iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Οι πιο καταφρονεμένοι ανάμεσα στους ανθρώπους, στεφανώθηκαν αγλαοφανώς με αγγελική δόξα ενώπιον του Θεού. Προφήτης Ιερεμίας – Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_anastasi xristou moni xorasΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή, της Ταβέννης Αιγύπτου (4ος αι.)
Προφήτης Ιερεμίας
Ταμάρα η Μεγάλη, βασίλισσα της Γεωργίας (1213) (εορτάζει και την Κυριακή των Μυροφόρων )
Αγαπητός Επίσκοπος Ωξέρρης (418)
Μνήμη του φοβερού σεισμού στη μονή Σινά (1201)
Μιχαήλ ο Θαυματουργός
Πανάρετος Αρχιεπίσκοπος Πάφου (1790)
Νεομάρτυς Νίνα Κουζνέτσοβα (†1938) από το Λάλσκ Ρωσίας

Εορτάζουν στις 1 Μαΐου

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
”Να συναναστρέφεσαι με …παλαβούς, για να σου μεταδώσουν την τρέλλα τους την πνευματική! Θα εύχωμαι να σε δώ …θεότρελλη! Αμήν.”
Οι ταπεινοί διαφυλάσσουν τον πνευματικό τους πλούτο στο θησαυροφυλάκιο του Θεού…

Ομιλία
Για την εμφάνιση του προφήτη Ιερεμία από τον άλλο κόσμο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ειθ’ ούτος έπιφανήναι άνδρα πολιά και δόξη διαφέροντα, θαυμαστήν δέ τινα και μεγαλοπρεπεστάτην είναι την περί αυτόν υπεροχήν.
Αποκριθέντα δέ τον Ονίαν ειπείν- ο φιλάδελφος ούτος έστιν ο πολλά προσευχόμενος περί του λαού και της αγίας πόλεως Ιερεμίας ο του Θεού προφήτης. (Β’ Μακκαβαίων 15, 13-14)

Ιερεμία Προφήτη-Jeremiah Prophet-Иереми́я Пророк-34 - CopyΑυτό ήταν το όραμα πού είδε ο ανδρείος Ιούδας ο Μακκαβαίος. Ο πρώτος πού εμφανίστηκε σ’ αυτόν, από τον άλλο κόσμο, ήταν ο αρχιερεύς Ονίας και ύστερα ήλθε ο ιερός Προφήτης Ιερεμίας. Όπως οι Απόστολοι είδαν τον Μωυσή και τον Ηλία μέσα σε δόξα μεγάλη, στο όρος Θαβώρ, έτσι και ο Ιούδας των Μακκαβαίων είδε πανένδοξο τον Προφήτη Ιερεμία.

Συνεπώς, ακόμη και πριν από τον Αναστάντα Χριστό, ο Ελεήμων Θεός δεν άφησε τους ανθρώπους άμοιρους αποδείξεων της μετά θάνατον ζωής. Ασφαλώς, σε χριστιανικούς καιρούς τέτοιες αποδείξεις είναι αναρίθμητες, άπειρες. Όποιος, παρόλα αυτά εξακολουθεί να αμφιβάλλει για την μετά θάνατον ζωή, παραμένει καταπλακωμένος σαν από μία ταφόπλακα, από την κατάρα της αμαρτίας του.

Όπως καθετί νεκρό δεν μπορεί να δει το φως της ημέρας, έτσι κι αυτός δεν μπορεί να δει τη ζωή, η οποία υπάρχει και θα υπάρχει χωρίς τέλος.
Αλλά, δείτε πώς ο Προφήτης Ιερεμίας στεφανώθηκε με ουράνια δόξα στην επέκεινα ζωή: άνδρα πολια και δόξη διαφέροντα Περιβεβλημένος με άρρητη μεγαλοπρέπεια, φωτοστεφής, με απερίγραπτο κάλλος και ευείδεια.

Από τους ανθρώπους -στους οποίους είχε μεταδώσει διά των λόγων του το θέλημα του Θεού – σύρθηκε, κολαφίστηκε, ραβδίστηκε, εγκλείστηκε στη φυλακή, ρίφθηκε σε βόθρο, συκοφαντήθηκε ως ψεύτης, δικάστηκε ως προδότης και τελικά λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου ως κακούργος.

Μολαταύτα, άλλο πράγμα είναι η κρίση των αμαρτωλών και άλλο η κρίση του Θεού! Ο πιο καταφρονεμένος ανάμεσα στους ανθρώπους, αυτός στεφανώθηκε αγλαοφανώς με αγγελική δόξα ενώπιον του Θεού. Δείτε, πώς ονομάζει ο ουρανός κάποιον πού η γη τον χαρακτήρισε ψεύτη, προδότη και παραβάτη: Ο φιλάδελφος. Αυτό είναι το όνομα πού του έδωσε ο ουρανός: ο φιλάδελφος ούτος έστιν ο πολλά προσευχόμενος περί του λαού και της αγίας πόλεως.

Τέλος, δείτε πώς οι άγιοι στον ουρανό προσεύχονται υπέρ ημών στον Θεό!
Αγρυπνώντας προσεύχονται για εμάς, ενώ εμείς καθεύδουμε- μη τρώγοντας προσεύχονται για εμάς ενώ εμείς τρώμε, ίσως και υπερβολικά- μη, αμαρτάνοντας προσεύχονται για εμάς ενώ εμείς αμαρτάνουμε. Ω! αδελφοί, ας αισχυνόμεθα ενώπιον τόσων πολλών ειλικρινών φίλων μας. Ας ντραπούμε, ας συσταλούμε ενώπιον τόσων πολλών προσευχών για εμάς από τους αγίους- και ας ενώσουμε τις προσευχές μας με τις δικές τους, συνευχόμενοι.

Ω! Κύριε Πανθαύμαστε, συγχώρησε την εφάμαρτη αμέλεια και ραθυμία μας.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Από το βιβλίο «Πνευματικό Ημερολόγιο, Ο Πρόλογος της Αχρίδος» (Μάΐος) Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Εκδόσεις ΆΘως

Παλαιά Διαθήκη – Το βιβλίο του προφήτη Ιερεμία
http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Ieremias/Ieremias.htm

***

Η Οσία Ισιδώρα η δια Χριστόν σαλή

Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή_Saint Isidora, the Fool for Christ_Исидора Тавенская, Христа ради юродивая_2d0c29feff00c5d955bb3fbΣτην Ταβέννη (νησί του ποταμού Νείλου όπου ο Άγιος Παχώμιος ίδρυσε μοναστήρι στις αρχές του 4ου αιώνα), υπήρχε ένα γυναικείο μοναστήρι με τετρακόσιες περίπου μοναχές, απέναντι από το ανδρικό. Σ’ αυτό έλαμψε με την αρετή της και η παρθένος Ισιδώρα. Αυτή η μακαρία, για την αγάπη του Χριστού υποκρινόταν την σαλή. Τόσο πολύ την αποστράφηκαν και την περιφρόνησαν όλες οι αδελφές ώστε  κι’ από την τράπεζα κι’ από την Εκκλησία ακόμη την έδιωχναν. Έτσι η Ισιδώρα έτρωγε τ’ αποφάγια πού περίσσευαν στα πιάτα, ζαρωμένη στο τζάκι του μαγειρείου κι’ άκουγε την ακολουθία της χειμώνα-καλοκαίρι στα σκαλοπάτια της Εκκλησίας. Ποτέ καμιά από τις τετρακόσιες μοναχές δεν την είδε να τρώγει ή να παίρνει ένα κομμάτι ψωμί. Αλλά αφού μάζευε από τα τραπέζια τα ψίχουλα και εξέπλυνε τις χύτρες από τα υπολείμματα των φαγητών, αρκούταν σ’ αυτά. Ουδέποτε φόρεσε υποδήματα, ποτέ δεν μάλωσε κανένα, ποτέ δεν γόγγυσε, ποτέ δεν πρόφερε το στόμα της λέξη υβριστική ή περήφανη, αν και υβριζόταν και κτυπόταν και πολλές φορές δεχόταν κατάρες και πολλές την αποστρέφονταν.

Και να πώς ο Θεός έκανε φανερή σ’ όλους την αρετή της: Στο απέναντι βουνό ασκήτευε ένας άγιος ερημίτης, ο Αββάς Πιτηρούν († 29 Νοεμβρίου). Περνούσε με μεγάλη στέρηση και άσκηση. Του ήλθε κάποτε λογισμός: Άραγε είναι άλλος σ’ αυτό τον τόπο πού να σε φτάνη στην αρετή; Την νύχτα είδε στον ύπνο του Άγγελο Κυρίου.

