iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Constantinople will be liberated, will become Greek again. As long as there is faith and hope in God, a lot of people will rejoice. The time has come. St.Paisios of the Holy Mountain

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_010 2Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Rejoice!» «Peace be unto you!»

The Fall of Constantinople, May 29th, 1453

 When the cry “The City has fallen” rang out and the Reigning City, the City of Saints, Emperors and legends passed into the occupation of the Ottoman dynasty. Thus began the years of Turkish rule. The Greek nation survived, but Constantinople and Ayia Sofia (The Church of Holy Wisdom) remain in foreign hands. Today we honour those who fell during the siege and at the fall, we read the laments and the legends, we are moved, and taught. For this is the value of historic memory: to be a lesson for ever for younger and older generations.

The fall of Constantinople and the concomitant circumstances teach us that, in the end, we have survived because of our Orthodox faith. Because the Orthodox Tradition is linked to the Cross and the Resurrection. It reminds us that after every Crucifixion of the Nation, there is a Resurrection!

Konstantinos Holevasαγια σοφια_Κωνσταντινούπολη_Constantinople_Константино́поль-empress_zoe_mosaic_hagia_sophia001 - CopyHymn of Praise
The city of Constantinople

Constantinople, wondrous city near the Bosphorus blue,
With your glory, whose glory can be measured?
You were an awesome battleground of spiritual warriors,
Blasphemous heretics and saints of God.
As through a sieve you sifted throughout the centuries long
And declared apostates and servants of God.
By many sins you are soiled, and by filth of sinners,
You are consecrated with the abundance of the blood of martyrs.

Who could enumerate the spiritual heroes,
And all heavenly visions and your mysteries, all?
The angels of God often swooped down upon you,
And men, as angels, to heaven were raised.

The Mother of God, many times, within you appeared,
To deliver those in danger, the sick to heal.
The flock of wonderful saints, over you, hover
And the prayers of your children, to the Most High, bear.
O, how many saints were your children!
As many as there are lilies next to lilies and saints next to saints!

History and calendar, in red, you wrote,
By your effort even the great Symbol [The Creed] was written.
And about you, in such a way, this could be said:
Among the many cities, a red letter you are.

With Holy Faith, you enlightened the universe
From paganism and heresies, the world you healed.
Tortured much, but not slain, you have not yet passed.
That is why we all celebrate you! Confessor, that you are!
Throughout the earth and in the heavens, your glory echoes;
Everyone baptized, a great gratitude owes you.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič 
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2009/12/prologue-march-13-march-26.htmlΑγ.Σοφια-Κωνσταντινουπολη-δεηση_мозаики_Святая София-0_3cd08_2a81496_orig

St.Paisios of the Holy Mountain

“Events will start that will culminate with us taking back Constantinople. Constantinople will be given to us. There will be war between Russia and Turkey. In the beginning the Turks will believe they are winning, but this will lead to their destruction. The Russians, eventually, will win and take over Constantinople. After that it will be ours. They will be forced to give it to us.”

The Turks will be destroyed. They will be eradicated because they are a nation that was built without God’s blessing. One third of the Turks will go back to where they came from, the depths of Turkey. One third will be saved because they will become Christians, and the other third will be killed in this war.” This is based on the Saint Kosmas prophecy.

“Turkey will be dissected. This will be to our benefit as a nation. This way our villages will be liberated, our enslaved homelands. Constantinople will be liberated, will become Greek again. Hagia Sophia will open again”.
“Turkey will be dissected in 3 or 4 parts. The countdown has begun. We will take the lands that belong to us, the Armenians will take theirs and the Kurds their own. The Kurdish issue is at the works”.

As long as there is faith and hope in God, a lot of people will rejoice. All that will happen in these years. The time has come.

There will be a great war between Russians and Europeans, and much blood will be spilled. Greece won’t play a leading role in that war, but they’ll give her Constantinople. Not because the Russians adore the Greeks, but because no better solution will be found. The city will be handed over to the Greek Army even before it has a chance to get there.

The Jews, inasmuch as they’ll have great power and the help of the European leadership, will become proud and insolent beyond measure and conduct themselves shamelessly. They’ll try to rule Europe.

They’ll play all sorts of tricks, but the resulting persecutions will lead Christians to unite completely. However, they won’t unite in the way desired by those who are now engaging in various machinations to create a single church united under a single religious leadership. Christians will unite because the unfolding situation will naturally separate the sheep from the goats. Then the prophecy: “one flock and one shepherd” will actually come to pass.

“I wanted nothing else but God to keep me alive for a few more years so I could see my country expand. And it will expand…”αγια σοφια-Κωνσταντινούπολη_Constantinople_Константино́поль-agiasofia2Γιατί πουλί μ’ δεν κελαηδείς – Χρόνης Αηδονίδης
ΘΡΗΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

 


Εμείς είμαστε οι μοναδικοί αρχιτέκτονες, του μέλλοντός μας… η ουράνια λογική είναι ολότελα διαφορετική από τη λογική του κόσμου τούτου… οι υοί του φωτός έχουν κληθεί να λάμψουν με τη ζωή τους όσο περισσότερο μπορούν, ώστε να σκορπίσουν το φως παντού. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Δεν μπορεί να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο, παρεκτός κι αν υπάρχει εσωτερική ειρήνη στον καθένα από μας.

Ιησούς Χριστός_Μέγας Αρχιερεύς-Εικόνα_Jesus-Christ-the High Hierarch _Иисус-Христос-Byzantine-Orthodox Icon45Όλα τα πράγματα εδώ σ’ αυτό τον κόσμο, κάθε καλό και κάθε κακό, προέρχονται απ’ τους λογισμούς μας. Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας. Αν οι λογισμοί μας είναι ειρηνικοί και ήρεμοι, αν έχουν πραότητα και καλοσύνη, τότε έτσι είναι και η ζωή μας. 
Αν η προσοχή μας είναι στραμμένη στις συνθήκες του βίου μας, τότε μας καταπίνει μια δίνη λογισμών, και δεν μπορούμε να έχουμε ούτε ειρήνη ούτε γαλήνη.

Το σημείο εκκίνησής μας είναι πάντοτε εσφαλμένο. Αντί να ξεκινούμε με τον εαυτό μας, εμείς θέλουμε πάντοτε να αλλάξουμε πρώτα τους άλλους και τελευταίους εμάς. Αν ο καθένας ξεκινούσε πρώτα με τον εαυτό του, θα είχαμε παντού τριγύρω ειρήνη! Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι κανείς δεν μπορεί να βλάψει τον άνθρωπο εκείνο που δεν βλάπτει τον εαυτό του – ούτε κι ο ίδιος ο διάβολος. Βλέπετε; Εμείς είμαστε οι αρχιτέκτονες, οι μοναδικοί αρχιτέκτονες, του μέλλοντός μας.

Με τους λογισμούς του ο άνθρωπος αναστατώνει ενίοτε την τάξη της Δημιουργίας. Έτσι καταστράφηκαν οι πρώτοι άνθρωποι -με έναν κατακλυσμό- εξαιτίας των κακών λογισμών και προθέσεών τους. Αυτό αληθεύει ακόμα και σήμερα – οι λογισμοί μας είναι κακοί και γι’ αυτό δεν αποκομίζουμε καλή καρποφορία. Πρέπει να αλλάξουμε. Καθένας μας πρέπει να αλλάξει, αλλά είναι κρίμα που δεν έχουμε παραδείγματα να μας καθοδηγήσουν, ούτε στις οικογένειές μας ούτε στην κοινωνία μας.

Βλέπετε συνεπώς πως έχουν τα πράγματα. Όταν καλλιεργούμε κακές σκέψεις, γινόμαστε κακοί. Ίσως εμείς να νομίζουμε ότι είμαστε καλοί, αλλά το κακό είναι εντός μας. Δεν έχουμε τη δύναμη να του αντισταθούμε. Και γνωρίζουμε ως χριστιανοί ότι δεν πρέπει καν να σκεφτόμαστε το κακό, πόσο μάλλον να το διαπράττουμε.

Εμείς ωστόσο, έχουμε θεία δύναμη, θεία ζωή και θεία ενέργεια. Την ημέρα της τελικής κρίσεως θα ερωτηθούμε για το τι είδους χρήση κάναμε αυτής της δύναμης, της ζωής και της ενέργειας, που μας δόθηκαν: συμβάλαμε στην αρμονία του σύμπαντος ή σπείραμε δυσαρμονία;…Εμείς οι άνθρωποι θερίζουμε πάντοτε τους καρπούς των λογισμών και των πόθων μας. Αν οι πόθοι και οι λογισμοί μας είναι μοχθηροί, δεν μπορούμε να αποκομίσουμε καλούς καρπούς. Ολόκληρη η ανθρωπότητα θερίζει τους καρπούς των λογισμών και των πόθων της. Ο Κύριος είπε για τη Δευτέρα Παρουσία Του: «πλην ο υιός του άνθρωπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. 18,8)… 

Ο Κύριος πήρε πάνω του όλες μας τις οδύνες και τις μέριμνες, και είπε ότι θα μας παράσχει καθετί που χρειαζόμαστε. Και παρόλα αυτά εμείς κρατιόμαστε τόσο σφιχτά από τις μέριμνές μας, που δεν αφήνουμε το νου και την καρδιά μας, τις οικογένειες και καθένα τριγύρω μας, να βρει ανάπαυση.

