iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Αθανασία, ο βαθύτερος πόθος του ανθρώπου. Π. Β. Πάσχος

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.b (1)

Χριστός ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Le Christ est ressuscité! Vraiment Il est ressuscité!
Hristos a înviat! Adevărat a înviat!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Isa dirildi! Hakikaten dirildi!

Αθανασία, ο βαθύτερος πόθος του ανθρώπου. (Π. Β. Πάσχος)

Με την ανάσταση του Χριστού βεβαιώνεται η μελλοντική πραγματοποίηση ενός από τους βαθύτερους πόθους του ανθρώπου: η αθανασία του….για να έρθει η ανάσταση, πρέπει να προηγηθεί η νέκρωση, η σταύρωση. Και καθώς μας παραδόθηκε το πνεύμα της αναστάσεως «εν δυνάμει», δεν μπορούμε να χτίσουμε την ανάστασή μας σε αδύνατη και δειλή φύση, που γίνεται παίγνιο στα χέρια του σατανά και των οργάνων του. 

…δεν μπορούν να είναι υιοί της αναστάσεως άνθρωποι χωρίς το φως της Αναστάσεως και χωρίς την ειρήνη που ανέτειλε για όλο τον κόσμο απ’ το ζωηφόρο Τάφο του Κυρίου. Δεν μπορείς να λέγεσαι χριστιανός, «υιός της αναστάσεως», και τα έργα σου τα καθημερινά νά ’ναι μέσα στο σκοτάδι ειργασμένα. . Τα έργα που γίνονται μέσα στο σκοτάδι είναι έργα του σατανά, του πατέρα του σκότους. Ούτε μπορείς να είσαι χριστιανός της αναστάσεως, όταν βρίσκεσαι μέσα στην αδικία. Ούτε όταν κολυμπάς μέσα στο χρήμα και στο χρυσάφι, κι ο διπλανός σου στερείται και το ψωμί …

Αν δεν γίνει εσωτερική υπόθεσή μας και συνεχής υπόμνηση, για μια δίκαιη, ειρηνική, φωτεινή, ενάρετη, αγία ζωή, η ανάσταση θα περνάει σαν ένα γεγονός δίχως πνευματική σημασία για μας, θα είναι μια εξωτερική ανάσταση. Και, παρ’ όλες τις γραφικές και τουριστικές πασχαλινές διαχύσεις, και τους λογοτεχνικούς πανηγυρισμούς των επικαίρων μεγάλων χριστιανών της λογοτεχνίας, το νόημα της αναστάσεως θα μας ξεφεύγει. Αν δεν φέρουμε το φως της Αναστάσεως μέσα μας, τα πάντα θα είναι σκοτεινά και μάταια. Μόνο με την αληθινή βίωση του φωτός της Αναστάσεως, θα περπατήσουμε τον υπόλοιπο δρόμο μας, «εν καινότητι ζωής» και θ’ αξιωθούμε να γίνουμε πραγματικά τέκνα της Αναστάσεως.
(Πηγή: «Πάσχα το τερπνόν», εκδ. Ακρίτας, σ. 35-38)

αγαπη_ωσπερ πελεκαν_Agapi-2011

Ολιβιέ Κλεμάν

Μόνο η Ανάσταση του Χριστού και η ανάστασή μας εν Αυτώ μπορούν να μεταμορφώσουν στα μύχια της ψυχής μας το μίσος σε εμπιστοσύνη και να κάνουν ώστε να αναφανούν άνθρωποι ελευθερωμένοι από το θάνατο, το θεμελιώδη, πνευματικό θάνατο, και κατά συνέπεια ικανοί να πραγματοποιούν μέσα στην ιστορία απελευθερωτικά κατορθώματα, που να μην υποδουλώνουν τον άνθρωπο διαφορετικά, κατορθώματα αγάπης νοήμονος, μαχητικής και δημιουργικής, που θα περιορίσουν και ύστερα θα μεταθέσουν στο εσωτερικό του ανθρώπου τη βία και θα συντρίψουν τα αίτια και τα παράγωγά της. Ίσαμε την έλευση του Χριστού πορευόμαστε μέσα στη σποδό του θανάτου, αλλά το ζωοποιό Πνεύμα, το Πνεύμα της Ανάστασης —αν το αφήσουμε να μας διαπεράσει— διασκορπίζει κάποτε και διαλύει τη σποδό τούτη για να μας αποκαλύψει τους απαστράπτοντες πολύτιμους λίθους της Πασχάλιας Πολιτείας, όπου επί τέλους ο θάνατος αποκαλύπτεται νεκρός και ο κόσμος φανερώνεται μεταμορφωμένος. (Από το βιβλίο ≪Ανάσταση και Ζωή≫, εκδ. Αρμός.῾H ζώσα ζωή- Η εικόνα της Αναστάσεως-Ολιβιέ Κλεμάν)

Advertisements

Comments are closed.