iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β’ της Ρωσίας, Νοιώθουμε ότι πλησιάζει μια θύελλα, αλλά… Ό,τι και αν συμβή θα είναι με το θέλημα του Θεού. Όλες μας οι ελπίδες είναι σ’Αυτόν.

Νικόλαος Β΄ Τσαρος της Ρωσίας_святого страстотерпца Николай II_Coronation of Tsar St. Nicholas II Romanov (Holy Communion)Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β’ Ρομανώφ της Ρωσίας και η οικογένεια του, η τσαρίνα Αλεξάνδρα, οι κόρες τους πριγκίπισσες Όλγα, Τατιάνα, Μαρία και Αναστασία και ο τσάρεβιτς Αλέξιος

Εορτάζουν στις 17 Ιουλίου

Η αγία Ελισάβετ Μεγάλη Δούκισσα της Ρωσίας και η Οσιομάρτυς Βαρβάρα

Εορτάζουν στις 18 Ιουλίου

«Για να ανεβούμε στην μεγάλη ουράνια κλίμακα της αγάπης, πρέπει να γίνουμε πέτρες, σκαλοπατια που θα ανεβαίνουν οι άλλοι».
Αγία Βασιλομάρτυς τσαρίνα Αλεξάνδρα

Ιδιαίτερες αρετές του Νικολάου, από την πρώτη εφηβική του ηλικία, υπήρξαν η ευγένεια, η προσήνεια και η στοργικότητα. Πάντοτε έκανε σε όλους εντύπωση το χαρακτηριστικό του τρυφερό, ντροπαλό και κάπως θλιμμένο χαμόγελο. Προσπαθούσε να βλέπει μόνο την αγαθή πλευρά των ανθρώπων και ήταν έτοιμος να δείξη αγάπη σε όλους.

Η ίδια η ιστορία το απέδειξε, η πορεία του Νικολάου ήταν κατά τον τύπο του Χριστού. Ο Νικόλαος βάσταξε το βάρος της ευθύνης των παράλογων διαθέσεων και ενεργειών του λαού του, και τελικά η διακυβέρνησή του σφραγίστηκε με την θυσία του, η οποία ήλθε ως αποτέλεσμα της γενικής αυτής διαφθοράς.

Όπως ο ίδιος είχε πει, δεν εκτιμούσε καθόλου την τακτική του Μεγάλου Πέτρου, ο οποίος ενσάρκωνε τον δεσποτισμό και την τυραννία σε απόλυτο βαθμό. Προτιμούσε να μην επιβάλλη αλλά να εμπνέη στους υπηκόους του το αγαθό παράδειγμα, θυσιαζόμενος ο ίδιος για την ευημερία του λαού του, παρά να θυσιάζη άλλους. Η πολύ χαρακτηριστική μέθοδος διακυβέρνησης του ήταν απόλυτα προσωπική του επιλογή κι όχι ένδειξη αδυναμίας.
Η Αλεξάνδρα ανέφερε κάποτε στην στενή της φίλη Λίλι Ντεν με παράπονο: «Τον κατηγορούν ότι είναι αδύνατος. Είναι ο πιο ισχυρός, όχι ο πιο αδύνατος! …Οι άνθρωποι ξεχνούν ότι ο μεγαλύτερος κατακτητής είναι αυτός που κατακτά τον εαυτό του… Αναρωτιέμαι γιατί δεν τον κατηγορούν ότι είναι υπερβολικά καλός; Αυτό τουλάχιστον θα ήταν αλήθεια!»

Η ευσπλαχνία και η υποχωρητικότητα ήταν επίσης κάποια από τα πολύτιμα κοσμήματα της αγαθής ψυχής του Νικολάου… Εγκληματίες και επαναστάτες έτυχαν επανειλημμένα χάριτος από τον αυτοκράτορα…

Tο βλέμμα του Αγίου Τσάρου Νικόλαου, είχε μιά καταπληκτική ειλικρίνεια και τα μάτια του έλαμπαν από άδολη καλωσύνη. Από τη φύση του, του ήταν εντελώς αδύνατο να κάνει κακό σε κανέναν. Όλη τη διάρκεια της Βασιλείας του δεν υπέγραψε ούτε μιά θανατική καταδίκη, ούτε ποτέ αρνήθηκε να δεχθεί κάποια αίτηση χάριτος, που έφθανε στα χέρια του και μεριμνούσε πάντα ώστε να μην καθυστερήσει η απονομή χάριτος.