– «Πήγαινε στο γυναικείο Μοναστήρι, τον πρόσταξε. Εκεί θα βρής μία παρθένο με διάδημα στο κεφάλι. Αυτή είναι ασύγκριτα ανώτερη σου. Αν και αγωνίζεται με τόσον πλήθος, δεν άφησε ποτέ την καρδιά της ν’ απομακρυνθεί από το Θεό. Συ δε κάθεσαι εδώ και ο νους σου πλανιέται στις πολιτείες».

Ο Αββάς Πιτηρούν μόλις ξημέρωσε, έσπευσε στη Μονή των Ταβεννησιωτών. Οι μοναχές του έκαναν μεγάλη υποδοχή, γιατί είχε φήμη Αγίου σ’ όλον εκείνο τον τόπο. Ο Αββάς ζήτησε από την Προεστώσα να δει όλες τις αδελφές. Εκείνος παρατηρούσε προσεκτικά, μα σε καμμια δεν είδε το διάδημα πού του είπε ο Άγγελος, και λυπήθηκε.

Σαν πέρασε κι’ η τελευταία, ρώτησε ο Αββάς, αν υπήρχε άλλη.

-Όχι, του αποκρίθηκαν, εδώ είμαστε όλες.

-Αδύνατον, είπε ο Αββάς. Πρέπει να υπαρχη ακόμη μία. Εκείνη, χάριν της οποίας έκανα όλη αυτή την οδοιπορία.

-Έχομε ακόμη μία καλόγρια στο Μοναστήρι, αναγκάστηκε να φανερώσει η προεστώσα μπροστά στην επιμονή του Γέροντος, αλλά είναι σαλή, γι’ αυτό δεν την λογαριάζομε με την αδελφότητα.

Ας έλθη κι’ αυτή, είπε ο Αββάς.

Με πολλή βία οδήγησαν την ταπεινή Ισιδώρα μπροστά στον Όσιο. Μόλις αντίκρισε εκείνος, το παλιομάντηλο που είχε γύρω από την κεφαλή της, έλαμψε σαν διάδημα! Αμέσως έπεσε στα γόνατα λέγοντας:

Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή της Ταβέννης_ Saint Isidora the Simple of Tabenna_ святая Исидо́ра Тавеннийская _For Christ_ESSEX_-Ευλόγησέ με, Οσία Μητέρα.

-Εσύ ευλόγησε με, Άγιε Πάτερ, απάντησε η ταπεινή Ισιδώρα και γονατίζοντας του φίλησε τα πόδια.

Παραξενεμένες οι καλόγριες άπ’ όσα έβλεπαν μπροστά τους, είπαν στον αββά:

-Αββά, μην εξευτελίζεις έτσι τον εαυτό σου. Αυτή είναι σαλή. Εκείνος όμως τις κατακεραύνωσε με το αυστηρό του βλέμμα:

-Σεις όλες είσθε σαλές και ανόητες. Αυτή εδώ είναι πολύ ανώτερη κι’ από σας κι’ από μένα. Αυτή είναι Αμμάς (πνευματική μητέρα). Είθε να με αξίωση ο Θεός να βρεθώ μαζί της στη Δευτέρα Παρουσία.

Κατόπιν διηγήθηκε τι του είχε αποκαλύψει ο Θεός για την μακαρία Ισιδώρα. Σαν τ’ άκουσαν οι μοναχές, έπεσαν στα γόνατα κι’ άρχισαν να ζητούν συγχώρηση  κι’ εξομολογούνταν στον Όσιο τα μαρτύρια πού ως τη στιγμή εκείνη της είχαν κάνει. Άλλη την κορόιδευε, άλλη την περιέλουζε με ακάθαρτα νερά, άλλη της έτριβε τη μύτη με σινάπι. Την περιφρονούσαν ενώ εκείνη σιωπούσε με ταπείνωση, ανεξικακία και συγχωρητικότητα. Δεν βρέθηκε ούτε μία, που να μην την είχε με κάποιο τρόπο προσβάλει ή βασανίσει.

Ο Όσιος έκανε προσευχή γι’ αυτές να τις συγχωρήση ο Θεός κι ύστερα γύρεψε την Οσία Ισιδώρα να την παρακάλεση να δώση κι’ αυτή τη συγχώρησή της στις μοναχές, μα δεν την βρήκαν πουθενά. Πρόλαβε κι’ έφυγε κρυφά από το Μοναστήρι, για ν’ αποφύγη τον ανθρώπινο έπαινο, και κανείς δεν έμαθε ποτέ που τελείωσε τη ζωή της. Η παράδοση της Εκκλησίας μας αναφέρει ότι κοιμήθηκε εν ειρήνη το έτος 365 .

“Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών” (Ματθαίος ε, 3)

Διήγηση στον θρήνο του προφήτου Ιερεμίου περί της Ιερουσαλήμ και περί της εκστάσεως Αβιμέλεχ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/11/04/34530/
 

Οι δια Χριστόν Σαλοί κρύβονται στην αφάνεια, Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2016/05/03/%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CF%81%CF%8D%CE%B2%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%86/

Οι δια Χριστόν Σαλοί, είναι μεγάλοι Άγιοι. Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου
https://iconandlight.wordpress.com/2017/01/30/%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%AF%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CE%AC%CE%B3%CE%B9/

Απολυτίκιον Προφήτου Ιερεμία, Ήχος β’.

Του προφήτου σου Ιερεµίου την µνήµην, Κύριε, εορτάζοντες, δι’ αυτού σε δυσωπούµεν• σώσον τας ψυχάς ηµών.

Απολυτίκιον της Οσίας Ισιδώρας της δια Χριστόν σαλής.Ήχος πλ. δ’.

Εν σοι, Μήτερ ακριβώς, διεσώθη το κατ’ εικόνα· λαβούσα γαρ τον Σταυρόν, ηκολούθησας τω Χριστώ, και πράττουσα εδίδασκες, υπεροράν μεν σαρκός· παρέρχεται γαρ· επιμελείσθαι δε ψυχής, πράγματος αθανάτου· διό και μετά Αγγέλων συναγάλλεται, Οσία Ισιδώρα, το πνεύμά σου.

Απολυτίκιον. Ήχος γ΄. Την ωραιότητα.

Την ωραιότητα Χριστού ποθήσασα, Μήτερ τρισόλβιε, οδόν την σύντομον, την οδηγούσαν προς Αυτόν, προείλου την ταπείνωσιν, όθεν σε ανέδειξε, μοναζόντων διδάσκαλον, άκρον τε υπόδειγμα, της Αυτού εκμιμήσεως, διό χαρμονικώς σοι βοώμεν, χαίρε, ω Ισιδώρα παμμακάριστε.

Απολυτίκιον της Αγίας Ταμάρας της Γεωργίας. Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον

Βασιλίς Γεωργίας, Ταμάρα ένδοξε, η κοπιάσασα πάνυ διά την πίστιν Χριστού και Μονήν εν τοις σπηλαίοις ανεγείρασαν και δυσπροσίτοις γης οπαίς της Βαρτζίας προς τιμήν της μόνης Αγνής βοώντες· Έγειρον πάντας ευχαίς σου εκ ψυχοφθόρων βίου πτώσεων.

Ωδή ε΄. Ορθρίσωμεν όρθρου βαθέος.

Νικήσασα μνησικακίαν, ταις πειραζούσαις χάριν Μήτερ απέτιες, συγχωρούσα άπαντα, τα χαλεπά ραπίσματα, είχες κατά νούν γαρ το άφες, και αφεθήσεται πάντως τα πταίσματα.

Ωδή ζ’
Παίδες Εβραίων
Συ νυν ουκέτι εν ελπίσιν, αλλά πράγματι, Προφήτα τας προρρήσεις, πληρουμένας τας σας, θεώμενος κραυγάζεις, Ευλογητός εί Κύριε, ο Θεός εις τούς αιώνας.

Όργανον θείον ανεδείχθης, κυβερνώμενον, χειρί του Παρακλήτου, ουρανίους φωνάς, φθεγγόμενος και μέλπων, Ευλογητός εί Κύριε, ο Θεός εις τούς αιώνας.

Θρήνους συγγράφων ώ Προφήτα, ουκ ημαύρωσας, την θείαν ευφροσύνην, η εκ βρέφους τρανώς, συνήκμασας κραυγάζων, Ευλογητός εί Κύριε, ο Θεός εις τούς αιώνας.

Ωδή η’
Νικηταί τυράννου
Ουρανούς επέβης, γεγηθώς θεόπνευστε Ιερεμία, και συν ασωμάτοις, θρόνον τού Παντάνακτος περιπολεύεις, Ευλογείτε μέλπων, τα έργα τον Κύριον, και υπερυψούτε, αυτόν εις τούς αιώνας.

Θεϊκής ακτίνος, τω πυρσώ λαμπόμενος αντανακλάσεις, τοις ποθούσι πέμπεις, έσοπτρον πολύφωτον ως δεδειγμένος, Ευλογείτε μέλπων, τα έργα τόν Κύριον, και υπερυψούτε, αυτόν εις τούς αιώνας.