Όποτε τα προβλήματα πέφτουν πάνω μου σαν άχθος δυσβάσταχτο κι εγώ προσπαθώ να σηκώσω όλες τις μέριμνες του μοναστηριού και της αδελφότητας μόνος μου, συσσωρεύω μπελάδες σε μένα και την αδελφότητα. Ακόμα και το ευκολότερο έργο επιτελείται με τεράστια δυσκολία. Όταν όμως εναποθέτω τον εαυτό μου, την αδελφότητα και καθετί άλλο στον Κύριο, τότε ακόμα και τα δυσκολότερα έργα επιτελούνται με ευκολία. Δεν υπάρχει πίεση και βασιλεύει ειρήνη στην αδελφότητα….

Μπορούμε να περιφρουρούμε ολόκληρο τον κόσμο περιφρουρώντας την ατμόσφαιρα του παραδείσου μέσα μας, διότι αν χάσουμε τη Βασιλεία των Ουρανών, δεν θα σώσουμε ούτε τον εαυτό μας ούτε τους άλλους. Εκείνος που έχει μέσα του τη Βασιλεία του Θεού θα τη μεταδώσει ανεπαίσθητα και στους άλλους. Δεν μπορεί να υπάρχει ειρήνη στον κόσμο, παρεκτός κι αν υπάρχει εσωτερική ειρήνη στον καθένα από μας… Η ειρήνη ξεκινά μέσα από τον καθένα μας. Όταν έχουμε μέσα μας ειρήνη, τη διαχέουμε τριγύρω μας στους άλλους. Μπορείτε και μόνοι σας να διαπιστώσετε ότι υπάρχουν πολύ λίγες ταπεινές και μειλίχιες ψυχές πάνω στη γη. Είναι όμως και αληθινά ευλογημένες!

***

Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα_Elder Thaddeus of Vitovnica_Старец Фаддей Витовницкий_свети Тадеј Витовнички_IMG_20150801_105118 -Και εσείς από μόνοι σας βλέπετε ότι βρισκόμαστε σε μία αποκαλυπτική κατάσταση… Τώρα όλα μας είναι πιο ξεκάθαρα. Μας είναι απόλυτα ξεκάθαρο εκείνο, πού ο απόστολος Ιωάννης λέει για μάς’ «οι λοιποί των ανθρώπων, οι ουκ απεκτάνθησαν εν ταις πληγαίς ταύταις, ου μετενόησαν εκ των έργων των χειρών αυτών» (Άποκ. Ιωάννου 9, 20)… «Και δεν μετάνιωσαν οι άνθρωποι για τα έργα των χεριών τους». Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει πώς τα έργα των ανθρώπινων χεριών χάλασαν την ζωή με τα διάφορα δηλητήρια, πού εξέπεμψαν στον αέρα πού αναπνέουμε και στο νερό πού πίνουμε… Τα έργα των χεριών μας δημιούργησαν πολλά και διάφορα, αλλά το χειρότερο από όλα είναι, πώς τα τελευταία εκατό χρόνια δηλητηρίασαν τα πάντα, δηλαδή τον αέρα, το νερό και την γη. Όλα! 

Η Υπεραγία Θεοτόκος εμφανίστηκε και μίλησε σε πολλούς ανθρώπους σε πρόσφατες εποχές. Είπε ότι μεσιτεύει στον Υιό της για μας, αλλά εμείς δεν μετανοούμε.
Μας συμβούλευσε σε πολλές περιπτώσεις να μετανοήσουμε, διότι ο καιρός περνάει κι έρχονται δύσκολες μέρες για τους χριστιανούς.
Μας λέει ότι πρέπει να μετανοήσουμε, έτσι ώστε να μην έχουμε την ίδια τύχη με εκείνους που απομακρύνθηκαν από τον Θεό.

Ένας άνθρωπος της ύλης δεν μπορεί να καταλάβει έναν πνευματικό άνθρωπο. Ό,τι λέει ένας πνευματικός άνθρωπος αποτελεί για τον άνθρωπο της ύλης μια φαντασία, διότι η ουράνια λογική είναι ολότελα διαφορετική από τη λογική του κόσμου τούτου… οι υοί του φωτός έχουν κληθεί να λάμψουν με τη ζωή τους όσο περισσότερο μπορούν, ώστε να σκορπίσουν το φως παντού. Διότι ο Κύριος είπε, «Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην, και τι θέλω ει ήδη ανήφθη!» (Λουκ. 12: 49). Αυτό το πυρ είναι η θεία αγάπη. Εμείς οι χριστιανοί έχουμε κληθεί να σκορπίσουμε στη γη την ατμόσφαιρα του ουρανού, την αιωνιότητα, την αγάπη, την ειρήνη, την αλήθεια και την ηρεμία. 

Από τα βιβλία: Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα – «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας», Εκδόσεις “Εν πλώ”, 2012
και Γέροντος Θαδδαίου Βιτόβνιτσας, Πνευματικές Συζητήσεις, Εκδόσεις ” Ορθόδοξος Κυψέλη ”, 2014

Άγιος Παΐσιος
‘’ο ρυπαρός ρυπαρευθήτω έτι, και ο δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω έτι, και ο άγιος αγιασθήτω έτι…”(Αποκ. κβ’ 10-12).

«Η μέλλουσα οργή του Θεού δεν μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί διαφορετικά παρά μόνο με μετάνοια και τήρηση των εντολών Του».

Να εύχεσθε γιά την γενική εξωφρενική κατάσταση όλου του κόσμου, να λυπηθή ο Χριστός τα πλάσματα Του, γιατί βαδίζουν στην καταστροφή. Να επέμβη θεϊκά στην εξωφρενική εποχή πού ζούμε, γιατί ο κόσμος οδηγείται στην σύγχυση, στην τρέλλα και στο αδιέξοδο.

Παΐσιος ο Αγιορείτης _ св. Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_άγιος Παίσιος ΠαναγίαΔεν έχουμε καταλάβει καλά σε τί χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τί θα γίνη∙ πολύ δύσκολη κατάσταση! Η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο. Χρειάζεται να κάνουμε πολλή προσευχή με πόνο, για να βάλη ο Θεός το χέρι Του. Να το πάρουμε στα ζεστά και να ζήσουμε πνευματικά. Είναι πολύ δύσκολα τα χρόνια. Έχει πέσει πολλή στάχτη, σαβούρα, αδιαφορία. Θέλει πολύ φύσημα, για να φύγη. Οι παλιοί έλεγαν ότι θα έρθη ώρα που θα κλωτσήσουν οι άνθρωποι. Πετάνε τους φράκτες, δεν υπολογίζουν τίποτε. Είναι φοβερό! Έγινε μια βαβυλωνία. Να κάνουμε προσευχή να βγουν οι άνθρωποι από αυτήν την βαβυλωνία. Διαβάστε την προσευχή των Τριών Παίδων, να δήτε με πόση ταπείνωση προσεύχονταν∙ και τον 82ο Ψαλμό: «Ο Θεός ,τίς ομοιωθήσεταί σοι, μη σιγήσης…». Αυτό πρέπει να γίνη, αλλιώς δεν γίνεται χωριό. Θέλει θεϊκή επέμβαση.

Μπαίνουν μερικές αρρώστιες ευρωπαϊκές και προχωρούν όλο προς στο χειρότερο. Μου είπε ένας Κύπριος οικογενειάρχης που μένει στην Αγγλία: «Κινδυνεύουμε πνευματικά. Πρέπει να φύγω από την Αγγλία οικογενειακώς». Βλέπεις εκεί ο πατέρας να παίρνη την κόρη, η μάνα τον γιο. Όλους τους στεφανώνουν , όλους τους ευλογούν. Κάτι πράγματα…, ντρέπομαι να τα πω. Και εμείς κοιμόμαστε με τα τσαρούχια. Δεν λέω να πάρουμε πλακάτ, αλλά να στρέψουμε την προσοχή μας στον μεγάλο κίνδυνο που περιμένουμε και να υψώσουμε τα χέρια στον Θεό. Να κοιτάξουμε πώς να αμυνθούμε κατά του κακού. Χρειάζεται να κρατάμε λίγο φρένο, γιατί όλα πάνε να τα ισοπεδώσουν. Τώρα είναι να λέη κανείς το ψαλμικό: «Θου τους άρχοντας αυτών ως τον Ωρήβ και Ζηβ και Ζαβεέ και Σαλμανά … , οίτινες είπαν∙ κληρονομήσωμεν εαυτοίς το αγιαστήριον του Θεού».

Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή… Δουλεύει ο διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρόκυψη από αυτό καλό… Γι’ αυτό μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, πού κυβερνά τα πάντα… Να στηριχθήτε ακόμη περισσότερο στον Θεό, να ενισχύσετε την πίστη σας και την ελπίδα σας στην βοήθεια του Θεού. Ο Θεός μπορεί όλα να τα τακτοποιήση. Από το βιβλίο «Πνευματική αφύπνιση»

Ωδή α’

«Αναστάσεως ημέρα λαμπρυνθώμεν Λαοί, Πασχα Κυρίου, Πασχα• εκ γαρ θανάτου προς ζωήν, και εκ γης προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός, ημάς διεβίβασεν, επινίκιον άδοντας.

