iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Κυριακή του Θωμά, Αποκτήστε σοφία από τις μέλισσες. Ας κάνουμε ό,τι είναι αναγκαίο για ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας, έτσι που οι άνθρωποι που μας συναντούν, θα λένε: Δεν έχουμε ξανασυναντήσει τέτοιους ανθρώπους… π. Αντώνιος Bloom του Sourozh – Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Θωμάς ο Απόστολος, The Apostle Saint Thomas, Святой апостол Фома -ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ-ΤΟΥ-ΘΩΜΑ_2m-tirea-afteia-alba-fresca-2010-naos-absida-nord-03-Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Κυριακή του Θωμά ή Κυριακή του Αντίπασχα

Η Κυριακή του Θωμά
π. Αντώνιος Bloom του Sourozh
April 30,1995

Σήμερα τιμάμε τον Απόστολο Θωμά. Πολλοί συχνά τον θυμόμαστε μοναχά σαν τον άπιστο Θωμά• στην πραγματικότητα είναι εκείνος που αμφέβαλλε για τα νέα που του μετέφεραν οι υπόλοιποι Απόστολοι όταν του είπαν : Ο Χριστός αναστήθηκε! Τον είδαμε ζωντανό!

Αλλά δεν είναι εκείνος που αμφέβαλλε σ’ όλη τη ζωή του ή που παρέμεινε άπιστος στο μυστήριο της Θεϊκής αποκάλυψης του Κυρίου. Πρέπει να θυμηθούμε ότι όταν οι Απόστολοι και ο Κύριος έμαθαν ότι αρρώστησε ο Λάζαρος, ο Κύριος τους είπε: Ας επιστρέψουμε στα Ιεροσόλυμα. Στα λόγια του Κυρίου οι άλλοι Απόστολοι απάντησαν: Αλλά οι Ιουδαίοι θέλουν να σε σκοτώσουν εκεί, γιατί θα πρέπει να επιστρέψουμε; Μονάχα ο Απόστολος Θωμάς απάντησε: Ας Τον ακολουθήσουμε και ας πεθάνουμε μαζί μ’ Εκείνον. Ήταν προετοιμασμένος όχι μόνο να είναι στα λόγια μαθητής Του, όχι μόνο να Τον ακολουθήσει όπως ένας μαθητής ακολουθεί τον δάσκαλό του, αλλά να πεθάνει μαζί Του, όπως ένας άνθρωπος που αποφασίζει να πεθάνει με τον φίλο του και εάν χρειαστεί χάριν του φίλου του. Ας θυμηθούμε λοιπόν το μεγαλείο της ψυχής του, την πίστη και την ακεραιότητα του χαρακτήρα του.

Θωμάς ο Απόστολος, The Apostle Saint Thomas, Святой апостол Фомаih4515Τι συνέβη όμως όταν μετά την Ανάσταση του Χριστού οι Απόστολοι ανήγγειλαν σ’ αυτόν που μονάχα αυτός δεν είχε δει τον Κύριο, ότι αντίκρισαν πραγματικά τον αναστάντα Χριστό; Γιατί δεν πίστεψε τα λόγια τους; Γιατί αμφέβαλλε; Γιατί είπε ότι χρειαζόταν αποδείξεις, απτές αποδείξεις; Επειδή όταν τους αντίκρισε τους είδε χαρούμενους με ο,τι είδαν, ήταν χαρούμενοι που ο Χριστός δεν ήταν πιά νεκρός, που ήταν ζωντανός, χαρούμενοι για την νίκη που είχε κερδηθεί. Και όμως παρατηρώντας τους δεν είδε σε αυτούς καμία αλλαγή. Ήταν οι ίδιοι, μόνο που ήταν γεμάτοι από χαρά αντί για φόβο. Και ο Θωμάς τους είπε : Μόνο εάν Τον δω, μόνο εάν γίνω μάρτυρας της Αναστάσεως θα μπορέσω να πιστέψω.
Δεν είναι το ίδιο που μπορεί να μας πεί κάποιος που μας συναντά;

Πριν λίγες ημέρες ομολογήσαμε με πάθος, με ειλικρίνεια και με πίστη την Ανάσταση του Κυρίου και το πιστεύουμε με όλο μας το είναι• και όμως, όταν μας συναντούν οι άνθρωποι στο σπίτι, στον δρόμο, στον χώρο της εργασίας μας, μας βλέπουν και αναρωτιούνται: Ποιοί είναι αυτοί οι άνθρωποι, τι τους συνέβη;

Οι Απόστολοι είχαν δεί τον αναστάντα Κύριο, αλλά η Ανάσταση δεν ήτανε γι’ αυτούς βίωμα, δεν σήμαινε γι’ αυτούς το πέρασμα από τον θάνατο στην αιώνια ζωή. Το ίδιο συμβαίνει και σε μας• εάν εξαιρέσουμε τους αγίους, που όταν τους συναντάει κάποιος αντιλαμβάνεται ότι το μήνυμα που φέρουν είναι αληθινό.

Τι υπάρχει στο δικό μας μήνυμα που δεν ακούγεται; Επειδή μιλάμε αλλά δεν είμαστε αυτό που πρέπει να είμαστε. Θα έπρεπε να διαφέρουμε τόσο από τους ανθρώπους που δεν έχουν νοιώσει την εμπειρία του ζωντανού, αναστημένου Χριστού, που μοιράστηκε με μας τη ζωή Του, που μας έστειλε το Άγιο Πνεύμα, όπως, σύμφωνα με τα λόγια του C. S. Lewis, διαφέρει ένα άγαλμα από έναν άνθρωπο. Ένα άγαλμα μπορεί να είναι μεγαλοπρεπές, λαμπρό, αλλά είναι πέτρα. Ένας άνθρωπος μπορεί να μας συγκινεί λιγότερο εξωτερικά, είναι όμως ζωντανός, είναι μία μαρτυρία ζωής.

Ας εξετάσουμε τους εαυτούς μας και ας αναρωτηθούμε σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε, γιατί οι άνθρωποι που συναντάμε δεν καταλαβαίνουν ότι αποτελούμε μέλη του σώματος του αναστημένου Κυρίου και ναοί του Αγίου Πνεύματος; Γιατί;

Ο καθένας μας έχει να δώσει τη δική του απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση. Ο καθένας από εμάς ας εξετάσει τον εαυτό του και ας ετοιμαστεί να απαντήσει με βαθειά συνείδηση, ας κάνουμε ο,τι είναι αναγκαίο για ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας, έτσι που οι άνθρωποι που μας συναντούν, όταν θα μας βλέπουν, θα λένε: Δεν έχουμε ξανασυναντήσει τέτοιους ανθρώπους, έχουν κάτι που δεν το έχουμε δεί σε κανέναν άλλον. Τι είναι αυτό; Και θα μπορέσουμε να τους απαντήσουμε ότι είμαστε φορείς της ζωής του Χριστού. Είμαστε μέλη του σώματός Του. Μέσα από εμάς ενεργεί η ζωή του Αγίου Πνεύματος. Είμαστε ναός Του. Αμήν.
Απόδοση Κειμένου: http://www.agiazoni.gr/article.php?id=80991653078852210378
http://www.mitras.ru/eng/eng_65.htm

***

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Το σημερινό ευαγγέλιο μας προσφέρει μιά μεγαλειώδη απόδειξη της Ανάστασης του Χριστού. Μιά απόδειξη πού πιστοποιείται με την πίστη του αποστόλου Θωμά, αλλά και με την πίστη χιλιάδων άλλων χριστιανών από την αρχή της ιστορίας της σωτηρίας ίσαμε σήμερα.«Ούσης ούν οψίας τη ημέρα εκείνη τη μιά των σαββάτων, καί των θυρών κεκλεισμένων όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον των Ιουδαίων, ήλθεν ο Ιησούς και έστη εις το μέσον, και λέγει αυτοίς ειρήνη υμίν. (Ιωάν. κ19)….

Θωμάς ο Απόστολος, The Apostle Saint Thomas, Святой апостол Фома -ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ-_07.03.31.7584Το βαθύτερο νόημα της σημερινής ευαγγελικής περικοπής έχει σχέση με το εσωτερικό δράμα της ψυχής του ανθρώπου. Όποιος θέλει να εμφανιστεί ο αναστημένος Κύριος μέσα του, με τη βοήθεια τού Αγίου Πνεύματος, πρέπει να κλειδαμπαρώσει την πόρτα της ψυχής του, να την προστατέψει από την εισβολή του εξωτερικού, του φυσικού κόσμου. Όπως γράφει ο άγιος Θεόληπτος στη Φιλοκαλία: «Αποκτήστε σοφία από τις μέλισσες. Με το που θα δουν σμήνος από σφήκες να πετούν γύρω τους, μένουν μέσα στην κυψέλη κι έτσι διαφεύγουν τον κίνδυνο από τις επιθέσεις τους». Με τον ίδιο τρόπο οι απόστολοι προστατεύτηκαν από τους αιμοδιψείς και υλιστές Ιουδαίους.

Οι Ιουδαίοι αντιπροσωπεύουν κατά κάποιο τρόπο τον υλισμό και τον αισθησιασμό. Σε ψυχή όμως που διαφυλάσσεται με ζήλο και κλειδαμπαρώνεται, ο Κύριος θα εμφανιστεί εν δόξη. Ο δοξασμένος Νυμφίος θ’ αποκαλυφτεί τότε στη συνετή νύμφη.

Όταν εμφανίζεται ο Κύριος, ο φόβος του κόσμου εξαφανίζεται κι η ψυχή ειρηνεύει. Κι όχι μόνο ειρηνεύει. Ο Κύριος φέρνει πάντα μαζί Του πολλά και διάφορα δώρα, όπως χαρά, δύναμη και θάρρος. Εδραιώνει την πίστη, ενισχύει τη ζωή.

Όταν ο Κύριος εμφανίζεται και μας παρέχει όλ’ αυτά τα πολύτιμα δώρα, κάποια αμφιβολία εξακολουθεί ακόμα να κρύβεται σε κάποια γωνιά της ψυχής μας.

Η γωνιά αυτή αντιπροσωπεύει το δύσπιστο Θωμά. Για να φωτιστεί και να θερμανθεί κι η γωνιά αυτή με τη χάρη του Κυρίου, πρέπει να επιμείνουμε στην προσευχή και να περιμένουμε με μεγάλη υπομονή. Πρέπει να μένουμε κλειδαμπαρωμένοι, προστατευμένοι από τον έξω κόσμο, από τις σωματικές επιθυμίες και ορμές.

Τότε ο Κύριος πού αγαπά το ανθρώπινο γένος θα μας συμπονέσει και θα εισακούσει τις προσευχές μας. Θα εμφανιστεί ξανά και με τη φιλεύσπλαχνη παρουσία Του θα φωτίσει και την τελευταία σκοτεινή γωνιά της ψυχής μας. Τότε και  μόνο τότε θα μπορέσουμε να πούμε πώς είμαστε ζωντανές ψυχές και υιοί Θεού κατά χάρη. Κι όλ’ αυτά με τη χάρη του Κυρίου και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, στον Οποίο πρέπει η τιμή και η προσκύνηση, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. Από το βιβλίο: Αναστάσεως Ημέρα,Αθήναι 2011, μετάφρ. Π. Μπότση, σελ. 33 εξ.

Φίλε άγιε Θωμά έμπνευσε όσους δειλιάζουν. Πίστη και απιστία, μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2017/04/24/%CF%86%CE%AF%CE%BB%CE%B5-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%B5-%CE%B8%CF%89%CE%BC%CE%AC-%CE%AD%CE%BC%CF%80%CE%BD%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B5-%CF%8C%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%AC%CE%B6/

π. Σεραφείμ Ρόουζ, ένας Εραστής της Αληθείας. Η αλήθεια αξίζει ν’ αγαπιέται με όλη μας την καρδιά και με όλο μας το είναι.
https://iconandlight.wordpress.com/2019/09/01/%cf%80-%cf%83%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%b5%ce%af%ce%bc-%cf%81%cf%8c%ce%bf%cf%85%ce%b6-%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%82-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b1%ce%bb%ce%b7%ce%b8%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82/

Απολυτίκιον  Ήχος βαρύς, (γ’)

Εσφραγισμένου του μνήματος η ζωή εκ τάφου ανέτειλας Χριστέ ο Θεός, και των θυρών κεκλεισμένων, τοις Μαθηταίς επέστης η πάντων ανάστασις, πνεύμα ευθές δι’ αυτών εγκαινίζων ημίν, κατά το μέγα σου έλεος.

Η Υπακοή της Εορτής
Ήχος πλ. β’
Ως εν μέσω των μαθητών σου παρεγένου Σωτήρ, την ειρήνην διδούς αυτοίς, ελθέ και μεθ’ ημών, και σώσον ημάς.

Στιχηρά Ιδιόμελα
Ήχος α’
Ποίημα Ιωάννου Μοναχού

Των θυρών κεκλεισμένων των Μαθητών συνηθροισμένων, εισήλθες άφνω παντοδύναμε, Ιησού, ο Θεός ημών, και στας εν μέσω αυτών, ειρήνην δούς, επλήρωσας αγίου Πνεύματος, προσμένειν τε προσέταξας, και μηδαμού χωρίζεσθαι από Ιερουσαλήμ, έως ου ενδύσωνται την εξ ύψους δύναμιν· διό βοώμέν σοι· ο φωτισμός, και η ανάστασις, και η ειρήνη ημών, δόξα σοι.

Ήχος α’

Μεθ’ ημέρας οκτώ, της Εγέρσεώς σου Κύριε, ώφθης τοις Μαθηταίς σου εν τόπω ου ήσαν συνηγμένοι, και φωνήσας αυτοίς· Ειρήνη υμίν, τω απιστούντι Μαθητή τας χείρας υπέδειξας, και την άχραντον πλευράν, ο δε πεισθείς εβόα σοι· ο Κύριός μου και ο Θεός μου, δόξα σοι.

Εις τον Στίχον, Στιχηρά Ιδιόμελα
Ήχος δ’
Στιχ. Ότι ενίσχυσε τους μοχλούς των πυλών σου.

Ω του παραδόξου θαύματος! Ιωάννης στήθει του Λόγου ανέπεσε, Θωμάς δε την πλευράν προσψηλαφήσαι κατηξιώθη· αλλ’ ο μεν, εκείθεν φρικτώς θεολογίας βυθόν ανέλκει, την οικονομίαν, ο δε, ηξίωται μυσταγωγήσαι ημάς· παρίστησι γαρ τας αποδείξεις τρανώς της Εγέρσεως αυτού, εκβοών· ο Κύριός μου και ο Θεός μου, δόξα σοι.

Христос Воскресе, Радост донесе!
Људи ликујте народи чујте: ХРИСТОС ВАСКРСЕ!!!
Св. Николай Велимирович


St. Thomas Sunday, Let us, do what is necessary to change our lives in such away that people meeting us may look at us and say: Such people we have never seen. Anthony (Bloom) of Sourozh

Θωμάς ο Απόστολος, The Apostle Saint Thomas, Святой апостол Фома -ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ-ΤΟΥ-ΘΩΜΑ_2m-tirea-afteia-alba-fresca-2010-naos-absida-nord-03-Beloved Brothers and Sisters in Christ,

Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Second Sunday of Pascha: St. Thomas or Antipascha

St. Thomas Sunday
Metropolitan Anthony of Sourozh
April 30,1995

Today we are keeping the day of St Thomas the Apostle. Too often we remember him only as a doubter; indeed he is the one who questioned the message which the other Apostles brought to him when they said: Christ is risen! We have seen Him alive!

But he is not one who doubted throughout his life or who remained unfaithful to the fullness of the divine revelation of Christ. We must remember that when the Apostles and the Lord heard of the illness of Lazarus, Christ said to them: Let us return to Jerusalem. To which the others said: But the Jews wanted to kill you there. Why should we return? Only Thomas the Apostle answered: Let us go with Him and die with Him. He was prepared not only to be His disciple in words, not only to follow Him as one follows a teacher, but to die with Him as one dies with a friend and, if necessary, for a friend. So, let us remember his greatness, his faithfulness, his wholeness.

But what happened then when after the Resurrection of Christ, the Apostles said to the one who had not seen Christ risen, that they had actually seen the risen Christ? Why did he not accept their message? Why did he doubt? Why did he say that he must have proofs, material proofs? Because when he looked at them, he saw them rejoicing in what they had seen, rejoicing that Christ was not dead, rejoicing that Christ was alive, rejoicing that victory had been won. Yet, when he looked at them he saw no difference in them.. These were the same men, only full of joy instead of fear. And Thomas said: Unless I see, unless I probe the Resurrection, I cannot believe you.

Is it not the same thing that anyone can say to us who meets us?

Θωμάς ο Απόστολος, The Apostle Saint Thomas, Святой апостол Фома -ΨΗΛΑΦΗΣΙΣ-ΤΟΥ-ΘΩΜΑ_213_1334450401We proclaimed the Resurrection of Christ, passionately, sincerely, truthfully, a few days ago. We believe in it with all our being; and yet, when people meet us in our homes, in the street, in our place of work, anywhere, do they look at us and say: Who are these people? What has happened to them?

The Apostles had seen Christ risen, but the Resurrection had not become part of their own experience. They had not come out of death into eternal life. So it is also with us; except with the saints, when they see them, they know that their message is true.

