iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Είδε τον Άγιο Ιωάννη Μαξίμοβιτς περικυκλωμένο από λαμπερό άκτιστο φως και δεν πατούσε στο έδαφος.

Ιωάννης Μαξίμοβιτς_Saint John (Maximovitch) of San Francisco the Wonderworker_св. Иоанн Максимо́вич - Сан ФранциссSan Francisco6

Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς

Εορτάζει στις 2 Ιουλίου

Ο Ρώσος άγιος Επίσκοπος Ιωάννης Μαξίµοβιτς σε ένα βιβλίο του, επισηµαίνει ότι το ηλιοτρόπιο µπορεί να αποτελέση ένα υπόδειγµα για τον άνθρωπο. Όπως το χαριτωµένο αυτό φυτό ακολουθεί πιστά την τροχιά του ήλιου, έτσι και ο άνθρωπος πρέπει να ακολουθή το θέληµα του Θεού, σε όλη την διάρκεια της ζωής του, χωρίς παρέκκλιση. «Χριστιανέ -γράφει- πρόσεξέ το αυτό το φυτό. Ακόµη και στις συννεφιασµενες ηµέρες παρακολουθεί τον ήλιο.
Έτσι και συ όταν τα σκοτεινά σύννεφα των θλίψεων αποκρύψουν προς στιγµην το θείο Πρόσωπό Του, να είσαι ταυτισµένος µε το άγιο θέληµα Του». Και καταλήγει όµορφα : «Ο,τι θέλει ο Θεός να το θέλης και συ. Και ό.τι εσύ θέλεις να το θέλη και ο Θεός»! …

***

Ιωάννης Μαξίμοβιτς_Saint John (Maximovitch) of San Francisco the Wonderworker_св. ИΑκτίστου φωτός, του Αγίου Ιωάννη ανάγνωση του Ευαγγελίου, Τύνιδα 1952stjohn-tunis-haloΤα πρώτα χρόνια στο Παρίσι, όταν ο Άγιος Ιωάννης ήταν ακόμα εδώ μαζί μας, ήρθε από την Ελβετία ένας ηλικιωμένος άνθρωπος που τον έλεγαν Γρηγόριο (δεν θυμάμαι όμως ούτε το πατρώνυμό του, ούτε το επώνυμό του). Ήθελε να τον χειροτονήσει ιερέα ο Άγιος Ιωάννης. Αλλά ο Άγιος Ιωάννης δεν ήθελε να τον χειροτονήσει και του είπε ότι είχε να μάθει ακόμη πολλά. Το γιατί δεν ήθελε να τον χειροτονήσει, έγινε γνωστό αργότερα.

Αυτός ο ηλικιωμένος κύριος, ο Γρηγόριος, συχνά συνήθιζε να ψέλνει στην εκκλησία και του άρεσε ιδιαίτερα να διαβάζει τον Ακάθιστο ύμνο στην Υπεραγία Θεοτόκο, την Μητέρα του Θεού. Κάποτε διάβαζε τις ώρες. Ο Άγιος Ιωάννης έκανε την προσκομιδή στην Αγία Τράπεζα και η πλαϊνή πόρτα ήταν ανοικτή. Εγώ δεν ήμουν στην Εκκλησία, μόνον ο Γρηγόριος ήταν αλλά εκείνος αργότερα μου είπε τί έγινε εκείνη τη στιγμή. Επειδή είχε τελειώσει την ανάγνωση των Ωρών, ήθελε να ρωτήσει κάτι τον Άγιο Ιωάννη και κατευθύνθηκε προς την Αγία Πρόθεση. Όταν πλησίασε την ανοικτή πλαϊνή πόρτα, πάγωσε επιτόπου ! Είδε τον Άγιο Ιωάννη περικυκλωμένο από λαμπερό άκτιστο φως και να στέκεται, όχι στο έδαφος, αλλά περίπου μισό μέτρο από το πάτωμα ! Αμέσως έκανε πίσω και δεν τον ρώτησε τίποτα. Ο Άγιος Ιωάννης συνέχισε τη Θεία Λειτουργία και ο Γρηγόριος δεν είπε σε κανέναν αυτό που είδε, για πολύ καιρό. Όταν το είπε σε μένα, ζήτησε να του υποσχεθώ ότι δεν θα πω τίποτα σε κανέναν, πριν από την κοίμηση του Αγίου Ιωάννη. Αυτός ο καλοκάγαθος ηλικιωμένος άνθρωπος, ποτέ δεν έγινε ιερέας, διότι σύντομα, μετά από αυτό το γεγονός, πέθανε.

Ακριβώς το ίδιο περιστατικό μου διηγήθηκε και μια ηλικιωμένη μοναχή, από το γυναικείο Μοναστήρι της Λέσνα. Ο Άγιος Ιωάννης συνήθιζε να πηγαίνει εκεί και να προσεύχεται γονατιστός μπροστά στην εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου των Ιβήρων, την οποία αγαπούσε πάρα πολύ. Μια φορά καθώς προσευχόταν μπροστά από την εικόνα αυτή, η μοναχή μπήκε μέσα στον Ναό κι αντίκρισε ακριβώς το ίδιο που είχε δει και ο Γρηγόριος. Ο Άγιος Ιωάννης ήταν περικυκλωμένος από άκτιστο φως και δεν πατούσε στο έδαφος, αλλά αιωρείτο !

Πηγή : Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς, Επίσκοπος Σαγγάης και Σαν Φρανσίσκο, ο Θαυματουργός (1896 – 1966), εκδ. Ι. Μονής Αγ. Νεκταρίου Φωκίδος, 2004, σ. 133.

***

Απολυτίκιον Αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς, Ήχος δ´. Ταχύ προκατάλαβε.

Εν κόσμω εβίωσας, ως ασκητής θαυμαστός, και γεγονας στήριγμα,των λογικών του Χριστού,προβάτων μακάριε άφθαρτον το σον σκήνος,και ακέραιον ώφθη, ρέον αδιαλείπτως, των θαυμάτων την χάριν· διό σε ω Ιωάννη,πόθω γεραίρομεν!

Ο καθήμενος εν δόξη

Πάσιν έδειξας θεόφρον, ότι η οδός προς την θέωσιν, και προς θείαν δόξαν, μόνη η ταπείνωσις πάρεστιν, και ανεβόας τοις τέκνοις σου εύσπλαγχνε, ταπεινώθητε, όπως θείας δόξης πλησθήσεσθε.

Ήχος δ΄. Ως γενναίον εν Μάρτυσι.
Και καθ’ ύπαρ φαινόμενος, και ονείροις τρισόλβιε, οδηγείς τα τέκνα σου ακριβέστατα, ως συμπαθής και φιλόστοργος, προστάτης θερμότατος, και ως θείος αρωγός, και ως ρύστης εν θλίψεσι, αξιάγαστε, Ιωάννη πατήρ ημών θεόφρον, των τελούντων σου την μνήμην, δεινών παντοίων περίσωζε.

Advertisements

Comments are closed.