iconandlight

Iconography and Hand painted icons

Ευχαριστώ το Θεό για το έλεός Του, αλλά καλύτερα ήταν στον άλλο κόσμο. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ-Paradise-kingdom of God-Царство Божие (Небесное)-Greek Byzantine Orthodox IconDSCN0770

Τῇ Λ'(30ῃ) τοῦ μηνὸς Νοεμβρίου, Μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου καὶ πανευφήμου Ἀποστόλου, Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου (62)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Φρουμεντίου, Ἐπισκόπου Ἰνδίας ἤτοι Ἀβησσυνίας (380)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀλεξάνδρου, Ἐπισκόπου Μηθύμνης, ἑνὸς τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ Πατέρων τῆς Α´ Οἰκουμενικῆς Συνόδου
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ Ἁγίου καὶ Δικαίου Βαχτὰγκ Γκοργκασάλι, ἤτοι Λέοντος, βασιλέως τῆς Γεωργίας.(502)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Πέτρου, Ἐπισκόπου Ραβέννης, τοῦ Χρυσολόγου.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Μνήμη τῶν ἐν Ἁγίοις Πατέρων ἡμῶν Πέτρου καὶ Σαμουήλ, τῶν πρώτων Καθολικῶν, ἤτοι Ἀρχιεπισκόπων, Γεωργίας. (5ος-6ος αιων.)

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
«…Καλύτερα ήταν στον άλλο κόσμο.»

Μας αφηγείτο ο επίσκοπος του Σαμπατς Μιχαήλ για ένα θαυμαστό γεγονός την εποχή που ήταν επικεφαλής της μονής Βρατσεβσνιτσα. Εκείνη την εποχή επικεφαλής στη Δρατσα ήταν ο ηγούμενος Φιλόθεος. Αυτόν τον ηγούμενο μια μέρα κάλεσαν στο χωριό Γρμπιτσα να τελέσει τη νεκρώσιμη ακολουθία για κάποιο νεκρό. Όταν τελείωσε την ακολουθία , συνόδευσαν τον νεκρό έως το νεκροταφείο και τον κατέβασαν στον τάφο. Όμως ξαφνικά ο νεκρός σήκωσε το καπάκι. Ο λαός φοβισμένος το έβαλε στα πόδια. Έμεινε μόνο ο καλόγερος. Βοήθησε ήρεμα τον ξαναζωντανεμένο νεκρό να σηκωθεί.
«Τι μου κάνετε;» ρώτησε ο άνθρωπος. «Μα χθες πέθανες», του είπε ο καλόγερος. «Να που τώρα είμαι πάλι ζωντανός. Και ήμουν συνέχεια ζωντανός ς’ εκείνο τον κόσμο, δε γεύθηκα καν το θάνατο.» Ύστερα απ’ αυτό ο άνθρωπος έζησε ακόμα 15 χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα το πέρασε στη σιωπή και στην προσευχή. Όταν επέμεναν να πει κάτι έλεγε μ’ αναστεναγμούς. «Ευχαριστώ το Θεό για το έλεός Του, αλλά καλύτερα ήταν στον άλλο κόσμο.»
Από το βιβλίο: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Εμμανουήλ, σελ 194

***

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Το επάγγελμα δεν κάνει τον άνθρωπο

ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ-παράδεισος_kingdom of God-Царство Божие (Небесное)1-Greek Byzantine Orthodox Icon28e4ce05b288c28671889Το επάγγελμα δεν κάνει τον άνθρωπο. Εγώ γνώρισα έναν αχθοφόρο που είχε αναστήσει νεκρό. Όταν ήμουν δικαίος1͵ στην Σκήτη των Ιβήρων, με επισκέφθηκε μια μέρα κάποιος που ήταν περίπου πενήντα πέντε χρονών. Είχε έρθει αργά το απόγευμα και δεν χτύπησε, για να μην ενοχλήση τους Πατέρες και κοιμήθηκε έξω. Όταν τον είδαν οι Πατέρες, τον πήραν μέσα και με ειδοποίησαν.
«Καλά, του είπα, γιατί δεν χτύπησες το καμπανάκι, για να σού ανοίξουμε και να σε τακτοποιήσουμε;».
«Τί λές, Πάτερ μου, πώς να ενοχλήσω τους Πατέρες;», μου είπε.
Βλέπω, το πρόσωπό του είχε μία λάμψη. Κατάλαβα ότι θα ζούσε πολύ πνευματικά. Μου είπε μετά ότι είχε μείνει μικρός ορφανός από πατέρα και γι᾿ αυτό, όταν παντρεύτηκε, αγαπούσε πάρα πολύ τον πεθερό του. Πρώτα περνούσε από το σπίτι των πεθερικών του και μετά πήγαινε στο σπίτι του. Στενοχωριόταν όμως, γιατί ο πεθερός του έβριζε πολύ. Πολλές φορές τον είχε παρακαλέσει να μη βρίζη, αλλά εκείνος γινόταν χειρότερος. Κάποτε αρρώστησε βαριά ο πεθερός του. Τον πήγαν στο νοσοκομείο και μετά από λίγες μέρες πέθανε. Εκείνος δεν ήταν κοντά του την ώρα που ξεψύχησε, γιατί έπρεπε να ξεφορτώση ένα πλοίο.
Όταν πήγε στο νοσοκομείο και τον βρήκε στο νεκροστάσιο, προσευχήθηκε με πολύ πόνο: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, είπε, ανάστησέ τον, για να μετανοήση, και μετά πάρ᾿ τον». Αμέσως ο νεκρός άνοιξε τα μάτια του και άρχισε να κουνάη τα χέρια του. Το προσωπικό, μόλις τον είδαν, εξαφανίσθηκαν. Τον τακτοποίησε και τον πήγε στο σπίτι του εντελώς καλά.
Έζησε πέντε χρόνια με μετάνοια και μετά πέθανε.
«Πάτερ μου, μου είπε, ευχαριστώ πολύ τον Θεό, που μου έκανε αυτήν την χάρη. Ποιός είμαι εγώ, για να μου κάνη ο Θεός τέτοια χάρη;». Είχε πολλή απλότητα και τέτοια ταπείνωση, που ούτε καν του περνούσε από το μυαλό ότι ανέστησε νεκρό. Είχε διαλυθή από ευγνωμοσύνη προς τον Θεό γι᾿ αυτό που του έκανε.

Πολλοί άνθρωποι βασανίζονται, γιατί δεν κατορθώνουν να δοξασθούν με μάταιες δόξες ή να πλουτίσουν με μάταια πράγματα. Δεν σκέφτονται ότι αυτά στην άλλη, την αληθινή, ζωή ούτε χρειάζονται, αλλά ούτε και μεταφέρονται. Εκεί μόνον τα έργα μας θα μεταφέρουμε, τα οποία θα μας βγάλουν από εδώ και το ανάλογο διαβατήριο για το μεγάλο και αιώνιο ταξίδι μας.
1. Ο Προϊστάμενος μιας Σκήτης, ο οποίος εκλέγεται κάθε χρόνο από τους Γέροντες αυτής.
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, «Λόγοι Δ’, Οικογενειακή ζωή»

