iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο επικίνδυνο είδος μέσα στην εκκλησία. Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος

ΔΙΩΓΜΟΣ Φαρισαιων απο τον Ναο-0_fed52_d56b9870_orig

Η υποκρισία ρίζα έχει την πονηρία, καρπούς δε το ψεύδος, την απάτη, τη δολιότητα, την αισχροκέρδεια, την αδικία, τη βλάβη, και γενικά την εξόντωση του πλησίον. Δημήτριος Παναγόπουλος

Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος: “Οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο επικίνδυνο είδος μέσα στην εκκλησία”

Αυτοί οι άνθρωποι να ξέρετε, αυτοί οι άνθρωποι, οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο επικίνδυνο είδος μέσα στην εκκλησία. Αυτοί οι θρήσκοι άνθρωποι είναι επικίνδυνοι. Ο Θεός να μας φυλάει απ’αυτούς. Έλεγε ένας αγιορείτης όταν έκαμνα μία φορά λειτουργία και λέγαμε «Κύριε σώσον τους ευσεβείς» λέει αστειευόμενος «Κύριε σωσον ημάς από τους ευσεβείς» δηλαδή ο Θεός να σε φυλάει από τους θρήσκους ανθρώπους, διότι θρήσκος άνθρωπος σημαίνει μία προσωπικότης διεστραμμένη η οποία ουδέποτε είχε προσωπική σχέση με τον Θεό. Απλώς μόνον κάμνει τα καθήκοντα της απέναντί Του, αλλά καμιά σοβαρή σχέση δεν είχε για αυτό και ο Θεός δεν λέει αυτόν τον άνθρωπο τίποτε. Και σας ομολογώ και εγώ από την πείρα μου ότι δεν είδα χειρότερους εχθρούς της εκκλησίας από τους θρήσκους ανθρώπους.

Για αυτό οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο δύσκολο είδος μεσ’ την εκκλησία. Γιατί ξέρετε κάτι . Αυτοί οι άνθρωποι καμιά φορά δεν θα θεραπευθούν. Γιατί νομίζουν ότι είναι κοντά στον Θεό. Ενώ οι αμαρτωλοί, ξέρω ΄γω, οι χαμένοι ας πούμε, έτσι, αυτοί ξέρουν ότι είναι αμαρτωλοί. Για αυτό ο Χριστός είπε ότι οι τελώνες και οι πόρνες θα παν στην Βασιλεία του Θεού, ενώ είπε στους Φαρισαίους: Εσείς, εσείς που είσαστε θρήσκοι δεν θα πάτε ποτέ στην Βασιλεία του Θεού. Γιατί ουδέποτε ο λόγος του Θεού άλλαξε την καρδιά τους. Απλώς αρκούνταν στην τήρηση των θρησκευτικών τύπων.

Έτσι λοιπόν εμείς ας προσέξουμε τον εαυτόν μας να καταλάβομε ότι η εκκλησία είναι ένα νοσοκομείο που μας θεραπεύει μας κάνει να αγαπούμε τον Χριστόν και η αγάπη του Χριστού είναι μία φλόγα που ανάβει μεσ’ την καρδιά μας και να εξετάζομε τον εαυτό μας εάν βρισκόμαστε στην αγάπη του Θεού. Εάν βλέπομε μέσα μας όλες αυτές τις κακίες και τις ιδιοτέλειες και τις πονηρίες τότε πρέπει να ανησυχούμε. Γιατί δεν είναι δυνατό ο Χριστός να είναι μέσα στην καρδιά μας και να ‘μαστε γεμάτοι ξύδι.

Απόσπασμα από την ομιλία “Η θεραπεία από την αρρώστια του Φαρισαισμού”

ΔΙΩΓΜΟΣ Φαρισαιων απο τον Ναο-0_fed52_ 219-482-992

«ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί»

Τα συνηθέστερα όπλα των ανθρώπων αυτών είναι το ψεύδος, δολιότητα, η ραδιουργία, η διαστροφή και η συκοφαντία….Ο δόλιος Ιούδας στον κήπο της Γεθσημανή φίλησε τον θείο Διδάσκαλο. Αλλά το φίλημα του δεν ήταν φίλημα αγάπης. Ήταν φίλημα προδοσίας. Αυτό το σημάδι είχε δώσει στους σταυ­ρωτές του Χριστού ως σημάδι αναγνωρίσεως. Τους είπε: «’Όν αν φιλήσω, αυτός έστι- κρατήσατε αυτόν» (Ματθ. κς’ 48).

