iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή. Είθε να με αξιώσει ο Θεός να βρεθώ στο πλευρό της την ημέρα της κρίσης “!

Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is risen! Truly He is risen!
Христос Воскресе! Воистину Воскресе!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή, της Ταβέννης Αιγύπτου (4ος αι.)
Προφήτης Ιερεμίας
Αγία Νεομάρτυς Νίνα Κουζνέτσοβα (†1938) από το Λάλσκ Ρωσίας

Εορτάζουν στις 1 Μαΐου

Τρεις κλήσεις απαιτούν μια ειδική εκλογή από το Άγιο Πνεύμα: του αναχωρητού, του γέροντος και του δια Χριστόν σαλού. Με αφορμή την αγία Πελαγία δια Χριστόν σαλή του Ντιβέγιεβο († 30 Ιανουαρίου 1884) έλεγε: «Σ’ αυτό το δρόμο ο Κύριος δεν καλεί τους αδύναμους. Διαλέγει αυτούς που είναι ανδρείοι και δυνατοί.» Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
”Να συναναστρέφεσαι με …παλαβούς, για να σου μεταδώσουν την τρέλλα τους την πνευματική! Θα εύχωμαι να σε δώ …θεότρελλη! Αμήν.”
Οι ταπεινοί διαφυλάσσουν τον πνευματικό τους πλούτο στο θησαυροφυλάκιο του Θεού…

“Τοσούτω γαρ όχλω πυκτεύουσα, την καρδίαν αυτής ουδέποτε απέστησε του Θεού”.

Σος βίος λαμπρόν μονασταίς, Ισιδώρα,
δώρον εκ Θεού ταπεινούς προτιμώντος.
Σίμβλον άμβροτον κρύφα Ισιδώρα επλάκη.

Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή της Ταβέννης_ Saint Isidora the Simple of Tabenna_ святая Исидо́ра Тавеннийская _Τον βίο της οσίας Ισιδώρας διέσωσε ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος (+ 373), ο οποίος επισκέφθηκε την περίφημη γυναικεία Μονή της Ταβέννης στην Αίγυπτο, την οποία είχε ιδρύσει η Προεστώσσα Μαρία, αδελφή του οσίου Παχωμίου του Μεγάλου. Όπως διηγείται ο Επίσκοπος Ελενουπόλεως Παλλάδιος, κατά την εποχή της επισκέψεως του οσίου Εφραίμ η Μονή είχε τετρακόσιες (400) μοναχές. Ανάμεσά τους βρισκόταν και μία Μοναχή Αιγυπτιακής καταγωγής, η παρθένος Ισιδώρα.
Οι συμμονάστριές της την θεωρούσαν “πτωχή τω πνεύματι” και της ανέθεταν τις πλέον ταπεινές εργασίες μέσα στο κοινόβιο. Η Οσία υποκρινόταν την σαλή και δαιμονισμένη για την αγάπη του Χριστού. Κυκλοφορούσε ξυπόλητη, με ένα κουρέλι στο κεφάλι, ενώ όλες οι άλλες έχουν κόψει σύρριζα τα μαλλιά τους και φορούν κουκούλλες, ήταν ουσιαστικά ρακένδυτη. Τόσο πολύ τη περιφρόνησαν οι άλλες, που στην τράπεζα της Μονής δεν είχε θέση, πράγμα που και η ίδια είχε διαλέξει, και τρεφόταν με τα υπολλείματα των καζανιών και τα αποφάγια των γευμάτων! Χειμώνα – καλοκαίρι παρακολουθούσε την ακολουθία από τα σκαλιά της Εκκλησίας! Το μαρτύριο της ήταν η βασανιστική συμπεριφορά των άλλων μοναζουσών, την οποία όμως υπέφερε χωρίς γογγυσμό. Την πνευματική της κατάσταση απεκάλυψε ο Ίδιος ο Θεός στον πειραζόμενο από υπερηφάνους λογισμούς Αββά Πιτιρούν († 29 Νοεμβρίου), άνδρα δοκιμασμένο στην αρετή, που ασκήτευε στο βουνό Πορφυρίτη, μαθητή του οσίου Αντωνίου. Του ήλθε λογισμός: Άραγε είναι άλλος σ᾿ αυτό τον τόπο που να σε φτάνη στην αρετή; Την νύχτα είδε στον ύπνο του Άγγελο Κυρίου και του λέει·
(“Διά τι μέγα φρονείς επί σεαυτώς ευλαβής και εν τοιούτω καθεζόμενος τόπω. Άπελθε εις το μοναστήριον των γυναικών των Ταβεννησιωτών και εκεί ευρήσεις μίαν διάδημα έχουσαν επί της κεφαλής· αύτη σου άμεινων εστί. Τοσούτω γαρ όχλω πυκτεύουσα, την καρδίαν αυτής ουδέποτε απέστησε του Θεού· συ δε καθεζόμενος ώδε, ανά τας πόλεις πλανάσαι τη διανοία”.)