Καθαρθώμεν τας αισθήσεις, και οψόμεθα, τω απροσίτω φωτί της αναστάσεως, Χριστόν εξαστράπτοντα, και, Χαίρετε, φάσκοντα, τρανώς ακουσόμεθα, επινίκιον άδοντες.

Ουρανοί μεν επαξίως ευφραινέσθωσαν, γη δε αγαλλιάσθω, εορταζέτω δε κόσμος, ορατός τε άπας και αόρατος• Χριστός γαρ εγήγερται, ευφροσύνη αιώνιος».

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος.


St. John the Russian, This is why there must be a war: Because there is a lot of sin in the world.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.b (1)Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Rejoice!» «Peace be unto you!»

St. John the Russian, the New Confessor of Prokopion Evia

Commemorated on May 27

“After the demonic storm, there will come a divine sunshine”…

St. John the Russian  and St. Iakovos Tsalikis 

“St. Iakovos Tsalikis would regularly visit the Shrine of St. John the Russian in Evia.
He said: “Once, I saw the Saint alive inside of his reliquary. I asked him: “My Saint, how did you live in Asia Minor, what virtues and blessings did you have?
The Saint responded to me: “I slept in the cave in which was the stable and covered myself with straw to take cover in the winter so I wouldn’t freeze. I had humility and faith.”
In a short while he said to me: “Wait, Fr. Iakovos, because now two people have come to pray for a sick child. Wait until I go help him.”
Immediately the reliquary appeared empty, because the Saint left. In a short while, he returned, though I didn’t see how he did, but I saw him inside his reliquary like a [living] man!”

***

Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_1234agioannisrossos (2)“On Sunday morning, July 15th, 1990, St. Iakovos (In English: James) Tsalikis came from his small cell to the church to celebrate the Divine Liturgy. Inside the Altar he related to the Fathers of the monastery everything that St. John the Russian told him “spiritually” the night before, “the Lord knows how” in front of holy burial shrine with St. John’s incorrupt remains in the church named after him at Prokopi, Euboea, Greece.

“They think that I am asleep, that I am dead, and the Christians do not count on me. But I am alive. I see everyone. My body is inside but I go out of my burial shrine many times. I run among people in order to help them. There is a lot of pain. They do not see me. I see them and hear what they say. I then return to my burial shrine. But Father, listen to what I will tell you. There is a lot of sin in the world, a lot of impiety and unbelief.”

– “Why do you say these things, my Saint?” I responded. “Don’t you see how many people come to your burial shrine and venerate you?”

– “Many come, Fr. Iakovos, but only a few are my children”, St. John added and he continued…

– “This is why there must be a war: Because there is a lot of sin in the world.”

– “No, my Saint”, I said fretfully. “Since I was a small boy I have always experienced wars and afflictions; in Asia Minor, where I was born, and when we came to Greece. Afterwards, my saint, if the war comes, souls will perish before they can repent in time.”

There must be a war, there must be a war, there must be a war”, the Saint replied sadly but with a steady voice.

     And he continued to say that there will be certain floods, fires and other destructions in the region of Euboea (Greece), and other tribulations as well. Everything that the Saint told the Elder that night has occurred and is occurring. On August 1st, 1990 war was declared on the Persian Gulf, while a little later, in Euboea, there were floods and fierce storms. People died and material resources were destroyed. Fires had destroyed forests and other large areas.” (A Holy Elder, the Blessed Fr. Iakovos. Rovies, Euboea: 1993).

But the war of which St. John the Russian spoke three times is the 3rd World War and not a local war, because those occur all the time.
http://www.imdleo.gr/diaf/files/english/gPaisios/gPaisios1.html

***

Saint Paisios of Mount Athos :“When the Persian Gulf War (1990) began, I felt a pain in my sleep. I heard explosions from cannons and aircraft bombs and then awoke. I understood that the war had begun and that a great evil was occurring. When a Father (monk) from Koutloumousi (an Athonite monastery) came afterwards and told me that the war had begun, I responded by telling him that two hours had passed since it began”… (Hieromonk Isaac).

– Elder, will Christ intervene during those difficult times?
– Yes. Here you see in someone unjustly treated who has a good disposition. Because he deserves divine help, Saints, the Panagia, Christ, often appear in order to help him. How much more now where the poor world will find itself in such a difficult situation. Now it will be a storm, a small occupation by satan antichrist. He will then suffer a blow from Christ; nations will be shaken and calm will come to the world for many years.
It will occur what is written in the Psalm: “Some [trust] in chariots and some in horses: but we will glory in the name of the Lord our God. They are bowed down and fallen: but we are risen, and have been set upright.” (Psalm 19: 8-9 according to the Septuagint)

Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_σαχάνι (πιάτο) Αγίου Ιωάννη του Ρώσου-io-ru02Today there are many who strive to corrupt everything: the family, the youth, the Church. In our day it’s a true witness to speak up for one’s people, for the state is waging war against divine law. It’s laws are directed against the Law of God.

But we are responsible for not letting the enemies of the Church corrupt everything. Though I’ve heard even priests say: “Don’t get involved in that. It’s none of your business!” If they had reached such a non-striving condition through prayer I would kiss their feet. But no! They’re indifferent because they want to please everyone and live in comfort.

Indifference is unacceptable even for laymen, and all the more so for the clergy. An honest, spiritual man doesn’t do anything with indifference. “Cursed be he that doeth the work of the Lord deceitfully”, says the Prophet Jeremiah (Jer. 48:10). There’s a war on today, a holy war. I must be on the front lines. There are so many Marxists, so many Masons, so many Satanists and assorted others! So many possessed, anarchists and seduced ones! I see what awaits us, and it’s painful for me. The bitter taste of human pain is in my mouth.

Don’t be afraid! We’ve gone through many storms, and still haven’t perished. So should we be afraid of the storm which is now gathering? We’ll not perish this time either!

God loves us. In Man there’s a hidden power which comes out when necessary. The difficult years will be few. Just a lot of thunder.

Don’t get upset in the least, for God is above everything. He rules everyone and will bring all to the defendant’s bench to answer for what they’ve done, according to which each will receive his just desserts from God.

Apolytikion of St. John the Russian. Tone 4

 He that hath called thee from earth unto the heavenly abodes doth even after thy death keep thy body unharmed, O righteous one; for thou wast carried off as a prisoner into Asia wherein also, O John, thou didst win Christ as thy friend. Wherefore do thou beseech him that our souls be saved.

Megalynaria of the Saint

The bright star from Prokopion, that noetically shines on all, the boast of the righteous, and glory of Cappadocia , the divine John we honor in hymns.

Entreat for peace from God, calmness of spirits, patience until the end, salvation of souls, to us through your intercessions, to those who praise your wondrous deeds with longing.

Those who gather in your church, we entreat you to deliver from every visible and invisible enemy which tyrannizes them, for under your fervent care we all take refuge.


Εγώ σε χειρούργησα, ο Ιωάννης ο Ρώσος ο Ομολογητής διετάχθην από τον Θεό επειδή με εκάλεσες, ήταν σήμερον να φύγεις αλλά εγώ σε άφησα για την αύριο.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_010 2Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος ο Ομολογητής

Εορτάζει στις 27 Μαΐου

«Εγώ διετάχθην να σε θεραπεύσω»
Η εμφάνιση και το θαύμα του οσίου Ιωάννου του Ρώσσου στον όσιο γέροντα Ιάκωβο Τσαλίκη της Ευβοίας

Ένα από τα θαύματα του οσίου Ιωάννου του Ρώσσου διηγείται ο μακαριστός ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ του Γέροντος, Ιάκωβος, όπως το βίωσε. Ο Γέροντας, το 1967 αρρώστησε και, έκανε πολύ δύσκολη πολλαπλή εγχείρηση βουβωνοκήλης και σκωληκοειδίτιδας με περιτοναϊκή αντίδραση και προβλήματα προστάτη. Υπέφερε πολύ. Μελάνιαζε, κουλουριαζόταν και σφάδαζε από τους πόνους. 

Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_ag_ioannis_rossosΟ Γέροντας Ιάκωβος έλεγε: « Το ’67, 4 Οκτωβρίου, 4 η ώρα το απόγευμα ήμουν πολύ σοβαρά, είχα μια ασθένεια. Πέντε χρόνια υπέμεινα την ασθένεια, υπέφερα παντού.

