Iconography and Hand painted icons

About how we should rejoice in Christ, Saint Nikolai Velimirovič

Πέτρος και Παύλος_Peter and Paul Apostles_апостолы Петр и Павел_fragment-freski-xii-veka1

About how we should rejoice in Christ
Saint Nikolai Velimirovič

“In this you greatly rejoice though now for a little while, if need be, you have been grieved by various trials” (1 Peter 1:6).

Thus speaks St. Peter the Apostle whose life was filled with many temptations and frequent sorrows. Thus speaks the man who left his home and family members and followed after Christ and who, for the sake of Christ, endured many difficulties: from hunger, from thirst, from the Jews, from the Romans, from false prophets, from cruel heathens and who, in the end was crucified on the cross, all for the sake of the Lord Christ. He, who in this life was unmercifully scourged with great sorrows and great temptations, counsels us to rejoice in Christ so that this joy may swallow up all our proportionally lessor sorrows and temptations.

But why brethren should we rejoice in Christ?

Because He revealed and showed us the reality of the greatest and most beautiful hopes and dreams of mankind;

He revealed to us the One God, Living, Omnipotent, All-wise All-merciful and He gave us the privilege to call ourselves His sons;
He revealed and showed us the immortal and eternal life; life incomparably better than this life on earth;
He revealed to us the spiritual kingdom; the kingdom of angels and the righteous; the kingdom of all good and the light of truth and justice;

He revealed and showed us the goal of our existence here on earth and the purpose for all our efforts and sufferings in this transient life;
He revealed to us the ocean of heavenly joy compared to all of our sorrows and temptations as a drop of muddy water, which cannot disturb or muddy that ocean.

O brethren, what joy awaits us! O brethren, how small a price does our Lord ask of us to purchase this joy in which the angels bathe and in which the righteous swim! Only to fulfill a few of His short commandments that is the entire price!

O Lord Jesus, the all-miraculous source of our joy, our boast and our pleasure, our glory and our thanks, place Your finger on our mouths and do not allow a drop of muddy sorrow and temptations to poison us.
To You be glory and thanks always. Amen.

The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič for Old Calendar date July 1, and New Calendar date July 14.

Ο Παύλος! Ο κορυφαίος του ουρανού και της γης! Άγιος Νήφων Κωνσταντιανής


Δεύτερος Παύλος

Μόλις ο μακάριος Νήφων τελείωσε τη συζήτηση με τον αδελφό, σηκώθηκε για να προσευχηθεί. Γιατί η προσευχή ήταν πάντα η κύρια εργασία του. Πολλές φορές προσευχόταν νοερά, ακόμα κι όταν βρισκόταν μέσα σε πλήθος ανθρώπων. Κάθε ώρα, είτε έτρωγε είτε συζητούσε με κάποιον, δεν έπαυε να λέει με το νού του τους Ψαλμούς του Δαβίδ, που τους είχε μάθει απ’ έξω. Μα το πιο θαυμαστό είναι, πως, κι όταν κοιμόταν, η καθαρή του διάνοια στοχαζόταν τα λόγια του Κυρίου, ενώ τα χείλη του μουρμούριζαν περικοπές ολόκληρες απ’ τις επιστολές του αγίου αποστόλου Παύλου!

Ναι, απέραντη αγάπη έτρεφε ο όσιος στον κήρυκα των εθνών και με πολλή ευλάβεια αναφερόταν στο πρόσωπό του. Μα κι εκείνος ερχόταν συχνά στον ύπνο του, τον παρηγορούσε και τον δίδασκε.

Και τ΄ όνομα μονάχα του φωστήρα της οικουμένης ν’ άκουγε ο Νήφων, αναπηδούσε και αναφωνούσε με ιερό πόθο:

Ο Παύλος! Ο κορυφαίος του ουρανού και της γης! Ο πολυσέβαστος και πολυαγαπητός μου! ο στύλος της Εκκλησίας, ο ολοφώτεινος οφθαλμός του Χριστού, ο άσπιλος χειραγωγός και νυμφοστόλος της νέας Σιών, ο πάγκαλος και θεηγόρος!… Ας δοξάζεται παντοτινά!

