Iconography and Hand painted icons

Holy Unmercenary Physicians Cosmas and Damian at Rome

Holy Unmercenary Physicians Cosmas and Damian at Rome

Commemorated on July 1

Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός Ρώμης Icon of Sts Cosmas and Damian of Rome Святые Косма и Дамиан, Римские48623b764304

Don’t fear sicknesses, even when you suffer up to the edge of death. As God is constantly present, why do you worry? “In Him we live and move.” Our struggle is in His embrace. We breathe God, we are surrounded by God, we touch God, we mystically eat God. Wherever we turn, wherever we look God is everywhere: in Heaven, on earth, in the abyss, in wood, in rocks, in your mind, in your heart. So doesn’t He see what you bear? That you suffer? Tell Him your complaints and you will see… healing both in your soul and in your body.

from Precious Vessels of the Holy Spirit…

St. Porphyrios the Kapsokalyvite of Milesi , Oropos

Here the words of Scripture hold good: If you have faith and do not doubt, not only will you do what has been done to the fig tree, but even if you say to this mountain, ‘be lifted up and thrown into the sea’, it will be done. When faith is real, whether you take medicine or not, the grace of God will act. And God acts through doctors and medicines. The Wisdom of Sirach says: Honour the physician with the honours due to him, according to your need of him, for the Lord created him. The Lord created medicines from the earth, and a man of sense will not despise them. And give the physician his place, for the Lord created him; let him not leave you, for there is need of him.

The whole secret is faith ? without doubts, gentle, simple and artless: in simplicity and artlessness of heart.  It is not a question of ‘will power’ or ‘mind over matter’. A fakir can display this kind of ‘will power’. It is a question of having faith that God loves us with infinite love and wants us to become His own. That is why He allows illnesses, until we surrender ourselves in trust to Him.

When we surrender ourselves to Christ, our spiritual organism finds peace, with the result that all our bodily organs and glands function normally. All these are affected. We become well and cease to suffer. Even if we have cancer, if we leave everything to God and our soul finds serenity, then divine grace may work through this serenity and cause the cancer and everything else to leave.

Stomach ulcers, you know, are caused by stress. The sympathetic system, when it is subjected to pressure, is constricted and suffers harm and so the ulcer is created. With stress, pressure, distress, anxiety, an ulcer or cancer comes about. When there are confusions in our soul, these have influence on our body and our health suffers.

From Wounded By Love: The Life and Wisdom of Elder Porphyrios, pp. 224-231

Troparion — Tone 8

Holy unmercenaries and wonderworkers, Cosmas and Damian, visit our / infirmities. / Freely you have received; freely give to us.


Οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός Ρώμης ,Να αγαπήσομε τον Χριστό και όλα θ’ αλλάξουν στη ζωή μας.

Οι άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός Ρώμης

Εορτάζουν στις 1 Ιουλίου

Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός Ρώμης Icon of Sts Cosmas and Damian of Rome Святые Косма и Дамиан, РимскиеCosma_e_Damiano

π. Παϊσιος

– Όταν κανείς είναι ψυχικά καλά, ο σωματικός πόνος ελαφρώνει. Όταν δεν είναι καλά ψυχικά, η άσχημη ψυχική κατάσταση επιδεινώνει την υγεία του. Πάρε έναν καρκινοπαθή που τον έχουν ξεγραμμένο οι γιατροί. Αν πιστεύη στον Θεό και βρεθή σε μια χαρούμενη πνευματική ατμόσφαιρα, μπορεί να ζήση περισσότερο, ενώ διαφορετικά μπορεί να λειώση από την στενοχώρια του και να σβήση μέσα σε λίγες εβδομάδες. Καμμιά φορά μπορεί κάποιος από ιατρικής πλευράς να είναι υγιής, οι εξετάσεις να μη δείχνουν τίποτε, αλλά, αν έχη κάτι που τον σακατεύει ψυχικά, τότε να μην είναι πραγματικά καλά. Γιατί οι περισσότερες αρρώστιες από την στενοχώρια ξεκινούν. Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάποιο ευαίσθητο σημείο. Μια στενοχώρια άλλον θα τον χτυπήση στο στομάχι, άλλον στο κεφάλι.

Το καλύτερο φάρμακο για μια αρρώστια είναι η πνευματική χαρά, γιατί σκορπάει την θεία Χάρη στην ψυχή. Η πνευματική χαρά έχει την μεγαλύτερη ιαματική δύναμη για όλες τις αρρώστιες. Είναι η θεϊκή αλοιφή που επουλώνει τις πληγές, ενώ η στενοχώρια τις ερεθίζει.


Άγ. Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης του Ωρωπού

Όλο αυτό τον καιρό είχα φρικτούς πόνους σ’ όλο μου το σώμα. Οι άλλοι έβλεπαν να πεθαίνω. Εγώ είχα παραδοθεί στην αγάπη του Θεού. Δεν προσευχόμουνα να με απαλλάξει απ’ τους πόνους. Ο πόθος μου ήταν να μ’ ελεήσει. Είχα ακουμπήσει σ’ Αυτόν, περίμενα να ενεργήσει η χάρις Του. Δεν φοβόμουνα το θάνατο. Στον Χριστό θα πήγαινα.