Μια μέρα με έπιασε μια κρίση στην λειτουργία, .. αφού με έπιασε η κρίση παρακάλεσα την Παναγία, και λέω: Παναγία μου, εγώ τόσα χρόνια σε δουλεύω και σε υπηρετώ και λειτουργώ στην χάρη Του, στη δική σου και του Υιού σου, μην επιτρέψεις Παναγία μου, να πεθάνω στην θ.λειτουργία δεν υπάρχει παπάς εδώ στην περιφέρεια να τελέσει την λειτουργία. Βοήθησε με να τελειώσω την θ. Λειτουργία και μετά να πεθάνω.
Τελείωσα την θ.λειτουργία ανέβηκα στο μουλάρι κι ήρθα στο μοναστήρι. Πέντε χρόνια έκρυβα αυτή την αρρώστια. Ξαφνικά με έπιασε μια κρίση στο μοναστήρι , της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, της αγίας Θέκλης, 24 Σεπτεμβρίου… Το βράδυ είχε σπάσει ο σκωληκοειδίτις είχα και κάτι άλλα πιο σοβαρά… Είπα στον πατήρ Κύριλλο:

”Πάτερ μου, φέρτε μου την αγία κάρα και βάλτε την σ’ αυτό το σώμα μου που υποφέρει… Πικρό φαρμάκι δηλητήριο, έκανα εμετούς… Σε παρακαλώ, πάτερ μου φέρτε την αγία κάρα, να με σταυρώσετε πάνω σ’ αυτό το μέρος. ”
”Τι θα σου κάνει η αγία κάρα;” λέει ο π.Κύριλλος, ήταν νέος τότε.
”Ε, πάτερ μου, με ρωτάς τι θα μου κάνει η αγία κάρα, θα με βοηθήσει ο άγιος που τον υπηρετώ”.
Φέραν και λίγο αγιασμό… σταμάτησαν οι πόνοι και μετά από λίγες ημέρες, στις 2 Οκτωβρίου με πήγαν στην κλινική του Σούλα στην Χαλκίδα. Στις 4 θα γινόταν ένα χειρουργείο πολύ σοβαρό.
Προτού με βάλουν στο χειρουργείο έκανα προσευχή στον άγιο Δαυίδ:

”Άγιε μου Δαυίδ να ασφαλίσεις το μοναστήρι σου, και σε ένα τέταρτο να φτάσεις στην Χαλκίδα να με βοηθήσεις γιατί μπαίνω στο χειρουργείο, πολύ σοβαρά. 
Να ‘ρθεις άγιε μου, θέλω να με βοηθήσεις, μην ξεχνάς όπως θα περνάς από το Προκόπι της Ευβοίας, …έτσι πίστευα στον άγιο, πέρασε κι από το σπίτι του αγίου Ιωάννου του Ρώσου. Να πεις και του αγίου Ιωάννου του Ρώσου να ρθει να με βοηθήσει… Όσο καλός και να ναι ο κύριος Καλοχέρης είναι άνθρωπος, ενώ εσείς είστε άγιοι, εγώ πιστεύω στην χάρη σας, ότι θα με βοηθήσετε. Σας παρακαλώ άγιε μου Δαυίδ σε ένα τέταρτο να φτάσεις”.

Έκανα την προσευχή μου, δεν πέρασαν λίγα λεπτά, ανοίγει η πόρτα και βλέπω να μπαίνει μέσα ένας γέροντας ασπρογένειος, με πατερίτσα στο χέρι, συνοδευόμενος από έναν νεότερο, ένα παλληκάρι έως τριάντα χρόνων, με ράσο. Με πλησίασαν και με χαιρέτησαν. Μου λέει ο Γέροντας:

“Τι έχεις Ιάκωβε μου; ”.

“Τι να χω πάτερ μου, σοβαρά άρρωστος είμαι και πάω για χειρουργείο, είναι πολύ σοβαρά.”.

Άγιος Γέροντας Ιάκωβος της Εύβοιας_St. elder Iakovos of Evia_Старец Иаков (Тсаликис) Эвбейский -πολυχρονιας7“Άκουσε, μου λέει, ποιους κάλεσες; Αυτούς που κάλεσες ήρθαν να σε βοηθήσουν. Μην ντρέπεσαι, μην φοβάσαι, εμείς ήρθαμε να σε βοηθήσουμε. Αυτούς που κάλεσες ήρθαν να σε βοηθήσουνε, επαναλαμβάνει. Από δω ο Γέροντας Δαυίδ, κι έδειχνε τον εαυτό του, από δω ο Ιωάννης ο Ρώσος κι Ομολογητής”, είπε δείχνοντας τον νεότερο, ο οποίος συγκατάνευσε και έκανε υπόκλιση στον Άγιο Δαυίδ. “Μας κάλεσες και ήρθαμε να βοηθήσουμε”.

Είδα το μέτωπο του Αγίου Δαυίδ ότι ήταν ιδρωμένο. Τόσο γρήγορα ήρθε ο άγιος να με βοηθήσει. Παρόντες ήταν ο γέροντας ο π.Νικόδημος, ο π. Χριστόδουλος, ο κ. Ιωάννου, οι αρχιμανδρίτες κληρικοί Πολύκαρπος, Βασίλειος και κάποιοι άλλοι. Γυρίζω τότε στον γέροντά μου, τον πατέρα Νικόδημο, που ήταν δίπλα μου, και του λέω:

–Πατέρες, δεν σηκώνεστε; Δε χαιρετάτε;
Μου λέει ο γέροντας:
–Πάει, τα ’χασε ο Ιάκωβος…
“Πατέρες μου, δεν βλέπετε τους ρασοφόρους από δω ο όσιος Δαυίδ κι από δω ο Ιωάννης ο Ρώσος, ήρθαν να βοηθήσουν”.
Σκύβει ο γέροντάς μου στο αφτί και μου λέει: “Τι είναι αυτά που λες; Χάζεψες; Ποιος Άγιος Δαυίδ μου λες; Βλέπεις φαντασίες μπροστά σου παπάδες και καλογηρους ….μήπως ζαλίστηκες από τα φάρμακα που σου σου βαλαν για το χειρουργείο; Μη λες τέτοια πράγματα, να μην ακούσουν οι γύρω μας και πουν ότι ο πατήρ Ιάκωβος τα ’χασε”.
“Όχι, πάτερ μου, με συγχωρείτε λέω στον γέροντα, ούτε ζαλίστηκα, ούτε φαντασίες βλέπω. Δεν τους βλέπετε πάτερ μου, εγώ τους βλέπω, δεν τους βλέπετε εσείς;”

Ήταν 4 η ώρα το απόγευμα, 4 Οκτωβρίου το ‘ 67.
“Πάτερ μου, του λέω, προτού ‘ρθείτε εσείς έκανα προσευχή. Τους κάλεσα τους αγίους να ρθουν να με βοηθήσουν. Ήρθε ο όσιος Δαυίδ κι ο όσιος Ιωάννης ο Ρώσος …είναι μπροστά μου, εγώ τους βλέπω πάτερ μου.”
“Άντε, πάτερ Ιάκωβε άστα αυτά, μη λες τέτοιες ανοησίες. Πες μου που ναι οι παπάδες, μου λέει, και που ναι οι καλόγεροι; Τι σε έπιασε πάτερ μου και σε ακούει κι ο κόσμος εδώ πέρα.”

Εγώ δεν μίλησα έκανα τον σταυρό μου, κι ακούω και μου λέει ο Γέροντας, ο Δαυίδ: “Μη στενοχωρείσαι, πάτερ μου, εμείς ήρθαμε να σε βοηθήσουμε.”

Στη συνέχεια, καθώς με πήγαιναν στο χειρουργείο, είδα τον Άγιο Δαυίδ να ανοίγει την πόρτα του χειρουργείου με το ραβδί του και να μπαίνει μέσα, μαζί με τον Άγιο Ιωάννη τον Ρώσο. Τους είδα να στέκονται κοντά μου. Ξαφνικά μου κάνουν την ένεση και κοιμήθηκα. Ακούω τον γιατρό που λέει, σύντομα, κίνδυνος, θάνατος. Με κόψανε τα ρούχα μου, γιατί πήγα με τα ρούχα μου στο χειρουργείο …
Με ανοίξανε και μου κάνανε 4 εγχειρήσεις είπε ο κ.Καλοχέρης…

Μου κάνανε προσευχή οι πατέρες και …μετά 15 μέρες βγήκα από το νοσοκομείο.

Πέρασα από τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσο ευχαρίστησα και τον όσιο Δαυίδ. Ω του θαύματος, βλέπω τον άγιο Ιωάννη τον Ρώσο που μου λέγει: 
“Σε ακούω να λες πάτερ μου τον κ.Καλοχέρη και τον κ.Καλοχέρη καλός γιατρός και καλός άνθρωπος . Άκουσε, καλός άνθρωπος και καλός γιατρός είναι, αλλά το λεπίδι του κ.Καλοχέρη δεν μπορούσε να σε θεραπεύσει. Εγώ διετάχθην από τον Θεό, ο Ιωάννης ο Ρώσος με τον όσιο Δαυίδ, να σε κάνω καλά. Όσο καλός να ‘ναι ο κ.Καλοχέρης δεν μπορούσε να σε θεραπεύσει εγώ σε βοήθησα, εγώ σε θεράπευσα, εγώ σε χειρούργησα, ο Ιωάννης ο Ρώσος ο Ομολογητής διετάχθην από τον Θεό επειδή με εκάλεσες ήλθα και σε βοήθησα. Αλλά άκουσε πάτερ μου ήταν σήμερον να φύγεις αλλά εγώ σε άφησα για την αύριο.

