iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Κινδυνεύει ο Μοναχισμός, Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ΟΡΑΜΑ-Άγιος Σεραφείμ Σάρωφ_St. Seraphim of Sarov_ Преподобный Серафим Саровский_

Οσία Μάρθα του Ντιβέεβο, πνευματική θυγατέρα του αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ

Εορτάζει στις 21 Αυγούστου

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

‘Όποιος γνωρίζει την μεγάλη αξία του Αγγελικού Σχήματος, δεν επιδιώκει άλλα αξιώματα. Εάν γίνεις σωστός Μοναχός, θα χαίρεσαι αγγελικά και στην γη και στον Ουρανό. Αλλιώς θα σε χλευάζουν οι άνθρωποι οι κοσμικοί, και θα σε λυπούνται οι ‘Aγγελοι”.

Κινδυνεύει ο Μοναχισμός

Ο κόσμος σήμερα καίγεται και ο Μοναχισμός αποδυναμώνεται, ξεφτάει, χάνει την αξία του. Αν φύγη το πνευματικό από τον Μοναχισμό, δεν μένει τίποτε μετά. Στο Άγιον Όρος κάποιος προσκυνητής είπε σε έναν καλόγερο: «Καλά, εδώ δεν υπάρχει ασκητικό πνεύμα;». «Τώρα, του είπε εκείνος, είναι νέα εποχή· πάνε αυτά τα πράγματα»! Θα πη κανείς ότι βρέθηκε ένας παλαβός. Μπορεί να υπάρχουν ακόμη πέντε-δέκα παλαβοί· αλλά, αν λένε τέτοιες ανοησίες, να τους κλείσουν στον Πύργο! Δεν έχουν το δικαίωμα να λένε τέτοιες κουβέντες, που βρίζουν τον Μοναχισμό στην εποχή μας και να σκανδαλίζουν τον κόσμο. Αφορμή ζητάει ο άλλος.

Άγιος Σεραφείμ Σάρωφ_St. Seraphim of Sarov_ Преподобный Серафим Саровский_Sf.-Serafim-de-Sarov_1395384423_flxypmomsntc9cuΘα δήτε, σιγά-σιγά σε μερικά μοναστήρια θα καταργήσουν τις πατερικές αναγνώσεις, για να μην ελέγχωνται. Θα διαβάζουν βιβλία κοινωνικά, γιατί δήθεν αυτά στην εποχή μας βοηθούν. Εκεί πάμε! Και έρχονται οι καημένοι οι λαϊκοί στα μοναστήρια, για να βοηθηθούν… Όπως ο ευλαβής στον κόσμο περιφρονείται, έτσι και ο καλός μοναχός σε λίγο θα περιφρονήται. Γιατί, αλλοίμονο, αν δεν προσέξουμε το κοσμικό πνεύμα, σε λίγο καιρό, αν κάποιος νέος πηγαίνη στο μοναστήρι και θέλη να ζήση σωστά μοναχικά, θα του λένε οι άλλοι: «Τί δουλειά έχεις εσύ εδώ;». Οι άνθρωποι, όταν βλέπουν μοναχούς να μη διαφέρουν από τους κοσμικούς, απογοητεύονται από τον Μοναχισμό. Πολλοί έρχονται και μου λένε πόσο σκανδαλίζονται από μερικά μοναστήρια, και πώς να διορθώνω λογισμούς τώρα;

