iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Ο παππούλης μας μας είπε να τους συγχωρούμε όλους, ό,τι και να μας κάνουν… Αναμνήσεις από τα κάτεργα της Σιβηρίας

Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Ιερομάρτυρος Ιγνατίου του Θεοφόρου, επισκόπου Αντιοχείας

Εορτάζει στις 29 Ιανουαρίου

Από τις επιστολές του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου
Πρέπει να μη λεγόμαστε μόνον αλλά και να είμαστε χριστιανοί (Μαγν. IV, 1).
Κανείς δεν αμαρτάνει, όταν στηρίζεται στην πίστη˙ κανείς δε μισεί, όταν είναι γεμάτος αγάπη. Το δέντρο είναι φανερό από τους καρπούς του. Όσοι λένε ότι πιστεύουν, θα το αποδείξουν από τα έργα τους… Είναι καλύτερο να σιωπά κανείς και να έχει πίστη, παρά να μιλά διαρκώς για την πίστη και να μην παρουσιάζει έργα. Η διδασκαλία είναι καλή, μόνον όταν εκείνος που μιλά πράττει… Όλα λοιπόν να τα πράττουμε σα να κατοικεί μέσα μας ο Κύριος, για να είμαστε εμείς οι ναοί Του κι Αυτός μέσα μας ο Θεός μας… (Εφεσ. XV, 1 –2).
Ο Χριστιανισμός δεν είναι κάτι επιφανειακό, αλλά κάτι πολύ βαθύ, που υπάρχει μόνον όταν μισείται από τον κόσμο…(Ρωμ. III,3)

Σας παραινώ ό,τι κάνετε να γίνεται με ομόνοια Θεού, να σέβεστε ο ένας τον άλλο και κανένας να μη βλέπει τον πλησίον του σαρκικά, αλλά να αγαπάτε ο ένας τον άλλο στο πνεύμα του Χριστού. Τίποτα να μην υπάρχει ανάμεσά σας που να σας διαιρεί (Μαγν. VI, 14-22).

ναοι_1522544_572892106123338_791127320_o

Η συζήτηση με τους καταδίκους
Αληθινή Ιστορία από τα κάτεργα της Σιβηρίας

Αυτό τον φυλακισμένο τον συνάντησα επίσης στα κάτεργα. Ήταν 67 χρονών. Η ποινή του τελείωσε και τώρα ζούσε έξω από την φυλακή. Τον επισκέφθηκα τον Ιούνιο. Αυτός μαζί με άλλους φυλακισμένους ζούσε σ᾽ένα όρυγμα σκεπασμένο από πάνω… Όλοι οι φυλακισμένοι με δέχθηκαν με πολλή αγάπη. Κάθισα μαζί του έξω στο χορτάρι και αυτός άρχισε να μου διηγείται την ζωή του στα κάτεργα στον ποταμό Κόρα και πως ο Ραζγκλιλδιάεφ, ο υπεύθυνος στα κάτεργα της Κόρα, παρ’ ολίγον να τον σκοτώση με τα σκυλιά του.

Μας πλησίασαν και οι άλλοι και ο καθένας τους διηγήθηκε κάτι από την ζωή του…

– Σκεφτείτε, παππούλη, τι μας έκανε αυτός ο Ραζγκιλδιάεφ. Έλεγε, για παράδειγμα, στους φυλακισμένους να σκάψουν έναν λάκκο και μετά έδινε την εντολή να θάψουν σ᾽αυτό ζωντανούς κάποιους απ᾽αυτούς Οι κατάδικοι αρχίζουν να κλαίνε. Κάθε μέρα ή απαγχόνιζε κάποιους ή σκότωνε με τα σκυλιά ή έθαβε ζωντανούς. Ξέρετε, παππούλη, τα σπίτια εδώ στην Κόρα είναι θεμελιωμένα πάνω στους τάφους των καημένων αυτών καταδίκων, που τους σκότωσε αυτό το θηρίο… Και ξέρετε, παππούλη, πόσες αθώες ψυχές πέθαναν από το χέρι του; Νομίζω, παππούλη, ότι η Κόρα είναι δεύτερο Κίεβο: Στο Κίεβο υπάρχουν τα άγια λείψανα, αλλά πόσα λείψανα αθώων, μαρτύρων, καταδίκων υπάρχουν εδώ στην Κόρα!…

