iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Προσευχή μέσα στο πνεύμα της σταυρωμένης αγάπης, Μητροπολίτου Σουρόζ Anthony Bloom

Ανάληψη_The Ascension of the Lord_ Вознесение Господне __0g-dj9pxbM

Προσευχή μέσα στο πνεύμα της σταυρωμένης αγάπης

Μητροπολίτου Σουρόζ Anthony Bloom

Το ζήτημα είναι να γνωρίζουμε με ποιο τρόπο θα μπορέσει ο παλμός της καρδιάς μας να συγχρονιστεί με τον παλμό της καρδιάς του Θεού, μέσα σε ατμόσφαιρα αρμονίας μεταξύ ημών και του Θεού που ομολογούμε. Σε κάθε θεία Λειτουργία, πριν απαγγείλουμε το Σύμβολο της Πίστεως, μας ζητείται να διακηρύξουμε- «Αγαπήσωμεν αλλήλους, ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν Πατέρα, Υιόν και Άγιον Πνεύμα, Τριάδα ομοούσιον και αχώριστον». Αυτό άραγε δεν δείχνει καθαρά πώς αποτελεί ψέμα το να εξομολογούμαστε σ’ ένα Θεό αγάπης, τη στιγμή που παραμένουμε μακριά από τη σταυρωμένη Αγάπη του Χριστού; Και δεν είμαστε άραγε ψεύτες όταν διατρανώνουμε την πίστη μας στον Θεό της αγάπης, αλλά δεν είμαστε σε θέση να συμπεριφερόμαστε μεταξύ μας (όχι μόνο σε τούτο τον Ναό, όπου στεκόμαστε δίπλα-δίπλα) έτσι όπως μας συμπεριφέρεται ο Θεός;

Όταν αποφασίζουμε να πορευτούμε σε τούτο τον δρόμο, οφείλουμε να μάθουμε να προσευχόμαστε χωρίς προσευχητάρι _ το ζήτημα δεν είναι να «πιπιλίζουμε» προσευχές, αλλά να ζούμε από αυτές, να τις καθιστούμε ζωντανή εμπειρία. Το σπουδαιότερο είναι να μάθουμε πώς να στεκόμαστε μπροστά στον Θεό και με ποιό τρόπο να προσευχόμαστε σε Αυτόν. Ο Θεοφάνης ο Έγκλειστος λέει ότι η κάθε προσευχή περιέχει το βίωμα του Αγίου που τη συνέθεσε. Δεν έχει συνταχτεί σε ένα γραφείο, αλλά είναι μία κραυγή που βγήκε από την ψυχή• μετά από πολλά χρόνια αγώνων και αργής πνευματικής αύξησης, ξεχύθηκε από την καρδιά όπως το αίμα• μέσα της ενυπάρχουν η ζωή του αγίου, τα βιώματά του για τον Θεό, για τον ίδιο του τον εαυτό και τη ζωή του, η μετάνοια και το αγαλλίαμά του. Βέβαια είναι αδύνατον να συνδεθούμε πλήρως βιωματικά, με όλες τις προσευχές που υπάρχουν στο προσευχητάρι. Μπορούμε όμως πάντα, σε κάθε προσευχή, να βρούμε κάποια λόγια με τα όποια θα νιώθουμε βαθιά οικειότητα. Και από κάθε προσευχή θα μπορούμε να μαθαίνουμε αυτά που ο εν λόγω Άγιος γνώριζε για τον Θεό και τον άνθρωπο, για τη μετάνοια και τη χαρά της σωτηρίας.
Είναι λοιπόν πολύ βασικό, ανεξάρτητα από τη διάθεσή μας, να διαβάζουμε αυτές τις προσευχές, όχι «από καθήκον», αλλά με προσοχή και με άνεση χρόνου. Δεν είναι καθόλου αναγκαίες στον Θεό, αν η ανάγνωση μας γίνεται με μισή καρδιά. Είναι σημαντικό να τις διαβάζουμε όπως ακούμε τη μουσική – «εξ όλης της ψυχής» – διακρίνοντας όχι μόνο τους ήχους αλλά και την ψυχή του συνθέτη. Και μέσω της ψυχής του θα ανακαλύψουμε, ίσως όχι σε τέλειο βαθμό, κάτι πολύ μεγάλο και πολύ βαθύ, που εκείνος κατάφερε να συλλάβει και να εκφράσει όμορφα.

…Μετά την εναρμόνιση των ψυχών μας με τις διδαχές, το παράδειγμα, την έμπνευση που μας έδωσαν οι προσευχές των Αγίων, οφείλουμε να μάθουμε να μιλάμε στον Θεό και με τα δικά μας λόγια. Ας μην ελπίζουμε ότι θα φτάσουμε με την προσευχή μας στο επίπεδο της προσευχητικής τελειότητας των Αγίων. Θα μπορέσουμε ωστόσο, να συλλέξουμε λίγα ψίχουλα που θα μας επιτρέψουν να μιλήσουμε εμείς οι ίδιοι στον Θεό, υπό τη σκέπη της προσευχής που ακούσαμε ή διαβάσαμε.

«Εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή», λέει ο Κύριος. ‘Ένας μόνο δρόμος υπάρχει- να συλλογιστούμε αυτή τη φράση του Κυρίου και να ενωθούμε εσωτερικά μαζί Του, ώστε να μπορέσουμε να βρούμε, ως άνθρωποι, το πλήρωμά μας. Κι είναι θαυμάσιο αυτό- να γίνεται ο άνθρωπος μεγάλος έχοντας ως μέτρο του τον σαρκωθέντα Υιό του Θεού.

Από το βιβλίο «Το μυστήριο της ίασης» ,του Μητροπολίτη ANTHONY BLOOM ,Εκδόσεις «Εν πλω».

Розы.cd22e169f69b6317d8e0e7b0e68ed451

Ιησού, που ζωγράφισες τη γη με τα πολύχρωμα κι ευωδιαστά λουλούδια, κάνε να βλαστάνει κι η ψυχή μου άνθη των αρετών.
Ιησού, που έκανες να βγάζουν τα δέντρα διάφορους ωραίους καρπούς, πλούτισέ με, με τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος

Toυ Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Advertisements

Comments are closed.