What is it in our message that is not heard? Because we speak, but are not. We should be so different from people who have no experience of the living Christ, risen, who has shared His life with us, who sent the Holy Spirit to us as, in the words of C.S. Lewis, a living person is different from a statue. A statue may be beautiful, magnificent, glorious, but it is stone. A human being can be much less moving in his outer presence, yet he is alive, he is a testimony of life.

So let us examine ourselves. Let us ask ourselves where we are. Why is it that people who meet us never notice that we are limbs of the risen Christ, temples of the Holy Spirit? Why?

Each of us has got to give his own reply to this question. Let us, each of us, examine ourselves and be ready to answer before our own conscience and do what is necessary to change our lives in such away that people meeting us may look at us and say: Such people we have never seen. There is something about them that we have never seen in anyone. What is it? And we could answer: It is the life of Christ abroad in us. We are His limbs. This is the life of the Spirit in us. We are His temple. Amen.

http://www.mitras.ru/eng/eng_65.htm

First Sunday After Easter, The joyful Easter light must become the gentle, life-giving, unwavering, constant light of Godhead, which enlightens our minds, illumines our hearts.. Anthony (Bloom) of Sourozh
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/04/28500/

Hypakoi, Tone VI:

As Thou camest amongst Thy disciples, O Savior, * and gavest them peace, ** so also come amongst us and save us.

Stichera.Tone I:
Verse: Bring my soul out of prison * that I may confess Thy name.

While the disciples were gathered, * and the doors were shut, * Thou didst enter of a sudden, O Almighty Jesus, our God. * And standing in their midst, Thou didst grant them peace, * and didst fill them with the Holy Spirit. * Thou didst command them to tarry, and in no wise depart from Jerusalem * until they be vested with power from on high. * Wherefore, we cry to Thee: ** O our Enlightenment and Resurrection and Peace, glory be to Thee.

Tone II:
Verse: For He hath made His mercy to prevail over us, * and the truth of the Lord abideth forever.

Jesus came unto the disciples while the doors were shut, * and granted them peace and fearlessness. * Whereupon He saith unto Thomas: * Why believest thou not that I have arisen from the dead? * Bring hither thy hand and place it in My side, and see; * because thou hast disbelieved, all have learned of My Passion and Resurrection, * and they shall all cry out with thee: ** O my Lord and my God, glory be to Thee.

Tone I:Verse: From the morning watch until night, from the morning watch * let Israel hope in the Lord.

As the disciples were in doubt, * the Savior came on the eighth day to where they were gathered * and having granted them peace, He cried unto Thomas saying: * Come, O Apostle, and feel the palms in which they fastened the nails. * O the good unbelief of Thomas, * which hath led the hearts of the faithful to knowledge! * Hence, he cried out with fear: ** O my Lord and my God, glory be to Thee.

Aposticha from the Pentecostarion, Tone IV
Verse 2: For He hath strengthened the bars of thy gates, * He hath blessed thy sons within thee.

O strange wonder! * John leaned on the bosom of the Word, and Thomas was deemed worthy to feel His side. * The first, in a dread manner, drew therefrom a depth of theology, even God’s condescension; * and Thomas was deemed worthy to teach us the mystery; * for he openly presented the proofs of His arising, as he cried out: ** O my Lord and my God, glory be to Thee.

Through the prayers of Your Holy Apostle Thomas, O Lord Jesus Christ
our God, have mercy on us and save us.
Amen.

Христос Воскресе, Радост донесе!
Људи ликујте народи чујте: ХРИСТОС ВАСКРСЕ!!!
Св. Николай Велимирович

 


Ο Μάρκος ο Ευαγγελιστής πέταξε στην Αίγυπτο, σαν μέλισσα μελιτοφόρος και η Αίγυπτος γεύτηκε το γλυκό μέλι του Χριστού. Αγίου Νικολάου Αχρίδας

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.bΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Αγία μάρτυς Νίκη, η δια του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εις Χριστόν πιστευσασα
Μάρκος ο Απόστολος και Ευαγγελιστής, απ’ τους 70 Αποστόλους, 1ος Επίσκοπος Αλεξανδρείας Αιγύπτου
Αννιανός, 2ος Επίσκοπος Αλεξανδρείας
8 αναχωρητές οσιομάρτυρες
Κοίμηση του οσίου Γέροντος Γεωργίου Μπασιλάντζε από το Κουτάισι Γεωργίας (2013)

Εορτάζει στις 25 Απριλίου

Στιχος
Νίκης βραβεία τη τετμημένη Νίκη,
Νίκης βραβεύς δίδωσιν, ως νικηφόρω.

Η Αγία Μάρτυς Νίκη πίστεψε στον Χριστό διά των θαυμάτων που συνέβησαν κατά το μαρτύριο του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, επί Διοκλητιανού (284 – 305) και υπέστη τον διά ξίφους μαρτυρικό θάνατο, το έτος 303.

ΥΜΝΟΣ
Στον άγιο Απόστολο και Ευαγγελιστή Μάρκο.
Αγίου Νικολάου Αχρίδας

Πτερωθείς τω Πνεύματι,
ο Μάρκος ο Ευαγγελιστής πέταξε στην Αίγυπτο,
σαν μέλισσα μελιτοφόρος και η Αίγυπτος γεύτηκε το γλυκό μέλι του Χριστού,
τη γλυκύτητα της ‘ζώσης γνώσεως.

Οι άνθρωποι εκθαμβώθηκαν από τον Χριστό:
πώς ενανθρωπίστηκε και έστερξε, με τη θεία στοργή Του γιά τον κόσμο.

Πώς εκκένωσε Εαυτόν χάριν της σωτηρίας του ανθρώπου
και πώς Ανέστη εν δόξη και κραταιά δυνάμει.

«’Ώς τώρα πορευόμασταν μέσα στο πυκνό σκοτάδι!»,
είπαν οι Αιγύπτιοι, «τώρα όμως ο ήλιος ανατέλλει για εμάς
– ας ευφρανθούμε, άνθρωποι, αυτή τη λαμπρή ημέρα!».

Ο Μάρκος πότισε την υπέροχη πνευματική συγκομιδή του με το αίμα του.

Χάρη σ’ αυτό, όλα τα είδωλα συντρίφτηκαν
– και η Αίγυπτος βαπτίστηκε: η γη των Φαραώ
έγινε ο λειμώνας του Θεού, η Αποστολική Εκκλησία.  

***

Ο άγιος Αννιανός, Δεύτερος Επίσκοπος Αλεξανδρειας

Μάρκος ο Ευαγγελιστής_Evangelist Mark_ΜΑΡΚΟΣ ΝΑΓΚΟΡΙΤΣΙΝΟ_0_127e9c_673d367c_origΌταν ο άγιος Μάρκος αποβιβαζόταν από το πλοιάριο πού τον μετέφερε και πάτησε το πόδι του στην ξηρά, στη γη της Αλεξάνδρειας, σχίστηκε το ένα σανδάλι του. Τότε είδε έναν υποδηματοποιό και του έδωσε το σανδάλι να το επισκευάσει. Ενώ μάνταρε το σανδάλι, ο τσαγκάρης τρυπήθηκε βαθιά με τη βελόνα στο αριστερό του χέρι. Το αίμα ανέβλυζε και ο άνθρωπος ούρλιαζε άπ’ τον πόνο. Τότε ο Απόστολος του Χριστού πήρε λίγο χώμα, το ανέμειξε με το σάλιο του και άλειψε με αυτό το πληγωμένο χέρι• αίφνης, το χέρι αποκαταστάθηκε πλήρως. Έκθαμβος από το θαύμα ο τσαγκάρης προσκάλεσε στην οικία του τον Μάρκο.

Ο Αννιανός, έτσι ονομαζόταν ο τσαγκάρης, άκουσε το κήρυγμα του Αποστόλου και βαπτίστηκε μαζί με όλους τους οικιακούς του. Τέτοια ήταν η αρετή του Αννιανοΰ και ο ζήλος του για το έργο του Θεού, ώστε ο Απόστολος τον χειροτόνησε επίσκοπο. Έτσι ο άγιος αυτός άνθρωπος έγινε ο δεύτερος επίσκοπος της Εκκλησίας της Αλεξανδρείας (σ.τ.μ. 1ος αί.).
(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Πρόλογος της Αχρίδος» – Απρίλιος, εκδ. Ἀθως)

Οι διωγμοί είναι η μοίρα των αληθινών. Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2015/11/01/%CE%BF%CE%B9-%CE%B4%CE%B9%CF%89%CE%B3%CE%BC%CE%BF%CE%AF-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CE%AF%CF%81%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BD%CF%8E%CE%BD-%CE%BF/

Απολυτίκιον Ήχος γ’

Απόστολε άγιε, και Ευαγγελιστά Μάρκε, πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν παράσχη ταίς ψυχαίς ημών.

Μεγαλυνάριον
Πέτρω τω Θεόπτη μαθητευθείς, των υπερκοσμίων, εχρημάτισας μιμητής• όθεν του Σωτήρος, ημίν ευηγγελίσω, ώ Μάρκε θεηγόρε, την συγκατάβασιν.

Απολυτίκιον αγίας μάρτυρος Νίκης, της δια του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εις Χριστον πιστευσάσης
Ήχος γ΄. Θείας πίστεως.

Νίκην έδειξας τη Εκκλησία, πύργον ήγειρας των αρετών σου, και γενναιόφρων ανεδείχθης πανεύφημε· Νίκη ούσα της ευκλείας υπόδειγμα, τω Χριστώ συνετάγης θυσία σου· όθεν πρέσβευε συν Γεωργίω τω μάρτυρι Χριστώ τω Θεώ πανύμνητε σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Κοντάκιον. Ήχος γ΄ Την ωραιότητα.

Την Ουρανούπολιν σεμνή επόθησας, και τα ορώμενα, φθαρτά κατέλιπες, και επεπόθεις αρετάς, και αιωνίων εύκλειαν. Απεσείσω πάνσεμνε, των ειδώλων αισχρότητα· όθεν και απέλαβες μαρτυρίου τον στέφανον. Διό την σην πανέντιμον μνήμην πανευλαβώς εορτάζομεν.

ήχος πλ. α΄. Χαίροις ασκητικών.

Χαίροις εν των συνάθλων χορώ, φέρουσα μάρτυς πανοπλίαν αστράπτουσαν, ωραισμένη εντεύθεν του ουρανού τω φωτί, ευρούσα κόρη Γεώργιον ένδοξον. Ανδρείω φρονήματι υμνολόγεις, εδόξαζες και ωμολόγεις Γεωργίου τα θαύματα, τοις εξ αγνοίας ασεβούσι και βάλλουσι. Νίκη πιστών πανίερος λαμπάς και εδραίωμα Χριστιανών, ευτολμίας πράξεις ποιήσασα πάνσεπτε, θυσίας υπέστης και τω ξίφει ετετμήθης νύμφη ουράνιος.

Ότε εκ του ξύλου σε. Ήχος β΄

 Ότε τω νικήσαντι Χριστώ, είλου Νίκη μάρτυς δουλεύειν, εν ησυχία σεμνή, τοτε τα σα κατελιπες και συμμετέσχες Θεώ, και των ειδώλων το κύημα σαφώς απεβάλου, πιστώς καταφεύγουσα τη αληθεία Χριστού· όθεν μυστικήν ευωδίαν αοίδιμε αεί διαπνέεις, τοις σπεύδουσι εν χάριτι τω Κτίσαντι.

Ήχος γ΄

Τω θείω φωτί καταυγασθείσα την καρδίαν, θεομίμητε, χορηγείς αΰλως τη ψυχή των πιστών της ταπεινώσεως το φρόνημα, ίνα πάντες ανυψωθώσιν εις αιθερίαν χαράν εν τω θεικώ σκηνώματι και λάβωσι ρώσιν, μεγαλύνοντες τον σε δοξάσαντα Κύριον.

Ήχος πλ. α’. Χαίροις ασκητικών.

Χαίροις εν των συνάθλων χορώ, φέρουσα μάρτυς πανοπλίαν αστράπτουσαν, ωραισμένη εντεύθεν του ουρανού τω φωτί, ευρούσα κόρη Γεώργιον ένδοξον. Ανδρείω φρονήματι υμνολόγεις, εδόξαζες και ωμολόγεις Γεωργίου τα θαύματα, τοις εξ αγνοίας ασεβούσι και βάλλουσι. Νίκη πιστών πανίερος λαμπάς και εδραίωμα Χριστιανών, ευτολμίας πράξεις ποιήσασα πάνσεπτε, θυσίας υπέστης και τω ξίφει ετετμήθης νύμφη ουράνιος.

Ο Οίκος.

 Νίκη η μάρτυς ξίφει απετμήθη την κεφαλήν, και ουκ εγόγγυσε, Δέσποτα ουδ΄εστέναξεν, αλλ΄ηρέμα εδόξαζέ σε. Γεώργιον ιδούσα εν μαρτυρίω επιτελείν θαυμάσια επίστευσε και εγένετο θεραπαινίς του Ουρανού. Διόπερ ως χρυσός εν χωνευτηρίω δοκιμασθείσα, μάρτυς, εδείχθης Χριστού γνησιωτάτη.

Εις τους Αίνους, Στιχηρά Προσόμοια. Ήχος δ΄. Ως γενναίον εν μάρτυσι.

 Τω Χριστού θείω έρωτι, τετρωμένη πανεύφημε, χαίρουσα εισέδραμες εις το στάδιον, του μαρτυρίου και ήνεγκας, βασάνους και τραύματα, και κατέβαλες εχθρών, την οφρύν και το φρύαγμα, τη ενστάσει σου, Αθληφόρε νεάνις, και το στέφος, εκομίσω και τα γέρα, των σων αγώνων επάξια.

Ανεδύθης εν Πνεύματι, εκ βυθού ω πανεύφημε, αναβήναι αγώσί σου εις ουράνια, και θεαθήναι Γεωργιον εν μαρτυρίω θαυμάσια, και ενώπιον εχθρών, ενεργούντα και λύοντα, τα μυθεύματα, των ειδώλων, ω Νίκη, και την πλάνην και τα κέντρα ασεβείας, προς θείαν δόξαν και άληκτον.


“Take courage!” Brethren, what then can the world do when its defeat is sealed with the victory of Christ? O Lord, the Conqueror of the World and our victorious commander, be close to us always.. Saint Nikolai Velimirovič

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_56929.b (1)Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Saint Nike (Nice), by the sword (303) Martyr with Saint Great Martyr George (April 23)
Holy Apostle and Evangelist Mark, first Bishop of Alexandria (63)
Saint Anianus, second Bishop of Alexandria (86)
The Venebrable Eight Anchorites who were martyred by the sword
Icon of the Mother of God of Constantinople (1071)
Repose of Father George Basiladze of the Holy Martyrs Monastery (near Kutaisi) Georgia (2013)

Commemorated on April 25

«Who shall separate us from the love of Christ? Shall tribulation, or distress, or persecution, or famine, or nakedness, or peril, or sword? As it is written, “For thy sake we are being killed all the day long; we are regarded as sheep to be slaughtered.” No, in all these things we are more than conquerors through him who loved us. » Romans 8:35-37

HOMILY
About victory over the world

“In the world you will have trouble, but take courage, I have conquered the world” (St. John 16:33).

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа____20120625_2051075The Only One and the Unique One, the Conqueror of the World, with these words, teaches His followers not to be afraid of the world.

Indeed, the world appears very strong; however, is not the One Who created the world, stronger than the world?

The world is very frightening for him who does not know that God rules the world and that He has the authority to hold it in existence as long as He wills and to return it into non-existence whenever He wills. But, to him who knows that, the world is not frightening.

Compared to Christ the Lord, this world is as a fabric woven of weakness itself; while in Christ the Lord, there is not a single weakness. To him who does not know that, the world is frightening and he who knows that, has no fear of the world.

The world has loaned us a body and because of that it wants to acquire our soul. How can the world overpower us if we stand as soldiers of the Conqueror of the world?

The Conqueror of the World gives us weapons for the battle. By His example, He teaches us how to fight it, reveals the hidden enemy, shows us the path of attack and retreat, holds us with His hand, protects us under His wing, feeds us by His Life-giving Body and more, He encourages us by shouting: “Take courage!” Brethren, what then can the world do when its defeat is sealed with the victory of Christ?

O Lord, the Conqueror of the World and our victorious commander, be close to us always that we may not become frightened and direct us, that we may always be close to You in heart, mind and soul.

To Thee be glory and praise forever. Amen.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič
http://prologue.orthodox.cn/January19.htm

***

Μάρκος ο Ευαγγελιστής_Evangelist Mark_ΜΑΡΚΟΣ ΝΑΓΚΟΡΙΤΣΙΝΟ_0_127e9c_673d367c_origWhy does the good Lord permit assaults and sufferings on the True Faith while He permits the pleasure of tranquility to heresies and paganism? Why? Even St. John Chrysostom asks and immediately replies: “So that you would recognize their weakness (the weakness of the heresies and paganism) when you see that they disintegrate on their own without any disturbance and also to be convinced in the power of faith which endures misfortunes and even multiplies through its adversaries.” “Therefore, if we quarrel with the pagans or with the wretched Jews, it is sufficient to emphasize as evidence of divine power that the Faith (Christianity) which was subjected to countless struggles maintained victory” even when the entire world stood against her [the Church]. St. Isaac the Syrian says: “The wondrous love of God toward man is recognized when man is in misfortunes that are destroying his hope. Here, God manifests His power for his [man’s] salvation. For man never recognizes the power of God in tranquility and freedom.”
http://livingorthodoxfaith.blogspot.com/2010/04/prologue-june-22-july-5.html

***

HOMILY
Saint Nikolai Velimirovič
About the victorious faith

“And the victory that conquers the world in our faith” (I John 5:4).