Ποτέ δεν έσβηνε η θεία φλόγα, που έκαιγε μέσα του, για τον κορυφαίο απόστολο του Χριστού. Εξάλλου – τι παράξενο! – και στην όψη έμοιαζε καταπληκτικά με τον άγιο Παύλο, μόνο που δεν ήταν φαλακρός, όπως εκείνος. Ήταν κι ο όσιος γλυκόλαλος και μειλίχιος και ζηλωτής της σωτηρίας των ανθρώπων και φλογισμένος από το θείο έρωτα… Δεύτερος Παύλος!

Απόσπασμα από το βιβλίο «Ένας Ασκητής επίσκοπος, Άγιος Νήφων ο Κωνσταντιανής (4ος αι.)» – Ιερά Μονή Παρακλήτου.

Απολυτίκιον των Αγίων Αποστόλων Ήχος γ”

Απόστολοι Άγιοι, πρεσβεύσατε τω ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν, παράσχη ταις ψυχαίς ημών.

Απολυτίκιον των κορυφαίων. Ήχος δ”

Οι των Αποστόλων πρωτόθρονοι, και της Οικουμένης διδάσκαλοι, τω Δεσπότη των όλων πρεσβεύσατε, ειρήνην τη οικουμένη δωρήσασθαι, και ταις ψυχαίς ημών το μέγα έλεος.

Σεις, οι πρώτοι μεταξύ των Αποστόλων του Χριστού, και πρωτόθρονοι κοντά Του, σεις που έχετε διδάξει την πίστη του Χριστού σε όλη την οικουμένη, πρεσβεύσατε στον Κύριο και Δεσπότη όλων, να χαρίσει ειρήνη σε όλη την οικουμένη, και στις ψυχές μας το μεγάλο Του έλεος.

Κάθισμα του Παύλου.
Την Σοφίαν και Λόγον

Ουρανόθεν την κλήσιν παρά Χριστού, κομισάμενος ώφθης κήρυξ φωτός, πάσι τοις της χάριτος, καταλάμψας διδάγμασι’ την γάρ του νόμου ξέσας, λατρείαν του γράμματος, τοις πιστοίς κατήστραψας, την γνώσιν του Πνεύματος’ όθεν και εις τρίτον, ουρανόν επαξίως, επήρθης μετάρσιος, και Παράδεισον έφθασας, Παύλε Απόστολε. Πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, των πταισμάτων άφεσιν δωρήσασθαι, τοις εορτάζουσι πόθω, την αγίαν μνήμην σου.

Αφού δέχθηκες από τον ουρανό με θεία αποκάλυψη την κλήση του Χριστού, φανερώθηκες ως κήρυκας του φωτός σε όλους, φωτίζοντάς τους με τα διδάγματα της Θείας Χάριτος. Σαν αστραπή φανέρωσες στους πιστούς την γνώση του Πνεύματος, αφού εξαφάνισεςτη λατρεία του γράμματος του μωσαικού νόμου. Γι’ αυτό επάξια ανέβηκες στον τρίτο ουρανό πάνω στον αέρα, φθάνοντας στον παράδεισο, Παύλε απόστολε. Παρακάλεσε, λοιπόν, να χαρίσει ο Θεός, άφεση των αμαρτιών, σε όσους εορτάζουν με πόθο τη μνήμη σου.

Ταις των Αγίων και πανευφήμων Αποστόλων πρεσβείαις, ο Θεός, ελέησον ημάς.

