iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Προφήτης Βαρούχ ο «Ευλογημένος», αφοσιωμένος φίλος και μαθητής του προφήτη Ιερεμία

Προφήτης Βαρούχ

Εορτάζει στις 28 Σεπτεμβρίου

Βαρούχ προφήτης_Baruch prophet_ Варух Пророк_1.proroki_Vameleh_pod_vopr_i_VaruhΟ Προφήτης Βαρούχ ήταν αχώριστος σύντροφος, μαθητής,αφοσιωμένος φίλος και γραφέας του μεγάλου προφήτη Ιερεμία (1 Μαΐου). «Μπαρούχ», σημαίνει «ευλογημένος», έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. Ήταν φιλαλήθης και θαρραλέος.Ο Βαρούχ στο ομώνυμό του βιβλίο μέσα στην Αγία Γραφή, προλέγει καθαρά για την ενανθρώπηση του Κυρίου Ιησού Χριστού. Οταν ήταν φυλακισμένος ο Ιερεμίας,  έγραψε με υπαγόρευσή του προφητείες, με την εντολή να τις αναγνώσει στο λαό και τους άρχοντες σε ημέρα νηστείας (Ιερεμίας 36,8). Είχε την ευλογία του Θεού, όπως δηλώνει το ίδιο το όνομά του, που στα ελληνικά μεταφράζεται «Ευλογημένος». Αυτή την ευλογία μεταφέρει και μεταδίδει και σε μας μέσα από τα πέντε κεφάλαια του προφητικού βιβλίου του.Ο Βαρούχ υπέστη και φυλάκιση, διότι οι Ιουδαίοι τον μισούσαν για τη φιλαλήθη και θαρραλέα του γλώσσα. Τον κατηγορούσαν μάλιστα, ότι αυτός παρακινούσε εναντίον τους τον προφήτη Ιερεμία. Μαζί με το δάσκαλό του, θρήνησε την καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Αιτία της ερημώσεως της Ιερουσαλήμ (586 π.Χ.) και της αιχμαλωσίας των κατοίκων της, λέγει, είναι η παράβαση του νόμου, η περιφρόνηση του κηρύγματος των προφητών. Μπορούν όμως όλα να διορθωθούν, αν ο λαός μετανοήσει ειλικρινά και αλλάξει ζωή. 

***

Πώς έγινε η άλωση της Ιερουσαλήμ

Εκείνες τις μέρες είπε ο Κύριος στον Ιερεμία:
Ιερεμία, σήκω και βγές από την πόλη μαζί με το Βαρούχ, επειδή πρόκειται να την αφανίσω για το πλήθος των αμαρτιών των κατοίκων της. Εσείς θα γλιτώσετε, γιατί οι προσευχές σας είναι σα στύλοι ακλόνητοι ανάμεσα τους, και περικυκλώνουν την πόλη σαν ένα διαμαντένιο τείχος.Βγές λοιπόν τώρα κιόλας έξω απ’ αυτήν, πριν την πολιορκήσουν οι στρατιωτικές δυνάμεις των Χαλδαίων. Σε παρακαλώ, Κύριε, είπε ο Ιερεμίας, δούλος Σου είμαι κι επίτρεψέ μου να σου πω κάτι.
Μίλησε, είπε ο Κύριος.
Κύριε, παραδίνεις αυτή την πόλη στα χέρι των Χαλδαίων, για να ‘χουν μετά να καυχιόνται πώς την κυρίεψαν; Κύριε μου, αν είναι θέλημα Σου να χαθεί η πόλη, ας αφανιστεί καλύτερ’ απ’ τα χέρια Σου. Όχι απ’ τους Χαλδαίους.
Και είπε ο Θεός:
Εσύ σήκω και φύγε. Και μην ανησυχείς, οι Χαλδαίοι δεν πρόκειται να καυχηθούν. Γιατί μόνοι τους δε μπορούν να μπουν στην Ιερουσαλήμ, αν εγώ δεν τους ανοίξω τις πύλες της. Πήγαινε στο Βαρούχ και πες του ότι σου είπα. Και την έκτη ώρα της νύχτας ελάτε στα τείχη. Και θα δείτε ότι, αν δεν ανοίξω εγώ τις πύλες, οι εχθροί δε θα μπορέσουν να μπουν.
Βαρούχ προφήτης_Baruch prophet_ Варух Пророк_Baruch_(Kirillo-Belozersk)Αυτά είπε ο Θεός κι απομακρύνθηκε από τον Ιερεμία. Εκείνος πήγε και τα φανέρωσε όλα στο Βαρούχ. Τότε ήρθαν μαζί στο Ναό, ξέσκισαν τα ρούχα τους, έριξαν χώμα στα κεφάλια τους και θρηνούσαν για πολύ.
Την έκτη ώρα σηκώθηκαν και ήρθαν στα τείχη της πόλης. Εκεί άκουσαν ήχους από σάλπιγγες. Είχαν έρθει άγγελοι από τον ουρανό με λαμπάδες στα χέρια και στάθηκαν στα τείχη. Όταν τους είδαν οι προφήτες, έκλαψαν πικρά: Τώρα διαπιστώνουμε πώς είν’ αληθινός ο λόγος πού λάλησε ο Θεός.
Και ικέτεψαν τους αγγέλους: Σας παρακαλούμε, μην καταστρέψετε την πόλη πριν μιλήσουμε στο Θεό.
Στράφηκε τότε ο Ιερεμίας στο Θεό: Σε παρακαλώ, Κύριε, πρόσταξε να Σου μιλήσω!
Μίλησε!
Να, μάθαμε πώς θα παραδώσεις την Ιερουσαλήμ στα χέρια των έχθρων της και θα συρθεί αιχμάλωτος ο λαός Σου στη Βαβυλώνα. Λοιπόν, τι να κάνουμε τ’ άγια σκεύη του Ναού Σου;

