iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Ήταν η Παναγία μας παιδί μου! Σας φιλοξένησε η Ίδια! Παναγία η Οικονόμισσα

Παναγία Οικονόμισσα της Λαύρας του Αγίου Αθανασίου695d03b1809b73468dcb4a57e28dfc88Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ Εʹ τοῦ μηνός Ιουλίου, μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ ἐν τῷ Ἄθῳ (1000).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν Λαμπαδοῦ.
Ὁ Ἅγιος Ὁσιομάρτυρος Κυπριανὸς ὁ νέος, ὁ ἐν Κωνσταντινουπόλει μαρτυρήσας ἐν ἔτει ᾳχοθʹ (1679), ξίφει τελειοῦται.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, σύναξιν ἐπιτελοῦμεν τῆς θαυματουργοῦ Εἰκόνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐπονομαζομένης Οἰκονομίσσης , καὶ εὑρισκομένης ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Μεγίστης Λαύρας Ἁγίου Ὄρους.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Ὁ Ἅγιος Στέφανος Μητροπολίτης Ρηγίου τῆς Καλαβρίας , μαθητοῦ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου καὶ Μνήμη ἐγκαινίων ναοῦ τοῦ Μάρτυρος αὐτοῦ εἰς τὸ Ρήγιον Καλαβρίας
Εὕρεσις τῶν τιμίων Λειψάνων τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ημῶν Σεργίου τοῦ Ραντονέζ τοῦ Θαυματουργοῦ (Ῥῶσος)

Η Παναγία Οικονόμισσα της Λαύρας του Αγίου Αθανασίου
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Πως κατάφερε ο Μωυσής μ’ ένα χτύπημα, με το ραβδί του, ν’ αναβλύσει νερό μέσα από την πέτρα; Πως έβρεξε ο Θεός μάννα εξ ουρανού κι έθρεψε τον λαό του Ισραήλ στην έρημο; Αυτά ρωτούν όσοι αντιλαμβάνονται τη δύναμη του Παντοδυναμου – και ακόμη προβληματίζονται για τον λόγο που δεν συμβαίνουν πάλι σήμερα τέτοια θαύματα, ώστε να πιστέψουν όλοι οι λαοί στο Θεό. Όμως οι Ισραηλίτες υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες αναρίθμητων θαυμάτων του Θεού· παραταυτα, ακόμη δεν πιστεύουν. Εν τω μεταξύ ο Θεός επαναλαμβάνει, όπου και όταν το κρίνει αναγκαίο, τα εξαίσια θαύματα του παλαιού καιρού.

Αθανάσιος Αθωνίτης_Παναγία Οικονόμισσα_Panagia Economissa_St Athanasius of Athos_2344444444αρχείο λήψηςΚάποτε, είχε ενσκήψει λιμός στη Λαύρα του Αθανασίου, και όλοι οι αδελφοί διασκορπίστηκαν προς κάθε κατεύθυνση*. Αποκαρδιωμένος ο Αθανάσιος ξεκίνησε να φύγει κι αυτός σε αναζήτηση, άλλου τόπου. Όμως μία γυναίκα τον σταμάτησε στο δρόμο και τον ρώτησε: «Πού πηγαίνεις;» Επειδή αυτή ήταν μία γυναίκα και, ως γνωστόν, το Άγιον Όρος είναι άβατο για όλες τις γυναίκες, έκπληκτος εκείνος ρώτησε: «Ποιά είσαι;» και αυτή απάντησε: «Είμαι εκείνη στην οποία έχεις αφιερώσει τη μοναστική σου αδελφότητα. Είμαι η Μητέρα του Κυρίου σου».