Ευσεβείας κήρυξ, οραθείς πανεύφημε ιερωμένος, την της αθεΐας, ήλεγξας ασθένειαν Ιερεμία, Ευλογείτε μέλπων, τα έργα τον Κύριον, και υπερυψούτε, εις πάντας τούς αιώνας.

Ωδή θ’
Κυρίως Θεοτόκον

Τη αίγλη τη φωσφόρω, ης νυν απολαύεις, τους ανυμνούντας σην μνήμην φαιδρύνεσθαι, Ιερεμία παμμάκαρ πάντας αξίωσον.

Προσευχή Αγ.Σιλουανού Αθωνίτου

Εάν το Σον θέλημα εστί του μη αποκριθήναι με δος μοι πνεύμα ειρηναίας σιωπής, αλύπου και ακινδύνου διά τον αδελφόν μου.
Νομοθέτησόν με εν τη τρίβω των εντολών Σου και έως εσχάτης μου αναπνοής μη επιτρέψης παρεκκλίναι με από του φωτός των προσταγμάτων Σου, έως ότου καταστώσιν ο μοναδικός νόμος πάσης υπάρξεώς μου, προσκαίρου τε και αιωνίου.
Δέομαί Σου ο Θεός ελέησόν με.


Prophet Jeremiah – Saint Isidora, the Fool for Christ, The most humiliated among mens became wedded with angelic glory before God. St. Nikolai Velimirovic

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_anastasi xristou moni xorasΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Saint Isidora, the Fool for Christ of Tabennesi
Prophet Jeremiah
St. Tamara, Queen of Georgia (1213)
St. Panaretus of Paphos in Cyprus (1791)
Virgin-martyr Nina (Kuznyetsova), new martyr of Vologda (1938)
Repose of Schemamonk Luke of Clinsk Hermitage (+1898).
“Myrrh-Bearing” Icon of the Mother of God of Tsarevokokshaisk (in the province of Kazan) (1647)

Commemorated on May 1

Homily:
About the appearance of the prophet Jeremiah from the other world
by Saint Nikolai Velimirovič

“This done, in like manner there appeared a man with gray hairs and exceeding glorious, who was of a wonderful and excellent majesty. Then Onias answered, saying, This is a lover of the brethren, who prays much for the people and for the holy city, to wit, Jeremiah the prophet of God” (2 Maccabees 15:13-14).

Ιερεμία Προφήτη-Jeremiah Prophet-Иереми́я Пророк-34 - CopyThis was the vision which was seen by the courageous Judas Maccabees. The first to appear to him from the other world was Onias the high priest and after that the holy Prophet Jeremiah. Just as Moses and Elijah were seen in glory by the apostles on Mt. Tabor, thus, at one time Judas Maccabees saw the Prophet Jeremiah in glory.
Not even before the resurrected Christ did God the Merciful leave men without proof of life after death. In Christian times, however, those proofs are without number and without end. Whoever, even after all of this, doubts in life after death, that one stands under the curse of his sin as under his grave stone. As inanimate things cannot see the light of day, so neither can he see who doubts life which is and to which there is no end.

But, behold with what kind of glory is the Prophet Jeremiah wedded in the other life! “Gray hairs and exceeding glorious.” Around him a certain indescribable dignity, a certain bright aureole, a certain inexpressible pleasure and beauty. He who was dragged and beaten by men to whom he communicated and imparted the will of God and who was a captive in prison and a martyr in a fetid hole and who was ridiculed as folly and was tried as a traitor and finally, as a transgressor, was stoned to death. However, one is the judgment of sinners, another is the judgment of God. The most humiliated among men became wedded with angelic glory before God.

And yet behold how heaven calls one, whom the earth called false, a traitor and a transgressor! “Lover of the brethren” this is how heaven called him. “Lover of the brethren” who prays much for the people. Finally, see how the saints in heaven pray to God for us! Not sleeping, they are praying for us while we are asleep; not eating, they are praying for us while we are eating and have over-eaten; not sinning, they are praying for us while we are sinning.

O brethren, let us be ashamed before so many of our sincere friends. Let us be ashamed, let us be ashamed of so many prayers for us by the saints and let us join with their prayers.
O Lord All-wonderful, forgive us our sinful slothfulness and dullness.

To You be glory and thanks always. Amen.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič 
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2010/04/prologue-may-16-may-29.html

The Greek Old Testament – The Book of Prophet Jeremiah
https://www.ellopos.net/elpenor/greek-texts/septuagint/chapter.asp?book=44

***

Venerable Isidora the Fool for Christ
by Saint Nikolai Velimirovič

Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή της Ταβέννης_ Saint Isidora the Simple of Tabenna_ святая Исидо́ра Тавеннийская _For Christ_ESSEX_Isidora lived in the fourth century and was a nun in a convent in Tabennisi. She pretended insanity in order to conceal her virtues and her mortification. Isidora performed the most menial tasks, fed on the leftovers on the dishes, served all and everyone and was despised by all and everyone. At that time, an angel of God revealed to the great ascetic Pitirim about Isidora’s secret. Pitirim came to the convent and when he saw Isidora he bowed down to the ground before her. And so, she to him. Then the sisters informed Pitirim that she was insane. “All of you are insane” replied Pitirim, “and this one is greater before the Lord than I and all of you; I only pray that God will render to me that which is intended for her at the Dreadful Judgment!” Then the sisters became ashamed and begged both Pitirim and Isidora for forgiveness. From then on, everyone began to show respect for Isidora. And she, to escape the honors of men, fled the convent to a place unknown and died about the year 365 A.D.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič
http://prologue.orthodox.cn/May10.htm

St. Abba Pitirim of Thebaid about St. Isidora, Fool for Christ, “She is our spiritual mother, and I pray to be equal to her on the Day of Judgment.”
https://iconandlight.wordpress.com/2019/11/29/st-abba-pitirim-of-egypt/

Troparion Prophet Jeremiah — Tone 2

As we celebrate the memory of Thy Prophet Jeremias, O Lord, through him we beseech Thee to save our souls.

Kontakion Prophet Jeremiah — Tone 3

Cleansing your radiant heart through the Spirit, / O great Prophet and Martyr, / glorious Jeremiah, / You received from on high the gift of prophecy. / You cried out with a great voice to the nations: / This is our God, and there is none other beside Him / who became incarnate and appeared on earth.

St. Isidora the Fool for Christ of Tabennesi, Troparion in Tone VIII —

In thee, O mother, that which was created according to the image of God was manifestly saved; for, taking up thy cross, thou didst follow after Christ; and, praying, thou didst learn to disdain the flesh, for it passeth away, hut to care for thy soul as a thing immortal. Where­fore, with the angels thy spirit doth rejoice, O venerable Isidora.

Apolytikion of Tamara, Queen of Georgia
Third Tone

Let the mountain-tops and vales of Georgia sound with songs of praise to laud Tamara as the vessel of wisdom, the smiling sun, the sword of truth, the conversion of infidels, the most harmonious reed-pipe of Jesus Christ, and our fervent intercessor before the King of Kings, entreating Him to grant great mercy unto us.

Christ is risen! Truly He is risen!


Η Ευρώπη θα θέσει σε διωγμό τους χριστιανούς.. Μην αφήνετε το κακό γύρω σας να ξυπνήσει το κακό μέσα σας. Συγχωρέστε επειδή ο Χριστός επίσης συγχώρησε! Πατριάρχου Σερβίας Παύλου

Παύλος Σερβίας_Patriarch Pavle of Serbia_Патријарх Павле_DSC00627Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

«Μόνον Συ, Κύριε, γνωρίζεις τι χρειάζεται εις ημάς»
(η προσευχή του Πατριάρχου Σερβίας Παύλου).

Μετά τη μπόρα τη δαιμονική θά ‘ρθει η λιακάδα η Θεϊκή.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Προφητικά λόγια του μακαριστού Σέρβου Πατριάρχη Παύλου.

Έλεγε ο άγιος πατριάρχης Παύλος: Ότι η ζωή είναι δύσκολη δεν είναι εξαίρεση, είναι ο κανόνας. Μόνο ο 20ος αιώνας πίστεψε ότι η ζωή είναι εύκολη και ευχάριστη, ένα όνειρο που δεν υπήρξε ποτέ στην ιστορία(…) Τις δυσκολίες όμως μπορούμε ευκολότερα να τις υποφέρουμε όταν μέσα μας και ανάμεσά μας υπάρχει ανθρώπινη ζεστασιά. Επειδή κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του ο Κύριος δεν θα μας ρωτήσει σε τι καιρούς ζήσαμε, αλλά πώς φερθήκαμε στον πλησίον μας. Ήταν η «κόλαση»μας ή ο «παράδεισός»μας;»

Στο Κοσσυφοπέδιο, ο Σέρβος ηγούμενος Jovan Sinđelić κρατούσε αυστηρά «εμπιστευτικά» τα αρχεία του μακαριστού Σέρβου Πατριάρχη στα οποία μόνο ελάχιστοι άνθρωποι, τους οποίους διόρισε ο Πατριάρχης ως φύλακες, έχουν πραγματικά «πρόσβαση».