Έπρεπε να είχα πεθάνει. Και με άφησε ο άγιος Ιωάννης μέχρι σήμερα. Έτσι με αυτήν την παράταση ζω ακόμη».
(Απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα από μια ομιλία του Γέροντα στην μονή του στις 20 Αυγούστου 1982)

Ο γιατρός Καλοχέρης, αφού περάσανε μερικές ημέρες, πήγε στο μοναστήρι να ιδεί τον π. Ιάκωβο, στον οποίο και ομολόγησε ότι κατά την πολλαπλή εγχείρηση: 
–Ένιωθα ότι το χέρι μου κάποιος το κατευθύνει και τώρα έχω την αίσθηση ότι δεν έκανα εγώ την εγχείρηση…

Έλεγε χαρακτηριστικά ο μακαριστός Γέροντας «πήρε ο εωσφόρος την άδεια να πειράξει το σώμα μου». 
Κι ο Γέροντας συνέχιζε λέγοντας: «Εμένα πού ποτέ άνθρωπος δεν με είδε γυμνό, εκτός από τη μητέρα μου όταν ήμουν παιδάκι, παραχώρησε ο Θεός να με δουν οι γιατροί και οι νοσοκόμοι και να με χειρουργήσουν επανειλημμένως. Έγινα θέατρο αγγέλοις και ανθρώποις».Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_iorus_relicsΑπολυτίκιον Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Εκ γης ο καλέσας σε προς ουρανίους μονάς, τηρεί και μετά θάνατον αδιαλώβητον το σκήνος σου όσιε. Συ γαρ εν τη Ασία ως αιχμάλωτος ήχθης, ένθα και ωκειώθης τω Χριστώ Ιωάννη. Αυτόν ουν ικέτευε, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Μεγαλυνάρια

Τον αστέρα πάντες τον φαεινόν, τον εκ Προκοπίου, απαστράψαντα νοητώς, οσίων το κλέος, και Καππαδόκων δόξαν, τον θείον Ιωάννην, ύμνοις τιμήσωμεν.

Αίτησαι ειρήνην παρά Θεού, πνευμάτων γαλήνην, μέχρι τέλους υπομονήν, ψυχών σωτηρίαν, ημίν τοις σοίς ικέταις, τοις ευφημούσι πόθω, τα σα θαυμάσια.

Απολυτίκιον Αγίου Ιακώβου της Ευβοίας. Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Λιβισίου τον γόνον, και Ευβοίας το καύχημα, εν εσχάτοις χρόνοις φανέντα, μοναστών φίλον γνήσιον, Ιάκωβον τιμήσωμεν πιστοί, τον νέον ησυχίας εραστήν, τον παρέχοντα ιάσεις παντοδαπάς, τοις ευλαβώς κραυγάζουσι• Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, Δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, Δόξα τον εν εσχάτοις χρόνοις και καιροίς σε αγιάσαντι.


Πολλή η αμαρτία στο κόσμο, πολλή η ασέβεια και πολλή η απιστία. Πολλοί έρχονται, Πάτερ Ιάκωβε, αλλά λίγα είναι τα τέκνα μου. Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος ο Ομολογητής

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.bΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Όσιος Ιωάννης ο Ρώσος ο Ομολογητής

Εορτάζει στις 27 Μαΐου

Ο Γέροντας Ιάκωβος τακτικά επισκεπτόταν τον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο κυρίως πηγαίνοντας για την Αθήνα για τους γιατρούς που τον παρακολουθούσαν: «Κάποτε, έλεγε, πήγα και βλέπω τον Άγιο ζωντανό μέσα στη λάρνακά του. Του λέω:
Άγιε μου πώς περνούσες στη Μικρά Ασία, τι αρετές είχες και αγίασες;
Ο Άγιος μου απάντησε:
Μέσα στην σπηλιά που ήταν στάβλος κοιμόμουνα και με τα άχυρα σκεπαζόμουνα τον χειμώνα για να μην κρυώνω. Είχα και την ταπείνωση και την πίστη.
Σε λίγο μου λέει:
-Περίμενε, πάτερ Ιάκωβε, γιατί ήρθαν τώρα δύο άνθρωποι και με παρακαλούν για ένα παιδί άρρωστο. Περίμενε να πάω να το βοηθήσω.
Ξαφνικά άδειασε η λάρνακα γιατί ο Άγιος έφυγε. Σε λίγη ώρα  ξαναγύρισε, δεν τον είδα πώς γύρισε, αλλά τον είδα να τακτοποιείται μέσα στη λάρνακά του σαν ένας άνθρωπος»!Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_iorus_relics

Στις 15 Ιουλίου 1990, ημέρα Κυριακή, το πρωί, μόλις ο π. Ιάκωβος κατέβηκε από το κελλάκι του στο Ναό για την Θεία Λειτουργία, περιέγραφε μέσα στο ιερό με πρόσωπο εκστατικό σε πατέρες της Μονής του όσα ο Θείος Ιωάννης ο Ρώσος «πνευματικώ τω τρόπω» του είχε πει την νύχτα που πέρασε – «ο Θεός οίδε» – εμπρός στην Ιερά Λάρνακα με το αδιαλώβητο σκήνος Του στο Ναό Του στο Προκόπι.

Νομίζουν πως κοιμάμαι, πεθαμένος, είμαι νεκρός και δεν υπολογίζουν οι Χριστιανοί. Εγώ όμως είμαι ζωντανός. Τους πάντες βλέπω. Το σώμα μου είναι μέσα, αλλά εγώ εξέρχομαι πολλές φορές από την λάρνακα μου. Τρέχω ανάμεσα στους ανθρώπους για να τους βοηθήσω. Πολύς ο πόνος. Αυτοί δε με βλέπουν. Εγώ τους βλέπω και τους ακούω τι λένε. Και πάλι μπαίνω στη λάρνακα μου. Αλλά άκουσε Πάτερ μου να σου πω. Πολλή η αμαρτία στο κόσμο, πολλή η ασέβεια και πολλή η απιστία.

-Γιατί τα λες αυτά Άγιε μου; Του απάντησα. Δε βλέπεις πόσος κόσμος έρχεται στη χάρη σου και σε προσκυνά;

Πολλοί έρχονται, Πάτερ Ιάκωβε, αλλά λίγα είναι τα τέκνα μου, πρόσθεσε ο Όσιος και συνέχισε. Για αυτό πρέπει να γίνει πόλεμος. Γιατί πολλή η αμαρτία στο κόσμο.

-Όχι, Άγιέ μου, του είπα ταραγμένος. Από μικρό παιδί όλο σε πολέμους και ταλαιπωρίες βρέθηκα. Στην Μικρά Ασία που γεννήθηκα αλλά και όταν ήλθαμε στην Ελλάδα. Ύστερα Άγιε μου αν γίνει έξαφνα ο πόλεμος θα χαθούν και ψυχές πριν προφτάσουν να μετανοήσουν.

Πρέπει να γίνει πόλεμος, πρέπει να γίνει πόλεμος, πρέπει να γίνει πόλεμος, απάντησε λυπημένα με μια σταθερή φωνή ο Όσιος και συνέχισε ότι θα γίνουν ορισμένες πλημμύρες, πυρκαγιές και άλλες καταστροφές στην περιοχή της Εύβοιας και κάπου άλλα δεινά.

Όλα όσα είπε ο Όσιος στον Γέροντα εκείνο το βράδυ πράγματι συνέβησαν και συμβαίνουν.

***

Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_αγιος Ιωαννης ο ΡωσσοςΤο Ιερό λείψανο του Αγίου Ιωάννη «αλλάζει πλευρό»- θέση όπως είναι ξαπλωμένο, ενίοτε και μπροστά στον κόσμο-προσκυνητές- και ακούγεται θόρυβος από εκεί. Μάλιστα, μια από τις φορές που έγινε αυτό, το 1990, ήταν παρών και όσιος γέροντας Ιάκωβος, ηγούμενος της Ιεράς μονής του Οσίου Δαυίδ στην Εύβοια ο οποίος για να καθησυχάσει τον κόσμο που τρόμαξε είπε:

 «Χριστιανοί μου μη φοβάστε, ο άγιος είναι ζωντανός απλά άλλαξε πλευρό…»

Είναι περίεργο ότι ένιωθε αλλιώς για τους άλλους Αγίους και αλλιώς για τον όσιο Ιωάννη το Ρώσο, τον όποιο μάλιστα καλούσε για βοήθεια μαζί με τον όσιο Δαβίδ. Όταν καλούσε και τους δύο, έδινε την εντύπωση ότι ο όσιος Ιωάννης ήτανε αναγκαίος ως νεώτερος, να τρέξει γρηγορότερα, επειδή ο όσιος Δαβίδ ήτανε γηραιός. Με τον όσιο Ιωάννη όμως δεν γινόταν επιτακτικός, όπως με τον όσιο Δαβίδ.

Ντρεπόταν ακόμη και να λειτουργήσει στο Προσκύνημα του όσιου Ιωάννη, στο Προκόπι. Του ζητούσαν:
-Ελάτε, π. Ιάκωβε, να λειτουργήσετε στον όσιο Ιωάννη.
Και κείνος απαντούσε:
Είμαι άξιος εγώ ο χοϊκός να βρεθώ μπροστά στο θείο Ιωάννη!
 Και πάντα, όταν πρόφερε το όνομα του όσιου Ιωάννη, τον οποίο συχνότερα έλεγε «θείο Ιωάννη» και «Ομολογητή», η φωνή του στις λέξεις «θείος» και «Ομολογητής» έπαιρνε μια μεγαλόπρεπη επισημότητα,λες κι έβλεπε τον άγιο μπροστά του και τον προσφωνούσε ως βασιλέα.

