iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Διάβαζα την επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου. Ξαφνικά αισθάνομαι μια δροσερή αύρα να με περιβάλλη, η οποία κατόπιν μπήκε μέσα μου και γέμισε την ύπαρξί μου με χαρά και γαλήνη πνευματική.

Ιάκωβος Αδελφόθεος_St James_Adelphotheos-Brother_of the Lord_Св. Ап.Иа́ков брат Господень_James_the_Just_(Menologion_of_Basil_II)Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων (; – 62).
Πετρώνιος, μαθητής Αγ. Παχωμίου του Μέγαλου, στην Θηβαΐδα Αιγύπτου (346.)
Μακάριος ο Ρωμαίος
Νικηφόρος ο Χαρσιανός, ιδρυτής της Μονής «τὴν ἐν τῷ Χαρσιανῷ» στην Κωνσταντινούπολι
Ιγνάτιος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως (799 -878), γιος του Μιχαήλ Α’ του Ραγκαβέ
Ιάκωβος ο διά Χριστόν σαλός στο Μποροβίτσι του Novgorod Ρωσίας (1540) [ανακομιδή λειψάνων]
μνήμη των νεομαρτύρων Νικολάι Αγαφωνίκοφ, Βλαντιμίρ Αμπαρτσούμοφ , Αλέξανδρος Σολοβιόφ, Νικολάι Αρχαγγέσκι, Εμιλιάν Γκονκχάροφ και Σωζόν Ρεστιτιλόφ, πρεσβύτεροι ( 1937 ).
νεομάρτυς Ευφροσύνη Τιμοφέεβα ( 1942 ).

Εορτάζουν στις 23 Οκτωβρίου

Στίχοι
Κληθείς αδελφός του Κατακρίτου ξύλῳ
Θνησκεις δι’ αυτόν, παμμάκαρ, κρουσθείς ξύλῳ.
Εσθλόν Αδελφόθεον τριτάτη ξύλω εικάδι πλήξαν.

«Τέκνον μου, να διαβάζεις την επιστολή του Αγίου Ιακώβου να στηρίζεσαι, να παίρνεις Χάρη…» Άγιος γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης (†21 Νοεμβρίου 1991)

Ύμνος δοξολογίας
στον Άγιο Απόστολο Ιάκωβο, τον Αδελφόθεο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ιάκωβος Αδελφόθεος_St James_Adelphotheos-Brother_of the Lord_Св. Ап.Иа́ков брат Господень_233333Ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, ο πάγκαλλος δίκαιος,
ερμήνευε τη διδασκαλία του Χριστού με τη ζωή του,
και όταν τον βασάνιζαν, εκείνος γονάτισε ταπεινά,
και προσευχήθηκε στον Θεό για τους εχθρούς του.
Σε ένα τόπο δύσκολο πολύ, σε δύσκολους χρόνους,
Έφερε υπομονετικά τον επισκοπικό ζυγό.
Ποίμανε την Εκκλησία ως καλός ποιμένας,
και δόξαζε τον Κύριο με λόγο και έργο.
Δίδασκε τους ανθρώπους να αγαπούν τον Ιησού,
και δίδασκε τους πιστούς να προσεύχονται στον Θεό.

“Κενόδοξε άνθρωπε, τι είναι μόνο η πίστη;
Η πίστη χωρίς έργα είναι σαν το κούφιο άχυρο.
Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει τη διδασκαλία:
Η πίστη χωρίς έργα είναι σώμα χωρίς πνεύμα.

Από πού έρχονται οι πόλεμοι, απεχθείς για όλους;
Από τα ακάθαρτα πάθη του σώματος.
Οι άνθρωποι πάντα πολεμούν και δεν έχουν ειρήνη,
γιατί οι καρδιές τους επιθυμούν το κακό και μετά χύνουν το αίμα τους.
Όποιος απομακρύνει έναν αμαρτωλό από την πλάνη
θα λάβει ως δώρο από τον Κυρίο, την ανταμοιβή της αιωνίου ζωής.
Οι Εβραίοι θανάτωσαν τον δίκαιο Ιάκωβο-
αλλά μάλλον τους εαυτούς τους δολοφόνησαν και εκείνον δόξασαν!