Νικόλαος Β΄ Τσαρος της Ρωσίας_ Tsar Nicholas II of Russia_ святого страстотерпца Николай II_9-sf-mc-tarul-nicolae-1918-1Η Λίλι Ντεν, ένα από τα στενότερα πρόσωπα της αυτοκρατορικής οικογένειας…. Έγραφε: «Ο Νικόλαος Β’ έμοιαζε σαν να έβλεπε το τραγικό μέλλον, αλλά έμοιαζε επίσης και σαν να έβλεπε τον Παράδεισο, ο οποίος εκτείνεται πέρα από αυτήν την γη. Ήταν ο αγαθός άνθρωπος του Θεού. Δεν μπορώ να εκφράσω μεγαλύτερο εγκώμιο, να του αποδώσω καταλληλότερο φόρο τιμής».

Η υποταγή στο θέλημα του Θεού συνιστούσε το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό γνώρισμα της προσωπικότητας του Νικολάου. Η εμπιστοσύνη του στην Θεία Πρόνοια, η οποία διοικεί τα πάντα με θεϊκή σοφία, του προσέδιδε την υπερφυσική εκείνη ειρήνη με την οποία αντιμετώπισε όλα τα απίστευτα τραγικά γεγονότα της ζωής του. Η ειρήνη αυτή δεν τον εγκατέλειψε ποτέ.

Όταν βρισκόταν στο κέντρο της φοβερής θύελλας στην αρχή της Ρωσικής επανάστασης, λέει στον υπουργό Εξωτερικών Αλέξανδρο Ιζβόλσκυ:‘«Αν με βλέπετε τόσο ήρεμο, είναι διότι έχω την σταθερή, την απόλυτη πεποίθηση ότι τα πεπρωμένα της Ρωσσίας, εμένα του ιδίου και της οικογένειάς μου βρίσκονται στα χέρια του Παντοδύναμου Θεού, ο Οποίος με τοποθέτησε στην θέση που βρίσκομαι. Ό,τι και αν συμβεί, θα υποκλιθώ στο θέλημά Του, έχοντας την συνείδηση ότι ποτέ δεν είχα τίποτα άλλο στην σκέψη μου εκτός από το να υπηρετήσω την χώρα, την οποία (ο Ίδιος) μου εμπιστεύθηκε».

Αυτό ήταν το μεγαλύτερο μυστικό του Νικολάου και ολόκληρης της οικογένειας του: η σχέση τους με τον Θεό. Αυτήν την κύρια διάσταση της ζωής τους λίγοι την αναλήφθηκαν και ακόμη μέχρι σήμερα ελάχιστοι την γνωρίζουν. Περισσότεροι όμως είναι εκείνοι που έστω και αν γνωρίζουν γι’ αυτήν δεν είναι ικανοί να κατανοήσουν το βάθος της. Αυτό συμβαίνει με όλους τους πνευματικούς ανθρώπους. Η ζωή τους συνιστά μυστήριο κεκρυμμένο από τους οφθαλμούς των πολλών.
….Αυτήν τους την πίστη και πρακτική ο Νικόλαος και η Αλεξάνδρα φρόντισαν να την μεταδώσουν και στα παιδιά τους από την πρώϊμή τους ηλικία….

Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Νικολάου, οι ναοί αυξήθηκαν και τα μοναστήρια και πλήθος παλαιών ναών ανακαινίσθηκαν….

Υπήρξε ο Τσάρος ο οποίος προώθησε και ενέκρινε τις περισσότερες αγιοκατατάξεις στην ιστορία της Ρωσσίας. Πολλές φορές, δυστυχώς, ο Νικόλαος έβρισκε δυσκολία εκ μέρους της Συνόδου της Ρωσικής Εκκλησίας στο σημείο αυτό. Σε κάποιες δηλαδή περιπτώσεις, παρά την γενική λαϊκή αναγνώριση της αγιότητας κάποιας οσίας μορφής, η Σύνοδος αντιδρούσε στην επίσημη πράξη αγιοκατάταξης του εν λόγω αγίου. Την αγιοκατάταξη του οσίου Σεραφείμ του Σαρόφ ο Νικόλαος αγωνίστηκε να προωθήσει, συναντώντας μεγάλη δυσκολία, ενός από τους πιο αγαπημένους αγίους του λαού της Ρωσίας. Ο Νικόλαος διατηρούσε στο γραφείο του ένα πορτραίτο του οσίου και πολύ πριν από το γεγονός της αγιοκατάταξης εξέφραζε την βεβαιότητά του για την αγιότητά του. Ο ίδιος ο όσιος Σεραφείμ είχε πει προφητικά στον Νικόλαο Μοτοβιλοφ: «Ο τσάρος θα μας επισκεφθεί με όλη την οικογένεια του. Τι χαρά θα γένη τότε! Θα εορτασθή το Πάσχα μέσα στο καλοκαίρι!» και «Τον Τσάρο που θα με δοξάση, θα τον δοξάσω».  Μιλώντας για τον τσάρο αυτόν, ο όσιος έλεγε: «Θα είναι χριστιανός μέχρι τα βάθη του».