«Γιατί καυχιέσαι ότι είσαι ευλαβής και μένεις σε τέτοιο τόπο; Θέλεις να γνωρίσεις μια γυναίκα που είναι πιο ευσεβής από σένα; Πήγαινε στο γυναικείο Μοναστήρι των Ταβεννησιωτών και θα βρείς εκεί μια Μοναχή που φοράει στέμμα στο κεφάλι της. Αυτή είναι καλύτερη από σένα. Με τόσο πλήθος αντιμάχεται και η καρδιά της ποτέ δεν απομακρύνθηκε από τον Θεό, αν και καταφρονείται από όλες. Συ κάθεσαι εδώ και ο νους σου πλανιέται στις πόλεις».
Ο Αββάς Πιτιρούν έσπευσε στην Μονή των Ταβεννησιωτών. Οι μοναχές – τιμημένες από την επίσκεψή του, διότι ήταν φημισμένος ασκητής – τον υποδέχθηκαν θερμά και εκείνος ζήτησε από την Προεστώσσα να δει όλες τις αδελφές, όμως σε καμμία από αυτές δεν είδε το διάδημα για το οποίο μίλησε ο Άγγελος.
“Είστε όλες εδώ; ” ρώτησε.
“Όλες είμαστε” του απάντησαν.
” Αδύνατον – απάντησε ο Αββάς – πρέπει να υπάρχει ακόμη μία, για την οποία έκανα όλη αυτή την οδοιπορία”.
“Έχουμε μία μοναχή – αναγκάσθηκε να ομολογήσει η Προεστώσσα – αλλά είναι σαλή και δεν την υπολογίζουμε στην αδελφότητα“.
“Ας έλθει κι αυτή” ζήτησε οΑββάς.
Πηγαίνουν και τη φωνάζουν, εκείνη όμως δεν υπάκουσε είτε επειδή κατάλαβε τι πρόκειται να γίνει είτε γιατί της αποκαλύφθηκε. Όταν η Ισιδώρα εμφανίσθηκε, συρόμενη από δύο αδελφές, ο Αββάς Πιτιρούν είδε το κουρέλι που σκέπαζε το κεφάλι της να λάμπει σαν διάδημα! και αμέσως γονάτισε μπροστά της λέγοντας, “ευλόγησέ με, Αμμά “.
“Εσύ ευλόγησέ με, κύριέ μου ” απάντησε η ταπεινή Ισιδώρα και γονατίζοντας ασπάσθηκε τα πόδια του ερημίτη!
Κατάπληκτες όλες του λέει η Προεστώσσα: «Αββά, μην εξευτελίζεις έτσι τον εαυτό σου – του είπε – είναι σαλή”.
Εσείς όλες είσθε σαλές – απάντησε ο Όσιος – αυτή εδώ είναι πολύ ανώτερη κι από εσάς κι από εμένα. Αυτή είναι δική μου και δική σας Αμμά (πνευματική Μητέρα). Είθε να με αξιώσει ο Θεός να βρεθώ στο πλευρό της την ημέρα της κρίσης “!

