iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Μείναμε μαζί σ’ όλη μας τη ζωή…Όσιος αββάς Ανούβ

Χριστὸς ἀνέστη! Ἀληθῶς ἀνέστη!
Christ is risen! Truly He is risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristusir augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Όσιος αββάς Ανούβ ο σημειοφόρος και αναχωρητής εν Αιγύπτω (5ος αιών)

Εορτάζει στις 6 Ιουνίου

* Σημειοποιόν και θανών Aνούβ χάριν,
Tοις ζώσιν ως ζων μέχρι δεύρο δεικνύει1.

Περί του αββά Ανούβ

Ποιμήν ο Μέγας-Прп. Пимена Великого-Saint Poimen the Great-pimen_vel__velikijΔιηγήθηκε ο αββάς Ιωάννης ότι ο αββάς Ανούβ και ο αββάς Ποιμήν και τα υπόλοιπα (πέντε) αδέλφια τους, προερχόμενοι από μία κοιλία και γενόμενοι Μοναχοί στην Σκήτη, όταν ήλθαν οι (βάρβαροι) Μαζικές και την ερήμωσαν για πρώτη φορά, αναχώρησαν από εκεί και ήλθαν σε κάποιο τόπο ονομαζόμενο Τερενούθι, μέχρι να σκεφθούν που πρέπει να μείνουν. Και έμειναν εκεί σε κάποιο παλαιό (ειδωλολατρικό) ναό μερικές ήμερες. Και είπε ο αββάς Ανούβ στον αββά Ποιμένα: «Κάνε αγάπη εσύ και τ’ αδέλφια σου, να ασκήσει την ησυχία ο καθένας ξεχωριστά και να μη συναντήσουμε ο ένας τον άλλο αύτη την εβδομάδα».

Και είπε ο αββάς Ποιμήν: «Θα κάνουμε όπως θέλεις». Και έτσι έκαναν. Σ’ εκείνο τον (ειδωλολατρικό) ναό υπήρχε ένα λίθινο άγαλμα. Και σηκωνόταν το πρωί ο Γέροντας και πετροβολούσε το πρόσωπο του αγάλματος και το απόγευμα έλεγε σ’ αυτό: «συγχώρεσε με». Και συμπλήρωσε την εβδομάδα κάνοντας έτσι. Το Σάββατο συναντήθηκαν μεταξύ τους και είπε ο αββάς Ποιμήν στον αββά Ανούβ: «Σε είδα, αββά, αυτή την εβδομάδα να πετροβολείς το πρόσωπο του αγάλματος και να του ζητείς συγχώρηση κάνοντας μετάνοια. Πιστός άνθρωπος κάνει τέτοια πράγματα;».

Και αποκρίθηκε ο Γέροντας: «Και αυτό το πράγμα για σας το έκανα. Καθώς με είδατε να πετροβολώ το πρόσωπο του αγάλματος, μήπως μίλησε ή οργίστηκε;». Και είπε ο αββάς Ποιμήν: «Όχι». «Και πάλι όταν του έβαλα μετάνοια, μήπως ταράχθηκε και είπε “δεν συγχωρώ”;». Και είπε ο αββάς Ποιμήν: «Όχι».
Και είπε ο Γέροντας (Ανούβ): «Κι’ εμείς, λοιπόν, είμαστε επτά αδέλφια. Εάν θέλετε να μείνουμε μαζί, ας γίνουμε όπως αυτό το άγαλμα, το όποιο εάν το βρίσουνε ή το δοξάσουνε δεν ταράζεται. Εάν δεν θέλετε να γίνει έτσι, να, τέσσερις πύλες υπάρχουν στο ναό• ο καθένας ας πορευθεί οπού θέλει». Και έπεσαν κάτω λέγοντας στον αββά Ανούβ: «Όπως θέλεις, πάτερ, θα κάνουμε και θα ακούμε όσα μας λέγεις».

Είπε ο αββάς Ποιμήν ότι «Μείναμε μαζί σ’ όλη μας τη ζωή εξασκώντας την (μοναχική) εργασία σύμφωνα με τον λόγο πού μας είπε ο Γέροντας (Ανούβ), ο όποιος όρισε έναν από μας οικονόμο, και κάθε τι που μας ετοίμαζε το τρώγαμε και ήταν αδύνατο να πει κάποιος από μας “φέρε μας τίποτε άλλο” ή να πει ότι “δεν θέλουμε να το φάμε αυτό”. Και περάσαμε όλο τον χρόνο της ζωής μας με (πνευματική) ανάπαυση και ειρήνη».

(Από τη «Φιλοκαλία…» της σειράς Ε.Π.Ε, Αποφθέγματα Γερόντων, τόμ. 1, σελ.143-147. Στο μεταφρασμένο κείμενο έγινε γλωσσική και γραμματική απλοποίηση – βελτίωση).
Advertisements

Comments are closed.