***

Τον όσιο Ιωάννη όχι μόνο τον παρακαλούσε να συντρέχει στις ανάγκες των πιστών, μα τον έβλεπε ζωντανό, έξω από τη λάρνακα του, να σπεύδει σε βοήθεια. Το 1986, ο π. Ιάκωβος διηγόταν πως ο άγιος Ιωάννης εργάζεται ζωντανός έξω από τη λάρνακα. Τον ρώτησα χαμηλόφωνα, καθώς καθόμουν δίπλα του:
-Τον είδατε σεις έξω;
Ο γέροντας συνέχισε, γιατί στη συζήτηση βρισκόσανε κι άλλοι. Το ίδιο ερώτημα, του το έκανα δυο φορές ακόμα, χαμηλόφωνα, να μην ακούσουνε οι άλλοι. Τότε αφοπλιστικά, χωρίς ν’ αλλάξει ρυθμό,απάντησε:
-Αφού τον βλέπεις το πρωί, που μαζεύεται ο Άγιος και μπαίνει στη λάρνακα του! Είναι ώρες που δε βρίσκεται στη λάρνακα!

***

Ιάκωβος της Εύβοιας_ St. elder Iakovos of Evia_Старец Иаков (Тсаликис) Эвбейский -_85f6bcf185a24dab70c2cae67716a6b1Το θαύμα τούτο, ότι κάποτε ο Άγιος Ιωάννης δε βρίσκεται στη λάρνακα του, το έχουνε διαπιστώσει και άλλοι, όπως ο ιερέας-προϊστάμενος του Προσκυνήματος. Ο όσιος Ιωάννης αξίωνε το μακαριστό γέροντα με διαλογική συζήτηση εναργή και αφοπλιστική. Ακόμα περισσότερο, ο γέροντας έβλεπε ολόσωμο και ζωντανό τον Όσιο, με τον όποιο συζητούσε. Επιστρέφοντας από ιατρικές εξετάσεις, πέρασε, όπως πάντα, να προσκυνήσει τον όσιο Ιωάννη.
Γονάτισε στη λάρνακα του οσίου και σε λίγο είδε τον Όσιο να του λέει, καθώς τα διηγήθηκε ο ίδιος ο γέροντας:
-Έχω μια δουλειά τώρα και πρέπει να φύγω. Εσύ να μη δεχτείς να κάνεις Εσπερινό μέχρι να επιστρέψω.
Όταν γύρισε ο Άγιος, του είπε:
–Νομίζεις ότι ευλογώ όλους όσους έρχονται εδώ; Να, αυτή τη γυναίκα, που προσκύνησε τώρα με τα παιδιά της, δεν την ευλόγησα.
«Γιατί»; ρώτησε ο π. Ιάκωβος.
-Γιατί βλαστημάει τα παιδιά της!

Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ρῶσος ὁ νέος Ὁμολογητής
https://iconandlight.wordpress.com/2014/05/26/%E1%BD%85%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%E1%BC%B0%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%E1%BD%81-%CF%81%E1%BF%B6%CF%83%CE%BF%CF%82-%E1%BD%81-%CE%BD%CE%AD%CE%BF%CF%82-%E1%BD%81%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3/Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_123459532735_DSC00328Απολυτίκιον Αγίου Ιωάννου του Ρώσσου. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Εκ γης ο καλέσας σε προς ουρανίους μονάς, τηρεί και μετά θάνατον αδιαλώβητον το σκήνος σου όσιε. Συ γαρ εν τη Ασία ως αιχμάλωτος ήχθης, ένθα και ωκειώθης τω Χριστώ Ιωάννη. Αυτόν ούν ικέτευε, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Μεγαλυνάρια

Τον αστέρα πάντες τον φαεινόν, τον εκ Προκοπίου, απαστράψαντα νοητώς, οσίων το κλέος, και Καππαδόκων δόξαν, τον θείον Ιωάννην, ύμνοις τιμήσωμεν.

Αίτησαι ειρήνην παρά Θεού, πνευμάτων γαλήνην, μέχρι τέλους υπομονήν, ψυχών σωτηρίαν, ημίν τοις σοίς ικέταις, τοις ευφημούσι πόθω, τα σα θαυμάσια.

Απολυτίκιον Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη. Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Λιβισίου τον γόνον, και Ευβοίας το καύχημα, εν εσχάτοις χρόνοις φανέντα, μοναστών φίλον γνήσιον, Ιάκωβον τιμήσωμεν πιστοί, τον νέον ησυχίας εραστήν, τον παρέχοντα ιάσεις παντοδαπάς, τοις ευλαβώς κραυγάζουσι• Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ, Δόξα τω σε θαυμαστώσαντι, Δόξα τον εν εσχάτοις χρόνοις και καιροίς σε αγιάσαντι.

Σοφίας Σολομώντος το Ανάγνωσμα
(Κεφ. 3, 1-9)

Δικαίων ψυχαί εν χειρί Θεού, και ου μη άψηται αυτών βάσανος. Έδοξαν εν οφθαλμοίς αφρόνων τεθνάναι. Και ελογίσθη κάκωσις η έξοδος αυτών, και η αφ’ ημών πορεία σύντριμμα, οι δε εισιν εν ειρήνη. Και γαρ εν όψει ανθρώπων εάν κολασθώσιν, η ελπίς αυτών αθανασίας πλήρης. Και ολίγα παιδευθέντες, μεγάλα ευεργετηθήσονται, ότι ο Θεός επείρασεν αυτούς, και εύρεν αυτούς αξίους εαυτού. Ως χρυσόν εν χωνευτηρίω εδοκίμασεν αυτούς, και ως ολοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αυτούς. Και εν καιρώ επισκοπής αυτών αναλάμψουσι, και ως σπινθήρες εν καλάμη διαδραμούνται. Κρινούσιν έθνη, και κρατήσουσι λαών και βασιλεύσει αυτών Κύριος εις τους αιώνας, οι πεποιθότες επ’ αυτόν, συνήσουσιν αλήθειαν, και οι πιστοί εν αγάπη προσμενούσιν αυτώ, ότι χάρις και έλεος εν τοις οσίοις αυτού, και επισκοπή εν τοις εκλεκτοίς αυτού.Προκόπι Ürgüp Kayakapı urgup1Προκόπι Ürgüp Kayakapı στάβλος όπου έζησε ο όσιος Ιωάννης Ρώσος 0e59b8698Προκόπι Ürgüp Kayakapı στάβλος Ιερός Χώρος όπου έζησε και κοιμήθηκε ο Άγιος Ιωάννης ΡώσσοςΠροκόπι Ürgüp Kayakapı στάβλος όπου έζησε ο όσιος Ιωάννης Ρώσος -586698_nΠροκόπι Ürgüp Kayakapı ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ.ΑΣΙΑΣ-Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский-ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΝ-33386bfe3e2eb8a0b2Προκόπι Ürgüp Kayakapı ναος αγ-Γεωργιου--Ιωάννης Ρώσος_St John the Russian_Св Иоанн Русский-ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΝ-33305aa883e

Προκόπι (Ürgüp) – Αγ. Ιωάννης Ρώσος


Saint John the Russian, the New Confessor, Who shall separate us from the love of Christ? shall tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness…

Saint John the Russian, the New Confessor of Prokopion Evia

Commemorated on May 27

Who shall separate us from the love of Christ? shall tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? 36 As it is written, For thy sake we are killed all the day long; we are accounted as sheep for the slaughter. 37 Nay, in all these things we are more than conquerors through him that loved us. (Roman 8: 35-37).

Life of the Saint John the Russian, the New Confessor
by Photios Kontoglou

Whose Venerable Relics Repose in New Prokopion on the Greek Island of Evvia

Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_ΙΩΑΝΝΗΣ ΡΩΣΟς3The righteous John was born in a village in southern Russia, of pious Orthodox parents, around 1690, during the reign of Peter the Great.John was taken prisoner by Tartars along with thousands of other Russians. The Tartars sold him to a Muslim cavalry officer who lived in Prokopion (modern-day Ürgüp) in Asia Minor, near Caesarea of Cappadocia, and this Aga carried John to his village. 

John would even silently chant psalms while he followed the horse of his master as hostler when the master rode in the country.  . The holy stable boy – besides the prayers and fasting which he carried on day and night, winter and summer, inside that stable while lying upon the dung like another Job – would go at night and keep vigil in the narthex of the Chapel of Saint George, which was built in the hollow of a rock near the house of his master. John would go there secretly at night, and every Saturday he partook of the immaculate Mysteries. Greek Orthodox clergy were living in Prokopion serving the local native Greek population as well as the Russian slaves of the Turks. The Lord, who examines the hearts and the reins, looked upon his faithful slave and caused John’s fellow slaves and other believers who had previously done so to cease mocking and insulting him…

After the Aga had become wealthy, he determined to go on the annual pilgrimage to Mecca to give thanks to God for his blessings, which he actually received through the intercessions of Saint John and not from any devotion to the Islamic religion, and to offer sacrifice for his sins. The Hadj, the annual pilgrimage to Mecca, is commanded of Muslims to make at least once in their lifetime. After leaving Prokopion, and enduring the hardships suffered in those times by pilgrims, he arrived at the holy city of the Muslims. Meanwhile, some days after his departure, the Aga’s wife gave a banquet, at which she invited her husband’s relatives and friends to rejoice and to pray that he might return safe from his journey. Blessed John served at table. Pilaf, a dish favored by the Aga, was placed on the table. Then the mistress remembered her hus-band and exclaimed to John, “How much pleasure your master would have if he were here now and could eat this pilaf with us!” John then asked for a plate of the pilaf, saying that he would send it to his master in Mecca. Upon hearing these words, the guests laughed. The mistress told the cook to give John a plate of the food, thinking that he would either eat it himself or carry it to some poor Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_information_items_202Christian family as was his custom. Taking the dish, the saint went to the stable where he knelt and prayed from the depths of his heart that almighty God would send the food to his master in whatever manner he might choose. In his simplicity the blessed one had faith that the Lord would hearken to his prayer and that the food would arrive in Mecca by supernatural means. He believed “without doubting,” according to the word of the Lord that God would perform this miracle. As the great ascetic Saint Isaac the Syrian writes, “These supernatural things will occur for those who are simple in mind and fervent in the hope.” Indeed the plate of food vanished from before John’s eyes. Then the holy one returned to the dining room and told his mistress that he had sent the pilaf to his master. 