Christ the Lord conquered the world. That, brethren, is also our victory. The apostles conquered the world and that is our victory. The saints, virgins and martyrs conquered the world and that is our victory. Brethren, there is nothing more powerful in the world than the Christian Faith. The swords that struck this Faith became blunt and broken but the Faith remained. The kings who fought against this Faith were smothered under the anathema of crimes. The kingdoms that waged war against this Faith are destroyed. The towns that rejected this Faith lay demolished in their ruins. The heretics who corrupted this Faith perished in soul and body and under anathema departed from this world, and this Faith remained.

Brethren, when the world pursues us with its temptations: the temptation of external beauty, the temptation of riches, the temptation of pleasure, the temptation of transient glory; with what shall we resist and by what shall we be victorious if not by this Faith? In truth, by nothing except by this invincible Faith which knows about something better than all the wealth of this world.

When all the temptations of this world reveal the opposite side of their faces, when beauty turns into ugliness, health into sickness, riches into poverty, glory into dishonor, authority into humiliation and all blossoming physical life into filth and stench–by what shall we overcome this grief, this decay, this fifth and stench, and to preserve oneself from despair, if not by this Faith? In truth, by nothing except this invincible Faith which teaches us eternal and unchangeable values in the Kingdom of Christ.
When death shows its destructive power over our neighbors, over our relatives and our families, over our flowers, over our crops, over the works of our hands and, when it turns its irresistible teeth even on us, by what shall we conquer the fear of death and by what shall we unlock the doors of life, stronger than death, if not by this Faith? In truth, by nothing except this invincible Faith, which knows about the resurrection and life without death.

O Lord Jesus, the Conqueror of the world, help us also to conquer the world with faith in You.

To Thee be glory and praise forever. Amen.
http://prologue.orthodox.cn/January15.htm

Apolytikion of Apostle and Evangelist Mark
Third Tone

O Holy Apostle and Evangelist Mark, intercede to our merciful God, that He may grant our souls forgiveness of sins.

Kontakion of Apostle and Evangelist Mark
Second Tone

When thou hadst received the Spirit’s grace from Heaven’s heights, thou rentest apart the webs of the philosophers; and on catching all of the nations in thy net, O all-lauded Mark, thou didst offer them to thy Lord, by preaching the Gospel of divine renown.


Ο Γερο – Παχώμιος γιόρτασε με τον Άγιο Γεώργιο στον Ουρανό, και χόρτασε από τα κάλλη του Παραδείσου και μέθυσε από το πνευματικό κρασί της αγάπης του Θεού μαζί με τον Άγιο Γεώργιο. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа____20120625_2051916075Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Μνήμη των Αγίων μαρτύρων Ευσεβίου, Λεοντίου, Λογγίνου, Νέωνος, Χριστοφόρου, Δημητρίου, Δανάτου και Νεστάβου, των διά του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εις Χριστόν πιστευσάντων και μαρτυρησάντων (303).
Ελισάβετ της θαυματουργού, εν τη Μονή του Αγίου Γεωργίου του “Μικρού Λόφου” εν Κωνσταντινουπόλει, εξ Ηρακλείας Ανατ. Θράκης (540)
Μνήμη εγκαινίων ιερού ναού του Αγίου Γεωργίου εν Κυπαρισσίω (ή εν τω Κυπαρίσσω) Κωνσταντινουπόλεως (Κατά τον Πατμιακό Κώδικα 266 ).

Εορτάζουν στις 24 Απριλίου

Στίχοι
Αριθμόν ισάμιλλον οκτώ Μαρτύρων,
Τον ισάκις τέμνουσιν ίσον ισάκις.

Ο Χριστός, ο νικηφόρος, θα είναι μαζί μας και στη χαρά και στα βάσανα
Αγίου Νικολάου Αχρίδος

Αλλά εσείς να έχετε θάρρος, γιατί εγώ τον έχω νικήσει τον κόσμο! Είπε ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Νικητής του σατανά, της αμαρτίας και του θανάτου.

Έτσι μίλησε Αυτός στους αγαπημένους Αποστόλους Του και μετά την ανάστασή Του τους είπε: Κι εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, έως τη συντέλεια του κόσμου (Μτ. 28, 20).

Αδερφοί μου, ας θυμόμαστε αυτές τις δύο φράσεις του Χριστού: Μη φοβάστε, εγώ νίκησα τον κόσμο! Κι εγώ θα είμαι μαζί σας πάντα, έως τη συντέλεια του κόσμου. Στην ιστορία όλων των λαών δεν θυμάται κανείς να τόλμησε κάποιος να πει τέτοια λόγια. Αυτά τα λόγια δεν είναι συνηθισμένα, είναι σαν στύλοι γύρω από τους οποίους γυρίζει η ζωή ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Γεώργιος_st.-pauls-mount-athos-150Εγώ νίκησα, εγώ θα είμαι μαζί σας! Ακούστε αυτά τα λόγια, ας τα επαναλαμβάνετε κάθε μέρα στον εαυτό σας και στα παιδιά σας. Ας τα χαράξετε στις καρδιές σας. Από όλες τις επιθυμίες σας, η πιο υψηλή επιθυμία περιέχεται σ’ αυτά τα λόγια. Ποιον θα αγαπήσετε περισσότερο από Εκείνον που νίκησε το θάνατο, το σατανά, την αμαρτία;

Ποιον θα θέλατε εσείς να είναι μαζί σας σ’ αυτόν τον αγώνα, στο θάνατο και μετά το θάνατο, αν όχι Αυτόν, τον Νικητή όλων των θλίψεων, όλων των φόβων και όλων των αδυναμιών;

Να είναι κανείς Χριστιανός, σημαίνει να δεχτεί στην καρδιά του αυτά τα λόγια του Χριστού, του Σωτήρα μας και σύμφωνα μ’ αυτά να ενεργεί. Να είσαι Χριστιανός σημαίνει να είσαι νικητής της κακίας διαμέσου του Χριστού, του Νικητή. Να είσαι Χριστιανός σημαίνει να ξέρεις, να νιώθεις την παρουσία του ζωντανού και του νικηφόρου Χριστού κάθε μέρα και κάθε στιγμή.

Ο Χριστός, ο νικηφόρος, θα είναι μαζί μας και στη χαρά και στα βάσανα, για να μην χαθούμε και απελπιστούμε. Ο σοφός λαός λέει: Στο καλό να μην περηφανευτείς και στο κακό μην απελπιστείς. Ο Χριστός, ο νικηφόρος, είναι ο Οικοδεσπότης μας σε κάθε ευτυχία και ο Οδηγός μας σε κάθε θλίψη. Ας μην σας νικήσουν ούτε τα πάθη, ούτε οι άνθρωποι. Ας γίνουμε οι στρατιώτες του Ανίκητου Στρατηγού, όμοιοι μ’ Αυτόν στο φως, στη δικαιοσύνη, στην καθαρότητα, στη σεμνότητα και στην αγάπη.

Σ’ αυτά βρίσκεται το νόημα της χριστιανικής ζωής….

Γι’ αυτό το λόγο λέμε: Μετανοιώστε, συνέλθετε, γίνετε νηφάλιοι, γονατίστε, θυμιατίστε τον εαυτό σας και τα σπίτια σας, για να γίνετε ο λαός του Θεού και για να γίνει ο Θεός ο οδηγός σας, Αυτός που θα σας δείχνει το δρόμο. Αμήν.
Αποσπάσματα από το υπέροχο βιβλίο «Μέσα από το Παράθυρο της Φυλακής – Μηνύματα στο λαό», Αγίου Νικολάου Αχρίδος, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη””Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_St George the Trophy-bearer_Св Георгий Победоносец_Μανουήλ Πανσέληνου_ Πρωτάτον_Άγιον Όρος_ 23788

Ο Άγιος Γεώργιος ο Φανερωμένος 

Ο Χατζηγιωργιάτης Γερο-Ευλόγιος από το Κελλί του Αγίου Γεωργίου του Φανερωμένου στην άνω Παντοκρατορινή Καψάλα του Αγίου Όρους, διηγείτο στον Γερο-Ιωακείμ συχνά, πολλά θαύματα που είχε ζήσει ο ίδιος από τον Άγιο Γεώργιο. Πολλές φορές όταν έσβηνε το καντήλι του Αγίου την νύχτα, άκουγε τον Άγιο με το άλογό του στον διάδρομο του Κελλιού να πηγαίνει πέρα-δώθε. Άκουγε ο Γερο-Ευλόγιος το ποδοβολητό του αλόγου, ξυπνούσε, πήγαινε στην εκκλησία και άναβε το καντήλι. Αρκετές μάλιστα φορές οικονόμησε ο Άγιος τα της πανηγύρεως, ενώ υπήρχαν μεγάλες και διάφορες δυσκολίες. Την τελευταία ώρα επενέβαινε ο Άγιος και φρόντιζε για όλα.

***

Ο Άγιος Γεώργιος φροντίζει για την Πανήγυρη
Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Στο κελλί του Αγίου Γεωργίου του “Φανερωμένου” ο υποτακτικός του Χατζη – Γεώργη, ο Γερο – Ευλόγιος κάποτε στην Πανήγυρη του Αγίου δεν μπόρεσε να βρει ψάρια και άφησε το θέμα αυτό στον Άγιο Γεώργιο να το φροντίσει.

Την παραμονή λοιπόν ακούει ξαφνικά χτυπήματα στην πόρτα από ζώο. Βγαίνει έξω και τι να ιδεί! Ένα ζώο φορτωμένο με ψάρια καλά, εβδομήντα οκάδες. Δόξασε τον Θεό και ευχαρίστησε τον Άγιο. Ταχτοποίησε μετά το ζωό, το οποίο ήρθε από μακρυά μόνο του – το είχε οδηγήσει ο Άγιος Γεώργιος.

Τί είχε συμβει; Ένας Ιερισσιώτης είχε δυο ζώα φορτωμένα ψάρια και τα πήγαινε για τη Μονή Ζωγράφου. Ο Άγιος παίρνει το ένα ζώο και το οδηγεί στο Κελλί του Αγίου Γεωργίου “Φανερωμένου”, όπου τον παρακαλούσε ο ευλαβέστατος Γερο – Ευλόγιος. Ο Ιερισσιώτης έψαχνε και ρωτούσε δεξιά – αριστερά και μετά έμαθε ότι το ζώο πήγε τα ψάρια στο Κελλί του Αγίου Γεωργίου. Κατάλαβε και αυτός το θαύμα, την πρόνοια του Αγίου για την Πανήγυρη και δόξασαν όλοι τον Θεό.

Ο Γερο-Παχώμιος, ο υποτακτικός του Γερο-Ευλόγιου και εγγονός του Χατζη-Γεώργη († 22 Απριλίου 1974)

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_8384472164_644d7f_oΌπως και για τον Γερο-Ευλόγιο, έτσι και για τον ευλογημένο υποτακτικό του, τον πατέρα Παχώμιο, θα αναφέρω και γι’ αυτόν κάτι από το τέλος της ζωής του, και οι ευλαβείς αγωνιστές, που έχουν αγνούς λογισμούς, θα καταλάβουν την εξαγνισμένη ψυχή του Γερο-Παχώμιου!

Τρεις μέρες λοιπόν πριν από τον θάνατό του, ημέρα Πέμπτη, ο Γερο-Παχώμιος κάλεσε τον πατέρα Γεώργιο και του λέει:

– Κάνε αγάπη, πάτερ Γεώργιε, και πήγαινε στην Κολετσού να αγοράσης ψάρια για την Πανήγυρη του Αγίου Γεωργίου, που έχουμε την Δευτέρα. Να αγοράσης όμως αυτή την φορά πολλά ψάρια, γιατί θα έχετε δυο Πανηγύρια εσείς. Εγώ θα γιορτάσω στον Ουρανό με τον Άγιο Γεώργιο· δεν θα είμαι μαζί σας.

Πηγαίνει αμέσως στην Κολετσού ο πατήρ Γεώργιος, φέρνει τα ψάρια και τα ετοιμάζει, για να μη χαλάσουν.

Την Παρασκευή ο Γερο-Παχώμιος στέλνει πάλι τον πατέρα Γεώργιο να καλέση τους Πατέρες για την Πανήγυρη και του λέει:

– Να πης στους Πατέρες να κανονίσουν και τις δουλειές τους, γιατί θα έχουν δυο Πανηγύρια: την κηδεία μου με το μνημόσυνο, και την επομένη την μνήμη του Αγίου Γεωργίου.

Ο πατήρ Γεώργιος το ανήγγειλε στους Πατέρες, όπως του είπε ο Γερο-Παχώμιος. Το Σάββατο το πρωί τον έστειλε να ειδοποιήση τον παπα-Δημήτρη να έλθη να τον κοινωνήση. Μόλις είδε τον ιερέα, άρχισε να ψέλνη χαρούμενος Του Δείπνου σου του μυστικού και, μόλις κοινώνησε, είπε «Δόξα τω Θεώ!» Ασπάσθηκε μετά τους Πατέρες που βρίσκονταν κοντά του, και έφυγε για τους Ουρανούς η αγιασμένη του ψυχή το έτος 1974, στις 22 Απριλίου.

Την Κυριακή έγινε η κηδεία και το μνημόσυνο με την τράπεζα της μιας Πανήγυρης, και την Δευτέρα γιόρτασαν τον Άγιο Γεώργιο, κι έγινε το δεύτερο Πανηγύρι. Ο πατήρ Παχώμιος όμως γιόρτασε με τον Άγιο Γεώργιο στον Ουρανό, όπως είπε, και χόρτασε από τα κάλλη του Παραδείσου και μέθυσε από το πνευματικό κρασί της αγάπης του Θεού μαζί με τον Άγιο Γεώργιο.

Ο Καλός Θεός να αξιώση και εμάς να γευθούμε λίγο απ’ αυτό. Αμήν.
(Aπό το βιβλίο Αγιορείται Πατέρες & Αγιορείτικα – Γέροντος Παϊσίου – Έκδοση Ιερό Ησυχαστήριο Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος – Σουρωτή Θεσσαλονίκης)

***

Ο Γερο- Γεώργιος από το Κελλί του Αγίου Γεωργίου του Φανερωμένου διηγήται εκεί τα θαύματα του Αγίου Γεωργίου

Διήγηση του π. Βασιλείου των Ιωασαφαίων Καρυών

Με τον π. Γεννάδιο είχαμε πάει και άλλη φορά μαζί στον π. Γεώργιο. Τότε μας είχε πει, ότι ο γέροντάς του, του είχε πει πριν από σαράντα χρόνια: «Μόλις εσύ παιδί μου φθάσεις στα ογδόντα σου χρόνια, τότε θα κοιμηθείς. Ούτε νωρίτερα, ούτε αργότερα». Ο π. Γεώργιος ήταν από το Σουφλί και έμενε πολλά χρόνια στο κελλί του Αγίου Γεωργίου του Φανερωμένου. Ο γέροντάς του λεγόταν Ευλόγιος και Παχώμιος ο παράδελφός του. Εκείνη την χρονιά, απ’ ότι υπολογίσαμε, συμπλήρωνε τα ογδόντα του χρόνια.

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_Печ; XIII в83943_133Πάμε στον γέροντα Γεώργιο. Του βάλαμε μετάνοια και μας διηγήθηκε εκεί τα θαύματα του Αγίου Γεωργίου. Θα ξέρετε φυσικά, γιατί ονομάζεται Άγιος Γεώργιος του Φανερωμένου. Γιατί παρουσιάστηκε ο Άγιος σε κάποιους πειρατές, που πήγαν να κάνουν εκεί κακό στους πατέρες. Τους άνοιξε την πόρτα τα μεσάνυκτα και τους έδεσε στο αρχονταρίκι. Τους έδεσε αοράτως και τους είπε: «Περιμένετε να φωνάξω τους γέροντες». Περνούσε όμως ή ώρα. Κάνουν να σηκωθούν. Όμως δεν μπορούσαν να σηκωθούν δεθήκανε. Τα χαράματα που σηκώθηκαν οι γέροντες για τον Όρθρο, αντιλαμβάνονται ξένους ανθρώπους μέσα στο κελλί τους. Τότε τους ρωτάνε: «Από που μπήκατε; Πώς μπήκατε εσείς μέσα στο κελλί μας;». Και αυτοί απαντούν: «Το καλογέρι σας μας άνοιξε». «Μα εμείς δεν έχουμε καλογέρι. Τρία γεροντάκια είμαστε εδώ». Εκείνη την στιγμή ομολόγησαν «Δυστυχώς ήρθαμε για κακό σκοπό εδώ πέρα, να σας ληστέψουμε και δεθήκαμε αοράτως. Δεν μπορούμε να κουνηθούμε. Κάντε προσευχή. Σε ποιόν Άγιο τιμάται εδώ η Εκκλησία σας;». Οι πατέρες πήγαν στην Εκκλησία· έκαναν προσευχή και οι κλέφτες λύθηκαν. Τους λένε: «Ελάτε τώρα να ευχαριστήσετε τον Άγιό μας. Μόλις είδαν στο τέμπλο την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, φώναξαν: «Να! Το καλογέρι σας! Αυτό το καλογέρι μας άνοιξε και μπήκαμε μέσα». Μετά από το γεγονός αυτό μετανόησαν και από ληστές έγιναν μοναχοί στο κελλί αυτό και πέθαναν εκεί.