Νικόλαος Β΄ Τσαρος της Ρωσίας_ Tsar Nicholas II of Russia_ святого страстотерпца Николай II_0_a921_e8b3a169_L(2)_thumb[4]Ο άγιος Σεραφείμ, λίγο πριν την κοίμησή του το 1833, είχε γράψει μια επιστολή, τη σφράγισε με μαλακό ψωμί και πάνω στον φάκελο έγραφε: «Για τον τσάρο Νικόλαο». Την έδωσε σφραγισμένη στον Νικολάϊ Μοτοβίλωφ λέγοντάς του: – «Δεν θα ζούμε εμείς, αλλά η γυναίκα σου θα ζη όταν στο Ντιβέγιεβο θα έρθει όλη η βασιλική οικογένεια και ο τσάρος. Δώσε της την επιστολή να του την δώσει.» Κι αυτός αργότερα την έδωσε στην Έλενα Μοτοβίλωφ, στην ευσεβή σύζυγο του. Κρατούσε την επιστολή αυτή για εβδομήντα χρόνια και όταν έγινε η ανακήρυξη («δόξα») της αγιότητος του Οσίου στις 19 Ιουλίου το 1903 κι ο Τσάρος ήλθε στο Ντιβεγιεβο, του την παρέδωσε μετά την πανηγυρική δοξολογία.

Αφού άκουσε την διήγηση της Γιελένας, ο Νικόλαος πήρε την επιστολή και την τοποθέτησε με ευλάβεια στην τσέπη του στήθους του, λέγοντας ότι θα την διάβαζε αργότερα. Ευρισκόμενος στην ηγουμενική κατοικία, η οποία του παραχωρήθηκε για την διαμονή του, ο Νικόλαος διάβασε το γράμμα. Άρχισε τότε να κλαίει πικρά. Οι συνοδοί του, κατανοώντας ότι το περιεχόμενο της επιστολής ήταν προφανώς ιδιαίτερα δυσάρεστο, προσπάθησαν να τον παρηγορήσουν λέγοντάς του ότι ακόμη και οι μεγάλοι άγιοι είναι δυνατό να κάνουν κάποτε λάθη. Ο τσάρος όμως συνέχισε να θρηνεί απαρηγόρητα. Το περιεχόμενο της επιστολής παραμένει μέχρι σήμερα άγνωστο. Εύκολα όμως μπορεί κανείς να υποθέσει ότι ο άγιος προετοίμασε τον Νικόλαο για τα επερχόμενα δεινά της Ρωσσίας.

***

Το 1905, μετά τα γεγονότα στην Αγία Πετρούπολη ο Τσάρος Νικόλαος Β’ επισκέφτηκε τον στάρετς Βαρνάβα της Γεθσημανή. Ο Άγιος Βαρνάβας τον ευλόγησε και όπως ο Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ του είπε πως θα πρέπει να σηκώσει με υπομονή τον σταυρό του Μαρτυρίου, όταν θα του το ζητήσει ο Κύριος.

Και ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης έλεγε προφητικά το ίδιο έτος, το 1905: «Έχουμε έναν ενάρετο και ευλαβή Τσάρο. Ο Θεὸς έστειλε σε αυτὸν έναν βαρὺ σταυρὸ δοκιμασιών, γιατί είναι το εκλεκτὸ και αγαπημένο παιδί Του. Εάν δεν υπάρξει Μετάνοια στον Ρωσσικό Λαό, ο Θεός θα απομακρύνει τον ευλαβή Τσάρο Του και θα στείλη μαστίγιο στο χέρι ανήθικων, σκληρών, αυτόκλητων Κυβερνητών, οι οποίοι θα πνίξουν όλη την γη στο αίμα και στα δάκρυα.»

Η διάδοση συκοφαντιών, η προπαγάνδα, οι μηχανορραφίες κατά του θρόνου… δεν είχαν κανένα φραγμό… Οι εχθροί του αυτοκράτορα παραμόνευαν διαρκώς και κτυπούσαν αμείλικτα σε κάθε ευκαιρία…
Ο εχθρός της εκκλησίας και του ανθρωπίνου γένους, ο διάβολος, είχε καταστρώσει το σχέδιο του. Και όπως στην περίπτωση του Ιώβ, έτσι και τώρα έλαβε την άδεια από τον Θεό να δοκιμάση την πίστη των εκλεκτών του…

Ο Νικόλαος έγραφε στο ημερολόγιο του: «….Παντού γύρω μου βλέπω προδοσία, δειλία και δόλο».