Πολλή ωφέλεια έχομε απ’ τις ασθένειες, αρκεί να τις υπομένομε χωρίς γογγυσμό και να δοξάζομε τον Θεό, ζητώντας το έλεός Του. Όταν αρρωστήσομε, το θέμα δεν είναι να μην πάρομε φάρμακα ή να πάμε να προσευχηθούμε στον Άγιο Νεκτάριο. Πρέπει να ξέρομε και το άλλο μυστικό· ν’ αγωνισθούμε ν’ αποκτήσομε την χάρι του Θεού. Αυτό είναι το μυστικό. Τα άλλα θα μας τα διδάξει η χάρις, δηλαδή το πώς θ’ αφεθούμε στον Χριστό. Εμείς δηλαδή περιφρονούμε την ασθένεια δεν τη σκεπτόμαστε, σκεπτόμαστε τον Χριστό απαλά, ανεπαίσθητα, ανιδιοτελώς κι ο Θεός κάνει το θαύμα Του προς το συμφέρον της ψυχής μας. Όπως λέμε στην Θεία Λειτουργία, «πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα».

«Εάν έχητε πίστιν και μη διακριθήτε ου μόνον το της συκής ποιήσετε, αλλά καν τω όρει τούτω είπητε άρθητι και βλήθητι εις την θάλασσαν, γενήσεται». Όταν η πίστη είναι πραγματική, είτε παίρνεις φάρμακο είτε δεν παίρνεις, θα ενεργήσει. Και με τους γιατρούς και τα φάρμακα ο Θεός ενεργεί.

Όλο το μυστικό είναι η πίστη· αδιάκριτη, απαλή, απλή και αφελής. Εν απλότητι και αφελότητι καρδίας».Να αγαπήσομε τον Χριστό και όλα θ’ αλλάξουν στη ζωή μας. …Αγαπήστε τον Χριστό. Γίνετε άγιοι. Ριχτείτε μόνο στην φιλία με τον Χριστό, μόνο στην αγάπη Του, μόνο στο θείο έρωτα.

Αν θέλετε να έχετε υγεία και να ζήσετε πολλά χρόνια, ακούστε τι λέει ο σοφός Σολομών: «Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου και βουλή αγίων σύνεσις· το δε γνώναι νόμον διανοίας εστίν αγαθής· τούτω γαρ τω τρόπω πολύν ζήσεις χρόνον και προστεθήσεταί σοι έτη ζωής».

Απολυτίκιον Αγ. Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού Ρώμης, Ήχος πλ. δ’.

Άγιοι Ανάργυροι και θαυματουργοί, επισκέψασθε τας ασθενείας ημών, δωρεάν ελάβετε, δωρεάν δότε ημίν.

From the divine apostles flowed rivers of living water across the whole world. St. Nicholai Velimirovich


Synaxis of the Holy, Glorious and All-Praised Twelve Apostles

Commemorated on June 30

The Father is my hope, the Son my refuge, the Holy Spirit my protection. Holy Trinity, glory to you.

St. Nicholai Velimirovich

 Living water means the Holy Spirit, as the Evangelist himself explains: He spake here of the Spirit.Thus, the Holy Spirit comes to abide in the one who believes in the Son of God, and spiritual, life-bearing rivers shall flow from his belly.

So also some people from a country far from God, iced-over and darkened by sin, did not believe the apostles when they proclaimed the good news about the living God in the heavens, about the Father, Who calls to Himself all who desire to call themselves His children; about the Son of God, Who appeared in the world as a Man, lived among people, suffered for people, arose in power and ascended in glory; about the Holy Spirit, Who descended upon them and conferred upon them heavenly gifts; about our bright and deathless fatherland in the heavens, from which sin alone separated us; about the purity of life that is demanded of us so that we might return to this heavenly fatherland of ours and become co-servants and brothers to the angels in eternal life. Others believed this joyful news, while others did not. From the divine apostles flowed rivers of living water across the whole world. Others came and drank their fill of this living water, while others did not. The apostles walked among people like gods, working miracles, healing all sicknesses and every infirmity, preaching repentance and forgiveness of sins. Some received them rejoicing, while others rejected them, angrily and mockingly. Those who accepted them also experienced communion with the Holy Spirit and the action of the Holy Spirit in them. And so the holy nation grew, and God’s Church spread and became established in the world. The seed grew and bore fruit. Thus was the house of truth, the cornerstone of which is our Lord Jesus Christ, sanctified by the All-Holy Spirit, spread to the four corners of the world, and its rooftop rose to the greatest heights of heaven.

Απόστολοι_Twelve Apostles_12 апостолов_Двенадцать апостолов_564As we celebrate today the feast of the Holy Spirit, which out of boundless love for God the Son and with boundless joy and obedience willed to descend upon earth and take into Its omnipotent hands the work of man’s salvation, let us also remember in grateful hymns the Most Holy Virgin Mary, upon whom the Holy Spirit descended earlier than It did to the apostles. God the Spirit descended upon the apostles as upon the Church, as upon the unanimous community of saints; but upon the Mother of God it descended as to a specially chosen person. The Holy Ghost shall come upon thee, and the power of the Highest shall overshadow thee (Lk. 1:35), announced the Archangel Gabriel to the Most Holy Virgin. And by the power of the Holy Spirit, she gave birth to a most beautiful Fruit, from Whom both heaven and earth are fragrant, and by Whom are nourished all the faithful from beginning to end. O Most Holy and Most Pure Theotokos, dawn and cradle of our salvation, our image of humility and obedience, Mediator and Prayerful Intercessor before the throne of God—pray unceasingly with the holy apostles for us!

