iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Saint Gabriel of Samtavro, Georgia, a “Fool-for-Christ“

Saint Gabriel Confessor and the Fool for Christ of Samtavro, Georgia

Commemorated on 2 November

Because the foolishness of God is wiser than men; and the weakness of God is stronger than men. 27 But God hath chosen the foolish things of the world to confound the wise; and God hath chosen the weak things of the world to confound the things which are mighty; 28 And base things of the world, and things which are despised, hath God chosen, yea, and things which are not, to bring to nought things that are:(I Cor. 1:25,27-28).

Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής της Γεωργίας-წმ. ღირსი მამა გაბრიელი აღმსარებელი-სალოსი-St. Gabriel the წმ. გაბრიელი აღმსარებელი და სალოსი0getImageThere is no greater heroism than monasticism.Never lose hope for God’s Providence.
Seas dry up, mountains collapse, but the glory of Christ remains for ever.
Death is transfiguration. Don’t be afraid of death; rather be afraid of the Judgment Day.

The believers will be protected by the Holy Spirit. Whatever happens, never lose your hope. Help each other. God will clear your mind and you will know how to react. The one who endures will be saved. No true believer will feel either hunger, or thirst. The believers won’t wither in the time of disasters. The Lord will work miracles for them. One leaf of a plant will be enough food for a month. Even the lump of the earth will be changed into the bread by making a sign of the cross over it. We are witnessing the End Days. The Lord our God will demand love for God and the neighbor; whoever holds out to the end will be saved.
A true faith finds its place in the man’s heart, not in his mind. Antichrist will be disclosed by the believers having their faith in their hearts; those with their faith in their mind follow him.
Ecumenism is a super heresy.
A humbled man is protected from temptations. No one can enter the Kingdom of God without humbleness.
“Remember, God is love. Do as much kindness as you can to save yourself by this kindness.
Be modest, as God bestows Mercy upon His humble servants. Repent your sins and don’t wait for “tomorrow”, as it is the trap of the Devil. Love each other, as loveless man cannot inherit the Kingdom of Heaven.”

Saint Nino by Greek icon / St. Demetrios Church, Pomona/ 1990s/ Greece/ Tempera on panel/ Icon Painting/ Bible

Saint Gabriel was a deeply eccentric character and to the Soviet authorities he was considered to be insane. He was renowned during his life as a “Fool-for-Christ“; in Greek the term is “Salos”. This is a humble person of great holiness who is considered highly unconventional by secular society. Saint Gabriel was famed for his powers of prophecy during his life, as well as a fearless approach to denouncing Communism publicly; had he been considered “sane” by the authorities, he probably would have been executed. He was famous for tearing down a giant banner of Lenin during a May Day parade and trampling upon it while denouncing the Marxists, for which he was beaten badly. He was renowned for his compassion and deep insight into human nature.
Saint Gabriel spent much of his later life living at the Monastery of Saint Nino, a nunnery attached to the Samtavro Church of the Transfiguration in Mtskheta. It is just uphill from the Svetiskhoveli Cathedral. He died in 1995 and is buried there;A countless number of healings began to occur at his grave after his death. All Georgia deeply venerates the elder.On December 20, 2012, the Georgian Orthodox Church officially canonized him as Holy Father Saint Gabriel, Confessor and Fool for Christ.
St Gabriel is believed to have miraculous powers of healing and prophecy. The oil from a lamp which constantly burns at his tomb in Mtskheta is also considered to be wonderworking.

https://georgianorthodoxchurch.wordpress.com/2012/12/22/canonisation-of-saint-gabriel-confessor-and-fool-for-christ/

Σταυρός_Крест Иисуса Христа_Cross of Jesus Christ-Orthodox Icons_8681tavisufali saqartvelo_axali logo

At Samtavro Monastery some people have told stories of miracles, and of Elder Gabriel’s help. I will cite a few instances of healings:

“Last March I was diagnosed with tumors on the breast and internal organs. Almost all of the oncologists insisted on an operation. I went to Fr. Gabriel’s grave in order to make a decision. Afterwards I had the following vision: Fr. Gabriel was standing there and smiling at me. I was filled with faith and refused the operation. All the while I kept going to the grave and receiving treatment with the oil. Two months ago I had an examination; nothing resembling a tumor was found in my system, while the doctors had given me all of two weeks to live if I didn’t have the operation.”
Lela Tsirekidze, Tbilisi Electric Train Works Development, Block 1, Corpus 23, Tbilisi “

Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής της Γεωργίας-წმ. ღირსი მამა გაბრიელი აღმსარებელი-სალოსი-St. Gabriel the Confessor and the Fool for Christი466291194“I suffered from total bone marrow fibrosis. A year and a half ago the doctors lost all hope of saving me. A yellow liquid was coming out of my bones. I was left to God’s will. I prayed, anointed myself with Fr. Gabriel’s oil, and drank the oil. Three months later results showed. Now I am completely healthy. What is more, I had grey eyebrows and hair. After taking the oil my eyebrows became black, and my hair— dark with grey streaks.”
Vano Tsilikashvili, Varketili Massive, II Microregion, Corpus VI”

“My foot was festering, two of my toes were rotting, and nothing was helping. I went to Vasiliy and asked him to anoint me with Fr. Gabriel’s oil. He anointed me with the oil, and in addition sprinkled my foot with earth from Fr. Gabriel’s grave and bandaged it up. The next morning I took off the bandage and saw a miracle: my foot was completely healthy. I am very thankful to Fr. Gabriel.”
Prisoner David Chitaya”

http://www.pravoslavie.ru/english/65883.htm

Saint Gabriel , pray unto God for us!


Όσιος Δαβίδ ο Γέρων, ο εν Ευβοία, το παιδί του Προδρόμου

Όσιος Δαβίδ ο Γέρων, ο εν Ευβοία 

Εορτάζει στις 1 Νοεμβρίου

Δαυίδ Ευβοίας_St.David of Evia (Euboea)_Св.Давид Эвбейский-111947874Ο όσιος πατήρ Δαυίδ καταγόταν από το χωριό Γαρδινίτσα (σημερινό Κυπαρίσσι) Λοκρίδος και ήταν υϊός ιερέως. Όταν ο Δαβίδ έγινε τριών ετών, κάποια νύχτα του φανερώθηκε στον ύπνο του ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και του είπε «Ξύπνα, παιδάκι μου, και ακολούθησέ με». Το παιδί σηκώθηκε και τον ακολούθησε σα να ήταν γέροντας, μυαλωμένος και συνετός. Βγήκαν λοιπόν από το σπίτι και πήγαν σε μια εκκλησία του χωριού εκείνου, αφιερωμένη στον Τίμιο Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη. Με θεία εντολή η είσοδος του ναού βρέθηκε ανοιχτή. Μπήκαν μέσα. Ο μεν άγιος Πρόδρομος, όπως είδε το παιδάκι, στάθηκε στην εικόνα, πού ήταν πανομοιότυπη με τον Προφήτη, ο δε Δαβίδ στάθηκε μπροστά στην εικόνα με ευλάβεια, έχοντας σταυρωμένα τα χέρια. Έτσι παρέμεινε για έξι ολόκληρες ημέρες, ξυπόλυτος και φορώντας μόνο ένα πουκάμισο, έχοντας το βλέμμα του διαρκώς στραμμένο προς τον Τίμιο Πρόδρομο.

Όταν οι γονείς του σηκώθηκαν το πρωί από τον ύπνο και διαπίστωσαν ότι έλειπε το παιδί, στενοχωρήθηκαν αφάνταστα. Γύρισαν λοιπόν όλο το χωριό ψάχνοντάς το, αλλά δεν το βρήκαν. Θρηνολογώντας και κατηγορώντας τον εαυτό τους έκλαιγαν για τη στέρηση του παιδιού τους. Την έκτη όμως ημέρα, πού ήταν Σάββατο, όπως συνήθιζε ο ιερέας, πατέρας του παιδιού, πήγε με μερικούς συγχωριανούς του να τελέσει τον Εσπερινό στην εκκλησία εκείνη. Και ξαφνικά, βλέπει το παιδάκι του να στέκεται μπροστά στην εικόνα του Τιμίου Προδρόμου. Το πρόσωπο του έλαμπε σαν τον ήλιο, επειδή ήταν πλημμυρισμένο από τη θεία Χάρη. Ο ιερέας ένιωσε βαθύτατη χαρά για την απροσδόκητη εύρεση του παιδιού του και με δάκρυα στα μάτια του λέει: Παιδάκι μου αγαπημένο, πού ήσουν τόσες ημέρες; Ποιος σε έφερε εδώ; Το παιδί αμέσως, ώ του παραδόξου θαύματος, έδειχνε με το δάχτυλο του την ιερή εικόνα του Προδρόμου, λέγοντας, σαν συνετός γέροντας: Αυτός, αγαπημένε μου πατέρα, με έφερε από το σπίτι μας σ’ αυτόν τον ιερό ναό.

