iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Αν κάποιος σε πικράνει, να μην πείς το παραμικρό, σώπαινε, Αββάς Ζωσιμάς

Αββά Ζωσιμά

Ἰησοῦς Χριστὸς_Jesus-Christ_Иисус-Христос-Byzantine Orthodox IconЦерковь Св. Никиты в Чучере. Иконописцы - Михаил Астрапа и Евтихий.0_a72f8_5a06b651_XXXLΈλεγε ακόμα, πως ο,τι κι αν συμβεί στον ταπεινό, αμέσως καταφεύγει στην προσευχή, και όλους τους θεωρεί σαν ευεργέτες. Εμείς ξεφύγαμε από το δρόμο της αλήθειας και από τις υποδείξεις των αγίων, και θέλουμε να χαράξουμε μόνοι το δρόμο μας, σύμφωνα με τα πονηρά μας θελήματα.

Τι είναι τάχα ευκολότερο, από το ν’ ακούσουμε έναν άγιο και πρακτικό δάσκαλο, τον αββά Αμμωνά, που λέει: «πρόσεχε με ακρίβεια τον εαυτό σου, ώστε, αν κάποιος σε πικράνει σε ο,τιδήποτε, να μην πείς το παραμικρό. Σώπαινε, μέχρι να ηρεμήσει η καρδιά σου με την αδιάλειπτη προσευχή, και τότε βοήθησε τον αδελφό που σ’ έθλιψε».

Πραγματικά, όποιος ποθεί τον ίσιο δρόμο, κάθε φορά που ταράζεται, μαλώνει τον εαυτό του και τον ελέγχει αδιάκοπα, λέγοντας:
• Τι μανιάζεις, ψυχή μου; Τι ταράζεσαι σαν τους επιληπτικούς; Αυτό ακριβώς δείχνει πως είσαι άρρωστη. Αν δεν ήσουν, δεν θα πονούσες. Γιατί, αντί να μέμφεσαι τον εαυτό σου, τα βάζεις με τον αδελφό σου, που σού φανέρωσε την αρρώστεια σου στην πράξη και σ’ όλη της τη σοβαρότητα; Μάθε τις εντολές του Χριστού, «ος λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει, πάσχων ουκ ηπείλει». Άκουσέ Τον να λέει, αυτό που και έμπρακτα έδειξε: «Τον νώτον μου έδωκα εις μάστιγας, τας δε σιαγόνας μου εις ραπίσματα, το δε πρόσωπόν μου ουκ απέστρεψα από αισχύνης εμπτυσμάτων». Κι’ εσύ, άθλια ψυχή, για μια βρισιά και προσβολή ή περιφρόνηση και αντιπάθεια ή κοροιδία ή συκοφαντία, κάθεσαι και πλέκεις χίλιους δυό λογισμούς, κι’ επιβουλεύεσαι έτσι τον ίδιο σου τον εαυτό, όπως οι δαίμονες.

Αλήθεια σε μια τέτοια ψυχή τι περισσότερο μπορεί να κάνει ένας δαίμονας, απ’ ο, τι κάνει η ίδια στον εαυτό της;
Το Σταυρό του Χριστού τον βλέπουμε. Για τα πάθη Του, που υπέμεινε για μας, διαβάζουμε κάθε μέρα.
Εμείς όμως δεν ανεχόμαστε ούτε μια προσβολή!
Πραγματικά ξεφύγαμε από τον ίσιο δρόμο.

Έλεγε επίσης, πως ακόμα κι’ αν ζήσει κανείς τόσα χρόνια, όσα έζησε ο Μαθουσάλας, δεν τραβήξει όμως αυτό τον ίσιο δρόμο που τράβηξαν όλοι οι άγιοιεννοώ το δρόμο της ατιμίας και της ζημίας και της γενναιόψυχης υπομονής – , όχι πολύ, μα ούτε λίγο δεν πρόκειται να προκόψει. Το μόνο που θα ξοδεύει, τα χρόνια του άσκοπα.

Έλεγε ακόμα:
Όταν ήμουν με τη μακαρία Διονυσία, κάποιος αδελφός της ζήτησε κάτι σαν ευλογία. Κι’ εκείνη του έδωσε όσο έπρεπε. Επειδή όμως δεν του έδωσε όσο εκείνος ήθελε, άρχισε να την προσβάλλει και να ξεστομίζει άπρεπα λόγια και γι’ αυτήν και για μένα. Σαν τον άκουσε εκείνη, δαγκώθηκε κι’ έψαχνε ευκαιρία για να του κάνει κακό. Μόλις λοιπόν το έμαθα εγώ της είπα:
Τι πας να κάνεις; Να επιβουλευθείς τον εαυτό σου; Θα διώξεις από την ψυχή σου κάθε αρετή. Μήπως τάχα υπομένεις ισάξια μ’ εκείνα που υπόμεινε ο Χριστός για σένα; Το ξέρω γερόντισσα, ότι σκόρπισες χρήματα σα νάταν κοπριά. Αν όμως δεν αποκτήσεις την πραότητα, είσαι σαν το σιδερά, που χτυπάει ένα κομμάτι σίδερο, αλλά σκεύος δεν κατασκευάζει.

Της έλεγα ακόμα:
Ο θεοφόρος Ιγνάτιος λέει: «Χρειάζομαι πραότητα, γιατί μ’ αυτήν καταλύεται όλη η δύναμη του άρχοντα του αιώνα τούτου». Απόδειξη της αποταγής του κόσμου είναι η αταραξία. Γιατί συμβαίνει καμιά φορά, ενώ καταφρονεί κανείς πολλά κεντηνάρια, να κολλάει σ’ ένα βελονάκι, και η προσκόλληση του σ’ αυτό να του προκαλεί ταραχή. Δίνει δηλαδή στο βελονάκι εκείνο την αξία ενός κεντηναρίου. Και γίνεται δούλος στο βελονάκι ή στο κουκούλι ή στο μαντήλι ή στο βιβλίο. Έτσι παύει να είναι δούλος του Θεού. Καλά λοιπόν είπε κάποιος από τους σοφούς, πως όσα πάθη έχει η ψυχή, τόσους και αφέντες. Και ο Κύριος: «Όπου ο θησαυρός σου εκεί εσται η καρδία σου». Και ο Απόστολος επίσης : «ω τις ήττηται, τούτω και δεδούλωται».

Σαν άκουσε όλα ταύτα η Διονυσία, με κοίταξε με θαυμασμό και είπε:
Να βρεις το Θεό που ποθείς!
Τέλος και τω Θεώ δόξα!

Αββα Ζωσιμά, Κεφάλαια Ωφέλιμα, Ιερά Μονή Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής.
Advertisements

Comments are closed.