iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Αυτός που μας αγαπά είναι πάντα δίπλα μας

άσωτος γιος_ the Prodigal Son_ Притча о блудном сыне___untitled2

Οι Ινδιάνοι Τσερόκι προκειμένου να περάσει ένας έφηβος στην ενηλικίωση έχουν μια δοκιμασία:

O νέος πρέπει να μείνει μια ολόκληρη νύχτα μόνος του, με δεμένα τα μάτια του μέσα στο δάσος.

Έτσι ο νεαρός Ινδιάνος της ιστορίας μας κρατώντας από το χέρι τον πατέρα του, πήγαν μαζί στο δάσος. Νύχτωσε για τα καλά. Ο πατέρας τον άφησε μόνο του. Φωνές από θηρία κάθε είδους έσκιαζαν τη ψυχή του νεαρού. Δεν μπορούσε να φωνάξει για βοήθεια, ούτε και να ελευθερώσει τα μάτια του.

Τελικά ύστερα από μια τρομακτική νύχτα οι πρώτες ακτίνες του ήλιου πέρασαν τα φυλλώματα των δένδρων. Ήρθε η ώρα να βγάλει το πανί απ τα μάτια του και ήταν τότε που είδε τον πατέρα του να κάθεται κοντά του και να τον προσέχει όλη τη νύχτα.

Δεν είμαστε ποτέ μόνοι. Ακόμα κι αν δεν το ξέρουμε κάποιος που μας αγαπά βρίσκεται πάντα κοντά μας.

Δημήτρης Καραβασίλης, Θεολόγος – Συγγραφέας
http://www.pemptousia.gr/2016/11/aftos-pou-mas-agapa-ine-panta-dipla-mas/

***

Γεγονότα που στάθηκαν σταθμοί στη ζωή του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου κατά κόσμον Συμεών ήταν η επιρροή που είχε από το άγιο παράδειγμα του πατέρα του.Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ο Όσιος «Εγώ εις το μέτρον του πατρός μου δεν έφθασα.Εκείνος ήτο εντελώς αγράμματος και το “Πάτερ ημών” εισέτι απήγγελλεν εσφαλμένως έμαθεν αυτό έξ ακοής εν τω ναώ, αλλ’ ήτο πράος και σοφός άνθρωπος.»

Ο άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης θυμάται με πολλή συγκίνηση την φράση του πατέρα του σε μια παιδική του απροσεξία, και τον τρυφερό τρόπο με τον οποίο τον διόρθωσε. Του είπε με ιλαρότητα: «Πού ήσουν χθες παιδί μου; Με πονούσε η καρδιά μου».

Και σε μια άλλη περίπτωση του είπε μετά από μισό χρόνο:
«Θυμάσαι, παιδί μου, που μου έβρασες χοιρινό κρέας στο χωράφι; Ήταν Παρασκευή και το έτρωγα σαν να ήταν πτώμα».
Τον ερώτησε: «Και γιατί δεν μου το είπες τότε;»
Ο πατέρας του απάντησε: «Δεν ήθελα να σε συγχύσω, παιδί μου».

Και διηγούμενος ο άγιος Σιλουανός γεγονότα από το πατρικό του σπίτι, έλεγε: «Να, τέτοιο γέροντα ήθελα να έχω: ποτέ δεν θύμωνε και ήταν πάντοτε μετρημένος και ήσυχος. Σκεφθήτε, έκανε υπομονή μισό χρόνο και βρήκε την κατάλληλη στιγμή, ώστε να με διορθώση και να μη με συγχύση»

Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου: Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης,
Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου ESSEX, Αγγλία 1988, σελ. 10-11

Ωδή ζ΄ . Εικόνος χρυσής.
Χειρός δεξιάς, της εμής ως αγαθός επιλαβόμενος, προς πολιτείαν σοι ευάρεστον, ευθυπορούντα ανάδειξον, και προς τελειότητα βίου, αναβαίνειν βοώντά Σοι· ευλογητός ει ο Θεός, ο των πατέρων ημών.

Ιστίω Σταυρού, και ταις αύραις του σεπτού και Θείου Πνεύματος, προς τον λιμένα καθοδήγησον, του Σου ενδόξου θελήματος, και προς ουρανών κληρουχίαν, και αξίωσον ψάλλειν Σοι· ευλογητός ει ο Θεός, ο των πατέρων ημών.

Advertisements

Comments are closed.