iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Ύμνος στον θαυματουργό Άγιο Νικόλαο, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Νικόλαος Μύρων της Λυκίας_Святой Николай Мирликийский _St. Nicholas Archbishop of Myra -Kosovo-i-Decani-_002-680x447

Άγιος Νικόλαος Αρχιεπίσκοπος Μύρων της Λυκίας, ο Θαυματουργός

Εορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου

Ύμνος στον θαυματουργό Άγιο Νικόλαο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ιεράρχα Νικόλαε, της νίκης επώνυμε άγιε,
οι τέσσερις γωνιές του κόσμου σε μεγαλύνουν, ανδρείε,
κανών της Πίστεως,
της ισχυρής και αληθινής Πίστεως
στον αληθινό Θεό.

Από την κούνια του αφιερώθηκε στον Θεό,
από την κούνια μέχρι το μνήμα του•
και ο Θεός αντιδόξασε πλουσίως•
τον πιστό Του θεράποντα Νικόλαο.
Κοσμοξακουσμένος ήταν διά βίου
μα κι ακόμη πιο περιλάλητος μετά τον θάνατό του.
Κραταιός υπήρξε επάνω στη γη•
και ακόμη κραταιότερος είναι τώρα
στον ουρανό!

Πνεύμα λαμπρό, καρδιά αγνή,
ναός του Ζώντος Θεού•
γι’ αυτό οι άνθρωποι
σαν άγιο εν ζωή τον τιμούν μέχρι σήμερα.

Ο Νικόλαος, ουρανοπολίτης περίδοξος,
αγαπά εκείνους που τον τιμούν•
ενώπιον του θρόνου του αιωνίου Θεού
προσεύχεται για το καλό τους.

Ευλόγησέ μας, ιεράρχα Νικόλαε,
ευλόγησε τον λαό σου,
που ως ικέτης ταπεινός παρίσταται
ενώπιον του Θεού και ενώπιον σου,
εικόνα, εσύ, της πραότητος!

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», τ. 12-Δεκέμβριος, εκδ. Άθως)

***

Η διήγηση που ακολουθεί είναι απόσπασμα από την εισαγωγή του βιβλίου «Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα» που συνέγραψε ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης.

Στην Σκήτη των Ιβήρων, ο Γέρο-Νικόλαος από τη συνοδεία των Μαρκιανών μού διηγήθηκε για έναν Πατέρα, που είχε και αυτός παιδική απλότητα, ότι κάποτε, όταν είχε στερέψει το πηγάδι τους, είχε κατεβάσει την εικόνα του Αγίου Νικολάου στο ξεροπήγαδο, με το σχοινί δεμένη από τον χαλκά, και είπε:

– Άγιε Νικόλαε, να ανέβης μαζί με το νερό, εάν θέλης να σου ανάβω το καντήλι, αφού μπορείς να το κάνεις αυτό. Βλέπεις, έρχονται τόσοι άνθρωποι, και δεν έχουμε λίγο κρύο νερό να τους δώσουμε.

Ω του θαύματος! το νερό ανέβαινε σιγά-σιγά, και η εικόνα του Αγίου έπλεε επάνω, μέχρι που την έπιασε με τα χέρια του, την ασπάσθηκε με ευλάβεια και την πήγε στον Ναό.

***

Νικόλαος Μύρων της Λυκίας_Святой Николай Мирликийский_St. Nicholas Archbishop of Myra_78_B_8bit_PE-IC27-DS2-Q1Ο Αγιορείτης ιεραπόστολος π. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης αναφέρει:«῞Ενα πρωινό του ᾽Ιανουαρίου 1991 εισήλθε στην αυλή της ιεραποστολικής βάσεως Κολουέζι ο ιθαγενής ιερεύς π. ᾽Ιάκωβος συνοδευόμενος άπό τον ομοεθνή του Τάμπουε. Με χαιρέτησαν εγκάρδια. Ο π. ᾽Ιάκωβος μου συνέστησε το νεαρό: “Ο κύριος αυτός ζητεί να γίνη Ορθόδοξος. Σου τον παραδίδω. Συζήτησε μαζί του ο,τι νομίζεις”.
“Γεννήθηκα στο Λουμπουμπάσι το 1963. Είμαι μοναχογιός ευσεβών γονέων καθολικών. …Άρχισα να ανησυχώ μήπως η θρησκεία που ακολουθώ δεν είναι η σωστή και βαδίζω στο δρόμο της πλάνης. …