Κατόπιν διηγήθηκε τι του είχε αποκαλύψει ο Θεός και ενώπιον όλης της αδελφότητος των μοναζουσών εφανέρωσε τον κεκρυμμένο θησαυρό της καταπεφρονημένης οσίας Ισιδώρας. Ακούγοντας αυτά οι μοναχές, έπεσαν στα πόδια του και εξομολογούνταν η κάθε μια τους τις προσβολές που της έκανε· μια είπε ότι την περιέλουσε με τα βρωμόνερα των πιάτων, άλλη πως την χτύπησε με γροθιές, άλλη πως την περιγελούσε για την ταπεινή της μορφή, άλλη πως την έβριζε και την καταριόνταν, κι άλλη ότι της πασάλειψε τα ρουθούνια με σινάπι, την περιφρονούσαν ενώ εκείνη σιωπούσε με ταπείνωση, ανεξικακία και συγχωρητικότητα. Όλες ομολόγησαν τις προσβολές που έκαναν σε βάρος της κι άρχισαν να ζητούν συγχώρηση. Ο άγιος Πιτηρούν προσευχήθηκε για χάρη τους και έφυγε. Το ίδιο βράδυ η Ισιδώρα έφυγε από το μοναστήρι κρυφά για να αποφύγει τον ανθρώπινο έπαινο και χάθηκε στην έρημο, όπου κανείς δεν έμαθε ποτέ που πήγε, που κρύφθηκε ή πως και πότε τελείωσε την ζωή της. Η παράδοση της Εκκλησίας μας αναφέρει ότι κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 365 μ.Χ.

***

Άγιος Παΐσιος o Αγιορείτης

Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή της Ταβέννης_ Saint Isidora the Simple of Tabenna_ святая Исидо́ра Тавеннийская _ΙΣΙΔΩΡΑ ΤΑΒΕΝ«Οι Άγιοι, έκαναν μεγαλύτερο αγώνα για να κρύψουν την αρετή τους, παρά για να την αποκτήσουν. Ξέρετε τί έκαναν οι δια Χριστόν Σαλοί; Ξέφευγαν πρώτα από την υποκρισία του κόσμου και έμπαιναν μετά στον χώρο της ευαγγελικής αλήθειας. Αλλά, και αυτό δεν τους έφτανε· γι’ αυτό προχωρούσαν στην αγία υποκρισία για την αγάπη του Χριστού. Ύστερα, δεν τους απασχολούσε ό,τι κι αν τους έκαναν, ό,τι κι αν τους έλεγαν οι άλλοι.

Χρειάζεται όμως πολύ μεγάλη ταπείνωση για να το κάνεις αυτό. Ενώ ένας κοσμικός άνθρωπος, αν του πει καμμιά κουβέντα ο άλλος, θίγεται. Ή, αν δεν τον επαινέσει για κάτι που κάνει, στενοχωριέται. Ενώ αυτοί οι Σαλοί χαίρονταν, όταν οι άνθρωποι είχαν “χαλασμένο” λογισμό γι’ αυτούς. Παλιά, υπήρχαν Πατέρες που έκαναν ακόμη και τον δαιμονισμένο, για να κρύψουν την αρετή τους και για να χαλάσουν οι άλλοι τον καλό λογισμό που είχαν γι’ αυτούς…

Γι’ αυτό, δεν πρέπει να βγάζει κανείς συμπεράσματα για έναν άνθρωπο από αυτό που φαίνεται, εάν δεν μπορεί να διακρίνει αυτό που κρύβεται.

Οι δια Χριστόν Σαλοί, δεν έχουν μέσα τους κενό, αλλά ξεχείλισμα από το πολύ γέμισμα της αγάπης του Θεού. Είναι μεγάλοι Άγιοι.