Ω εξαίσιε Ιάκωβε, άγιε απόστολε,
Βοηθήσε τους πιστούς που προσεύχονται σε σένα.
Ο Πρόλογος από την Οχρίδα: Βίοι Αγίων του Αγίου Νικολάι Βελιμίροβιτς

***

Ο Άγιος Ιάκωβος Αδελφόθεος ονομάζεται Αδελφόθεος επειδή έκανε τον Χριστό συγκληρονόμο στο μερίδιο της πατρικής περιουσίας, ενώ οι άλλοι τρεις αδελφοί του αρνήθηκαν να πράξουν το ίδιο”. (Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Επτά Καθολικαί Επιστολαί, σελ. 2).

Όταν ο δίκαιος Ιωσήφ ήταν κοντά στο θάνατο, χώρισε την περιουσία του στους γιους του, και ήθελε να αφήσει ένα μέρος στον Κύριο Ιησού, το γιο της Υπεραγίας Θεοτόκου, αλλά τα άλλα αδέλφια σε αντίθεση με αυτόν, δεν Τον θεωρούσαν ως αδελφό τους. Ο Ιάκωβος όμως αγαπούσε πολύ τον Ιησού και δήλωσε ότι θα συμπεριλάβει τον Ιησού στο μερίδιό του. Σύμφωνα με την παράδοση, ταξίδεψε στην Αίγυπτο με την Υπεραγία Θεοτόκο και τον Ιωσήφ, όταν ο Ηρώδης προσπάθησε να σκοτώσει τον νεογέννητο Βασιλιά. Από την παιδική ήδη ηλικία, ο Ιάκωβος έζησε με την πιο αυστηρή άσκηση, μιμούμενος τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, οι Απόστολοι ομοφώνως εξέλεξαν τον δίκαιο Ιάκωβο πρώτο επίσκοπο Ιεροσολύμων. Τέλειος σε όλες τις αρετές της πράξεως και της θεωρίας, ο Ιάκωβος ενδεδυμένος ύφασμα λινό, εισερχόταν κάθε μέρα μόνος στον Ναό για να τελέσει τα άγια Μυστήρια, και επί ώρες στεκόταν γονυπετής πρεσβεύοντας υπέρ του λαού και της σωτηρίας του κόσμου, σε βαθμό που τα γόνατά του έγιναν σκληρά σαν της καμήλας. Ο άγιος Ιάκωβος συνέγραψε την πρώτη θεία Λειτουργία, η οποία είναι κατανυκτική και διασώζει τον τρόπο λατρείας των Χριστιανών των Αποστολικών χρόνων.

***

Άγιος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Από τον Θεό προέρχεται η χάρις, αλλά από εμάς προέρχεται ο κόπος. Επομένως, κανένας ας μη σκεφθεί ότι οι άγιοι απόστολοι στηρίζονταν εξ ολοκλήρου στη χάρη του Θεού, ή ότι γι’ αυτούς ήταν εύκολα τα πράγματα ή ότι επιτέλεσαν το μεγάλο έργο τους στον κόσμο ακόπως. Μήπως δεν λέει ο Απόστολος Παύλος: Άλλ’ υπωπιάζω μου το σώμα και δουλαγωγώ, μήπως άλλοις κηρύξας αυτός αδόκιμος γένωμαι, (Αλλά ταλαιπωρώ το σώμα μου και το υποδουλώνω, από φόβο μήπως, ενώ θα έχω κηρύξει στους άλλους, εγώ ο ίδιος κριθώ ακατάλληλος. (Α Κορινθ. 9, 27);