Μπήκε στον Μοναχισμό πολύ το κοσμικό πνεύμα και δεν σταματάει το κακό. Οι μοναχοί πρέπει να σταθούν ως μοναχοί, όχι ως κοσμικοί. Έχουμε χάσει την απλότητα που είχαν οι παλιές γενιές. Τώρα οι νέοι μοναχοί κινούνται με μια λογική ανθρώπινη και με μια κοσμική ευγένεια· κοιτούν πώς να μη χάσουν την υπόληψή τους κ.λπ. Πριν από λίγα χρόνια έβλεπες στα Κοινόβια μια κατάσταση Λαυσαϊκού 1 . Άλλοι πήγαιναν στα μοναστήρια από θείο ζήλο, άλλοι από μετάνοια. Και ήταν διάφορες περιπτώσεις. Άλλου πέθαινε η γυναίκα και εκείνος πήγαινε στο μοναστήρι. Άλλος χρόνια ζούσε μια κοσμική ζωή και ύστερα μετανοούσε και πήγαινε στο μοναστήρι. Έβρισκες και δαιμονισμένους στα μοναστήρια, που κατέφευγαν εκεί και θεραπεύονταν με τις προσευχές των Πατέρων και έμεναν ύστερα και γίνονταν μοναχοί. Αν έπειτα έκαναν καμμιά αταξία, δαιμονίζονταν πάλι, και έτσι υπήρχαν και δαιμονισμένοι στα μοναστήρια. Έβρισκες και πλανεμένους και δια Χριστόν σαλούς και μοναχούς με διορατικό χάρισμα και με ιαματικά χαρίσματα. Μεγάλη ποικιλία! Σήμερα ούτε με διορατικό χάρισμα βρίσκεις ούτε με ιαματικά χαρίσματα ούτε δαιμονισμένους ούτε δια Χριστόν σαλούς. Εμείς έχουμε την άλλη σαλάδα, την σαλάδα του κόσμου. Γίναμε εγκέφαλοι, γι᾿ αυτό και παλαβώσαμε. Μπήκε πολλή κοσμική λογική και αυτή η πολλή λογική κατέστρεψε τα πάντα. Και το κακό είναι που δεν το καταλαβαίνουμε.
Σε μερικά μοναστήρια σήμερα έχουν γεμίσει ευκολίες-ευκολίες και κάνουν την ζωή τους δύσκολη. Πράγματα που δεν χρειάζεται να ψειρίσουν, τα ψειρίζουν. Εκείνο που είναι πνευματικό και με το οποίο πρέπει να ασχοληθούν, το αφήνουν. Αν οι νέοι που έρχονται στα μοναστήρια μπαίνουν από το κοσμικό άγχος σε ένα υπηρεσιακό πνεύμα, δεν θα αναπαυθούν. Μετά θα θέλουν να κάνουν τουρισμό πνευματικό, εκδρομές, για να ξεσκάσουν. «Θέλω την άδειά μου», θα σου λέη ο άλλος – ενώ ο μοναχός πρέπει να ξεκολλάη με πόνο από το κελλί του.

Είμαι αγανακτισμένος από πολλές μεριές, γι᾿ αυτό ξεσπάω. Πονάω, γιατί παλιά οι μοναχοί ούτε πνευματικά βιβλία είχαν και οι καημένοι είχαν άγνοια από Μοναχισμό, και όμως έκαναν προκοπή. Το 30% ήταν γεννημένοι για μοναχοί· οι άλλοι που πήγαιναν στα μοναστήρια δεν ήταν καλλιεργημένοι· ήταν από πεντακόσιες καρυδιές καρύδια, και όμως έκαναν προκοπή. Πήγαινε στο μοναστήρι ο άλλος και δεν ήξερε τίποτε από πνευματικά. Μπορεί να καθόταν έναν-δυό μήνες, και ούτε ο ηγούμενος ήξερε ποιός είναι. Μετά, όταν έλεγε ότι θέλει να γίνη μοναχός, πήγαινε στον Πνευματικό, εξομολογείτο, και έμενε στο μοναστήρι. Και δεν ήξερε κανείς τί άνθρωπος ήταν, ποιά πατρίδα είχε κ.λπ. Και αυτός, παρ᾿ όλα τα προβλήματα που είχε, προχωρούσε και προόδευε. Και μερικοί ούτε γράμματα ήξεραν. Άκουγαν την ανάγνωση στην Τράπεζα, το Συναξάρι στην Εκκλησία και τίποτε άλλο. Και στην Τράπεζα καμμιά φορά δεν καταλάβαιναν ούτε την ανάγνωση. Ούτε και από τα ψαλτικά καταλάβαιναν· έλεγαν καμμιά ευχή στην Ακολουθία, αλλά είχαν καλούς λογισμούς. Και όμως εκείνοι έφθαναν σε μέτρα, σε πνευματική κατάσταση, ενώ τώρα με Κατηχητικά, με πνευματικά βιβλία, με τόσες προϋποθέσεις να χαραμίζεται τέτοιο υλικό!… Δηλαδή οι ακαλλιέργητοι να έχουν τέτοια πνευματική καλλιέργεια και οι καλλιεργημένοι να μην έχουν τίποτε! Να είναι ένα καλλιεργημένο χωράφι, κατά κάποιον τρόπο, και να μη βγάζη ούτε τον σπόρο που του σπέρνουν! Δεν είναι βαρύ αυτό; Πώς το βλέπετε;