O Heavenly King, Comforter, Spirit of truth, come also to us and abide in us, and remain in us as strength, light, and warmth, as our life and joy! Cleanse us of all impurity, and save our souls, O Good One! Fill our hearts with joy and our lips with hymns, that we may glorify and magnify Thee with the Father and the Son—the Trinity One in Essence and Undivided, now and ever, and unto the ages of ages. Amen.


Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _ 0030θ μικρ

Tone 2. Model Melody. By Andrew of Crete.

With what beauties of hymnody should we sing the praise of Peter and Paul? The wings of the knowledge of God, who flew through the ends of the earth and were lifted up high to heaven; the hands of the Gospel of grace, the feet of the truth of the proclamation, the rivers of wisdom, the arms of the Cross, through which he has cast down the arrogance of demons, Christ our God, who has great mercy.

Το ρήμα Κυρίου είναι δύναμη Θεού ,Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ζάχαρου


Αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας Ζάχαρου

Μέσα στην ανιαρή ροή των αιώνων ο λόγος του Κυρίου ενεργούσε κατά καιρούς στην καρδιά των Προφητών, για να καταστήσει ικανούς τους ανθρώπους να ανεύρουν και να ακολουθήσουν τα ίχνη της φωτεινής παρουσίας του Ζώντος Θεού.

Όταν ήλθε το πλήρωμα των καιρών, ο Υιός του Θεού και Κύριος της δόξης ήλθε αυτοπροσώπως και με τη θεϊκή εξουσία Του «ελάλησε», όλα όσα άκουσε από τον Ουράνιο Πατέρα. Οι λόγοι Του είναι «ρήματα ζωής αιωνίου»[1].
Κατεξοχήν μάρτυρες «των ρημάτων της ζωής ταύτης»[2] υπήρξαν οι άγιοι Απόστολοι. Ο κραταιός Πέτρος και πριν ακόμη από την Πεντηκοστή είχε τη μεγαλύτερη εμπειρία του ζωηφόρου ρήματος του Κυρίου. «Εγένετο ρήμα Κυρίου επί Πέτρον», και ο Πέτρος άπαντα: «Επί τω ρήματί Σου χαλάσω το δίκτυον» [3].

«Επί τω ρήματί Σου χαλάσω το δίκτυον», ήταν η έκφραση της υπακοής του Πέτρου, που απεγνωσμένος για τον κόπο όλης της νύχτας παραδίδεται στο θέλημα του Ιησού. Και το θαύμα έγινε: «συνέκλεισε πλήθος ιχθύων πολύ». Ο Πέτρος έτυχε του εφετού. Στη θαυμαστή καρποφορία τού ρήματος αναγνώρισε τη θειότητα του Διδασκάλου και, γεμάτος θάμβος για τον άγνωστο ακόμη Επιστάτη, αναφωνεί: «Έξελθε απ’ εμού ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί, Κύριε». Και τότε καταξιώνεται της μεγάλης χάριτος να δεχθεί την ουράνια κλήση• να γίνει μαθητής του Χριστού, να αφήσει τα πάντα και να Τον ακολουθήσει.

Το ρήμα Κυρίου είναι δύναμη Θεού που εξέρχεται από το στόμα Του και όταν φθάνει στον άνθρωπο φέρει μαζί του όλο τον πλούτο της αιώνιας ζωής. Του παρέχει αποκάλυψη και γνώση του μέλλοντος αιώνος. Είναι φορτωμένο με την ενέργεια του Πνεύματος της Ζωής και πεπυρωμένο με το υπερνοητό Φως της Βασιλείας του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αυτό το ρήμα Κυρίου με θεοπρεπή και άρρητο τρόπο τρέφει τους Αγγέλους και ζωοποιεί τους Δικαίους απ’ αρχής αιώνος. Είναι άνοιγμα Ουρανού και φως επί της γης.

Αυτά τα άρρητα ρήματα που δόθηκαν στους Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης και λαλήθηκαν στους άγιους Αποστόλους της Νέας Διαθήκης, κατατέθηκαν γραπτώς για χάρη μας, ως μαρτυρία, και ως κληρονομιά. Και έτσι από τα ζωηφόρα ρήματα έχουμε τα Ιερά Γράμματα, τις Άγιες Γραφές.

Τα Ιερά Γράμματα περιγράφονται από τον ‘Ησαΐα ως άνθρακες. Μέσα στην Εκκλησία, καθώς ο πιστός τα διαβάζει και τα ακούει στη Θεία Λειτουργία, χάρη στην πίστη του στον ρηματοδότη Χριστό και στην επίνοια του Παρακλήτου Πνεύματος, οι άνθρακες αυτοί πυρώνονται, θερμαίνουν την καρδιά και λαμπρύνουν τον νου, και τα Ιερά Γράμματα μεταβάλλονται και πάλι σε ρήματα ζωής αιωνίου, που κυοφορούν μέσα στον άνθρωπο Πνεύμα σωτηρίας. «Τα ρήματα ά Εγώ λαλώ υμίν, πνεύμα έστι και ζωή έστιν» [4].

