iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Το όραμα του Χριστού. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Κεραμις_Christ's face on Holy Tile-Keramion-Το άγιον κεραμίδι_Holy Keramion_(Ceramic Tile)Xo_2AztO-Ck

Εν τω φωτί της δόξης του προσώπου Σου Κύριε πορευσόμεθα και εν τω ονόματί Σου αγαλλιασόμεθα εις τον αιώνα.

Ανάμνησις της εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου εκ της Εδεσσηνών πόλεως εις την βασιλίδα δηλ. του Αγίου Μανδηλίου και
Του Αγίου Κεραμίου

Εορτάζει στις 16 Αυγούστου

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ύστερα από το μακρινό ταξίδι στην Αυστραλία, ο Όσιος ένιωθε έντονη την ανάγκη να κλεισθή στο κελλί του. Είπε: «Τόση γλυκύτητα νιώθω μέσα στο κελλί, που δεν πηγαίνω ούτε δίπλα στο εκκλησάκι, ούτε έχω όρεξη να βγω έξω, για να χαρώ την λιακάδα και την όμορφη φύση· διότι μέσα στο κελλί ζη κανείς τον Παράδεισο και τρέφεται ουράνια».

Διηγήθηκε ο Γέροντας στον ιερομόναχο Γ.: «Ένιωθα κάποια δυσκολία να προσευχηθώ στον Χριστό. Την Παναγία την έχω σαν μάννα. Την αγία Ευφημία το ίδιο. Την φωνάζω: «αγία Ευφημούλα μου».
Στον Χριστό ένιωθα δύσκολα. Την εικόνα Του με φόβο την φιλούσα.

Και όταν την ώρα που έλεγα την ευχή έφευγε καμμιά φορά ο νους μου από τον Χριστό, δεν στενοχωριόμουνα. «Ποιός είμαι εγώ, για νάχω συνέχεια τον νου μου στον Χριστό», σκεπτόμουν.

Άγιο Μανδήλιο_Спас Нерукотво́рный-чудотворный Мандилио́н _The Holy Face, Mandylion2015-05-08 12.55.07 - CopyΣε επιστολή του στις αρχές Μαΐου του 1977 έγραψε: «Καταλαβαίνω την μεγάλη αγάπη του Θεού που λυγίζει σκληρά κόκκαλα, φωτίζει τον εξωτερικό άνθρωπο και αλλοιώνει τον εσωτερικό. Και τότε ο άνθρωπος προσκυνάει με ευλάβεια όχι μόνον τον Θεό και τους Αγίους αλλά και τις εικόνες του Θεού και όλα τα δημιουργήματα –μεγάλα η μικρά, πολύτιμα η ασήμαντα, πετραδάκια η ξυλάκια. Τα παίρνει όλα με ευλάβεια, τα ασπάζεται σαν ευλογία από τον Δημιουργό του».

Στις 25 Μαίου (π. η.) το βράδυ, παραμονή του Αποστόλου Κάρπου, ο Όσιος αισθανόταν τον εαυτό του σε μία πνευματική κατάσταση «διαφορετική, ανεξήγητη», όπως είπε. Έκανε την συνηθισμένη του αγρυπνία και ύστερα, επειδή ένιωθε ανάλαφρος και δεν τον έπιανε ύπνος, άρχισε να γράφει κάποια περιστατικά από την ζωή του παπα-Τύχωνα. Είχε γράψει αρκετές σελίδες, και η ανεξήγητη εκείνη κατάσταση συνεχιζόταν όλο και πιο έντονη. Ξημέρωνε πιά, αλλά δεν ένιωθε την ανάγκη να κοιμηθή. Σταμάτησε λοιπόν να γράφει και έλεγε την ευχή.