Ο Αθανάσιος συνέχισε: «Φοβάμαι να σε εμπιστευτώ, διότι ακόμη και οι δαίμονες μπορούν να εμφανιστούν σαν άγγελοι φωτός. Πώς μπορείς να μου αποδείξεις την αλήθεια των λόγων σου;» Η Παναγία Θεοτόκος του είπε: «Χτύπα επάνω στην πέτρα το ραβδί σου και θα γνωρίσεις ποιά είναι που μιλάει μαζί σου. Γνώριζε πως θα είμαι πάντοτε η Οικονόμος της Λαύρας σου». Ο Αθανάσιος χτύπησε με το ραβδί του. Τότε η πέτρα σείστηκε και ράγισε σαν κεραυνοβολημένη, ενώ το νερό άρχισε κρουνηδόν να αναβλύζει από την πέτρα. Φοβισμένος ο Αθανάσιος στράφηκε για να υποκλιθεί με μετάνοια ενώπιον της Παναχράντου Θεοτόκου, εκείνη όμως είχε ήδη γίνει άφαντη. Έτσι επέστρεψε στη Λαύρα του, όπου δοκίμασε ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη βρίσκοντας όλους τους στάβλους υπερχειλισμένους με σιτάρι.
Ιδού λοιπόν μια ανακεφαλαίωση θαυμαστών γεγονότων, που επιβεβαιώνουν τα θαύματα των παλαιών χρόνων, δια μέσου των οποίων οι πιστοί ενισχύονται στην πίστη τους.
(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Ιούλιος, εκδ. Άθως, σ. 52-54)
http://prologue.orthodox.cn/July5.htm

*Το έτος 962-963 σοβαρός λιμός έπληξε όλη την αυτοκρατορία, με αποτέλεσμα να διακοπεί και ο ανεφοδιασμός της Λαύρας. Ο όσιος Αθανάσιος όμως βρήκε τις αποθήκες της γεμάτες, μετά τη θαυμαστή συνάντησή του με την Παναγία, η οποία τον διαβεβαίωσε ότι αναλάμβανε εκείνη Οικονόμος της Μονής. Μόλις ο όσιος Αθανάσιος επέστρεψε στη Μονή και μπηκε στην αυλή, βλέπει ενώπιον του και πάλι την Πα­ναγία, στο σημείο όπου του εμφανίσθηκε ανηγέρθη ύστερα, και υπάρχει έως σήμερα το Προσκυνητάριο της Παναγίας της Οικονομίσσης, με ακοιμήτη κανδήλα.

Στο Μοναστήρι της Μεγίστης Λαύρας το διακόνημα του Οικονόμου δεν δίνεται σε κανένα αδελφό επειδή η ίδια η Θεοτόκος είναι η Οικονόμισσα. Δίνεται μόνον το διακόνημα του Παραοικονόμου. Στη Λιτή του Καθολικού και αριστερά από τη Βασιλική Πύλη βρίσκεται η μεγάλη Εικόνα της Παναγίας της Οικονόμισσας. Δέκα Άγιοι της Ιεράς Μονής περιβάλλουν την Θεοτόκο, που είναι ένθρονη. Καθημερινά από την Λαυρεωτική Αδελφότητα ψάλλεται μπροστά στην Εικόνα της το “Αξιον Εστί.”
Στην Εικόνα αυτή βάζουν μετάνοια οι Εφημέριοι πριν να λειτουργήσουν. Η Εικόνα είναι μεγάλων διαστάσεων 1,75 Χ 1,34 και φέρει αργυρή επένδυση. Στο κέντρο εικονίζεται η Παναγία η Βρεφοκρατούσα, περιβαλλομένη από τον κτίτορα της Μονής, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Νικηφόρο Φωκά, τον Άγιο Γεώργιο αριστερά, τον δεύτερο κτίτορα, αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Ιωάννη Τσιμισκή και δεξιά τον Άγιο Δημήτριο. Στο άνω αριστερά τμήμα της Εικόνας εικονίζονται εκατέρωθεν της Παναγίας σε προτομή ο Άγιος Μιχαήλ Συνάδων, ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης, και ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος αριστερά,και ο Άγιος Νικόλαος, ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάρτυς και ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος δεξιά. Επικεφαλής των δύο ενοτήτων είναι οι Αρχάγγελοι σε προτομή και κρατούν δύο δίσκους μέσα στους οποίους αναγράφεται η επιγραφή “Παναγία η Οικονόμισσα”.