Επίσης, σε άλλο σημείο, δεν λέει πώς πέρασε τη ζωή του; κινδύνοις ποταμών, κινδύνοις ληστών, κινδύνοις εκ γένους, κινδύνοις εξ εθνών, κινδύνοις εν πόλει, κινδύνοις εν ερημία, κινδύνοις εν θαλάσση, κινδύνοις εν ψευδαδέλφοις- εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν λιμώ και δίψει, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι; (με κινδύνους από ποταμούς, κινδύνους από ληστάς, κινδύνους από τους ομοεθνείς μου Εβραίους, κινδύνους από τους εθνικούς, κινδύνους μέσας στις πόλεις, κινδύνους σε έρημες περιοχές, κινδύνους στην θάλασσαν, κινδύνους εκ μέρους ψευταδέλφων, 27 με κόπον και μόχθον, πολλές φορές ἄϋπνος, με πείναν και δίψαν, πολλές φορές νηστικός, στο κρύο χωρίς επαρκή ενδύματα. (Β’ Κορινθίους 11: 26-27);

Ιάκωβος Αδελφόθεος_St James_Adelphotheos-Brother_of the Lord_Св. Ап.Иа́ков брат Господень_s0848007Ο άγιος Ιάκωβος τρεφόταν μόνο με ψωμί και αυτό όχι μέχρι κορεσμού. Κοιμόταν πολύ λίγο και περνούσε τις νύχτες του με προσευχή. Τόσο πολύ γονάτιζε, προσευχόμενος, ώστε το δέρμα στα γόνατά του ήταν σκληρό σαν το πετσί στα γόνατα της καμήλας.
Αυτός ο αδελφός του Κυρίου προσευχόταν με δάκρυα και στεναγμούς, όχι μόνο γιά την Εκκλησία πού εκείνος ποίμαινε, αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο.

Ακόμη και όταν σπρώχτηκε από τους μοχθηρούς Ιουδαίους να πέσει κάτω από τη, στέγη του ναού και πραγματικά τσακίστηκε, ο άγιος Απόστολος ποτέ δεν ξέχασε το χρέος του στον Θεό και στους ανθρώπους. Μαζεύοντας τις λιγοστές δυνάμεις πού του είχαν απομείνει, ανακλαδίστηκε: στάθηκε στα γόνατά του, ύψωσε τα χέρια του προς τον ουρανό και προσευχήθηκε θερμά στον Θεό λέγοντας: «Κύριε, άφες αυτοίς, ου γάρ οίδασι τί ποιούσι» (Κύριε, συγχώρησέ τους· δεν ξέρουν τι κάνουν”.). Ενώ προσευχόταν, κάποιοι κακοί άνθρωποι βάλθηκαν να τον πετροβολούν από παντού.
Βλέποντάς το, ένας απ’ τους γυιούς του Ρηχάβ φώναξε δυνατά: «Σταματήστε! Μά τί κάνετε; Ο δίκαιος αυτός προσεύχεται στον Θεό γιά σας κι εσείς τον σκοτώνετε!». Όμως η κραυγή αυτή της ευσπλαχνικής ψυχής, δεν στάθηκε ικανή να αποτρέψει τους «εικότως κακοπραγούντες» εγκληματίες από του να δολοφονήσουν τον άγιο του Θεού.
Έτσι, λοιπόν, οι Απόστολοι δεν στηρίζονταν μόνο στην Θεία χάρη, αλλά επίσης κατέβαλαν υπεράνθρωπες σχεδόν προσπάθειες γιά να γίνουν άξιοι της χάριτος του Θεού.
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Αχρίδος», (Οκτώβριος) εκδ. Άθως

***

Διάβαζα την επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου και γέμισε την ύπαρξί μου με χαρά και γαλήνη πνευματική.

Ιάκωβος Αδελφόθεος_St James Adelphotheos-Brother_of the Lord_Ап. Иаков,брат Господень-Фреска трапезной. Монастырь Иоанна Богослова. Патмос. 1176-1180гг_23Βρισκόμασθε στο Κονγκό της Αφρικής.
Ο Αγιορείτης ιεραπόστολος π. Δαμασκηνός Γρηγοριάτης αναφέρει:
«Ένα πρωϊνό του Ιανουαρίου 1991 εισήλθε στην αυλή της ιεραποστολικής βάσεως Κολουέζι ο ιθαγενής ιερεύς π. Ιάκωβος συνοδευόμενος από τον ομοεθνή του Τάμπουε. Με χαιρέτησαν εγκάρδια. Ο π. Ιάκωβος μου συνέστησε το νεαρό: “Ο κύριος αυτός ζητεί να γίνη Ορθόδοξος. Σου τον παραδίδω. Συζήτησε μαζί του ο,τι νομίζεις”.