Ήλθα στο Κολουέζι. Νοίκιασα ένα χορταρένιο καλυβάκι στη συνοικία των ιθαγενών και άρχισα να ασχολούμαι ελάχιστα με το εμπόριο για τη καθημερινή μου τροφή. Σταμάτησα να πηγαινοέρχωμαι σε εκκλησίες, δεδομένου ότι σ᾽ αυτή την περιοχή είναι πάνω από τριάντα, διαφορετικές η μία από την άλλη.
Είπα μέσα μου: Θεέ μου, γνωρίζω ότι μία Εκκλησία άφησες στον κόσμο. Οι Πεντηκοστιανοί και άλλοι μου έλεγαν ότι δεν υπάρχει πλέον η αρχέγονη Εκκλησία. Αλλά πως εξηγείται ο λόγος Σου: ῾και πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής (: ούτε ο Άδης δεν θα μπορέση να τη νικήση)᾽(Ματθαίου 16, 18); Υπάρχει, λοιπόν, η Εκκλησία Σου και είναι μόνο μία. Φώτισέ με, λοιπόν, να τη γνωρίσω και να την ακολουθήσω.
Ημέρα και νύκτα πλέον δεν έπαυσα να επιτελώ αυτό το έργο μόνο: Προσευχή να μου αποκαλύψη ο Θεός την Εκκλησία του. Πέρασαν δύο χρόνια χωρίς κάποια απάντησι
Μια νύκτα βλέπω στον ύπνο μου έναν άγνωστο μαυροφορεμένο. Ήταν ευρωπαίος κληρικός. Μαύρα ράσα, άσπρα γένεια, λευκό και γαλήνιο πρόσωπο, ειρηνική και στοργική ματιά. Με πλησίασε και μου μίλησε στα Σουαχίλι. Εγώ απόρησα πως αυτός ο γέροντας, μολονότι Ευρωπαίος, ξέρει Σουαχίλι. Μου είπε επί λέξει τα εξής: ῾Είμαι ο άγιος Νικόλαος. Αν θέλης να σωθής, να ακολουθήσης τη δική μου Εκκλησία᾽. Με ευλόγησε και εξαφανίσθηκε. Σηκώθηκα σαστισμένος. Ποιος είναι αυτός ο ευρωπαίος παπάς και ποια είναι η Εκκλησία του; Ποιος θα με καθοδηγήση σ᾽ αυτήν;

Αφού σηκώθηκα, βγήκα στους δρόμους και ρωτούσα τους συμπατριώτες μου να μάθω σε ποια Εκκλησία ανήκει ο άγιος Νικόλαος. Μετά από αρκετές ημέρες άκαρπης αναζητήσεως, έστειλε ο Θεός τον άνθρωπό του. Μια Χριστιανή ορθόδοξη της ενορίας του αγίου Γεωργίου Κολουέζι, κάτοικος της ίδιας συνοικίας, με πολλή χαρά μου ανακοίνωσε γι᾽ αυτό το οποίο ζητούσα. Με πήρε και με πήγε στον ορθόδοξο ιερέα π. ᾽Ιάκωβο, ο οποίος μένει εκεί. Και αυτός με έφερε σήμερα στην Ιεραποστολή”.

***

Νικόλαος Μύρων της Λυκίας_Святой Николай Мирликийский_St. Nicholas Archbishop of Myra_s1565010Στις εικόνες του αγίου Νικολάου απεικονίζεται συνήθως σε μια πλευρά ο Σωτήρας Χριστός με ένα Ευαγγέλιο στο χέρι Του και στην άλλη πλευρά η Υπεραγία Θεοτόκος με το επισκοπικό ωμοφόριο στα χέρια της. Η παράσταση αυτή έχει διπλή ιστορική σημασία: πρώτον, σημαίνει την κλήση του Νικολάου στο αρχιερατικό αξίωμα και, δεύτερον, αναφέρεται στο επιτίμιο που δέχτηκε ο άγιος, επειδή ράπισε τον Άρειο στο πρόσωπο.

Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως άγιος Μεθόδιος γράφει σχετικά: «Μία νύχτα ο άγιος Νικόλαος είδε τον Σωτήρα μας, εν τη δόξη Αυτού παρεστώτα, να του δίνει το Ευαγγέλιο, χρυσοποίκιλτο και με πετράδια. Στην άλλη πλευρά είδε τη Θεοτόκο, η οποία του έβαλε στους ώμους το επισκοπικό ωμοφόριο». Λίγο μετά απ’ αυτή την οπτασία, αναπαύθηκε ο μέχρι τότε αρχιεπίσκοπος Μύρων Ιωάννης και ορίστηκε νέος αρχιεπίσκοπος της πόλεως αυτής ο άγιος Νικόλαος. Αυτό ήταν το πρώτο περιστατικό.

Το δεύτερο περιστατικό έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στη Νίκαια. Ο άγιος Νικόλαος, βλέποντας ότι ήταν αδύνατον διά των λόγων να κάνει τον Άρειο να παύσει τους βλάσφημους παραλογισμούς του εναντίον του Υιού του Θεού και της Υπεραγίας Μητέρας Του, σήκωσε το χέρι και ράπισε με δύναμη τον Άρειο κατά πρόσωπο. Οι συμμετέχοντες στη Σύνοδο άγιοι θεοφόροι Πατέρες εναντιώθηκαν στην πράξη αυτή, αποβάλλοντας τον Νικόλαο από τις εργασίες της Συνόδου και αφαιρώντας, ως επιτίμιο, τα διακριτικά διάσημα του επισκοπικού του αξιώματος.