“Some time later the Aga returned from Mecca, and to the amazement of his household brought with him the very copper plate that had held the food. Only blessed John was not surprised. The Aga told his household, “On that exact day (that is, on the day of his wife’s banquet in Prokopion) as I was returning from the Great Mosque to the house where I stayed, I found this plate filled with pilaf on the table in a room that I had locked. I stood pondering who could have brought it. Above all, I could not understand how the door which I had locked well had been opened. Not knowing how to explain this mystery, I examined the plate of steaming pilaf. I saw with amazement that my name was engraved in the copper just as all such vessels in our house. Despite confusion from that unexplainable circumstance, I sat down and ate the pilaf with great relish. Observe the plate which I have brought back. It is truly ours. For the sake of Allah, I do not understand how it came all the way to Mecca, or who brought it.”

When the Aga’s household heard this, they marveled. The wife told how John had asked for the plate saying that he would send it to Mecca, and how they had laughed to hear him say that he had sent it. Behold, what he had said was true! This miracle was soon made known to the whole village and surrounding area, and from now on John was considered righteous and beloved of God. No one any longer dared to bother the holy one but rather looked upon him with fear and reverence. His master and his master’s wife esteemed him all the more, and entreated him again to leave the stable and occupy a more comfortable dwelling. Even so, John refused to change his residence and continued to live as an ascetic, laboring as before to care for the animals and eagerly obeying the commands of his master. Saint John spent his nights in prayer and psalmody, according to the word of the Lord who says, “Render unto Caesar the things which are Caesar’s, and unto God the things which are God’s.”Προκόπι Ürgüp Kayakapı urgup1

John approached the end of his life after several years of fasting, prayer, and sleeping on the ground. .. The date of his falling asleep was May 27, 1730.In this manner, then, reposed Saint John the Russiana new Job who passed his life upon a dung heapa second Lazarus who endured the mockings of his fellow servants and whose wounds his master’s dogs licked.

John was about forty years old at the time of his repose. Because he was beloved by God, the Lord brought John quickly near his throne that he might suffer no more torment in this sinful world, and that he might rejoice in the tents of the righteous where there is neither pain, nor sorrow, nor sighing, but the untroubled sound of those that keep festival and cry unceasingly, “O Lord, glory to thee!” …In Jerusalem on high, the dwelling of the First-born where there are found the blessed souls of the saints who endured privation in this world as to pass through “the narrow and afflicted way that leadeth unto life,” there rejoices also the humble John whom we celebrate today, brother to animals, new Job, and second Lazarus.

In the other life, those who grieved the saint and those who indulged their passions are groaning. Behold what the Prophet King Solomon says concerning the righteous man and his persecutors, when they open their eyes after death, then shall the righteous man stand in great boldness before the face of such as have afflicted him, and made no account of his labors. When they see it, they shall be troubled with terrible fear, and shall be amazed at the strangeness of his salvation, so far beyond all that they looked for…. (Based on a Life of the Saint by Photios Kontoglou.) Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский_iorus_relicsTroparion, in Tone IV

He that hath called thee from earth unto the heavenly abodes doth even after thy death keep thy body unharmed, O righteous one; for thou wast carried off as a prisoner into Asia wherein also, O John, thou didst win Christ as thy friend. Wherefore do thou beseech him that our souls be saved.

The Reading from the Book of
The Wisdom of Solomon [3, 1-9].

The souls of the righteous are in the hands of God, and there shall no torment touch them. In the sight of the unwise they seemed to die, and their departure is taken for misery, and their going from us to be utter destruction, but they are in peace. For though they be punished in the sight of men, yet is their hope full of immortality. And having been a little chastised, they shall be greatly rewarded, for God proved them and found them worthy for Himself. As gold in the furnace hath He tried them, and received them as a burnt offering. And in the time of their visitation they shall shine, and run to and fro like sparks among the stubble. They shall judge the nations and have dominion over the people, and their Lord shall reign for ever. They that put their trust in Him shall understand the truth; and such as be faithful in love shall abide with Him; for grace and mercy is to His saints and visitation for His elect.Προκόπι Ürgüp Kayakapı στάβλος  όπου έζησε ο όσιος Ιωάννης Ρώσος 0e59b8698Προκόπι Ürgüp Kayakapı στάβλος  Ιερός Χώρος όπου έζησε και κοιμήθηκε ο Άγιος Ιωάννης ΡώσσοςΠροκόπι Ürgüp Kayakapı στάβλος  όπου έζησε ο όσιος Ιωάννης Ρώσος -586698_nΠροκόπι Ürgüp Kayakapı ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΓ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Μ.ΑΣΙΑΣ-Ιωάννης Ρώσος_ Saint John the Russian_Святой Иоанн русский-ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΝ-33386bfe3e2eb8a0b2Προκόπι Ürgüp Kayakapı ναος αγ-Γεωργιου--Ιωάννης Ρώσος_St John the Russian_Св Иоанн Русский-ΠΡΟΣΕΥΧΟΝΤΑΝ-33305aa883e


Κυριακή της Σαμαρείτιδος, τίποτα δεν μπορεί να μας γεμίσει, γιατί ο άνθρωπος είναι πολύ βαθύς- μόνο ο Θεός μπορεί να γεμίσει αυτήν την απεραντοσύνη και αυτό το βάθος της ψυχής του ανθρώπου. Αντώνιος (Bloom) Μητροπολίτης Σουρόζ

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_ΑΝΑΣΤΑΣΗ 001Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскресВоистину Воскрес!
ქრისტეაღსდგაჭეშმარიტადაღსდგა!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
Al-Masih-Qam! Hakkan Qam!

«Χαίρετε»! «Ειρήνη υμίν»

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

εορτάζομεν την πέμπτη Κυριακή από του Πάσχα

Στίχοι
Ύδωρ λαβείν ελθούσα το φθαρτόν, γύναι,
Το ζων απαντλείς, ω ρύπους ψυχής πλύνεις.

«Ον τρόπον επιποθεί η έλαφος επί τας πηγάς των υδάτων, ούτως επιποθεί η ψυχή μου προς σε, ο Θεός». (Καθώς το διψασμένο ελάφι λαχταράει και τρέχει στις πηγές των υδάτων, έτσι σε λαχταράει η ψυχή μου, Θεέ μου, και τρέχει προς εσένα) (Ψαλμ. μα΄41:2-3)

Είπε ο αββάς Ποιμήν: Είναι γραμμένο: Ον τρόπον επιποθεί η έλαφος επί τας πηγάς των υδάτων, ούτως επιποθεί η ψυχή μου προς σε, ο Θεός. Τα ελάφια στην έρημο πολλά καταπίνουν ερπετά. Και καθώς κατακαίονται από το φαρμάκι, επιθυμούν να έλθουν στα νερά• πίνοντας δε βρίσκουν ανακούφιση από το φαρμάκι των ερπετών. Έτσι και οι μοναχοί. Ζώντας στην έρημο, καίονται από το φαρμάκι των πονηρών δαιμόνων, και επιποθούν το Σάββατο και την Κυριακή, για να έλθουν στις πηγές των υδάτων, ήγουν, στο σώμα και στο αίμα του Κυρίου, και να καθαρισθούν από την πίκρα του πονηρού.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος
Αντώνιος (Bloom) Μητροπολίτης Σουρόζ
Μαΐου 13, 1990

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.

Φωτεινή η Σαμαρείτιδα ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΟΡΦΑΝΟΣ _Святой Фотини Церковь Святого Николая Орфаноса _ St. Photine the Samaritan Woman _ Saint Nicholas Orphanos _7Όταν η Σαμαρείτιδα επέστρεψε βιαστικά στην πόλη της και κάλεσε όλους όσους ζούσαν κοντά της να δούν τον Χριστό, είπε: «Ελάτε! εδώ είναι ένας άνθρωπος που μου είπε όλα όσα έχω κάνει!» Και τα πλήθη συνέρρευσαν, κι άκουσαν όσα ο Χριστός είχε να πεί.

Κάποιες φορές σκεφτόμαστε, πόσο εύκολο ήταν γι’ αυτήν την γυναίκα να πιστέψει και πόσο εύκολο της ήταν, μετά από αυτήν την συγκλονιστική εμπειρία, να στραφεί στους άλλους και να πεί: «Ελάτε! Ακούστε κάποιον που μιλά όπως κανένας άλλος δεν μίλησε ποτέ, κάποιον, που χωρίς μια δική μου λέξη είδε στα βάθη της καρδιάς μου, στο σκοτάδι της ζωής μου και γνώριζε τα πάντα.

Αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα μας. Ο Χριστός δεν της είπε κάτι πολύ ιδιαίτερο. Της είπε ποια ήταν• ποια ήταν η ζωή της, πως την έβλεπε ο Θεός. Αλλά αυτό μπορεί να μας το λέει κάθε μέρα στη ζωή μας, όχι σαν μια μυστική εμπειρία, όχι όπως συμβαίνει σε κάποιους αγίους, αλλά με τον απλούστερο δυνατό τρόπο.

Αν στραφούμε στο Ευαγγέλιο και το διαβάζουμε κάθε μέρα, ή το διαβάζουμε μια φορά για λίγο αλλά με πνεύμα ανοιχτό που δεν το έχουμε πάντα, πιθανόν να σκεφτούμε ότι ο Χριστός κρατάει μπροστά μας έναν καθρέφτη στον οποίο βλέπουμε τους εαυτούς μας όπως είναι: είτε με μια αγαλλίαση από αυτό που βλέπουμε, ή αντίθετα, συγκλονισμένοι από το γεγονός ότι είμαστε τόσο διαφορετικοί απ’ αυτό που φαίνεται ή που φανταζόμαστε ότι είμαστε.

Ο Χριστός είπε στη Σαμαρείτιδα: Φώναξε τον άνδρα σου! Κι αυτή είπε: «Δεν έχω άνδρα.» Κι ο Χριστός απάντησε: «Είπες την αλήθεια. Είχες πέντε άνδρες κι εκείνος που έχεις τώρα δεν είναι άνδρας σου περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο.»
Κάποιοι πνευματικοί συγγραφείς έχουν σχολιάσει αυτό το εδάφιο λέγοντας ότι ο Χριστός ήθελε να της πει: Ναι, είχες δεθεί με όλα όσα οι πέντε αισθήσεις σου έδιναν, και διαπίστωσες ότι σε καμία δεν βρήκες ικανοποίηση, πληρότητα. Και τώρα ο,τι σου έχει απομείνει είναι ο εαυτός σου, το σώμα, το μυαλό σου και αυτό, δίχως πιά να σε ικανοποιούν οι πέντε αισθήσεις σου, σου δίνει αυτήν την πληρότητα χωρίς την οποία δεν μπορείς να ζήσεις.

Δεν είναι αυτό που μας λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο, όταν μας παρουσιάζει αυτό που μπορούμε να είμαστε, όταν μας καλεί σ’ αυτό το μεγαλείο, που είναι το δικό μας μέσα από το Θεϊκό κάλεσμα• το μεγαλείο που ο Παύλος περιγράφει, καλώντας μας να φτάσουμε «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» – να γίνουμε άνθρωποι όπως Εκείνος, με τον ίδιο τρόπο, όπως ο Χριστός είναι πραγματικός άνθρωπος πλήρης από την σχέση Του με τον Θεό.

Έτσι λοιπόν, ας μάθουμε από αυτήν τη γυναίκα ότι προσπαθήσαμε να βρούμε τρόπους για να δεχθούμε το μήνυμα τούτου του κόσμου και να ολοκληρωθούμε, και να ανακαλύψουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να μας γεμίσει, γιατί η ψυχή του ανθρώπου είναι πιο βαθιά από τα υλικά και τα ψυχολογικά πράγματαμόνο ο Θεός μπορεί να γεμίσει αυτό το βάθος. Αν μπορούσαμε μόνο να το συνειδητοποιήσουμε, θα βρισκόμασταν ακριβώς στην θέση της Σαμαρείτιδας. Δεν μας χρειάζεται να συναντήσουμε τον Χριστό στο πηγάδι• το πηγάδι, βεβαίως είναι το Ευαγγέλιο, ο τόπος απ’ όπου ίσως πηγάζει το ύδωρ της ζωής – όχι ένα πραγματικό πηγάδι, εκείνο το πηγάδι είναι ένα σύμβολο. Το νερό που θα πιούμε είναι διαφορετικό.

Ας μιμηθούμε αυτή τη γυναίκα, ας συνέλθουμε, ας συνειδητοποιήσουμε ότι δεν ολοκληρωθήκαμε από όλα όσα έχουν δεσμεύσει την ζωή μας• κι ας αναρωτηθούμε: «Ποιος είμαι σε σχέση με το όραμα του Θεού;» Και μετά μπορούμε να πάμε στους άλλους και να πούμε: Συνάντησα κάποιον που κρατούσε έναν καθρέφτη μπροστά στα μάτια μου, και είδα τον εαυτό μου όπως είμαι, και είπε για μένα: έλα και δες! Έλα – κι άκουσέ Τον! … Και άλλοι θα έρθουν, θ’ ακούσουν, και θα γυρίσουν να μας πούν: Δεν είναι πλέον η μαρτυρία σας που μας έκανε να πιστέψουμε – είδαμε με τα μάτια μας, ακούσαμε με τ’ αυτιά μας, γνωρίσαμε. Πιστεύουμε. Αμήν.
Απόδοση Κειμένου: http://www.agiazoni.grΦωτεινή η Σαμαρείτιδα_Святой Фотини or Светлана рядом с древней _ St. Photine the Samaritan Woman _5453841632_6e42f1b919_bΑυτή η γυναίκα ύστερα απ’ την συνάντησή της με το Χριστό ονομάστηκε Φωτεινή. Έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου επί Νέρωνος… μαζί με τα επτά παιδιά της…
Το στόμιο εκείνου του πηγαδιού ο μεγάλος βασιλιάς και άγιος, ο Ιουστινιανός, το μετέφερε απ’ τη Συχάρ στην Κωνσταντινούπολη στο ναό του Θεού Λόγου, στην Αγία Σοφία, και το έβαλε στο πηγάδι που υπήρχε στην αυλή της. Επίσης μετέφερε και την πέτρα όπου κάθισε ο Χριστός και συνομιλούσε με τη Σαμαρείτιδα… Αυτά θεράπευσαν πλήθος ασθένειες…».

Δός μοι πιείν. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Η Σαμαρείτις… δίχως το πνεύμα και την αλήθεια ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει. π.Αλέξανδρος Σμέμαν

Ολόκληρη η ανθρωπότητα θερίζει τους καρπούς των λογισμών και των πόθων της. Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Ο Θεός ξέρει πώς δουλεύει. Καλύτερα να αφήνουμε να μιλήση ο Θεός. Για να γίνεται το καλό με καλό τρόπο και να ωφελή. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/07/27/24594/

Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί το χείρον, π. Αυγουστίνου Καντιώτου Φλωρίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/04/15/28171/

Η γνήσια χριστιανική ζωή βιώνεται «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιωάν. 4,23)π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ

Ευαγγέλιο: Ιωάν. δ΄ 5-42

Κοντάκιον της Σαμαρείτιδος
Ήχος πλ. δ’

Πίστει ελθούσα εν τω φρέατι, η Σαμαρείτις εθεάσατο, το της σοφίας ύδωρ σε, ω ποτισθείσα δαψιλώς βασιλείαν την άνωθεν εκληρώσατο, αιωνίως η αοίδιμος.

Δόξα των Κεκραγαρίων του εσπερινού. Ήχος πλ. β’

Παρά το φρέαρ τού Ιακώβ, ευρών ο Ιησούς την Σαμαρείτιδα, αιτεί ύδωρ παρ’ αυτής, ο νέφεσι καλύπτων την γήν. Ω του θαύματος! Ο τοις Χερουβίμ εποχούμενος, πόρνη γυναικί διελέγετο, ύδωρ αιτών, ο εν ύδασι την γήν κρεμάσας, ύδωρ ζητών, ο πηγάς και λίμνας υδάτων εκχέων, θέλων ελκύσαι όντως αυτήν, την θηρευομένην υπό τού πολεμήτορος εχθρού’ και ποτίσασθαι ύδωρ ζωής, την φλεγομένην εν τοις ατοπήμασι δεινώς” ως μόνος εύσπλαγχνος και φιλάνθρωπος.

Ωδη στ’

Ρείθρον υπάρχων Κύριε, της ζωής άφθονον, και άβυσσος ελέους αγαθέ οδοιπορήσας καθέζη, πλησίον του φρέατος του όρκου, και τη Σαμαρείτιδι εκβοάς· Δος μοι ύδωρ του πιείν, όπως λάβης αφέσεως νάματα.

Ύδωρ υπάρχεις ζωής, εβόα Χριστώ η Σαμαρείτις· πότισον ούν με Λόγε διψώσαν πάντοτε, σου την θείαν Χάριν, όπως μηκέτι Ιησού Κύριε, αγνωσίας κρατώμαι αυχμώ, αλλά κηρύττω σου τα μεγαλεία.

Ο Οίκος

Των σεπτών μυστηρίων ακούσωμεν, Ιωάννου ημάς εκδιδάσκοντος, τα εν τη Σαμαρεία γινόμενα, πώς γυναικί ωμίλει ο Κύριος, ύδωρ αιτήσας, ο τα ύδατα εις τας συναγωγάς αυτών συνάξας, ο Πατρί και τω Πνεύματι σύνθρονος’ ήλθε γάρ εκζητών την εικόνα αυτού, αιωνίως, ως αοίδιμος.

Ταις της σης Μάρτυρος Φωτεινής πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν