iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Μεφιτισμός – συμπεριφερόμενοι με περιφρόνηση απέναντι στους άλλους, πιέζοντάς τους ψυχολογικά, καταστρέφετε τη ζωή. Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Άγιος Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Εκοιμήθη στις 11 Ιουλίου 1993

Μεφιτισμός – μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!
Οσίου Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ

Σωφρόνιος του Έσσεξ_Elder Sophrony of Essex_მამა სოფრონი_ Старец Софроний (Сахаров) Эссекс_θεολογια…Θέλουν να δημιουργήσουν κατά έναν κοσμικό τρόπο, μια πυραμίδα που να υψώνεται όρθια. Με άλλους όρους, μια μειονότητα εξουσιάζει και συνθλίβει τους άλλους, δεν ενδιαφέρεται για τη σωτηρία τους, δεν σκέπτεται για το καλό τους.

Ο Θεός να δώσει σε όλους το πνεύμα της προσευχής να το καταλάβουν αυτό.

Ειδικά τα μέλη μιας μονής πρέπει να έχουν στο νου τους αυτή τη χαρακτηριστική γραμμή της πνευματικής ζωής. Και όσοι έρχονται να το καταστρέψουν αυτό, συμπεριφερόμενοι με περιφρόνηση απέναντι στους άλλους και κάνοντας τη ζωή τους αφόρητη, πιέζοντάς τους ψυχολογικά, οφείλουν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι. Ναι, να το κάνουν! Διότι εξαιτίας μιας τέτοιας συμπεριφοράς, ενός πνεύματος υπεροχής, το μοναστήρι υποβαθμίζεται και γίνεται πνευματικά άχρηστο. Ο Χριστός είπε ότι είναι ‘’στενή η πύλη’’.  Αυτοί που έρχονται στο μοναστήρι οφείλουν να το γνωρίζουν αυτό και να συγκατατίθενται να ακολουθήσουν αυτή την στενή ατραπό, διαφορετικά προκαλούν ‘’πόλεμο’’ μέσα στους κόλπους της αδελφότητος.

Πριν λίγο καιρό προσπάθησα στην τράπεζα να σας εξηγήσω πως εμφανίζονται οι συγκρούσεις στη ζωή μας και ότι αυτές μπορεί να διαρκούν για χρόνια. Το επαναλαμβάνω πάλι σήμερα.

Κάθε φορά που είστε στο κελί σας ή οπουδήποτε και σκέπτεστε με έναν τρόπο υποτιμητικό για τους αδελφούς ή τις αδελφές σας, καταστρέφετε τη ζωή και οι αδελφοί και οι αδελφές που κατηγορείτε το αισθάνονται και πληγώνονται. Πως συμβαίνει αυτό; Ακόμη και μεταξύ αυτών που δεν προσεύχονται υπάρχει μια ψυχολογική ευαισθησία και αισθάνονται τα ψυχικά κύματα, την ψυχική ενέργεια που εκπέμπουν οι άλλοι. Κανείς δεν αντιλαμβάνεται τίποτε, δεν ακούει λόγια, δεν βλέπει χειρονομίες. Ό,τι γίνεται, γίνεται μυστικά, η ζωή όμως καταστρέφεται.

Θα σας δώσω τώρα ένα παράδειγμα που δεν είναι τόσο ευχάριστο. Υπάρχει ένα ζώο, η μεφίτις (ο ασβός), το οποίο για να εξασφαλίσει την ησυχία του εκπέμπει κάποιες φορές ένα υγρό που έχει μια ανυπόφορη δυσωδία, ακόμη και για τα μεγάλα ζώα. Το ίδιο το ζώο αντέχει την οσμή με ευχαρίστηση. Μεταξύ των ανθρώπων συμβαίνει επίσης μερικοί να δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σαν αυτή που δημιουργεί η μεφίτις, με αποτέλεσμα να καθιστούν την ατμόσφαιρα γύρω τους ανυπόφορη, έτσι που να μην μπορεί κανείς ούτε να αναπνέει. Αυτοί οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι στη σκέψη της υπεροχής τους.

Να είστε όλοι και όλες συνετοί και προσεχτικοί σ’αυτό που λέω: να μη σκέπτεστε άσχημα για τους άλλους!