Ο Κύριος Ιησούς έσπειρε πάνω στη γη άφθαρτη σπορά τα ζωηφόρα ρήματά Του, που αναγεννούν στην αιώνια ζωή όσους τα δέχονται με πίστη και έχουν την πεποίθησή τους στη δύναμη του ‘Ονόματος Του. Με το έργο της θυσίας Του κατάφερε για τον αμαρτωλό άνθρωπο αιώνια λύτρωση και έγινε ο νέος Αδάμ, ο καινούργιος γενάρχης, ο «Πατήρ του μέλλοντος αιώνος»5. Τα πάντα έχουν ανακεφαλαιωθεί «εν τω Χριστώ, τα επί τοις Ουρανοίς και τα επί της γης»[6].

Πρώτοι κληρονόμοι της πατρότητας του Κυρίου αναδείχθηκαν οι αυτόπτες μάρτυρες της Αναστάσεώς Του και υπηρέτες του λόγου Του, οι Απόστολοι. Γι’ αυτό και με άγια παρρησία ο μέγας Παύλος νουθετεί τα αγαπητά του τέκνα, τους Κορινθίους: «Εάν γαρ μυρίους παιδαγωγούς έχητε εν Χριστώ, αλλ’ ου πολλούς πατέραςεν γαρ Χριστώ Ιησού διά του Ευαγγελίου εγώ υμάς εγέννησα»[7].

[1]. Ιωάν. 6, 68.
[2] Βλ. Πραξ. 5, 20.
[3] Βλ. Λουκ. 5, 5.
[4] Ιωάν. 6, 63.
[5] Ησ. 9, 6.
[6] Εφεσ. 1, 10.
[7] Α’ Κορ. 4, 15.
Πηγή: Αρχιμανδρίτου Ζαχαρία (Ζάχαρου), Το χάραγμα του Χριστού στην καρδιά του ανθρώπου, Έκδοσις Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας 2015.

ΠΑΥΛΟΣ ΑΠ_υμνος αγαπης_ya-2

Μύρον εξεκενώθη ταις ψυχαίς υμών όντως, καυθέν του Παρακλήτου τη θέρμη, και τον κόσμον ευωδίας έπλησε θαυμάτων πλήθη, Απόστολοι Κυρίου, τοις εκ καρδίας μέλπουσι τον ύμνον˙


Hymn of Praise SAINT PETER SAINT PAUL, Saint Nikolai Velimirovič

Πέτρος και Παύλος_Peter and Paul Apostles_апостолы Петр и Павел_Св.ап.Петар и Павле (5)

The Holy Glorious and All-Praised Leaders of the Apostles, Peter and Paul

Commemorated on June 29

Hymn of Praise

Unlearned and learned but equal in spirit
And in the love of God, as strong as angels,
Peter a simple man, Paul educated
Both illumined, by the grace of the Spirit,
Two flaming candles, unquenchable candles,
Towering and beautiful, two brilliant stars.
Traversed the earth and spread the light
Nothing did they take, to men they gave all,
Completely poor, the world they enriched,
Prisoners and servants, conquered the entire world,
With the teaching of Christ, enriched the world,
With a new weapon, conquered the entire world:
By humility and peace and meekness blessed,
Prayer and fasting and mercy powerful.
When to them, that stormy day, arrived the stormy night
Bloodthirsty Nero, their life cut short.
But when the ruler of the world, a command issued
And to suffering, gave over Peter and Paul
The world was theirs and not his [Nero’s] anymore,
By death, the apostles gained the Kingdom.

The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič for Old Calendar date June 29, and New Calendar date July 12.

Πέτρος και Παύλος_Peter and Paul Apostles_апостолы Петр и Павел_peterpaul1

Glory. Tone 5. By Vyzantios.

As the wisdom of God, the co-eternal Word of the Father, foretold in the Gospel, you are the fruitful branches, all-praised Apostles; you bear on your shoots the ripe and lovely grape cluster, which we faithful eat and experience a taste which brings delight. Peter, rock of the faith, and Paul, boast of the inhabited world, establish the flock which you have gained by your teachings.

At the Liti, Idiomel Stichera. Tone 2. By Germanos. 

Peter, Prince of the glorious Apostles, the rock of the faith, and inspired Paul, the preacher and beacon of the holy Churches, as you stand before the throne of God intercede with Christ on our behalf.

Paul, mouth of the Lord, foundation of doctrines, once the persecutor of Jesus my Saviour, but now become first throned of the Apostles, blessed one; therefore you saw things ineffable, O wise one, when you ascended to the third heaven, and you cried: Come with me, and let us not be deprived of the blessings.

Οι απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης στη φυλακή


Άγιοι Πέτρος και Παύλος Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι

Εορτάζουν στις 29 Ιουνίου

Οι απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης στη φυλακή

Μετά την Πεντηκοστή, γεμάτοι από τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, οι Απόστολοι όχι μόνον κήρυτταν την αλήθεια για τη ζωή και το έργο του Χριστού, αλλά και θαύματα πολλά έκαναν, «σημεία και τέρατα», όπως αναφέρουν «Οι Πράξεις των Αποστόλων».

