iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Ας οπλιστούμε με πνευματικό θάρρος μπροστά στα μεγάλα γεγονότα πού λαμβάνουν χώρα σύμφωνα με τη θεία πρόνοια. Άγιος Ανδρόνικος αρχιεπίσκοπος Περμ

έφιππη πορεία του Τιμίου Σταυρού_ Cavalcada Sfintei Cruci_cavalcada_sfintei_cruciΟ Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου 1914 με την κήρυξη πολέμου από την Αυστροουγγαρία στη Σερβία. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, ο πόλεμος γενικεύτηκε. 

Άγιος Ανδρόνικος αρχιεπίσκοπος Περμ (1870-1918)

Όταν τον Ιούλιο του 1914 ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ο επίσκοπος Ανδρόνικος προσπάθησε να διαγνώσει τα αίτιά του και να προβλέψει τις συνέπειές του. Έγραφε τότε σε σχετική εγκύκλιό του προς το πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας:

«Οι σύγχρονοι πόλεμοι με τα τέλεια πολεμικά μέσα, πού κατέχουν οι λαοί, είναι φοβεροί. Πολύ πιο φοβερός είναι ένας τόσο μεγάλος πόλεμος. Για μας πάντως, είναι ιερός, επειδή καλούμαστε να υπερασπιστούμε την ορθόδοξη πίστη και την εθνική μας ταυτότητα. Μεγάλη είναι, βέβαια, η σημασία του και για τους άλλους λαούς, καθώς χαράζει μια βαθιά διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Όταν τελειώσει αυτός ο πόλεμος, ο χάρτης της Ευρώπης θα έχει αλλάξει ριζικά. Αυθόρμητα σκέφτεται κανείς ότι πρόκειται για πόλεμο αποκαλυπτικό, έναν από τους πολέμους πού θα προηγηθούν της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου, όπως ο Ίδιος προείπε: “Το ένα έθνος θα ξεσηκωθεί εναντίον του άλλου και το ένα βασίλειο εναντίον του άλλου θα έρθουν πείνα, αρρώστιες και σεισμοί σε διάφορα μέρη” (Ματθ. 24:7).

»Γί` αυτό, αγαπητά μου πνευματικά παιδιά, οφείλουμε να συγκεντρώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, για να αποτρέψουμε τον θρίαμβο του εχθρού. Πρώτα απ’ όλα ας παραδεχθούμε όλοι ανεπιφύλακτα, όπως οι αρχαίοι Νινευΐτες. πώς είμαστε άξιοι μιας τέτοιας δεινής δοκιμασίας, η οποία παραχωρήθηκε από τον Κύριο για τις αμαρτίες μας. Πραγματικά, η κακία μας είναι τόσο κραυγαλέα, πού έχει ανέβει ως τον ουρανό (πρβλ. Ίων. 1:2).

»Οι άνθρωποι πάντοτε παρανομούσαν και αμάρταναν, ποτέ όμως όπως τώρα. Οι σημερινοί άνθρωποι όχι μόνο αμαρτάνουν, όχι μόνο απαρνιούνται τον Θεό αλλά και καυχιούνται για την αμαρτωλότητα και την αρνησιθεΐα τους, προβάλλοντας τες σαν σωστές και εύλογες. Αντί για τον αληθινό Θεό προσκυνούν τους θεούς της διαφθοράς. της μέθης, της δόξας, του πλούτου, της ηδονής. Μ’ αυτή την ειδωλολατρία ευφραίνονται, όπως οι αρχαίοι Εβραίοι, οι οποίοι τιμωρήθηκαν από τον Κύριο και σκορπίστηκαν σ’ όλον τον κόσμο.

»Πάντοτε υπήρχε αμαρτία, πάντοτε υπήρχε αποστασία από τον Θεό, πάντοτε υπήρχε παράβαση τού νόμου Του τόσο στην πατρίδα μας όσο και στις άλλες χώρες. Αλλά η σημερινή κατάσταση είναι χειρότερη από κάθε προηγούμενη. Χλευάζονται και εξυβρίζονται οι άγιες παραδόσεις των πατέρων μας, η ενάρετη ζωή, η αμώμητη πίστη μας…