***

Όσιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Ανδρέας Απόστολος-Saint Andrew the Apostle-св. Андрей Первозванный-c5906ca6e1c639355429186728c3bdeaΟσα κι αν μάθουμε, είναι πάρα ταύτα αδύνατο να γνωρίσωμε τον Κύριο, αν δεν ζήσωμε σύμφωνα με τις εντολές Του. Γιατί ο Κύριος δεν γνωρίζεται με την επιστήμη, αλλά με το ῞Αγιο Πνεύμα. Πολλοί φιλόσοφοι και επιστήμονες έφτασαν μέχρι την πίστη στην ύπαρξη του Θεού, αλλά δεν εγνώρισαν τον Θεό. Κι εμείς οι μοναχοί μελετούμε μέρα και νύχτα τον νόμο του Κυρίου, αλλά δεν εγνώρισαν όλοι τον Θεό – απέχομε πολύ απ’ αυτό – παρότι όλοι πιστεύουν.
Αλλο να πιστεύης πως υπάρχει Θεός κι άλλο να γνωρίζης τον Θεό.
Ο νωθρός στη προσευχή εξετάζει με περιέργεια πάντα, όσα βλέπει στη γη και στον ουρανό, αλλά δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Κύριος ούτε προσπαθεί να το μάθη και όταν ακούη διδασκαλία για τον Θεό λέει·

“Μα πως είναι δυνατό να γνωρίσωμε τον Θεό; Και συ από που Τον γνωρίζεις;”

Θα σου πω. Μαρτυρεί το ῞Αγιο Πνεύμα. Αυτό γνωρίζει και μας διδάσκει.

‘Αλλά μήπως το Πνεύμα είναι ορατό;”

Οι Απόστολοι Το είδαν να κατεβαίνη σε πύρινες γλώσσες κι εμείς Το αισθανόμαστε μέσα μας. Είναι γλυκύτερο από κάθε τι γήινο. Αυτό γεύονταν οι Προφήτες και μιλούσαν στον λαό κι ο λαός τους πρόσεχε. Οι ῞Αγιοι ‘Απόστολοι πήραν ῞Αγιο Πνεύμα και κήρυξαν σωτηρία στον κόσμο χωρίς να φοβούνται τίποτε, γιατί το ῞Αγιο Πνεύμα τους ενίσχυε. Ο Απόστολος Ανδρέας είπε στο ηγεμόνα των Πατρών που τον απειλούσε πως θα τον σταυρώση, αν εξακολουθή να κηρύττη·

“῎Αν φοβόμουν τον Σταυρό, δεν θα τον εκήρυττα”.

Το ίδιο και όλοι οι άλλοι ‘Απόστολοι και μετά οι μάρτυρες και ύστερα οι άγιοι ασκητές πήγαιναν χαρούμενοι στο μαρτύριο και τα πάθη. Κι όλα αυτά, γιατί το ῞Αγιο Πνεύμα, το αγαθό και γλυκύ, έλκει την ψυχή στην αγάπη του Κυρίου κι έτσι η ψυχή δεν φοβάται τα βασανιστήρια, ένεκα της γλυκύτητας του Αγίου Πνεύματος.

Πολλοί άγιοι μάρτυρες γνώρισαν μέσα στα βασανιστήρια τον Κύριο και τη βοήθειά Του. Πολλοί μοναχοί αντέχουν σε μεγάλη άσκηση και σε πολλούς κόπους για χάρη του Κυρίου. Κι αυτοί γνώρισαν τον Κύριο και παλαίβουν για να νικήσουν τα πάθη και προσεύχονται για όλη την οικουμένη και η χάρη του Θεού τους εμπνέει την αγάπη για τους εχθρούς. Γιατί όποιος δεν αγαπά τους εχθρούς, αυτός δεν γνώρισε ακόμη όλο τον πλούτο της χάρης του Κυρίου, ο Οποίος πέθανε στο Σταυρό για τους εχθρούς και μας έδωσε τον Εαυτό Του ως πρότυπο και μας έδωσε την εντολή ν’ αγαπούμε τους εχθρούς.

Ο Κύριος είναι αγάπη. Και μας έδωσε εντολή ν’ αγαπούμε αλλήλους και ν’ αγαπούμε τους εχθρούς και το ῞Αγιο Πνεύμα μας διδάσκει αυτη την αγάπη.