Ο ηγούμενος Jovan, έλεγε ότι σε ένα μέρος του εγγράφου με τα λόγια του μακαριστού Πατριάρχη Παύλου, αναφέρονται προειδοποιήσεις για τις τελευταίες μέρες του κόσμου, τουλάχιστον όπως τις ξέρουμε σήμερα.

Παύλος Σερβίας_Павел Сербский_Pavle of Serbia_23234Στις τελευταίες ημέρες, η σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία θα είναι σε κρίση, χάνοντας το σεβασμό και την επιρροή της στο σερβικό έθνος, το οποίο θα οδηγηθεί στον αθεϊσμό μέσω της ανίερης εξάπλωσης του σύγχρονου τρόπου ζωής.
Η Ευρώπη θα θέσει σε πλήρη και ολοκληρωτικό διωγμό τους χριστιανούς, συμπεριλαμβανομένων των Καθολικών, ενώ η ήπειρος θα κατοικείται από ισλαμιστές με όλα τα παρελκόμενα αυτής της ιδιότυπης συμβίωσης (φόνοι, βιασμοί, δολοφονίες, εξεγέρσεις κ.ά).
Ο αποικισμός των ισλαμιστών στην Ευρώπη θα είναι η απαρχή ενός επερχόμενου άγριου και ανηλεούς θρησκευτικού πολέμου, το οποίο η ήπειρός μας έχει να βιώσει από τον μεσαίωνα.

Το Κοσσυφοπέδιο θα επιστρέψει στην Σερβία, επειδή για κάποιο λόγο οι Αλβανοί θα αποχωρήσουν από εκεί μαζικά σύμφωνα με τον μοναχό Jovan.
Στο τέλος ο ίδιος προσθέτει ότι η Ρωσία και η Σερβία θα κάνουν την τελική κατανομή των Βαλκανίων στο έδαφος, μετά την τελική σύγκρουση στην οποία θα είναι με την πλευρά των νικητών.

Μην αφήνετε το κακό γύρω σας να ξυπνήσει το κακό μέσα σας. Συγχωρέστε επειδή ο Χριστός επίσης συγχώρησε!

Μπορεί να υπάρχει περισσότερη ψευτιά, αδικία και μίσος σε αυτόν τον κόσμο, αλλά η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η αγάπη είναι πιο ισχυρές.

***

π.Σεραφείμ Ρόουζ, Το Πνεύμα των εσχάτων καιρών
https://iconandlight.wordpress.com/2016/09/02/%CF%80-%CF%83%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%AF%CE%BC-%CF%81%CF%8C%CE%BF%CF%85%CE%B6-%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BD%CE%B5%CF%8D%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%83%CF%87%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD/

Ψαλμός ΠΒ΄. 82

Ο Θεός, τίς ομοιωθήσεται σοι; μη σιγήσης, μηδέ καταπραϋνης, ο Θεός. Ότι ιδού οι εχθροί σου ήχησαν, και οι μισούντες σε ήραν κεφαλήν. Επί τον λαόν σου κατεπανουργεύσαντο γνώμην και εβουλεύσαντο κατά των αγίων σου. Είπον· Δεύτε και εξολοθρεύσωμεν αυτούς εξ έθνους, και ου μη μνησθή το όνομα Ισραήλ έτι. Ότι εβουλεύσαντο εν ομονοία επί το αυτό, κατά σου διαθήκην διέθεντο· τα σκηνώματα των Ιδουμαίων και οι Ισμαηλίται. Μωάβ και οι Αγαρηνοί, Γεβάλ, και Αμμών, και Αμαλήκ, αλλόφυλοι μετά των κατοικούντων Τύρον. Και γαρ Ασσούρ συμπαρεγένετο μετ΄αυτών, εγενήθησαν εις αντίληψην τοις υιοίς Λωτ. Ποίησον αυτοίς ως τη Μαδιάμ και τω Σισάρα, εν τω Ιαβείμ εν τω χειμάρρω Κισσών. Εξωλοθρεύθησαν εν Αενδώρ, εγενήθησαν ωσεί κόπρος τη γη. Θού τους άρχοντας αυτών ως τον Ωρήβ και Ζήβ και Ζεβεέ και Σαλμανάν· πάντας τους άρχοντας αυτών, οίτινες είπον· Κληρονομήσωμεν εαυτοίς το αγιαστήριον του Θεού. Ο Θεός μου, θού αυτούς ως τροχόν, ως καλάμην κατά πρόσωπον ανέμου. Ωσεί πυρ, ό διαφλέξει δρυμόν, ωσεί φλόξ, ή κατακαύσει όρη. Ούτω καταδιώξεις αυτούς εν τη καταιγίδι σου, και εν τη οργή σου συνταράξεις αυτούς. Πλήρωσον τα πρόσωπα αυτών ατιμίας, και ζητήσουσι το όνομα σου, Κύριε. Αισχυνθήτωσαν και ταραχθήτωσαν εις τον αιώνα του αιώνος και εντραπήτωσαν και απολέσθωσαν. Και γνώτωσαν, ότι όνομα σοι Κύριος, συ μόνος  Ύψιστος επί πάσαν την γήν.


All-powerful Spirit of God, direct us irresistibly on the path of salvation.

Μυροφόρες_ Myrrhbearers_ Жёны-мироносицы_beliandjeoΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Homily:
About the irresistible will of God
Saint St Nikolai (Velimirović), Bishop of Ochrid

“I say to myself, I will not mention him, I will speak in his name no more. But then it becomes like fire burning in my heart, imprisoned in my bones; I grow weary holding it in, I cannot endure it” (Jeremiah 20:9).

Ιερεμία Προφήτη-Jeremiah Prophet-Иереми́я Пророк-0_74e9b_fe32e1da_origIf anyone still doubts that God spoke through the prophets, let him read this confession of the great prophet Jeremiah and let him doubt no more. The prophet confesses that he had decided not to speak anymore in the Name of the Lord. Why? Because so few paid attention to his word. If anyone heeded his word the prophet endured “reproach and derision daily” (Jeremiah 20:8).
But, when he decided to remain silent, did he, in fact, remain silent? No, he could not: “I grow weary holding it in, I cannot endure it!” He was so pressed by the irresistible power of the Spirit of God upon him to speak and he had to speak. It is, therefore, not the affair of the prophet whether he is going to speak or not: that is the affair of the All-powerful Spirit of God. The prophet is merely the chosen vessel of the All-powerful Spirit of God. All of Holy Scripture is written thusly – not according to the will of man but according to the will of God, and not according to the mind of man but according to the mind of God.

How does the word of God feel when it enters the prophet from the Spirit of God; this the great Jeremiah explains from his personal experience: “It becomes like fire burning in my heart, imprisoned in my bones.” That means, inspiration from the All-powerful Spirit of God. Under such irresistible internal pressure – as under the pressure of fire imprisoned in my bones – wrote the holy man of God. And many of them cried out: “I grow weary holding it in, I cannot endure it anymore.” Who will go against the Spirit of God without punishment and destruction? Who will withstand Him when He wants to say something or to do something?

Only my brethren, the action of God the Holy Spirit is irresistible!
O All-powerful Spirit of God, direct us irresistibly on the path of salvation.

Prologue from Ochrid by Bishop Nikolai Velimirovic
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2010/01/prologue-may-11-may-24.html

***

Saint Isidora, the Fool for Christ of Tabennisi Monastery
Commemorated on May 1

At the Convent of the Great Pachomios, in Tabennesis, there lived another nun, Isidora, who pretended, for Christ’s sake, to be insane and a demoniac.

To such an extent did the others abhor her, that they did not eat with her; this is something that she, herself, had chosen. She moved about the kitchen doing every sort of chore, and was, as they say, the scrubbing-cloth of the monastery, while she put into practice the command: “Whosoever of you believes that he is wise by the measure of this world, may he become a fool, so as to become truly wise.”

She served the Convent with a rag wrapped around her head, while all of the others had their hair cropped short and wore koukoulia.

Not one of the four-hundred nuns had ever seen her eat normally so much as once in her life. She swept the Trapeza and washed the pots; the crumbs and leftovers were sufficient for her, because she never sat at table nor touched a piece of bread.

Never did she insult anyone, never was she resentful, and never did she utter a superfluous word, despite the fact that they buffeted her, insulted her, railed at her and spit at her.

 An Angel appeared to St. Piteroum, a man confirmed in virtues who lived in asceticism on Mt. Porphyrite, and said to him:

“Why do you boast that you are pious by remaining in this place? Would you like to meet a woman who is more pious than you? Go to the Convent of those of Tabennesis, and there you will find a nun who wears a crown on her head. She is superior to you. She contends with such a multitude, and yet her heart has never distanced itself from God. As for you, you sit here, but your mind wanders through the cities.”