***

Ο άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς έγραψε για τον Τσάρο: «Ήταν μία ζώσα ενσάρκωσις της πίστεως στην Θεία Πρόνοια, η οποία διευθύνει την τύχη των Εθνών και των λαών…  . Για τον λόγο αυτό (ο Τσάρος) ήταν αφόρητος στους εχθρούς της Πίστεως, ως και για όσους προσπαθούν να θέσουν την ανθρώπινη λογική και τις ανθρώπινες ικανότητες υπεράνω όλων.
Ο Τσάρος Νικόλαος Βʹ ήταν ένας δούλος του Θεού στην εσωτερική νοοτροπία (διάθεσι), στην πεποίθησί του, στις πράξεις του. Και έτσι ήταν ενώπιον των οφθαλμών ολοκλήρου του Ορθοδόξου Λαού. Η μάχη εναντίον του συνδέεται στενά με την μάχη εναντίον του Θεού και της Πίστεως…  Τα πάντα εξεγέρθηκαν εναντίον του κατεξοχήν πράου, αγνού και άκρως στοργικού τσάρου, σε τέτοιο βαθμό, ώστε εκείνη την τρομερή ώρα του αγώνα εναντίον του παρέμεινε μόνος. Αισχρές συκοφαντίες διαδόθηκαν προκαταβολικά εναντίον του τσάρου και της οικογένειάς του, ώστε ο λαός να επιδείξει αναίδεια στο πρόσωπό του. […] Ο τσάρος έμεινε εντελώς μόνος, περιβαλλόμενος από προδοσία, χυδαιότητα και δειλία. […] Κατά τις ημέρες του Μαρτίου, το Πσκοφ έγινε η Γεθσημανή του τσάρου και το Εκατερίνμπουργκ ο Γολγοθάς του. Ο τσάρος Νικόλαος πέθανε ως μάρτυρας, με ακλόνητη πίστη και υπομονή, έχοντας πιει το ποτήριον του πόνου μέχρι το κατακάθι» (από το: Ο Άνθρωπος του Θεού – Άγιος Ιωάννη Μαξίμοβιτς, εκδ. Μυριόβιβλος, Αθήνα 2008, σελ. 233-234).

Η γαλήνια και ειρηνική συμπεριφορά του αυτοκράτορα καθ’ όλη την διάρκεια της φυλάκισης του αποτέλεσε φωτεινό παράδειγμα για το περιβάλλον του. Την περίοδο αυτήν, ο Νικόλαος άρχισε να διαβάζη ξανά ολόκληρη την Αγία Γραφή από την αρχή.
Οι συκοφαντίες αποτέλεσαν εξ αρχής το πιο λαμπρό στεφάνι στην κορυφή τους, όπως πολύ σύντομα θα αποκάλυπτε ο όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ σε κάποιο θαυμαστό όραμα.

Σεραφείμ Σάρωφ_St. Seraphim of Sarov_ Преподобный Серафим Саровский_1263815614_image015…Κατά τον μήνα Μάϊο, ένας ενάρετος γέροντας της μονής του Σάρωφ βρισκόταν σε μεγάλη θλίψη για τις δοκιμασίες που εφίστατο η βασιλική οικογένεια. Καθώς βρισκόταν στην κατάσταση αυτήν, και ενώ προσευχόταν με δάκρυα, αποκοιμήθηκε και είδε το εξής θαυμαστό όραμα:

Βρέθηκε στην κωμόπολη του Τσέρσκογιε Σέλο και κοιτάζοντας προς τα ανάκτορα του Αλεξάνδρου, την κατοικία δηλαδή της βασιλικής οικογενείας, είδε ότι από πάνω του ανυψωνόταν ένας φωτεινός στύλος, ο οποίος έφθανε μέχρι τους ουρανούς! Ο γέροντας προχώρησε τότε μέσα στο παλάτι. Μέσα εκεί, είδε τον τσάρο να κάθεται στο γραφείο του και να είναι απασχολημένος γράφοντας. Κοντά του, σε ένα άλλο μικρότερο τραπέζι, καθόταν ο τσάρεβιτς Αλέξιος διαβάζοντας κάποιο βιβλίο. Μαζί τους ήταν και η υπόλοιπη οικογένεια, η αυτοκράτειρα με τα κορίτσια, οι οποίες ήταν καθισμένες και κεντούσαν. Ανάμεσα στα μέλη της οικογενείας, ακτινοβολώντας θείο φως, στεκόταν ο όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ, ο οποίος τους έδινε πνευματικές οδηγίες και τους παρηγορούσε. Όταν ο όσιος Σεραφείμ είδε τον γέροντα, τον πλησίασε και του είπε :

