iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Αισθάνομαι σαν καρφωμένος στον Σταυρό… Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα

Αμβρόσιος της Όπτινα_St. Ambrose of Optina_Амвросий Оптинский_821%82

Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα
Εορτάζει στις 10 Οκτωβρίου

Σύναξις των Οσίων Γερόντων της Όπτινα
Εορτάζουν στις 11 Οκτωβρίου

Τελευταίες δοκιμασίες της μαρτυρικής πορείας της ζωής του στάρετς Αμβροσίου

Μέχρι να έρθη η 10η Οκτωβρίου του 1891, οπότε η ψυχή του απολυτρώθηκε από τα δεσμά του «γεώδους σκήνους», η μία θλίψις διαδεχόταν την άλλη. Δεν προλάβαινε να κλείση η μία πληγή και αμέσως άνοιγε δεύτερη και τρίτη. Την περίοδο αυτή βγήκαν από τα χείλη του λόγια συνταρακτικά: «Μητέρες και αδελφές! Εδώ ανάμεσά σας που βρίσκομαι αισθάνομαι σαν καρφωμένος στον Σταυρό». «Τώρα, πάτερ Θεοδόσιε (ο π. Θεοδόσιος ήταν Ηγούμενος κάποιας Μονής που τον επισκέφθηκε στο Σαμορτίνο), όλος ο άδης έχει επαναστατήσει εναντίον μου»!
Η πρώτη πηγή των θλίψεών του ήταν η Όπτινα. Η απομάκρυνσίς του απ᾿ εκεί είχε δημιουργήσει μεγάλη αναστάτωσι. Οι αδελφοί κάθε τόσο έρχονταν στο Σαμορτίνο και τον παρακαλούσαν να επιστρέψη. Είχαν τις πνευματικές τους ανάγκες, τα προβλήματά τους και χρειάζονταν την συμπαράστασί του. Κάθε φορά που τον επισκέπτονταν και του διηγούντο την θλίψι τους για την απουσία του, ο ευαίσθητος και ευσπλαγχνικός στάρετς που καταλάβαινε τον πόνο τους, τόσο πολύ εστενοχωρείτο που δεν μπορούσε ούτε το φαγητό του να φάγη.

Παράλληλα προς τις δοκιμασίες αυτές ο πολυβασανισμένος στάρετς είχε να αντιμετωπίση και την απροκάλυπτη δυσμένεια της Εκκλησιαστικής Αρχής.

Ας σημειωθή ότι οι δυσφημήσεις του προσώπου του στάρετς δεν είχαν φθάσει μόνο ως τον Επίσκοπο, αλλά είχαν σκορπισθή προς κάθε κατεύθυνσι. Βρέθηκαν μάλιστα σοβαροί και πνευματικοί ακόμη άνθρωποι που πίστεψαν στις οικτρές αυτές διαδόσεις. Έτσι παρεχώρησε η παιδεύουσα αγάπη του Ουρανίου Πατρός· να σηκώση ο δούλος Του τον σκληρό σταυρό της συκοφαντίας και να ακούση «παν πονηρόν ρήμα» (Ματθ. Ε΄: 11) εις βάρος του.
Η μία θλίψις διαδεχόταν την άλλη. Έτσι στα τέλη του Αυγούστου υπέστη η υγεία του ισχυρότατο κλονισμό.