Και απόρησαν όλοι οι παρευρισκόμενοι χριστιανοί, δοξάζοντας τον Πανάγαθο Θεό. Αφού δε τελείωσε ο Εσπερινός, επέστρεψε ο πατέρας μαζί με τον μακάριο Δαβίδ στο σπίτι τους. Τόσο δε οι γονείς, όσο και όλοι οι κάτοικοι του χωριού δοξολογούσαν και υμνολογούσαν το υπεράγιο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, καθώς και του Τιμίου Προδρόμου, για το εξαίσιο και αξιάκουστο αυτό θαύμα.Από τότε λοιπόν και μετά ο θαυμαστός και ευλογημένος Δαβίδ, πλήρης χάριτος του Παναγίου Πνεύματος, πήγαινε στο ναό του προφήτου Προδρόμου και προσευχόταν.

Δαυίδ Ευβοίας_St.David of Evia (Euboea)_Св.Давид Эвбейский-δαυιδ ευβ 1

Όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία, ο Δαυίδ ενεδύθη το μοναχικό Σχήμα ζώντας με ταπείνωση και αδιάλειπτη προσευχή. Ασκήθηκε σε διαφόρους τόπους .Όταν ασκούνταν στο όρος Στείρι συνελήφθη από τους Τούρκους υποβλήθηκε σε πολλά βασανιστήρια και τον έριξαν στην φυλακή. Αφού αφέθηκε ελεύθερος, με τη θεϊκή καθοδήγηση έφτασε στο νησί της Ευβοίας . Θαυμαστός είναι ο τρόπος με τον οποίο πέρασε από την Αταλάντη, απέναντι στο χωριό Οροβιαίς (Ροβιές) της Β. Ευβοίας. Παρακάλεσε ένα βαρκάρη να τον περάσει, εκείνος όμως βλέποντάς τον ταπεινό και ρακένδυτο, τον περιφρόνησε. Ο Όσιος χωρίς γογγυσμό, άπλωσε το τριμμένο ράσο του πάνω στο νερό της θάλασσας, έκαμε το σημείο του Σταυρού και ανεβαίνοντας πάνω σε αυτό, ώ του θαύματος, άρχισε να ταξιδεύει. Ανηφόρισε πρός το βουνό όπου βρήκε τόπο ησυχίας εκεί συνέστησε τη μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος. Όταν λειτουργούσε, ήταν περικυκλωμένος από θείο φως και στεκόταν ψηλά από τη γη.Έκανε πολλές ελεημοσύνες.Έχοντας δε αξιωθεί το χάρισμα της προορατικότητας, βοήθησε πλήθος ψυχών να βρουν τη σωτηρία. 

Όταν έφτασε στην ηλικία των 70 ετών, ο Όσιος αποσύρθηκε σε μιά σπηλιά όχι πολύ μακρυά από το Μοναστήρι, όπου έμενε όλη την εβδομάδα προσευχόμενος και μόνο το βράδυ του Σαββάτου επέστρεφε στην Μονή για να λειτουργήσει και με αγάπη, διάκριση και ταπείνωση να στηρίξει και να ενδυναμώσει τους πιστούς που έτρεχαν κοντά του.

Γέροντας Ιάκωβος της Εύβοιας_ St. elder Iakovos of Evia_Старец Иаков (Тсаликис) Эвбейский -it-6Προέγνωσε την ημέρα του θανάτου του ,κάλεσε τους μαθητές του και τους έδωσε τις τελευταίες πνευματικές νουθεσίες ,τέλος ανέπεμψε μιαν ευχή και τους είπε:  «Ιδού, αδελφοί, ο Δεσπότης Χριστός ήλθεν» και παρέδωσε την αγία του ψυχή στα χέρια του ζώντος Θεού,την 1η Νοεμβρίου του έτους 1589 ή 1601.

Στο ίδιο Μοναστήρι στις μέρες μας,έζησε και αγίασε ο μακαριστός γέροντας όσιος Ιάκωβος Τσαλίκης εκοιμήθη των Εισοδίων της Θεοτόκου στις 21 Νοεμβρίου 1991. Μετά από πολλούς ασκητικούς αγώνες, δοκιμασίες και προσευχή, βαδίζοντας στα χνάρια του Οσίου Δαβίδ, χαριτώθηκε από τον Θεό με πολλά χαρίσματα. Εκατοντάδες πιστοί από όλο τον κόσμο αναπαύτηκαν ψυχικά από την απέραντη πατρική στοργή του στο πετραχήλι του. Τώρα μαζί με τον Όσιο και Θεοφόρο Πατέρα ημών Δαβίδ πρεσβεύει και προσεύχεται στον Σωτήρα Χριστό για όλους εμάς.

Απόσπασμα κυριως από τον βίο: Ο Όσιος Δαβίδ ο Γέρων του Πρωτ. Γεωργίου Χρ. Ευθυμίου, Λέκτορος της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Δαυίδ Ευβοίας_St.David of Evia (Euboea)_Св.Давид Эвбейский-δαυιδ ευβ 6

Απολυτίκιον οσίου Δαυίδ του εν Ευβοία. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Μέγα εύρατο, Εύβοια κλέος, τον πανένδοξον, Δαβίδ τον θείον, ως ιεράς αρετής καταγώγιον, και του Χρίστου οπαδόν αληθέστατον, και των Όσίων απάντων εφάμιλλον. Διό Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθε ημίν το μέγα έλεος.

Μεγαλυνάριον του Οσίου Δαϋίδ του Γέροντος
Τον εν τοις οσίοις θαυματουργόν και τον εν τοις νόσοις απροσμάχητον ιατρόν τον θείον ποιμένα, τον ρύστιν και προστάτιν, Δαϋίδ τον θεοφόρον ύμνοις τιμήσωμεν

Μεγαλυνάριον Οσίου γέροντος Ιακώβου (κοινό με τον Όσιο Δαυίδ)

Χαίροις πανυπέρτιμε ξυνωρίς, φίλοι του Υψίστου σωφροσύνης πυρσέ Δαυίδ, άσβεστε και λύχνε Ιάκωβε αγάπης, Ευβοίας φωτοδόται, αειφεγγέστατοι.


knock at the door of God’s mercy and it shall be opened unto you. St John of Kronstadt

ΔΑΥΙΔ ΕΥΒΟΙΑΣ__0032

St John of Kronstadt

Sometimes in the lives of pious Christians there are hours when God seems to have entirely abandoned them – hours of the power of darkness; and then the man from the depths of his heart cries unto God: “Why has Thou turned Thy face from me, Thou everlasting Light? For a strange darkness has covered me, the darkness of the accursed evil Satan, and has obscured all my soul. It is very grievous for the soul to be in this torturing and darkness of hell. Turn me, O Saviour, to the light of Thy commandments, and make straight my spiritual way, I fervently pray Thee.”

Unite your soul to God by means of hearty faith and you will be able to accomplish everything. Do powerful, invisible, ever-watchful enemies wage war against you? You will conquer them. Are these enemies visible, outward? You will conquer them also. Do passions rend you? You will overcome them. Are you crushed with sorrows? You will get over them. Have you fallen into despondency? You will obtain courage. With faith you will be able to conquer everything, and even the Kingdom of Heaven will be yours. Faith is the greatest blessing of the earthly life; it unites the man to God, and makes him strong and victorious through Him. “He who is joined to the Lord is one spirit.”

If you are not subjected to distresses, and danger of bodily or spiritual death, you will not truly know the Saviour, the Life-giver, Who delivers us from these distresses and from spiritual death. Jesus Christ is the consolation, the joy, the life, the peace, and the breadth of our hearts! Glory to God, the most wise and most gracious, that He allows the spirit of evil and death to tempt and torment us! Otherwise we should not have sufficiently appreciated and valued the comfort of grace, the comfort of the Holy Ghost the Comforter, the Life-giver!

Never despair of God’s mercy, by whatever sins you may have been bound by the temptation of the Devil, but pray with your whole heart, with the hope of forgiveness; knock at the door of God’s mercy and it shall be opened unto you. 

book: My Life in Christ by St John of Kronstadt (ed. Fr. John Sergiff)

Doxa

St. Dimitri of Rostov

Open, O doors and bolts of my heart,
that Christ the King of Glory may enter!
Enter, O my Light, and enlighten my darkness;
enter, O my Life, and resurrect my deadness;
enter, O my Physician, and heal my wounds;
enter, O Divine Fire, and burn up the thorns of my sins;
ignite my inward parts and my heart with the flame of Thy love;
enter, O my King, and destroy in me the kingdom of sin;
sit on the throne of my heart and alone reign in me,
O Thou, my King and Lord.