Before an icon of the All-Holy Mother of God

Appearance of the Tikhvin Icon of the Mother of God
Icon of the Mother of God “of the Seven Lakes” (Sedmiezernaya) (also on July 28 and October 13)
Icon of the Mother of God “Neamts”
Icon of the Mother of God “Lidda” or Roman

Commemorated on June 26

Tikhvin Icon of the Mother of GodТихвинская икона Божией Матери0_Tihvinskaya_4Two companions, John and Sergius, vowed to adopt each other as blood brothers before an icon of the Holy Mother of God in this monastery. John was a wealthy man, and he had a five year old son Zacharias. John became very ill. Before his death, John commended his son to the care of Sergius and bequeathed a large amount of gold and silver to him for safe keeping so that Sergius would hand it over to his son Zacharias when he reached maturity. When Zacharias reached maturity, Sergius denied that he received anything from the deceased John. Then Zacharias said, “Let him swear before that very icon of the All-Holy Mother of God, before whom he entered into a blood-brother relationship with my deceased father; and if he swears that he did not receive anything from my father John, then I will not seek anything from him.” Sergius agreed. When Sergius swore this, he wanted to approach and venerate the icon, but a force held him back and would not allow it. Sergius then began to cry out in a crazed manner to the Holy Fathers, Anthony and Theodosius; “Do not allow this unmerciful angel to destroy me!” That was the demon that attacked him by God’s permission. After that, Sergius showed them all the money that John entrusted to him. When they opened the chest, they discovered that the amount had doubled. This amount was doubled by God’s Providence. After receiving the money, Zacharias gave it to the monastery and was then tonsured a monk. Zacharias lived for a long time and was made worthy of the great gifts of God and was translated peacefully into eternity.

The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič for Old Calendar date March 24, and New Calendar date April 6.


Όσιος Παύλος της Ομπνόρας, Ένα πλήθος από πουλιά περικύκλωνε τον Όσιο.

Παύλος Ομπνόρᾳ ἢ Κόμελ_Па́вел Обно́рский- Комельский_Saint Paul of Obnora_djur

Όσιος Παύλος της Ομπνόρας ή Κόμελ 
Εορτάζει στις 10/23 Ιανουαρίου

ένα θαυμαστό παραδεισένιο θέαμα

Ο Όσιος Παύλος της Ομπνόρας ή Κόμελ (1317-1429),μαθητής του μεγάλου αγίου Σεργίου του Ράντονεζ, διψώντας ακατάπαυστα για την ασκητική ζωή, κατέφυγε σε μία εντελώς απρόσιτη περιοχή των απέραντων ρωσσικών δασών. Εκεί διάλεξε για κατοικία του την κουφάλα μιας γέρικης φλαμουριάς και πέρασε τρία χρόνια δοξολογώντας τον Θεό μαζί με τ’ αγριοπούλια!

Την ίδια εποχή,γύρω στο 1400, πέντε χιλιόμετρα μακρύτερά του, ασκήτευε ο Όσιος Σέργιος του  Νούρμα († 7 Οκτωβρίου 1412). Ακούγοντας για τους πνευματικούς αγώνες του Οσίου Παύλου, ξεκίνησε να τον συναντήση. Όταν τον βρήκε, αντίκρυσε ένα θέαμα θαυμαστό: Ένα πλήθος από πουλιά περικύκλωνε τον Όσιο. Τα μικρότερα μάλιστα ανέβαιναν στους ώμους και στο κεφάλι του και αυτός τα έτρεφε με τα χέρια. Κοντά του μία αρκούδα περίμενε κι αυτή την τροφή της. Αλεπούδες, κουνέλια και άλλα ζώα περιφέρονταν χωρίς έχθρα και ανταγωνισμούς μεταξύ τους και χωρίς να φοβούνται την αρκούδα.

Ήταν μία θαυμαστή εικόνα, που θύμιζε τον πρωτόπλαστο αθώο Αδάμ στον Παράδεισο. Μία εξαίσια φανέρωσι της κυριαρχίας του ανθρώπου πάνω στην δημιουργία!