«Μην είσαι τόσο θλιμμένος, πάτερ μου, μην αθυμείς. Ο Θεός δεν πρόκειται να εγκαταλείψη τα εκλεκτά και αγαπημένα του παιδιά. Έχει την δύναμη να τους αρπάξη από τα χέρια των κακών ανθρώπων, αλλά επιθυμεί να δώση σ’ αυτούς ουράνια κι όχι επίγεια μακαριότητα. Το να στείλη λεγεώνες αγγέλων και να διασκορπίση τους εχθρούς τους είναι πολύ πιο εύκολο για τον Θεό από ο,τι είναι για μας το να πούμε ένα μόνο λόγο. Ωστόσο, ο Θεός απλά αφήνει την θολωμένη λογική των εχθρών τους να τους καταστρέψη από μόνη της. Ο Κύριος με απέστειλε για λίγο, ώστε να παρηγορήσω, να ενδυναμώσω και να προστατέψω τους βασιλομάρτυρες, διότι «το μεν πνεύμα πρόθυμον, η δε σαρξ ασθενής » και γι’ αυτό χρειάζονται την ουράνια βοήθεια μας στις δύσκολες αυτές ώρες της δοκιμασίας. Κοίταξε το ακτινοβόλο φως που εκπέμπεται από τα πρόσωπα των βασιλομαρτύρων. Αυτό είναι σημείο ότι βρίσκονται υπό την ειδική προστασία του Θεού, διότι είναι δίκαιοι. Όπως ακριβώς από καταβολής κόσμου οι δίκαιοι εξευτελισθήκαν, αδικήθηκαν και συκοφαντήθηκαν από ανόμους ανθρώπους –ακολούθους του πρώτου ψεύστη και απατεώνος, του διαβόλου- έτσι και αυτοί οι δίκαιοι βασιλομάρτυρες έχουν εξευτελισθή, ταπεινωθή, συκοφαντηθή και αδικηθή από κακούς ανθρώπους, υποκινούμενους από τον αρχέκακον διάβολο… Κοίταξε (τώρα) το πρόσωπο της αυτοκράτειρας και θα δης ότι το φως που εκπέμπεται από το πρόσωπο της είναι πιο λαμπερό από τους άλλους. Αυτό είναι σημείο ότι υπέστη εκ μέρους του διαβόλου περισσότερες συκοφαντίες και ψευδείς κατηγορίες από όλους τους άλλους. »     

***

Ο άγιος Νεκτάριος της Όπτινα (1853-1928) προφήτευσε το 1917, πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση, σε ένα από τα πνευματικά του τέκνα, τον π. Βασίλειο Σούστιν:
«Χαλεποί καιροί έρχονται σύντομα. Στον κόσμο ο αριθμός έξι έχει περάσει και ο αριθμός επτά πλησιάζει… Εγγίζει η ώρα της σιωπής. Να είστε σιωπηλοί, υπομονετικοί», είπε ο γέροντας και άρχισαν να τρέχουν δάκρυα από τα μάτια του. «Τώρα ο τσάρος δεν είναι κύριος του εαυτού του. Πόσους εξευτελισμούς υπομένει. Το έτος 1918 θα είναι ακόμη χειρότερο. Ο τσάρος και ολόκληρη η οικογένειά του θα βασανισθούν και θα δολοφονηθούν. Μια ευσεβής ψυχή είδε ένα αποκαλυπτικό όνειρο: Ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός καθόταν σ’ ένα θρόνο και γύρω του ήταν οι δώδεκα Απόστολοι. Εν τω μεταξύ φρικτά βάσανα και θρήνοι ακούγονταν από την γη. Ο απόστολος Πέτρος ρώτησε τότε τον Χριστό: ‘Ω, Κύριε, πότε θα παύσουν αυτά τα βάσανα;’. Και ο Κύριος του απάντησε: “Θα τους αφήσω μέχρι το 1922, αλλά αν δεν μετανοήσουν και δεν συνέλθουν, θα καταστραφούν”. Αίφνης ο Τσάρος μας παρουσιάστηκε μπροστά στον θρόνο του Χριστού με στεφάνι μεγαλομάρτυρος!… Μάλιστα! Αυτός ο Τσάρος θα γίνει μεγαλομάρτυρας.
Αν δεν μετανοήσουμε και δεν επιστρέψουμε στον Θεό, τότε όχι μόνο η Ρωσία, μα ολόκληρη η Ευρώπη θα καταρρεύσει. Η ώρα της προσευχής έχει έρθει».