ΣΕΡΓΙΟΣ Ραντονεζ_saint Sergius of Radonezh_ Се́ргий Ра́донежский __26999202Πάντως, αν δεν προσέξουμε, δεν θα σταθή ο Μοναχισμός· θα τιναχθή στον αέρα. Βέβαια το μέλλον ανήκει στον Χριστό και στα χέρια της Καλής Νοικοκυράς, της Παναγίας, η οποία θα πάρη την σκούπα και θα σαρώση και θα νοικοκυρέψη πάλι τα μοναστήρια της. Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα θα χαθούν και θα παρουσιασθούμε μπροστά στον Θεό χρεωμένοι, αν δεν ζήσουμε σωστά μοναχικά. Ξεκινήσαμε να γίνουμε καλόγεροι, για την σωτηρία της ψυχής μας και για να βοηθήσουμε την κοινωνία με την προσευχή. Γι’ αυτό μην ξεχνάτε τί υποσχεθήκατε στον Χριστό, όπως μην ξεχνάτε και τί τραβούν οι άνθρωποι στον κόσμο, οι οποίοι δεν είχαν αυτήν την εύνοια να κληθούν στο Αγγελικό Τάγμα.

Σήμερα είναι μια εποχή που πρέπει να λάμπη ο Μοναχισμός. Σ’ αυτήν την σαπίλα είναι που χρειάζεται το “αλάτι”. Αν τα Μοναστήρια δεν έχουν κοσμικό φρόνημα και έχουν πνευματική κατάσταση, αυτό θα είναι η μεγαλύτερη προσφορά τους στην κοινωνία. Δεν θα χρειάζεται ούτε να μιλούν ούτε να κάνουν τίποτε άλλο, γιατί θα μιλούν με την ζωή τους. Από αυτό έχει ανάγκη σήμερα ο κόσμος…Υπάρχουν μοναχοί που ζουν πολύ πνευματικά, αθόρυβα. Υπάρχουν ψυχές σε κάθε Μοναστήρι, σε κάθε Μητρόπολη κ. λπ. Οι μεμονωμένες ψυχές, αυτές είναι που συγκινούν τον Θεό και μας ανέχεται.

1. Λαυσαϊκό ή Λαυσαϊκή ιστορία: Βιογραφίες Αγίων ασκητών της Αιγύπτου και της Παλαιστίνης. Το έργο συντάχθηκε πιθανόν κατά τα μέσα του 5ου αιώνα από τον επίσκοπο Ελενοπόλεως της Βιθυνίας Παλλάδιο και αφιερώθηκε από αυτόν στον Βυζαντινό Πατρίκιο Λαυσο, από τον οποιο πήρε καί το όνομα

Απόσπασμα από τις σελίδες 336 -342 του βιβλίου: Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου. Λόγοι Β΄Πνευματική αφύπνιση ,Μέρος 5ον Κεφάλαιο 2ον.1)«Κινδυνεύει ο Μοναχισμός»

Απολυτίκιον Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου. Ήχος α΄ Της ερήμου πολίτης

Της ερήμου πολίτης και εν σώματι Άγγελος, και θαυματουργός ανεδείχθης, θεοφόρε Πατήρ ημών Παΐσιε , νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τους νοσούντας και τας ψυχάς, των πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σέ στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σού πάσιν ιάματα.

Advertisements

Comments are closed.