Μας είπε και αλλά θαύματα … Εμείς στο τέλος τον ρωτήσαμε: «Γέροντα Γεώργιε, σε βλέπουμε υγιέστατο». Γέρος μεν 80 χρονών, αλλά στεκόταν πολύ καλά στην υγεία του. Θυμόμαστε, ότι … είχε και πολλή αγάπη και ελεημοσύνη. Δεν έλεγε για κανέναν κακό. Όλους τους αγαπούσε και ήθελε να προσφέρει ότι μπορούσε. Έκανε πανηγύρι κάθε χρόνο του Αγίου Γεωργίου. Έκανε λουκουμάδες και μοίραζε στον κόσμο. Αυτό που μου έκανε ιδιαιτέρα εντύπωση ήταν ότι, ότι έκανε το έκανε με πολλή χαρά και προθυμία. Όσο περισσότεροι πατέρες πηγαίνανε, τόσο περισσότερο χαιρότανε. Αυτά ήταν ευλογημένα γεροντάκια. Του λέμε τότε: «Γέροντα, μας είπες ότι στα ογδόντα σου θα κοιμηθείς. Φέτος συμπληρώνεις ογδόντα». «Ναι», λέει. «Εγώ το πιστεύω, πατέρες, ότι φέτος φεύγω». «Μα πως θα φύγεις;». «Φέτος φεύγω από την ζωή αυτή, διότι έτσι μου είχε πει ο γέροντάς μου πριν 40 χρόνια, ότι όταν φτάσεις στα ογδόντα σου, τότε θα κοιμηθείς». Πήραμε την ευλογία του και του φιλήσαμε το χέρι. 

Πριν 4-5 χρόνια ο π. Παχώμιος, ο παραδελφός του -ζούσε τότε- έστειλε τον π. Γεώργιο να καλέσει για τον Άγιο Γεώργιο όλους τους πατέρες με τα εξής λόγια: «Ευχάς και ευλογίας του Αγίου Γεωργίου. Να έρθεται να κάνουμε φέτος διπλό πανηγύρι». Ήρθε και σε μας εδώ. Μάλιστα ήμασταν στο εργαστήριο. Του λέει ο γέροντας, ο π. Ιωάσαφ: «Τι διπλό πανηγύρι θα ‘χουμε;». «Ε!», απαντά. «Θα ‘χουμε την εξόδιο ακολουθία του γέροντος, του παράδελφού μου πατρός Παχωμίου και μετά τον Άγιο Γεώργιο». «Καλά, πέθανε ο γέροντας;», του λέμε. Ήταν 15 μέρες πριν τον Αϊ-Γιώργη. «Όχι», λέει. «Δεν πέθανε, αλλά μου είπε να σας πω έτσι. Ορίστε να πανηγυρίσουμε διπλό πανηγύρι φέτος». Και ενώ παραξενευτήκαμε εμείς, πώς 15 μέρες πριν το πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου και ενώ ζούσε ο π. Παχώμιος μας καλεί τώρα, να κάνουμε την κηδεία του γέροντα (του π. Παχωμίου) και να κάνουμε και το πανηγύρι. Όντως την προπαραμονή της πανηγύρεως κοιμήθηκε ο παράδελφός του, ο π. Παχώμιος, την παραμονή έγινε η κηδεία του και μετά ο Μέγας Εσπερινός του Αγίου Γεωργίου. Πήγε ο γέρο-Ιγνάτιος. Εγώ με τον γέρο-Ιωάσαφ τον γέροντά μας, πήγαμε στην Μονή Ζωγράφου, που και σ’ αυτήν γιορτάζει ο Άγιος Γεώργιος. (ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΟΣΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ, ΠΕΡΙΟΔΟΣ Β’ , ΕΤΟΣ 2007 )

Ένας Αξιωματικός μου λέει, Πήγαινε να ψάλλεις στο Πανηγύρι μου! ήταν ο ίδιος ο άγιος Γεώργιος!
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/05/28511/

Άγιος Γαβριήλ του Σαμτάβρο της Γεωργίας, Να κάνεις τρεις παρακλήσεις. Στην Παναγία, στην αγία Νίνα και στον άγιο Γεώργιο, και όλα θα πάνε καλά.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/07/09/23934/

Μεγαλυνάρι (Τ’ όνομά σου)
https://www.youtube.com/watch?v=X094iczxK3wΓεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_St._George_before_Diocletianus__1135895_original_cr77Κοντάκιον Ήχος δ” Ο υψωθείς εν τώ Σταυρώ

Γεωργηθείς υπό Θεού ανεδείχθης, της ευσεβείας γεωργός Τιμιώτατος, των αρετών τα δράγματα συλλέξας σεαυτώ, σπείρας γαρ ενδάκρυσιν, ευφροσύνη θερίζεις, αθλήσας δε δι” αίματος, τον Χριστόν εκομίσω, και ταις πρεσβείαις Άγιε ταις σαις, πάσι παρέχεις, πταισμάτων συγχώρησιν.

Απολυτίκιον Αγίας Πολυχρονίας, μητρός Αγ. Γεωργίου.
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Ζωήν την αιώνιον επιποθούσα σεμνή, φθαρτών κατεφρόνησας και ηδονών κοσμικών, Χριστόν αγαπήσασα· όθεν Πολυχρονία, συν υιώ Γεωργίω, θείω τροπαιοφόρω, μαρτυρίω μετέσχες, διό σε μακαρία, πίστει γεραίρομεν.

Ήχος α΄. Των ουρανίων ταγμάτων

Της αληθείας τα έαρ πάσιν επέστη φαιδρώς ˙ και καινουργεί την κτίσιν, ευσεβεί επιγνώσει ˙ Χριστού του ζωοδότου, όθεν και γαρ, φωτισθείς την διάνοιαν ˙ ο αθλητής του Κυρίου την των εχθρών ˙ κατεπάτησεν απόνοιαν.

Αθλητικώς συνεπλάκης, τοις παλαμναίοις εχθροίς ˙ τη του Χριστού αγάπη, πτερωθείς τη καρδία ˙ Γεώργιε τρισμάκαρ ˙ όθεν ημίν, τερατουργείς τα ιάματα ˙ και ως εκ κρίνη εκχέεις πόμα ζωής, τοις διψώσι τα ιάματα.

Δόξα. Ήχος α΄.

Του μεγάλου Βασιλέως στρατιώτα Γεώργιε ˙ χαίρε και ευφραίνου Θεώ γαρ ευπρέστησας ˙ πάντων καταφρονήσας, ζωήν την αιώνιον έλαβε εν ουρανοίς. Το γαρ σώμα σου πάσαν νόσον εξ ανθρώπων απελαύνει ˙  Χριστόν ον επόθησαν, αυτός σε δοξάζει μακάριε.

Ο εξ υψίστου κληθείς.

Ενδεδυμένος Χριστού την πανοπλίαν ˙ ευρέθης Γεώργιε τοις μη ζητούσι σε ˙ υπέρ Χριστού πυρπολούμενος και μυκτηρίζων, θεών ματαίων πλάνην ψυχόλεθρον ˙ τότε και στρατεύομαι τω Βασιλεί και Θεώ, τοις παρανόμοις εκραύγαζες, ουδέ γαρ θήρες, ουδέ τροχοί, ουδέ πυρ, ουδέ μάχαιραι ˙ εμέ χωρίσαι κατισχύσουσι ˙ της αγάπης Χριστού του Θεού ημών ˙ ον ικέτευε σώσαι και φωτίσαι τας ψυχάς ημών.

Δόξα. Ήχος δ΄.

Τον νοερόν αδάμαντα, της καρτερίας αδελφοί πνευματικώς ευφημήσωμεν, Γεώργιον τον αοίδιμον μάρτυρα, ον υπέρ Χριστού πυρούμενον, εχάλκευσαν κίνδυνοι και εστόμωσαν βάσανοι, και ποικίλαι κολάσεις ανάλωσαν, σώμα το φύσει φθειρόμενον ˙ ενίκα γαρ ο πόθος την φύσιν, δια θανάτου πείθων τον εραστήν, διαβήναι προς τον ποθούμενον, Χριστόν τον Θεόν, και σωτήρα των ψυχών ημών.

Ωδή η´. Αύτη η κλητή.

Ύμνους ως ευώδη, συλλέξαντες άνθη, άλλου Παραδείσου, του θεοπνεύστου Ψαλτήρος, δεύτε στέφος λαμπρόν, ασματόπλοκον, τω μάρτυρι πλέξωμεν• ηρίστευσε γαρ, καθελών σατάν το κράτος.

Δεύρο μελουργέ, προφητόπρωτε φράσον• ο δίκαιος εκείνος, ο εξανθήσας ως φοίνιξ· τις και ποίος εστίν; ο μεγάλαυχος υπάρχει Γεώργιος, γλυκύκαρπον όντως, φυτόν καρδιοτρόφον.

Έρχου επιφάνηθι, τάχυνον φθάσον, ημάς την νοσσιάν σου, ως αετός χρυσοπτέρυξ, περιθάλπων αεί καθυπόδεξαι, διείς τας πτέρυγάς σου· σκιάν υπό σην γαρ, καλόν αναπεπαύσθαι.

Δόξα. Ήχος βαρύς.

Διπλά κτησάμενος τάλαντα, μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πίστεως και μαρτυρίου πολυπλασίως ταύτα επηύξησας ˙ πολλούς πολυτρόπως Χριστώ προσαγαγών, εν πίστει και μαρτυρίω ˙ εκ βασιλέων μεν αλεξάνδραν την ένδοξον ˙ εκ δε των αρίστων τους στρατηλάτας ˙ εκ του δήμου τα πλήθη ˙ εκ των γεωργών τον Γλυκέριον ˙ και εκ των τεθνεώτων, των ελλήνων τον παίδα ˙ μεθ΄ων εισελθών στεφανηφόρος, εν μάρτυσι ταξίαρχος εις την χαράν του Κυρίου σου ˙ και των καμάτων τα γέρα πλουσίως απολαβών, εκτενώς ικέτευε υπέρ των ψυχών ημών.

“ΑΝΕΤΕΙΛΕ ΤΟ ΕΑΡ” ΘΡ.ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ


Let us love the Lord Jesus Christ and His martyrs with all our hearts, and especially the Holy Great-Martyr George the Trophy-Bearer, whose memory we celebrate today. St. Luke of Simferopol

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа____20120625_2051916075Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Martyrs Eusebius, Neon, Leontius, Longinus, Danabos, Demetrios, Christopher and 40 Others at Nicomedia were present at the sufferings of the Great Martyr George (April 23), through which they came to believe in Christ (ca. 303)
Venerable Elizabeth the Wonderworker, of Constantinople (540)
Commemoration of the consecration of the Church of St George located in the Kyparission district of Constantinople.

Commemorated on April 24

On St. George the Trophy-Bearer
St. Luke of Simferopol

If ye were of the world, the world would love his own: but because ye are not of the world, but I have chosen you out of the world, therefore the world hateth you… If they have persecuted me, they will also persecute you; if they have kept My saying, they will keep yours also (John 15:19-20).

These words of the Lord Jesus Christ were spoken not only to His Holy Apostles, but to all those whom He so often called His little flock.

The little flock is made up of all those who have believed in the Lord Jesus Christ and taken His law into their hearts – the law of love, His beatitudes, which are all commandments of love – and who fulfill His commandments.

In this small flock of His, the holy martyrs shine as stars of the first magnitude, serving as great examples for us of the most profound faith in the Lord Jesus Christ, of boundless love for Him, and of self-denial in sufferings and unimaginable torments and tortures.

Γεώργιος_st.-pauls-mount-athos-150Among the enormous host of holy martyrs, the number of which likely exceeds ten thousand, there shine the holy great martyrs, those who endured especially terrible sufferings for Christ and whose exploits have the greatest significance for the entire Christian world. And even among the great martyrs, the great George the Trophy-Bearer, whom we are now honoring, stands out as one of the very greatest.

Why do I attribute such enormous importance to the exploits of the holy martyrs?

First of all, because by their blood and boundless love for the Lord Jesus Christ they contributed greatly to the preaching of Christ’s Apostles.

Think of this: had it not been for the tens of thousands of holy martyrs, would the preaching of the Resurrection of Christ, of the Resurrection of the crucified Lord, really have had such all-conquering force?

Could all nations, over the course of a few centuries, really have come to believe in a crucified Jewish Teacher as the True Son of God, as the Savior of the entire human race?

The pagans would have laughed at faith in the Crucified One had it not been confirmed by His Resurrection from the dead; had the Apostles not possessed the right to preach Him as having been Crucified and Resurrected, as having died and risen again, as the Conqueror of death and the devil.

The holy martyrs played a most profound and effective role in this great work, for you all know what a tremendous impression their sufferings had on pagan witnesses and even on the executioners themselves, when they underwent horrific torture fearlessly and silently, sometimes even with thanksgiving on their lips.

Today, along with the memory of St. George the Trophy-Bearer, we also celebrate the memory of Alexandra, wife of the wicked Diocletian who tortured and tormented more Christians than all the other Roman emperors.

You know that witnessing the sufferings of the Great-Martyr George immediately converted this pure-hearted woman to faith in Christ. She fearlessly declared herself a Christian before her terrible spouse, suffering death for our Lord Christ along with the Great-Martyr George.

Why does the blood of the martyrs have such enormous significance for the entire Christian world? Because this blood blessed and sanctified the earth; because this blood makes the devil himself and his dark angels fear and tremble more than anything else.

The exploits of the holy martyrs have a most profound significance in other regards as well. They serve as the most vivid examples for us of absolutely unwavering faith in Christ and of love for Him. We should be ashamed if we show cowardice, fearing with fear where there is no fear[Psalm 13:15].

The martyrs themselves did not fear anyone or anything; they were not seduced by anyone or anything.

The Emperor Diocletian, who martyred St. George, loved him very much, considering him his bravest and most essential soldier. When he saw that the severest torments could not break his faith in Christ, he even reached the point of offering George the second place in his great Roman Empire if he offered sacrifice to the gods.

In reply, St. George only laughed at this pledge; he, of course, rejected even the first place in glory and honor after the Roman Emperor, for his fidelity to Christ was firmer than adamant and His love for Him was boundless.

You have heard more than once from your pastors about the terrible torments the holy Trophy-Bearer George underwent for Christ. I will not enlarge on them. You yourselves will remember well how he was tortured for days on end with his legs fixed in stocks, with an enormous stone placed on his chest that nearly crushed him; you will remember how he was broken on the wheel, being tied to an enormous wheel under which a plank with nails and blades was placed, which cut and tore his holy body; how iron boots with sharp nails inside were placed on him, and how he was driven to run through the streets of the city in these boots; how he was thrown into a pit filled with quicklime, filled from the top with lime. He was supposed to have been burned in the lime; but when, three days later, Diocletian ordered a report on how St. George had been burned, the messengers returned to report to him that George was unharmed. When the Great-Martyr was brought alive before Diocletian, the latter could not believe his eyes.

The Great-Martyr George’s exploit was a difficult one. The good favor of the Lord Jesus Christ towards him for this great exploit was shown by how He Himself came to him in prison, encouraging and blessing him for the completion of his martyrdom.

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_ св вмч Георгий победоносец_St. George the Trophy-bearer_წმინდა გიორგი გმირავს_0aa58d235e3b7fb4c255efafaea67040George the Trophy-Bearer feared nothing. But do we, weak and worthless Christians, face in like manner that which, in whatever small and distant a measure, threatens us with some difficulty?

Did it not happen quite recently that there were hundreds of thousands of people among us that easily renounced faith in the Lord Jesus Christ, declaring in questionnaires that they were unbelievers, fearing something that did not in any way threaten them? They were not threatened in any way; they were required only to write in the questionnaire whether they believed or did not believe. And this was enough for them to commit the terribly grave sin of denying the Lord Jesus Christ, forgetting His dread words: But whosoever shall deny Me before men, him will I also deny before My Father Which is in heaven (Matthew 10:33).

Do we not really prefer the worthless and quickly fleeting goods of this world to those of eternity? Do we really place traversing the path He pointed out to us as the goal of our lives? Do we really always remember Christ’s words: I am the way, the truth, and the life [John 14:6]?

For the holy martyr and Trophy-Bearer George, He was truly the Path and the Life; he neither followed any other path, nor did he wish to know of any other. He was not frightened by threats or fears, boldly following the way of Christ.

Therefore, we bow down before all the martyrs, and especially such great ones as George the Trophy-Bearer, commending them by our ardent love.

They strengthen our faith and love by their miracles, for the majority of them work miracles. You will know from your pastors about the miracle performed three times by the Great-Martyr George, freeing from bondage the youth who were languishing and suffering in captivity. You will remember how, as they were thinking about their native home and the Great-Martyr’s feast day while they were supposed to be serving food or wine to their masters, George the Trophy-Bearer suddenly carried them away on a white horse, transporting them in an instant to the home of their parents, who were then celebrating the memory of the Great-Martyr.

Do not such miracles serve as a great and powerful fortification of your faith in that which the Lord Jesus Christ said? After all, He said that those who believed in Him could perform not only such miracles as did He, but even greater ones. The martyrs accomplished great deeds, confirming the truth of these words of Christ.