***

Στην αρχή τους κρατούν αιχμαλώτους στο παλάτι… Από εδώ και πέρα, αρχίζει ο Γολγοθάς της Αγίας Τσαρικής Οικογένειας. Οι επαναστάτες την μετέφεραν στο παλάτι Αλεξάντρ, στο Τσάρσκοϊε Σέλο, στα προάστια της Αγίας Πετρούπολης, όπου παρέμειναν μέχρι και τον Αύγουστο του 1917. Οι εφημερίδες, πιο ασύστολα από ποτέ, δημοσίευαν ό,τι πιο αισχρό και προκλητικό μπορούσε να γεννήση η αρρωστημένη φαντασία τους. Ο Νικόλαος παρουσιαζόταν σε σκίτσα να χειροκροτή ενθουσιασμένος στο θέαμα του απαγχονισμού επαναστατών και η Αλεξάνδρα παρουσιαζόταν να λούζεται σε μπανιέρα γεμάτη από το αίμα των θυμάτων αυτών.

Μετά τους εξόρισαν στην πόλη Τομπόλσκ της Δυτικής Σιβηρίας από τις 19 Αυγούστου του 1917 μέχρι της ανοίξεως του 1918, φυλακισμένοι σε ένα σπίτι της πόλεως με πολλές στερήσεις. Εκεί, όταν ο έκπτωτος, πλέον, Νικόλαος ρώτησε έναν επαναστάτη τι γίνεται στη Ρωσία, εκείνος απάντησε: “Χύνονται ποτάμια αίματος”. 

Νικόλαος Β΄ Τσαρος της Ρωσίας_ Tsar Nicholas II of Russia_ святого страстотерпца Николай II_tsar_family-06Λίγο χρόνο πριν από την αναχώρησή τους προς τον άγνωστο προορισμό, η Αλεξάνδρα έγραφε στην Λίλι Ντεν: «Είναι απαραίτητο να κοιτάμε όλα τα πράγματα πιο ήρεμα. Τι μπορεί να συμβη; Εφ’ όσον ο Θεός μας έστειλε τέτοιες δοκιμασίες, προφανώς γνωρίζει ότι είμαστε επαρκώς έτοιμοι γι’ αυτές. Είναι σαν κάποιου είδους εξετάσεις και είναι απαραίτητο να αποδείξουμε ότι δεν αποτύχαμε. Μπορεί κανείς να βρη μέσα σε όλα κάτι καλό και χρήσιμο. Μέσα από όποιες ταλαιπωρίες και αν περάσουμε, ας είναι. Ο Θεός θα μας δώση δύναμη και υπομονή και δεν θα μας εγκαταλείψη. Είναι Ελεήμων. Το μόνο που απαιτείται είναι να υποκλινόμαστε στο θέλημά Του χωρίς γογγυσμό και να αναμένουμε το εκεί, την αντίπερα όχθη. Για όλους όσοι Τον αγαπούν ετοιμάζει απερίγραπτη χαρά.
…Για κάθε μέρα που περνά ήσυχα, ευχαριστώ τον Θεό».

Η ξαφνική στροφή που πήρε η ζωή της βασιλικής οικογένειας έδωσε στο κάθε μέλος της μια ισχυρή ώθηση προς την ζωή του Πνεύματος. Απομονωμένοι και αποκομμένοι από τον κόσμο και τις ευθύνες, βρήκαν τον πολύτιμο χρόνο να δώσουν στις ψυχές τους άφθονα την πνευματική τροφή που πάντοτε ζητούσαν. Η πραγματικότητα αυτή αποκαλυπτεται με έναν απόλυτα ισχυρό τρόπο ιδιαίτερα στο πρόσωπο της Αλεξάνδρας. Οι επιστολές της κατά την περίοδο της εξορίας στο Τομπόλσκ αποτελούν έναν νοερό καθρέφτη στον οποίο αντικατοπτρίζεται η εσωτερική αυτή αύξηση της πνευματικότητας και η μεταμόρφωση της αυτοκράτειρας. Η πνευματική σοφία που απέκτησε βαδίζοντας στην οδό του μαρτυρίου είναι εκπληκτική:

«Σύντομα έρχεται η άνοιξη να χαροποιήση την καρδιά μας. Πρώτα η οδός του Σταυρού και έπειτα η χαρά και η ευτυχία. Σύντομα θα κλείση ένας χρόνος από τότε που χωρισθήκαμε, αλλά τι είναι ο χρόνος; Η ζωή εδώ είναι ένα τίποτα – η αιωνιότητα είναι τα πάντα και αυτό που κάνουμε είναι να ετοιμάζουμε τις ψυχές μας για την βασιλεία των Ουρανών. Έτσι τελικά τίποτα δεν είναι φοβερό. Και αν ακόμη πάρουν τα πάντα από μας, δεν μπορούν να πάρουν την ψυχή μας… Όλες τις δοκιμασίες, τις οποίες Αυτός [ο Κύριος] στέλνει, επιτρέπει — όλα είναι προς το καλύτερον· παντού βλέπεις το χέρι Του. Οι άνθρωποι σου κάνουν κάτι κακό. Εσύ να το δέχεσαι χωρίς γογγυσμό, και Αυτός θα στείλη τον φύλακα Άγγελο, τον Παράκλητον Αυτού. Ποτέ δεν είμεθα μόνοι μας· Αυτός — ο πανταχού Παρών, ο Παντογνώστης — είναι η αυτο-Αγάπη. Πως να μην Τον πιστεύσωμε; Ο ήλιος λάμπει. Αν και ο κόσμος αμαρτάνη και εμείς αμαρτάνομε, σκότος και πονηρία βασιλεύουν, αλλά ο Ήλιος της Δικαιοσύνης θα λάμψη· μόνο να ανοίξωμε τα μάτια μας, την πόρτα της ψυχής να κρατήσωμε ανοικτή, ώστε να δεχώμεθα τις ακτίνες του Ηλίου αυτού μέσα μας. Μόνον, κάνε υπομονή ακόμη, παιδάκι μου, και η οδύνη αυτή θα περάση· εμείς θα λησμονήσωμε τα βάσανα· θα μείνη μόνον ευγνωμοσύνη για όλα. Μεγάλη σχολή. Κύριε, βοήθησε αυτούς, που δεν μπορούν να έχουν αγάπη για τον Θεό στις πικραμένες καρδιές τους, οι οποίοι βλέπουν όλο κακό και δεν προσπαθούν να καταλάβουν, ότι όλο αυτό θα περάση· δεν μπορεί να γίνη αλλοιώς· ο Σωτήρ ήλθε και μας έδειξε το παράδειγμα. Ο ακολουθών την οδόν Αυτού, ακολουθεί την αγάπη και τα παθήματα, κατανοεί όλη την μεγαλωσύνη της Ουράνιας Βασιλείας. Δεν δύναμαι να γράψω· δεν κατορθώνω να εκφράζω με λόγια αυτό, το οποίο γεμίζει την ψυχή μου… Ζούμε εδώ στην γη, αλλά ήδη είμαστε στα μισά του δρόμου για τον άλλο κόσμο. Βλέπουμε με άλλα μάτια… . Έχω παραδώσει τα πάντα στην προστασία του ΘεούΌσο πιο πολύ υποφέρουμε εδώ, τόσο πιο όμορφα θα είναι στην αντίπερα όχθη, όπου τόσα αγαπημένα πρόσωπα μας περιμένουν… Πως μπορεί να ζητά κανείς κάτι περισσότερο; Προσφέρουμε στον Θεό ευχαριστία για την κάθε μέρα…».

Με την οκτωβριανή επανάσταση, τον Οκτώβριο του 1917, ολόκληρη η Ρωσία μαστίζεται από τον εμφύλιο πόλεμο, από μίση, προδοσίες, βία, φρικτά εγκλήματα και πρωτάκουστες ιεροσυλίες. Το νέο καθεστώς εγκαθίδρυσε μια πρωτοφανή τυραννία, ένα κράτος τρόμου και αίματος, το οποίο θα παρέμενε στην εξουσία για εβδομήντα χρόνια, μια νέα βαβυλώνια αιχμαλωσία. Ο όχλος των επαναστατών διψούσε για το αίμα τους.

Στην τελευταία της επιστολή στην Άννα Βυρούμποβα έγραφε: «..Νοιώθουμε ότι πλησιάζει μια θύελλα, αλλά γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι Ελεήμων και θα φροντίση για μας… οι ψυχές μας βρίσκονται σε ειρήνη. Ό,τι και αν συμβή θα είναι με το θέλημα του Θεού».
…Βάδισε μέχρι τέλους την οδό της αγιότητος.