….Τι να κάνεις στην περίπτωση αυτή, πώς να θεραπεύσεις;

Ο σκοπός μας είναι να καταλάβουμε και να θεραπεύσουμε αυτή την αρρώστια του ‘’μεφιτισμού’’ κάθε φορά που εμφανίζεται, κυρίως στην εκκλησία ενάντια στους ιερείς. Ας αναφέρουμε ένα παράδειγμα από τη ζωή μας: Κάποιοι δεν αγαπούν τα ελληνικά για παράδειγμα. Μόλις προφέρεις μια λέξη στα ελληνικά, παθαίνουν σοκ! Με έναν αόρατο τρόπο όμως, το πνεύμα του ιερέως ή του διακόνου που διακονεί την προσευχή το αισθάνεται, είναι τρωτός, μπορείς να τον σκοτώσεις με παρόμοιες συμπεριφορές, ακόμη και αόρατες κλπ. Αυτή η ψυχική ενέργεια δημιουργεί κάτι σαν ‘’ηλεκτρικές εκκενώσεις’’.

Γνώρισα μια Ρωσίδα στο Παρίσι. Ο σύζυγός της ήταν σπουδαίος μηχανικός και εργαζόταν στο Βιετνάμ. Μου είπε ότι οι Βιετναμέζοι είναι πολύ ευαίσθητοι ψυχικά και πολύ δυνατοί. Αν κάποιος δεν τους αρέσει, αρχίζουν να μπλοκάρουν αυτό το πρόσωπο με κάθε είδους “επιθέσεις”, ψυχολογικές απορρίψεις. Εξωτερικά δεν παρατηρεί κανείς τίποτε, αλλά το πρόσωπο έπειτα από έναν χρόνο – ή δύο αν έχει μεγάλη αντοχή – πεθαίνει. Αυτή είναι η τεχνική του τέλειου εγκλήματος. Κανείς δεν λέει τίποτε, δεν υπάρχουν λόγια ούτε χειρονομίες, παρά μόνο μια άρνηση να ακούσει κάποιος κάποιον.

Χάρη στην ασκητική στάση με την οποία καταδικάζουμε τον εαυτό μας στην κόλαση, αυτή η ενέργεια καθίσταται –πώς να το πω- λιγότερο δυνατή, αλλά παρ’ όλα αυτά εμποδίζει τη ζωή και τη σωτηρία.

Από το αποκαλυπτικό βιβλίο του Γέροντος Σωφρονίου: “Οικοδομώντας τον ναό του Θεού μέσα μας και στους αδελφούς μας”, Τόμος Α’, “Φυλάξτε τις εντολές του Θεού και τις υποθήκες των Πατέρων’’, Ομιλία 3: (20 Ιουνίου 1988), σελ. 70-73, Ι. Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας, 2014.

***

Σωφρόνιος του Έσσεξ_Elder Sophrony of Essex_მამა სოფრონი_ Старец Софроний (Сахаров) Эссекс_ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ«Η ζωή των άλλων έχει για μένα μεγαλύτερη αξία από τον ίδιο τον εαυτό μου, από την ίδια τη ζωή μου». Όταν καταλάβετε αυτό, δεν θα υπάρχουν πια προστριβές μεταξύ σας. Η λύση ενός προβλήματος ή μιας διαμάχης δεν εξαρτάται από τις τυπικές διαδικασίες, ούτε από τον τρόπο συμπεριφοράς, αλλά από την απόφαση να υπομείνουμε το παν. Ο καθένας μας οφείλει να έχει για τους άλλους την αγάπη της μητέρας.

Οφείλουμε να είμαστε άκρως ευαίσθητοι στις ανάγκες των άλλων. Τότε θα είμαστε ένα και η ευλογία του Θεού θα μένει πάντοτε μαζί μας. Άφθονη!

Για να φυλάξουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, οφείλουμε ν’ απέχουμε από κάθε λογισμό που δεν αρέσει στον Θεό, μας λέει ο Γέροντας Σιλουανός. Ιδού το έργο μας. Ιδού η πνευματική μας καλλιέργεια. Εφόσον πρόκειται για την αιώνια σωτηρία, αυτό δεν τελειώνει ποτέ. Αρχίζουμε και ξαναρχίζουμε χωρίς τέλος.

Ο Κύριος μας έδωσε την εντολή να ταπεινωθούμε, για να ομοιάσουμε προς Αυτόν. Η ταπείνωση, σε αντίθεση με την υπερηφάνεια, ανοίγει την καρδιά με κίνηση αγάπης προς όλη την κτίση· κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται ευτυχής βλέποντας τους άλλους σε δόξα. Καθιστά τον άνθρωπο αληθινά θεοειδή.