Πέτρος _Peter Apostle_апостолы Петр__ΝΑΓΚΟΡΙΤΣΙΝΟ_0_9bd7b_357258f5_origΈτσι, μόλις έβλεπαν οι άνθρωποι τους Αποστόλους, ιδιαίτερα τον Πέτρο και τον Ιωάννη, έβγαζαν αμέσως στους δρόμους και στις πλατείες τους αρρώστους τους πάνω στα κρεβάτια τους. Έφθανε να τους αγγίξουν ή και μόνο η σκιά τους να πέσει πάνω σ΄ αυτούς, για να γίνουν αμέσως καλά και να σηκωθούν απ΄ το κρεβάτι. Ακόμη κι από πόλεις και χωριά γειτονικά έφερναν στην Ιερουσαλήμ ασθενείς ή δαιμονισμένους, για να θεραπευθούν από τους Αποστόλους. Όλα αυτά δεν άρεσαν καθόλου στον Αρχιερέα ούτε στους Φαρισαίους ούτε και στους Σαδδουκαίους. Ζήλια τους κυρίεψε, γιατί απ΄ αυτούς δε γίνονταν τέτοια θαύματα.
Με εντολή τους, λοιπόν, συνέλαβαν οι στρατιώτες τον Πέτρο και τον Ιωάννη και τους σιδηροδέσανε στη φυλακή. Την ίδια νύχτα όμως παρουσιάστηκε στο δεσμωτήριο άγγελος Κυρίου. Έλυσε τα δεσμά τους, άνοιξε τις πόρτες της φυλακής και, βγάζοντας έξω τους Αποστόλους, είπε: «Να πάτε στον περίβολο του Ναού, όπου μαζεύεται πολύς κόσμος, κι εκεί, μπροστά σε όλους, με θάρρος να διδάσκετε τους ανθρώπους. Να τους πείτε όλα όσα σας έλεγε ο Κύριος κι όσα οι ίδιοι είδατε με τα μάτια σας και ζήσατε κοντά του».(Πράξ. 5, 17-42).

Οι Απόστολοι πρωί-πρωί βγήκαν στον περίβολο του Ναού κι έκαναν ό,τι τους είπε ο άγγελος.

Στο μεταξύ ο Αρχιερέας και όλο το Συνέδριο των Εβραίων έστειλαν απεσταλμένους στη φυλακή, για να φέρουν μπροστά τους τους Αποστόλους, για να τους δικάσουν. Οι απεσταλμένοι τους όμως γύρισαν και τους είπαν: «Τη φυλακή τη βρήκαμε κλειστή, τις πόρτες ασφαλισμένες και τους φύλακες στη θέση τους, αλλά, όταν ανοίξαμε να πάρουμε τους φυλακισμένους, δεν τους βρήκαμε μέσα».

Κι ενώ έμεναν σαστισμένοι να αναρωτιούνται τι να έγινε τάχα, ήρθε κάποιος και τους έφερε την είδηση: «Να, αυτοί που εσείς τους είχατε κλείσει στη φυλακή, βρίσκονται στον περίβολο του Ναού, όπου φανερά και άφοβα διδάσκουν τον λαό».

ΠΑΥΛΟΣ  ΟΡΦΤότε οι Φαρισαίοι έστειλαν τους στρατιώτες και τον αξιωματικό να φέρουν στο Συνέδριο, χωρίς βία, με το καλό, τους δύο Αποστόλους, για να τους δώσουν εξηγήσεις για το τι και γιατί τα έκαναν αυτά….

Ο αρχιερέας τους έκανε αυστηρή παρατήρηση για τη συνεχιζόμενη διδασκαλία στο Ναό. Ο Πέτρος με παρρησία διακήρυξε την Ανάσταση του Χριστού και τόνισε ότι είναι προτιμότερο να υπακούουν στο Θεό παρά στους ανθρώπους (Πράξ. 5,29-32).
Τα μέλη του Συνεδρίου όταν τ’ άκουσαν αυτά έγιναν έξαλλα και θα θανάτωναν τους Αποστόλους, αν δεν παρενέβαινε ένας νομοδιδάσκαλος, ο Γαμαλιήλ, λέγοντας για τους Αποστόλους «Αν αυτό που σκέφτονται ή αυτό που κάνουν προέρχεται από ανθρώπινη δύναμη, θα διαλυθεί μόνο του. Αν όμως προέρχεται από το Θεό, δε θα μπορέσετε να το διαλύσετε, για να μην πω ότι μπορεί να βρεθείτε τελικά και θεομάχοι (Πράξ. 5,38-39)».
Μετά από αυτά τα λόγια οι Απόστολοι, αφού μαστιγώθηκαν και απειλήθηκαν, αφέθηκαν ελεύθεροι.


Απολυτίκιον Πέτρου και Παύλου Αποστόλων, Ήχος δ’.

Οι των Αποστόλων πρωτόθρονοι, και της Οικουμένης διδάσκαλοι, τω Δεσπότη των όλων πρεσβεύσατε, ειρήνην τη οικουμένη δωρήσασθαι, και ταίς ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.

The Saints, the friends of God and mine, Saint Nikolai Velimirovič

The Saints, the friends of God and mine

Απόστολοι_Twelve Apostles_12 апостолов_ Kostandin Zografi Mbledhja e apostujve Shek_ XVIII, V_  4 Shkurt 1762A true friend prays to God for his friend. A true friend is concerned about the salvation of the soul of his friend. To dissuade a friend from false paths and to direct him on the path of truth, that is precious friendship. The saints of God are the best friends of mankind.

Two youths, Barnabas and Paul, were friends while together they were attending the school of Gamaliel. When Barnabas became a Christian, he persistently and tearfully prayed to God that He would also enlighten the mind and turn the heart of Paul in order that he becomes a Christian. Barnabas often spoke to Paul about Christ the Lord but Paul ridiculed him and considered him as one led astray. However, the Good Lord did not leave the prayers of Barnabas without fruit. The Good Lord appeared to Paul and turned him from the path of falsehood to the path of truth. The converted Paul then fell before the feet of his friend and cried out: “O Barnabas, teacher of truth, I am now convinced that everything which you spoke to me about Christ is the truth!” Barnabas wept with joy and embraced his friend. Barnabas, the friend saved the soul of his friend by his fervent prayer. If Barnabas has succeeded to place Paul as the emperor of Rome, he would have done less for him than what he succeeded in doing with prayer to bring him to the truth.

The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič for Old Calendar date June 11, and New Calendar date June 24.

Apolytikion Of the Saints. Tone 4.

Clothed as in purple and fine linen with the blood of your Martyrs throughout the world, your Church cries out to you through them, Christ God: Send down your pity on your people; give peace to your commonwealth, and to our souls your great mercy.

Κάθε καλό γίνεται από το Θεό, εμείς είμαστε απλά όργανά Του. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ΗΛΙΑΣ_1-19«Ουκ είδον δίκαιον, λέει ο Προφήτης, έγκαταλελειμμένον, ουδέ το σπέρμα αυτού ζητούν άρτους (Ψαλμός 36: 25)»Αλλοίμονο μας αν, φροντίζοντας υπερβολικά για τον εαυτό μας, δεν επιρρίπτουμε την μέριμνά μας και την ελπίδα μας στον Θεό, ο οποίος φροντίζει για μας! Ας μην είμαστε ολιγόπιστοι, αλλά καλύτερα ας ζητούμε «πρώτον την βασιλείαν του Θεού και ταύτα πάντα προστεθήσεται ημιν» σύμφωνα με τον λόγο του Σωτήρα μας (Ματθ. στ΄ 33).

Όλα όσα έκανε ο Θεός είναι καλά λίαν. Αυτό είναι πέρα για πέρα αληθινό. Όλη η κτίση έγινε για να υπηρετήσει τον άνθρωπο, να τον βοηθήσει, όχι να τον βλάψει. Αν και υπάρχουν πράγματα που εμποδίζουν τη φυσική ικανοποίηση του ανθρώπου, ακόμα κι αυτά λειτουργούν για το καλό της ψυχής του, να την χαρο­ποιούν και να την εμπλουτίζουν….Οτιδήποτε λοιπόν είναι του Θεού, είναι καλό. Η πηγή βγάζει μόνο ό,τι περιέχει, όχι ό,τι θέλει. Δεν υπάρχει κακό στο Θεό. Πώς λοιπόν μπορεί να προκύψει κακό από Εκείνον, τη μοναδική πηγή του καλού; 

Οι αρρώστιες κι οι δυστυχίες που βρήκαν πολλούς από τους βασιλιάδες του Ισραήλ, επειδή έπραξαν το κακό ενώπιον του Κυρίου (βλ. Α7 Βασ. 25, 30), ήταν συνέπεια της αμαρτίας τους. Οι αρρώστιες κι οι δυστυχίες όμως που επιτρέπει ο Κύριος να επισκεφτούν τους δίκαιους, δεν είναι έργο του πονηρού αλλά φάρμακο, τόσο για τους ίδιους τους δίκαιους όσο και για τους δικούς τους, που κατανοούν πως τα βάσανα τα στέλνει ο Θεός για το καλό τους. Τα βάσανα που έρχονται από τις επιθέσεις των πονηρών πνευμάτων στον άνθρωπο ή είναι συνέπεια της αμαρτίας, είναι κακά. Εκείνα τα βάσανα που επιτρέπει ο Θεός, για να καθαρίσει τελείως τον άνθρωπο από την αμαρτία, να τον ελευθερώσει από την τυραννία του πονηρού και να τον φέρει κοντά Του, είναι καθαρκτικά. Αυτά δεν προέρχονται από το διάβολο ούτε και είναι από μόνα τους κακά. Προέρχονται από το Θεό και λειτουργούν για το καλό του ανθρώπου. «Αγαθόν μοι ότι εταπείνωσάς με, όπως αν μάθω τα δικαιώματά σου» (Ψαλμ. ριη’ 71), λέει ο προφητάνακτας Δαβίδ…Όλα όσα μας στέλνει ο ουράνιος Πατέρας μας, πρέπει να τα δεχόμαστε με ταπείνωση και υπα­κοή. Κάθε καλό γίνεται από το Θεό, εμείς είμαστε απλά όργανά Του. 

Ο Κύριος έδωσε μεγάλη έμφαση στο θέμα της πίστης. Η πίστη μπορεί να μετακινήσει και όρη. Δεν αδυνατεί τίποτα μπροστά της… Γι’ αυτό έχετε πίστη σ’ Εκείνον, για να σας δώσει πίστη δυνατή, που ενεργεί πέρα από την ανθρώπινη δύναμη». Αν έχετε πίστη έστω όσο ο κόκκος του σιναπιού, τα βουνά θα υποχωρήσουν μπροστά σας και θα μετακινηθούν από το ένα μέρος σε άλλο…Είναι όμως τα ψηλά βουνά πιο φοβερά φορτία για τον άνθρωπο από τις εγκόσμιες μέριμνες, τους εγκόσμιους δεσμούς και τις αλυσίδες των παθών; Εκείνος που μπορεί να σηκώσει τα βάρη αυτά από την ψυχή του ανθρώπου και να τα ρίξει στη θάλασσα, σίγουρα έχει μετακινήσει το μεγαλύτερο βουνό του κόσμου.«Τούτο δε το γένος ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία» (Ματθ. ιζ’ 21). Η νηστεία κι η προσευχή είναι οι δύο πυλώνες της πίστης..

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ομιλίες Δ’ – Κυριακοδρόμιο,Κυριακή Ιʼ Ματθαίου: Η δύναμη της πίστης ,Εκδ. Πέτρου Μπότση, 2012

Sunday of All Saints.Metropolitan Anthony of Sourozh

Γεώργιος_Δημήτριος_Προκοπιος_Αρτεμιος_ george-dimitri-procopius-artemy-17c_hilanderathos_Георгий_Димитрий_Прокопий_Артемий_2196.5883Metropolitan Anthony of Sourozh
June 9, 1996

In the name of the Father, the Son and the Holy Ghost.

Today we are keeping the Day of All Saints, of all those who have heard Christ speak, whose hearts and minds have been set afire, and went out into the world to bring to the whole world the good news. The news that God has so loved the world, that He has entered into it never to leave it, and that in His Resurrection He has taken all that is the world – in His Flesh the whole visible world, in His soul all the human world – and has established it on the right hand of the Father.

This is not only the glory of the Church, it is a call addressed to each of us. To-day we are called by the Gospel, we are encouraged by the Epistle, so to love God as to become truly His disciples, and that means that our faith in Him must be and become, day after day, more truly faithful, so that seeing us, seeing how we live, seeing who we are, people could believe that Christ has come to save the world and is worth following as a Master and as a Friend.

St James, speaking to people of his time said: If you want to show me your faith without your works, I will show you my faith by my works… Let us then go into the world to bring to a world which is in great misery now, in distress that it has lost its way, the good news. Not only the news that God has come and is in our midst, that He has shown us the way, that He is the way and He has given an example for everyone to follow, not in a slavish way, not as a hireling, but with the joy that following this way means that we are fulfilled and that life is deep in us and it can flow on to others.

This is the message of to-day’s feast. In the next two weeks we will keep more particularly the feast of the Saints of Russia, and the feast of the Orthodox Saints of these islands, – people of our blood, our flesh, our kin. Let us think of them and let us try to live in such a way that they may rejoice that they have a following worthy of Christ and worthy of their lives. Amen.


Prosomio of the Saints. Tone 4.

The Martyrs made the earth heaven by the radiance of their virtues, they imitated the death of Christ, they trod the way which brings immortality, they purified the passions of mortals by the surgery of grace, they competed nobly with their whole soul in all the world: let them be praised.

Ο Θεός μας εξέλεξε προ καταβολής κόσμου για την αγιότητα, Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η τελευταία Κυριακή του «Πεντηκοσταρίου». Η Κυριακή των Αγίων Πάντων είναι η σφραγίδα και το τέλος της μεγάλης εορταστικής αυτής περιόδου και μας παρουσιάζει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τους Αγίους Πάντες, τους «την γην ουρανώσαντας». Είναι απόδειξη του έργου της Εκκλησίας και παρουσιάζει «όσα αγαθοδότως ηγίασε το πνεύμα το Άγιον» στον κόσμο.

Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πάντες31bigΜόνον η Εκκλησία διδάσκει και καταδεικνύει ότι πριν δημιουργηθεί ο κόσμος προϋπήρχε ένα σχέδιο για τον κόσμο. Το σχέδιο αυτό υπήρχε στη σοφία, τη βούληση και τη δύναμη του Θεού. Εμείς οι χριστιανοί συμπεριλαμβανόμαστε στο σχέδιο, ως Εκκλησία του Θεού. Σύμφωνα μ’ αυτό ο Θεός μας εξέλεξε προ καταβολής κόσμου για την αγιότητα, τη δικαιοσύνη και την αγάπη. Ο Θεός μας εξέλεξε εκ των προτέρων και μας υιοθέτησε δι’ Εκείνου. Διά τίνος; Διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ό,τι είμαστε για τον Θεό, είμαστε διά του Ιησού Χριστού. Εκτός Ιησού Χριστού ο άνθρωπος δεν έχει κανένα δεσμό και καμία σχέση και καμία συγγένεια με τον Θεό! Συνεπώς, η εκλογή και η υιοθεσία μας έγινε διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Εκείνος μας εξέλεξε, προορίσας ημάς εις υιοθεσίαν διά Ιησού Χριστού εις αυτόν, κατά την ευδοκίαν του θελήματος αυτού (Εφεσίους 1,5)- όπως κάποτε είχε εκλέξει τον Ισραήλ ανάμεσα στα έθνη της γης.