Να τα παραδώσεις στη γη, λέγοντας της: “Άκουσε γη τη φωνή του Θεού, πού σε δημιούργησε, πού σ’ έβαλε πάνω στα νερά των θαλασσών, πού σε σφράγισε μ’ εφτά καιρούς, και πάρε αυτά πού θα σε ομορφαίνουν. Πάρε και φύλαξε τ’ άγια σκεύη της λειτουργίας, μέχρι να συναθροιστεί πάλι ο αγαπημένος λαός”.
Σε παρακαλώ Κύριε, είπε πάλι ο Ιερεμίας στο Θεό, τι να κάνω με τον Αιθίοπα Αβιμέλεχ, πού πολύ ευεργέτησε εμένα, το δούλο Σου; Αυτός είναι που μ’ έβγαλε από το λάκκο του βορβόρου, όπου με είχαν ρίξει, και δε θέλω να δει τον αφανισμό της πόλης, γιατί ‘ναι μικρόψυχος και θα πεθάνει απ’ το φόβο του.
Στείλε τον στο αμπέλι του Αγρίππα και θα τον σκεπάσω με τη σκιά του όρους μέχρι να επιστρέψει ο λαός από την αιχμαλωσία.
Μετά απ’ αυτά, έφυγαν οι προφήτες και πήγαν στο Ναό. Πήραν τα σκεύη της λειτουργίας και τα έκρυψαν στη γη, καθώς τους είχε παραγγείλει ο Θεός.

Ήταν η ώρα που βασίλευε ο ήλιος.
Και να! Ο στρατός των Χαλδαίων ήρθε και κύκλωσε την Ιερουσαλήμ. Και σάλπισε ο μεγάλος άγγελος, λέγοντας:
Μπείτε μέσα στην πόλη όλοι οι Χαλδαίοι! Να, σας άνοιξα την πύλη!
Τότε ο Ιερεμίας πήρε τα κλειδιά του Ναού, βγήκε από την πόλη, τα έριξε μπροστά στον ήλιο και είπε:
Πάρε τα και φύλαξε τα μέχρι τη μέρα πού θα σου τα ζητήσει ο Κύριος. Γιατί εμείς δε βρεθήκαμε άξιοι να τα φυλάξουμε.

Ο βασιλιάς Σεδεκίας πήρε γι’ ανόητες φλυαρίες τα λόγια του προφήτη.Γι` αυτό και δε σώθηκε απ’ την πολεμική ορμή των Βαβυλωνίων. Ο Ναβουζαρδάν,ο αρχιμάγειρας του βασιλιά Ναβουχοδονόσορ, μπήκε στην Ιερουσαλήμ και της έβαλε φωτιά απ’ άκρη σ’ άκρη, ενώ το Ναό του Θεού τον έκανε σκόνη, καθώς είχε προφητέψει ο Ιερεμίας…

Απ’το βιβλίο: Διηγήσεις φοβερές και ωφέλιμες, Ι. Μ. Παρακλήτου Ωρωπού, Αττικής ,1992

Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Προφητικής αξιωθείς λαμπηδόνας, Ιερεμία τω κλεινώ συνεδέθης, και τούτω ομοδίαιτος εγένου σοφέ, όθεν προηγόρευσας, θεηγόρω σου γλώττη, την του Λόγου κένωσιν, εις ανάπλασιν κόσμου, ης μετασχόντες πίστει αληθεί, Βαρούχ Προφήτα, ενθέως τιμώμεν σε.


as everywhere is an earthly paradise for humble souls…Holy Elders of Optina

Spiritual Counsels of the Holy Elders of Optina

ΟΠΤΙΝΑ SoborOptinskihStartsevWherever we may decide to withdraw to or resettle, we will drag along our inner chaos, for just as everywhere is an earthly paradise for humble souls, for the proud everywhere will be torture and hard labor, worse than death.  Do not assume that you will have quiet outside your present environment, but seek it in the spirit of humility of Christ and within your own heart.

There never was and there never will be a place on earth free from sorrows.  The only sorrowless place possible is the heart, when the Lord is present there.

ascens

The Morning Prayer of the Elders of Optina

O Lord, grant that I may meet all that this coming day brings to me with spiritual tranquility. Grant that I may fully surrender myself to Thy holy Will.

At every hour of this day, direct and support me in all things. Whatsoever news may reach me in the course of the day, teach me to accept it with a calm soul and the firm conviction that all is subject to Thy holy Will.

Direct my thoughts and feelings in all my words and actions. In all unexpected occurrences, do not let me forget that all is sent down from Thee.Grant that I may deal straightforwardly and wisely with every member of my family, neither embarrassing nor saddening anyone.

O Lord, grant me the strength to endure the fatigue of the coming day and all the events that take place during it. Direct my will and teach me to pray, to believe, to hope, to be patient, to forgive, and to love. Amen.


Αγάπησε την ησυχία και την σιωπή. Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης

ΑΣΚΗΤΗΡΙΟ-προσευχομενος_praying _Молитва _4533c59b91ca66294f300648a282 4Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης

Το Πνεύμα δεν αγαπά ούτε πολλές συναναστροφές, ούτε φιλίες! Όλα αυτά να τα αποφεύγεις.

Θέλεις να αγαπάς πολύ τους ανθρώπους; Αγάπησε πολύ τον Χριστό μας και θα δεις πόσο θα αγαπάς και τους ανθρώπους και ας μη τους βλέπεις.

Πάντοτε και τον κάθε άνθρωπον, ολίγον σε απόστασιν να κρατάς. Ήλθε; Καλώς ήλθε! Δεν ήλθε; Καλώς δεν ήλθε. Δηλ. να είσαι απαθής.

Σε κανέναν μη λες το μυστικό σου ή τι κάνεις. Με δύο τρία λόγια, Όταν σε ρωτούν, να κόβεις, να τελειώνεις.

Μη δένεις τον νου σου με άνθρωπο. Μη λέγεις τους λογισμούς σου και το μυστικό σου εις κανένα! Οι άνθρωποι μεταβολή παίρνουν.

Άλλοι πάλι, παντού, αλλού τρέχουν για να βρουν χαρά και ηρεμία, μόνον στον Χριστόν μας δεν τρέχουν.

Επικοινωνίες κόψε! Σε φθάνουν τα δικά σου!

Οι άλλοι, ότι γράμματα ξέρουν, αυτά και σου λένε. Τα δικά τους ζουν, τα δικά τους ξέρουν, αυτά σου λένε. Τα δικά σου δεν τα ζουν, δεν τα ξέρουν, δεν τα αγαπούν! Πώς λοιπόν αφού δεν γνωρίζουν τη γλώσσα σου, θέλεις να σου μιλήσουν!

Στον άλλο να λέγεις τόσα, όσα νομίζεις ότι θα σηκώσει, όχι περισσότερα.

Αγάπησε την ησυχία και την σιωπή. Ν’ αποφεύγεις κατά το δυνατόν τους ανθρώπους.

Όλους ν’ αγαπάς, αλλά και κανένα “μην αγαπάς”, δηλαδή με κανένα μη δένεται ο νους σου εκτός του Χριστού μας.

Εις Διάκονο: Πρόσεχε! Είσαι καλός τώρα, αλλά και Άγγελοι πέφτουν. Να κλείνεσαι στο δωμάτιο σου, να μελετάς, να προσεύχεσαι. Αν δεν είναι ανάγκη, να μη βγαίνεις έξω. «Κάθου εις το κελλίον σου, λέγει ο Ισαάκ Σύρος και αυτό θα σε διδάξει τα πάντα». Η Όσια Μαρία ή Αιγύπτια, τεσσαράκοντα έτη, έζησε εις την έρημον και πρόσωπον άνθρωπου δεν είδε. Ξέρεις τι έπαθε;

– Τι Γέροντα;

Αγίασε!

Εις κληρικό: Όσο μπορείς απέφευγε τα έξω. Κλείσου στο δωμάτιο σου. Σφίξε τον νουν σου ν’ ανοίξει να δεις πνευματικόν φως. Να λέγεις πότε να φθάσεις στο δωμάτιό σου και να κλειστείς. Μελέτησε, προσευχήσου. Αν δεν θα είσαι ενισχυμένος, πώς θα ενισχύσεις άλλους; Και ο κόσμος τρέχει, ζητά την δίψα της ψυχής να ικανοποίηση από την Εκκλησία, από τα όργανά της, από το ράσο. Τι θα δώσεις αν δεν έχεις και πως θα έχεις αν δεν ζητήσεις από τον Θεόν; Να κοπιάζης στην προσευχή και μελέτη και θα ενισχύεσαι.

Ένας ευλογημένος (Ιερέας) άρχιζε το βράδυ προσευχή και μέχρι το πρωί δεν χόρταινε.


Patience and humbleness, God gives us temptations and hardships in order to become perfect. St. Paisios the Athonite

Παναγια_Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_234- 193
“…they are those who, hearing the word, hold it fast in an honest and good heart, and bring forth fruit with patience.” Lk 8:15
“but he who endures to the end will be saved” Mt 24:13
“by your endurance you will gain your lives” Lk 21:19.)

St. Paisios the Athonite

Sometimes God allows for a relative or a fellow worker to cause us problems in order to exercise our patience and humbleness; however, instead of being grateful for the chance God gives us, we react and refuse to be cured. It is like refusing to pay the doctor who is giving us a shot when we are ill.

“The good Christian must also endure his corrupt supervisors; for they are amazed by his good behaviour, while they are being unfair to him.”

“God does not want us, His children, to be pestered. He gives us temptations and hardships in order to become perfect. Temptations will cease to exist in our life, when we reach the level of perfection.”

We, Christians, ought to love afflictions and not try to get rid of them; afflictions are necessary means leading to our perfection.”

“When people treat us unjustly, we must be happy, because God’s justice, which is superior to human justice, will protect us. We should either seek human justice, or patiently wait for the justice of God. We must be careful, however, not to pursue an unjust treatment, because this would be unfair on our part and would indicate lack of love towards other people.”

“It is for our own benefit to hope for divine justice, when treated unfairly, and not react to the injustice done to us. Not only we will profit from this, but later on our children will be benefited as well. However, the opposite thing happens, when people curse us and the curse is just.”

“When God sees that we are proud and arrogant, He allows for the presence of temptations in our life. He will take them away from us, only when He sees that we humble ourselves.”

When we patiently endure our problems and turn to God for help, we notice that He gives us the best possible solution. Unfortunately, in our days, people are very impatient. We do not love patience at all.

St. Peter in chapter 5 of his 1st Epistle helps us clearly understand our fault and tells us what we should do: “Clothe yourselves, all of you, with humility toward one another, for God opposes the proud, but gives grace to the humble. Humble yourselves therefore under the mighty hand of God, that in due time he may exalt you. Cast all your anxieties on him, for he cares about you.” (1Pt 5: 5-7)

Priestmonk Christodoulos (1998) “Elder Paisios of the Holy Mountain” Holy Mountain.


Η ταπείνωση ανοίγει τις πόρτες του Ουρανού. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Άγιος  Παΐσιος ο Αγιορείτης

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης _Преподобный старец Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_ΠαϊσίουGerontas-Paisios-682Η ταπείνωση ανοίγει τις πόρτες του Ουρανού και έρχεται στον άνθρωπο η Χάρις του Θεού, ενώ η υπερηφάνεια τις κλείνει. Ο Παπα-Τύχων έλεγε: «Ένας ταπεινός άνθρωπος έχει περισσότερη Χάρη από πολλούς ανθρώπους μαζί. Κάθε πρωί ο Θεός ευλογεί τον κόσμο με το ένα χέρι, αλλά, όταν δη κανέναν ταπεινό άνθρωπο, τον ευλογεί με τα δυο Του χέρια. Εκείνος που έχει μεγαλύτερη ταπείνωση, είναι ο μεγαλύτερος από όλους!»

Όλα από το ταπεινό φρόνημα εξαρτώνται. Όταν υπάρχη στον άνθρωπο ταπεινό φρόνημα, τότε φυσιολογικά ανταμώνει η γη με τον Ουρανό. Οι άνθρωποι με την ταπείνωση βρήκαν το κουμπί· το πατούν και ανεβαίνουν στον «Τρίτο Ουρανό» με το πνευματικό ασανσέρ της αγάπης. Και ακούς μερικούς να λένε: «Και γιατί ο Θεός θέλει να ταπεινωθούμε;». Ακούς κουβέντα; Μά, αν δεν ταπεινωθή ο άνθρωπος, δεν χωράει στον Παράδεισο, αλλά και σ᾿ αυτήν την ζωή δεν έχει ανάπαυση. Τί είπε ο Χριστός; «Μάθετε απ᾿ εμού ότι πράός ειμι και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών»Ματθ. 11, 29.

Η πραγματική ταπείνωση φέρνει ελπίδα, όχι απελπισία. Απελπισία φέρνει ο εγωισμός, γιατί ο εγωιστής στηρίζεται στον εαυτό του, ενώ ο ταπεινός ελπίζει στο έλεος του Θεού. Μέσα από την συντριβή της ταπεινώσεως σιγά-σιγά αναπτύσσεται ο πνευματικός άνθρωπος. Όλη η ζωή του ανθρώπου μετά είναι ένας μεγάλος και φιλότιμος αγώνας, αλλά πάντα προχωρεί με μεγάλη ελπίδα στον Θεό, απογοητευμένος από τον εαυτό του με την καλή έννοια, απογοητευμένος δηλαδή από το εγώ του…Κανείς δεν μπορεί να συλλάβη πόσο αγαπάει ο Θεός τον άνθρωπο! Η αγάπη Του δεν συγκρίνεται με τίποτε! Δεν έχει όρια! Είναι τόσο μεγάλη πού, κάτι ελάχιστο αν αισθανθή ο άνθρωπος από την αγάπη αυτήν, η πήλινη καρδιά του δεν μπορεί να την αντέξη· διαλύεται, γιατί είναι πηλός.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου-Πάθη και Αρετές, Λόγοι Ε΄,Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης 
https://iconandlight.wordpress.com/orthodox_greek_icons_blog/


The Saints know our sorrows and hear our ardent prayers. St. Silouan the Athonite

St. Silouan the Athonite

Σιλουανός ο Αγιορείτης_st.Silouan the Athonite_прп. Силуан Афонский-1_33In heaven all things live and move in the Holy Spirit. But this same Holy Spirit is on earth too. The Holy Spirit dwells in our Church; in the sacraments; in the Holy Scriptures; in the souls of the faithful. The Holy Spirit unites all men, and so the Saints are close to us; and when we pray to them they hear our prayers in the Holy Spirit, and our souls feel that they are praying for us.

The Saints live in another world, and there through the Holy Spirit they behold the glory of God and the beauty of the Lord’s countenance. But in the same Holy Spirit they see our lives, too, and our deeds. They know our sorrows and hear our ardent prayers. In their lives they learned of the love of God from the Holy Spirit; and he who knows love on earth takes it with him into eternal life in the Kingdom of Heaven, where love grows and becomes perfect. And if love makes one unable to forget a brother here, how much more do the Saints remember and pray for us!

The holy Saints have attained the Kingdom of Heaven, and there they look upon the glory of our Lord Jesus Christ; but by the Holy Spirit they see, too, the sufferings of men on earth. The Lord gave them such great grace that they embrace the whole world with their love. They see and know how we languish in affliction, how are hearts have withered within us, how despondency has fettered our souls; and they never cease to intercede for us with God.

O Lord, grant me tears to shed for myself,
and for the whole universe,
that the nations may know Thee and live eternally with Thee,
O Lord, vouchsafe us the gift of Thy humble Holy Spirit,
that we may apprehend Thy glory.

Troparion St Silouan the Athonite, Tone 4

By thy prayers thou didst receive Christ as thy Master on the path of humility; and in thy heart the Holy Spirit witnessed unto thy salvation. For this cause all people called to live in hope are now rejoicing and celebrating thy memory. O holy Father Silouan, pray to Christ to save our souls.

O Father ask our good Master to show us His mercy and to give the renewal of peace to our hearts which are seeking the tranquility which the Holy Spirit brings.


Ο μοναχός είναι ικέτης υπέρ όλου του κόσμου· και εις τούτο έγκειται το κύριον έργο αυτού. Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Εορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου


Σιλουανός ο Αγιορείτης_st.Silouan the Athonite_прп. Силуан Афонский-im3351Υ
πάρχουν τινες οι οποίοι λέγουν ότι οι μοναχοί οφείλουν να υπηρετούν τον κόσμον, ίνα μη τρώγουν τον άρτον δωρεάν. Πρέπει όμως να εννοήσωμεν εις τι έγκειται η υπηρεσία αύτη και τίνι τρόπω οφείλει ο μοναχός να βοηθή τον κόσμον.

Ο μοναχός είναι ικέτης υπέρ όλου του κόσμου· θρηνεί δι᾿ όλον τον κόσμον· και εις τούτο έγκειται το κύριον έργο αυτού.
Ποίος άρα γε προτρέπει αυτόν, όπως χέη δάκρυα δι᾿ όλον τον κόσμον;
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού, εμπνέει τον μοναχόν. Αυτός δίδει εις τον μοναχόν την αγάπην του Αγίου Πνεύματος, και εκ της αγάπης αυτής η καρδία του μοναχού είναι πάντοτε περίλυπος διά τον λαόν, επειδή δεν σώζονται πάντες.
….
Δεν είναι έργον του μοναχού, ίνα διακονή τον κόσμον εκ του κόπου των χειρών αυτού. Τούτο είναι έργον των εν τω κόσμω. Οι εν τω κόσμω προσεύχονται ολίγον, ο δε μοναχός διηνεκώς. Χάρις εις τους μοναχούς η προσευχή επί της γης ουδέποτε παύει. Καί εν τούτω ωφελείται όλος ο κόσμος, διότι ο κόσμος ίσταται διά της προσευχής, όταν δε εξασθενήση η προσευχή, τότε θα απολεσθή ο κόσμος.
Καί τι δύναται να παραγάγη ο μοναχός διά των χειρών αυτού; Θα κερδίση ασήμαντόν τι ποσόν διά την εργασίαν όλης της ημέρας. Τι είναι τούτο ενώπιον του Θεού; Μία σκέψις όμως ευάρεστος εις τον Θεόν τελεί θαύματα. Βλέπομεν τούτο εκ της Γραφής.
Ο προφήτης Μωϋσής προσηυχήθη νοερώς, και ο Κύριος είπεν εις αυτόν, Μωϋσή, τι βοάς προς Με, και έσωσεν ο Κύριος τους Ισραηλίτας εκ του ολέθρου (Εξ. ιδ´ 15). Ο Μέγας Αντώνιος εβοήθει τον κόσμον διά της προσευχής και ουχί διά των χειρών αυτού. Ο Όσιος Σέργιος διά της νηστείας και της προσευχής εβοήθησε τον Ρωσικόν λαόν να απελευθερωθή εκ του ταταρικού ζυγού. Ο Όσιος Σεραφείμ προσηυχήθη νοερώς, και το Άγιον Πνεύμα κατέβη επί του Μοτοβίλωφ. Τούτο ακριβώς είναι το κύριον έργον των μοναχών.
Εάν όμως ο μοναχός είναι αμελής και δεν έφθασεν εις αδιάλειπτον θεωρίαν του Θεού, τότε ας διακονή τους προσκυνητάς και ας υπηρετή τους κοσμικούς εκ των κόπων αυτού. Καί τούτο είναι ευάρεστον εις τον Θεόν, αλλά γνώριζε ότι αυτό είναι μακράν του αληθινού μοναχισμού.

…. Ούτω το Άγιον Πνεύμα διδάσκει τον μοναχόν να αγαπά τον Θεόν, να αγαπά και τον κόσμον.
Θα είπης, ίσως, ότι νυν δεν υπάρχουν τοιούτοι μοναχοί, οίτινες προσεύχονται διαπύρως υπέρ όλου του κόσμου. Εγώ όμως θα είπω εις σε ότι, όταν επί της γης δεν θα υπάρχουν πλέον άνθρωποι πρεσβεύοντες υπέρ του κόσμου, τότε ο κόσμος θα παρέλθη, θα έλθουν αι μεγάλαι ωδίνες. Καί ήδη υπάρχουν αι αρχαί αυτών.
Ο κόσμος ίσταται διά των προσευχών των Αγίων. Και ο μοναχός εκλήθη, ίνα προσεύχηται υπέρ του κόσμου δι᾿ όλου του είναι αυτού. Εις τούτο έγκειται η διακονία αυτού και διά τούτο μη επιβαρύνετε αυτόν διά κοσμικών μεριμνών.
Εγώ ο ίδιος είμαι ανάξιος να ονομάζωμαι μοναχός. Έζησα υπέρ τα τεσσαράκοντα έτη εν τη Μονή και αισθάνομαι εμαυτόν ως αρχάριον υποτακτικόν. Γνωρίζω όμως μοναχούς, οίτινες είναι πλησίον του Θεού και της Παναγίας. Ο Κύριος είναι τοσούτον εγγύς ημών, εγγύτερον του αέρος, τον οποίον αναπνέομεν. Ο αήρ εισέρχεται εις το σώμα και φθάνει μέχρι της καρδίας, αλλ᾿ ο Κύριος ζη εντός της καρδίας του ανθρώπου: «ενοικήσω εν αυτοίς και εμπεριπατήσω… και έσομαι υμίν εις Πατέρα, και υμείς έσεσθέ Μοι εις υιούς και θυγατέρας, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ» (Β´ Κορ. στ´ 16-18).
Ιδού η χαρά ημών: Ο Θεός μεθ᾿ ημών και εν ημίν.
Γνωρίζουν τούτο άρα γε πάντες; Δυστυχώς, ουχί πάντες, αλλά μόνον εκείνοι οίτινες εταπεινώθησαν ενώπιον του Θεού και απέκοψαν το ίδιον αυτών θέλημα, διότι ο Θεός «υπερηφάνοις αντιτάσσεται», ζη δε μόνον εν τη ταπεινή καρδία. Ο Κύριος χαίρει, όταν ενθυμώμεθα την ευσπλαγχνίαν Αυτού και εξομοιούμεθα προς Αυτόν διά της ταπεινώσεως.
Όπως ο Λουκάς και ο Κλεόπας είχον τας καρδίας καιομένας, ότε περιεπάτει μετ᾿ αυτών ο Κύριος, ούτω και νυν αι καρδίαι πολλών μοναχών καίουν εκ της αγάπης προς τον Κύριον και αι ψυχαί αυτών εν ταπεινώσει πνεύματος και εν αγάπη εκολλήθησαν εις τον Ένα Θεόν. Αλλ᾿ η ψυχή του μοναχού, όστις έχει προσπάθειαν προς χρήματα η πράγματα η γενικώς προς ο,τιδήποτε γήινον, δεν δύναται να αγαπήση τον Θεόν, ως θα έπρεπε, διότι ο νούς αυτού διχάζεται και προς τον Θεόν και προς τα πράγματα, ενώ ο Κύριος είπεν ότι δεν δυνάμεθα να δουλεύωμεν εις δύο κυρίους. Ούτως ο νούς των κοσμικών απασχολείται εις τα γήινα, και διά τούτο δεν δύνανται να αγαπούν τον Θεόν, όπως αγαπούν Αυτόν οι μοναχοί.
… Ο Κύριος έδωκεν εις ημάς το Ευαγγέλιον και θέλει ίνα ημείς ακολουθώμεν αυτό. Αλλ᾿ εκτός τούτου ο Κύριος διδάσκει ημάς και διά της χάριτος Αυτού. Εν τούτοις ουχί πάντες δύνανται να εννοήσουν τούτο, ει μη μόνον σπάνιοι, οίτινες ταπεινώς απεξεδύθησαν το ίδιον θέλημα. Ημείς δε οφείλομεν να ερωτώμεν τους αγίους πνευματικούς και ούτοι θα οδηγήσουν ημάς προς τον Χριστόν, διότι εις αυτούς εδόθη η χάρις του «δεσμείν και λύειν». Ύπαγε εις τον πνευματικόν μετά πίστεως και θα λάβης τον παράδεισον….
Ο Κύριος αγαπά την ψυχήν, ήτις αναζητεί Αυτόν εξ όλης της καρδίας, διότι Αυτός είπε: «Τούς Εμέ φιλούντας αγαπώ, οι δε Εμέ ζητούντες ευρήσουσι χάριν» (Παρ. η´ 17). Καί η χάρις αύτη μετά δακρύων έλκει την ψυχήν εις αναζήτησιν του Θεού.

Είς άγιος είναι φαινόμενον εξόχως πολύτιμον δι’ όλην την ανθρωπότητα. Οι άγιοι, δια του γεγονότος της υπάρξεως αυτών, έστω και αφανούς εις τον κόσμον αλλά φανεράς εις τον Θεόν, επιφέρουν επί της γης εφ’ όλης της ανθρωπότητος, πλουσίαν την ευλογίαν του Θεού.«Ο κόσμος ίσταται δια των προσευχών των Αγίων, και όταν εξασθενήση η προσευχή τότε ο κόσμος θα απολεσθή …»

Ο Άγιος Βαρσανούφιος μαρτυρεί ότι επί της εποχής αυτού η προσευχή τριών ανδρών συνεκράτει τον κόσμον εκ της καταστροφής. Χάρις εις τους αγνώστους εις τον κόσμον αγίους μεταβάλλεται η ροή των ιστορικών έτι δε και των κοσμικών γεγονότων. Ως εκ τούτου έκαστος άγιος είναι φαινόμενον κοσμικού χαρακτήρος η σπουδαιότης του οποίου εξέρχεται των ορίων της επιγείου ιστορίας και εκτείνεται εις τον κόσμον της αιωνιότητος. Οι άγιοι είναι το άλας της γης, η έννοια της υπάρξεως αυτής, ο καρπός χάριν του οποίου φυλάττεται αύτη. Και όταν η γη παύση να γεννά αγίους, τότε θα αρθή απ’ αυτής η δύναμις η συγκρατούσα τον κόσμον εκ της καταστροφής.

Από το βιβλίο Αρχιμ. Σωφρονίου(Σαχάρωφ), «Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης»,Έκδοση Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου-Έσσεξ Αγγλίας

Acheiropoietos (1)

Ήχος α’. Των ουρανίων ταγμάτων.
Η του Θεού Βασιλεία, εντός ανθρώπου εστί, καθώς φησίν αψεύστως, ο ημών Νομοθέτης, διό σφοδρώς εγκύψας, Σιλουανέ, εύρες ταύτης τα ρεύματα, καταδροσίζοντα γην σου την νοητήν, και τα σπέρματα αυξάνοντα.

Μεγαλυνάριον.

Πνεύμα το Πανάγιον σαίς ευχαίς, εγκαίνισον Πάτερ, τοις τιμώσί σε ευλαβώς, και τον κόσμον πάντα, αξίωσον πλησθήναι, της γνώσεως Κυρίου, μακαριώτατε.