Κάτι παραπλήσιο με τον Ιούδα έκανε και ο Ιωάβ στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης. Αγκάλιασε τον αρχιστράτηγο Αμεσσαΐ λέγοντας: «Είσαι καλά, αδελφέ; Πώς πηγαίνει η υγεία σου;» Με το δεξί του χέρι έπιασε το πηγούνι του Αμεσσαΐ, προσποιούμενος ότι θέλει να τον ασπασθεί, και με το αριστερό του χέρι του κάρφωσε το μαχαίρι στην κοιλιά (Β’ Βασ. κ’ 9-10).

Χαρακτηριστικό παράδειγμα υποκριτικής συμπεριφοράς είναι και το παράδειγμα των γραμματέων και φαρισαίων. Να θυμηθούμε τα οκτώ «ουαί υμίν, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί» του Κυρίου μας. Ήταν όντως υποκριτική η συμπεριφορά τους, διότι αποδεκάτωναν «το ηδύοσμον, το άνηθον και το κύμινον» και άφηναν «τα βαρύτερα του νόμου, την κρίσιν και τον έλεον και την πίστιν». Καθάριζαν «το έξωθεν του ποτηριού και της παροψίδος», αλλά εσωτερικά το ποτήριό τους ήταν γεμάτο με αρπαγή και αδικία. Έμοιαζαν με τάφους πού εξωτερικά ήταν περιποιημένοι, ασβεστωμένοι και κατάλευκοι, άλλ’ εσωτερικά ήταν γεμάτοι «οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας» (Ματθ. κγ’ 13-32).

Το νοσηρό φαινόμενο της υποκρισίας, της προσποιήσεως, της ανειλικρίνειας, της ηθοποιίας, του φαρισαϊσμού πάντοτε υπήρχε, αλλά στην εποχή μας παράγινε το κακό. «Μύρια πανταχού προσωπεία. Πολλαί των προβάτων αί δοραί, αναρίθμητοι πανταχού κεκρυμμένοι λύκοι», έλεγε ο ιερός Χρυσόστομος– πού σημαίνει ότι πάρα πολλοί άνθρωποι υποκρίνονται. Πλήθυναν υπερβολικά οι προβατόσχημοι. Έγιναν αναρίθμητοι οι «κεκρυμμένοι λύκοι»!

Πόσο πολύ αδικούμε τον εαυτό μας, όταν υποκρινόμαστε! Όταν δεν είμαστε ευθείς ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων! Ο χρυσορρήμων Πατήρ μας θυμίζει ότι αν δεν είμαστε ευθείς, θα έλθει μία μέρα πού θα κλείσει η αυλαία της παρούσης ζωής, θα πέσουν τα προσωπεία και θα φανεί η γυμνότητα μας, θα γνωστοποιηθούν τα υποκριτικά έργα μας, θα ξεσκεπασθούν οι ραδιουργίες μας, θα φανερωθεί η ανειλικρίνεια μας, θα θεατρισθεί η δολιότητά μας!
Την ήμερα της Κρίσεως, την επιφανή και μεγάλη, τη λησμονούμε οι άνθρωποι. Την τοποθετούμε στο μακρινό μέλλον ή νομίζουμε ότι δεν θα έλθει ποτέ. Καλλιεργούμε την ψευδαίσθηση ότι δεν θα δώσουμε σε κανέναν λογαριασμό! Κοιτάζουμε να φαινόμαστε καλοί, κι ας μην είμαστε. Προσπαθούμε να ξεγελάσουμε τούς συνανθρώπους μας, αλλά στην πραγματικότητα ξεγελούμε τον εαυτό μας. Ακόμη κι αν έχουμε ανεπτυγμένη ηθοποιία- ακόμη κι αν ξεγελούμε τούς άλλους, τον Θεό δεν θα μπορέσουμε να τον γελάσουμε ποτέ. Όσο πιο πολλά προσωπεία αλλάζουμε, τόσο περισσότερο επιβαρύνουμε τη θέση μας. Διότι ο δίκαιος Κριτής θα μας βαθμολογήσει όχι όπως φαινόμασταν με τη μάσκα, άλλ’ όπως πραγματικά ήμασταν, χωρίς μάσκα. Ο Θεός δεν βλέπει στο προσωπείο, αλλά κοιτάζει βαθιά, βλέπει στην καρδιά, προσέχει τη διάθεση!

Να αφήσουμε λοιπόν την υποκρισία και την προσποίηση και να συμπεριφερόμαστε «έν άπλότητι και ειλικρίνεια Θεού» (Β’ Κορ. α’ 12).

https://sites.google.com/site/orfeasfm/%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B5%CF%82/ypokrisia
Advertisements

Comments are closed.