Ουδείς ας μην ισχυριστεί πως τάχα αυτή η εκλογή του Θεού καταστρέφει την ελεύθερη βούληση του ανθρώπου, με αποτέλεσμα ούτε ο χριστιανός να έχει αξία, επειδή είναι χριστιανός, ούτε ο ειδωλολάτρης να καταδικάζεται, επειδή είναι ειδωλολάτρης. Όχι, αυτή η ερμηνεία είναι τελείως εσφαλμένη! Διότι κάποτε ο Θεός εξέλεξε τον Ισραήλ και κάποιοι από τον λαό του Ισραήλ χάθηκαν, ενώ άλλοι σώθηκαν. Εξέλεξε επίσης την αγία Εκκλησία Του, καλώντας όλα τα έθνη και τους λαούς σ’ αυτήν. Η σωτηρία αυτών που Εκείνος εξέλεξε δεν εξαρτάται από μόνη την εκλογή του Θεού, αλλά και από τη θέληση και τον αγώνα του ανθρώπου!

Προαιώνιε Θεέ και Δημιουργέ, ο οποίος μας εξέλεξες για τη σωτηρία, προτού καν μας δημιουργήσεις, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν.

(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο πρόλογος της Αχρίδος», εκδ. Άθως)

ΓΕΩΡΓΙΟΣ-1031 (1)

Σοφίας Σολομώντος το Ανάγνωσμα
(Κεφ. 3, 1-9)

Η ζωή όμως των δικαίων ευρίσκεται κάτω από το παντοδύναμον προστατευτικόν χέρι του Θεού, και καμμιά θλίψις και βάσανος δεν θα τους εγγίση, χωρίς ο Θεός να το επιτρέψη. Εις τα μάτια των αφρόνων ο θάνατός των εθεωρήθη ως αφανισμός και μηδένισις και η έξοδός των από τον κόσμον αυτόν ως οδύνη και τιμωρία• η αναχώρησίς των από την ζωήν αυτήν ως όλεθρος και απώλεια. Εκείνοι όμως υπάρχουν και ζουν εν ειρήνη. Διότι και εάν ακόμη εις τα μάτια των ανθρώπων και εκ μέρους των ανθρώπων πάσχουν και θλίβωνται, έχουν αυτοί σταθεράν και ακλόνητον την πεποίθησίν των εις την αθάνατον και μακαρίαν ζωήν. Και εάν ολίγον ταλαιπωρηθούν και βασανισθούν εις την παρούσαν ζωήν, θα λάβουν μεγάλας αμοιβάς και βραβεία εις την αιωνιότητα. Διότι ο ίδιος ο Κύριος έθεσεν αυτούς υπό δοκιμασίαν δια των θλίψεων και τους εύρεν αξίους να βραβευθούν και να αμειφθούν από αυτόν. Τους εδοκίμασεν, όπως ο χρυσοχόος δοκιμάζει και καθαρίζει τον χρυσόν δια του πυρός, και τους εδέχθη ευαρέστως, όπως δέχεται τα προσφερόμενα ολοκαυτώματα των θυσιών. Αυτοί, όταν ο παντοδύναμος και πανάγαθος Κύριος τους επισκεφθή, θα λάμψουν και σαν σπινθήρες εις τις καλαμιές θα διατρέχουν λαμπρά τας κοινωνίας των ανθρώπων. Αυτοί θα αναδειχθούν κριταί και δικασταί των ασεβών ανθρώπων. Θα κυριαρχήσουν επάνω στους λαούς, διότι ο Κύριος θα είναι βασιλεύς των στους αιώνας των αιώνων. Όσοι έχουν στηριγμένην ακλόνητον την πεποίθησίν των στον Θεόν, θα γνωρίσουν και θα κατανοήσουν την αλήθειαν• και οι πιστοί με αγάπην θα υπομένουν τας δοκιμασίας και θα παραμένουν πλησίον του Θεού, διότι η θεία χάρις και το έλεος δίδονται στους οσίους του Θεού και η στοργική του εποπτεία και προστασία στους εκλεκτούς του.

Απολυτίκιον Αγίων Πάντων. Ήχος α’. Του λίθου σφραγισθέντος.
(Ποίημα του οσίου Νικοδήμου του ῾Αγιορείτου)

Βλαστούς ευαγγελίου και καρπούς αμαράντους, χορούς αγίων Πάντων ευφημήσωμεν πάντες, εν ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς, μιμούμενοι αυτών τας αρετάς, και αγώνας τους γενναίους, από ψυχής συμφώνως ανακράζοντες· δόξα τω στεφανώσαντι υμάς· δόξα τω αγιάσαντι· δόξα τω εν τη γη και ουρανώ υμάς δοξάσαντι.