iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Επειδή δεν κατέκρινες,το όνομά σου ανεγράφη εις το βιβλίον της Ζωής. Αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής

Ησαΐας Σκήτεως ο Αναχωρητής_Abba Isaiah the anchorites_авва Исайя (Скитский), отшельник_-2234

Περί κατακρίσεως

Αββά Ησαΐα του Αναχωρητού

Η μνήμη του τελείται το Σάββατο της Τυρινής μαζί με όλους τους οσίους πατέρες και 3 Ιουλίου.

Εάν πολεμήσαι από τον λογισμό της περιφρονήσεως του αδελφού σου και επιθυμής να τον προσβάλλης, να ενθυμήσαι τότε, ότι δι᾿ αυτό σε παραδίδει ο Θεός εις τους εχθρούς σου. Η σκέψις αυτή θα σε ησυχάζει. Διότι αυτό μόνον γνώριζε, ότι ο άνθρωπος που κατηγορεί τον αδελφόν του ευρίσκεται μακράν από την ευσπλαχνίαν του Θεού. (Δηλ. είναι ανάξιος να τον λυπηθή διά τα σφάλματά του ο Θεός).

Ο καλύτερος τρόπος να αναπαύσης την συνείδησίν σου είναι να μην κατακρίνης τον πλησίον σου, και να ταπεινώνης τον εαυτόν σου.

Μην κρίνετε διά να μην κριθήτε.

Μην καταδικάσετε διά να μην καταδικασθήτε.

Συγχωρήτε τους συνανθρώπους σας διά να σας συγχωρέση ο Θεός.

Όταν λοιπόν αδικούμεθα από κάποιον διαφοροτρόπως να χαιρόμεθα, ουχί δε απλώς και ως έτυχε, αλλά διότι μας δίνετε ως ευκαιρία να τον συγχωρέσουμε και έτσι να λάβουμε και εμείς υπό του Θεού την άφεσιν των αμαρτιών μας.

Ένας αδελφός ηρώτησε κάποτε τον Αββάν Ποιμένα· «Δεν μου λέγεις, Γέροντα, πως θα ημπορέσω να γίνω τέλειος Μοναχός;» Εις απάντησιν ο Γέρων του είπεν· Εάν θέλεις να απολαύσης εσωτερικήν γαλήνην και ανάπαυσιν και εδώ και εις την μέλλουσαν ζωήν, εις κάθε περίπτωσιν να λέγης με ταπείνωσιν, ποίος είμαι εγώ, και να μην κατακρίνης κανένα.

Ο Αββάς Παφνούτιος ανέφερε το εξής περιστατικόν. Κάποτε – λέγει – ενώ εβάδιζα, έχασα τον δρόμον και περιεπλανήθην, ευρεθείς πλησίον ενός χωρίου. Έξαφνα συνήντησα δυό άτομα, έναν άνδρα και μίαν γυναίκα, να ευρίσκονται μεταξύ των εις στάσιν απρεπή. Αμέσως τότε ήρχισα να προσεύχωμαι διά τας αμαρτίας μου, διά να μην μου μείνη ευκαιρία να κατακρίνω και τοιουτοτρόπως απεμακρύνθην. Καθ᾿ οδόν ενεφανίσθην ενώπιόν μου Άγγελος με μίαν ρομφαίαν εις την χείρα και μου λέγει. «Παφνούτιε, όλοι οι κατακρίνοντες τους αδελφούς των, με αυτήν την ρομφαίαν (το σπαθί) φονεύονται. Συ όμως, επειδή δεν κατέκρινες, αλλ᾿ εταπεινώθης απέναντι του Θεού, ως να ήσουν συ, που έπραξες την αμαρτίαν, διά τούτο το όνομά σου ανεγράφη εις το βιβλίον της Ζωής.»

Ένας από τους ασκητικούς πατέρας είπε το εξής· «Δεν υπάρχει κάτω από τον ουρανόν γένος καλύτερον από τους Χριστιανούς, ούτε μεταξύ των Χριστιανών τάξις καλυτέρα από τους Μοναχούς. Εκείνα τα οποία βλάπτουν και τους Χριστιανούς και τους Μοναχούς περισσότερον από κάθε άλλο, είναι η μεταξύ τους μνησικακία και η κατάκρισις, τα οποία εφ᾿ όσον δυνηθή κανείς και απομακρύνη από την καρδίαν του, θα ζήση πραγματικώς αγγελικόν βίον επάνω εις την γην.

Ένας Ασκητής διηγείτο, ότι επί είκοσιν έτη επέμεινε αγωνιζόμενος δι᾿ ένα μόνον λογισμόν και παρακαλών τον Θεόν να του δώση την δύναμιν να θεωρή όλους τους ανθρώπους ως ένα, χωρίς διακρίσεις.

Εάν αγωνίζεσαι για να νικήσεις κάποιο πάθος, μην δειλιάσεις από τη δριμύτητα του αγώνα, αλλά ρίξε τον εαυτό σου σαν ικέτη στην ευσπλαγχνία του Κυρίου και πες Του με συντριβή και ταπείνωση: «Δεν έχω, Κύριε, τη δύναμη να αντιμετωπίσω το πάθος αυτό, βοήθησέ με τον ταλαίπωρο». Όταν πείς αυτά με όλη σου την καρδιά, θα δοκιμάσεις εσωτερική ανάπαυση και γαλήνη. Τότε και ο Θεός θα σε αναπαύσει από τη μάχη αυτή.

Κατά το διάστημα της δοκιμασίας αυτής … να φροντίζεις το εργόχειρό σου, να μελετάς, και να λες με το νού σου την αδιάλειπτη προσευχή «Κύρε, Ιησού Χριστέ, ελέησόν με τον αμαρτωλόν».

                                      Αββάς Ησαΐας ο Αναχωρητής (4ος-5ος αιώνας) (Ευεργετινός Γ΄ 161)
Advertisements

Comments are closed.