iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Βλέπετε ο Κύριος ήλθε και λέγει, φέρτε μου το σκεύος της ερήμου. Όσιος αββάς Σισώης ο Μέγας

Σισώης ο Μέγας_Saint Sisoes the Great_Авва Сисой Великий_84397714

Όσιος αββάς Σισώης ο Μέγας
Εορτάζει στις 6 Ιουλίου

χαίρε, κήπος ευωδέστατος θεοσδότων δωρεών.
Χαίρε, άνθος Αιγύπτου αποπνέον σοφίαν·

Έζησε τον 4ο αιώνα μ.Χ. στο Κλύσμα, στη Σκήτη με τον αββά Μακάριο και με τον αββά Ωρ, κι όταν άρχισε να γεμίζει η Σκήτη και άκουσε ότι κοιμήθηκε ο αββάς Αντώνιος, σηκώθηκε και πήγε στο όρος του αββά Αντωνίου. Πήγε για ένα διάστημα και στο μακρινό όρος της Θηβαΐδος. Και επειδή βρήκε ησυχία κάθισε εβδομήντα δύο χρόνια. Ανήκει στην πρώτη γενιά των μεγάλων ασκητών που ακολούθησε το Μέγα Αντώνιο.

ΠΗΓΕ ένας από τους αδελφούς στον αββά Σισώη στο όρος του αββά Αντωνίου και ενώ μιλούσαν έλεγε στον Σισώη· «Δεν έφτασες ακόμη στα μέτρα του αββά Αντωνίου, πάτερ;». Και ο γέροντας του λέγε· «Αν είχα έστω και έναν από τους λογισμούς του αββά Αντωνίου, θα γινόμουν ολόκληρος σαν φωτιά. Όμως ξέρω ότι ο άνθρωπος με κόπο μπορεί να κρατήσει τον λογισμό του αββά Αντωνίου».

ΕΝΑΣ αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη· «Άραγε, έτσι πολεμούσε ο Σατανάς τους παλιούς;». Του λέγει ο γέροντας· «Τώρα πιο πολύ, γιατί πλησιάζει ο καιρός του και βρίσκεται σε ταραχή».

ΠΗΓΕ ο αββάς Αδέλφιος, επίσκοπος Νειλουπόλεως, προς τον αββά Σισώη, στο όρος του αββά Αντωνίου. Όταν επρόκειτο να βγουν, πριν ξεκινήσουν, τους έδωσε να φάνε ενώ ήταν ακόμα πρωί. Και ήταν ημέρα νηστείας. Μόλις έβαλαν το τραπέζι να, χτυπούν την πόρτα αδελφοί. Είπε τότε στον μαθητή του· «Δος τους λίγο χυλό, γιατί είναι κουρασμένοι». Του λέει ο αββάς Αδέλφιος· «Ασ’ τους τώρα, να μην πουν ότι ο αββάς Σισώης τρώει από το πρωί». Τον κοίταξε ο γέροντας και λέει στον αδελφό· «Πήγαινε, δος τους». Όταν αυτοί είδαν τον χυλό είπαν· «Μήπως έχετε ξένους; Μήπως και ο γέροντας τρώει μαζί σας;». Και τους είπε ο αδελφός· «Ναι». άρχισαν τότε να λυπούνται και να λένε· «Ας σας συγχωρήσει ο Θεός, γιατί αφήσατε τον γέροντα να φάει σε νηστίσιμη μέρα. Ή δεν ξέρετε ότι θα νηστέψει πολλές μέρες για να ξεπληρώσει αυτήν την κατάλυση της νηστείας;». Και τους άκουσε ο επίσκοπος και έκανε μετάνοια στον γέροντα λέγοντας· «Συγχώρησέ με, αββά, γιατί έκανα ανθρώπινο λογισμό, ενώ εσύ έκανες το θέλημα του Θεού». Και του λέει ο αββάς Σισώης· «Αν ο Θεός δεν δοξάσει άνθρωπο, η δόξα των ανθρώπων δεν είναι τίποτε».

ΕΛΕΓΑΝ ότι ο αββάς Σισώης όταν κάθονταν μέσα στο κελί του, έκλεινε πάντα την πόρτα.

Σισώης ο Μέγας_Saint Sisoes the Great_Авва Сисой Великий_SucevHlSisoeΕΛΕΓΑΝ για τον Όσιο Σισώη τον Θηβαίο, πως, μόλις απόλυε η εκκλησία, έφευγε για το κελλί του σχεδόν τρέχοντας. Και έλεγαν·  δαιμόνιο έχει. Αυτός όμως εποίει το έργο του Θεού.