Αμβρόσιος της Όπτινα_St. Ambrose of Optina_Амвросий Оптинский_355948d6571cee14ef452ce6079ca9f8Τι ταλαιπωρίες που περνούσε ο άνθρωπος του Θεού αυτή την περίοδο!..Τώρα ζούσε την σκοτεινή εκείνη νύχτα με την τρικυμία και την καταιγίδα που είχε ιδεί σ᾿ εκείνο το προφητικό όνειρο.. όπου προτύπωνε την μαρτυρική πορεία της ζωής του. ..Και απ᾿ αυτές τις φάσεις περνούν απαραιτήτως όλα τα πολύ αγαπητά τέκνα του Θεού. Πριν φθάσουν στην μακαριότητα και στην αναψυχή, πρέπει να διέλθουν «διά πυρός και ύδατος» (Ψαλμ. Ξστ΄: 12).
Στις 8 Οκτωβρίου, ημέρα Τρίτη, η κατάστασις του στάρετς χειροτέρευσε αισθητά. Τις βραδυνές ώρες κατάπεσε περισσότερο, τόσο που έδινε την εντύπωσι του νεκρού. Ο π. Ιωσήφ και ο Προϊστάμενος της Σκήτης π. Ανατόλιος που ήρθαν εσπευσμένα, κατόπιν ειδοποιήσεως από την Όπτινα, απεφάσισαν να τελέσουν το Άγιο Ευχέλαιο…Οι μοναχές και πολλοί άλλοι επισκέπτες έκαναν συνεχώς στον Ναό Παρακλήσεις στην Θεοτόκο αναπέμποντας συνεχώς δακρύβρεχτες ικεσίες μπροστά στην αγία εικόνα της. Επ᾿ ουδενί λόγω μπορούσαν να πιστεύσουν ότι ο μπάτουσκας θα τις εγκατέλειπε ορφανές. Κάτι τέτοιο ήταν φοβερό, και να το σκεφθούν ακόμη.

Την επομένη ημέρα, 10η Οκτωβρίου – αυτό έλεγε το τηλεγράφημα – ο Επίσκοπος Βιτάλιος αναχωρεί από την Καλούγα με κατεύθυνσι το Σαμορτίνο. Η είδησις αυτή σκόρπισε στο Μοναστήρι ταραχή και εκνευρισμό…«Μπάτουσκα, πώς να υποδεχθούμε τον Δεσπότη»;
«Δεν θα τον υποδεχθούμε εμείς αυτός θα μας υποδεχθή».
«Μπάτουσκα, τί να ψάλουμε, όταν έρθη ο Δεσπότης»;
«Να ψάλετε το αλληλούϊα».
Τίποτε όμως δεν γίνεται που να μη πηγάζη από την αγάπη του Θεού, και ότι «τοις αγαπώσι τον Θεόν πάντα συνεργεί εις αγαθόν» (Ρωμ. Η΄: 28).

Από το απόγευμα και έπειτα, και συγκεκριμένα μετά τις 6, ο στάρετς εβάρυνε πολύ. Από την ώρα αυτή και συνεχώς όλη την νύχτα ανέπνεε με δυσκολία, ενώ τα μάτια του έβλεπαν κάπου ψηλά και τα χείλη του ψιθύριζαν γοερά λόγους προσευχών. Μετά τα μεσάνυχτα δοκίμασε ιδιαίτερη χαρά, γιατί κάποια μοναχή εκάλυψε το κεφάλι του μ᾿ ένα ωραιότατο μαντήλι, πάνω στο οποίο είχε κεντήσει την μορφή του αγίου ιεράρχου Τύχωνος του Ζαντόνσκ. Να δεχθή κάποιος ετοιμοθάνατος την παρηγορία και την σκέπη ενός Αγίου, οπωσδήποτε πρόκειται για σπάνια ευλογία!

Η ανατολή του ηλίου της 11ης Όκτωβρίου του 1891 ήταν η τελευταία της επίγειας ζωής του στάρετς. Γύρω στις 11 ή ώρα το πρωί του διάβασαν την ευχή «εις ψυχορραγούντα»… πήρε μια βαθιά ανάσα και μετά σήκωσε με κόπο το δεξί του χέρι, το ακούμπησε στο μέτωπο του, μετά στο στήθος, στο δεξί του ώμο και κατέληξε κουρασμένο στον αριστερό. “Ήταν η σταυρική επισφράγιση της γήινης πορείας του, το «τετέλεσται» της νίκης. Σε λίγα λεπτά παρέδωσε την αγία ψυχή του ειρηνικά στα χέρια του Θεου. Στο πρόσωπο του εκείνη τη στιγμή είχε ζωγραφιστεί μια υπερκόσμια χαρά…Το ιερό σκάφος της ψυχής του με το ιστίο του σταυρού και τις αύρες του Πνεύματος προσωρμίσθηκε στην γαλήνια χώρα του φωτός, στον τόπο της μακαρίας αναπαύσεως…