Το ίδιο εκείνο βράδυ, αρκετοί από τους συμμετέχοντες αγίους Πατέρες είδαν την ιδία οπτασία: ο Κύριος Ιησούς Χριστός και η Υπεραγία Θεοτόκος παρίσταντο εκατέρωθεν του αγίου Νικολάου -στη μία πλευρά ο Χριστός κρατώντας το Ευαγγέλιο και στην άλλη η Θεοτόκος με το ωμοφόριο, το οποίο έδωσε στον άγιο μαζί με τα επισκοπικά διάσημα που του είχαν αφαιρεθεί.

Η οπτασία αυτή συγκλόνισε τους Πατέρες και με εντολή του αυτοκράτορα επέστρεψαν αμέσως αυτά που είχαν αφαιρέσει από τον άγιο. Άρχισαν έκτοτε να τρέφουν μεγάλο σεβασμό προς αυτόν, θεωρώντας τον εκλεκτό σκεύος του Θεού και ερμηνεύοντας την ενέργειά του εναντίον του Αρείου, όχι πια ως ενέργεια παράλογου θυμού, αλλά ως έκφραση διάπυρου ζήλου για την Αλήθεια.

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», τ. 12-Δεκέμβριος, εκδ. Άθως)

Απολυτίκιον. Ήχος δ’.

Κανόνα πίστεως, και εικόνα πραότητος, εγκρατείας διδάσκαλον, ανέδειξε σε τη ποίμνη σου, η των πραγμάτων αλήθεια δια τούτο εκτήσω τη ταπεινώσει τα υψηλά, τη πτωχεία τα πλούσια. Πάτερ Ιεράρχα Νικόλαε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών

Εις τον Στίχον, Στιχηρά Προσόμοια.

Ήχος πλ. α’ Χαίροις ασκητικών

Χαίροις η ιερά κεφαλή, το καθαρόν των αρετών καταγώγιον, ο θείος της θειοτάτης, ιερωσύνης κανών, ο Ποιμήν ο μέγας, ο φανότατος, πυρσός ο της νίκης, επιφερόμενος όνομα, ο δεομένοις, συμπαθώς επικλώμενος· ο καμπτόμενος, ασθενών ταίς δεήσεσι· ρύστης ο ετοιμότατος, φρουρός ο σωτήριος, πάσι τοις πίστει τελούσι, την παναοίδιμον μνήμην σου. Χριστόν καταπέμψαι, Παμμακάριστε δυσώπει, το μέγα έλεος.

Στιχ. Τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος του Οσίου αυτού.

Χαίροις ο ιερώτατος νούς, το της Τριάδος καθαρόν ενδιαίτημα, ο στύλος της Εκκλησίας, ο των πιστών στηριγμός, καταπονουμένων η βοήθεια, αστήρ, ο ταίς λάμψεσιν, ευπροσδέκτων δεήσεων, διασκεδάζων, πειρασμών τε και θλίψεων, σκότος πάντοτε, Ιεράρχα Νικόλαε. όρμος ο γαληνότατος, εν ω καταφεύγοντες, οι τρικυμίαις του βίου περιστατούμενοι σώζονται. Χριστόν εκδυσώπει, ταίς ψυχαίς ημών δοθήναι, το μέγα έλεος.

Στιχ. Οι ιερείς σου Κύριε ενδύσονται δικαιοσύνην..

Χαίροις ο ζήλου θείου πλησθείς, απαγωγής τε πονηράς λυτρωσάμενος, αδίκως μέλλοντας θνήσκειν, επιστασία φρικτή, και ταίς δι’ ονείρων προσφοιτήσεσι. Πηγή η πηγάζουσα, εν τοις Μύροις Νικόλαε, μύρα πλουσίως, και ψυχάς καταρδεύουσα, τα δυσώδη τε των παθών απελαύνουσα. Μάχαιρα τα ζιζάνια, της πλάνης εκτέμνουσα. Πτύον λικμίζον Αρείου, τα αχυρώδη διδάγματα. Χριστόν καταπέμψαι, ταίς ψυχαίς ημών δυσώπει, το μέγα έλεος.

Δοξαστικόν
Ήχος πλ. β’

Άνθρωπε του Θεού, και πιστέ θεράπον, λειτουργέ Κυρίου, άνερ επιθυμιών, σκεύος εκλογής, στύλε και εδραίωμα της Εκκλησίας, Βασιλείας κληρονόμε, μη παρασιωπήσης, του βοάν υπέρ ημών τον Κύριον.

Advertisements

Comments are closed.