ΗΡΘΕ κάποτε ο αββάς Σισώης από τη Ραϊθού στο Κλύσμα να επισκεφθεί τον αββά Σισώη. Βλέποντάς τον λυπημένο, επειδή άφησε την έρημο, του λέει· «Γιατί λυπάσαι, αββά; Τι μπορούσες πια να κάνεις στην έρημο αφού γέρασες τόσο;». Ο γέροντας τον κοίταξε με αυστηρότητα και είπε· «Τι μου λές, Αμμούν; Δεν έφτανε και μόνο η ελευθερία του λογισμού μου στην έρημο;».

ΕΙΠΕ ο Σισώης· «Όταν ένας άνθρωπος σε φροντίζει, δεν πρέπει εσύ να τον διατάζεις».

ΕΝΑΣ αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη· «Αν ενώ βαδίζουμε ο οδηγός μας χάσει τον δρόμο, πρέπει να του το πούμε;». Ο γέροντας λέει· «Όχι». Του λέει ο αδελφός· «Αλλά θα τον αφήσουμε να μας πλανήσει;». Του λέει ο γέροντας· «Τι λοιπόν, θα πάρεις ραβδί να τον δείρεις; Εγώ ξέρω ότι κάποιοι αδελφοί πεζοπορούσαν και ο οδηγός τους τη νύχτα πλανήθηκε. Ήταν δώδεκα και όλοι ήξεραν ότι έχασαν τον δρόμο, αλλά καθένας αγωνιζόταν να μη μιλήσει. Όταν ξημέρωσε κατάλαβε ο οδηγός ότι έκανε λάθος και τους λέει· “Συγχωρέστε με, έκανα λάθος”. Και όλοι είπαν· “Κι εμείς το ξέραμε, αλλά δεν μιλήσαμε”. Κι αυτός θαύμασε και είπε· “Ως τον θάνατο εγκρατεύονται οι μοναχοί να μη μιλήσουν”. Και δόξασε τον Θεό. Και το μήκος του δρόμου που πήραν κατά λάθος ήταν δώδεκα μίλια».

ΕΛΕΓΑΝ περί του Αββά Σισώη, ότι, όταν επρόκειτο να πεθάνει, και ενώ ευρίσκονταν οι πατέρες της σκήτης γύρω του, έλαμψε το πρόσωπό του όπως ο ήλιος και είπε στους παρευρισκομένους ότι:
« Ο Άγιος Αντώνιος ήλθε».
Και μετά από λίγο είπε: «Να ο χορός [=ομάδα] των Προφητών ήλθε». Και πάλιν το πρόσωπο του έλαμψε περισσότερο και είπε: «Να ο χορός των Αποστόλων ήλθε». Και διπλασιάστηκε ο φωτισμός του προσώπου του και άρχισε να ομιλεί με κάποιους. Τότε τον ρώτησαν οι πατέρες: «με ποιόν ομιλείς πάτερ»; Και αυτός τους απάντησε: «με τους Αγγέλους που ήλθαν να παραλάβουν την ψυχή μου και τους παρακαλώ να με αφήσουν λίγο για να μετανοήσω».
Και λέγουν προς αυτόν οι πατέρες: «Δεν έχεις ανάγκη μετανοίας πάτερ». Και τους απάντησε ο Αββάς Σισώης: «αλήθεια σας λέγω ότι δεν έχω βάλει ακόμη αρχή»! Και έμαθαν πάντες ότι ήταν τέλειος. Και πάλι ξαφνικά έγινε το πρόσωπό του ολόλαμπρο σαν ήλιος και εφοβήθηκαν όλοι, που ήσαν κοντά του, και είπε προς αυτούς: «Βλέπετε ο Κύριος ήλθε και λέγει, φέρτε μου το σκεύος της ερήμου», και αμέσως παρέδωσε το πνεύμα. Και έγινε σαν αστραπή και γέμισε όλο το κελλί του από άρρητη ευωδία.

Απολυτίκιον οσίου Aββά Σισώη
Ήχος α’. Του λίθου σφαγισθέντος.

Της ερήμου πολίτης και εν σώματι άγγελος, και θαυματουργός ανεδείχθης, θεοφόρε Πατήρ ημών Σισώη· νηστεία αγρυπνία προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τους νοσούντας, και τας ψυχάς των πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι διά σου πάσιν ιάματα.

Έτερον Απολυτίκιον. Ήχος πλάγιος α’. Τον συνάναρχον Λόγον.

Εκ παιδός γεωργήσας ζωήν την κρείττονα, των κατ’ αυτής ενεπλήσθης θεουργικών αγαθών, των Αγγέλων μιμητά Σισώη Όσιε· όθεν ως ήλιος λαμπρός, απαυγάζεις τηλαυγώς, εν ώρα της σης εξόδου, δηλοποιών την σην δόξαν, και καταλάμπων τας ψυχάς ημών.

Advertisements

Comments are closed.