Να βρεις ανθρώπους … όμορφους – Λουκία Μητσάκου

παιδιά_προσευχή_όμορφοι άνθρωποι_BEAUTIFUL PEOPLE__красивые люди2_~1“Να βρεις ανθρώπους… όμορφους”

 Λουκία Μητσάκου

Να βρεις ανθρώπους που σε σέβονται και σε εκτιμούν πραγματικά γι’ αυτό που είσαι.
Να βρεις ανθρώπους που σου κάνουν χώρο στη ζωή τους και δε σε βάζουν να στριμωχτείς.
Να βρεις ανθρώπους που δεν προσπαθούν να σε αλλάξουν για να μοιάσεις σε αυτό που εκείνοι έχουν ονειρευτεί.
Να βρεις ανθρώπους που σε κοιτάνε λες και είσαι κάτι το μαγικό.
Να βρεις ανθρώπους που δεν κουτσομπολεύουν, που δε θέλουν το κακό κανενός, που δε χαίρονται με τα προβλήματα των άλλων.
Να βρεις ανθρώπους που στις σχέσεις τους έχουν μόνο σκηνή και ποτέ παρασκήνιο.
Να βρεις ανθρώπους διάφανους. Που λένε αυτό που νιώθουν και που νιώθουν αυτό ακριβώς που λένε.
Να βρεις ανθρώπους που προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη σου και τα καταφέρνουν.
Να βρεις ανθρώπους που προσπαθούν ακόμα να κάνουν τον κόσμο και τον εαυτό τους καλύτερο.
Να βρεις ανθρώπους που δε σταματάνε να ονειρεύονται και δε συμβιβάζονται με το άσχημο και το άδικο.
Να βρεις ανθρώπους που δεν τους αρέσει να κρίνουν και να λογοκρίνουν του άλλους.
Να βρεις ανθρώπους με τους οποίους μπορείς να παραμένεις σιωπηλός, χωρίς να νιώθει κανείς αμηχανία.
Να βρεις ανθρώπους που επιμένουν να βλέπουν πάντα το καλό στους άλλους. Πάντα. Ακόμα και αν θα έπρεπε να ξέρουν πια καλύτερα.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ_άνθη_rose_333 Να βρεις ανθρώπους που ποτέ δε θα σε πληγώσουν επίτηδες. Να βρεις ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις πως βρίσκεσαι σπίτι σου.
Να βρεις ανθρώπους που σε κάνουν να νιώθεις μέσα σου ζέστη.
Να βρεις ανθρώπους όμορφους. Από μέσα.
Αν δεν τους έχεις βρει, συνέχισε να ψάχνεις.
Βρίσκονται ανάμεσά μας. Ναι. Είμαι σίγουρη.
Και, όταν τους βρεις, να κάνεις τα πάντα για να τους κρατήσεις στη ζωή σου και για να είναι ευτυχισμένοι.
Και να μην τους αφήσεις ποτέ να νιώσουν μόνοι. (Ξέρεις, οι άνθρωποι που περιγράφω νιώθουν εύκολα μόνοι).
Να τους θαυμάζεις- γιατί το αξίζουν. Όχι, όμως, μόνο αυτό. Από σκέτο θαυμασμό δεν ευτύχησε ποτέ κανείς. Όταν τους βρεις, να τους αγαπάς και να τους το δείχνεις κάθε στιγμή. Να τους το δείχνεις, γιατί δεν το θεωρούν δεδομένο, γιατί δεν το ξέρουν. Να τους το λες αλλά, κυρίως, να τους το δείχνεις.
Και πάντα να θυμάσαι τι έχουν περάσει οι άνθρωποι αυτοί: Οι άνθρωποι αυτοί είναι μειονότητα. Και είναι δύσκολο να ζεις πάντα ως μειονότητα.

 http://www.loukini.gr/%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%82-%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%BF%CF%85%CF%82/  –  http://istologio.org/?p=6627   –   Μουσική Επένδυση: https://www.youtube.com/watch?v=dDRMtdLZY2o


Fear from lack of faith, is ruinous. St. Paisios of the Holy Mountain

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ-ΣΑΛΠΙΓΓΕΣ_49882. b

St. Paisios of the Holy Mountain

“There’s a war on today, a holy war…”

I see that something is in the works, that something lies just around the corner, but it’s constantly being put off. Little delays all the time. Who’s creating the delays? God? Another month passes, then another couple of months! That’s how it all goes. But since we know what awaits us, let’s develop love in ourselves, to the degree that we can. That’s the main thing: for true brotherly love to exist between us. Kindness, love — that’s strength! That’s why I say to you: Cultivate self-sacrifice, brotherly love. May each of you attain a spiritual condition which will allow you to get out of difficult situations. Without a spiritual condition a person loses courage, because he loves himself. He can renounce Christ, betray Him…Fear is necessary when it helps a person turn to God. Fear from lack of faith, from lack of trust in God, on the other hand, is ruinous.