Let us then be ashamed of our cowardice in the face of the slightest fear presented to us by our imaginations.

Let us love the Lord Jesus Christ and His martyrs with all our hearts, and especially the Holy Great-Martyr George the Trophy-Bearer, whose memory we celebrate today.
Amen.
Originally delivered on April 23 / May 6, 1954.Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_St._George_before_Diocletianus__1135895_original_cr77

Happy namesday to all the Georges, Georgias and Polychronias of the world.

St. George the Great-martyr, the Trophy-bearer, the Victorious, the Wonderworker and St. Polychronia pray to God for us and help us!

Αpolytikion for St. George the Trophy-bearer, Mode 4

As the one renowned for setting captives free, and for defending those in poverty, the physician of the sick and the champion of kings, do thou, o Victory-bearer and Great Martyr George, intercede to Christ our God for the salvation of our souls.

Fourth Tone. The Original Melody

AS I voyage upon the sea, * as I journey o’er hill and plain, * as I sleep throughout the night, do thou keep me safe! *As I wake do thou rescue me, all-blessed Great Martyr George; deem me worthy to perform * every day the Lord’s holy will, * so that I may find * in the day of dread judgment the remission of all sins that in my lifetime * I have wrought, who now flee unto thee.

EXAPOSTILARIA
Of the Saint. Second Tone. Upon that mount in Galilee

RIGHTLY hath spring appeared to us, * the Master’s Resurrection, * which, full of splendour and divine * doth send us up from earth now * unto a heavenly Pascha; * with it, this brightly beaming * commemoration hath shined forth * of the lauded and glorious * Great Martyr George; * let us keep it joyously, that divine grace * may be vouchsafed unto us all * by Christ our God and Saviour.


Ο αη Γιώργης μας καλπάζει Τροπαιοφόρος ανά τους αιώνας, υπέρμαχος της αγιασμένης Ρωμηοσύνης, παρακαθήμενη στα καπούλια του αλόγου του, ως νεάνις αεί θάλλουσα και διασωζόμενη, από το θηρίο το φρικτό και δαιμονόμορφο…

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_anastasi xristou moni xorasΧριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Le Christ est ressuscité! Vraiment Il est ressuscité!
Hristos a înviat! Adevărat a înviat!
Cristo ha resucitado! Verdaderamente, ha resucitado!
Isa dirildi! Hakikaten dirildi!

Άγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος και η μήτηρ αυτού Αγία Πολυχρονία
Άγιοι Μάρτυρες Ανατόλιος και Πρωτολέων, Στρατηλάτες ξίφει τελειούνται
Άγιος Μάρτυς Αθανάσιος ο από Μάγων ξίφει τελειούται
Άγιος Μάρτυς Γλυκέριος ο γεωργός ξίφει τελειούται.
Άγιοι Δονάτος και Θερινός ξίφει τελειούνται
Άγιος Μάρτυς Ουαλέριος ξίφει τελειούται.

Εορτάζουν στις 23 Απριλίου 

Στίχοι
Εχθρούς ο τέμνων Γεώργιος εν μάχαις,
Εκών παρ” εχθρών τέμνεται διά ξίφους.
Ήρε Γεωργίου τρίτη εικάδι αυχένα χαλκός.

Στίχοι:
Θήλεος φύσιν Πολυχρονία μήτερ,
Γεωργίου θείου ανδρικώς παρείδες.

Άγιος Γεώργιος: Ο πρίγκηπας των μαρτύρων

Εκ κοιλίας μητρός μου με εκάλεσεν ονομαστικώς ο Κύριος. Κάτω από την προστατευτικήν του χείρα με έκρυψεν από κινδύνους και απειλάς. Με έκαμε βέλος εύστοχον, με έκρυψεν εις την φαρέτραν του, και μου είπε• Συ είσαι δούλος μου, εγώ δε δια σου θα δοξασθώ. Ησ. 49,1-3
«θες με ως σφραγίδα επί την καρδίαν σου, ως σφραγίδα επί τον βραχίονά σου· ότι κραταιά ως θάνατος αγάπη». Ασ. Ασμάτων 8,6

Εμείς, από παιδιά, έναν Τροπαιοφόρο είχαμε καρφιτσωμένο στο άσπρο μας φανελάκι, να μας φυλάει από τους ”δράκους”. Σαν ήλιο λαμπρό τον είχαμε πάνω στην καρδιά μας να μας φωτίζει το δρόμο της ζωής μας, μη χαθούμε σε ξένα μονοπάτια…. Να μας την κρατάει ζεστή απ’τις παγωνιές του κόσμου… Να μας ψιθυρίζει λόγια αγάπης και παρηγοριάς στα δύσκολα μας…. Να προφθάνει απρόσκλητος και να μας πλημμυρίζει με την παρουσία της αγάπης του… Να γεμίζει ευωδιές και φως τα όνειρά μας, γι’αυτό το πρωί πάντοτε ο κόσμος είναι φωτεινός και μοσχοβολά….

”Χαίρε, ο πανταχού θερμώς προφθάνων….’‘

Γεώργιος Τροπαιοφόρος-Σπήλαιο Ποιμένων_St George the Trophy-bearer_Св Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმი-храм на поле Пастухов233Ο Ελληνορθόδοξος άραβας και ευσεβής κάτοικος του χωριού των Ποιμένων (Beit Sahour–Μπετ Σαχούρ -Βηθλεέμ) Χαλίλ Αμπουφάρχα, ήτο πρόγονος του εφημερίου του χωριού, και διηγόταν το εξής γεγονός που έζησε γύρω στο 1903, πριν από περίπου πέντε-έξι γενιές. Είχε λάβει το κλειδί του σπηλαίου να πάει ενωρίς να ανάψει τα καντήλια για τον όρθρο. Νομίζοντας ότι ήταν 5 το πρωί, επειδή ήταν πανσέληνος εκείνο το βράδυ, έφθασε στο σπήλαιο στις δύο μετά τα μεσάνυχτα πολύ ενωρίτερα. Όταν έφθασε στον υπόγειο ναό, άκουσε (απ’ έξω) ψαλμωδία, αλλά δίστασε να μπεί μέσα επειδή οι φωνές του φάνηκαν άγνωστες. Αναρωτήθηκε ποιός άραγε να είχε ανοίξει τον ναό, και αφού πήρε θάρρος μπήκε μέσα στην εκκλησία. Βρέθηκε λοιπόν σε ουράνια θεία Λειτουργία αγγέλων. Παρατήρησε τότε μια Κυρία που στεκόταν κοντά στην Ωραία Πύλη, περιτριγυρισμένη από φωτοστέφανο. Στάθηκε ακίνητος ακούοντας με έκπληξη, θαυμασμό και απορία την ουράνια υμνωδία, διερωτώμενος πως άραγε ηξιώθη να βρεθεί σε ακολουθία αγγέλων, και ποιά ήταν αυτή η θαυμαστή γυναίκα.

Ξαφνικά άκουσε να έρχεται από πάνω, από την πόρτα του σπηλαίου, θόρυβος βημάτων αλόγου, καλπασμός αλόγου και ένας νεαρός καβαλάρης έφθασε έξω από το σπήλαιο. Μόλις μπήκε, μέσα τρέχοντας, πλησίασε την Κυρία η οποία τον ρώτησε με δυνατή φωνή: «Πού ήσουνα Άγιε Γεώργιε και άργησες να έρθεις, εσύ που δέχεσαι τα περισσότερα δώρα από τους πιστούς;». Και αυτός απάντησε: «Μητέρα του Θεού, Κυρία Θεοτόκε, μια βάρκα βυθιζότανε στο πέλαγος και ήμουν υποχρεωμένος να τρέξω να βοηθήσω τους ανθρώπους που επικαλέστηκαν την βοήθειά μου».

Λέγοντας αυτά τίναξε το μανδύα του που ήτο βρεγμένος, και πιτσίλισε το πρόσωπο και τα ενδύματα του Χαλίλ Αμπουφάρχα που ήταν παρών. Όταν τελείωσε η ουράνια αυτή Θεία Λειτουργία έλαβε αντίδωρο από τα χέρια της Παναγίας, και όταν εξαφανίστηκαν οι Άγγελοι, η Παναγία και ο Άγιος Γεώργιος, αυτός παρέμεινε με πειστήριον στα χέρια του το αντίδωρο και τις σταγόνες στα ρούχα του από τον μανδύα του Αγίου Γεωργίου, προς πίστωσιν αληθινή των κατοίκων του χωριού και του ιερέως που έφθασαν κατόπιν για τον όρθρο, και τους εξήγησε τα όσα θαυμαστώς είδε και άκουσε στο σπήλαιο των Ποιμένων.
(φυλλάδιο Ι.Μονής των Ποιμένων, Αρχιμ. Ιγνάτιος, Σεπτ. 2007, Ανατ. Ιερουσαλήμ, Ισραήλ).Σπήλαιο Ποιμένων-Βηθλεέμ-храм на поле Пастухов-vifleem-Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_St George_1Ο μοναχός Ιωάσαφ γέροντας των Ιωσαφαίων, στο Άγιον Όρος, σε αγρυπνία του Αγίου Γεωργίου αξιώθηκε να δει σε οπτασία τα πανευφρόσυνα κάλλη του παραδείσου, χάρις στον προστάτη του Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο. Ο οδηγός του Άγιος του είπε:

«Γιατί, αδελφέ, σε κυριεύει η αμέλεια και δεν προσέχεις με τον νου σου στην επίκλησι του ονόματος του Χριστού, στην ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό»; Ο Μοναχός όταν άκουσε αυτά, κατανύχθηκε και, όσο έλεγε την ευχή, θερμαινόταν η καρδιά του για τον πόθο του Θεού και αμέσως έλαβε θεία δύναμη, μη έχοντας πλέον δειλία και φόβο. Και πάλι ο οδηγός του του είπε: «Βλέπεις που τώρα είσαι καλλίτερα; Εάν θέλεις την σωτηρία της ψυχής σου, μην αφήνεις ποτέ την ευχή αυτή. Έτσι θα αποκτήσεις καθαρό νου και καρδιά και θα δείς μυστήρια Θεού. Πρόσεχε όμως να έχεις ακριβή και καθαρή εξομολόγηση στον Πνευματικό σου πατέρα για ο,τι κακό σου παρουσιασθεί.…λέγε αδιάκοπα την ευχή, χωρίς να σκέπτεσαι τίποτε άλλο.

«Αδελφέ, Ιωάσαφ λίγοι εκλεκτοί άνθρωποι ευρίσκονται σήμερα στον κόσμο, με την διαφορά ότι, όποιος κοπιάσει για λίγη αρετή, υπομείνει τον αδελφό του και δεν τον κατακρίνει, αυτός θα ευχαριστήσει τον Θεό και θα κληθεί «μέγας εν τη βασιλεία των ουρανών».

***

Πολυχρονία,μητρὸς Ἁγ. Γεωργίου-Мученица Полихронии мать св вмч Георгий Победоносец- St. Polychronia mother of St. George the Trophy-bearer24._2_Όταν ασπάζεστε τις εικόνες των μαρτύρων του Χριστού, ασπάζεστε τις πληγές και τα παθήματά τους για χάρη του Βασιλέως Χριστού…Το σώμα σας υποκλίνεται στις εικόνες ενώ η ψυχή σε αυτούς που εικονίζονται σε αυτές. Το στόμα σας τις ασπάζεται μα η ψυχή ασπάζεται τις ψυχές των δοξασμένων αγίων στη Βασιλεία των Ουρανών. Τα μάτια σας βλέπουν το ξύλο και το χρώμα αλλά τα πνευματικά σας μάτια ατενίζουν ζωντανά πρόσωπα στο βασίλειο των πνευμάτων. Αγίου Νικολάου (Βελιμίροβιτς) Επισκόπου Αχρίδος.

Όταν ασπάζεται ο άνθρωπος με ευλάβεια και θερμή αγάπη τις άγιες εικόνες, παίρνει τα χρώματα από αυτές και ζωγραφίζονται οι Άγιοι μέσα του. Οι Άγιοι χαίρονται, όταν ξεσηκώνωνται από τα χαρτιά ή από τα σανίδια και τυπώνωνται στις καρδιές των ανθρώπων. Όταν ασπάζεται ο Χριστιανός με ευλάβεια τις άγιες εικόνες και ζητάη βοήθεια από τον Χριστό, την Παναγία, τους Αγίους, με τον ασπασμό που κάνει με την καρδιά του, ρουφάει μέσα στην καρδιά του όχι μόνον την Χάρη του Χριστού, της Παναγίας ή των Αγίων, αλλά και τον Χριστό ολόκληρο ή την Παναγία ή τον Άγιο, και τοποθετούνται πια στο Τέμπλο του Ναού του. «Ναός του Αγίου Πνεύματος είναι ο άνθρωπος» (Α΄ Κορ. 3,16 και 6,19). Εάν το καταλάβαιναν αυτό οι άνθρωποι, πόση χαρά θα αισθάνονταν, πόση δύναμη θα έπαιρναν! (Από το βιβλίο «Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – Πνευματική αφύπνιση, Λόγοι Β’, Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης »)

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: « Πάνε να εξαφανίσουν ένα ορθόδοξο έθνος. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ένα ορθόδοξο έθνος σήμερα είναι μεγάλη υπόθεση! …. Σε μερικούς δεν συμφέρει να υπάρχη η Ελλάδα. «Μας κάνει κακό, λένε. Πρέπει να την εξαφανίσουμε»…. Την Ορθοδοξία μας σαν Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και τους αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας• και την ελευθερία μας την οφείλουμε στους ήρωες της Πατρίδας μας, που έχυσαν το αίμα τους για μας.
Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να την διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Είναι κρίμα να χαθή ένα τέτοιο έθνος! Και βλέπουμε τώρα, όπως πριν αρχίση ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις, έτσι και ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους, για να κρατηθή κάτι και να σωθή το πλάσμα Του.
Δεν θα αφήση ο Θεός, αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε ανθρωπίνως και για ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως, να κάνουμε προσευχή να βοηθήση ο Θεός.
(Όσιος Παΐσιος: ΛΟΓΟΙ Α’ – (Ησυχαστήριον – Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σελ. 360-362).

***

Επίσκεψις του αγίου Γεωργίου στην Γερόντισσα Ταρσώ, την διά Χριστόν σαλή

Σε κάποια περίπτωση, μία κοπέλλα που είχε αναμιχθεί στο κίνημα του Αναρχισμού και της αθεΐας, επέστρεψε στην Χριστιανική Πίστη. Μία ημέρα επισκέφθηκε την μακαρία Ταρσώ στο καλύβι της (δεν είναι γνωστό ποιος της την σύστησε) και η Σαλή του Θεού, αφού την πήρε ιδιαιτέρως, «με λεπτό τρόπο και αγάπη ξεγύμνωσε, με το διορατικό της χάρισμα, όλες τις πληγές της ψυχής της»!
Η αποκάλυψις αυτή έφερε σε κατάνυξη την κοπέλλα. Το παράδοξο είναι, ότι «μετά το φοβερό αυτό διάβασμα της ψυχής της, η Ταρσώ την ευλόγησε με την ευλογία του αγίου Γεωργίου – που εκείνη την ώρα πέρασε, όπως είπε η Ταρσώ, από το καλυβάκι της – λέγοντας το τροπάριό του και κάνοντας απόλυση» (Ι. Κ. σελ. 170).

 

Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Άι μου Γιώργη!»

«Ανέτειλε το έαρ• δεύτε ευφρανθώμεν! Εξέλαμψεν η Ανάστασις Χριστού• δεύτε ευφρανθώμεν! Η του αθλοφόρου μνήμη τους πιστούς φαιδρύνουσα ανεδείχθη».

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_St George the Trophy-bearer_Св Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გim422342...Ο δε Άγιος Γεώργιος είναι ο κατ’ εξοχήν καλοκαιρινός και ανοιξιάτικος Άγιος και δεν δύναταί τις να φαντασθή μνήμη του Αγίου Γεωργίου χωρίς πολλά ποικιλόχροα άνθη μοσχοβολούντα, χωρίς τάπητας ανθυλλίων μεθυσκόντων τον αέρα με την ευωδίαν των, χωρίς άπειρον πρασινάδα και απεράντους αγρούς αιματόχρους από αμέτρητον πλήθος των μηκώνων, χωρίς τρυφερούς βλαστούς αμπέλων με βότρυς προβάλλοντας και χωρίς αναριθμήτους στεφάνους από αγραμπελιές και αγιοκλήματα. Ποίος άλλος Άγιος δύναται να καυχηθή, ότι είναι ο καθολικός πολιούχος των ελληνίδων πόλεων, ο γενικός προστάτης της ελληνικής εξοχής;

Καθώς δε ο Άγιος Νικόλαος είναι ο κατ΄εξοχήν προστάτης των θαλασσοπορούντων ανά τον πόντον, ούτω και ο Άγιος Γεώργιος είναι ο ετοιμότατος βοηθός και αντιλήπτωρ των γεωπονούντων επί της ξηράς. Ποίος άλλος Άγιος εφάνη ποτέ τόσον πρόθυμος “των αιχμαλώτων ελευθερωτής, και των πτωχών υπερασπιστής, ασθενούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος”; Και ποίος άλλος Άγιος έδειξε ποτέ τόσην χριστομίμητον φιλανθρωπίαν και συγκατάβασιν, ώστε να εισακούση της δεήσεως παιδίου παίζοντος, ηττωμένου εν τη παιδιά και πάσχοντος την φιλοτιμίαν …

Αλλ’ είθε ν’ ανατείλη ταχύτερον, Άη μου Γιώργη, η ευλογητή εκείνη ημέρα της αναστάσεως του Γένους και έθνος τοσούτον έχον περικείμενον νέφος μαρτύρων, τοσούτους μετά σου πρέσβεις προς Θεόν, εκ του αίματός του και εκ των σπλάχνων του, δεν μέλλει ποτέ να εγκαταλειφθή υπό του Θεού των πατέρων του. Είθε ν’ ανατείλη η ημέρα εκείνη, ως τάχιστα, λεβέντη μου αστραπόμορφε και πρώτε καβαλάρη, ‘Αη μου Γιώργη, είθε!