Σταμάτησα να πηγαινοέρχωμαι σε εκκλησίες.
Είπα μέσα μου: Θεέ μου, γνωρίζω ότι Υπάρχει, λοιπόν, η Εκκλησία Σου και είναι μόνο μία. Φώτισέ με, λοιπόν, να τη γνωρίσω και να την ακολουθήσω.
Ημέρα και νύκτα πλέον δεν έπαυσα να επιτελώ αυτό το έργο μόνο: Προσευχή να μου αποκαλύψη ο Θεός την Εκκλησία του. Πέρασαν δύο χρόνια χωρίς κάποια απάντησι, κάποια πληροφορία. Λογισμοί δυσπιστίας με κύκλωσαν. Σύννεφα απελπισίας ήλθαν να με σκεπάσουν. Αλλά ο πανάγαθος Θεός δεν άργησε να μου δώση το ποθούμενο, βλέποντας την αγωνία μου.

Μια νύκτα βλέπω στον ύπνο μου έναν άγνωστο μαυροφορεμένο. Με πλησίασε και μου μίλησε στα Σουαχίλι. Μου είπε επί λέξει τα εξής: Είμαι ο άγιος Νικόλαος. Αν θέλης να σωθής, να ακολουθήσης τη δική μου Εκκλησία᾽. Με ευλόγησε και εξαφανίσθηκε.

Αφού σηκώθηκα, βγήκα στους δρόμους και ρωτούσα τους συμπατριώτες μου να μάθω σε ποια Εκκλησία ανήκει ο άγιος Νικόλαος.
Μια Χριστιανή ορθόδοξη της ενορίας του αγίου Γεωργίου Κολουέζι, κάτοικος της ίδιας συνοικίας, με πολλή χαρά μου ανακοίνωσε γι᾽ αυτό το οποίο ζητούσα. Με πήρε και με πήγε στον ορθόδοξο ιερέα π. Ιάκωβο, ο οποίος μένει εκεί.

Μετά από ένα μήνα μελέτης με ιερό ζήλο ορθόδοξων βιβλίων, Μου εμπιστεύθηκε επίσης και το εξής:
Ένα απόγευμα διάβαζα την επιστολή του Αποστόλου Ιακώβου. Ξαφνικά αισθάνομαι μια δροσερή αύρα να με περιβάλλη, η οποία κατόπιν μπήκε μέσα μου και γέμισε την ύπαρξί μου με χαρά και γαλήνη πνευματική. Πρώτη φορά αισθάνθηκα τέτοια ιερή εμπειρία. Ταυτόχρονα άκουσα μία φωνή που μου έλεγε: Άφησε όλες τις αιρέσεις και ακολούθησε αταλάντευτα την Ορθόδοξη Εκκλησία᾽. Δεν έχω, λοιπόν, πάτερ, καμμία αμφιβολία ότι βρίσκομαι στην αληθινή αρχαία Εκκλησία του Χριστού.
ΠΗΓΗ:Αρχιμ. Ιωάννου Κωστώφ Τα Ίχνη του Θεού – Από τον Προτεσταντισμό στην Ορθοδοξία εκδ. Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός Αθήνα 2011

***

…καὶ μόνος εἰσήρχετο εἰς τὸν ναὸν ηὑρίσκετό τε κείμενος ἐπὶ τοῖς γόνασιν καὶ αἰτούμενος ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἄφεσιν, ὡς ἀπεσκληκέναι τὰ γόνατα αὐτοῦ δίκην καμήλου, διὰ τὸ ἀεὶ κάμπτειν ἐπὶ γόνυ προσκυνοῦντα τῷ θεῷ καὶ αἰτεῖσθαι ἄφεσιν τῷ λαῷ.
( Και έμπαινε στο ναό μόνος και βρίσκονταν γονατισμένος να ζητά συγχώρεση για το λαό, μέχρι το σημείο να έχουν σκληρύνει τα γόνατά του σαν της καμήλας, επειδή πάντοτε γονάτιζε προσκυνώντας τον Θεό και ζητώντας συγχώρεση για το λαό.)
Ευσεβίου Καισαρείας, Εκκλησιαστική Ιστορία , Βιβλίον Β´