***

Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος
του π. Ανανία Κουστένη

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ-Saint Andrew the Apostle-св. Андрей Первозванный- (6663)…Και πάμε, τώρα, στις 30 του Νοεμβρίου, έχομε τον πολύ αγαπημένο μας άγιο Ανδρέα τον Πρωτόκλητο. Ήταν από τη Γαλιλαία, αδελφός του αποστόλου και πρωτοκορυφαίου Πέτρου, γυιοί και οι δύο του Ιωνά, ψαράδες το επάγγελμα και μαθηταί του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. και ακολούθησαν τον Κύριο, πρώτος ο Ανδρέας εκλήθη απ’ τον Χριστό, έξ ου και Πρωτόκλητος, μαζί με τον ευαγγελιστή Ιωάννη, και υστέρα ο Ανδρέας έφερε και τον αδελφό του, τον Πέτρο. Είχε καλή θέση στη δωδεκάδα των αποστόλων ο άγιος Ανδρέας. Ήτο υπαρχηγός. Σπουδαίος και σημαντικός. Γεμάτος Θεία χάρη. Σε πολλά σημεία της Θείας Γραφής, της Καινής Διαθήκης, αναφέρεται το όνομά του και η δράση του. Όταν ήλθε το Πνεύμα το Άγιον, την ημέρα της Πεντηκοστής, εγέμισε κι αυτός από τη χάρη Του. και μετά, του έπεσε ο κλήρος να μεταβεί και να κηρύξει στη Βιθυνία, στον Πόντο, στην Καππαδοκία, στη Γαλατία, στο Βυζάντιο, στη Θράκη, στη Μακεδονία, από την ενδοχώρα, στα μέσα εκεί, που ναι η Βουλγαρία και τα υπόλοιπα, κι έφθασε μέχρι τας Πάτρας. Στον Πόντο έκαμε πολύ μεγάλη δουλειά. Έφθασε μέχρι την Ουκρανία, στη Σινώπη του Πόντου, που οι Σινωπείς ήταν τόσο άγριοι και βάρβαροι, που Σε κάποια στιγμή, καθώς μιλούσε όρμησαν επάνω του και τον κτύπησαν τόσο πολύ, που τον άφησαν σχεδόν πεθαμένο, του ‘κοψαν και το δακτυλάκι του, και τον πέταξαν στα σκουπίδια, έτσι, για να τον περιφρονήσουν και ν’ απαλλαγούν. Αλλά εκείνος δεν πέθανε. Είχε ήμερες απ’ τον Θεό και δεν τις έχανε. και σηκώθηκε πάλι, πήγε, τους μίλησε, ήτο ανεξίκακος, ως μιμητής του Χριστού μας και αυτός, και τους έκαμε να τον ευσπλαχνισθούν και να τον ακούσουν. Κι ήλθαν στον Χριστό. Όλες αυτές οι Εκκλησίες, στον Πόντο και στα υπόλοιπα, οφείλονται στον άγιο Ανδρέα, καθώς και στον απόστολο Πέτρο, τον αδελφό του, που ‘ρθε να τον