***

Το Παλληκάρι της Αιώνιας Νιότης

Άγιος Γεώργιος, το παλληκάρι της πίστης μας, ο των αιχμαλώτων ελευθερωτής και των πτωχών υπερασπιστής, ασθενούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος, τροπαιοφόρος και των Μαρτύρων ταξίαρχος…
Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_ΖακυνθοςΜΟΥΣ.ΖΑΚΥΝΘΟΥ ΛΕΠΤΠέθανε μαρτυρικά για να συμβασιλέψει με τον Αναστημένο μας Κύριο, γι αυτό και η μνήμη του είναι ζυμωμένη με την ανάσταση και το πάσχα
Και ο υμνωδός μας καλεί να ευωχηθώμεν, γιατί ανέτειλε το Έαρ και να καταστέψουμε τον μεγαλομάρτυρα του Χριστού με εαρινά άνθη και αναστάσιμες υμνωδίες…
Όσοι χριστιανοί έχουν ακόμα αυτιά ακούνε τον καλπασμό του αλόγου του, όταν Εκείνος προστρέχει σε άμεση βοήθεια των πτωχών και των αδικημένων του βίου. Και η πίστη των νοερών οφθαλμών βλέπει σε κάθε βαθούλωμα της γης, πέριξ των ναϋδρίων του, το αποτύπωμα του αλόγου του. Μαρτύριο ότι αφού η παρουσία του άπαξ αγίασε τον χώρο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι η επίσκεψη του θα επαναληφθεί και η προστασία του θα είναι αιώνια….
Ο ποιητής θέλει τον αη Γιώργη μας, να καλπάζει τροπαιοφόρος ανά τους αιώνας, ως εικόνα της αιώνιας νιότης που χάρισε ο Χριστός στους φίλους Του. Είναι ο υπέρμαχος της αγιασμένης ρωμηοσύνης. Και στα καπούλια του αλόγου του, παρακάθεται η ίδια η ρωμηοσύνη ως νεάνις αεί θάλλουσα και διασωζόμενη, από το θηρίο το φρικτό και αλλόκοτο, τον δαιμονόμορφο βαρβαρισμό του πνεύματος και του σώματος. Και με το αργυρό κοντάρι του, ο πρωτοταξίαρχος των παλληκαριών του Χριστού, το στέλνει πίσω στα σκοταδια του ταρτάρου. Εκεί που ο φθονερός ο θάνατος και κάθε ασχήμια καταδικάστηκαν στην αιώνια ανυπαρξία.
http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2018/04/blog-post_23.html#ixzz5DTvijCnl
http://yiorgosthalassis.blogspot.com/2019/04/blog-post_688.html

***

Η ζωντανή παρουσία του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στην βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Από το άλογό του ακούγονταν χλιμιντρίσματα και η εικόνα του Αγίου Γεωργίου του Χαρισίου ή Χαρσίου ανέβλυζε αίμα 

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_ΠΑΤΡ.ΦΑΝΑΡΙΌταν έγινε αυτοκράτωρας ο Ανδρόνικος ο Β΄ο Παλαιολόγος (1282-1328), υπήρχε μεγάλη ταραχή στην εκκλησία με τον λατινόφρονα πατριάρχη Ιωάννη Βέκκο (1275-1282) πρωταγωνιστή στη θεήλατη ένωση με τους παπικούς, και στο κράτος με τους λατίνους. Ο βασιλέας ήταν θεοφοβούμενος, αλλά τότε συνέβησαν μεγάλα και παράδοξα σημεία. Είχε για σύμβουλο τον Θεόδωρο Μετοχίτη (1270 – 1332), άνθρωπο πολύ ευλαβή και σπουδαίο όπου και τον έκανε Μέγα Λογοθέτη του παλατιού. Αυτός ανακαίνισε και στόλισε με θαυμάσια ψηφιδωτά, την Μονή της Χώρας. Και τόσο πολύ αγαπούσε αυτή την μονή, που πήγαινε στις αγρυπνίες και προσευχόταν μαζί με τους μοναχούς. Το Σάββατο της Α΄ εβδομάδος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην λειτουργία της Κυριακής, όπου μνημονεύονται όλοι οι ορθόδοξοι βασιλείς και πατριάρχες, πήγε και ο Θεόδωρος. Κατά τα μεσάνυχτα έφτασε απεσταλμένος του αυτοκράτορα, που ζητούσε την γνώμη του πάνω σε τούτο: Όταν πήγαν να κοιμηθούν οι φύλακες, οι πελεκυφόροι και ξιφοφόροι, ακούστηκε ένα χλιμίντρισμα που βούιξε όλο το παλάτι. Όλοι απορούσαν και ρωτούσαν ο ένας τον άλλον τι ήταν αυτό το παράδοξο, γιατί πουθενά δεν υπήρχε άλογο εκεί. Δεν είχε σταματήσει ακόμα ο θόρυβος και ακούστηκε και δεύτερο χλιμίντρισμα, δυνατότερο από το πρώτο, τόσο που το άκουσε και ο ίδιος ο αυτοκράτωρ. Και του είπαν ότι προέρχονταν από το άλογο που ήταν ζωγραφισμένο στον ναό της Θεοτόκου της Νικοποιού, κοντά στο παλάτι. Σε αυτό το άλογο είναι καβάλα ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος.

Ακούοντας όλα αυτά ο Λογοθέτης είπε: Χαίρω μαζί σου ω βασιλεύ, για τα μέλλοντα τρόπαια. Γιατί νομίζω πως αυτό σημαίνει, ότι θα γίνει βασιλική εκστρατεία κατά των Αγαρηνών, που λεηλατούν την Ασία μας. Σαν τα άκουσε αυτά ο βασιλιάς, αμέσως ξαναστέλνει αγγελιαφόρο και του λέει: Συ έτσι που απαντάς, λέγοντάς μου, όπως συνηθίζεις αυτά που χαροποιούν την καρδιά μου, φαίνεσαι να αγνοείς και να μην ξέρεις. Εγώ όμως θα σου πω τι σκέφτομαι πραγματικά, γιατί όπως μου παρέδωσαν οι παππούδες μου, και άλλοτε αυτό το άλογο έκανε το ίδιο χλιμίντρισμα, όταν ο άρχοντας των λατίνων, ο Βαλδουίνος (1204), ήθελε να πάρει την βασιλεύουσα. Τότε και ο πατέρας μου ταράχθηκε πολύ, και το εξέλαβε για κακό σημάδι. Δεν πέρασε πολύ καιρός, και είδε την πόλη να κουρσεύεται από τους Λατίνους.

Άλλοτε σε ένα δημοτικό κτίριο στον ναό της του Θεού Σοφίας, υπήρχε ιστορημένη σε τοιχογραφία μια εικόνα της Θεοτόκου, που έκλαιγε για πολλές μέρες τόσο, ώστε με σφουγγάρι μάζευαν τα δάκρυα Της, τα οποία κυλούσαν σαν αυλάκι. Ήλθε ο αυτοκράτωρ και προσκύνησε, προστάζοντας στην συνέχεια να ασφαλίσουν τον χώρο. Αμέσως μετά από αυτό, στον ναό του Αγίου Γεωργίου του Χαρισίου ή Χαρσίου, η εικόνα του λαμπρού Μάρτυρος ανέβλυζε αίμα. Βλέποντας όλα αυτά τα σημεία ο Ανδρόνικος πρόσεχε με πολλή ευλάβεια και φόβο Θεού, να μην κάνει αντίθετα προς το θέλημά Του. Και αμέσως κάλεσε σύνοδο για την ενότητα της Εκκλησίας. (Ευλογίου Κορυτσάς: Ο Καβαλάρης Άγιος Γεώργιος… εν τη Θράκη, ανάτυπο εκ του 22ου τόμου. Α. Θ. λ.γ. Θ., Αθ. 1957 )Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος- св вмч Георгий победоносец- St. George the Trophy-bearer3435134sdetail1

Είχαν αποθέσει όλες τις ελπίδες τους στον άγιο Γεώργιο
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/06/28679/

Άγιε μου Γιώργη… στης Παράδεισος κοντά σα φτάσουμε την Πύλη να πεις στον κλειδοκράτορα πως είμαστε δυό φίλοι!
https://iconandlight.wordpress.com/2019/04/28/28281/

Ω Γεώργιε Μάρτυς! το γλυκύ πιστοίς και όνομα και πράγμα υπάρχων· Τ’ ‘ονομά σου ( Μεγαλυνάρι), Νικηφόρος Βρεττάκος
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/24/%CF%89-%CE%B3%CE%B5%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B9%CE%B5-%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%85%CF%82%CF%84%CE%BF-%CE%B3%CE%BB%CF%85%CE%BA%CF%8D-%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%AF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%8C/

Ο άγιος Γεώργιος οδηγός και διδάσκαλος της προσευχής και εγγυητής της αιώνιας σωτηρίας μας
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/22/23208/

Ο Όσιος Ηλίας Διαμαντίδης, ο Μυροβλύτης, ζούσε με την παρουσία και την καθοδήγηση του αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου
https://iconandlight.wordpress.com/2019/07/20/29899/

Τον σάπισε στο ξύλο ένας νεαρός καβαλάρης! Θαύματα του Αγίου Γεωργίου
https://iconandlight.wordpress.com/2015/04/21/%CE%B8%CE%B1%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85/

Είδα την εικόνα μου του Αγίου Γεωργίου στον τοίχο να «στάζει» αίμα. Μακάρι, να μη ζήσουμε χειρότερα από αυτά που βιώνουμε αυτές τις ημέρες. Μακάρι ο Άγιος Γεώργιος να σκότωνε το δράκο του πολέμου στην Ουκρανία!
https://iconandlight.wordpress.com/2019/01/31/%CE%B5%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85/

Εκείνα τα χρόνια ήταν και οι μητέρες παλληκάρια και τα παιδιά παλληκάρια. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/25/25535/

Προσκύνημα στον πανάγιο Τάφο του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου στη Λύδδα
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/23/22159/

Άγιε μου Γιώργη αφέντη μου κι αφέντη μ’ καβαλλάρη…
https://iconandlight.wordpress.com/2015/04/23/%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%B5-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CF%8E%CF%81%CE%B3%CE%B7-%CE%B1%CF%86%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B7-%CE%BC%CE%BF%CF%85/Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_ св вмч Георгий победоносец_St. George the Trophy-bearer_წმინდა გიორგი გმირავს_IMG_1872Απολυτίκιον Αγίου Γεωργίου Τροπαιοφόρου Ήχος δ’

Ως των αιχμαλώτων ελευθερωτής, και των πτωχών υπερασπιστής, ασθενούντων ιατρός, βασιλέων υπέρμαχος, Τροπαιοφόρε Μεγαλομάρτυς Γεώργιε, πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Απολυτίκιον Αγίας Πολυχρονίας, μητρός Αγ. Γεωργίου.
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Ζωήν την αιώνιον επιποθούσα σεμνή, φθαρτών κατεφρόνησας και ηδονών κοσμικών, Χριστόν αγαπήσασα· όθεν Πολυχρονία, συν υιώ Γεωργίω, θείω τροπαιοφόρω, μαρτυρίω μετέσχες, διό σε μακαρία, πίστει γεραίρομεν.

Κοντάκιον Ήχος δ”
Ο υψωθείς εν τώ Σταυρώ

Γεωργηθείς υπό Θεού ανεδείχθης, της ευσεβείας γεωργός τιμιώτατος, των αρετών τα δράγματα συλλέξας σεαυτώ, σπείρας γαρ ενδάκρυσιν, ευφροσύνη θερίζεις, αθλήσας δε δι” αίματος, τον Χριστόν εκομίσω, και ταις πρεσβείαις Άγιε ταις σαις, πάσι παρέχεις, πταισμάτων συγχώρησιν.

Αίνοι. Ήχος πλ. δ΄. Ω του παραδόξου θαύματος

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_ΟΡΘΙΟςΔεύτε, οι πιστοί τιμήσωμεν, Πολυχρονίαν λαμπρώς, την ρεόντων απόλαυσι, πίστει διατύψασαν, και μανίαν ελέγξασαν, των αντιθέων Χριστού τη χάριτι, νενευρωμένην, Αυτού δε όνομα, ομολογήσασαν, και καθυπομείνασαν ανδροπρεπώς, ύβρεις και μαστίγωσιν, ιδίου σώματος.

Δεύτε, οι πιστοί τιμήσωμεν, αμνάδα την εκλεκτήν, την απίστων τα ένεδρα, λογισμώ στερρόφρονι, και ψυχή καρτερόφρονι, εν τω σταδίω υποσκελίσασαν, Πολυχρονίαν, Χριστού την Μάρτυρα, ης της φρονήσεως, την ισχύν μη φέροντες εις κολασμούς, και ξεσμούς παρέδοσαν, οι ανομώτατοι.

Δεύτε, οι πιστοί τιμήσωμεν, την του εχθρού μηχανάς, θείω σθένει συντρίψασαν, και ομολογήσασαν , ευθαρσώς την αλήθειαν, Πολυχρονίαν αμνάδα πάγκαλον, σφαγιασθείσαν, ως θύμα άμωμον, ταύτη κραυγάζοντες· τω Κυρίω πρέσβευε υπέρ ημών, των ανευφημούντων σε, Μαρτύρων πρότυπον

Δεύτε, οι πιστοί τιμήσωμεν, εν γηθοσύνη πολλή, την τρυγόνα του Κτίσαντος, την Αυτώ κομίσασαν, νεοσσόν αξιέραστον, τον στρατηλάτην σεπτόν Γεώργιον, ον επαινούντες, αυτή κραυγάζομεν· Χαίρε καλλίτεκνε, αθληφόρε ένδοξε η καλλιάν, εν τη πέτρα πήξασα, στερρώς της πίστεως.

Δοξαστικό των Αίνων του Αγίου Γεωργίου
Δόξα… Ήχος πλ. α΄, Θεοφάνους

Ανέτειλε το έαρ, δεύτε ευωχηθώμεν, εξέλαμψεν η Ανάστασις Χριστού, δεύτε ευφρανθώμεν η του Αθλοφόρου μνήμη, τους πιστούς φαιδρύνουσα ανεδείχθη• διό φιλέορτοι, δεύτε μυστικώς αυτήν πανηγυρίσωμεν• ούτος γαρ ως καλός στρατιώτης, ηνδρίσατο κατά των τυράννων, και τούτους κατήσχυνε, μιμητής γενόμενος του πάθους του Σωτήρος Χριστού, ουκ ηλέησε το σκεύος το πήλινον το εαυτού, αλλά γυμνόν ανεχάλκευσεν, εν βασάνοις αυτό προσαμειβόμενος, αυτώ βοήσωμεν• Αθλοφόρε ικέτευε, εις το σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Δόξα. Ήχος πλ. α΄.

Τις κατ’ αξίαν επαινέσει σου, την καρτερίαν εν τοις άθλοις, Μάρτυς Πολυχρονία θεοφόρητε; Συ γαρ τω θείω έρωτι, εν καρδία φλεγομένη, το σώμα παρέδωκας, πολυωδύνοις βασάνοις· διό και μετά θάνατον, Χριστώ τω Παντάνακτι, και Θεώ συμβασιλεύεις, εις απεράντους αιώνας· δεόμεθα ούν πρέσβευε Αυτώ, ταίς ημών διανοίαις δωρήσασθαι φωτισμόν, και άμετρον έλεος.

Πολυχρονία καλλίτεκνε,
τον νεοσσόν σου Γεώργιον,
ικέτευε του σωθήναι τας ψυχάς ημών.Γεώργιος Τροπαιοφόρος_St-George the Trophy-bearer_СвГеоргий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_tomb231Μπετζαλλά-Al-Khader, Μπετζάλλα-BeitJala, δεξαμενές του Σολομώντα /Επεισόδιο 38 ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
π.Ιγνάτιος Καζάκος Ηγούμενος της Ιεράς Μονής των Ποιμένων

Οἱ δύο πατρίδες τοῦ ἁγίου Γεωργίου, ἡ ἐπίγειος καὶ ἡ ἐπουράνιος Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου


This image of St. George is a call to all of us… Anthony Bloom of Sourozh – Saint Arsenios of Paros

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_anastasi xristou moni xorasΧριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
Christ is risen! Truly He is risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

St. George the Great-martyr,the Trophy-bearer and St. Martyr Polychronia mother of St. George the Trophy-bearer

Commemorated on 23 April

Verses
George, cutting down all his foes in battles,
Is gladly cut down of his foes by beheading.

