iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Είστε φίλοι μου, μη φοβάστε τίποτε· όλα τα γνωρίζω και τα έχω ρυθμισμένα μέχρι λεπτομέρειας για τον καθένα σας.

«Μη φοβείσθε»

Hristos-pe-tron-fresca-pe-panou-de-lemn-Cluj-Zilele-Artei-Bizantine-2010-editia-VI-27-660x1024Στους αγίους Αποστόλους Του απευθυνόταν ο Κύριος. Ήταν τότε που τους είχε εκλέξει, δώδεκα τον αριθμό, και τους έστελνε να κηρύξουν μεταξύ των ανθρώπων το «ευαγγέλιον της βασιλείας» (Ματθ. δ΄ 23). Τους έδωσε σαφείς παραγγελίες για το πως έπρεπε να επιτελούν το έργο αυτό, και έπειτα τους έκανε λόγο για τους διωγμούς που επρόκειτο να συναντήσουν στις περιοδείες τους.

   –Θα σας παραδώσουν σε συνέδρια και δικαστήρια, τους είπε, θα σας σύρουν μπροστά σε βασιλείς και ηγεμόνες, προκειμένου να σας καταδικάσουν και να σας θανατώσουν… (βλ. Ματθ. ι΄ [10] 17-22).

Και συμπλήρωσε ο θείος Διδάσκαλος:

   «Λέγω δε υμίν τοις φίλοις μου· μη φοβηθήτε από των αποκτεννόντων το σωμα, και μετά ταύτα μη εχόντων περισσότερόν τι ποιήσαι» (Λουκ. ιβ΄ [12] 4). Λέω σε σας τους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα και ύστερα δεν μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο.

Φίλους Του τους ονομάζει· δικούς Του, προσφιλείς, αγαπητούς Του· και με αυτή την πλήρη τρυφερότητος προσφώνηση θέλει να εμβάλει θάρρος στην καρδιά τους.

   –Είστε φίλοι μου, μη φοβάστε τίποτε· ούτε το χειρότερο που μπορεί να σας συμβεί: τον θάνατο. Σας το λέω αυτό Εγώ που είμαι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, Εγώ που σας έδωσα και το σώμα και την ψυχή, και γι’ αυτό γνωρίζω καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον την αξία του ενός και του άλλου. Το πολύ-πολύ να θανατώσουν το σώμα σας. Τίποτε περισσότερο δεν μπορούν να σας κάνουν. Κατανοήστε τα λόγια μου και από αυτά βγάλτε το συμπέρασμα για το τι αξία έχει το θνητό τούτο, πρόσκαιρο σώμα, σε σχέση με την αιώνια, αθάνατη ψυχή.

   Γι’ αυτό, μη φοβάστε!

   Και συνεχίζει ο Κύριος:

   –Πέντε σπουργίτια δεν πωλούνται εικοσι λεπτά, ευτελέστατη δηλαδή τιμή; Ποιος δίνει σημασία σ’ ένα σπουργίτι; Κι όμως, ούτε ένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο και εγκαταλελειμμένο μπροστά στα μάτια του Θεού. Ένα από αυτά δεν πέφτει νεκρό στη γη χωρίς να το επιτρέψει ο ουράνιος Πατέρας. Αν λοιπόν τόση φροντίδα και πρόνοια δείχνει ο Θεός για το τελευταίο σπουργιτάκι, θα εγκαταλείψει εσάς; Είναι δυνατόν;

–Σας περνούν λογισμοί μήπως ο Θεος σας ξέχασε, σας εγκατέλειψε, δεν σας παρακολουθεί… Σας διαβεβαιώνω ότι ακόμα και οι τρίχες από το κεφάλι σας όλες είναι μετρημένες από τον Θεό. Ξέρει ο Θεός κάθε στιγμή πόσες τρίχες υπάρχουν στο κεφάλι σας. Σας αρκεί αυτή η διαβεβαίωση για να εννοήσετε πόση πρόνοια και φροντίδα λαμβάνει για σας ο Θεός; Τι άλλο θέλετε περισσότερο;

   «Μη ούν φοβείσθε· πολλών στρουθίων διαφέρετε», καταλήγει ο θείος Διδάσκαλος (Λουκ. ιβ΄ [12] 6-7). Μη φοβάστε λοιπόν. Είστε ανώτεροι από πολλά σπουργίτια!

