com/watch?v=-BB2jH7nVV8

Lord Jesus Christ,have mercy on me,the sinner

The Name Jesus Christ

Father Sophrony (Sakharov) of Essex 

ΚΑΝΑ Γαμος_Wedding at Cana_ Брак в Кане Галилейской-0143 (1)“I cannot forget Thy meek and gentle gaze which drew my soul; my spirit rejoiced in paradise where I beheld Thy countenance.” 

Every invocation of the Name of Christ must be inseparably coupled with a consciousness of Christ Himself.The Name must not be detached from the Person of God…We try to stand before God with the whole of our being. So it is with our soul, whenever we call upon the most Holy Name of the Lord: a great calm follows…

The Name Jesus speaks to us of the extreme manifestation of the Fa ther’s love for us (cf.John 3.16). In proportion as the image of Christ becomes ever more sacred to us, and His word is perceived as creative energy, so a marvelous peace floods the soul while a luminous aura envelops heart and head. 

To acquire prayer is to acquire eternity. When the body lies dying, the cry ‘Jesus Christ’ becomes the garment of the soul; 

When we pronounce the Name Jesus Christ we place ourselves before the plenitude both of Divine Being and created being. We long to make His life our life; to have Him take His abode in us. In this lies the meaning of deification. 

Christian prayer is effected by the constant invocation of His Name: Lord Jesus Christ, Son of the Living God, have mercy upon us and upon Thy world.

https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/

 

Advertisements


Ο χρόνος γίνεται ένα θαυμάσιο προοίμιο στη θεία αιωνιότητα.Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Αρχή της Ινδίκτου

Εορτάζει στις 1 Σεπτεμβρίου

Sophia - Wisdom - София Премудрость Божия Русский IkoneSofia6Sophia_George_volΣήμερα η Εκκλησία μας εορτάζει την Αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή αρχή του νέου Εκκλησιαστικού έτους.

Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης γράφει στον Συναξαριστή του: …κατά την σημερινήν ημέραν, επήγεν ο Kύριος ημών Iησούς Xριστός μέσα εις την Συναγωγήν των Iουδαίων, και εδόθη εις αυτόν το Bιβλίον του Προφήτου Hσαΐου, καθώς γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς (Λουκ. δ΄). Tο οποίον Bιβλίον ανοίξας ο Kύριος, ω του θαύματος! ευθύς εύρε τον τόπον εκείνον, ήτοι την αρχήν του εξηκοστού πρώτου κεφαλαίου του Hσαΐου, εις το οποίον είναι γεγραμμένον διά λόγου του τα λόγια ταύτα: «Πνεύμα Kυρίου επ’ εμέ, ου ένεκεν έχρισέ με, ευαγγελίσασθαι πτωχοίς απέσταλκέ με, ιάσασθαι τους συντετριμμένους την καρδίαν, κηρύξαι αιχμαλώτοις άφεσιν και τυφλοίς ανάβλεψιν, αποστείλαι τεθραυσμένους εν αφέσει, κηρύξαι ενιαυτόν Kυρίου δεκτόν». Aφ’ ου δε ανέγνωσεν ο Kύριος τα περί αυτού λόγια ταύτα, εσφάλισε το Bιβλίον και το έδωκεν εις τον υπηρέτην. Έπειτα καθίσας, είπεν εις τον λαόν «ότι σήμερον ετελειώθησαν οι λόγοι της Προφητείας ταύτης εις τα εδικά σας αυτία». Όθεν ο λαός ταύτα ακούων, εθαύμαζε διά τα χαριτωμένα λόγια, οπού εύγαινον εκ του στόματός του, ως τούτο γράφει ο αυτός Eυαγγελιστής Λουκάς

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Προσήλωσε το νου σου στο Θεό και θα ‘ρθει η στιγμή κατά την οποία θα αισθανθείς το άγγιγμα του Αιωνίου Πνεύματος στην καρδιά σου. Αυτό το θαυμάσιο πλησίασμα του πανάγιου Θεού, υψώνει το πνεύμα, ο χρόνος γίνεται ένα θαυμάσιο προοίμιο στη θεία αιωνιότητα.