– Όχι, είπε ένας άλλος κατάδικος, να μην περιμένετε, φίλοι μου, τίποτα καλό απ᾽αυτή τη ζωή.
Αν η εξουσία σταύρωσε τον Υιό του Θεού, εμείς δεν πρέπει να περιμένουμε καμμία ανακούφιση απ᾽αυτό τον κόσμο. Ο κόσμος εν τω πονηρώ κείται. Με θεωρούν αναρχικό, αλλά δεν είμαι καθόλου αναρχικός. Όλη την ζωή μου υποφέρω για το ότι θεωρώ τους ανθρώπους ίσους μεταξύ τους. Τώρα, παππούλη, δεν υπάρχει ο Χριστός στην ζωή μας. Εδώ και πέντε χρόνια ακολουθώ το Ευαγγέλιο και αισθάνομαι πολύ καλά.

r36moo1zvws

Μία γυναίκα:
– Ναί, Ανδρέα, αλλά είναι δύσκολο να ζη κανείς όπως ζης εσύ. Είσαι μόνος σου και όλα τα χρήματα που βγάζεις τα μοιράζεις σε μας τους φτωχούς. Μόνο ένα πουκάμισο έχεις και ένα παντελόνι. Γι᾽αυτόν που έχει οικογένεια είναι αδύνατον να ζη μία τέτοια ζωή.

Μία άλλη φυλακισμένη:
– Μπορούμε, νομίζω, να ζούμε όπως ζη ο Ανδρέας. Πρέπει, όμως, να τα στερηθούμε όλα και όλους να τους αγαπάμε. Αλλά, όταν βλέπουμε παντού γύρω μας την αδικία…

Ανδρέας:
– Όχι, φίλοι μου, δεν πρέπει να ψάχνουμε έξω από μας την αλήθεια. Για μας μόνον ένας δρόμος υπάρχει, να κρατήσουμε εμείς οι ίδιοι αυτή την αλήθεια και να την εφαρμόσουμε στην ζωή μας και ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΣ ΚΥΡΙΟΥαυτό θα είναι καλό… Καλέ μας παππούλη, είστε παρηγοριά μας και σωτηρία. Πριν από τέσσερις ημέρες έγινε εδώ πραγματικά ένα θαυμαστό γεγονός: Δύο φυλακισμένοι μάλωσαν μεταξύ τους και όλοι εμείς ήμαστε σίγουροι ότι το ίδιο βράδυ κάποιος από τους δύο θα σκοτώση τον άλλο, βλέπουμε τον έναν απ᾽αυτούς (ήταν πριν ένας φοβερός άνθρωπος, δήμιος στην φυλακή μας) να χτυπά την πόρτα του άλλου. Αυτός ο δεύτερος πήρε ένα κομμάτι σίδερο και βγήκε έξω να τον συναντήσει. Σήκωσε το χέρι του για να τον χτυπήση, αλλά αμέσως το κατέβασε. Ο δήμιος αυτός έπεσε στα πόδια του και του είπε: «Ο παππούλης μας μας είπε να τους συγχωρούμε όλους, ό,τι και να μας κάνουν, και εγώ τώρα, πριν βασιλέψη ο ήλιος, σε συγχωρώ• συγχώρησέ με και εσύ. Όλες οι γυναίκες μας –και εμείς μαζί τους όταν είδαμε αυτό το θέαμα– ξεσπάσαμε σε κλάματα. Να, παππούλη, τι κάνει η διδασκαλία σας. Σας ικετεύουμε να μην μας εγκαταλείψετε τους καημένους».

Με συγκίνησε πάρα πολύ αυτή η διήγηση του Ανδρέα…

Από το βιβλίο :Αρχιμανδρίτου Σπυρίδωνος, «Από όσα είδα και έζησα… (Αναμνήσεις από την ιεραποστολή μου στα κάτεργα της Σιβηρίας)», εκδόσεις «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη (1998;).

Απολυτίκιον Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου. Ήχος γ’. Θείας πίστεως

Θείω έρωτι, επτερωμένος, του σε ψαύσαντος, χερσίν αχράντοις, Θεοφόρος ανεδείχθης Ιγνάτιε και εν τη Δύσει τελέσας τον δρόμον σου, προς την ανέσπερον λήξιν εσκήνωσας. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Advertisements

Comments are closed.