Έχουν πολύ μεγάλη ταπείνωση· δεν λογαριάζουν καθόλου τον εαυτό τους. Γι’ αυτό και ο Θεός τους αξιώνει να γνωρίσουν τα θεία μυστήρια και να αποκτήσουν πολλά χαρίσματα. 

Πριν από λίγα χρόνια έβλεπες στα Κοινόβια μια κατάσταση Λαυσαϊκού. Έβρισκες και πλανεμένους και δια Χριστόν Σαλούς και μοναχούς με διορατικό χάρισμα και με ιαματικά χαρίσματα. Σήμερα, ούτε με διορατικό χάρισμα βρίσκεις ούτε με ιαματικά χαρίσματα ούτε δια Χριστόν Σαλούς. Εμείς έχουμε την άλλη σαλάδα· την σαλάδα του κόσμου. Γίναμε “εγκέφαλοι”· γι’ αυτό και παλαβώσαμε. Μπήκε πολλή κοσμική λογική και αυτή η πολλή λογική κατέστρεψε τα πάντα. Και το κακό είναι που δεν το καταλαβαίνουμε.
Μακάριοι, όσοι κατόρθωσαν να ζουν στην αφάνεια και απέκτησαν μεγάλες αρετές και δεν απέκτησαν ούτε και μικρό όνομα.
Μακάριοι, όσοι κατόρθωσαν να κάνουν τον παλαβό και, με αυτόν τον τρόπο, προφύλαξαν τον πνευματικό τους πλούτο.
Μακάριοι, όσοι έχουν γεννηθεί τρελλοί και θα κριθούν και ως τρελλοί· και, έτσι, θα εισαχθούν στον Παράδεισο χωρίς διαβατήριο.
Μακάριοι, και τρις μακάριοι, είναι εκείνοι οι πολύ γνωστικοί που κάνουν τον τρελλό για την αγάπη του Χριστού και κοροϊδεύουν όλη την ματαιότητα του κόσμου, που η δια Χριστόν αυτή τους τρέλλα και σαλότητα αξίζει περισσότερο απ’ όλη την γνώση και την σοφία των σοφών όλου του κόσμου τούτου….

Αν θέλης να αγαπήσης την αφάνεια, διάβασε τον βίο της Οσίας Ισιδώρας, για να γνωρίσης τα φλωριά της Αγίας, τις αρετές της, να πετάξης τα δικά σου τα κάλπικα, τα μπακιρένια, και στο εξής να μαζεύης χρυσαφένια και να τα κρύβης στην καρδιά σου και να τα κλειδώνης καλά, για να μην τα κλέψη το ταγκαλάκι.
Οι δια Χριστόν Σαλοί δεν έχουν μέσα τους κενό, αλλά ξεχείλισμα από το πολύ γέμισμα της αγάπης του Θεού. Είναι μεγάλοι Άγιοι.

Οι ταπεινοί και αφανείς ήρωες του Χριστού είναι οι εξυπνότεροι του κόσμου, διότι κατορθώνουν να φυλάσσουν τον πνευματικό τους θησαυρό στο θησαυροφυλάκιο του Θεού. Γι᾿ αυτό μεγάλη χαρά να νιώθουμε, όταν ζούμε στην αφάνεια, γιατί τότε θα δούμε πρόσωπο Θεού στην άλλη ζωή και θα νιώθουμε και απ’ αυτήν την ζωή την παρουσία Του δίπλα μας.
Να συναναστρέφεσαι με …παλαβούς, για να σου μεταδώσουν την τρέλλα τους την πνευματική! Θα εύχωμαι να σε δώ …θεότρελλη! Αμήν.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου- Τόμ. Α΄ «Με πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο», σελ. 279, Δεκέμβριος 1998· – Τόμ. Β΄ «Πνευματική αφύπνιση», σελ. 337–338, Νοέμβριος 1999· – Τόμ. Γ΄ «Πνευματικός αγώνας», σελ. 82–84, Μάϊος 2001· (4) Τόμ. Ε΄ «Πάθη και αρετές», σελ. 193–194, Δεκέμβριος 2006 – «Επιστολές», Στ΄ Επιστολή («Μακαρισμοί»), σελ. 230, 235, Αύγουστος 1994· – Πάθη και Αρετές, Λόγοι Ε, ΕΝΟΤΗΤΑ Β,ΜΕΡΟΣ Α, ΚΕΦ. 3, Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Απολυτίκιον. Ήχος γ΄. Την ωραιότητα.