***

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ
Κείμενο με Νεοελληνική απόδοση
http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/20.%20Iakob.htm
https://orthodoxoiorizontes.gr/Kainh_Diathikh/Epistolh_Iakwbou/Epistolh_Iakwbou.htm

Απολυτίκιον Αγίου Ιακώβου Αδελφοθέου. Ήχος δ’.

Ως του Κυρίου Μαθητής, ανεδέξω δίκαιε το Ευαγγέλιον ως Μάρτυς έχεις το απαράτρεπτον την παρρησίαν ως Αδελφόθεος, το πρεσβεύειν ως Ιεράρχης. Ικέτευε Χριστόν τον Θεόν, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Ήχος πλ. δ’
Κύριε, ει καί κριτηρίω

Κύριε, ει και πτερυγίω παρέστη, του ιερού ο Ιάκωβος, αλλά παρρησία λαλήσας, Θεόv Λόγον σε εκήρυξε, Δημιουργόv του παντός, κόσμω επιδημήσαντα, ού ταις πρεσβείαις και νυv παράσχου, τοv φωτισμόv ταις ψυχαίς ημών.

Ο Οίκος

Τον γόνον σε του Ιωσήφ, και Ιεροσολύμων τον πρώτον ιεράρχην, Ιάκωβε θεόπτα, και του Κυρίου αδελφόν ύμνοις εγκωμίων ανυμνούμεν ευσεβώς, και πίστει ανακράζομεν· Δωρησαι ημίν δώρημα τέλειον εκ του Πατρός των φώτων, και απέλασον την θλίψιν την επερχομένην και ενεστώσαν εκ πλήθους πταισμάτων· επήραν γαρ οι εχθροί καθ’ ημών την πτέρναν, και εκύκλωσαν ημάς Ισμαηλίται· ων θραύσον ταχύ τα τόξα ιεροφάντορ, ίνα σε πάντες τιμώμεν Απόστολε.

Ωδή ζ’
Εν τη καμίνω

Ως εv καμίνω’ τω υπερώω πυρσευόμενος, θείου παρουσία Πvεύματος μυστικώς, ο Ιάκωβος εβόησεv. Ευλογημένος εί, εv τω ναώ τής δόξης σου Κύριε.

Η εκ του ύψους, πνοή βιαία τον Ιάκωβον, γλώσσn πυριμόρφω φθέγγεσθαι του Θεού, μεγαλεία παρεσκεύασεν. Ευλογημέvος εί, εv τω ναώ της δόξης σου Κύριε.

Της θεωρίας, της πρακτικής συ εκτιθέμενος, δέλτον εκ πυξίδος ώσπερ πνευματικής, τους ανθρώπους εβελτίωσας. Ευλογημένος ει, ο Θεός μου κραυγάζων και Κύριος.

Θεοτοκίον
Ο αvαπλάσας, κόσμον εv μήτρα σου θεόvυμφε, θείας λειτουργίας δείκνυσι τελεστήv, τον Ιάκωβοv κραυγάζοvτα. Ευλογημέvη συ, εν γυvαιξίν υπάρχεις πανάμωμε.

Ήχος α’
Τωv ουρανίων ταγμάτων

Της κατά σάρκα Κυρίου, επιδημίας Σοφέ, αδελφός ανεδείχθης, μαθητής και αυτόπτης, των θείων μυστηρίων, φυγάς συν αυτώ, εv Αιγύπτω γενόμεvος, συv Ιωσήφ τη Μητρί τε τού Ιησού, μεθ’ ών πρέσβευε σωθήvαι ημάς.

Comments are closed.