 Hence, he who had never before left his cell arose and besought the spiritual Fathers to allow him to visit the Convent. Since he was a renowned Elder, they gave him leave.

When he entered, he asked to see all of the nuns, but St. Isidora did not appear. Finally, he said to them: “Bring them all to me. One is missing.” They answered him: “There is one more in the kitchen who is a fool.” (So do they call those possessed by a demon.) He said to them: “Bring her to me also. Allow me to see her.” They went and called her, but she did not submit, either because she understood what was about to happen or because it had been revealed to her. So they dragged her by force, telling her: “The holy Piteroum wishes to see you” (he was, to be sure, well known).

Ισιδώρα η δια Χριστόν Σαλή_Saint Isidora, the Fool for Christ_Исидора Тавенская, Христа ради юродивая_2d0c29feff00c5d955bb3fbWhen she had presented herself, the Saint noticed the rag on her forehead (her “crown”), fell down before her, and said: “Bless me.” In the same way, she also fell at his feet, saying: “You bless me, my lord.”

Astonished, they all told him: “Abba, do not debase yourself; she is a fool.” Piteroum silenced them with the words: “You are the fools; she is my and your Amma—thus are spiritual Mothers called—, and I pray that I might be found to be her equal on the Day of Judgment.”

Having heard these things, the nuns fell at his feet, and each one confessed the ways in which she had affronted the Saint. One said that she poured filthy dish water on her, another that she struck her with her fists, and yet another that she had smeared her nostrils with mustard. All of them confessed the outrages they had committed against her. St. Piteroum prayed for them and departed.
Several days having passed, the fool was not able to bear the glory and honors shown to her by her sisters and, having wearied of their apologies, she left the monastery in secret. No one ever learned where she went, where she hid herself, or how she died.
Source: Demetrios Tsasmes, Meterikon, Vol. I (Thessaloniki: 1990), pp. 130-135.

*St. Pitirim of Egypt (4th century), disciple of St. Anthony the Great an anchorite who lived in solitude in the arid mountains of the Thebaid on Mt. Porphyrite .(Mountain of Porphyry) at Jebel Abu Dukhan the Eastern Desert.
Commemorated on November 29Μυροφόρες_ Myrrhbearers_ Жёны-мироносицы__thumb13

After the Polyeleos, the Sedalion: In Tone IV:

Spec. Mel.: Speedily prevent.

   Thou appearest wonderful in thine endurance, * pleasing unto Christ in every way; * thou hast, O most blessed Isidora, * strengthened thy soul with wise contemplations, * and subjugated the flesh to the spirit; * electing to practice virtue in order to labor wholly for God’s sake, * manfully didst thou say: * The winter may be severe, but paradise is sweet; * painful is the work, but blessed is the spiritual meadow. * Wherefore, O most blessed one, supplicate Christ our God to save our souls. 

The Holy Gospel according to St. Luke [LK. 6:17-23]

   At that time, Jesus: came down with them, and stood in the plain, and the company of his disciples, and a great multitude of people out of all Judaea and Jerusalem, and from the sea coast of Tyre and Sidon, which came to hear him, and to be healed of their diseases; And they that were vexed with unclean spirits: and they were healed. And the whole multitude sought to touch him: for there went virtue out of him, and healed them all. And he lifted up his eyes on his disciples, and said, Blessed be ye poor: for yours is the kingdom of God. Blessed are ye that hunger now: for ye shall be filled. Blessed are ye that weep now: for ye shall laugh. Blessed are ye, when men shall hate you, and when they shall separate you from their company, and shall reproach you, and cast out your name as evil, for the Son of man’s sake. Rejoice ye in that day, and leap for joy: for, behold, your reward is great in heaven: for in the like manner did their Fathers unto the Prophets.

The Reading from the Wisdom of Solomon [3,1-9].

   The souls of the righteous are in the hands of God, and there shall no torment touch them. In the sight of the unwise they seemed to die, and their departure is taken for misery, and their going from us to be utter destruction, but they are in peace. For though they be punished in the sight of men, yet is their hope full of immortality. And having been a little chastised, they shall be greatly rewarded, for God proved them and found them worthy for Himself. As gold in the furnace hath He tried them, and received them as a burnt offering. And in the time of their visitation they shall shine, and run to and fro like sparks among the stubble. They shall judge the nations and have dominion over the people, and their Lord shall reign for ever. They that put their trust in Him shall understand the truth; and such as be faithful in love shall abide with Him; for grace and mercy is to His saints and visitation for His elect.


Όταν η καρδιά ενός ανθρώπου ορθοφρονεί, φλέγεται από τον λόγο του Κυρίου και τότε λιώνει από την γλυκύτητα και πλατύνετε από την αγάπη Του. Αυτό πού ζεις, αυτό και ακτινοβολείς. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς – Άγιος Πορφύριος

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_19_8bit_PE-IC13-DS2-Q3Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

«Η εσωτερική ποιότητα του ανθρώπου χρωματίζει κι αρωματίζει και τη σιωπή και τον λόγο του».

Ομιλία
Για την δύναμη του λόγου του Θεού.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«Ουχί οι λόγοι μου ώσπερ πυρ, λέγει Κύριος και ως πέλυξ κόπτων πέτρα;».(Ιερεμ, 23.29)

Ναι Κύριε, πράγματι ο λόγος Σου είναι σαν τη φωτιά• σαν τη φωτιά πού θάλπει τούς δικαίους και καταφλέγει τούς αδίκους.
Πράγματι ο λόγος Σου είναι σαν πέλεκυς, πού από τη μια πλευρά μαλακώνει την σκληρή σαν πέτρα καρδιά τού μετανοούντος αμαρτωλού και από την άλλη συντρίβει την σκληρή καρδιά του αμετανόητου αμαρτωλού.

Ουχί η καρδία ημών καιομένη ην εν ημίν, ως ελάλει ημίν εν τη οδώ και ως διήνοιγεν ημίν τας γραφής; (Λουκ. 24, 32).
Αυτό είπαν μεταξύ τους οι μαθητές του Αναστάντος Κυρίου, αφού είχαν συνομιλήσει με τον Αναστάντα Κύριο. Όταν η καρδιά ενός ανθρώπου ορθοφρονεί, φλέγεται από τον λόγο του Κυρίου και τότε λιώνει από την γλυκύτητα και πλατύνετε από την αγάπη Του. Όταν όμως η καρδιά ενός ανθρώπου δεν είναι σώα και ορθοφρονούσα, αλλά έχει σκληρυνθεί από την αμαρτία, τότε γίνεται αδιαπέραστη από τον λόγο του Θεού και σκληραίνει ακόμη περισσότερο. Και εσκληρύνθη η καρδία Φαραώ (’Έξοδ. 8, 15).
Μάταια οχυρώνονται οι αμαρτωλοί στα οχυρά τους από πέτρα, στα οχυρά τους από σίδερο, στα οχυρά τους από ασήμι και χρυσό, απορρίπτοντας τα όπλα της δικαιοσύνης του Θεού!
Ο λόγος του Θεού κατέρχεται ωσάν ισχυρός και ακατανίκητος πέλεκυς, όταν προφέρει την κρίση Του πάνω στα πέτρινα αυτά φρούρια, στα οποία οχυρώνονται οι αμαρτωλοί.
Μάταια ο άπιστος επενδύει τον οίκο του με πιο σκληρή -τάχα απόρθητη- οχύρωση και μάταια ο κρατικός άρχοντας ενισχύει το κράτος, πού σκληραίνει με την ρέουσα κοσμική γνώση, αντί να ισχυροποιείται πραγματικά με την ελπίδα στον ζωντανό Θεό! Ο λόγος του Θεού πίπτει ωσάν πέλεκυς πάνω σε όλα όσα οικοδομήθηκαν μάταια, δηλαδή χωρίς τον Θεό ή εναντίον του Θεού – ορθοτομεί ως ένας πανίσχυρος και ακαταγώνιστος πέλεκυς.

’Ώ! αδελφοί μου, ας μην εμπιστευόμαστε τα δικά μας φθαρτά κτίσματα από πέτρα, μάρμαρο, χρυσό, ασήμι ή τα άθεα πέτρινα είδωλα των ατομικών μας διαλογισμών. Όλα τούτα, ενώπιον της δυνάμεως του Θεού, είναι πιο αδύναμα και από την σκόνη πού τη, σαρώνει η πνοή του ανέμου.

Παντοδύναμε Κύριε, βοήθησέ μας να δεχθούμε τον λόγο Σου ώστε, επί τω ρήματί Σου, να οικοδομούμε τη ζωή μας, τόσο στον κόσμο τούτο όσο και στον επόμενο.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Από το βιβλίο «Πνευματικό Ημερολόγιο, Ο Πρόλογος της Αχρίδος» – Μάιος, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Εκδόσεις ΆΘως

Ιερεμίας
http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Ieremias/Ieremias_kef.19-24.htm#kef.23

ΕΞΟΔΟΣ
http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Exodos/Exodos_kef.5-10.htm#kef.8Ιγνάτιος ο Θεοφόρος _Christ and child St. Ignatios_ Христос и ребенок Св. Игнатий Богоносец 19443Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Αυτό πού ζεις, αυτό και ακτινοβολείς. Ακτινοβολεί ο Χριστός μέσα σου; Αυτό πηγαίνει στο παιδί σου. Εκεί βρίσκεται το μυστικό.

Γι’ αυτό πιο καλά είναι να τα λέει κανείς μυστικά στην καρδιά των άλλων μέσω της μυστικής προσευχής, παρά στ’ αυτί τους.

Άκου να σου πω: να προσεύχεσαι και μετά να μιλάς. Έτσι να κάνεις στα παιδιά σου. Άμα διαρκώς τους δίνεις συμβουλές, θα γίνεις βαρετή. Κι όταν θα μεγαλώσουν, θα αισθάνονται ένα είδος καταπιέσεως. Να προτιμάς λοιπόν την προσευχή. Να τους μιλάς με την προσευχή. Να τα λες στο Θεό κι ο Θεός θα τα λέει μέσα τους. Δηλαδή δεν πρέπει να συμβουλεύεις τα παιδιά σου έτσι, με φωνή πού να την ακούνε τ’ αυτιά τους. Μπορείς να το κάνεις κι αυτό, αλλά προπάντων πρέπει να μιλάς για τα παιδιά σου στο Θεό. Να λες: Κύριε Ιησού Χριστέ, φώτισε τα παιδάκια μου. Εγώ σε Σένανε τα αναθέτω. Εσύ μου τα έδωσες, μα κι εγώ είμαι αδύναμη, δεν μπορώ να τα κατατοπίσω. Γι’ αυτό, Σε παρακαλώ, φώτισέ τα. Κι ο Θεός θα τους μιλάει και θα λένε: “Ωχ, δεν έπρεπε να στενοχωρήσω τη μαμά μ’ αυτό πού έκανα!”. Κι αυτό θα βγαίνει από μέσα τους με τη Χάρη του Θεού».

Ξένη ἡ διὰ Χριστὸν Σαλή_St. Xenia of Petersburg_ Святая Ксения Петербургскаяtumblr_n7vl94XwzG1qmvtcro1_1280Αυτό είναι το τέλειο. Να μιλάει η μητέρα στο Θεό κι ο Θεός να μιλάει στο παιδί. Κάθε φορά πού λέει, για παράδειγμα, «Κύριε, ελέησον το παιδί μου», το παιδί παίρνει ένα αγαθό λογισμό από τον Χριστό. Κι όσο συνεχίζει να προσεύχεται, τόσο περισσότερους αγαθούς λογισμούς παίρνει το παιδί. ‘Αν δεν γίνει έτσι, πες, πες, πες… όλο «άπ’ τ’ αυτί», στο τέλος γίνεται ένα είδος καταπιέσεως. Κι όταν το παιδί μεγαλώσει, αρχίζει πλέον να αντιδράει, δηλαδή να εκδικείται τρόπον τινά τον πατέρα του, τη μητέρα του, που το καταπίεσαν. Ενώ ένα είναι το τέλειο να μιλάει η εν Χριστώ αγάπη και η αγιοσύνη του πατέρα και της μητέρας. Η ακτινοβολία της αγιοσύνης και όχι της ανθρώπινης προσπάθειας κάνει τα παιδιά καλά.

Το φάρμακο και το μεγάλο μυστικό για την πρόοδο των παιδιών είναι η ταπείνωση. Η εμπιστοσύνη στο Θεό δίνει απόλυτη ασφάλεια. Ο Θεός είναι το πάν. Δεν μπορεί κανείς να πει ότι εγώ είμαι το πάν. Αυτό ενισχύει τον εγωισμό. Ο Θεός θέλει να οδηγούμε τα παιδιά στην ταπείνωση.

Η ταπείνωση είναι του Θεού, είναι κάτι το απαραίτητο για την ψυχή του ανθρώπου. Είναι κάτι το οργανικό. Κι όταν λείπει, είναι σαν να λείπει άπ’ τον οργανισμό η καρδιά. Η καρδιά δίνει ζωή στον οργανισμό. Και η ταπείνωση δίνει ζωή στην ψυχή. Με τον εγωισμό ο άνθρωπος είναι πλέον με το μέρος του κακού πνεύματος, δηλαδή αναπτύσσεται με το κακό πνεύμα και όχι με το αγαθό.

Αυτό κατόρθωσε ο διάβολος να κάνει. Έκανε τη γη λαβύρινθο, για να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας. Τι είναι αυτό πού πάθαμε και δεν το καταλάβαμε; Βλέπετε πώς πλανηθήκαμε; Καταντήσαμε τη γη μας και την εποχή μας σωστό ψυχιατρείο! Και δεν καταλαβαίνουμε Τι μας φταίει. Όλοι απορούμε: «Τι γίναμε; Που πάμε; Γιατί τα παιδιά μας πήραν τους δρόμους; Γιατί έφυγαν άπ’ τα σπίτια τους; Γιατί παρατήσανε τη ζωή; Γιατί παρατήσανε τη μόρφωση τους; Γιατί γίνεται αυτό;». Ο διάβολος κατόρθωσε να εξαφανίσει τον εαυτό του και να κάνει τους ανθρώπους να χρησιμοποιούν άλλα ονόματα. Οι γιατροί, οι ψυχολόγοι λένε συχνά, όταν ένας άνθρωπος πάσχει: «Α, νεύρωση έχεις! Ά, άγχος έχεις!» και τα τοιαύτα. Δεν παραδέχονται ότι ο διάβολος υποκινεί και διεγείρει στον άνθρωπο τον εγωισμό. Κι όμως ο διάβολος υπάρχει, είναι το πνεύμα του κακού. ‘Αν πούμε ότι δεν υπάρχει, είναι σαν να αρνούμαστε το Ευαγγέλιο, πού μιλάει γι’ αυτόν. Αυτός είναι ο εχθρός μας, ο πολέμιος μας στη ζωή, ο αντίθετος του Χριστού, και λέγεται Αντίχριστος. Ο Χριστός ήλθε στη γη, για να μας απαλλάξει από το διάβολο και να μας χαρίσει τη σωτηρία.

Το συμπέρασμα πού βγαίνει είναι ότι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να ζουν ταπεινά και απλά και να μη ζητούν τον έπαινο και το «μπράβο». Να τα μάθουμε ότι υπάρχει η ταπείνωση, πού είναι η υγεία της ζωής.

Η νοοτροπία της σημερινής κοινωνίας κάνει κακό στα παιδιά. Έχει άλλη ψυχολογία, άλλη παιδαγωγική, πού απευθύνονται σε παιδιά άθεων. Η νοοτροπία αυτή οδηγεί στην ασυδοσία. Και βλέπετε τα αποτελέσματα στα παιδιά και στους νέους. Φωνάζουν σήμερα οι νέοι. Λένε: «Πρέπει να μας καταλάβετε». Δεν πρέπει όμως να πάμε εμείς σ’ αυτούς. Αντίθετα, θα προσευχόμαστε γι’ αυτούς, θα λέμε το σωστό, θα το ζούμε, θα το κηρύττουμε, αλλά δεν θα προσαρμοστούμε με το πνεύμα τους. Να μη χαλάσουμε το μεγαλείο της Πίστεως μας. Δεν γίνεται, για να τους βοηθήσουμε, ν’ αποκτήσουμε τη δική τους νοοτροπία. Πρέπει να είμαστε αυτοί πού είμαστε και να κηρύττουμε την αλήθεια, το φως.

Από τους Πατέρες θα μάθουν τα παιδιά. Η διδασκαλία των Πατέρων θα μάθει στα παιδιά μας για την εξομολόγηση, για τα πάθη, για τις κακίες, πώς νικούσαν οι Άγιοι τον κακό εαυτό τους. Κι εμείς θα ευχόμαστε ο Θεός να εγκύψει μέσα τους.

Οι γονείς αφήστε τα παιδιά σας, μην τα καταπιέζετε, μην τους κάνετε παρατηρήσεις, δεν είστε οι χωροφύλακες των παιδιών σας.

Συμβουλή σε μητέρα με πολλά παιδιά: Να μην κάνει τίποτε. Να πηγαίνει στο δωμάτιό τους την νύχτα, όταν κοιμούνται, και να προσεύχεται. Αυτό τα επηρεάζει πολύ.Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης_Порфирий Кавсокаливит_St Porphyrios the Kapsokalyvite_ceb9cebfcf83Να εμπνέουμε, όχι να ελέγχουμε. Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/06/15/%CE%B1%CE%BD-%CE%BF-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CF%82-%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%84/

Υπομονή… Να έχετε εμπιστοσύνη στον Θεό. Τότε ξενοιάζετε και γίνεσθε όργανά Του. Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης του Ωρωπού
https://iconandlight.wordpress.com/2015/06/25/%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%AE-%CE%BD%CE%B1-%CE%AD%CF%87%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CE%B5%CE%BC%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B8%CE%B5%CF%8C/

Ωδή θ’
«Φωτίζου, φωτίζου, η νέα Ιερουσαλήμ• η γαρ δόξα Κυρίου επί σε ανέτειλε. Χορευε νυν, και αγάλλου Σιών, συ δε αγνή, τέρπου Θεοτόκε, εν τη εγέρσει του τόκου σου.

Ω θείας, ω φίλης, ω γλυκυτάτης σου φωνής• μεθ’ ημών αψευδώς γαρ, επηγγείλω έσεσθαι, μέχρι τερμάτων αιώνος Χριστέ, ην οι πιστοί, άγκυραν ελπίδος, κατέχοντες αγαλλόμεθα.

Ω Πασχα το μέγα, και ιερώτατον Χριστέ, ω σοφία και Λογε, του Θεού και δύναμις, δίδου ημίν εκτυπώτερον, σου μετασχείν, εν τη Ανεσπέρω ημέρα της βασιλείας σου».

Ήχος δ’. «Ο ένσαρκος άγγελος».

Ως ένσαρκος άγγελος επί της γης αληθώς εβίωσας χάριτι δι’ αρετών λαμπρυνθείς, Πορφύριε όσιε. Άγαλμα της αγνείας, ταπεινώσεως τύπος, μέγας εν διοράσει ανεδείχθης τρισμάκαρ. Ως φίλος δε Χριστού του Θεού πάντας βοήθησον.

Ήχος πλ. δ’. «Τί υμάς καλέσωμεν, άγιοι».

Τί σε ονομάσωμεν, Άγιε; Της Ευβοίας θείον γόνον; Αθηνών τον ασκητήν; Των αββάδων της ερήμου εν τω κόσμω μιμητήν; Της Πάτμου Ιωάννην θείον δεύτερον; Ελλάδος Εκκλησίας το αγλάϊσμα; Των προφητών ισοστάσιον ή επί γης θείον άγγελον; Ικέτευε, του σωθήναι τας ψυχάς ημών.

01 المسيح قام لحن مطوّل – Christ Is Risen


When the heart in man is correct, it burns from the word of the Lord and it melts from pleasure and expands with love. Our aim must be to become holy. Saint Nikolai Velimirovič – Saint Porphyrios the Kapsokalyvite

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_19_8bit_PE-IC13-DS2-Q3Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

HOMILY
About the power of the Lord’s word
by Saint Nikolai Velimirovič

“Is not My word like the fire, says the Lord, like a hammer shattering rocks “ (Jeremiah 23:29).

Yes Lord, Your word is indeed like fire; like fire which warms the righteous and burns the unrighteous. And, indeed, Your word is like a hammer; a hammer which softens the stony hardness of the heart of a penitent and pulverizes the hearts of the unrepentant sinners into dust.

“Did not our heart burn within us while He talked with us” (St. Luke 24:32), the apostles asked after talking with the resurrected Lord? When the heart in man is correct, it burns from the word of the Lord and it melts from pleasure and expands with love. But, when the heart in man is not correct and hardened by sin, then the heart bakes from the word of the Lord and becomes even harder. “And pharaoh’s heart was hardened” (Exodus 8:19).

In vain do sinners fortify themselves in the fortresses of stone, in their fortresses of iron, in their fortresses of silver and gold and reject the armor of God’s justice. As a powerful and irresistible hammer, such is the word of the Lord when He pronounces judgment upon these fortresses of stone in which sinners fortify themselves.

In vain does the unbeliever fortify his house with impregnable stones and the statesman fortifies the State, hardened with the wisdom of the world, and not hoping in the Living God. The word of the Lord comes down like a hammer upon all that was built apart from God or against God; as a powerful and irresistible hammer.

O brethren, let us not trust in our creations of stone, neither of marble nor of gold or of silver stones nor of the godless stones of our individual thoughts. All of these are weaker before the power of God than dust before the power of the wind.

O Lord Almighty, help us to receive Your word and, that on Your word, we may build our entire life both in this world and in the next world.
To You be glory and thanks always. Amen.
(*) The Egyptians almost deified St. Jeremiah. That is why they buried him as a king. Even after his death, they considered him a miracle-worker. They removed dust from his tomb as a cure against snake bites. Even today, many Christians invoke Jeremiah against serpents.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič for 
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2010/01/prologue-may-1-may-14.html

Prophet Jeremiah
https://www.ellopos.net/elpenor/greek-texts/septuagint/chapter.asp?book=44&page=23

Book of Exodus
https://www.ellopos.net/elpenor/greek-texts/septuagint/chapter.asp?book=2&page=8Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης_Порфирий Кавсокаливит_St Porphyrios the Kapsokalyvite_ceb9cebfcf83Saint Porphyrios the Kapsokalyvite

Love, worship of and craving for God, the union with Christ and with the Church is Paradise on earth.

We must become filled, replete with the Holy Spirit. This is where the essence of spiritual life lies. This is an art––the art of arts. Let us open our arms and throw ourselves into Christ’s embrace.

Pray to God with love and yearning. And when you repeat the prayer, “Lord Jesus Christ, have mercy on me.” Say it slowly, humbly, gently and with divine love. Pronounce the name of Christ with sweetness. Say the words one at a time: “Lord…Jesus…Christ…have mercy on me,” smoothly, tenderly, affectionally, silently, secretly, mystically, but with exaltation, with longing, with passion, without tension, force of unbecoming emphasis, without compulsion and pressure. In the way a mother speaks to the child she lovesL “my little boy…me darling girl…my little Johnny…my sweet Mary!”

We shouldn’t continue relentlessly in order to acquire what we want; rather we should leave all things to the will of God. What happens when we peruse what we want? These always increase and we are never satisfied with what we have. The more we chase after these wants the more elusive they become. If we pray for good grades next we will ask for a good job. Then it will be for a better job and so forth.
What should we ask for in our prayer?

In our prayer we should ask only for the salvation of our soul…. The secret is to ask for your union with Christ with utter selflessness, without saying “give me this” or “give me that.”… We should ask for the will of God to be done.
The enemy is our egoism.

Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης_ Порфирий (Баирактарис )Кавсокаливит_ St Porphyrios (Bairaktaris) the Kapsokalyvite-ΠΟΡΦOnly a person who has humility receives these gifts from God; he attributes them to God and he uses them for His glory. The good, humble, devout man who loves God, deluded or led astray. He feels in his heart that he is truly unworthy, and that all those things are given to him so that he may become good, and for that reason he makes his ascetic struggle.
Our aim must be to become holy and God may then grant us additional powers. Grace does not come to those who are ego-centered. It comes only to those who are humble, selfless, and love God above all else.

To benefit others you must live in the love of God, otherwise you are unable to do good to your fellowman. You mustn’t pressurize the other person. His time will come, as long as you pray for him. With silence, tolerance and above all by prayer we benefit others in a mystical way.

Seeking Christ is the highest of goals in our Orthodox faith. There is nothing higher. ,“He is the summit of desire.The more you give yourself to the love of Christ, the more you want to give yourself. We must love Him with all our soul, heart, strength, power and mind. We must plug our heart into His love and be united with Him. As we pursue the Way of Love we come to a point where we are united with Christ. It is at this point that satiety ceases. This is called theosis. We find ourselves in union with God and bathed in His light. We know then that nothing will ever again separate us.

Troparion. Tone 5.

Christ has risen from the dead, by death he has trampled on death, and to those in the graves given life.

Megalynarion: The Angel cried to her that is full of grace: Pure Virgin, rejoice! And again I say: Rejoice! For your Son has risen from the tomb on the third day.

O divine! O beloved! O sweetest voice! You have truly promised that you will be with us unto the end of time, O Christ. And we the faithful rejoice, having this as an anchor of hope.

Megalynarion: Rejoice, O Virgin, rejoice! Rejoice, Blessed One! Rejoice, Glorified One. your Son has risen from his three days in the tomb.

O great and most sacred Pascha, Christ! O Wisdom and Word and Power of God! Grant that we may partake of you fully in the day that has no evening of your Kingdom.

Kontakion St. Porphyrios the Kapsokalyvite in the Plagal of the Fourth Tone.

The most-holy temple of the Comforter,
And the beloved of the All-Pure Theotokos,
Let us praise Porphyrios from our heart,
For he loves and heals all, and protects,
And intercedes, that we be granted theosis.
Therefore, we cry out:
Hail, O Father Porphyrios.