Providence tells me that many events will happen: The Russians will take Turkey and Turkey will disappear from the world map because a third of the Turks will become Christians, another third will die in the war and another third will leave for Mesopotamia.

The Mid-East will become a theater of a war in which the Russians will take place.

Don’t give in to panic. Cowards are of use to no one. God looks at a person’s situation and helps him… In order to hold back a great evil, great holiness is needed. A spiritual person can hold back evil and help others. In the spiritual life the biggest coward can attain great courage by entrusting himself to Christ and His divine help. He can go to the front lines, do battle with the enemy, and win! So therefore we will fear God alone, not people, no matter how evil they may be. The fear of God makes any coward into a hero! A person becomes fearless to the extent he unites with God.

***

Παναγία_Божией Матери ,Неупиваемая Чаша2333Today’s situation can be resisted only spiritually, not by worldly means. The storm will continue to rage a bit, will throw all the flotsam, everything unnecessary, onto the shore, and then the situation will become clearer. Some will receive their reward, while others will have to pay their debts.
Today there are many who strive to corrupt everything: the family, the youth, the Church. In our day it’s a true witness to speak up for one’s people, for the state is waging war against divine law. It’s laws are directed against the Law of God. There’s a war on today, a holy war. I must be on the front lines. We have to pray a lot, and with pain in our hearts, so that God will intervene: our times are very hard to understand. 

It’s frightening! The Tower of Babel is upon us! Divine intervention is needed: Great upheavals are happening. What a bedlam! The minds of whole nations are in confusion. But in spite of the ferment I feel a certain consolation inside, a certain confidence. God still dwells in a part of the Christians. God’s people, people of prayer, still remain, and God in his all-goodness still tolerates us and will put everything in order. Don’t be afraid!We’ve gone through many storms, and still haven’t perished. So should we be afraid of the storm which is now gathering? We’ll not perish this time either”

The difficult years will be few. Just a lot of thunder.

Don’t get upset in the least, for God is above everything.

The Father is my hope, the Son my refuge, the Holy Spirit my protection: All-Holy Trinity, glory to You!

My help cometh from the Lord, who hath made heaven and the earth.


give charity with the blood of their hearts. St.Paisios of the Holy Mountain

ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ_9342585747_98e0d02aee_h

St.Paisios of the Holy Mountain

Sacrifice for our fellow man conceals our great love for Christ. Those who have good intentions to give alms, but have nothing and on this account are afflicted, give charity with the blood of their hearts.

Kindness is one of God’s many qualities; therefore, it always spreads joy, drives away the clouds, and opens up hearts like the spring sunshine which makes the earth blossom.

Kind people naturally derive benefit even from their fellow men’s failings, for they use them as a strong brake on themselves in order to take care not to be derailed. But those who are deceitful, unfortunately, are not benefited, not even by other people’s virtues, because they interpret them with their wily lexicon, being darkened by the gloom of the manslayer. They spiritually wrong themselves and others, and are always upset and continually upset others with their spiritual darkness; whereas, actual cloudy weather causes sadness only to people who suffer from grief.

When man struggles with hope, however, divine consolation comes and the soul intensely feels the caress of God’s love.


Στα χέρια μας κρατούν οι Άγιοι. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Παναγία_αγία Σκέπη_39983

Άγιος  Παΐσιος ο Αγιορείτης

Κάνετε προσευχή πρώτα γι’ αυτούς που έχουν διάθεση να σωθούν.
Εγώ, όταν παρακαλάω τον Θεό για διάφορες περιπτώσεις, λέω: «Θεέ μου, να είναι αισθητή η βοήθειά Σου, για να βοηθηθούν οι άνθρωποι και πνευματικά, αν δεν είναι αισθητή, μη μας βοηθάς».
Πολλοί ούτε καν καταλαβαίνουν από τι μπόρες μας γλιτώνει ο Θεός και ούτε καν το σκέφτονται, για να δοξολογήσουν τον Θεό. Γι’ αυτό να ζητάμε να βοηθάνε ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι στον κόσμο, αλλά να είναι και αισθητή η βοήθειά Τους, για να ωφελούνται οι άνθρωποι.
Ας υποθέσουμε ότι κινδυνεύει κάποιος να πέσει από την σκαλωσιά και οικονομάει ο Θεός να σκαλώσει κάπου, που δεν ήταν να σκαλώσει και γλιτώνει. Ή πέφτει κάπου και δεν σακατεύεται. Ή τρακάρει και γλιτώνει. Να ευχηθούμε να καταλάβει ότι ο Θεός τον βοήθησε και σώθηκε, για να βοηθηθεί πνευματικά.
Κάποιος έπεσε από ένα γεφύρι κάτω και σώθηκε. «Κατέβηκες να μετρήσεις το βάθος;», του λέω. Στα χέρια μας κρατούν οι Άγιοι. Ένα παιδί που του είχα δώσει ένα σταυρουδάκι, καθώς έτρεχε με τον μοτοσακό, πέρασε πάνω από ένα ταξί, έκανε μια τούμπα και συνέχισε να τρέχει στον δρόμο, χωρίς να πάθει τίποτα.
Πολλοί γλιτώνουν, αλλά λίγοι καταλαβαίνουν και διορθώνονται.