Όταν η αγάπη του Χριστού μας εγγίζει, αισθανόμαστε την αιωνιότητα.

Ενα μόνο έχει σημασία: να φυλάξουμε την ένταση της προσευχής και της μετάνοιας.

Να γίνετε μωροί, μωροί σαν τους αληθινούς ασκητές! Γιατί μωροί; Γιατί να είναι κάποιος χριστιανός σημαίνει να ζει συγχρόνως σε δύο επίπεδα: στο παρόν και στην αιωνιότητα.

Μην ξεχνάτε αυτά τα λόγια. Ο Θεός σας έδωσε χρόνο για να οικοδομήσετε την αιώνια σωτηρία σας. Μην τον σπαταλάτε!

Ο σκοπός που θέτουμε στη ζωή μας εμποτίζει όλες τις πράξεις μας.

Αν η εν Χριστώ σωτηρία είναι ο μοναδικός σκοπός της ζωής μας, ό,τι κάνουμε γίνεται πράξη προσευχής, πράξη λειτουργική.

 «Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ του Θεού, ελέησον ημάς». Όταν λέμε την προσευχή αυτή, συνάπτουμε με τον Χριστό μια προσωπική σχέση, που ξεπερνά τη λογική. Η ζωή του Χριστού εισχωρεί σιγά-σιγά μέσα μας.

Μείνετε στην προσευχή, μείνετε στον αγώνα, να περάσετε τη μέρα σας χωρίς αμαρτία. Όλα τα υπόλοιπα θα δοθούν από τον Ίδιο τον Θεό.

Μια σωστή επίκληση αυτού του ονόματος γεμίζει ολόκληρη την ύπαρξη με την παρουσία του Θεού.

Όταν επικαλούμαστε αυτό το όνομα, ο Θεός είναι παρών, όπως σ’ ένα δοχείο γεμάτο άρωμα η γλυκύτητα της οσμής. Με αυτή την οσμή γίνεται κατανοητή η παρουσία του Θεού στον κόσμο.

Ο μακάριος Θεοφάνης ο Εγκλειστος λέει: «Να στρέφουμε τον χρόνο σε όφελος μας για τους αιώνιους στόχους μας».

https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/


God uses everything for the good.St. Paisios the Athonite

God permits something to happen only if good will result from it.

St. Paisios the Athonite

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΑΜΟΛΥΝΤΟΣ__Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_0034Christ sees from on high how each of us acts, knows when and how He Himself will act for our good. He knows when and where to lead us, if we only ask His help, reveal our desires to Him and let Him arrange everything Himself. When I was in the Athos Philofeev Monastery, I wanted to go into the desert. I wanted to go away to one desert island and had already made arrangements with the boatman, so that he would come and take me, but in the end, he did not arrive. God so arranged it, because I was still inexperienced and would have come to great grief on the desert island, I would have become the victim of demons. Then, when I was unsuccessful with the island, I had a great desire to go to Katunaki. I liked the Katunaki Monastery, I prayed to be there and prepared for this. I wanted to live and toil next to the Elder Peter – a man of great spiritual life. But an event occurred which forced me to go not to Katunaki, but to Konits. One evening after Compline, I went to my cell and prayed till late at night. Around 11 o’clock, I lay down to rest. At 1:30 at night I was awakened by the monastery gong, calling the brotherhood to the church for midnight prayer. I tried to rise, but I couldn’t. An unseen power bound me, and I did not have the strength to move. I understood that something special was happening. I remained bound to my bed until midday. I could pray, think, but I could not move at all. While I was in this state, I could see, as if on television, Katunaki on one side, the Stomion Monastery in Konits on the other. With great desire, I focused my eyes in the direction of Katunaki, and then a voice clearly said to me:

“You will go not to Katunaki, but to the Stomion Monastery.” This was the voice of the Most Holy Theotokos. “Mother of God, — I said, — I asked You for solitude, and You are sending me into the world?” And I again heard the same voice, severely telling me: “You will go and meet such and such a person. He will help you greatly.” I was immediately freed of my unseen bonds, and my heart was filled with Divine Grace. Then I went and told my confessor what happened. “This is the will of God, — my confessor said, – but – do not tell anyone about this. Say, that because of your health (at the time I had bleeding) you have to go to Athos, and then go.”

I wanted one thing, but God had His Own plan. I thought then, that God’s will was for me to rebuild the monastery in Konits. Thus, I would fulfill the vow given by me to the Mother of God, when I was in the war. “Mother of God, — I asked Her then, — help me to become a monk, and I will work three years and bring Your burned down monastery to order.” But, as it became clear later, the main reason for which the Most Holy Theotokos sent me there was the necessity of helping 80 families, who were seduced into Protestantism, to return to Orthodoxy.

God often permits something to happen for the benefit of many people. He never does only one good thing, but 3-4 good things together. And God never lets evil happen if much good does not come out of it. Everything: mistakes, and dangers, He uses for our benefit. Good and evil are intermixed with each other. Therefore, you must believe that God permits something to happen only if good will result from it, because He loves His creation. For example, He can permit some small temptation in order to keep us from a bigger one.

God wants our soul to be simple without many thoughts and too much knowledge; like an infant that expects everything from its parents. That is why the Lord said: “If you do not become like children you will not be able to enter in the Kingdom of God.” We must humbly pray to God and admit our weakness, and this way we will be able to free ourselves from our concerns and worries; just as our shadow closely follows our body, God’s mercy will follow our humility and faith.

Let us commend ourselves and each other, and all our life unto Christ our God.

The Father is my hope, the Son my refuge, the Holy Spirit my protection: All-Holy Trinity, glory to You!


Η δύναμη που έχει το λάδι από το καντήλι της Θεοτόκου και των αγίων, Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής

Αγία Σκέπη της Υπεραγίας ΘεοτόκουPROTECTION_OF_THEOTOKOS__(…) Μιά νύχτα είχε πάρει λιγάκι ο ύπνος τον δούλο του Θεού. Ξαφνικά φάνηκε ο διάβολος κρατώντας μιάν αξίνα!

Τη σήκωσε ψηλά για να τον χτυπήσει, μα, πριν προλάβει να την κατεβάσει, κυριεύτηκε από φρίκη και τρόμο, τραβήχτηκε πίσω και χάθηκε σαν καπνός, ξεφωνίζοντας και κάνοντας μεγάλο θόρυβο, ενώ ο Νήφων, ξύπνιος πιά, τον άκουσε να τρίζει τα δόντια και να λέει:

– Αχ, Μαρία! Εσύ, όπως πάντα, με καίς! Εσύ, που προστατεύεις αυτό το αγύριστο κεφάλι!

Απο τα θυμωμένα εκείνα λόγια του σατανά, ο δίκαιος κατάλαβε ότι η Παναγία τον υπερασπιζόταν και τον σκέπαζε με τη χάρη της, επειδή κάθε βράδυ, πριν κοιμηθεί συνήθιζε να παίρνει λάδι απ’ το καντήλι της και ν’ αλείφεται με πολλή ευλάβεια στο μέτωπο, στον αυχένα, στην καρδιά και σ’ όλα του τα αισθητήρια.

Η μυστική δύναμη, που είχε το άγιο εκείνο λάδι, έτρεψε το διάβολο σε φυγή.

Από τότε, διαπιστώνοντας τη δύναμη που έχει το λάδι από το καντήλι της Θεοτόκου και των αγίων, συμβούλευε τους γνωστούς του να παίρνουν κάθε βράδυ απ’ αυτό, ν’ αλείφονται με πίστη και μετά να κοιμούνται.

Από το βιβλίο: Ένας Ασκητής Επίσκοπος – Όσιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής, Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπος Αττικής 2004, σελ. 81

Μικρά δέησις προς την Θεοτόκον Αγιου Νήφωνος Κωνσταντιανής

Ελέησόν με , η ευωδία των χριστιανών ,η Κεχαριτωμένη, η Πανάχραντος και βοήθησόν με διά το μέγα σου έλεος , δεδοξασμένη , πλουσιόφωτε , η ελπίς των μετανοούντων.


The Holy Forerunner became the first example and inspiration to all of the holy martyrs of the New Testament. Saint Justin Popovich

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος_St. John the Baptist_ см. Иоа́нн Предте́ча116-01

Homily on the Feast of The Beheading of Saint John, the Glorious Prophet, Forerunner and Baptist of the Lord – Β

Saint Justin Popovich of Celije

Commemorated on August 29

…Today we glorify the great feast of the first among the Prophets of the New Testament. He announced to men that the Lord Jesus Christ had appeared to the world not only as the Savior, but as the Enlightener and as the Judge of the world. In his hands were both the hatchet and the spade: on the day of the Dread Judgement, the Lord would clean off the earth’s threshing-floor, and would separate the wheat from the chaff, the righteous from the sinners. All of this the great and glorious Prophet, Forerunner and Baptizer of the Lord had foreseen. Therefore, today we also praise him as the holy New Testament Prophet, killed by the impious, criminal, King Herod.

The Holy Forerunner also received the Lord’s witness to the fact that he was the greatest of those born of woman, because he had become the first of all of the Holy Martyrs of the New Testament. See how he suffered for God’s truth in this world! He suffered joyously! In today’s principal hymn and prayer to him it is said that he went to his death rejoicing, and that he suffered rejoicing. Thus, he became the first example and inspiration to all of the Holy Martyrs of the New Testament, beginning with St. Stephen the Protomartyr and through today. All of the Holy Martyrs go to their death rejoicing in the Lord Jesus Christ, go to their deaths, knowing that death cannot hold them in its bonds, knowing that death is merely a gate, an open gate through which their holy souls enter into the Kingdom of Heaven. How else, brothers and sisters, can we explain the joy of Holy Great Martyr George’s joy while having his body broken: his bones were being broken on the wheel, and he shouted with joy in the Lord, for he could see Him, could see the Angels of God, standing around Him, and the Angels stopping the wheel. See what joy [he experienced] during those awful tortures! And the Holy Great Martyr stands up whole and unharmed before the godless Emperor Diocletian. The first one to reveal that holy joy of martyrdom had been St. John, the Holy Forerunner and Baptizer of the Lord.

Today we also specifically glorify the first Evangelist and Christian Confessor, the first to Confess God in this New Testament world...Fearless and undaunted, like an immortal lion, like one of the Cherubim in the flesh, he was the first Confessor of Christ’s Faith, and he has been followed by multitudes of faces—the world’s glorious Confessors of Christ’s Faith, Confessors who bear witness and confess before the entire world, before East and West, before North and South, that the Lord Christ is the Sole True God in Heaven and on earth.. Christ is before all and above all! He is the Sole True God. 

The true God is essential to the human soul in this earthly realm.

Yes, the Holy Baptist, was the first Christian Confessor, and there streamed after him, following as after a helmsman, thousands and thousands of glorious Confessors of Christ in this world…

 

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος_St. John the Baptist_ см. Иоа́нн Предте́ча116-imageToday, in glorifying that great and glorious first Apostle, first Martyr, first Evangelist, Precursor to all true Christians of all time, we bow down before his joyous suffering for Christ’s Truth and His Holy Gospel, before him as Apostle and Martyr. Consider, that for already 2,000 years, the One who allowed the lawless king to behead him, has been working countless miracles in the earthly realm, living in it alongside the Lord Jesus Christ. For 2,000 years he has been ceaselessly working miracles for all those who turn to him in prayer.

Brothers and sisters, whenever you are in great sorrow, turn to that first Apostle of Christ, and he will help you with all of your burdens. And should some kind of misfortune happen, turn to that first Evangelist. No matter what bitterness might fill your soul, he will sweeten it with Christ’s grace, which he will mystically send down to your tortured soul from the World on High. And when you find yourself in temptations and horrors of this earthly life, run to him, to the Holy Confessor; tell him what is in your heart, pour out your sorrows and spiritual needs and rest assured that in a mystical, divine manner, he will come down into your soul and will save you, and will deliver you from all temptations and woes. But should you need to suffer for the Lord Jesus Christ in this world: should others attack you on all sides, should atheists and those who oppose Christ want to swallow you up, to destroy you for belonging to Christ, should they want to silence your voice, to stop it from speaking of Christ, then remember that first Martyr, and call out to him: O Holy Martyr, first Martyr of Christ in the Gospels, hurry to my aid! Grant that may I die for the Lord Jesus Christ, leave my body like temporary clothing, and by the path of the Holy Martyrs move to Christ’s Kingdom! He will entreat the Lord that you might also join the host of Luminaries. Thus, today’s little Great Friday becomes for us the great joy of the Resurrection. Friday is small, but Sunday, the Resurrection, is great—resurrection for all Christians of all time. And for us today: for me, for you, for every Christian living today, today’s Great Friday is at the same time the Resurrection, for today we glorify the St. John the Baptist who is eternally alive in the Heavens; [we glorify] his victory over the death appointed to him by Herod, his soaring up into the Heavenly Realm, to be the first after the Mother of God, to stand beside the Lord Jesus Christ. You have seen the icon known as the “Deisis” i.e. “Prayer” icon. In it, the Lord sits on the Throne of Glory, as King of Heaven. On His right is the Most-holy Mother of God, and on His left, the Holy Forerunner. They pray to Him for the human race.

Оh! May his holy prayers be raised up today and tomorrow, and always, and may they be raised up for us Christians-Serbs, and for all the people on this earth, that the Lord lead all to repentance, that He have mercy upon all, that He save all, that all people brought [to Him] by the glorious Forerunner, might forever glorify the One True God in Heaven and on earth, the Lord Jesus Christ, to Whom is due all honor and glory, now and ever, and unto ages of ages. Amen.

Here is a lovely passage from Homily on the Feast of The Beheading of Saint John, the Glorious Prophet, Forerunner and Baptist of the Lord, Saint Justin Popovich of Celije, Translation from the website of the Church of St. John the Baptist, Washington, D.C.  http://www.stjohndc.org/Russian/feasts/FeastsE/e_stjohn_behead_popovic.htm   https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/

 


Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος του Φώτη Κόντογλου

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος_St. John the Baptist_ см. Иоа́нн Предте́ча116-01

Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου και Βαπτιστού

του Φώτη Κόντογλου

Σήμερα που γράφω, 29 Αυγούστου, είναι η μνήμη του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Χθες το βράδυ ψάλαμε τον Εσπερινό κατανυκτικά σ’ ένα παρεκκλήσι, κ’ ήτανε μοναχά λίγες γυναίκες και δύο-τρεις άνδρες.

Σήμερα το πρωί ψάλαμε τη λειτουργία του πάλι με λίγους προσκυνητές. Τα μαγαζιά ήτανε ανοιχτά, όλοι δουλεύανε σαν να μην ήτανε η γιορτή του πιο μεγάλου αγίου της θρησκείας μας.Αληθινά λέγει το τροπάρι του «Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων, σοι δε αρκέσει η μαρτυρία του Κυρίου, Πρόδρομε».

Με εγκώμια και με ευλάβεια γιορτάζανε άλλη φορά οι ορθόδοξοι χριστιανοί τον Πρόδρομο, αλλά τώρα του φτάνει η μαρτυρία του Κυρίου.

Αυτή η μαρτυρία θ’ απομείνει στον αιώνα, είτε τον γιορτάζουνε είτε δεν τον γιορτάζουνε οι άνθρωποι, είτε τον θυμούνται είτε τον ξεχάσουνε. Κ’ η μαρτυρία είναι τούτη: πως ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος είναι «ο εν γεννητοίς γυναικών μείζων» δηλ. «ο πιο μεγάλος απ’ όσους γεννηθήκανε από γυναίκα» κατά τα λόγια του ίδιου του Χριστού. Γι’ αυτό κ’ η Εκκλησία μας ώρισε να μπαίνει το εικόνισμά του πλάγι στην εικόνα του Χριστού, στο εικονοστάσιο της κάθε ορθόδοξης εκκλησιάς…..

Στα δεκαπέντε χρόνια από τη μέρα που βασίλεψε στη Ρώμη ο Τιβέριος, τον καιρό που ήτανε ηγεμόνας της Ιουδαίας ο Πόντιος Πιλάτος, κι’ ήτανε τετράρχης της Γαλιλαίας ο Ηρώδης, γίνηκε λόγος του Θεού στον Ιωάννη το γυιό του Ζαχαρία, που ζούσε στην έρημο, και πήγε στα περίχωρα του Ιορδάνη, κηρύχνοντας να μετανοούνε και να βαφτίζουνται για να συγχωρηθούνε οι αμαρτίες τους.
Κι’ έλεγε σε κείνους που πηγαίνανε να βαφτισθούνε: «Γεννήματα της οχιάς, ποιός σας έδειξε να φύγετε από την οργή που έρχεται καταπάνω σας; Κάνετε λοιπόν καρπούς άξιους της μετάνοιας, και μην πιάνετε και λέτε: εμείς έχουμε πατέρα τον Αβραάμ. Γιατί σας λέγω πως ο Θεός μπορεί από τούτα τα λιθάρια να αναστήσει παιδιά του Αβραάμ. Καί το τσεκούρι είναι κιόλας κοντά στη ρίζα των δέντρων κάθε δέντρο που δεν κάνει καρπό καλό, κόβεται, και ρίχνεται στη φωτιά».

Μία μέρα καθότανε ο Ιωάννης με τους μαθητάδες του, Ανδρέα κι’ Ιωάννη, κι’ είδανε τον Χριστό από μακριά. Τότε γύρισε ο Πρόδρομος και τους λέγει: «Να το αρνί του Θεού, που σηκώνει απάνω του τις αμαρτίες του κόσμου». Κι’ οι δύο μαθητές του ακολουθήσανε τον Χριστό.
Μετά καιρό, έστειλε ο Πρόδρομος δύο μαθητές του να ρωτήσουνε τον Χριστό: «Εσύ είσαι αυτός που θάρθει, ή άλλον περιμένουμε;» Καί τόκανε αυτό για να φανεί πως ο Χριστός ήτανε ο Μεσσίας. Την ώρα που πήγανε, ο Χριστός είχε γιατρέψει πολλούς αρρώστους. Καί σαν τον ρωτήσανε αν είναι αυτός ο Μεσσίας ή περιμένουνε άλλον, τους αποκρίθηκε: «Πηγαίνετε και πέστε στον Ιωάννη όσα είδατε κι’ όσα ακούσατε τυφλοί βλέπουνε, κουτσοί περπατούνε, λεπροί καθαρίζονται, κουφοί ακούνε, νεκροί αναστήνουνται, φτωχοί παίρνουνε ελπίδα. Κι’ είναι καλότυχος όποιος δεν θα σκανδαλισθεί για μένα και θα με πιστέψει». Σαν φύγανε οι μαθητές του Ιωάννη, ο Χριστός γύρισε κι’ είπε στους Ιουδαίους για τον Ιωάννη: «Τι βγήκατε να δήτε στην έρημο; Κανένα καλάμι που να το σαλεύει ο άνεμος;
Τι βγήκατε να δήτε; Κανέναν άνθρωπο ντυμένον με μαλακά ρούχα; Να, όσοι είναι ντυμένοι μ’ ακριβά και μαλακά ρούχα, κάθουνται στα παλάτια.

Τι βγήκατε λοιπόν να δήτε; Κανέναν προφήτη; Ναί, σας λέγω, και περισσότερο από προφήτη. Γι’ αυτόν είναι γραμμένο: ‘Να, εγώ στέλνω τον άγγελό μου πριν από το πρόσωπό σου που θα ετοιμάσει το δρόμο σου μπροστά σου’. Λοιπόν σας λέγω, κανένας προφήτης απ’ όσους γεννήσανε γυναίκες δεν είναι μεγαλύτερος από τον Ιωάννη τον βαπτιστή» (Λουκ. γ΄, 1-9 και ζ΄, 18-28).

Έναν τέτοιον άγιο δεν έχουμε καιρό να γιορτάσουμε. Έχουμε όμως καιρό να γιορτάζουμε και να κάνουμε φαγοπότια όπως έκανε ο Ηρώδης, σε καιρό που πεινάνε χιλιάδες αδέλφια μας. Απάνω σ’ ένα τέτοιο φαγοπότι μαρτύρησε ο Πρόδρομος, κι’ αυτή την ιστορία την ξέρουνε όλοι. Αυτός ο τύραννος, για να γίνει τετράρχης της Ιουδαίας, σκότωσε πολλούς εχθρούς του.
Στον καιρό του ο κόσμος είχε γεμίσει από σκοτωμό και σκληροκάρδια. Οι λεγεώνες της Ρώμης σφαζόντανε μεταξύ τους. Ο Καίσαρας, ο Πομπήιος, ο Αντώνιος, ο Οκτάβιος, ο Βρούτος, ο Κάσσιος πολεμούσανε ο ένας καταπάνω στον άλλον για το ποιός θα εξουσιάζει την οικουμένη.
Οι πιο μικροί σατράπες, σαν τον Ηρώδη, τρωγόντανε κι’ αυτοί μεταξύ τους και κολλούσανε σ’ ένα δυνατόν ο καθένας. Ο Ηρώδης ήτανε φίλος με τον Αντώνιο που πήρε στην εξουσία του την Ασία ύστερα από τη μάχη που έγινε στους Φιλίππους.

Σαν σκότωσε όλους τους εχθρούς του, απόμεινε ένας μοναχός που τον λέγανε Υρκανό, κ’ ήτανε αρχιερέας, μα έκρυβε πονηρά την έχθρητά του ως να μπορέσει να τον ξαποστείλει κι’ αυτόν στον άλλον κόσμο. Στην πονηριά ήτανε τέτοιος, που ο Χριστός τον έλεγε πονηρή αλεπού….

Από το Βιβλίο του Φώτη Κόντογλου, Γίγαντες ταπεινοί, Εκδόσεις Ακρίτας 2000 αντιγραφή κειμένου από: http://www.imaik.gr/?p=4576


Herods demand the heads of all of the righteous of the world, Saint Justin Popovich of Celije

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος_St. John the Baptist_ см. Иоа́нн Предте́ча116-ioann_useknovenie

Homily on the Feast of The Beheading of Saint John, the Glorious Prophet, Forerunner and Baptist of the Lord – Α

Saint Justin Popovich of Celije

Commemorated on August 29

Today is a little Great Friday, a second Great Friday. For today the greatest man among those born of women, John, the Holy Forerunner and Baptiser of the Lord, is murdered. On Great Friday, people murdered God, crucified God. On today’s holy great feast, people murdered the greatest of all men. It is not I who chose to use the expression “the greatest.” What are my praises of the great and glorious Forerunner of the Lord, whom the Lord praised more than anyone among men, more than any of the apostles, the Angels, the Prophets, the Righteous Ones, the Sages? For the Lord declared of him: Among them that are born of women there hath not risen a greater than John the Baptist… (Мatthew 11: 11). In all Creation, there exists no greater praise.