»Ας ομολογήσουμε, λοιπόν, πώς έχουμε αμαρτήσει βαριά ενώπιον του Θεού. Ας απαρνηθούμε τις αμαρτωλές απολαύσεις και ας ξεφύγουμε από τη ρηχότητα της καθημερινής μας ζωής. Ας οπλιστούμε με πνευματικό θάρρος μπροστά στα μεγάλα γεγονότα πού λαμβάνουν χώρα σύμφωνα με τη θεία πρόνοια. Ας αδειάσουν τα κέντρα διασκεδάσεως και διαφθοράς. Δεν είναι καιρός για τέτοια. Δεν γίνονται γλέντια, όταν θερίζει η πανούκλα! Δεν μπορούμε να αμαρτάνουμε ασύστολα, όταν στα σύνορα της πατρίδας μας και πιο πέρα απ αυτά τα αδέλφια μας χύνουν το αίμα τους για μας! Για τις αιματηρές θυσίες τους, ας είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας. Ας ζούμε ευλαβικά με νηστεία, προσευχή, εγκράτεια, αγαθοεργίες, φόβο Θεού…».
(Άγιος Ανδρόνικος αρχιεπίσκοπος Περμ (1870-1918)
Εκδόσεις Ιερά Μονή Παρακλήτου.
http://www.xrspitha.gr/archeio/2012/aprilios-2012/ta-pneumatika-aitia-tes-arches-tou-protou-pankosmiou-polemou-kata-ton-agio-androniko

πόλεμος_ Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_9354007875

Στην τελευταία πασχαλινή εγκύκλιό του προς το πλήρωμα της Εκκλησίας της Περμ ο άγιος ιερομάρτυς Ανδρόνικος έγραφε:

«Πέρασε ένας χρόνος αφ’ ότου η ζωή μας μετατράπηκε σε σκόνη από το φύσημα της βουλήσεως του Θεού, που μας εγκατέλειψε πρόσκαιρα και παιδαγωγικά. Με τέτοιους σκληρούς τρόπους συνέτιζε ο Κύριος το γένος μας από τα πανάρχαια χρόνια. Μέσα στα πιο τρομερά γεγονότα της ζωής, μέσα στις πιο μεγάλες συμφορές, όχι μόνο ορισμένοι άνθρωποι αλλά και λαοί ολόκληροι συναισθάνονταν την αδυναμία τους, αναγνώριζαν την αμαρτωλότητά τους και επέστρεφαν στον παντοδύναμο Προνοητή…

»Ας παραδεχθούμε την ενοχή μας ενώπιον του Θεού, ας παραδεχθούμε πως Εκείνος μόνο έχει τη δύναμη να μας σώσει, και ας ζητήσουμε ολόψυχα τη βοήθειά Του. Βλέπουμε ήδη, άλλωστε, ότι μας ευλογεί το παντοκρατορικό Του χέρι. Κοιτάξτε πόσο μας ωφέλησαν, πόσο μας αφύπνισαν, πόσο μας ψύχωσαν τα διατάγματα για την πίστη και την Εκκλησία, που εκδόθηκαν πρόσφατα στη χώρα μας. Η θύελλα σκορπίζει τον βαρύ, πυρωμένο και πνιγερό αέρα… Μπροστά στον κίνδυνο της στερήσεως της ελευθερίας τους, της ελευθερίας να πιστεύουν και να προσεύχονται, οι ορθόδοξοι Ρώσοι απέκτησαν πιο θερμή πίστη και πιο θερμή αγάπη προς την Εκκλησία…

»Υπήρξαν αρχιερείς, ιερείς και μοναχοί που αναδείχθηκαν μάρτυρες και ομολογητές. Και οι πιστοί λαϊκοί με αυτοθυσία όρθωσαν το ανάστημά τους για την υπεράσπιση της πίστεως και της αγίας Εκκλησίας. Ήδη πολλοί, σε διάφορους τόπους, θυσίασαν και τη ζωή τους για την πίστη. Ο Κύριος ας αναπαύσει τις ψυχές τους και ας ελεήσει με τις προσευχές τους κι εμάς και τη Ρωσία».Ανδρόνικος Πέρμ Andronik, Archbishop Of Perm Андроник (Никольский) архиепископ Пермский_d09fc01b6a

Στο χωριό Στανοβόι του Πετροπαβλόφσκ, αφού συζήτησε για πολλή ώρα με τα παιδιά του σχολείου, στράφηκε στους ενηλίκους και είπε:
«Για να ζει κανείς θεάρεστα, πρέπει να γνωρίζει το Θέλημα του Θεού, τον νόμο του Χριστού, τη διδασκαλία Του, την οποία μπορεί να μάθει από το άγιο Ευαγγέλιο. Γι’ αυτό πρέπει όλοι να έχουν το Ευαγγέλιο, να το μελετούν και να θυμούνται ότι περιέχει τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού.
»Να ζείτε με ευσέβεια, όπως οι άγιοι. Γι’ αυτό να διαβάζετε τα συναξάρια και άλλα καλά βιβλία, από τα οποία θα μάθετε την πολιτεία (=συμπεριφορά) και τη διαγωγή των αγίων. Στη χριστιανική αρχαιότητα τα πνευματικά βιβλία, ως χειρόγραφα, ήταν πολύ ακριβά. Ωστόσο οι πιστοί και τα αγόραζαν και τα αντέγραφαν και τα διάβαζαν με μεγάλη προθυμία. Τώρα τα πνευματικά βιβλία είναι έντυπα και φτηνά, αλλά η προθυμία των χριστιανών για την αγορά και τη μελέτη τους είναι μικρή. Όσοι είστε γονείς, και οι ίδιοι να μελετάτε και τα παιδιά σας να προτρέπετε να κάνουν το ίδιο…
»Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν και συμπεριφέρονται σαν να βλέπουν διαρκώς μπροστά τους τον Θεό, γιατί Τον έχουν κλείσει μέσα στην καρδιά τους. Στα πρόσωπά τους βλέπει κανείς τη θεία ειρήνη. Ο όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος…
»Αντί, λοιπόν, να ασχολείστε με τους άλλους, κουτσομπολεύοντας και κατακρίνοντάς τους, όπως κάνετε συχνά, να ασχολείστε με τους βίους των αγίων, για να μαθαίνετε το καλό και όχι το κακό».
Πηγή: «Ιερομάρτυς Ανδρόνικος, αρχιεπίσκοπος Πέρμ (1870-1918) – Ένας ασυμβίβαστος Ιεράρχης», Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής.