   Τι λόγια, πράγματι, αυτά! Πόση ειρήνη, ανακούφιση είναι ικανά να προξενήσουν στην ταραγμένη από δυσκολίες και προβλήματα ψυχή! Έχουμε ένα Θεό που η μέριμνά Του και για τα άψυχα ακόμα δημιουργήματά Του φτάνει μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας. Και θα αδιαφορήσει για εμάς, τις έμψυχες εικόνες Του, αυτούς για τους οποίους τον ίδιο τον Υιό Του έστειλε στη γη για να χύσει το ατίμητο Αίμα Του; Είναι δυνατόν; «Πως αν επιλάθοιτο των αγαπώντων αυτόν η αγνοήσειέ τι των συμβαινόντων αυτοίς;», ρωτά ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας· πως είναι δυνατόν να λησμονήσει αυτούς που Τον αγαπούν η να μη δώσει σημασία για κάτι που τους συμβαίνει, «ος γε τοσαύτην αυτών ποιείται πρόνοιαν, ως έκαστα των κατ’ αυτούς ειδέναι λεπτώς, και οίον ηριθμημένας έχειν αυτών τας τρίχας;», Αυτός που τόση πρόνοια δείχνει γι’ αυτούς, ώστε να γνωρίζει λεπτομερώς τα πάντα αναφορικά μ’ αυτούς, σαν να πούμε και πόσες τρίχες έχουν;

   Κι αν πρόκειται να θανατωθείτε από τους εχθρούς σας, συμπληρώνει ο άγιος Θεοφύλακτος Αχρίδος, μιλώντας εκ μέρους του Κυρίου, αυτό δεν θα γίνει επειδή Εγώ σας έχω εγκαταλείψει. Διότι τόση φροντίδα λαμβάνω για σας, ώστε να γνωρίζω με κάθε λεπτομέρεια ο,τι σας αφορά. Αν λοιπόν επιτρέψω να μπείτε σε πειρασμό, να είσθε βέβαιοι ότι θα σας χορηγήσω και τη δύναμη να τον υπομείνετε. Διότι Εγώ είμαι κηδεμόνας σας και όλα τα γνωρίζω και τα έχω ρυθμισμένα μέχρι λεπτομέρειας για τον καθένα σας. Ο,τι είναι το καταλληλότερο για τον κάθε έναν από σας, αυτό του δίνω.

   Συνεπώς, αδελφέ μου, γιατί να αγωνιούμε; γιατί να φοβόμαστε; Είναι οπωσδήποτε δύσκολες, πολύ δύσκολες οι ημέρες που περνούμε. Και ενδεχομένως η κατάσταση σύντομα να επιδεινωθεί κι άλλο. Διάφοροι λογισμοί ίσως να περνούν από το μυαλό μας, τέτοιοι που να εμβάλλουν σε φόβο και ταραχή την ψυχή μας.

   Όμως…

   Αφού έχουμε ρητή και επαναλαμβανόμενη την προτροπή Του: «μη ούν φοβείσθε»· αφού έχουμε ξεκάθαρη τη διαβεβαίωσή Του ότι «και αι τρίχες της κεφαλής υμών πάσαι ηρίθμηνται», και μία δεν πέφτει χωρίς ο Ίδιος να δώσει εντολή· αφού «πολλών στρουθίων διαφέρομεν», τότε γιατί να φοβόμαστε και να αγωνιούμε; Αν ένα παιδί, μετά από συνεχείς διαβεβαιώσεις των γονέων του ότι δεν θα το αφήσουν μόνο του, ότι κοντά του είναι, το προστατεύουν συνεχώς, μετά από επανειλημμένες επιβεβαιώσεις επάνω στα πράγματα ότι έτσι είναι όπως του τα λένε, αυτό συνεχίσει να νιώθει ανασφαλές, δεν θα δηλώνει με τη στάση του αυτή έλλειψη εμπιστοσύνης, ενδεχομένως και αγνωμοσύνη απέναντι στους γονείς του; Και δεν θα γίνεται αυτό αφορμή λύπης για τους γονείς του; Τι άλλο να κάνουν για να το πείσουν ότι είναι κοντά του;

   Να πιστέψουμε ότι είμαστε παιδιά αγαπητά του ουρανίου Πατρός. Και τότε θα Του δίνουμε με εμπιστοσύνη το χέρι μας και θα προχωρούμε στο δρόμο μας άφοβα, ψάλλοντας: «Κύριος εμοί βοηθός, και ου φοβηθήσομαι…» (Ψαλ. ριζ΄ [117] 6).

Πηγή: https://www.osotir.org/el/keimena/2014-02-20-16-48-00/item/35680-m-fove-sthe
Advertisements

Comments are closed.