***

Η θαυμαστή πρόνοια της Παναγίας μας, για τα παιδιά της!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΓέροντας, ηγούμενος σε κάποιο Μοναστήρι, διηγείται ένα θαυμαστό περιστατικό που έζησε, όταν ήταν εννέα ετών παιδί, κατά την διάρκεια επισκέψεώς του, με συγγενικά του πρόσωπα, σε κάποιο γυναικείο Μοναστήρι που είναι αφιερωμένο στην Παναγία μας:

«Είχαμε περπατήσει αρκετή ώρα στο ανηφορικό μονοπάτι γιά το Μοναστήρι. Όταν φθάσαμε, ήταν μεσημέρι και ευρήκαμε την θύρα της Μονής κλειστή. Ήταν η ώρα της Τράπεζας, οπότε όλες μέσα έτρωγαν, ενώ εμείς κουρασμένοι και νηστικοί περιμέναμε έξω, μέχρι να ανοίξει το απόγευμα η Μονή. Εγώ ήμουν όλο παράπονο διότι η κούραση και ιδιαίτερα η πείνα με πολεμούσαν…

Δεν πέρασε πολύ ώρα αναμονής και έρχεται μία Μοναχή με ένα ωραίο δίσκο γεμάτο με ζεστό σταρένιο ψωμί, ελιές και φρούτα. Χαρήκαμε όλοι, ευχαριστήσαμε την Μοναχή και θα τα τρώγαμε όλα, αλλά αφήσαμε κάποιο υπόλοιπο γιά να μη φανεί πόσο πεινούσαμε.

Όταν άνοιξε η Μονή, επιστρέψαμε τον δίσκο στην Πορτάρισσα, η οποία μας βεβαίωσε ότι, καμμιά Μοναχή δεν είχε βγει εκτός της Μονής το μεσημέρι και ότι, ο δίσκος δεν ήταν δικός τους, ούτε το είδος της ελιάς, ούτε είχαν φρέσκο ζυμωτό ψωμί, ούτε παρόμοια φρούτα…

Κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τί είχε συμβεί…

Ημέρες μετά, επισκεφθήκαμε τον Άγιο γέροντα Πορφύριο.
Όταν του ανέφερα το γεγονός, μου ζήτησε να περιγράψω τη Μοναχή.
Και του είπα:
«Γέροντα, ήταν ψηλή, με γαλανά μάτια και πολύ όμορφη!»!

Η απάντηση του προορατικού γέροντα, ήλθε ως κεραυνός:
«Ήταν η Παναγία μας παιδί μου! Σας φιλοξένησε η Ίδια! Ίσως όταν μεγαλώσεις γίνεις μοναχός, αφού σε αξίωσε να την αντικρύσεις!»»!!
Πηγή: «Θα θαυμάσεις. Θα απορήσεις». Εκδόσεις Ζωοδότης
https://www.dromokirix.gr/2022/06/blog-post_835.html#more

***

Παναγία η Πορταΐτισσα
Ο πεινασμένος οδοιπόρος

Παναγια Πορταιτισσα_Icon-of-The-Mother-of-God-of-Iveron-Panagia-Portraitissai4 (1)issaΗ μονή των Ιβήρων είναι πολύ φιλόξενο μοναστήρι. Αυτό αποδίδεται και στο ακόλουθο περιστατικό:

Ένας φτωχός εργάτης, κουρασμένος από τον δρόμο, έφθασε το μεσημέρι πεινασμένος στην πύλη της μονής. Ζητήσε μόνο λίγο ψωμί από τον πορτάρη, γιατί βιαζόταν να συνεχίσει την πορεία του.
Ο πορτάρης, άγνωστο γιατί, δεν του έδωσε, οπότε ο φτωχός αναστέναξε βαθιά κι έφυγε νηστικός.
Ανεβαίνοντας προς τις Καρυές, σταμάτησε για λίγο στη σκιά ενός δέντρου. Λυπημένος και κουρασμένος καθώς ήταν, ξάπλωσε καταγής. Ξεφνικά ακούει βήματα να πλησιάζουν. Ανασηκώνεται και βλέπει κοντά του μια γυναίκα μ’ ένα βρέφος στην αγκαλιά. Με ύφος συμπαθητικό και φωνή γλυκειά τον ερωτά:

– Τι έχεις; Μήπως είσαι άρρωστος;

– Όχι, απάντησε εκείνος, αλλά πεινώ. Παρακάλεσα τον θυρωρό της μονής Ιβήρων να μου δώσει ψωμί, αλλά δεν μου έδωσε.

Άκου, παιδί μου. Δεν πρέπει να παραπονείσαι για τον θυρωρό. Θυρωρός της μονής αυτής είμαι εγώ. Να επιστρέψεις αμέσως και να ζητήσεις ψωμί εκ μέρους μου. Κι αν δεν σου δώσουν, πλήρωσέ το μ’ αυτά τα χρήματα. Σε περιμένω εδώ.

Λέγοντας αυτά έδωσε στον εργάτη τρία φλουριά. Εκείνος, ανύποπτος για όσα έβλεπε και άκουγε, ξεκίνησε για το μοναστήρι. Χτύπησε την πύλη και κρατώντας επιδεικτικά τα χρήματα ζήτησε και πάλι από τον θυρωρό ψωμί, χωρίς να παραλείψει ν’ αναφέρει τη συνομιλία με τη γυναίκα.

Όταν άκουσε ο μοναχός για γυναίκα και είδε τα σπάνια νομίσματα, κατάλαβε ότι πρόκειται για θαύμα. Χτύπησε την καμπάνα, συγκεντρώθηκαν οι αδελφοί και άκουσαν με θαυμασμό το παράδοξο γεγονός.
Διαπίστωσαν μάλιστα ότι τα νομίσματα εκείνα ήταν αφιερωμένα πριν από πολλά χρόνια στη θαυματουργή εικόνα. Βλέποντας όμως η Παναγία την ανάγκη του φτωχού, τα παρέλαβε και του τα έδωσε με μητρική ευσπλαγχνία. Οι μοναχοί με φόβο και ευλάβεια τα επανέφεραν στην αγία εικόνα της Πορταίτισσας, η οποία με το θαύμα αυτό τους δίδαξε τη μεγάλη αρετή της φιλοξενίας.
http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/agiologion/panagia_appearaces_miracles.htm

***

Παναγια_Γεωργιος τροπαιοφορος_801772138_6060656564349518635_nΌταν παραλάβανε την Μονή της Παναγίας Χρυσολεοντίσσης Αιγίνης οι πρώτες μοναχές ,το 1935, δεν βρήκανε τίποτε. Υπήρχε μόνο σε μία νταμιζάνα λίγο λάδι κάτω-κάτω. Ένα πρωί, μετά την ακολουθία, πήγε η μοναχή κελάρισσα να πάρη το λίγο λάδι που υπήρχε και βρήκε την νταμιζάνα γεμάτη και άρχισε να χύνεται κάτω. Με μεγάλη συγκίνηση έτρεξε και το ανήγγειλε στη Γερόντισσα Μαγδαληνή (μοναχή και Διακόνισσα από τα χέρια του αγίου Νεκταρίου), η οποία ερχόμενη είδε το παράδοξο θαύμα και με δάκρυα και δοξολογία ευχαρίστησε την Υπεραγία Θεοτόκο γιά την μητρική της φροντίδα.