***

Ο Άγιος Ανδρόνικος έζησε σε μια ανάλογη εποχή με την δική μας, όπου τα πάντα ανατρέπονται στο βωμό “της ελευθερίας και της προόδου”. Έζησε στα χρόνια εκείνα της προεπαναστατικής Ρωσίας όπου οι αξίες καταπατούνταν εν ονόματι “της μεγάλης αλλαγής”. Ο Άγιος όμως πίσω από όλη αυτή την κατάσταση διέκρινε τον πόλεμο των σκοτεινών δυνάμεων κατά του Χριστού και της Εκκλησίας. Προσευχόταν, αγωνιούσε, προειδοποιούσε και προετοίμαζε τους πιστούς για το μαρτύριο. Ο ίδιος βρήκε φρικτό θάνατο. Οι Μπολσεβίκοι τον έθαψαν ζωντανό την 7η Ιουνίου 1918.

Άγιε του Θεού ιερομάρτυρα Ανδρόνικε, πρέσβευε υπέρ ημών.

Εις τον Στίχον. Ήχος πλ. δ΄. Κύριε ει και κριτηρίω.

Κλύδωνος, αλώς της ισχύος αέρος, πυρός μανίας και ύδατος, του κατακλυσμόν προκαλούντος, πνιγερού λαόν απάλλαξον· παύσον τον γης κλονισμόν, κυμάτων την επέλασιν, τας των ανέμων λαίλαπας Σώτερ, και εχθρών πάσαν κακόνοιαν.

Κάθισμα. Ήχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε

Ειρήνης τον άρχοντα φως και πηγήν της ζωής, θερμώς ικετεύομεν όπως θυμόν και οργήν, πραύνη του παύσασθαι, κλόνον σύμπαντος κόσμου, και ορμήν των ανέμων, κλύδωνα της θαλάσσης, ηφαιστείων την λάβαν, μη θνήσκειν αιφνιδίως ημάς, τους αμαρτάνοντας.

Ωδή γ΄. Ουκ έστιν Άγιος, ως Συ Κύριε.
Ούτος εν άρμασι πολλοίς, και εν πλείοσιν ίπποις, αλλ’ ημείς ο λαός Σου, εν ονόματι τω Σω επικαλούμεθα νυν, και βοώμεν· σώσον ημάς Δέσποινα.

Ωδή ε΄. Τω θείω φέγγει Σου Αγαθέ.
Μη παραδώης χερσίν εθνών την κληρονομίαν Σου Αγνή, μη ποτε είπωσι, που εστίν η Θεογεννήτωρ, η επεποίθεισαν, αλλά άθραυστον την ποίμνην Σου διατήρησον.

Ωδή στ΄. Του βίου την θάλασσαν.
Στενάζοντες κράζομεν γόνυ κλίνοντες εις γην, χείρας εις ύψος αίροντες, εξημάρτωμεν Δέσποινα εις Θεόν, Αυτόν εξιλέωσαι, και μη βάρβαρα έθνη παιδευσάτω ημάς.

Ωδή θ΄. Θεόν ανθρώποις ιδείν αδύνατον.
Ως τείχος άρρηκτον και απόρθητον, Χριστιανών ως πρόβολος, και πύργος αχείμαστος, των δεινών και αθέων φρυάγματα, και την κορυφουμένην τυράννων έφοδον, και τας των βαρβάρων απειλάς Αγνή διάλυσον.

Υφάπλωσόν μοι την σκέπην Δέσποινα, ως φωτεινήν νεφέλην, και την πόλιν Σου σκέπασον, και αγκάλαις εν αίς ηγκαλίσω Χριστόν εναγκαλισαμένη, ταύτην απόρθητον τήρησον, ονόματι τω Σω κεκαυχωμένην αεί.

Comments are closed.