Ξαφνικά, κατά τις 5:30 το πρωί, σαν να τράβηξε κάποιος μία κουρτίνα, έφυγε ο δυτικός τοίχος του κελλιού του, και σε απόσταση 5-6 μέτρων εμφανίσθηκε ο Χριστός μέσα σε πολύ φως, όπως εικονίζεται προσευχόμενος στον κήπο της Γεθσημανή. Έγραψε ο Όσιος: «Έλαμπε το πρόσωπό Του, και με την γλυκειά Του όψη σε διέλυε. Φυσικά δεν μπορούσα να υπολογίσω τον χρόνο, ένα ή δύο λεπτά, και Τον έχασα. Τον έβλεπα με τα μάτια της ψυχής, γιατί, όπως είδα, τα μάτια του σώματος σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι άχρηστα. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η λαμπερή εκείνη όψη Του με την γλυκειά εκείνη θεία ωραιότητα. «Ο ωραιότατος κάλλει παρά τους υιούς των ανθρώπων», όπως λέει ένας Ψαλμός. Και εκείνο που δεν μπορώ να χωρέσω στον νού μου είναι πως τόλμησαν άνθρωποι να φερθούν τόσο απάνθρωπα στον Θεάνθρωπο Ιησού που και ως άνθρωπος ήτο αναμάρτητος και η γλυκειά Του όψη με την πολλή Του καλωσύνη έλειωνε και πέτρες!!! Επίσης δεν μπορώ να εξηγήσω τι Τον έκανε τον Χριστό να παρουσιασθή, ενώ δεν βλέπω τίποτε το καλό στον εαυτό μου, εκτός από πάθη και αμαρτίες. Νομίζω ότι αξίζει να κάνει κανείς, εάν μπορούσε, όλους τους αγώνας που έκαναν όλοι οι ασκητές από τον 1ον αιώνα μέχρι τον 20ον, για να Τον ιδή όχι για πάντα στον Παράδεισο, αλλά έστω για ένα λεπτό. Εγώ ο ταλαίπωρος που Τον είδα δύο λεπτά περίπου, όσο και να αγωνισθώ σ’ όλην την ζωή μου, δεν μπορώ να εξοφλήσω. Ο Θεός να με ελεήσει. Εύχεσθε».

Άγιο Μανδήλιο_Спас Нерукотво́рный-чудотворный Мандилио́н _The Holy Face of Edessa, Mandylion 2213Την επιστολή αυτή ο Όσιος αναγκάσθηκε κατά κάποιον τρόπο να την γράψει, διότι λίγες μέρες μετά το θείο γεγονός, έλαβε από το Ησυχαστήριο το σημείωμα μίας αδελφής που έλεγε: «26 Μαίου, 5:30 η ώρα το πρωί, τα υπόλοιπα θα μας τα πήτε εσείς». Όταν όμως κάποια άλλη αδελφη του ζήτησε να γράψει και σε εκείνη το θείο γεγονός, απάντησε: «Το Γεγονός με την Αγία Ευφημία προσπαθώ να το ξεχνώ. Αντιθέτως το Γεγονός με τον Χριστό προσπαθώ να το ξεχάσω και ήδη το ξέχασα τελείως, γιατί το θεωρώ αναίδεια να το θυμάμαι, και έλεγχο και μεγάλο χρέος γι’ αυτήν την Συγκατάβαση. Είναι σαν να έχει κανείς ένα μεγάλο χρέος και να μην μπορή να ξεχρεωθή σ’ όλην του την ζωή, και προσπαθεί τουλάχιστον να το ξεχάσει, για να μην ταλαιπωρήται χωρίς λόγο, μια που δεν μπορεί να κάνει τίποτε».

Την επόμενη φορά που επισκέφθηκε το Ησυχαστήριο, βοήθησε τις αδελφές να αγιογραφήσουν την μορφή του Χριστού, όπως την είχε δεί. Ιδιαίτερα επέμενε να φαίνεται στην έκφραση του θείου προσώπου η θεία ιλαρότητα και η μεγάλη θεική ευσπλαγχνία. Είπε: «Να μην είναι αυστηρός Κριτής, ώστε ένας πονεμένος ή ακόμη και ένας αμαρτωλός, να μην φοβάται, όταν Τον βλέπει, αλλά να ελπίζει στην ευπσλαγχνία Του και να Τον προσκυνάει ως Θεό».

Άγιο Μανδήλιο_Спас Нерукотво́рный-чудотворный Мандилио́н _The Holy Face of Edessa, Mandylion Sveti ubrus22

Ωδή δ’. Χριστός μου δύναμις.

Γλυκύ μεν ήλιος, αυγάζων όμμασι, γλυκυτέρα δε όψις η Ση Χριστέ, του αφομοιώματος, ότι ο μεν τα αισθητά, αύτη δε τα νοητά φωταυγεί.

Ωδή ς’. Συνεσχέθη.

Ωραιώθης κάλλει παρά πάντας, Σώτερ, τους υιούς των βροτών· καν γαρ ουκ είδος είχες, ουδέ κάλλος εν καιρώ του πάθους, αλλά τω όντι πάντα κατεφώτιζες και δηλοί Σου της μορφής η θέα, ης το ομοίωμα, ράκει εκτυπωθέν, ώσπερ θησαυρός ημίν δεδώρηται.

Ο Κύριος όπως τον “είδε” ο Γέρων Παίσιος-eeea3-christ (1)

 

Advertisements

Comments are closed.