iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Ο Ιωάννης έγινε οδηγητική στήλη για κάθε αρετή. Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά

Οσίου πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος_St. John the Baptist_ см. Иоа́нн Предте́ча116-image…Αλίμονο! Πόσα κακά φέρνει η μανιασμένη φιλοδοξία! Δεν μπορούσε ο Ηρώδης να τον θανατώσει (τον Ιωάννη), γιατί φοβόταν το λαό και όμως τον θανάτωσε για μια χούφτα προσκαλεσμένους. Γέμισε η ψυχή του λύπη, όχι για τίποτα άλλο, αλλά γιατί νόμισε ότι θα έχανε τη δόξα που είχε από τα πλήθη. Δυσκολέψανε λοιπόν για το βασιλιά από παντού τα πράγματα. Αν μεν φόνευε το δίκαιο Ιωάννη, θα τον κατηγορούσαν για το φόνο και αν δεν τον φόνευε, θα ρεζιλευόταν δημόσια, γιατί δεν θα ήταν σε θέση να κρατήσει τον όρκο του. Ορκίστηκε από την ακόρεστη επιθυμία να τον τιμούν και φοβήθηκε να παραβεί τον όρκο από τη φιλοδοξία. Έτσι έκανε το φόνο, υποχρεωμένος να τηρήσει τον όρκο του, αλλά συγχρόνως ικανοποιούσε την κούφια φιλοδοξία του.

Αυτό το συμπόσιο είχε ολόκληρο συγκροτηθεί για χάρη κοσμικής δόξας και φαντασίας. Μήπως έτσι δεν μας λέει ο Κύριος στο Ευαγγέλιο: «Πώς μπορείτε να έχετε πίστη σε μένα, αφού δεχόσαστε τιμές ο ένας από τον άλλο και δεν ζητάτε την τιμή που προέρχεται από το Θεό, που είναι η μόνη πηγή της δόξας και της τιμής;» (Ιωάνν. 5,44). Αυτή την ανθρώπινη δόξα αποζητώντας οι Ιουδαίοι, αθέτησαν την πίστη προς το Θεό. Αυτό δε που τους βαραίνει περισσότερο είναι το ότι αποκεφάλισαν όλους τους προφήτες και τελευταίο σταύρωσαν το Χριστό, που είναι το «πλήρωμα» όλων των Προφητών. Αυτά είναι τα έργα ενός βασιλιά που διαφεντεύεται από μοιχαλίδες και χορεύτριες, αυτά είναι εκείνα που τον θέλγουν, στα οποία αρέσκεται και για τα οποία δεν λογαριάζει και προδίδει το βασιλικό του αξίωμα και τελικά φτάνει σ’ αυτό το έγκλημα.

Κάτι παρόμοιο, αδερφοί μου, παθαίνει και ο νους μας. Ενώ είναι από το Θεό φτιαγμένος να είναι βασιλιάς και κυβερνήτης στα πάθη, όταν παρασυρθεί από αυτό ξεπέφτει στη διάπραξη κακών και δουλώνεται στην αμαρτία. Έτσι όλοι οι δουλωμένοι στην αμαρτία και στα πάθη, ενώ η συνείδησή τους τους ελέγχει, τους βαραίνει και τους εμποδίζει, στην αρχή κατά κάποιο τρόπο την αποστομώνουν – όπως ο Ηρώδης τον Ιωάννη – γιατί δεν θέλουν να την ακούνε. Ακόμα δεν ανέχονται να ακούνε ούτε και τις γραφές που παρακινούν στην απομάκρυνση από την αμαρτία και την στροφή προς την κατόρθωση της αρετής. Τελικά όταν κατακυριευθούν από τον διεστραμμένο λογισμό, που συντροφεύει πια τον άνθρωπο παράνoμα, όπως η Ηρωδιάδα τον Ηρώδη, τότε και τον έμφυτο λόγο που η Χάρη έχει χαράξει στην ψυχή – εννοώ τη συνείδηση – την εξουδετερώνουν, βουβαίνοντάς την τελείως. Συνέπεια αυτού είναι να γίνονται άπιστοι και να έρχονται σε αντίθεση με όσα λέει η θεόπνευστη Γραφή, φτάνοντας στο σημείο της τέλειας ασυνειδησίας και της εναντιώσεως στο λόγο του Θεού, όπως ακριβώς ο Ηρώδης στον Ιωάννη. Αλλά και εκείνοι που αντιλέγουν στην δογματική διδασκαλία της Εκκλησίας, πάσχουν από την ίδια πάθηση ή καλύτερα κάνουν τα ίδια με τους προηγούμενους. Γιατί, αυτοί όταν ελέγχονται από τις γραπτές μαρτυρίες των προφητών, των αποστόλων και των πατέρων της Εκκλησίας που εμείς τους προβάλλουμε, στην αρχή μεν σαν να τις φυλακίζουν αυτές τις μαρτυρίες μέσα στα βιβλία, μας λένε: Αφήστε τις αυτές να βρίσκονται εκεί πέρα και μην τις χρησιμοποιείτε, ούτε να τις προβάλλετε σε μας. Δηλαδή δεν θέλουν να δεχθούν ούτε τα λόγια του Κυρίου που λέει: «Να ερευνάτε τις Γραφές και μέσα σ’ αυτές θα βρείτε ζωή αιώνια» (Iωάν. 5,39). Στη συνέχεια λοιπόν, από τη διεστραμμένη αντιληψή τους, που λειτουργεί σαν άλλη Ηρωδιάδα, πηγαίνοντας από το κακό στο χειρότερο, καταντούν να προσφέρουν αυτούς τους λόγους μέσα στα συγγράμματά τους διεστραμμένους, σαν να προσφέρουν κομμένα κεφάλια στην πιατέλα, για να ευχαριστούν και να οδηγούν στην απώλεια αυτούς που συμφωνούν μαζί τους.