Από το βιβλίο «Λόγοι Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Β΄»,
εκδ. Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος»,
Σουρωτή Θεσσαλλονίκης

Απολυτίκιον. Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.

Της Σκέπης σου Παρθένε, ανυμνούμεν τας χάριτας, ην ως φωτοφόρον νεφέλην, εφαπλοίς υπέρ έννοιαν, και σκέπεις τον λαόν σου νοερώς, εκ πάσης των εχθρών επιβουλής. Σε γαρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν, κεκτήμεθα βοώντές σοι. Δόξα τοις μεγαλείοις σου Αγνή, δόξα τη θεία Σκέπη σου, δόξα τη προς ημάς σου, προμηθεία Άχραντε.


Prophecy by Abba Pambo and St.Paisios of the Holy Mountain

άγγελος ο έκτος εξέχεε την φιάλην αυτού επί τον ποταμόν τον μέγαν τον Ευφράτην_Αποκ.κεφ.16,12-16_49883Prophecy by Abba Pambo

(Speaking to one of his disciples)....And the father continued: In these times the love for God in most souls will grow cold and a great sadness will fall onto the world. One nation shall face-off against another. Peoples will move away from their own places. Rulers will be confused. The clergy will be thrown into anarchy, and the monks will be inclined more to negligence. The church leaders will consider useless anything concerned wit salvation, as much for their own souls as for the souls of their flocks, and they will despise any such concern. All will show eagerness and energy for every matter regarding their dining table and their appetites. They’ll be lazy in their prayers and casual in their criticisms. As for the lives and teachings of the Holy Fathers, they’ll not have any interest to imitate them, nor even to hear them. But rather they will complain and say that “if we had lived in those times, then we’d have behaved like that”. And the bishops shall give way to the powerful of the world, giving answers on different matters only after taking gifts from everywhere and consulting the rational logic of the academics. The poor man’s rights will not be defended, they’ll afflict widows, and harass orphans. Debauchery will permeate these people. Most won’t believe in God, they’ll hate each other and devour one another like beasts. The one will steal from the other, they’ll be drunk and will walk about as blind.
The disciple again asked: What can we do, in such a state?
And Elder Pambo answered: My child, in these times whoever will save his soul and prompt others to be saved will be called great in the Kingdom of Heaven.

From The Gerondikon
Abba Pambo: An Egyptian ascetic on the Nitrian mountain, Abba Pambo was a contemporary of St. Anthony the Great and himself great in monastic asceticism. Born about A.D. 303, he was one of the first to join Amoun in Nitria. He was illiterate until he was taught the Scriptures as a monk and ordained priest in 340. He had two characteristics by which he was especially known; by long training, he sealed his lips, so that no unnecessary word passed them, and he never ate any bread other than that which he gained by his own labour, plaiting rushes. He was like an angel of God and, in old age, his face shone as did the face of Moses in ancient times, so that the monks could not look on it. He did not give a quick answer even to a simple question, without prayer and pondering in his heart.
This wonderful saint had clear discernment into the destiny of the living and the dead. He entered into rest in the Lord in the year 374.]

St.Paisios of the Holy Mountain

Παΐσιος ο Αγιορείτης _ св. Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_-1Ἔργο Ἀρχιμανδρίτου Ἀμβροσίου ΓκορελώβWhen you hear that the Turks Euphrates cover the upper dam and use it for irrigation, then know that we have already entered in the preparation of the Great War, and thus prepares the way for dvuhsotmilionnogo troops from the rising of the sun, according to Revelation.
Among the preparations there is: to dry up the Euphrates River that could pass large army. Although — Elder smiled at this place — if two hundred million Chinese will come when there will drink one cup of water, they osushat Euphrates!..It must, however, great care and enlightened pure mind in order that we may discern the signs of the times, because, in a way, it is all so that they can not distinguish between those who do not care about cleansing the heart, and, as a result easily mistaken. Suppose someone knows that in order to pass over an army of millions, to dry the river Euphrates. However, if you expect it to happen miraculously, ie will suppose a big crack and fade away all the water, then that person will be in error, for it is not taken care of through the purity of heart “to enter into the spirit of” the Scriptures.