Κι ο Νικόλαος έγραφε με την σειρά του στο ημερολόγιό του: «…Όλα είναι στα χέρια του Θεού. Όλες μας οι ελπίδες είναι σ’Αυτόν».

Την Μ. Τρίτη, 30 Απριλίου 1918 έφθασαν στο Αικατερίνμπουργκ, όπου τους φυλάκισαν στο σπίτι του μηχανικού Νικολάου Υπάτιεφ.

Την άνοιξη του 1918 η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα έγραψε σε μια από τις τελευταίες επιστολές της: «Ο Πατέρας παρακαλεί να μεταφέρετε σε όλους, όσοι παραμένουν πιστοί εις Αυτόν, και σε όσους αυτοί δύνανται να επιδράσουν, να μην εκδικηθούν χάριν Αυτού, διότι Αυτός τους έχει ήδη συγχωρήσει όλους και προσεύχεται για όλους· επίσης να μην εκδικηθούν για τον εαυτό τους· να ενθυμούνται δε, ότι το κακό, το οποίο τώρα υπάρχει στον κόσμο, θα γίνη ισχυρότερο, αλλ᾿ όμως το κακό δεν νικάται διά του κακού, αλλά μόνο διά της αγάπης…».

Έξι ημέρες πριν το τέλος, η Αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα έγραφε: «Η Οικογένειά μου κι εγώ προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας, τις σκέψεις μας, για την είσοδο μας στο Βασίλειο των Ουρανών».

Από:
«Άγιοι Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ: Όσα δεν μπόρεσε να κρύψη η σιωπή», Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Μέσα Ποταμού Εκδόσεις ”Άθως”
Fr. Seraphim Rose, “Tsar-Martyr Nicholas II,” The Orthodox Word, Jul.- Aug., 1968, p. 152-153.
περιοδ. «Άγιος Κυπριανός», αριθ. 197-198/Μάϊος-Ιούλιος 1985 – αριθ. 209-211/ Μάϊος-Ιούλιος 1986.
The New Martyrs of Russia [Οι Νέοι Μάρτυρες της Ρωσίας], Montreal 1972.

Νικόλαος Β΄ Τσαρος της Ρωσίας_ Tsar Nicholas II of Russia_ святого страстотерпца Николай II_85a19c7ba4e43ddeΟ Τσάρος Νικόλαος Βʹ ήταν μία ζώσα ενσάρκωσις της πίστεως στην Θεία Πρόνοια κι έγινε Μάρτυς, επειδή έμεινε πιστός στον Κύριο των κυρίων. Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2018/07/17/24527/

Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β’ της Ρωσίας «Θα καταστραφώ, αλλά θα σώσω την Ρωσσία».
https://iconandlight.wordpress.com/2018/07/15/%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CF%83%CE%AC%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CE%BF%CF%82-%CE%B2-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82/

«Γεννήθηκα την ίδια μέρα που εόρταζε ο Δίκαιος Ιώβ ο Πολύαθλος…» Και όλη του η ζωή ήταν ένας Γολγοθάς. Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β’ Ρομανώφ της Ρωσίας
https://iconandlight.wordpress.com/2018/05/06/23097/

Η Αγία Τσαρική Οικογένεια κι οι προφητείες αγίων και στάρετς για το μαρτύριο τους
https://iconandlight.wordpress.com/2017/07/17/%CE%B7-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7%CF%84/

“Ο Τσάρος έλαβε επάνω του την ενοχή του ρωσικού λαού και ο λαός συγχωρείται!…” Άγιος Τσάρος Νικόλαος Β΄ της Ρωσίας
https://iconandlight.wordpress.com/2016/07/16/%CE%BF-%CF%84%CF%83%E1%BD%B1%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%AD%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%B5-%CE%B5%CF%80%E1%BD%B1%CE%BD%CF%89-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%84/

Απολυτίκιον του αγίου Τσάρου Νικολάου Β’ Ρομανώφ της Ρωσίας και της οικογένειάς του
Ήχος γ’ Θείας πίστεως

Θείω στέμματι καταστεφθέντες και Βασίλειον ευρόντες χάριν, αρεταίς θεοπρεπώς διελάμψατε, ου την επίγειον δόξαν ποθήσαντες αλλά του Πνεύματος κάλλος το άφθορον όθεν, άγιοι Ρομάνοφ βασιλομάρτυρες, πρεσβεύσατε σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Ύμνος στους Αγίους Βασιλομάρτυρες Ρομάνοφ
Ζάννα Μπικιέφσκαγια – Жанна Бичевская (Zhanna Bichevskaya)

Comments are closed.