Έτσι ο μεν Ηρώδης έγινε υπόδειγμα για κάθε κακία και ασέβεια, ο δε Ιωάννης έγινε οδηγητική στήλη για κάθε αρετή και ευσέβεια. Ο Ηρώδης είναι ο κακός, με όλη τη σημασία της λέξεως, άνθρωπος. Αυτός που συγκεντρώνει μέσα του όλη τη δύναμη της ασέβειας και γίνεται όργανο για την επιτέλεση αισχρών πράξεων. Σάρκα σκέτη, χωρίς ίχνος πνεύματος, δούλος της σάρκας και άνθρωπος με ολότελα σαρκικό φρόνιμα. Ο δε Ιωάννης είναι ο αγιότερος απ’ όλους τους θεοφόρους άντρες που έζησαν ποτέ στη γη. Η εξαίσια ψυχή που είχε μέσα της συγκεντρωμένα όλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, που και το ίδιο το όνομά του ακόμα σημαίνει τη θεία χάρη που φέρνει μέσα του. Το κατοικητήριο κάθε αρετής και ευσέβειας…

Αποσπασμα ,Λόγος στον πάνσεπτο του Χριστού Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη, Του Οσίου πατρός ημών Γρηγορίου του Παλαμά, Από το βιβλίο «Το Θεϊκό Λυχνάρι – Ο Τίμιος Πρόδρομος» των εκδόσεων «ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ». 


Blessed Maria Ivanovna Fedina of Diveyevo, fool for Christ’s

Blessed Maria Ivanovna Fedina of Diveyevo, fool for Christ’s

August 26/ September 8 (†1931)

ΜΑΡΙΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΗ_Μαρία Ιβάνοβνα(Fedina)_Maria Ivanovna Fedina_Блаженная Мария (Федина)_Maria Ivanovna Fedina[1] was born in the village of Goletovka, Elatma district, Tambov Province. Later she was asked why her patronymic was Ivanovna [rather than Zakharovna]. “All of us blessed ones are Ivanovnas, from St. John the Forerunner,” she answered.

The Lord took special consideration for her, knowing herfuture zeal for God, and she often saw the St. Seraphim Diveyevo Convent before her eyes during her work, although she had never actually been there.

She wandered between Sarov, Diveyevo, and Ardatov, hungry, half-naked and persecuted.

The Lord Himself glorified her among the people for her God-pleasing life, her great humility and patience. People began to notice that what she would say or warn about would come to pass, and that those with whom she stayed would receive grace from God.

Maria Ivanovna received her spiritual nourishment from Blessed Prascovia Ivanovna, to whom she went for advice. Prascovia Ivanovna herself, aware of her imminent repose, told those close to her, “I am still sitting at the loom, and another is already weaving. She still walks, but soon she’ll sit.” Blessing Maria Ivanovna to stay at Diveyevo, she said to her, “Just don’t sit in my armchair.” (Maria Ivanovna lived in Blessed Pasha’s cell for only two years.) On the very day that Blessed Pasha [Prascovia] of Sarov died, Maria Ivanovna experienced a small temptation. Greatly vexed by her eccentricities, the nuns threw her out of the monastery, telling her never to return, or they would call the police. The blessed one said nothing to this, turned and left.

A true ascetic and God-pleasing woman, she possessed the gifts of clairvoyance and healing.The nuns told of how on the night of July 4-5, 1918, the night the Royal Family was martyred, Maria Ivanovna was greatly agitated, screaming “They are bayoneting the Princesses!”   She was in an awful frenzy, and only later did what she was screaming about become clear.

One day a certain noblewoman came to the blessed one from Murom. As soon as she stepped in the door, Maria Ivanovna said, “You’re are a noblewoman, but you smoke like crude man.” The woman really had smoked for twenty-five years and suddenly cried, saying, “I can’t give it up for anything. I smoke at night and before Liturgy.”

Dorothea, take her tobacco and throw it into the furnace.

Mother Dorothea took the elegant cigarette case and lighter and threw them into the furnace. A month later she received a letter from her and a dress, sewn out of thankfulness. She wrote that she did not even think about smoking, as if it had been simply taken away from her.

Ιωάννης ο Πρόδρομος_св.Иоанна Предтечи_ St. John the Forerunner _Sveti JovanTo another sister she said, “Do not worry. You will all be in a convent. Only instead of your names, you will all have numbers.” Pointing at one sister, she said that her number would be 338. “I remembered this number,” this sister recalled, “and when we were in jail this was the number they gave me. So that was our convent.”

One of the nuns in prison had a dream. St. Seraphim was conducting two nuns into the yard saying, “I am conducting my beloved ones into the prison.” And as she woke up she looked through the window; the two sisters were walking up to the prison. At the same time the daughter of Metropolitan Seraphim Chichagov (the author of the Diveyevo Chronicles) saw a dream: some nuns were sitting at a table, and the Queen of Heaven was indicating which of the nuns was to be taken to prison.

Finally, she was taken to Cherevatovo, where she reposed on August 26/September 8, 1931—the night of the feast day of the Vladimir Mother of God. That night there was a terrible storm. They buried her there in the Cherevatovo cemetery.

 

 


Οσία Μαρία Ιβάνοβνα (Fedina), η δια Χριστόν Σαλή του Ντιβέγεβο

Οσία Μαρία Ιβάνοβνα(Fedina),η δια Χριστόν Σαλή του Ντιβέγεβο 

26η Αυγούστου / 8 Σεπτεμβρίου († 1931)

ΜΑΡΙΑ ΙΒΑΝΟΒΝΑ Η ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΗ_Μαρία Ιβάνοβνα(Fedina)_Maria Ivanovna Fedina_Блаженная Мария (Федина)_Η Μαρία Ιβάνοβνα γεννήθηκε στο χωριό Γκολέτκβα της περιφερείας του Ταμπώφ. Από την παιδική της ηλικία είχε την τάση να μένει απεριποίητη και να ντύνεται με κουρέλια. Στην ηλικία των 13 ετών οι γονείς της Ζαχαρίας και Πελαγία απεβίωσαν και έτσι υποχρεώθηκε να πάει στο σπίτι του μεγάλου αδελφού της, όπου όμως δεν έγινε ευχάριστα δεκτή, λόγω κυρίως του γεγονότος ότι παραμελούσε τον εαυτό της και ένοιωθαν προσβεβλημένοι από το όλο παρουσιαστικό της. Αυτό την ανάγκασε να αρχίσει να ζη την ζωή μιάς περιπλανώμενης ερημήτριας. Συνήθως κατέφευγε στα δάση γύρω από τα περιώνυμα μοναστήρια του Σάρωφ, του Ντιβίγιεβο και του Αρντάτωφ, όπου ζούσε προσευχόμενη ,μισόγυμνη μέσα στο κρύο και πάντα πεινασμένη.

Όταν τα βήματά της την έφερναν στο Ντιβίγιεβο, κάποιες καλόγριες που την συμπαθούσαν της έδιναν καινούργια ρούχα, αλλά μετά από μερικές ημέρες η μακαρία τα έδινε στους φτωχούς και έμενε πάλι ρακένδυτη. Υπήρχαν όμως και μοναχές που την έδιωχναν κακήν-κακώς.

Μετά από ένα μεγάλο διάστημα περιπλάνησης την δέχθηκαν στο Ντιβίγιεβο, όπου έγινε μοναχή. Στην απόφαση αυτή συνετέλεσε η διά Χριστόν Σαλή οσ. Παρασκευή, η οποία ανέλαβε να την καθοδηγήσει στην πνευματική ζωή. Τότε φάνηκε το προορατικό της χάρισμα και για να το κρύψει αύξησε τις σαλότητες, όμως οι πιστοί την «ανακάλυψαν» και έτρεχαν κοντά της να την συμβουλευθούν!

Η Οσία Μαρία θεωρείται προστάτης των αγωνιζομένων κατά του καπνίσματος. Κάποτε την επισκέφθηκε μία κυρία από το Μούρομ, μόλις την είδε της είπε ότι κάπνιζε σαν φουγάρο! «Δεν μπορώ να το κόψω – της απάντησε η επισκέπτρια – καπνίζω και την νύχτα, ακόμα και πριν την Θεία Λειτουργία»! Τότε η μακαρία είπε στη συγκελλιώτισσά της να πετάξει την ασημένια ταμπακιέρα της στη φωτιά! Μετά την παράξενη αυτή κίνηση, η επισκέπτρια έκοψε το κάπνισμα, όπως ανέφερε σε μία επιστολή της γεμάτη ευγνωμοσύνη!

Μία άλλη φορά, την επισκέφθηκαν κάποιες μοναχές και την ρώτησαν για έναν χαμένο εξάδελφό τους, τον Μίσα Αρτσιμπούσεβα. Η Οσία τους ανάντησε, ότι έχει μπλέξει με μία γύφτισσα! Όταν αργότερα οι μοναχές τον συνάντησαν έμαθαν, ότι είχε αρχίσει το κάπνισμα, πάνω στο πακέτο των τσιγάρων του υπήρχε μία γύφτισσα!

Μια μέρα ήλθε στο μοναστήρι ένας πολύ σεμνός νέος. Όταν τον είδε η Μαρία Ίβάνοβνα του είπε ολόκληρη την προηγούμενη ζωή του! Μόλις, την έμαθαν οι συνοδοί του, ο νέος εγκατέλειψε την ιδέα να γίνει κληρικός. Είχε ουσιαστικά κωλύματα… Η Γερόντισσα το έκανε αυτό μπροστά στους άλλους, για να προλάβει ακριβώς την χειροτονία πού εκείνος σχεδίαζε!

Ιωάννης ο Πρόδρομος_св.Иоанна Предтечи_ St. John the Forerunner _Sveti JovanΜετά την επανάσταση του 1917, η οσ. Μαρία άρχισε να χρησιμοποιεί άσχημη γλώσσα, θέλοντας έτσι να υποδείξει τα νέα δεινά της Εκκλησίας από το νέο καθεστώς σε σημείο ώστε να σκανδαλίζονται οι άλλες μοναχές.

Λέει η γερόντισσα Μαργαρίτα, ”Ξεψύχησε στα χέρια μου. Στα τελευταία της την φρόντιζα εγώ. Θυμάμαι, την ρωτούσα: «Γερόντισσα, πότε θα γυρίσουμε στο μοναστήρι μας;». Καλοκάγαθα μου απαντούσε: «Να είσαι βεβαία, ότι θα έχετε κάποτε και πάλι το μοναστήρι σας. Μάλιστα, μαζί με την ηγουμένη σας, από κει ψηλά πού θα είμαστε, θ’ αρχίσουμε να σας καλούμε να επιστρέψετε στο μοναστήρι. Μόνο πού θα σας καλούμε με αριθμούς κι όχι με τα ονόματα σας. Εσένα, Φρόσω, θα σε καλέσουμε με το 338». Το κράτησα στο μυαλό μου. Όταν αργότερα με φυλάκισαν, είδα ότι εκεί δεν μας αναγνώριζαν με τα ονόματα μας, αλλά με αριθμούς. Εμένα μου έδωσαν το 338!!! Προσευχήθηκα θερμά, ευχαριστώντας τον Θεό πού συνεχώς έδειχνε την παρουσία Του.”

Κοιμήθηκε ειρηνικά το 1927 και ενταφιάσθηκε στο Ντιβίγιεβο, όπου φυλάσσεται σήμερα το αδιάφθορο Λείψανό της.


The man who hungers and thirsts for God’s sake, God will make drunk with His good things. St. Isaac of Syria

163432-004-65516093

St. Isaac of Syria

Blessed is he who humbles himself in all things, for he will be exalted in all. For a man who for God’s sake humble himself, and thinks meanly of himself, is glorified by God. The man who hungers and thirsts for God’s sake, God will make drunk with His good things. And he who goes naked for God’s sake is clad by Him in a robe of incorruption and glory. And he who becomes poor for His sake is consoled with His true riches.”

By the prayers of St Isaac the Syrian, O Lord Jesus Christ, have mercy on us and save us!

 


Η πίστη είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός στη γη. Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Eustathius (Eustace) Placidas, his wife Martyr TheopistesMenologion_of_Basil_014

Η βόηθεια του Θεού δεν εμποδίζεται ούτε από ανθρώπους, ούτε από δαίμονες. Δεν είναι τίποτε δύσκολο για τον Θεό, ούτε για έναν Αγιο. Το εμπόδιο σ εμάς τους ανθρώπους είναι η ολιγοπιστία, με την οποία εμποδίζουμε τις μεγάλες θείες δυνάμεις να μας πλησιάσουν….

Πως διήλθαν οι Εβραίοι δια της Ερυθράς θαλάσσης;  Αναφέρεται στην προς Εβραίους επιστολή· «Πίστει διέβησαν την Ερυθράν θάλασσαν ως δια ξηράς, ης πείραν λαβόντες οι Αιγύπτιοι κατεπόθησαν» (Εβραίους, ΙΑ 29). Διήλθαν λοιπόν δια της πίστεως.

Η πίστη είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός στη γη και πρέπει να τη φυλάγουμε πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο. Ο σοφός Σολομών είπε: «Πάση τη φυλακή τήρη σην καρδίαν· εκ γαρ τούτων έξοδοι ζωής» (Παροιμ. 4, 23). Πρέπει λοιπόν να φυλάγουμε την καρδιά μας γιατί αυτή είναι το όργανο που εμείς πιστεύουμε και λαμβάνουμε τη θεία χάρη.

«Ας εξετάσουμε σ’ αυτή την περίπτωση ποια φρόνηση απαιτεί. Την φρόνηση του φιδιού, θα έλεγε κάποιος. Διότι όπως αυτό αφήνει τα πάντα, και το ίδιο ακόμα το σώμα, όταν υπάρχει ανάγκη, αφήνει να διαμελιστεί και δεν προβάλλει μεγάλη αντίσταση, προκειμένου να σώσει την κεφαλή του. Έτσι λέει, και συ, εκτός από την πίστη όλα να τα παραδώσεις, είτε αυτά είναι χρήματα, είτε το ίδιο το σώμα. Και αν χρειαστεί να δώσεις και την ψυχή σου ακόμα. Διότι η πίστη είναι η κεφαλή και η ρίζα. Αν διαφυλάξεις αυτή, ακόμα και στην περίπτωση που θα χάσεις τα πάντα, θα μπορέσεις ξανά να τα αποκτήσεις και μάλιστα με μεγαλύτερη δόξα».(Υπόμνημα εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον. Ομιλία ΛΓ’ . ΕΠΕ, τα 10, σ. 424.)

Λοιπόν, πιο πολύ απ’ όλα να φυλάγουμε την πίστη μας.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/


Were we simple like children, the Lord would show us His paradise… Saint Silouan the Athonite

08_sr06

Saint Silouan the Athonite

Were we simple like children, the Lord would show us His paradise, and we would behold Him in the glory of the Cherubim and Seraphim, and of all the heavenly host, and the Saints, but we are not humble, and therefore we torment ourselves and those we live among. (p. 282)

If all the world knew the force of Christ’s words, ‘Learn of me; for I am meek and lowly in heart’ (Mt 11:29), then the whole world, the whole universe, would abandon all other knowledge for to study this heavenly science.

Men are ignorant of the power of Christ’s humility, and that is why they aspire to the things of this earth; but without the Holy Spirit they cannot know the force of these words of Christ. But he who has learned will never relinquish his knowledge, even were he to be offered all the kingdoms of the world. (p. 278)


Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Κοσμάς Αιτωλός_Saint Cosmas of Aetolia, Equal to the Apostles_св. Косма Этолийский_ΚΟΣΜΑς ΑΙΤΩΛΟΣ 7

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Εορτάζει στις 24 Αυγούστου

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Ο ιερομάρτυρας Πατροκοσμάς

Γύρισε μεγάλο μέρος της Ελλάδος κηρύττοντας, διδάσκοντας, κτίζοντας εκκλησίες και σχολεία. Τρεις μεγάλες ιεραποστολικές περιοδείες στέφθηκαν από πλήρη επιτυχία. Έργο αποδοτικό, καρποφόρο και σωτήριο για τον λαό. Ο αεικίνητος, ακούραστος και ακάματος διδάχος είχε αίσια αποτελέσματα των μελετημένων κινήσεών του. Κυρίως έσωζε ψυχές. Πρόκειται για φαινόμενο κληρικού που τιμήθηκε επάξια και αγαπήθηκε υπερβολικά. Οι άνθρωποι τον κατάλαβαν ότι τους αγάπησε ειλικρινά και του αφοσιώθηκαν ακόμη και ληστές.

Αυτό που τον μεγάλυνε ήταν οι από Θεού θαυματουργίες και προφητείες του. Το κήρυγμά του ήταν ελκυστικό γιατί ήταν απλό, ανυπόκριτο, αφτιασίδωτο και θεοκίνητο. Δίδασκε με πόθο, με λαχτάρα, με πόνο και αγάπη. Ήταν ένας άφθαστος διδάχος. Οι λόγοι του ακόμη και σήμερα συγκινούν για τη χάρη τους. Δεν είχε χειρόγραφες σημειώσεις, είχε χάρισμα, ήταν θεόπνευστος και γλυκομίλητος. Γνώριζε καλά να αναπαύει με τρόπο και τους αμαθείς. Χρησιμοποιούσε την απλή δημοτική γλώσσα. Τα θέματά του ήταν από το Ευαγγέλιο και τον Συναξαριστή. Έλεγε τα χρήσιμα, τα απαραίτητα, τα σωτήρια. Ήταν φλογερός, αληθινός, ατόφιος, γλαφυρός, ταπεινός και πράος. Ήταν φωτεινός, ελπιδοφόρος ακέραιος και πάντα διδακτικός.

Μιλούσε στους αγρούς στήνοντας έναν ξύλινο σταυρό. Δίδασκε στη σκιά του σταυρού. Αυτό είχε μεγάλη σημασία και βαθύ νόημα. Φεύγοντας άφηνε τον σταυρό σε ανάμνηση. Μόνο δώδεκα επιστολές άφησε. Μιλούσε προφορικά, σαγηνευτικά και πειστικά. Τους λόγους του που σώθηκαν τους αντέγραφαν πιστοί μαθητές του. Δημιουργούσε στους ακροατές του ιερό ενθουσιασμό, μετάνοια και συντριβή. Τον ακολουθούσε μια λαοθάλασσα διψασμένων υποδούλων. Τον άκουγαν με θαυμασμό ακόμη και αλλόθρησκοι. Ήταν μέρη που έμενε δυο-τρεις ημέρες. Έτρεχαν όλοι να τον ακούσουν με Κοσμάς ο Αιτωλός _Saint Cosmas of Aetolia, Equal to the Apostles_св. Косма Этолийский_Κοσμᾶς αγιοςπροσοχή και θαυμασμό. Οι λόγοι ρίζωναν βαθιά στις καρδιές των ανθρώπων. Οι στόχοι επιτεύχθηκαν και μυστικά χαιρόταν. Μίλησε κατά τη αδικίας, της κακίας, των παθών, της αμάθειας, της ασέβειας και της αθεοφοβίας. Έφερε την καταλλαγή, τη συνδιαλλαγή, την ομόνοια και την ένωση. Το ήθος του αφόπλιζε και επηρέαζε τη μεταβολή της άστατης ζωής των ανθρώπων. Αναθέρμανε την πίστη και εργάστηκε επίπονα κατά των φοβερών εξισλαμιστών. Αρκετούς παρασυρμένους έφερε σε μεταμέλεια και μετάνοια, εξομολόγηση και δάκρυα.

Να τι μπορεί να κάνει ένας άγιος. Να τι έκανε ένας απλός παπάς. Ορισμένοι ιστορικοί δεν τον αναφέρουν καθόλου. Τα σχολικά βιβλία τον αγνοούν. Στη Βόρειο Ήπειρο τελείωσε μαρτυρικά το βίο του. Εκεί είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος του έργου του. Ο προφήτης του Γένους, ο ταπεινός παπαδάκος, ο ακαταμάχητος διδάχος, ο ένδοξος ιερομάρτυρας αποτελεί φωτεινή μορφή του Νέου Ελληνισμού. Κάθε τιμή είναι οφειλόμενο χρέος, κάθε αποσιώπηση αποτελεί εμπάθεια και ανεπίτρεπτη λησμοσύνη. Τέτοιες μορφές θα πρέπει πάντοτε να προβάλλονται με κάθε τρόπο. Είναι χρέος μας, ανάγκη της ψυχής μας.