Άς αναφωνήσουμε και εμείς, εξ όλης της καρδιάς μας, ο Κύριός μου και ο Θεός μου! Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Μυροφόρες_ Myrrhbearers_ Жёны-мироносицы_5Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
Христос Воскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Ομιλία
Για την δοκιμασία του Θωμά.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«ο Κύριός μου και ο Θεός μου» (Ιω. 20,28)

Όταν ο απόστολος Παύλος ψηλάφισε τις πληγές του Κυρίου Ιησού Χριστού, ανέκραξε ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Μυροφόρες_Myrrhbearers_Жёны-мироносицы_μη μου απτου_Icon_of_Noli_me_tangere-Не прикасайся ко МнеAN00453550_001_lΌταν η Μαρία η Μαγδαληνή, άκουσε τη, φωνή του Ανάστατος, αναφώνησε: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Όταν ο Σαούλ είδε το φως και άκουσε τα Λόγια του Ανάστατος ομολόγησε: : ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Όταν οι ειδωλολάτρες παρατηρούσαν έκπληκτοι πόσοι αναρίθμητοι μάρτυρες υπέμεναν ευχαρίστως τούς πόνους και τους ρωτούσαν ποιος ήταν ο Χριστός, όλοι τους απαντούσαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Όταν οι είρωνες ειρωνεύονταν τις στρατιές των ασκητών και τους ρωτούσαν ποιος ήταν Αυτός για τον οποίον αναλάμβαναν το βαρύ φορτίο των ασκητικών μόχθων, όλοι είχαν μία απάντηση: ο Κύριός μου και ο Θεός μου! 
Όταν οι χλευαστές χλεύαζαν τις παρθένους πού είχαν δώσει υπόσχεση να τηρήσουν την παρθενία τους και τις ρωτούσαν ποιος ήταν Αυτός για τον οποίον απαρνήθηκαν τον γάμο, όλες είχαν μία απάντηση: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Όταν οι φιλάργυροι, κατάπληκτοι, ρωτούσαν τούς πλουσίους ποιος ήταν Αυτός χάριν του οποίου είχαν μοιράσει τον πλούτο τους και έγιναν επαίτες, όλοι τους είχαν μία απάντηση: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Κάποιοι Τον είδαν και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου !
Κάποιοι Τον άκουσαν μόνον και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Κάποιοι Τον ένιωσαν μόνον και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Κάποιοι Τον διέκριναν πίσω από τα γεγονότα και τις τύχες των ανθρώπων και είπαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Κάποιοι αισθάνθηκαν την παρουσία Του στις ζωές τους και αναφώνησαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Κάποιοι Τον αναγνώρισαν με κάποιο σημείο πού είδαν στον εαυτό τους ή σε άλλον και ανέκραξαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Τέλος, κάποιοι άκουσαν απλώς γι’ Αυτόν από άλλους και όμως πίστεψαν και το διαλάλησαν: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!
Πραγματικά, αυτοί οι τελευταίοι είναι οι πιο μακάριοι!
Άς αναφωνήσουμε και εμείς, εξ όλης της καρδιάς μας, ανεξαρτήτως εάν και πόσο Τον έχουμε αναγνωρίσει ή γνωρίσει στη ζωή μας: ο Κύριός μου και ο Θεός μου!

Ότι Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Από το βιβλίο «Πνευματικό Ημερολόγιο, Ο Πρόλογος της Αχρίδος» – Απρίλιος Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Εκδόσεις ΆΘως

***

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πρώτα έρχεται η αγάπη προς τον εαυτό μας, κατόπιν η αγάπη προς τους φίλους μας, μετά η αγάπη προς τους εχθρούς μας και, τέλος, η αγάπη προς τον Θεό. Ο Χριστός την αγάπη προς τον εαυτό μας την πήρε για μέτρο της αγάπης μας για τους ανθρώπους και για τον Θεό. “Όπως αγαπάς τον εαυτό σου”, λέει ο Χριστός, “να αγαπάς και τον πλησίον”.

Μυροφόρες_ Myrrhbearers_ Жёны-мироносицы_8c0611877cc63182ccfΌμως, θα έρθει μια καλύτερη εποχή, κατά την οποία οι άνθρωποι θα αγαπιούνται περισσότερο με το πνεύμα και την αλήθεια, και λόγω του πνεύματος και της αλήθειας, και θα έχουν αληθινή αγάπη τόση όση είναι σήμερα η ψευδής αγάπη.

Θα έρθει εποχή κατά την οποία ο φίλος για τον φίλο θα είναι ιερέας και εξομολόγος, και όχι συνεργάτης στην συγκέντρωση πλούτου και την απόλαυση αυτού του κόσμου.

Θα έρθει εποχή κατά την οποία ο φίλος θα είναι για τον φίλο παρηγορητής και γιατρός, και όχι αποπλανητής και εξολοθρευτής της ψυχής.

Όταν έρθει αυτή η εποχή, τότε θα αρχίσει η αγάπη ανάμεσα στους ανθρώπους. Μα όσο μακριά και αν είναι αυτή η εποχή, βρίσκεται καθ΄οδόν και θα έρθει.

Η αγάπη με την οποία σήμερα οι άνθρωποι αγαπιούνται οδηγεί στην αυτοκτονία. Αλλά όταν έρθει εκείνη η εποχή θα φέρει μαζί της και την αγάπη η οποία θα καθοδηγεί προς τη ζωή.

Ακόμα δεν ήρθε η εποχή της αγάπης προς τους εχθρούς, αφού ακόμα δεν πληρούμε την εντολή για την αγάπη προς τους φίλους.

Αλλά θα εκπληρωθεί και η μια και η άλλη εντολή, γιατί δεν προέρχονται από τον άνθρωπο αλλά από τον Θεό. Και η θεϊκή εντολή δεν μπορεί να μείνει ανεκπλήρωτη. Δεν μπορώ, εγώ, αδελφοί μου, να σας παρακινήσω με τους αδύναμους λόγους μου, ώστε να εκπληρώσετε τις θεϊκές εντολές περί αγάπης. Όμως, θα σας κινήσει σε αυτό ο Θεός, ο οποίος κινεί τους ήλιους. Δεν μπορώ να σας δώσω ούτε τη δύναμη για τη γνώση ούτε τη δύναμη για το σεβασμό ούτε τη δύναμη για τη θυσία. Αυτή η δύναμη θα σας τη δώσει Εκείνος που έχει την παντοδυναμία στα χέρια Του και που κινεί τα σύννεφα με τις σκέψεις. Ο λόγος περί Θεού θα καταστεφόταν αν εξαρτιόταν από τους λόγους μου και από τις δικές σας συνήθειες. Αλλά ο λόγος περί Θεού, ανεξάρτητα απ΄ όλους εμάς θα πετύχει και θα νικήσει. Εκείνος του οποίου τα χρόνια δεν έχουν αριθμό και η οντότητά του δεν έχει τέλος δεν μπορεί να αφήσει το επίγειο σπίτι του στις διαθέσεις μας, στα αδύναμα δημιουργήματά του, των οποίων η αρχή και το τέλος σχεδόν συναντιούνται σ΄ένα σημείο και των οποίων η οντότητα είναι μια κουκκίδα. Δεν είναι ο άνθρωπος αλλά ο Θεός φερέγγυος και πιστός εγγυητής της βασιλείας της αγάπης στη γη. Ο Θεός μας είναι εγγυητής ότι ο ήλιος δε θα σβήσει πριν να δει τα τέκνα Του επί της γης να μοιάζουν στον επουράνιο Πατέρα τους. Κοίτα, σε λίγο καιρό θα σβήσει για μας ο ήλιος: Σκεπασμένοι από το μαύρο πέπλο του θανάτου, θα μείνουμε κρυμμένοι από τον ήλιο. Αλλά γιατί να μη μας δει ο ήλιος, όσο ζούμε, σαν τέκνα που μοιάζουν στον επουράνιο Πατέρα τους; Ας υποσχεθούμε ότι θα δώσουμε τέτοια ευχαρίστηση στον ήλιο και πόσο μεγαλύτερη ευχαρίστηση σ΄εμάς και τους φίλους μας! Ας είναι αρωγός μας σ΄αυτό ο επουράνιος Πατέρας μας, και τώρα και στους αιώνες. (Απόσπασμα από το βιβλίο “Αργά βαδίζει ο Χριστός”, Εκδόσεις “Εν Πλω”)

Αυτοί είναι αποκαλυπτικοί καιροί. Ο κόσμος βρίσκεται βυθισμένος στον ύπνο της αμαρτίας. Κι ο Θεός τον ξυπνάει με πολέμους, επιδημίες, πυρκαγιές, καταιγίδες, σεισμούς… Άγιος Ιωάννης της Σύχλας – Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/09/21/%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%af-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%af-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%bf%ce%af-%ce%bf-%ce%ba%cf%8c/