iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Σας υπόσχομαι ότι θα προσεύχομαι για σας ως τον τάφο και μετά τον θάνατό μου…Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

817328Παλαιά οι Πατέρες στο Άγιον Όρος δεν έδιωχναν τους ξένους που έρχονταν κοντά τους. Αν δεν μπορούσαν να τους φιλοξενήσουν, έφευγαν οι ίδιοι μακριά για να μην τους βρίσκουν οι άνθρωποι.

Ρώτησε ο Αββάς Μωϋσής τον Όσιο Μακάριο, όταν ήταν στη σκήτη.
– Τί να κάνω, Πάτερ; Διψώ για ησυχία, μα με τις συχνές τους επισκέψεις οι αδελφοί δεν μ’ αφήνουν να την απολαύσω.
Είναι η φύση σου απαλή, καθώς βλέπω, Μωϋσή, του αποκρίθηκε ο Γέροντας, και δέ θ’ απαλλαγής ποτέ άπ’ αυτή την ενόχλησι, αν δεν καταφύγης πολύ βαθειά στην έρημο.
Ο Μωϋσής ακολούθησε την υπόδειξη του οσίου και βρήκε η ψυχή του ανάπαυσι.

Στο Μοναστήρι θα πρέπη να δεχόμαστε όλους τους ανθρώπους, γιατί τότε η Πρόνοια του Θεού δεν θα μας εγκαταλείψη ποτέ.

Οι μοναχές να δέχωνται τον κόσμο απλά και ταπεινά. Σε μερικά Μοναστήρια ρωτούν: “Γιατί ήλθες, πώς ήλθες, γιατί δεν μας έγραψες;” και πολλά άλλα. Έπειτα μένουν οι άνθρωποι μέσα στο Μοναστήρι σαν νεκροί. Πρέπει να γίνεται το εξής: Να δέχωνται τον κόσμο με χαρά και έπειτα να τους αφήνουν να ζουν σαν στο σπίτι τους, χωρίς να τους υποβάλλουν διάφορες ερωτήσεις για την ζωή τους και τα προβλήματά τους. Αυτό θέλει ο σημερινός άνθρωπος. Βλέπει σε αυτό κάτι γνήσιο. Και όταν μας λένε: ”Γιατί δεν μας ρωτάτε για την ζωή μας;”, τότε εμείς να απαντούμε με χιούμορ: “Το κάνουμε από τεμπελιά. Είμαστε τεμπέληδες!”. Με αυτήν την διαγωγή μας, οι προσκυνητές αποκτούν άνεση και έπειτα αυτοί μόνοι τους αρχίζουν να ζητούν συμβουλές.
Αν εγώ πέτυχα στο Μοναστήρι –ο Θεός να με συγχωρήση– είναι γιατί δεν κάνω παρατηρήσεις. Όταν σπάζουν πιάτα, δεν κάνω καμμιά παρατήρηση. Έτσι σιγά-σιγά διορθώνονται.
Στο Μοναστήρι δεν πάει κανείς για να ζήση, αλλά για να μετανοήση, αλλιώς κάθεται στον κόσμο. Συμβαίνει ό,τι και με τα Πανεπιστήμια. Δεν πηγαίνουν οι άνθρωποι στα Πανεπιστήμια για να ζήσουν, αλλά για να μάθουν.

Όταν οι μοναχοί ζουν με μετάνοια, χωρίς να μιλάνε πολύ, τότε και λάθη να κάνουν, οι προσκυνητές θα αισθάνωνται το “πνεύμα” της μετανοίας και θα ωφελούνται.

Πρέπει να αφήνουμε τους ανθρώπους ελεύθερους, να μην τους περιορίζουμε, ιδίως να μην εκμεταλλευόμαστε τα συναισθήματά τους και μάλιστα το αίσθημα της ευγνωμοσύνης τους.

Ο δρόμος της Χριστιανικής ζωής είναι μεγαλειώδης. Γι’ αυτό δεν βγαίνει κανείς στον δρόμο μόνος του, αλλά χρειάζεται βοηθούς. Έτσι, η Παναγία εστάλη στην Ελισάβετ και ο Απόστολος Παύλος πήγε στους άλλους Αποστόλους στα Ιεροσόλυμα, για να λάβουν την βεβαίωση».

Ο Γέροντας σε μια επιστολή προς τον Μπάλφουρ του έγραφε:
«Σας υπόσχομαι ότι θα προσεύχομαι για σας ως τον τάφο και, αν ο Κύριος δώσει σε μένα τον άθλιο τέτοια χάρη, τότε και μετά τον θάνατό μου θα προσεύχομαι για σας, ως την πιο αγαπητή και συγγενή σε μένα ψυχή»

«Οίδα άνθρωπον εν Χριστώ – Βίος και πολιτεία του Γέροντος Σωφρονίου του ησυχαστού και θεολόγου» του Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου,Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας)
Advertisements

Comments are closed.