Though ours are difficult and dangerous times, christ will triumph in the end.

After the demonic storm, God’s sunshine will appear. Behind the worldly spirit of today’s “freedom,” the lack of respect for the Church of Christ, older people, parents and teachers who have fear of God, is hidden spiritual slavery, anxiety and anarchy which lead the world to an impasse, the destruction of man’s body and soul. Today we live in chronic Apocalypse.


Θεέ Δημητρίου, βοήθει μοι! Θα με προσέχεις όταν θα μεγαλώνω;

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Μυροβλύτης-Saint Demetrius of Thessaloniki _св. Димитрий Солунский_ 10469758_775823802440071_7632131988618123514_n

“ο φιλοικτίρμων  ούτος και σωσίπατρις Δημήτριος, διά των πυλών και των τειχέων διοδεύων (…) της πόλεως την σωτηρίαν απεργαζόμενος” 

του διάβαζε η μητέρα τα βράδια τη συλλογή των θαυμάτων του πολιούχου, κι εκείνος ένιωθε ότι θα τον δει να καβαλά το άλογο και να τριγυρνά στην πόλη γαλαζώνοντας τον ουρανό της. Αγρυπνούσε, λοιπόν, κάθε βράδυ δίπλα στο θολό τζάμι του παραθύρου περιμένοντας κάποια λάμψη να ξεπροβάλει από τα τείχη. Κι όσο αγρυπνούσε μικρά πολύχρωμα μυστικά πετάριζαν στην ανεμελιά των βλεφάρων του. Θα με προσέχεις όταν θα μεγαλώνω;  -τον ρωτούσε επίμονα, ώσπου το βλέμμα καληνύχτα μεταμορφωμένη θύμιζε. Πάντοτε το πρωί ο κόσμος μοσχοβολούσε.

(εμείς, από παιδιά, έναν Μυροβλύτη είχαμε καρφιτσωμένο στο άσπρο μας φανελάκι, να ευωδιάζουν τα χρόνια που πάνω μας νυχτώνουν)

Οι Άγιοι Δημήτριος και Νέστωρ

Π. Β. Πάσχου

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Μυροβλύτης-Saint Demetrius of Thessaloniki _св. Димитрий Солунский__5th Century mosaic of St. Demetrios from his church in Thessaloniki_Όταν μας πιέζουν με την κίβδηλη και βαρειά μεγαλοπρέπειά τους οι άνθρωποι του μαμωνά, να βλέπουμε τον μικρό Νέστορα και τον Δαβίδ, και να μην φοβούμαστε τους σύγχρονους Λυαίους και Γολιάθ, όποιοι κι αν είναι. Εμείς να λέμε αυτό που είπε ο Νέστωρ: «Θεέ Δημητρίου, βοήθει μοι!»…όποιος και να ‘σαι, γύρισε τα μάτια και τα χέρια σου στον ουρανό και «ο Θεός του Δημητρίου» θα σε βοηθήσει. Όσο κι αν φαίνεται πως ο Θεός ανέχεται καμμιά φορά το άδικο και το στραβό, είναι δίκαιος, και το πληρώνει με τον τρόπο και την ώρα που εκείνος ξέρει. Όσο μεγάλος κι αν είναι ο Λυαίος, αν δεν είναι πάνω του ο φόβος και ο νόμος του Θεού, θα πέσει. Κι όσο μικρός και αν είναι ο Νέστωρ, όταν έχει το Θεό μαζί του θα νικήσει.
Μπορούμε, μάλιστα, να παρακαλούμε και τον άγιο Δημήτριο, να μας λυτρώνει με τις πρεσβείες του προς το Θεό, από τους κινδύνους και τις επιβουλές των φανερών και των αφανών εχθρών μας. Κι ας λέμε αυτό το τροπάρι από τους αίνους του Αγίου: «Δεύρο, μάρτυς Χριστού προς ημάς, σού δεομένους συμπαθούς επισκέψεως». 

Απόσπασμα από: Π. Β. Πάσχου, «Έρως Ορθοδοξίας», εκδ. Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, Αθήναι 1987