This is why today is a little Great Friday. Consider: senseless people murder the greatest of the righteous. Is he getting in their way? Yes, he gets between the perverse King Herod and the dissolute Herodias. God’s Truth, God’s immutable Truth gets in the way of the lawless, gets in the way of poor sinners, gets in the way of everyone stupefied by the various passions. Consider: do not Christ’s opponents even today still shout “Crucify Him, Crucify Him!?” Even today, do not those who oppose Christ still demand the head of Jesus of Nazareth? They call for His head, not to mention calling for the head of John the Baptist.

What is this? Could it be that this world has become a madhouse? People do not want God, they do not want the greatest Righteous One in the whole world. Whom do you want? Whom would you prefer? Whom would you set in Christ’s stead? With whom would you replace St. John the Baptist? With yourselves?! О moth! О, tiny mortal insects! Yes, when people become maddened by pride, when out of egotistical pride they lose their reason, they have no need of God, they have no need of God’s Truth. They declare themselves to be gods. They present their petty, shallow, false likeness of truth as the great and salvific Truth. They declare their shallow, earthly, perishable images of truth to be the greatest of truths: they posit that we do not need Christ’s Truth, that we do not want God’s Truth. Yes, people blind in intellect and spirit do not see, and do not want to see, that man, true man, cannot manage without God. Why? Because this world is full of Herods, full of Pharisees. Herods demand the head of John the Baptist, Herods demand the heads of all of the righteous of the world, and Pharisees, the lying scribes, lying sophists of this world, demand the death of Christ, the Incarnate God.

Yes, today’s Feast is a second Great Friday. Why? Because there is no greater transgression than that committed on Great Friday and that committed now, when Herod destroys the greatest among those born of women. Why did the Savior exalt the great Saint John the Baptist, as He did no one else? Why? Because, brethren, the Holy Forerunner encompassed within himself, within his person, all of the virtues of Heaven, all of the virtues in all of the Prophets, all of the Apostles, all of the Martyrs, all of the Angels of Heaven, all of the Confessors. Regard: today we glorify the destruction, the beheading of the first Apostle among the Holy Apostles, for the Forerunner of the Lord was the first sent by God to see and to herald to the world the Savior of the world. Long before the Apostle Peter, before the Apostle Nathaniel, before anyone else, he bore witness to and announced God to the world, God Incarnate in the Person of the Lord Jesus Christ. The first Apostle to see the Holy Spirit descending from Heaven onto the Lord Jesus, when he baptized Him in the Jordan, announces Him to be the Son of God, the Savior of the world. [John] is also the first Evangelist among the Evangelists. He first announced to the world, and pointed out, the Lord Jesus Christ, the Bearer of all Good News for mankind.

The Lord Jesus Christ Himself is the Good News of Heaven and earth, God’s Gospel for men in this world. “Behold the Lamb of God, which taketh away the sin of the world.” In those few words, the Holy Forerunner expressed the fullness of the Gospels.

The Homily continues…

Here is a lovely passage from Homily on the Feast of The Beheading of Saint John, the Glorious Prophet, Forerunner and Baptist of the Lord, Saint Justin Popovich of Celije, Translation from the website of the Church of St. John the Baptist, Washington, D.C.  http://www.stjohndc.org/Russian/feasts/FeastsE/e_stjohn_behead_popovic.htm