Αμβρόσιος της Όπτινα_St. Ambrose of Optina_Амвросий Оптинский_583335Η επικήδειος τελετή σύμφωνα με την επιθυμία του Επισκόπου Βιταλίου καθωρίσθηκε για τις 13 του μηνός.
Την επομένη ημέρα, 14 Οκτωβρίου, στις 11 π.μ. έπειτα από την τέλεσι της Θείας Λειτουργίας και του Μνημοσύνου το οσιακό σκήνωμα εγκατέλειψε οριστικά το Σαμορτίνο. Τις θλιμμένες μοναχές τις ανεκούφιζε μόνο η πίστις στην αόρατη παρουσία του στάρετς. Ο ίδιος είχε υποσχεθή σ᾿ αυτές κατ᾿ επανάληψιν πως με το πνεύμα του θα βρίσκεται ανάμεσά τους.
Απ᾿ όλα τα χωριά που περνούσε, κλήρος και λαός με εικόνες και λάβαρα, με δάκρυα και αναστεναγμούς, κάτω από τους λυπητερούς ήχους της καμπάνας, προσχωρούσαν στην πένθιμη συνοδεία παρ᾿ όλη την κακοκαιρία της ημέρας – φύσαγε, έκανε κρύο και έβρεχε σχεδόν ακατάπαυστα.
Κατά διαστήματα η πομπή σταματούσε και ανεπέμποντο θερμές ικεσίες για την ανάπαυσι της ψυχής του κοιμηθέντος.

Και η βροχή ακόμη ήταν ουράνιος ευλογία, ξεχωριστή ένδειξις της θεικής ευνοίας. Τους τελευταίους μήνες οι ουρανοί ήταν κατάκλειστοι, και η φρυγμένη γη έκανε τους γεωργούς να θλίβωνται και να αγωνιούν.
Την επομένη ημέρα, μετά την αρχιερατική Θεία Λειτουργία και το Μνημόσυνο, το κουρασμένο και πολυβασανισμένο σώμα του στάρετς Αμβροσίου ωδηγήθηκε στον τόπο της αναπαύσεώς του. Την ημέρα αυτή το ημερολόγιο έδειχνε 15 Οκτωβρίου. Θαυμαστή σύμπτωσις! Στην ημερομηνία αυτή είχε καθορίσει ο στάρετς να γίνεται η εορτή της «Χορηγού των άρτων»-Σιτοδότριας. Και μήπως η πρόσφατη βροχή ήταν άσχετη από την χάρι της και την μεσιτεία της;

Πηγή τα βιβλία:”Όσιος Αμβρόσιος της Όπτινα”,Ιερά Μονή Παρακλήτου – ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗ και  του Πέτρου Μπότση ”Πατερικό της Όπτινα” .

Απολυτίκιον Οσίου Αμβροσίου της Όπτινα. Ήχος πλ. α´. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αρετών εν σταδίω αγωνισάμενος, και τραφείς αμβροσία του θείου Πνεύματος, το κελλίον σου ψυχών εργαστήριον, και πικρών ασθενειών ιατρείον θαυμαστόν, Αμβρόσιε, απειργάσω. Καί νυν τω Κτίστη πρεσβεύεις, υπέρ ημών των ανυμνούντων σε.

Σύναξις των Οσίων Γερόντων της Οπτινα_ Synaxis of the Saints of Optina _ Преподобные Оптинские старцы_48209.b_20110719_1230833750

 

Advertisements

Comments are closed.