Η Θηβαΐδα του Βορρά, Αθήνα

ΜΕΛΑΓΓΕΛ_.ΜΕΛΑΓΓΕΛΛΑ ΟΣΙΑ ΟΥΑΛΙΑΣ_St. Melangell the hermit Abbess of Wales_Св Мелангелла Уэльса_Η Αγία Μελανγκέλ (Μελάνγκεχλ- 27 Μαΐου), οδηγημένη από τον πόθο της να αφοσιωθεί στο Θεό, εγκατέλειψε την Ιρλανδία για να εγκατασταθεί τελικά στο Pennant μία από της ποιο απομονωμένες και όμορφες περιοχές του Powys στη νότια Ουαλία. Εκεί έζησε δεκαπέντε χρόνια απομονωμένη και προσευχόμενη σε μια σπηλιά. Γύρω στο 604, “ανακαλύφθηκε” από τον πρίγκηπα της Ουαλίας ,Brochfael Ysgithrog, όταν αυτός κυνηγούσε. Καθώς τα σκυλιά κυνηγούσαν έναν λαγό στο άκουσμα τους έτρεξε και κρύφθηκε σε μία πυκνή συστάδα χόρτων. Ψάχνοντας για τον λαγό στις πυκνές συστάδες ο βασιλιάς βρήκε ξαφνικά την αγία Melangell. Βρισκόταν σε βαθιά κατανυκτική προσευχή και δεν είχε ακούσει ούτε τα σκυλιά ούτε ανθρώπινα βήματα. Ο τρομοκρατημένος λαγός φοβισμένος από τα σκυλιά είχε κρυφτεί στις αναδιπλώσεις του ενδύματος της και τώρα βγήκε άφοβος μπροστά στα σκυλιά παίρνοντας θάρρος από την προστασία της αγίας. Ο πρίγκηπας Brochfael έδωσε εντολή στα σκυλιά του να επιτεθούν στο λαγό μα εκείνα δεν τολμούσαν να πλησιάσουν ούτε το λαγό ούτε την αγία. Κατανοώντας τώρα την κατάσταση η αγία έκανε τα σκυλιά να τραπούν σε φυγή. Ο πρίγκηπας εξεπλάγη και πλησίασε την αγία, ενθουσιάστηκε από την ομορφιά της και από την θεία χάρη που εξέπεμπε η αγιότητα της και ο πρίγκηπας της χάρισε ένα κομμάτι γης. Εκεί θα έβρισκαν καταφύγιο άνθρωποι και ζώα και ειδικά οι λαγοί. Η αγία έζησε άλλα 37 χρόνια μετά το συμβάν με το κυνήγι και πράγματι ο τόπος εκείνος έγινε ιερός. Οι άνθρωποι προστάτεψαν τον τόπο της ασκήτριας . Και πράγματι η αγία ίδρυσε εκεί ένα μοναστήρι και πολλές παρθένες κοπέλες την ακολούθησαν εμπνευσμένες από την αγιότητα της. Η εκκλησία της αγίας Melangell βρίσκεται κοντά στην περιοχή Llangynog στο Powys. Εάν κάποιος φώναζε σε έναν κυνηγημένο λαγό “Ο Θεός και η Αγία Mellangel να είναι μαζί του”, ο λαγός σωζόταν θαυματουργικά. Οι λαγοί προστατεύονται μέχρι και σήμερα στην περιοχή στην ανάμνηση της Αγίας.


Παύλος Ομπνόρᾳ ἢ Κόμελ_Па́вел Обно́рский- Комельский_Saint Paul of Obnora_3e39e74f7550499cb26af69491cf6edbΟ χριστοειδής άνθρωπος κοιτάζει την κτίση και τη φύση όχι σαν άγριο τέρας που πρέπει σκληρά να το δαμάσει αλλά σαν ασθενή που πρέπει να τον ελεεί, να τον συμπαθεί και να τον αγαπά. Γι’ αυτόν η κτίση δεν αποτελεί άψυχη ύλη, προς την οποία πρέπει να συμπεριφέρεται με τραχύτητα και να την εκμεταλλεύεται κατακτητικά και με θράσος, αλλά σαν πολύτιμο μυστήριο του Θεού, το οποίο πρέπει με προσευχή να ελεεί και με αγάπη να σπουδαζει.

Σε κάθε γήινο υπάρχει πολύς ουρανός.

Ο εν Χριστώ άνθρωπος πλημμυρίζει όλη την κτίση και όλα τα όντα με την άπειρον αγάπην και ελεημοσύνην του.

Αν ο άνθρωπος ταπεινώσει τον εαυτό του μπροστά στον Θεό, ταπεινώνονται μπροστά του όλα, όλη η κτίση.
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς του Τσέλιε της Σερβίας.

«Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεό όψονται» (Ματθ. 5,8). Φτιαγμένος κατ’ εικόνα Θεού, ο άνθρωπος είναι ο καθρέφτης του Θείου. Γνωρίζει το Θεό γνωρίζοντας τον εαυτό του, βλέπει το Θεό ν’ αντανακλάται στην καθαρότητα της δικής του καρδιάς.
Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware

Do not be afraid of anything!

Do not be afraid of anything!

Do not store up for yourselves treasures on earth, where moth and rust consume and where thieves break in and steal, [or, today, where economic havoc can ruin our financial planning] but store up for yourselves treasures in heaven, where neither moth nor rust consumes and where thieves do not break in and steal [or, today, where your treasures cannot be taken away even by a complete economic meltdown].

For where your treasure is, there will your heart be also…

No one can serve two masters; for either he will hate the one and love the other, or he will be devoted to the one and despise the other. You cannot serve God and Money.

Therefore I tell you, do not be anxious about your life, what you shall eat or what you shall drink, nor about your body, what you shall put on. Is not life more than food, and the body more than clothing? Look at the birds of the air: they neither sow nor reap nor gather into barns, and yet your heavenly Father feeds them. Are you not of more value than they? And which of you by being anxious can add one cubit to his span of life? And why are you anxious about clothing? Consider the lilies of the field, how they grow; they neither toil nor spin; yet I tell you, even Solomon in all his glory was not arrayed like one of these. But if God so clothes the grass of the field, which today is alive and tomorrow is thrown into the oven, will he not much more clothe you, O men of little faith?

Therefore do not worry, saying, `What shall we eat?’ or `What shall we drink?’ or `What shall we wear?’

For the godless seek all these things; and your heavenly Father knows that you need them all. But seek first his kingdom and his righteousness, and all these things shall be yours as well.

Therefore do not worry about tomorrow, for tomorrow will have its own worries. Each day has enough trouble of its own.

Gospel of St Matthew, 6: 19-34

Είστε φίλοι μου, μη φοβάστε τίποτε· όλα τα γνωρίζω και τα έχω ρυθμισμένα μέχρι λεπτομέρειας για τον καθένα σας.

«Μη φοβείσθε»

Hristos-pe-tron-fresca-pe-panou-de-lemn-Cluj-Zilele-Artei-Bizantine-2010-editia-VI-27-660x1024Στους αγίους Αποστόλους Του απευθυνόταν ο Κύριος. Ήταν τότε που τους είχε εκλέξει, δώδεκα τον αριθμό, και τους έστελνε να κηρύξουν μεταξύ των ανθρώπων το «ευαγγέλιον της βασιλείας» (Ματθ. δ΄ 23). Τους έδωσε σαφείς παραγγελίες για το πως έπρεπε να επιτελούν το έργο αυτό, και έπειτα τους έκανε λόγο για τους διωγμούς που επρόκειτο να συναντήσουν στις περιοδείες τους.

   –Θα σας παραδώσουν σε συνέδρια και δικαστήρια, τους είπε, θα σας σύρουν μπροστά σε βασιλείς και ηγεμόνες, προκειμένου να σας καταδικάσουν και να σας θανατώσουν… (βλ. Ματθ. ι΄ [10] 17-22).

Και συμπλήρωσε ο θείος Διδάσκαλος:

   «Λέγω δε υμίν τοις φίλοις μου· μη φοβηθήτε από των αποκτεννόντων το σωμα, και μετά ταύτα μη εχόντων περισσότερόν τι ποιήσαι» (Λουκ. ιβ΄ [12] 4). Λέω σε σας τους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα και ύστερα δεν μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο.

Φίλους Του τους ονομάζει· δικούς Του, προσφιλείς, αγαπητούς Του· και με αυτή την πλήρη τρυφερότητος προσφώνηση θέλει να εμβάλει θάρρος στην καρδιά τους.