Μια άλλη φορά στην απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το 1975 εφθάσε στην ίδια μονή κάποιος φορτωμένος με ένα βαρύτατο δέμα. Και διηγήθηκε τα εξής: Μίαν νύκτα είδα στο όνειρό μου μίαν ωραία γυναίκα και με ρώτησε αν την γνωρίζω και απάντησα ότι δεν την γνωρίζω. Εγώ όμως σε γνωρίζω, κάθεσαι στη πόλη και εὔκολα ψωνίζεις ο,τι θέλεις, ενώ εγώ κάθομαι στα ψηλά βουνά και δεν μου είναι εύκολο να ψωνίσω ο,τι μου χρειάζεται. Αμέσως τότε κατάλαβα ότι ήταν η Παναγία μας και γι᾿ αυτό αποφασίσαμε να σας φέρουμε λίγα τρόφιμα. Με δακρύα ευχαρίστησαν την οικογένεια ευχόμενες ‘’την παρά της Κυρίας Θεοτόκου πλουσίαν μισθαποδοσίαν.’’

***

Το αδέσποτο μουλάρι

Παΐσιος o Αγιορείτης_Παναγια _Saint Paisios of Mount Athos_Паи́сий Святого́рец_vpcuviosul-paisie-aghioritul3a2ce6e0aed5649c1bc224 - ΑντιγραφήΟ Ν. Ντραμουντανός διηγείται μία θαυμαστή εμπειρία του από τον πόλεμο του ’40:
«Ο λόχος μας πήρε διαταγή να καταλάβει ένα προχωρημένο ύψωμα για προγεφύρωμα. Στήσαμε ταμπούρι μέσα στα βράχια. Μόλις τακτοποιηθήκαμε, άρχισε να πέφτει πυκνό χιόνι. Έπεφτε αδιάκοπα δύο μερόνυχτα κι έφτασε σε πολλά μέρη τα δύο μέτρα. Αποκλειστήκαμε από την επιμελητεία. Καθένας είχε τροφές στο σακκίδιό του για μία ημέρα. Από την πείνα και το κρύο δεν λάβαμε πρόνοια «δια την αύριον» και τις καταβροχθίσαμε.
Από κεϊ και πέρα άρχισε το μαρτύριο. Τη δίψα μας τη σβήναμε με το χιόνι, αλλά η πείνα μας θέριζε. Περάσαμε έτσι πέντε μερόνυχτα. Σκελετωθήκαμε. Το ηθικό μας το διατηρούσαμε ακμαίο, αλλά η φύση έχει και τα όριά της. Μερικοί υπέκυψαν. Το ίδιο τέλος περιμέναμε όλοι «υπέρ πίστεως και πατρίδος».
Τότε μία έμπνευση τού λοχαγού μας έκανε το θαύμα! Έβγαλε άπ’ τον κόρφο του μία χάρτινη εικόνα της Παναγίας, την έστησε στο ψήλωμα και μας κάλεσε γύρω του:
Παλληκάρια μου! είπε. Στην κρίσιμη αυτή περίσταση ένα θαύμα μόνο μπορεί να μας σώσει. Γονατίστε, παρακαλέστε την Παναγία, τη μητέρα του Θεανθρώπου, να μας βοηθήσει!
Πέσαμε στα γόνατα, υψώσαμε τα χέρια, παρακαλέσαμε θερμά. Δεν προλάβαμε να σηκωθούμε κι ακούσαμε κουδούνια. Παραξενευτήκαμε και πιάσαμε τα όπλα. Πήραμε θέση «επί σκοπόν».
Δεν πέρασε ένα λεπτό και βλέπουμε ένα πελώριο μουλάρι να πλησιάζει κατάφορτο. Ανασκιρτήσαμε!
Ζώο χωρίς οδηγό να περνά το βουνό, μ’ ένα μέτρο χιόνι — το λιγώτερο — ήταν εντελώς αφύσικο. Καταλάβαμε: Το οδηγούσε η Κυρία Θεοτόκος. Την ευχαριστήσαμε όλοι μαζί ψάλλοντας σιγανά, μα ολόκαρδα, το «Τη υπερμάχω» και άλλους ύμνους της. Το ζώο είχε πάνω του μία ολόκληρη επιμελητεία από τρόφιμα: κουραμάνες, τυριά, κονσέρβες, κονιάκ και άλλα.
Πολλές κι απίστευτες κακουχίες πέρασα στον πόλεμο. Αλλ’ αυτή μου μένει αξέχαστη, γιατί δεν είχε διέξοδο. Την έδωσε όμως η Παναγία».
Από το βιβλίο: «Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας»-Έκδοση της Ιεράς Μονής Παρακλήτου

Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ ἐν τῷ Ἄθῳ
Ἦχος γ’ Τὴν ὡραιότητα

Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν, σοῦ κατεπλάγησαν, Ἀγγέλων τάγματα, πῶς μετὰ σώματος, πρὸς ἀοράτους συμπλοκάς, ἐχώρησας πανεύφημε, καὶ κατετραυμάτισας, τῶν δαιμόνων, τὰς φάλαγγας· ὅθεν Ἀθανάσιε, ὁ Χριστὸς σε ἠμείψατο, πλουσίαις δωρεαῖς· Διὸ Πάτερ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

᾿Απολυτίκιον Παναγίας τῆς Οἰκονομίσσης ἐκ τῆς Μελασοῦ τῆς Μικρασίας . Ἦχος α΄ Τῆς Ἐρήμου.

Τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος, Παναγία ἠλέησας, μόνη ὡς τεκοῦσα ἀφράστως, σωτηρίας τὸν αἴτιον. λυτροῦσαι δὲ λαόν σου ἐκ δεινῶν, Παρϑένε Οἰκονόμισσα σεμνή, καὶ τῷ κρότῳ τῆς εἰκόνος σου προδηλοῖς, τὰ δυσμενῶς ἐσόμενα. Χαίροις τῆς νήσου Κῷ περιωπή, χαίροις τιμὴ τοῦ Ἄλϑωνος· χαίροις τῆς Μελασοῦ ὁ ϑαυμασμός, Μικρᾶς ᾿Ασίας σέμνωμα.

Ἀπολυτίκιον ὁσιομάρτυρος Κυπριανοῦ τοῦ νέου, μαρτυρήσαντος ἐν Κωνσταντινουπόλει
Ἦχος γ΄. Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν.

Τὸν θεῖον ἔρωτα τὸν τοῦ Κυρίου σου καὶ τὴν ἐκζήτησιν τοῦ μαρτυρίου σου ᾿Αγγέλων δῆμοι καὶ πιστοὶ ἐθαύμασαν, πανεύφημε· διά τῆς ἀσκήσεως καὶ πολλῆς παῤῥησίας σου ἐν ὁμολογίᾳ τε καὶ φοινίξει αἱμάτων σου, Κυπριανὲ ἀθλοφόρε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον Ὁσίου Σεργίου τοῦ Ραντονέζ. Ἦχος πλ. δ΄. Ταῖς τῶν δακρύων.

ν τῇ ψυχῇ σου τὸν Χριστόν, ἀπὸ νεότητος ἐδέξω μακάριε, τὰς δὲ τοῦ κόσμου ἡδονὰς ἀποβαλών, ἐν ἐρήμοις κατώκησας, καὶ τέκνα ἐν ὑπακοῇ τῆς ταπεινοφροσύνης, καρπὸν σὺ ἐξήνθησας, Σέργιε Πατὴρ ἡμῶν Ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Θεοτόκε Παρθένε, Χαῖρε κεχαριτωμένη Μαρία, ὁ Κύριος μετὰ σοῦ, εὐλογημένη, σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου, ὅτι Σωτῆρα ἔτεκες τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Πλούσιοι ἐπτώχευσαν καὶ ἐπείνασαν, οἱ δὲ ἐκζητοῦντες τὸν Κύριον οὐκ ἐλαττωθήσονται παντὸς ἀγαθοῦ.

Comments are closed.