iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Από τη Δόξα του Εσταυρωμένου ανατέλλει το ήθος και το κάλλος, π. Βασίλειος Γοντικάκης

ΙΔΟΥ-Ο-ΝΥΜΦΙΟΣ-ΜΠΟΚΟΣ-2012-1Α

π. Βασίλειος Γοντικάκης

Φτάνομε στη Μεγάλη Εβδομάδα με τις ημερονύχτιες ακολουθίες, όπου τα φοβερά τελεσιουργείται.
Εδώ δεν παρακολουθούμε μαθήματα θεολογίας και ιστορίας. Μετέχομε στο δράμα της ανθρώπινης ιστορίας, που δεν είναι η αρχαία τραγωδία όπου δρα η ανθρώπινη ευφυία και καλλιτεχνία, αλλά είναι η Θεία Μυσταγωγία όπου όλα θεοπρεπώς ιερουργούνται, και γνωρίζεται ο Θεάνθρωπος Κύριος ως ο προσφέρων και προσφερόμενος υπέρ της του κόσμου ζωής και σωτηρίας.

Εδώ δεν χρησιμοποιείται, αλλά σώζεται ο άνθρωπος.

Ο αρχηγός της πίστεως «τα πάντα προσίεται, ίνα σώση τον άνθρωπον» (Μεγάλη Δευτέρα). Όταν σωθή ο άνθρωπος σώζεται και ο κόσμος. Όταν ο άνθρωπος αγνοήται, παραποιήται και μισερώνεται, τότε υποφέρει όλος ο κόσμος. Αλλά ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθή με καμμία δική του ενέργεια. Είναι τόσο μεγάλες οι απαιτήσεις του και ανοικονόμητες οι επιθυμίες του. Ζητά το ανέφικτο και το ακατόρθωτο. Και αυτό είναι θεμιτό για τον άνθρωπο.

Προσευχή επι του όρου των ελαιών-Our-lord-praying_in-gethsemane_молитва в Гефсимании-cf83ceaccf81cf89cf83ceb71-e1263375694751Γι᾿ αυτό «εδεήθημεν Θεού σαρκουμένου και νεκρουμένου, ίνα ζήσωμεν» (Αγ. Γρηγόριος Θεολόγος). Χρειαστήκαμε να γίνη άνθρωπος ο Θεός και να πεθάνη για να ζήσωμε.

Είναι τόσο μεγάλα τα γεγονότα της σωτηρίας που μόνο από μακρυά φαίνονται καθαρά. Οι Προφήτες πριν γίνουν τα ζούν και τα περιγράφουν. Οι Απόστολοι και οι Πατέρες μετά την Πεντηκοστή, διά Πνεύματος Αγίου τα γνωρίζουν και μας τα κοινοποιούν.

Όσοι βρίσκονται κοντά στον πορευόμενο προς το Πάθος Κύριο δεν ξέρουν τι ζητούν. Ασχημονούν. Τον υβρίζουν, τον εμπτύουν, τον εμπαίζουν. Και Εκείνος ουκ ανοίγει το στόμα αυτού. Ξέρει τι υποφέρουν. Τους αφήνει να ενεργήσουν ελεύθερα. Να εκδηλωθούν όπως νομίζουν, να εκτονωθούν. Και αυτός έχει τη δύναμι να τα ανεχθή όλα, να τα υποστή· για να σώση όλους.
«Νυν κρίσις εστί του κόσμου». Και αυτή σε συνθλίβει γιατί δεν σε κρίνει. Δεν κρίνει τον κόσμο, αλλά αφήνει να κριθή από τον κόσμο.
Αυτό το γεγονός και η συμπεριφορά του Κυρίου -ο οποίος «διά το κεκακώσθαι ουκ ανοίγει το στόμα αυτού» (Ησ. 53,7)-  έχει σφραγίσει και έχει διαμορφώσει την καρδιά της ζωής του Αγίου Όρους.

Αυτό μας δέχθηκε. Και εμείς νοιώσαμε ανάξιοι αυτής της χάριτος, αυτού του Νυμφώνος και της χαράς που είναι το Πάθος του Κυρίου.
«Τον νυμφώνα σου βλέπω, σωτήρ μου, κεκοσμημένον…»
Νυμφών είναι το Πάθος. Και είναι κεκοσμημένος με τις αδυναμίες, τους εμπτυσμούς, τα ραπίσματα, τις μικρότητές μας.
Νυμφίος είναι ο πάσχων Κύριος. Βασιλεύς της Δόξης δεν είναι ο Αναστημένος αλλά ο Εσταυρωμένος και ο ύπτιος νεκρός επάνω στον επιτάφιο.

Αυτή είναι η μυστική δόξα της Εκκλησίας και του Αγίου Όρους που σε συγκλονίζει. Και προσφέρεται για όλους τους απεγνωσμένους και διαλυμένους που το αγνοούν.

Από αυτή τη Δόξα του Εσταυρωμένου ανατέλλει το ήθος και το κάλλος που φανερώνεται σ᾿ όλο τον λειτουργικό κόσμο των εικόνων, των ναών, της υμνολογίας…

ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ_0_d46a2_1669b575_orig

Ήχος πλ. α’
Κύριε, τα τελεώτατα φρονείν, τους οικείους παιδεύων Μαθητάς, μή ομοιούσθαι τοις έθνεσιν έλεγες, εις το κατάρχειν των ελαχιστοτέρων, ουχ ούτω γαρ έσται υμίν τοις εμοίς Μαθηταίς, ότι πτωχός θέλων υπάρχω,ο πρώτος ούν υμών, έστω πάντων διάκονος, ο δε άρχων, ως ο αρχόμενος, ο προκριθείς δέ ως ο έσχατος, και γαρ ελήλυθα αυτός τω πτωχεύσαντι Αδάμ διακονήσαι, και λύτρον δούναι αντί πολλών, την ψυχήν των βοώντων μοι, Δόξα σοι.

Κύριε, διδάσκοντας τους Μαθητές σου να ζητούν την τελειότητα, τους έλεγες να μη μοιάζουν με τους ειδωλολάτρες, να μην εξουσιάζουν τους πιο αδύναμους: Δεν πρέπει να είναι έτσι οι Μαθητές μου, γιατί εγώ είμαι φτωχός με τη θέλησή μου. Ο πρώτος από σας να είναι ο υπηρέτης όλων, ο άρχοντας σαν υπήκοος, κι αυτός που προηγείται σαν να είναι τελευταίος. Γιατί κι εγώ ήρθα να υπηρετήσω τον Αδάμ, που έγινε φτωχός, και να δώσω τη ζωή μου λύτρο, για να σωθούν πολλοί, αυτοί που μου φωνάζουν: Δόξα σοι.

Advertisements

Comments are closed.