   –Είστε φίλοι μου, μη φοβάστε τίποτε· ούτε το χειρότερο που μπορεί να σας συμβεί: τον θάνατο. Σας το λέω αυτό Εγώ που είμαι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, Εγώ που σας έδωσα και το σώμα και την ψυχή, και γι’ αυτό γνωρίζω καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την αξία του ενός και του άλλου. Το πολύ-πολύ να θανατώσουν το σώμα σας. Τίποτε περισσότερο δεν μπορούν να σας κάνουν. Κατανοήστε τα λόγια μου και από αυτά βγάλτε το συμπέρασμα για το τι αξία έχει το θνητό τούτο, πρόσκαιρο σώμα, σε σχέση με την αιώνια, αθάνατη ψυχή.

   Γι’ αυτό, μη φοβάστε!

   Και συνεχίζει ο Κύριος:

   –Πέντε σπουργίτια δεν πωλούνται εικοσι λεπτά, ευτελέστατη δηλαδή τιμή; Ποιος δίνει σημασία σ’ ένα σπουργίτι; Κι όμως, ούτε ένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο και εγκαταλελειμμένο μπροστά στα μάτια του Θεού. Ένα από αυτά δεν πέφτει νεκρό στη γη χωρίς να το επιτρέψει ο ουράνιος Πατέρας. Αν λοιπόν τόση φροντίδα και πρόνοια δείχνει ο Θεός για το τελευταίο σπουργιτάκι, θα εγκαταλείψει εσάς; Είναι δυνατόν;

–Σας περνούν λογισμοί μήπως ο Θεος σας ξέχασε, σας εγκατέλειψε, δεν σας παρακολουθεί… Σας διαβεβαιώνω ότι ακόμα και οι τρίχες από το κεφάλι σας όλες είναι μετρημένες από τον Θεό. Ξέρει ο Θεός κάθε στιγμή πόσες τρίχες υπάρχουν στο κεφάλι σας. Σας αρκεί αυτή η διαβεβαίωση για να εννοήσετε πόση πρόνοια και φροντίδα λαμβάνει για σας ο Θεός; Τι άλλο θέλετε περισσότερο;

   «Μη ούν φοβείσθε· πολλών στρουθίων διαφέρετε», καταλήγει ο θείος Διδάσκαλος (Λουκ. ιβ΄ [12] 6-7). Μη φοβάστε λοιπόν. Είστε ανώτεροι από πολλά σπουργίτια!

   Τι λόγια, πράγματι, αυτά! Πόση ειρήνη, ανακούφιση είναι ικανά να προξενήσουν στην ταραγμένη από δυσκολίες και προβλήματα ψυχή! Έχουμε ένα Θεό που η μέριμνά Του και για τα άψυχα ακόμα δημιουργήματά Του φτάνει μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας. Και θα αδιαφορήσει για εμάς, τις έμψυχες εικόνες Του, αυτούς για τους οποίους τον ίδιο τον Υιό Του έστειλε στη γη για να χύσει το ατίμητο Αίμα Του; Είναι δυνατόν; «Πως αν επιλάθοιτο των αγαπώντων αυτόν η αγνοήσειέ τι των συμβαινόντων αυτοίς;», ρωτά ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας· πως είναι δυνατόν να λησμονήσει αυτούς που Τον αγαπούν η να μη δώσει σημασία για κάτι που τους συμβαίνει, «ος γε τοσαύτην αυτών ποιείται πρόνοιαν, ως έκαστα των κατ’ αυτούς ειδέναι λεπτώς, και οίον ηριθμημένας έχειν αυτών τας τρίχας;», Αυτός που τόση πρόνοια δείχνει γι’ αυτούς, ώστε να γνωρίζει λεπτομερώς τα πάντα αναφορικά μ’ αυτούς, σαν να πούμε και πόσες τρίχες έχουν;

   Κι αν πρόκειται να θανατωθείτε από τους εχθρούς σας, συμπληρώνει ο άγιος Θεοφύλακτος Αχρίδος, μιλώντας εκ μέρους του Κυρίου, αυτό δεν θα γίνει επειδή Εγώ σας έχω εγκαταλείψει. Διότι τόση φροντίδα λαμβάνω για σας, ώστε να γνωρίζω με κάθε λεπτομέρεια ο,τι σας αφορά. Αν λοιπόν επιτρέψω να μπείτε σε πειρασμό, να είσθε βέβαιοι ότι θα σας χορηγήσω και τη δύναμη να τον υπομείνετε. Διότι Εγώ είμαι κηδεμόνας σας και όλα τα γνωρίζω και τα έχω ρυθμισμένα μέχρι λεπτομέρειας για τον καθένα σας. Ο,τι είναι το καταλληλότερο για τον κάθε έναν από σας, αυτό του δίνω.