On the twenty-third George’s neck was seized
by the brazen blade

Verses
O husbandman Glycerius, as is right fitting,
I see thy neck as soil, and the sword, as a plowshare.
By the intercessions of Thy saints, O God, have mercy on us.

Sermon for St. George’s day
Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh)
May 3, 1981

Γεώργιος Τροπαιοφόρος-Σπήλαιο Ποιμένων_St George the Trophy-bearer_Св Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმი-храм на поле Пастухов233We are keeping this week the feast of St. George, the patron saint of this country, and this is why I want to say a few words in English instead of preaching in Russian as I always do.

When you look at an icon of St. George you see a man who had the courage, the daring, to confront evil not for his own sake, but for the sake of something greater than he, to confront it face to face at the cost, the possible cost, of his own life. The icons of St. George show us the great knight fighting the dragon, while at the gate of her palace the maiden whom he wishes to save, stands waiting either for his victory or her shame and death. Each of us has got within himself something of which this pure maiden could be a symbol: our integrity, our purity, our uprightness, our wholeness and so many other things that make us akin to the living God. And against all these things the powers of evil are unleashed like the dragon of the icon, ready to devour all this beauty so that nothing is left but death, destruction and defeat — not for us alone, but for God. And within each of us there is the greatness and the generosity, the noble spirit of knighthood that can be aroused to fight for all that is pure, all that is noble, all that is great, both for the sake of its own beauty and for the sake of the Lord to whom it belongs as a bride belongs to the beloved and pure bridegroom.

This image of St. George is a call to all of us: evil is rife, evil is not only rampant around us, it is within us, trying to conquer all beauty and wholeness, and we are called to enter into this fight, to fight that evil be defeated, not only for our own sake, not only for God’s sake, but also for the sake of all those whom evil may poison and destroy. Let us look at this icon, mentally at least if we have not got one actually, in the course of this week and ask ourselves: what is there in us which is standing at the door of the king’s palace, at the gates of the Kingdom of God, ready to enter it if only it be freed from the fetters to which evil has subjected it, if only it would be safe from the destruction which evil is attempting to cast upon it. Let us also look at the evil in us and take a stand like the good knight St. George did, and whether it costs us our life, or whether it costs the defeat of evil, let us enter into the arena, let us fight, and may all that is holy, all that is beautiful, great and noble in us be protected, saved, freed, and enter into the palace, into the Kingdom of the living God who is waiting for us with so much love, so much faith, with a hope unshaken. Amen.
Newsletter ¹ 131 1981 May
1981-05-03-1-E-E-S-EM04-158StGeorge
http://masarchive.org/Sites/texts/1981-05-03-1-E-E-S-EM04-158StGeorge.html

***

Saint George Appears to Saint Arsenios of Paros

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_ΟΡΘΙΟςElder Arsenios of Paros would confess the nuns at the Convent of the Transfiguration (“Christ of the Forest”) about six miles south of Parikia, the main port. This was not an easy labor, however, as a spirit of contention and hardness of heart had disrupted the monastery for years. Although they sincerely loved their spiritual father, true repentance came slowly, and there were more than a few occasions when Fr. Arsenios was tempted to despair over the nuns. [Read here]

After years of counseling the sisters to stop their fighting and discord, he left the monastery one day in despair because they would not make peace. He decided to leave them to themselves, he would no longer be their spiritual father. On his way back to the Monastery of Saint George, he met the saint himself, who appeared to him as a radiantly handsome young man and demanded to know why he had abandoned the nuns. Not realizing that it was Saint George, Father Arsenios replied that he could not endure their misbehavior, whereupon the saint responded: “And why did you not reflect that our Lord endures the misbehavior of millions of men, even those who do not believe in Him, but insult Him, blaspheme Him, and despise him. He endured even those who crucified him, and while on the Cross He prayed for them saying, ‘Father forgive them, for they know not what they do’. Why is it that you cannot endure the wrong acts of forty monastics, who are women, weak natures, and who did truly grieve you through their sins, but have now repented?”

Saint George then showed him both the light of heaven, and the stench and darkness of hell. and told him that if he did not return as the nuns’ spiritual father, he would never see heaven. The young man’s face flashed like lightning and he disappeared. At that very moment, Fr. Arsenios understood with whom he had been talking. Turning back to the monastery, he found the whole sisterhood on their knees in church, praying and crying to god that Elder Arsenios might return and forgive them.

This particular wonderful Saint is the glory of all martyrs, the boast of the Saints and the prestige of the Heavens and the Church Triumphant. He is the all- mighty and Victory-bearer George.

Happy namesday to all the Georges, Georgias and Polychronias of the world.

St. George the Trophy-bearer, intercede for us all and help us! Pray to God for us! Pray that we labor in the fast with joy, and let God’s light illumine our hearts.Pray that we can learn to live out our Christian vocation in all times and places, and in all circumstances. Through the intercessions of St. George the Great-martyr, the Trophy-bearer and St. Martyr Polychronia mother of St. George the Trophy-bearer and our mother, O Lord, have mercy on us and save us! Amen.Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_St George the Trophy-bearer_Св Георгий Победоносец_Μανουήλ Πανσέληνου_ Πρωτάτον_Άγιον Όρος_ 23788Oh, Great Martyr George Trophy-bearer! sweet name all Christians. – Your name, Nikiforοs Vrettakos
https://iconandlight.wordpress.com/2018/04/24/23356/

A vision of Saint George the Great Martyr in glory by Theodotus of Ancyra and St.God-loving Emperor Theodosius B’ the New
https://iconandlight.wordpress.com/2015/11/02/9361/

Troparion of St George the Trophy-bearer Tone 4

As the deliverer of captives and the protector of the poor, as the physician of the feeble and combatant of kings, holy champion and great martyr George, intercede with Christ our God to save our souls.

Fourth Tone. The Original Melody

Πολυχρονία,μητρὸς Ἁγ. Γεωργίου-Мученица Полихронии мать св вмч Георгий Победоносец- St. Polychronia mother of St. George the Trophy-bearer24._2_WITH unflinching and steadfast mind, * thou didst go of thine own accord, *fearless as a lion, to strive in martyrdom. *While disregarding the body as a thing soon corruptible, * thou didst wisely turn thy care * to thy precious immortal soul; * and by many kinds * of sore torments wast thou assayed like pure gold sevenfold as in a furnace, * O great and glorious Martyr George.

Glory. Plagal of Second Tone

THOU hast lived worthily of thy name, O soldier George; for taking the Cross of Christ upon thy shoulders, thou hast cultivated the earth that had become barren because of diabolic deception; and uprooting the thorny religion of the idols, thou hast planted the vine of the Orthodox Faith. Wherefore thou gushest forth healings for the faithful throughout the world, and hast proved to be the Trinity’s righteous husbandman. Intercede, we pray, for the peace of the world and the salvation of our souls.

If an Idiomelon be appointed. Glory …, In Tone II:

   Let us hymn with gladsome voices and solemn chant, * the holy Martyr Polychronia, * for she hath vanquished the enticement of idols * and manfully subdued the adversary under her feet, * and after her repose ascended into the heavens, * bearing a crown upon her head, and crying aloud: * ‘Thee do I love and desire O my Bridegroom, * I have given my body over to torments for Thee, * that I might make my dwelling in the heavens, * where all those who praise Thee abide’.

In Tone IV:

From childhood wast thou God-fearing * and presented as an honorable offering to the Almighty, * O all-praised Polychronia, * wherefore thy Guardian Angel delivered thee, * aiding thee to trample underfoot the madness of the tyrant, * and delivering thee unto thy Bridegroom Christ.

ODE EIGHT
This chosen and holy day

COME, O Melodist, chief of the Prophets, speak: That righteous man, which flourisheth like a palm tree, who and what manner of man is he? He is the great conqueror George, a tree verily laden with sweet fruit that nourisheth the heart.

Glory to the Lauds of St George
Glory. Plagal of First Tone, By Theophanes

Spring hath shined forth as the dawn; come, let us celebrate. The Resurrection of Christ hath appeared in splendour, come, let us be glad. The memorial of the prizewinner hath been revealed, making the faithful bright with joy. Come, therefore, O feast lovers, let us mystically keep the festival; for this man, as a good soldier, bravely defied the tyrants and put them to shame, becoming an imitator of Christ the Saviour’s Passion. Unto his own clay vessel he showed no mercy, but cast it naked into the forge, transforming it by means of torments. Let us cry out to him: O prizewinner George, make entreaty that our souls be saved.

Christ is risen, and brings the joy!
Христос Воскресе, Радост донесе!
Људи ликујте народи чујте: ХРИСТОС ВАСКРСЕ!!!
Св. Николай Велимирович

 


Ο όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης από την βρεφική του ηλικία είχε ως παιδαγωγό τον Άγιο Γεώργιο τον Τροπαιοφόρο σε ότι τον ανέβαζε σε ανώτερες επιθυμίες μεγαλυτέρων αρετών

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_19_8bit_PE-IC13-DS2-Q3Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
Christ is risen! Truly He is risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

Όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης επίσκοπος Αναστασιουπόλεως

Εορτάζει στις 22 Απριλίου

Σύναξη πάντων των Σιναϊτών Αγίων
Εορτάζουν την Τετάρτη της Διακαινησίμου

Στίχος
Και Θεοδώρω, και νεκρώ Θεοδώρου,
Το θαυματουργείν δώρον εκ Θεού μέγα.
Εικάδι δευτερίη Συκεώτην τύμβος έκρυψεν.

Θεόδωρος Συκεώτης_Saint Theodore of Sykeon_Феодор Сикеот_Theodore the Sykeote_4San-Teodoro-il-SiceotaΟ όσιος Θεόδωρος ο Συκεώτης καταγόταν από την χώρα των Γαλατών, από ένα χωριό που ωνομαζόταν Συκεών της Αναστασιουπόλεως της μεγαλύτερης επαρχίας της Άγκυρας. Αμέσως από την βρεφική ηλικία ανέδειξε ο Όσιος τον εαυτό του αγαπητό και αξιολάτρευτο στον Θεό και στον μεγαλομάρτυρα Γεώργιο με τέτοιο τρόπο, ώστε ο μέγας Γεώργιος φαινόταν, ότι πάντοτε βρίσκεται μαζί του, ότι τον δίδασκε ως ένας παιδαγωγός ότι τον ανέβαζε σε ανώτερες επιθυμίες μεγαλυτέρων αρετών και ότι τον αγαπούσε με μια θεία αγάπη και με έναν πνευματικό και θαυμαστό έρωτα. Μια νύχτα  εμφανίσθηκε σε αυτόν ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος και αφού τον ξύπνησε του είπε: «Σήκω, Θεόδωρε, έφθασε ο όρθρος, πάμε να προσευχηθούμε».
Ο Όσιος είχε τόση ευλάβεια προς τον Άγιο Γεώργιο, ώστε κάθε μεσημέρι φεύγοντας από το σχολείο ανέβαινε στο γειτονικό πετρώδες όρος, όπου ήταν το προσκύνημα του Αγίου Γεωργίου. Τον οδηγούσε ο ίδιος ο Άγιος με τη μορφή ενός παλικαριού.
 Έτσι έγινε Μοναχός και ανέβηκε στο βουνό, στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Δίπλα στην Αγία Τράπεζα άνοιξε μια κρύπτη και εκεί περνούσε τις ημέρες του μέσα σε προσευχή και νηστεία.
Σε ηλικία, μόνον, δεκαοκτώ ετών, ο Θεόδωρος έγινε ιερεύς του Υψίστου, κι απόκτησε από τον Θεό την ενέργεια των θαυμάτων. Όλη δε την ημέρα ήταν μέσα σε μια σπηλιά και προσηύχετο προς τον Πανάγαθο Θεό να τον συγχωρήσει για τις αμαρτίες του και τα ελαττώματά του και να φωτίσει τους ανθρώπους να υπηρετούν το Άγιο θέλημά Του. Με την βοήθεια της χάριτος του Θεού, ο Θεόδωρος ημέρωνε και τα άγρια θηρία ακόμη.
Καθημερινώς μια φοβερή αρκούδα ερχόταν έξω από την σπηλιά του και έπαιρνε τροφή, από τα χέρια του Αγίου.

Απεσταλμένοι του Αρχιεπισκόπου Παύλου ήλθαν στο Μοναστήρι και ζήτησαν να αναλάβει την Επισκοπή της Αναστασιουπόλεως. Ο Όσιος όμως ούτε θέλησε να ακούσει τέτοιο πράγμα, διότι έλεγε ότι η κοσμική εξουσία θα τον αποσπούσε από την πνευματική του άσκηση και την συνεχή επικοινωνία του με το Θεό. Έτσι οι Χριστιανοί κατέφυγαν στη βία. Τον έβγαλαν έξω και αφού τον τοποθέτησαν επάνω σε ένα φορείο, τον απήγαγαν.
Κατά την χειροτονία του σε Επίσκοπο κάποιος είδε ένα τεράστιο αστέρι που ακτινοβολούσε, να κατέρχεται από τον ουρανό και να στέκεται επάνω στην εκκλησία, αστράφτοντας και φωτίζοντας την πόλη και την γύρω περιοχή. 

Ο Όσιος Θεόδωρος επιθύμησε να επισκεφθεί για δεύτερη φορά τα Ιεροσόλυμα. Εκεί προσκύνησε τον Τίμιο Σταυρό, τον Τάφο του Κυρίου και όλα τα αγιάσματα που υπήρχαν στην περιοχή, καθώς και τα κοντινά μοναστήρια. Τον ενοχλούσε όμως ο λογισμός και τον έπεισε τελικά να μην επιστρέψει πίσω στην πατρίδα του, αλλά να ζήσει ησυχαστική ζωή σε κάποιο από τα μοναστήρια που υπήρχαν εκεί.
Νόμισε πως είχε πέσει έξω από το μοναχικό μέτρο, επειδή ανέλαβε την πνευματική ευθύνη της Επισκοπής και διότι τον στεναχωρούσαν οι ενοχλητικές καταστάσεις που υπήρχαν σε αυτήν. Πήγε λοιπόν στη Λαύρα του Αγίου Σάββα και ζούσε εκεί σε ένα κελλί κάποιου αγωνιστή μοναχού, που τον έλεγαν Ανδρέα.
Κάποια νύχτα όμως παρουσιάσθηκε στον ύπνο του ο Άγιος Γεώργιος και, αφού του έδωσε ένα ραβδί, του είπε: «Σήκω και περπάτα για να φύγουμε στην πατρίδα, διότι πολλοί άνθρωποι αδύνατοι και φτωχοί λυπούνται, γιατί απουσιάζεις. Δεν είναι επιτρεπτό να εγκαταλείψεις την Επισκοπή σου». Έτσι ο Όσιος αποχαιρέτισε τους πατέρες της μονής και πήρε τον δρόμο της επιστροφής.

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_9993Τελικά, ο φιλήσυχος Θεόδωρος εγκατέλειψε την επισκοπή και επιδόθηκε απερίσπαστος στην αγαπημένη του άσκηση και ησυχία. Αυτός με τα θαύματα ωφέλησε τους Χριστιανούς, που βρίσκονταν παντού, και μέσω των μεγάλων σημείων, που έκανε, (τα οποία δεν είναι εύκολο να τα γράψη κανείς) τους εξέπληξε όλους. Αυτός στο τέλος, αφού προφήτευσε σε πολλούς τα μέλλοντα, τελείωσε την ζωή του υποδεχόμενος τους Αγγέλους και τους Αγίους, που ήλθαν να πάρουν την ψυχή του με ένα σεμνό και χαρούμενο χαμόγελο, το οποίο φανέρωνε την εσωτερική αγαλλίασι της καρδιάς του. Λένε δε, ότι λίγο πριν πεθάνη, εμφανίστηκε στο όνειρο του ο ένδοξος Μάρτυρας του Χριστού Γεώργιος και του έδωσε ένα ραβδί, για να ακουμπά. Έπειτα του εμφανίσθηκε και δεύτερη φορά καβαλάρης επάνω σε άλογο και έσυρε μαζί του και άλλο άλογο, επάνω στο οποίο πρόσταξε τον Όσιο να καβαλικεύση. Και φανέρωναν με αινιγματικό τρόπο το ραβδί και το άλογο τον δρόμο, που επρόκειτο να κάνη ο Όσιος στα Ουράνια. Ο Όσιος Θεόδωρος κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 613 μ.Χ. Κατά το τρίτο έτος της βασιλείας του Ηρακλείου, την 22α Απριλίου.

Ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος (π. 575 – 11 Φεβρουαρίου 641) και ο Πατριάρχης Σέργιος μετέφεραν το ιερό λείψανο του Αγίου Θεοδώρου από τη Γαλατία στην Κωνσταντινούπολη και το κατέθεσαν στο ναό του Αγίου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου «εν τω Δευτέρω», όπου τελείται η Σύναξι του, ώστε με την παρουσία του εκεί να προστατεύει την πρωτεύουσα από την περσική επίθεση. Κατά την τελετή υποδοχής ο αυτοκράτορας γονάτισε μπροστά στο λείψανο παρουσία της συγκλήτου. Ο Ηράκλειος επιθυμούσε και χρειάζονταν, την άνωθεν βοήθεια και τις πρεσβείαις του Οσίου.Το λείψανο του αγίου είδε και προσκύνησε ο Αντώνιος από το Νόβγκοροντ, ένας Ρώσος μοναχός και προσκυνητής που επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη το 1200 . (.(Лидов, А.М., (ed.), Реликвии в Византии и Древней Руси. Письменные источники. Москва 2006, 202.
–  Антоний, 1899. Книга Паломник Сказание мест святых во Царе-граде Антония Архиепископа Новгородского в 1200 году /Под ред. Хр. М. Лопарева //Православный Палестинский сборник. СПб., 1899. Т. XVII, вып. 3(51).).

***

Κάποτε πέρασε από το κελί του ένας κατάδικος, ο Γεώργιος, με τους φρουρούς του, για να πάρουν την ευχή του.
Οι στρατιώτες παρακάλεσαν τον όσιο να συμβουλεύσει το Γεώργιο. Πραγματικά, ο όσιος τον νουθέτησε, κι εκείνος, κατανυγμένος, ζήτησε να μεταλάβει.
Λύστε τον, παιδιά μου, από τα δεσμά για να τον κοινωνήσω, παρακάλεσε τους φρουρούς ο όσιος.
Δεν τολμάμε, γέροντα, γιατί είναι δυνατός. Κι αν θελήσει να κάνει καμιά τρέλα δεν θα μπορέσουμε να τον σταματήσουμε, δικαιολογήθηκαν εκείνοι.
Τότε ο θεοφόρος Θεόδωρος πήρε στα χέρια του το άγιο ποτήρια, σήκωσε τα μάτια του ψηλά και αναστέναξε. Την ίδια στιγμή οι αλυσίδες λύθηκαν κι έπεσαν κάτω με θόρυβο.
Οι στρατιώτες τρόμαξαν κι έτρεξαν ν’ ασφαλίσουν τις πόρτες.
Μην τον φοβάστε, τους καθησύχασε ο όσιος. Γνωρίζω τη σύνεσή του, δεν θα κάνει καμιά απερισκεψία.
Έτσι λοιπόν κοινώνησε τον κατάδικο, κι ύστερα έβαλε σ’ όλους να φάνε. Μετά το φαγητό, οι φρουροί του πέρασαν πάλι τις αλυσίδες και συνέχισαν το δρόμο τους.

Σύναξη πάντων των Σιναϊτών Αγίων – Σιναϊτικό Αγιολόγιο
https://iconandlight.wordpress.com/2015/05/03/%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B1%CE%BE%CE%B7-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B1%CF%8A%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%B9%CE%BD%CE%B1/

πολλοί άγιοι κατεβαίνουν και μας βοηθούν… Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης
https://iconandlight.wordpress.com/2014/01/15/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%AF-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B5%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%82-%CE%B2%CE%BF%CE%B7%CE%B8/

Χριστός Ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος.

Δόξα… Και νυν…

Αναστάσεως ημέρα, και λαμπρυνθώμεν τη πανηγύρει, και αλλήλους περιπτυξώμεθα. Είπωμεν αδελφοί, και τοις μισούσιν ημάς· Συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει, και ούτω βοήσωμεν· Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι, ζωήν χαρισάμενος.

Απολυτίκιον οσίου Θεοδώρου του Συκεώτου: Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.

Εκ σπάργανων επλήσθης της θείας χάριτος, και τω Θεώ ανετέθης ως Σαμουήλ ο κλεινός, την υπέρτιμον στολήν Πάτερ κληρούμενος, όθεν θαυμάτων αυτουργός, και Χριστού μυσταγωγός, Θεόδωρε ανεδείχθης, θεοδωρήτως εκλάμπων, τας ψυχοτρόφους δωρεάς τοις πιστοίς.

Κοντάκιον
Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον.

Ως πυρίνω άρματι, ταις αρεταίς Θεοφόρε, επιβάς ανέδραμες, εις ουρανίους οικήσεις, Άγγελος μετά ανθρώπων συμβιοτεύων, άνθρωπος συν τοις Αγγέλοις περιχορεύων· διά τούτο ανεδείχθης, θαυμάτων θείον, δοχείον Θεόδωρε .

Απολυτίκιον πάντων των εν Σινά Αγίων
Ήχος α΄. Της ερήμου πολίτης.

Εν Σινά τω αγίω διαφόροις εν έτεσι, και εν Ραϊθώ υπέρ φύσιν εν σαρκί ηγωνίσασθε, Πατέρων των Οσίων η πληθύς, και δήμος θεοφόρων Ασκητών, διά τούτο ευφημούμεν πάντας υμάς συμφώνως ανακράζοντες· δόξα τω ενισχύσαντι υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δι’ υμών πάσιν ιάματα.

Κανόνες Οσίου Θεοδώρου του Συκεώτου, Ωδή ε’  Ο Ειρμός

«Ανάτειλόν μοι Κύριε, το φώς των προσταγμάτων σου, ότι προς σε Χριστέ το πνεύμά μου, ορθρίζει και υμνεί σε, σύ γάρ ει Θεός ημών, και προς σε καταφεύγω, της ειρήνης Βασιλεύ».

Καλώς παιδοτριβούντά σε, τον Μάρτυρα Γεώργιον, εξ απαλών ονύχων έσχηκας, και τούτου εμιμήσω, το εν πάσι πρόθυμον, και την πρός τον Κύριον, Πάτερ Όσιε στοργήν.

Ανόθευτον εγκράτειαν, υπομονήν ασύγκριτον, πίστιν ελπίδα καί ταπείνωσιν, έσχες υπέρ άνθρωπον, όθεν υπερβάλλουσαν, χάριν εύρες εκ Θεού.

Ωδή η’  Ο Ειρμός

«Γη και πάντα τα εν αυτή, και θάλασσα, και πάσαι αι πηγαί, οι ουρανοί των ουρανών, φώς και σκότος, ψύχος και καύσων, υιοί των ανθρώπων, lερείς ευλογείτε τον Κύριον, και υπερυψούτε, αυτόν εις τούς αιώνας».

Επί πέτραν υπομονής, ερείσας σου τας βάσεις της ψυχής, ού παρετράπης προσβολαίς εναντίαις, ουκ εσαλεύθης, εχθρών επηρείαις, αλλά ύψος προς θείον ανέδραμες, υπέρ των πίστει τιμώντων σε πρεσβεύων.

Ο των δώρων των θεϊκών, επώνυμος, και μύστης τού Χριστού, των Ασκητών η καλλονή, Ιερέων ωραιότης, θαυμάτων η βρύσις, η σεπτή μυροθήκη τού Πνεύματος, ναν ανευφημείσθω, Θεόδωρος ο μέγας.


God bestowed upon St Theodore the Sykeote great power over evil spirits and over all diseases and afflictions of mankind.

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_19_8bit_PE-IC13-DS2-Q3Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη!
Christ is risen! Truly He is risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!

St Theodore the Sykeote the Bishop of Anastasiopolis in Galatia (613)
Holy Apostle Nathaniel of the Twelve (Bartholomew), Apostles Apelles, Luke (not the Evangelist), and Clement, of the Seventy (1st century)
Martyr Nearchus, by fire (3rd century)
New Hieromartyr Platon of Banja Luka (1941)
Saint Ekaterina (Malkov-Panina), nun of the Holy Dormition Pukhtitsa Convent in Estonia (1968)

Commemorated on April 22

St Theodore of Sykeon

Theodore was born in the village of Sykeon in Galatia for which he was surnamed, the Sykeote. As a child of ten years, he surrendered himself to strict fasting and in all-night vigils after the model of Stephen, an elder who lived in his house. His mother Maria was a wealthy widow and intended to dedicate her son to the military profession. St. George appeared to her in a dream and informed her that Theodore was destined for the service of the King of Heaven and not a king of the earth. St. George appeared to Theodore many times either to instruct him or to save him from certain dangers in which the evil demons placed him. He had several visions of the All-Holy Mother of God. Theodore’s life of mortification, by his ascetical severity, surpassed the living ascetics of his time. He mortified his body through hunger, thirst, iron chains and by standing at prayer all night. He did all of this in order to bind his soul with love for God and to make his soul the complete master over his body. In response to Theodore’s love, the merciful Lord responded with love. God bestowed upon him great power over evil spirits and over all diseases and afflictions of mankind. He was famous throughout as a wonder-working healer. Because of his purity and devotion, he was consecrated bishop of Anastasiopolis against his will. He remained for eleven years at his episcopal duty and then implored God to free him from this service in order to, again, dedicate himself to his beloved asceticism. After that, he returned to his monastery where, in his old age, he rendered his soul to his Lord, for Whom he willingly suffered much. He died at the beginning of the reign of Emperor Heraclius about the year 613 A.D.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič

***

Θεόδωρος Συκεώτης_Saint Theodore of Sykeon_Феодор Сикеот_sf_teodor_sicheotulLiving in such manner, he received from the Lord the power over wild animals. Bears and wolves came up to him and took food from his hand. Through the saint’s prayers, those afflicted with leprosy were healed, and demons were cast out from whole districts. In the nearby village of Magatia, when locusts threatened the crops, people turned to St Theodore for help. He sent them to church. After Divine Liturgy, which he served, the villagers returned home and learned that during the service all the locusts had died.

Theodore’s sanctity was so evident that when he celebrated the Eucharist, the grace of the Holy Spirit appeared as a radiant purple light, overshadowed the Holy Gifts. One time, when the saint elevated the discus with the holy Lamb and proclaimed “Holy things are for the holy,” the holy Lamb floated up in the air, and then settled again upon the discus.

In one of the cities of Galatia, a terrible event occurred: during a church procession the wooden crosses being carried began to strike each other by themselves, with the result that Patriarch Thomas (607-610, March 21) summoned St Theodore, asking him the meaning of this terrible portent. Having the gift of foresight, St Theodore explained that this indicated coming misfortunes for the Church of God (he was prophetically indicating the future heresy of the Iconoclasts). In his grief the holy Patriarch Thomas begged the saint to pray that he would soon die, so that he would not witness the coming woe.
In the year 610 the holy Patriarch Thomas reposed, having asked the blessing of St Theodore.

***

39 After the Saint had returned to his monastery, it happened that he fell so ill of a desperate sickness that he saw the holy angels coming down upon him; and he began to weep and to be sorely troubled. Now above him there stood an icon of the wonder­working saints Cosmas and Damian. These saints were seen by him looking just as they did in that sacred icons and they came close to him, as doctors usually do; they felt his pulse and said to each other that he was in a desperate state as his strength had failed and the angels had come down from heaven to him. And they began to question him saying, ‘Why are you weeping and are sore troubled, brother?’ He answered them, ‘Because I am unrepentant, sirs, and also because of this little flock which is only newly­instructed and is not yet stablished and requires much care.’ They asked him, ‘Would you wish us to go and plead for you that you may be allowed to live for a while?’ He answered, ‘If you do this, you would do me a great service, by gaining for me time for repentance and you shall win the reward of my repentance and my work from henceforth.’ Then the saints turned to the angels and besought them to grant him yet a little time while they went to implore the King on his behalf. They agreed to wait. So the saints departed and entreated on his behalf the heavenly King, the Lord of life and death, Christ our God, Who granted unto Hezekiah the King an addition unto his life of fifteen years. [2 kings 20:6] They obtained their request and came back to the Saint bringing with them a very tall young man, like in appearance to the angels that were there, though differing from them greatly in glory. He said to the holy angels, ‘Depart from him, for supplication has been made for him to the Lord of all and King of glory, and He has consented that he should remain for a while in the flesh’. Straightway both they and the young man disappeared from his sight, going up* to heaven. But the Saints, Cosmas and Damian, said to the Saint, ‘Rise up brother, and look to thyself and to thy flock; for our merciful Master Who readily yields to supplication has received our petition on your behalf and grants you life to labour for “the meat which perisheth not, but endureth to everlasting life” [John 6:27] and to care for many souls.’ With these words they, too, vanished.

Theodore immediately regained his health and strength;* the sickness left him and glorifying God he resumed his life of abstinence and the regular recital of the psalms with still greater zeal and diligence.

***

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος_St George the Trophy-bearer_Св Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გ-0061svgeorgi45 On another occasion, as great mortality was occurring among men and oxen in the metropolis of Ancyra, leading citizens (protiktores) of that metropolis came to the monastery to the servant of God and took him and led him away to their city. Some among them had daughters who were nuns in the convent of the Holy Mother of God, called Beeia and they besought the Saint to bless and strengthen their daughters in their faith; and they persuaded him to lodge there and to pray for them.

The Saint appointed a day of supplication when the whole city and neighbourhood assembled and he went in procession with them and offered prayers to God and thus released them from the plague which held them in its grip; and to stay the deaths among the oxen he blessed water for sprinkling over the cattle and thus freed them, too, from death. The inhabitants of the city thereupon gave thanks to God and accompanied the Saint to his monastery.

The river Siberis, as it ran through the village of Sykeon near the monastery, passed close by the cornfields and was undermining the arable land and little by little was carrying away much of the soil; so the Saint, trusting fully in God, came and ordered the river in the name of Christ to change its bed and no longer approach the cornfields. After planting a wooden cross and offering a prayer, by the grace of God he induced the river to quit those fields. In the same river several men had met a violent death when crossing it, so this ever-memorable man went right into the middle of the river at the spot where the accident had occurred and by offering fervent prayer to God he, by the mercies of Christ, made the river, from that time forth, always safe and easy to cross.

***

54 At that time Tiberius of pious memory was ruling over the empire, and after appointing Maurice, the Chartularius, as general he sent him to the East to the Persian war to fight against them. And after Maurice had defeated them he was , ordered by the Emperor to return to the capital. As he was passing through the districts of Galatia he heard talk about the servant of Christi (These were the days of the blessed man’s abstinence and’ he was in seclusion in his cave.)
Maurice went up with his brother Peter and his attendants and fell at the Saint’s feet and begged him to pray for them that their journey to the Emperor might have a happy issue. The blessed and glorious man bade him stand up and prayed to God for him, as if by divine revelation he said to Maurice, ‘My son, if you bear in mind to pray to the holy martyr George, you will shortly learn to what glorious post in the Empire you are called; only, when you reach those heights be sure to remember the needs of the poor’. When Maurice asked to know precisely what dignity he meant to which he should be called, the Saint led him apart from his companions and told him plainly that he would become emperor.
After Maurice and all the men with him had received the Saint’s blessing he left with joy and reached Constantinople.
And according to the Saint’s prophecy Maurice succeeded to the imperial throne on the death of Tiberius, and remembering Theodore’s words he sent him a letter asking him to pray for him and for his Empire that it might be preserved in T peace and untroubled by enemies and bade him make any request he liked.
The blessed man sent the most blessed Philoumenus, the abbot, to the Emperor and also wrote a letter in order to secure some small gift of food for the monastery to meet the needs of the poor who looked to them for support. On receiving the letter the Emperor made a grant to the monastery of 200 modii of corn annually, and sent it to him together with a chalice and a paten.

Source: Three Byzantine Saints: Contemporary Biographies of St. Daniel the Stylite, St. Theodore of Sykeon and St. John the Almsgiver, trans. Elizabeth Dawes, and introductions and notes by Norman H. Baynes, (London: 1948)

***

Homily
About the power of God in the weakness of men
by Saint Nikolai Velimirovič

“For when I am weak, then I am strong” (2 Corinthians 12:10).

There are no contradictions in Holy Scripture and even in these words there are no contradictions even though they sound like it. The physical is governed by sound and the spiritual by thought. For physical man, there are contradictions everywhere for he is afraid of obstacles and flees from a shadow if this shadow seems to be an obstacle for him. The spiritual man is like a knight who likes to overcome obstacles. For the spiritual man, hidden in these words of Scripture, is the entire teaching about salvation.

“For when I am weak, then I am strong.” That is, when I am cognizant of my nothingness and the omnipotence of God, then I am strong. When I know that I, of myself alone, cannot do any good neither for myself nor for others and when I totally entrust myself in the power and mercy of God, then I am strong. When I sense that I am as a drowning person in this world and that I am not in the position to grab on to the extended hand of God, to hold on to it by my own strength, rather cry out to God that He with His hand grab hold of my hand and pull me out of the depths of sinful abyss, then I am strong. When I see that I am weak and that I am a hollow reed amidst the tempest of winds and floods; a reed which God is able to fill with His Almighty Grace and when I pray with faith for God’s Grace, then I am strong.

O, my weak brethren, let us entrust ourselves to the power of God that we, in our nothingness, may be strong. Relying on man you are weak but relying on God you are strong. Adhere to God and all the power of God will be with you. Confess your weaknesses before God and God will send you His All-powerful Grace. This is confirmed for you by the apostle through his example and through his experience: “For when I am weak, then I am strong.” In truth there is no contradiction in the Holy Scripture. Physical man speaks about contradiction in terms of the sound of the word, but spiritual man enters into the meaning and shatters the illusion of contradiction through experience.

O resurrected Lord, have mercy on our weakness and fill us with Your Omnipotent Grace.

To You be glory and thanks always. Amen.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič
http://livingorthodoxfaith.blogspot.com/2009/12/prologue-april-22-may-5.html

Troparion St Theodore the Sykeote— Tone 2

You were known to be sanctified from your earliest infancy.You were revealed to be filled with grace.You enlightened the world with miraclesAnd drove away a multitude of demons, holy hierarch Theodore.Therefore, pray to the Lord for us.

Kontakion St Theodore the Sykeote — Tone 3

Mounting upon the virtues as upon a fiery chariot,You ascended to the heavenly mansions, God-bearing Theodore.You lived with men like an angel,And as a man you joined the angelic choir.Therefore, Venerable Father, you have been shown to be a divine vessel of miracles.