Την ωραιότητα Χριστού ποθήσασα, Μήτερ τρισόλβιε, οδόν την σύντομον, την οδηγούσαν προς Αυτόν, προείλου την ταπείνωσιν, όθεν σε ανέδειξε, μοναζόντων διδάσκαλον, άκρον τε υπόδειγμα, της Αυτού εκμιμήσεως, διό χαρμονικώς σοι βοώμεν, χαίρε, ω Ισιδώρα παμμακάριστε.

Απολυτίκιον.Ήχος πλ. δ’.

Εν σοι, Μήτερ ακριβώς, διεσώθη το κατ’ εικόνα· λαβούσα γαρ τον Σταυρόν, ηκολούθησας τω Χριστώ, και πράττουσα εδίδασκες, υπεροράν μεν σαρκός· παρέρχεται γαρ· επιμελείσθαι δε ψυχής, πράγματος αθανάτου· διό και μετά Αγγέλων συναγάλλεται, Οσία Ισιδώρα, το πνεύμά σου.

Στιχηρά προσόμοια. Ήχος α΄. Των ουρανίων ταγμάτων.

Των ουρανίων ο πόθος, όλην κατέφλεξεν, Οσία Ισιδώρα, την ψυχήν σου διόπερ, οδόν εστενωμένην και θλιβεράν, εξελέξω πλην σύντομον, την πεπλασμένην μωρίαν διά Χριστόν, την Σοφίαν την υπέρθεον.

Όσον οι έξω ερώσι, δοξομανίας ψευδούς, τοσούτον συ Οσία, κατεφίλησας σφόδρα, ατίμως κακουχείσθαι δι’ Ιησούν, δι’ ημάς υπομείναντα, τα επονείδιστα πάθη, υπογραμμόν, γεγονότα δε προς μίμησιν.

Ήχος δ΄. Ως γενναίον εν μάρτυσιν.

Εξ αγγέλου τον έπαινον, έσχες Μήτερ θεόσοφε, όμοιον το όμοιον γαρ επίσταται, τη πεπλασμένη σαλότητι, εις μέτρα επέφθασας βιοτής αγγελικής, μόνον θέλουσα πάντοτε, του Κυρίου σου, εκτελείν τα προστάγματα προθύμως, και ως δούλη Τούτου πράττειν, ω Ισιδώρα το θέλημα.

Πιτυρούν ο θαυμάσιος, σε Οσία εθαύμασε, θησαυρόν πολύτιμον βλέπων σχήματι, εν ταπεινώ υποκρύπτουσαν, μιμήσει του πλάσαντος, ος εν σώματι φθαρτώ, τον εχθρόν ετροπώσατο και εθέωσε, την αδύναμον φύσιν των ανθρώπων, τη φρικτή οικονομία, συγκαταμίξας τον χούν πυρί.

Ωδή δ΄. Επί της θείας φυλακής.

Ουρανωθείσα μυστικώς την αδιάλειπτον ευχήν, έσχηκας τρυφήν σου Οσία, ως μανά γαρ ουρανού και αγγέλων ήσθιες, κλήσιν Ιησού Ισιδώρα, την αναθρέψασαν Αγίων τα τάγματα.

Φαιδρυνομένη ταίς αυγαίς των μυστικών συντυχιών, έκλινας μακράν των ματαίων, θησαυρόν φυλάττουσα, εν τω βυθώ καρδίας σου• αύτη γαρ οδός η ευθέως, παριστώσα τω Χριστώ Οσία πέφυκε.

Comments are closed.