Δεν θα μας έδινε ο Κύριος την εντολή, «μη καταφρονήσητε ενός των μικρών τούτων» (Ματθ. 18, 10), αν ο Ίδιος δεν ενεργούσε με αυτό τον τρόπο. Η γνήσια πνευματική αγάπη ασπάζεται τον τόπο όπου στάθηκαν τα πόδια του Χριστού, που μας χάρισε την ουράνια αυτή κατάσταση.

***

Ο Χριστός, ως Δημιουργός, δηλαδή, ως αιτία της υπάρξεως του κόσμου, σήκωσε πάνω Του το βάρος των αμαρτιών όλου του κόσμου, ‘‘αφού έγινε ο Ίδιος κατάρα για χάρη μας’’ (Γαλ. γ΄ 13). Αυτός είναι η κορυφή της αντεστραμμένης πυραμίδας, κορυφή που, πάνω της, πέφτει όλο το βάρος της υπάρξεως. Όσοι ακολουθούν τον Χριστό, με άρρητο τρόπο εξομοιώνονται μαζί Του, σηκώνοντας τα βάρη ή τις αδυναμίες των άλλων: ‘‘Οφείλουν αυτοί που είναι δυνατοί στην πίστη, να βαστάζουν και να ανέχονται τις αδυναμίες όσων έχουν αδύναμη πίστη’’ (Ρωμ. ιε΄ 1). Ο χριστιανός, πορεύεται προς τα κ ά τ ω· προς το βάθος της αντεστραμμένης πυραμίδας, όπου συγκεντρώνεται η φοβερή πίεση, ε κ ε ί όπου είναι ο Χριστός, ‘‘ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτία του κόσμου’’. Στα όρια των δυνάμεών του, ο άνθρωπος, σηκώνει επάνω του το βάρος των αδελφών του… Το βάθος και η δύναμη των θλίψεων που βιώθηκαν στη ζωή, γέμισαν την καρδιά με μεγάλη συμπόνια για κάθε πάσχοντα. Η συμπάσχουσα αγάπη, γεννά την ετοιμότητα για αυτοθυσία για το καλό του πλησίον και, συγχρόνως, η αγάπη προσελκύει με ακράτητο τρόπο τον όλο άνθρωπο προς τον Θεό. Ο νους, η καρδιά, και το ίδιο το σώμα, η όλη ύπαρξη του ανθρώπου, προσελκύεται προς τον Θεό με βαθειά φλογερή προσευχή για τους ανθρώπους… ). Στον βυθό της αντεστραμμένης πυραμίδας, της οποίας η βαθύτατη κορυφή–πυθμένας είναι ο Χριστός, που από αγάπη για τον κόσμο σταυρώθηκε, (βασιλεύει το ταπεινό και σωτήριο πνεύμα του εσταυρωμένου Χριστού ) ενεργείται μία τελείως ιδιαίτερη ζωή, φανερώνεται ένα τελείως ιδιαίτερο φως και πνέει μία ιδιαίτερη ευωδία· εκεί, ελκύεται από την αγάπη ο ασκητής. 

Ήχος α΄. Των ουρανίων ταγμάτων.

Τον απλανή ποδηγέτην πιστών προς θέωσιν και μύστην θεωρίας του φωτός του ακτίστου, Σωφρόνιον, του βίου του νηπτικού ζηλωτήν ευφημήσωμεν, ως εργαστήριον πάνσεπτον προσευχής και πηγήν χαρίτων άφθονον.

Ήχος γ΄.

Τον εν διαρκεί πένθει και δάκρυσιν αειρρύτοις χαράς αξιωθέντα της εν ουρανίαις σκηνώσεσι, Σωφρόνιον τον αοίδιμον, τιμήσωμεν, ως οδοδείκτην της ημών πορείας προς θέωσιν κράζοντες· Ο συντόνοις πόνοις εν κοινοβίοις και ερημίαις του Άθωνος ανελθών εκ του κατ’ εικόνα εις το καθ’ ομοίωσιν και Θεού εύκλειαν αξιωθείς θεάσασθαι οικείοις όμμασι, δείξον και ημίν ευχαίς σου την οδόν της εν Χριστώ ολοκληρώσεως.

Ωδή ε΄. Ο φωτίσας τη ελλάμψει.

Λάμψας σου των συγγραμμάτων ακτίσι, Σωφρόνιε, και σοφών νουθεσιών σου παμφώτοις πυρσεύμασιν ηύγασας χορείας μοναστών και δήμους ευσεβούντων, ζωής αμέμπτου διδάσκαλε.

Comments are closed.