   Συνεπώς, αδελφέ μου, γιατί να αγωνιούμε; γιατί να φοβόμαστε; Είναι οπωσδήποτε δύσκολες, πολύ δύσκολες οι ημέρες που περνούμε. Και ενδεχομένως η κατάσταση σύντομα να επιδεινωθεί κι άλλο. Διάφοροι λογισμοί ίσως να περνούν από το μυαλό μας, τέτοιοι που να εμβάλλουν σε φόβο και ταραχή την ψυχή μας.


   Αφού έχουμε ρητή και επαναλαμβανόμενη την προτροπή Του: «μη ούν φοβείσθε»· αφού έχουμε ξεκάθαρη τη διαβεβαίωσή Του ότι «και αι τρίχες της κεφαλής υμών πάσαι ηρίθμηνται», και μία δεν πέφτει χωρίς ο Ίδιος να δώσει εντολή· αφού «πολλών στρουθίων διαφέρομεν», τότε γιατί να φοβόμαστε και να αγωνιούμε; Αν ένα παιδί, μετά από συνεχείς διαβεβαιώσεις των γονέων του ότι δεν θα το αφήσουν μόνο του, ότι κοντά του είναι, το προστατεύουν συνεχώς, μετά από επανειλημμένες επιβεβαιώσεις επάνω στα πράγματα ότι έτσι είναι όπως του τα λένε, αυτό συνεχίσει να νιώθει ανασφαλές, δεν θα δηλώνει με τη στάση του αυτή έλλειψη εμπιστοσύνης, ενδεχομένως και αγνωμοσύνη απέναντι στους γονείς του; Και δεν θα γίνεται αυτό αφορμή λύπης για τους γονείς του; Τι άλλο να κάνουν για να το πείσουν ότι είναι κοντά του;

   Να πιστέψουμε ότι είμαστε παιδιά αγαπητά του ουρανίου Πατρός. Και τότε θα Του δίνουμε με εμπιστοσύνη το χέρι μας και θα προχωρούμε στο δρόμο μας άφοβα, ψάλλοντας: «Κύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι…» (Ψαλ. ριζ΄ [117] 6).

Πηγή: https://www.osotir.org/el/keimena/2014-02-20-16-48-00/item/35680-m-fove-sthe

Each one of us must have a mother’ heart for others. Elder Sophrony (Sakharov) of Essex

Γενέσιον του Τιμίου Προδρόμου_Nativity of the Forerunner St. John the Baptist_Рождество Иоанна Предтечи_Nașterea Sfântului Ioan Botezătorul___20110606_1346 749853

“For me, the life of my brethren is more precious than my own life.”

We cannot acquire the image of Christ within us unless we are truly [united] one, as Christ asked His disciples: Love one another, so that the world may know that you belong to Christ (John 15, 12).

For me, the life of my brethren is more precious than my own. When you will understand this, there will be no more misunderstandings between you. The untying of a problem or a disagreement, does not depend on any organization, or a particular code of conduct, but on the decision to bear everything.

Each one of us must have a mother’ heart for others. We ought to be very sensitive to the needs of others. Then we’ll be one and the blessing of God will abound in us. We must have Christ’ consciousness, Who bears in Him the whole world; therein lies the universality of the human being. The Word of Christ does not change, and it is eternal. If we confess in the Creed that Christ is the One True God, the Savior of the world, its Creator through Whom all things were made, how can we reduce our faith to a matter of nationality, place, or time…?

(Archimandrite Sophrony of Essex, in “The Life in the Spirit”