iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Θαυμαστό όραμα του οσίου Γέροντος ημών Ιακώβου Τσαλίκη με τον Άγιο Δαβίδ τον εν Ευβοία

Όταν ασπάζεται ο Χριστιανός με ευλάβεια τις άγιες εικόνες και ζητάει βοήθεια από τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους, με τον ασπασμό που κάνει με την καρδιά του, ρουφάει μέσα στην καρδιά του όχι μόνον τη χάρη του Χριστού, της Παναγίας ή των Αγίων, αλλά και τον Χριστό ολόκληρο ή την Παναγία ή τον Άγιο, και τοποθετούνται πιά στο τέμπλο του Ναού του. «Ναός του Αγίου Πνεύματος είναι ο άνθρωπος» (Α΄ Κορ. 3,16 και 6,19).
Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου

Άγιος Γέροντας Ιάκωβος της Εύβοιας_St. elder Iakovos of Evia_Старец Иаков (Тсаликис) Эвбейский -πολυχρονιας7Ο Γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης δεν είχε μόνο ευλάβεια στον ‘Όσιο Δαβίδ. Είχε και αφοσίωση κι εμπιστοσύνη χωρίς όρια…Κάποτε – κάποτε μάλιστα, όταν το ζητούσαν, ο π. Ιάκωβος πήγαινε την κάρα του Οσίου Δαβίδ στα χωριά της βόρειας Εύβοιας. Πότε δω πότε κει. Τρέχανε οι άνθρωποι να προσκυνήσουν.

Βγαίνοντας με την κάρα του Οσίου Δαβίδ κι επιστρέφοντας είχε συχνά σημεία θαυμαστά. Μια φορά, για να του δείξει επιδοκιμασία ο Όσιος, του άνοιξε την πόρτα της Μονής. Επέστρεφε βράδυ με την Αγία κάρα καί πλησιάζοντας την πόρτα του άνοιξε, πρίν χτυπήσει, ο μοναχός Ευθύμιος. Του έκανε υπόκλιση και πήγε ν’ αφήσει την Αγία κάρα στο ναό. Βγήκε, ανέβηκε στό κελλί του Ευθυμίου κι αυτός παραξενεύτηκε. Δεν ήξερε καν πώς ήρθε ο π. Ιάκωβος καί φυσικά δεν είχε ανοίξει την πόρτα. Την άνοιξε ο όσιος Δαβίδ με τη μορφή του Ευθυμίου! Το να εμφανίζεται ο Όσιος με μορφή άλλου μοναχού ήτανε πολύ σύνηθες, το είχε άλλωστε ζητήσει ο ίδιος ο π. Ιάκωβος, για να μην τρομάζει.

Την κάρα του Οσίου Δαβίδ την πήγαινε και στην πατρίδα του τις Λιβανάτες. Την κατέβαζε στο ταγάρι μέχρι τις Ροβιές, το παραθαλάσσιο χωριό. Στεκότανε παράμερα, εκεί πού δεν ήτανε σπίτια. Για να μην τον βλέπουνε τσοπάνηδες και γεωργοί, έμπαινε σε μια πατουλιά κι αγνάντευε στη θάλασσα του Ευβοϊκού, πότε θα ‘ρθει από απέναντι, από τις Λιβανάτες, η βάρκα να τον πάρει. Μόλις την έβλεπε να πλησιάζει πήγαινε γρήγορα στη μικρή σκάλα κι έμπαινε στη βάρκα. Τη χρονιά εκείνη ο τόπος υπέφερε από ανομβρία διαρκείας. Οι άνθρωποι της βάρκας, πού είχανε γνωρίσει τον π. Ιάκωβο, παρακαλέσανε κι αυτοί για βροχή. Ο π. Ιάκωβος άκουσε κι έπειτα έκατσε σε μιαν άκρη. Η βάρκα κόντευε να φτάσει στις Λιβανάτες. Τότε ο π. Ιάκωβος, κρατώντας το ταγάρι με την κάρα στην αγκαλιά, είπε κατά λέξη στον Όσιο:

– Γέρο, ήρθαν οι χωριανοί σου για την ανομβρία. Σε παρακαλώ, τώρα που θα πάμε, να μπουμπουνίσεις. Πρόσεξε μη με ντροπιάσεις. Θα ρεζιλευτείς εσύ, θα ρεζιλευτώ και ’γώ! Βγήκανε στη στεριά, και άρχισε αμέσως να μπουμπουνίζει. Τριάντα χρόνια μετά έλεγε:

-Εγώ, αδελφέ μου, τα λέω στο αυτί του Αγίου και αυτός ανοίγει γραμμή με το Χριστό μας!Ξένη ἡ διὰ Χριστὸν Σαλή_St. Xenia of Petersburg_ Святая Ксения Петербургская_αγγελοςProstev_Peterburgskie-dozhdi

Η εξήγηση τούτη έχει τη Θεολογία χιλιάδων Θεολόγων. Γιατί δύναμη θαυματουργική, θεία χάρη και άκτιστες ενέργειες, έχει μόνο ο Θεός. Τις παρέχει όμως κατά κανόνα μέσω των πολύ εκλεκτών Του. Μέσω των Αγίων, οι οποίοι, επειδή Τον αγάπησαν εξαιρετικά και καθάρθηκαν με κάθε είδους άσκηση, έχουνε το χάρισμα της παρρησίας στο Θεό. Σ’ αυτούς δηλαδή χαρίστηκε το προνόμιο να ζητάνε κάτι από το Θεό και ο Θεός να τους «υπακούει», να τους το κάνει.

Από το βιβλίο «Ο μακαριστός Ιάκωβος Τσαλίκης» του Στυλ. Παπαδόπουλου

Απολυτίκιον Οσίου Ιακώβου της Ευβοίας.Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον. (Ποιήμα του Υμνογράφου Χ.Μ.Μπούσια)

Διοράσεως έκτυπον και σεμνότητος, Μονής Δαβίδ του οσίου θαυματουργέ προεστώς, ο αρότρω γεωργήσας της αγάπης σου κεχερσωμένας του λαού, θεοφόρητε ψυχάς, Ιάκωβε πάτερ, άρτι μη ελλείπης Χριστώ πρεσβεύων υπέρ ημών των σε καλούντων πιστώς.

ΕΝΑ ΘΑΥΜΑΣΤΟ ΟΡΑΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΔΑΥΙΔ ΕΥΒΟΙΑΣ 

ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΑΥΙΔ ΕΥΒΟΙΑΣ .
ΠΑΤΗΡ ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ.
ΜΗΝΥΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ.

Advertisements

Comments are closed.