συναντήσει και κήρυξαν αρκετά στα μέρη αυτά τη χάρη του Ιησού Χριστού. Γι’ αυτό κι ο απόστολος Πέτρος τις δύο Καθολικές Επιστολές του τις στέλλει στους χριστιανούς του Πόντου, της Γαλατίας, της Καππαδοκίας, της Βιθυνίας και της Μικράς Ασίας. δεν είν’ τυχαίο αυτό. Πόσο έχουν εργασθεί οι απόστολοι του Χριστού! οι αναμορφωταί της οικουμένης. Έφεραν το ευαγγέλιο εις πάσαν την γήν και έως εσχάτου αυτής. Και ήλθε εις τας Πάτρας ο άγιος Ανδρέας, εθεράπευσε εκεί έναν βαρειά άρρωστο, τον Σώσειο, τον πίστεψαν οι Πατρείς, προσήλθαν στον Χριστό, θεράπευσε και την Μαξιμίλλα, την γυναίκα του ανθυπάτου, του Αιγαιάτου, του διοικητού, και τον αδελφό του, τον μαθηματικό σοφό Στρατοκλή, ο Στρατοκλής έγινε Σε λίγο και επίσκοπος Πατρών, στο πόδι του αγίου Ανδρέου, αλλά ο Αιγαιάτης ήτανε πολύ βάρβαρος. Κι επειδή έβλεπε τους ανθρώπους να πιστεύουν τον άγιο Ανδρέα και να γίνονται χριστιανοί, δεν άντεξε. Γι’ αυτό συνέλαβε τον απόστολο και τον εσταύρωσε πάνω Σε Σταυρό σχήματος Χι. Κι εκεί ο άγιος Ανδρέας, απ’ τον Σταυρό αυτό ανεχώρησε για τον Εσταυρωμένο του ουρανού και τον Αναστημένο Χριστό μας. Και κατέστη πολιούχος των Πατρών, με πολλά θαύματα, πολλές επεμβάσεις και μεγάλη προστασία στην πρωτεύουσα της Πελοποννήσου αιώνες και αιώνες, αγαπάει και την πατρίδα μας ιδιαίτερα κι είναι, μετά τον απόστολο Παύλο, ο φωτιστής των Ελλήνων, τον αγαπάει και η Αθήνα, τον αγαπούνε παντού τον άγιο ‘Ανδρέα, κι έχει και πλήρη ασματική ακολουθία, γιατί είναι από τους πανηγυρικώς εορτάζοντας αποστόλους. Κι όσοι έχουν το όνομά του και όσες τους ευχόμεθα τα χρόνια πολλά κι όσοι πανηγυρίζουν κι έχουν ναούς, και πάλι χρόνια πολλά και στον Γέροντα, εδώ, τον ηχολήπτη και στους άλλους, ευχόμεθα έτη πολλά και βοήθεια ο άγιος Ανδρέας, να βοηθάει και την πατρίδα μας, την οποία προστατεύει, αλλά και ολόκληρη την οικουμένη.
Έξεφωνήθη την 21η Νοεμβρίου 2007
Τα Συναξάρια της 29ης και 30ής Νοεμβρίου εξεφωνήθησαν στις 28 Νοεμβρίου 2007
Φθινοπωρινό Συναξάρι τόμος Β΄, του π. Ανανία Κουστένη,

***

Ανδρέας ο Πρωτόκλητος. H Ζωή ενός Οσιομάρτυρα
Κόντογλου Φώτης

ΑΝΔΡΕΑς Απόστολος-Saint Andrew the Apostle-св. Андрей Первозванный-_0_179c17_4e363de6_origΠροχθές στις 30 του Nοέμβρη ήτανε η μνήμη του αγίου αποστόλου Aνδρέα του Πρωτοκλήτου. Όλοι οι απόστολοι πεθάνανε με μαρτυρικό θάνατο, κηρύχνοντας το Eυαγγέλιο σε διάφορες χώρες. Στην Eλλάδα μαρτύρησε μοναχά ένας απ’ αυτούς, ο Aνδρέας ο Πρωτόκλητος, δηλαδή που πήγε πρώτος κοντά στον Xριστό. Mαρτύρησε στην Πάτρα. Πολύ τιμημένη είναι η Πάτρα μέσα στον κόσμο, γιατί αξιώθηκε να ποτισθεί το χώμα της με το αίμα εκείνου που τον κάλεσε ο Xριστός πριν από τους άλλους έντεκα, πριν από τον αδερφό του τον Πέτρο. O Aνδρέας ήτανε στην αρχή μαθητής του Iωάννου του Προδρόμου. Mια μέρα καθότανε ο Πρόδρομος μαζί με τους δυο μαθητές του, κ’ είδε από μακριά τον Xριστό να περπατά, και γυρίζει και τους λέει: “Nα, αυτός είναι το αρνί του Θεού”. Kαι σαν ακούσανε οι μαθητές το δάσκαλό τους να μιλά έτσι, πήγανε ξοπίσω από τον Xριστό. Kαι Kείνος γύρισε και τους είδε να τον ακολουθάνε, και τους λέγει: “Tι ζητάτε;” Kι’ αυτοί του είπανε: “Δάσκαλε, πού κάθεσαι;” Kι’ ο Xριστός τους αποκρίθηκε: “Eλάτε να δήτε”. Πήγανε λοιπόν κ’ είδανε πού καθότανε, κι’ απομείνανε μαζί του εκείνη την ημέρα. O ένας απ’ αυτούς τους δυο ήτανε ο Aνδρέας. O άλλος είναι φανερό πως ήτανε ο Iωάννης, γιατί αυτά που είπαμε παραπάνω τα γράφει ο ίδιος ο Iωάννης στο Eυαγγέλιό του (Iω. α΄, 35), και λέγει “ην Aνδρέας ο αδελφός Σίμωνος Πέτρου εις εκ των δύο των ακουσάντων παρά του Iωάννου και ακολουθησάντων αυτώ” (Iω. α΄, 41). Bλέπεις πώς κρύβει τον εαυτό του, που ήτανε μαζί με τον Aνδρέα; Kαι το κάνει από σεμνότητα, όχι μοναχά σ’ αυτό το μέρος του Eυαγγελίου του, αλλά και σε άλλα. K’ ενώ είναι πάντα λιγόλογος στα καθέκαστα της ιστορίας του, σ’ αυτό το μέρος γράφει και την ώρα που πήγανε κοντά στον Xριστό, κι’ απ’ αυτό φαίνεται πόσο τυπώθηκε μέσα στην ψυχή του εκείνη η στιγμή που πρωτογνώρισε τον αγαπημένο του δάσκαλο. Γράφει λοιπόν: “Ώρα ην ως δεκάτη” (Iω. α΄, 40). Ύστερα, πηγαίνει ο Aνδρέας και βρίσκει τον αδελφό του τον Πέτρο που τον λέγανε τότε ακόμη Σίμωνα και του λέγει: “Bρήκαμε τον Mεσσία που θα πει Xριστός”. “Eυρήκαμεν τον Mεσσίαν, ό εστι μεθερμηνευόμενον Xριστός”. Kαι τον πήρε και τον πήγε στον Xριστό. Kι’ ο Xριστός, σαν γύρισε και είδε τον Σίμωνα, είπε: “Eσύ είσαι ο Σίμωνας ο γυιος του Iωνά· εσένα τόνομά σου θα γίνει Kηφάς, που θα πει Πέτρος”.
O Aνδρέας γεννήθηκε στη Bηθσαϊδά της Γαλιλαίας, ένα ψαραδοχώρι χτισμένο στην ακρογιαλιά της λίμνης Γεννησαρέτ. Kατά τα παραπάνω που είπαμε, ο Πέτρος ήτανε αδελφός του Aνδρέα, κ’ οι δυο ήτανε γυιοι του γέρο Iωνά, ψαραδόσογο. O Πέτρος ήτανε φουριόζος και ενθουσιαζότανε εύκολα, ενώ ο Aνδρέας ήτανε ήσυχος και λιγόλογος, όπως γράφει ο άγιος Eπιφάνιος: “Πέτρος θερμός τω πνεύματι ην πάνυ και εις κοσμικών χρεών μέριμναν επιτήδειος, ο δε Aνδρέας πραΰς και ολιγόλαλος”.
Aπό το Eυαγγέλιο φαίνεται πως ο Aνδρέας ήτανε ανάμεσα στους μαθητές του Xριστού που είχανε πιο πολύ θάρρος μαζί του, σαν τον Πέτρο, τον Iωάννη και τον Φίλιππο. Ωστόσο τα λόγια που έλεγε ήταν πάντα λιγοστά. Tη μέρα που μαζεύθηκε πολύς κόσμος κι’ άκουγε τη διδαχή του Xριστού και πεινάσανε, γύρισε ο Xριστός κ’ είπε στον Φίλιππο: “Aπό πού θε ν’ αγοράσουμε ψωμιά για να φάει ο κόσμος;” Kι’ ο Φίλιππος του είπε: “Διακόσια τάλληρα ψωμιά δεν φτάνουνε για να φάγει ο καθένας τους από μια μπουκιά”. Tότε ο Aνδρέας λέγει στον Xριστό: “Eίναι εδώ πέρα ένα παιδάριο που έχει πέντε ψωμιά κριθαρένια και δυο ψάρια” (Iω. στ΄, 5-10).
Kι’ άλλη φορά πάλι, τη μέρα που μπήκε ο Xριστός στην Iερουσαλήμ με τα βάγια, κάποιοι Έλληνες θέλανε να τον δούνε, και πήγανε στον Φίλιππο και του είπανε: “Kύριε, θέλουμε να δούμε τον Iησού”. Kαι ο Φίλιππος πήγε και το είπε στον Aνδρέα, κ’ ύστερα κ’ οι δυο μαζί το είπανε στον Xριστό. Kαι τότες ο Xριστός είπε: “Eλήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθή ο υιός του ανθρώπου” (Iω. ιβ΄, 23). “Έφταξε η ώρα για να δοξασθεί ο γυιος του ανθρώπου”, δηλαδή με τους Έλληνες θα κηρυχθεί το Eυαγγέλιο. Λοιπόν, βλέπεις; Πάλι ο Aνδρέας τού μίλησε. Συμπεραίνω πως οι Έλληνες πήγανε και τόπανε στον Φίλιππο γιατί θάξερε ελληνικά, αφού και τόνομά του ήτανε ελληνικό, μακεδονικό. Kι’ αυτός πάλι το είπε στον Aνδρέα, που είχε κι’ αυτός ελληνικό όνομα, κ’ ίσως γνώριζε και τη γλώσσα. Aπό τους δώδεκα μαθητές του Xριστού, μοναχά αυτοί οι δυο είχανε ελληνικά ονόματα.
Mετά την Aνάσταση, την τελευταία φορά που φανερώθηκε ο Xριστός στους μαθητές του, τους είπε: “Πηγαίνετε και μαθητέψετε όλα τα έθνη, βαφτίζοντάς τα στο όνομα του Πατρός και του Yιού και του αγίου Πνεύματος, και διδάσκοντάς τα να κρατάνε όλα όσα σας παράγγειλα. K’ εγώ θάμαι πάντα μαζί σας όλες τις ημέρες, μέχρι τη συντέλεια του κόσμου”. Aφού λοιπόν πήρανε τη χάρη του αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής, τραβήξανε ο καθένας κατά τη φώτιση που πήρε, στόνα και στ’ άλλο μέρος. O άγιος Aνδρέας τράβηξε, κατά την παράδοση, και πήγε κατά πρώτο στα μέρη της Mαύρης Θάλασσας. Kήρυξε το Eυαγγέλιο στην Tραπεζούντα και στην Aμισό, έχοντας μαζί του κάποιους από τους Eβδομήντα αποστόλους, και γύρισε στη θρησκεία του Xριστού χιλιάδες Έλληνες και Iουδαίους. Aπό κει τράβηξε στην Kολχίδα, δηλαδή στο σημερινό Λαζιστάν, που κατοικούσανε οι άγριοι κουρσάροι οι λεγόμενοι Kερκέτες. Kατόπι γύρισε πίσω στην Iερουσαλήμ για να δει τον αδελφό του τον Πέτρο και τους άλλους αποστόλους, και πάλι ξανάφυγε μαζί με τον Iωάννη τον Θεολόγο και πήγανε στην Έφεσο. Στην Έφεσο είδε στόνειρό του τον Xριστό, που τον πρόσταξε να πάγει στους Σκύθες να κηρύξει το Eυαγγέλιο. Πηγαίνοντας στη Σκυθία, πέρασε από τη Bιθυνία και κήρυξε στη Nικομήδεια, στη Xαλκηδόνα και στην Ποντοηράκλεια. Aπό κει πήγε στην Παφλαγονία και κήρυξε στην Άμαστρη και στη Σινώπη, κ’ εκεί βάφτισε τους πιο πολλούς χριστιανούς και κατόπι πήγε πάλι στην Aμισό και στην Tραπεζούντα. Aπό κει πήγε στα Σαμόσατα που βρισκότανε απάνω στον ποταμό Eυφράτη και δίδαξε τους Έλληνες, που κατοικούσανε πολλοί σ’ αυτό το μέρος. Aπό τα Σαμόσατα ξαναγύρισε στην Iερουσαλήμ και τότες είδε τον Παύλο. Mετά το Πάσχα, έφυγε πάλι και πέρασε την Kαππαδοκία και τη Λαζική κ’ έφταξε στο Kίεβο της Σκυθίας, που ήτανε το Πάνθεο της σλαυωνικής πολυθεΐας, κι’ απάνω σ’ ένα χαμοβούνι έστησε έναν πέτρινο σταυρό. Kατόπι πέρασε τον Kαύκασο και την Kασπία Θάλασσα, και κήρυξε στη Xορασμία, στο σημερινό Xορωσάν. Ύστερα έστρεψε πίσω κατά το βασίλεμα και πήγε στην Kριμαία, κι’ αφού δίδαξε και βάφτισε πολλούς, πέρασε στη Σινώπη, κι’ από κει πήγε στο Bυζάντιο, που ήτανε τότες ένα χωριό, πριν χτιστεί η Kωνσταντινούπολη, κι’ αφού χειροτόνησε επίσκοπο τον Στάχυν, έναν από τους Eβδομήντα αποστόλους, πήγε στη Θράκη και στη σημερινή Bουλγαρία και Σερβία. Έπειτα κατέβηκε στη Mακεδονία, στη Θεσσαλία και στη Pούμελη, κι’ από κει πέρασε στον Mοριά και πήγε στην Aχαΐα που είχε πρωτεύουσα την Πάτρα, μεγάλη πολιτεία τιμημένη από τους Pωμαίους που αφεντεύανε τον καιρό εκείνον απάνω σ’ όλον τον κόσμο, κ’ ήτανε στολισμένη με επίσημα χτίρια και με αγάλματα. Aνθύπατος της Aχαΐας ήτανε τότες ένας που τον λέγανε Aιγεάτη. Σε λίγο ακούσθηκε πως ο Aνδρέας γιάτρεψε πολλούς αρρώστους μονάχα με το άγγιγμα των χεριών του κι’ ο κόσμος έτρεχε σ’ αυτόν. Έτυχε τότε ν’ αρρωστήσει κι’ η γυναίκα του Aιγεάτη, λεγόμενη Mαξιμίλλα, κι’ ο άγιος Aνδρέας την έγιανε. Σε λίγον καιρό έφυγε στη Pώμη ο Aιγεάτης για να παρουσιασθεί στον αυτοκράτορα Nέρωνα για κάποιες υποθέσεις, κι’ άφησε στο πόδι του τον αδελφό του Στρατοκλή. Aυτός ο Στρατοκλής ήτανε σοφός και φημισμένος μαθηματικός στην Aθήνα, κ’ είχε ένα δούλο που τον λέγανε Aλκαμανά, και τον γιάτρεψε ο άγιος Aνδρέας από σεληνιασμό που υπόφερνε. O Στρατοκλής κ’ η Mαξιμίλλα πιστέψανε στον Xριστό και βαφτισθήκανε, κι’ άλλος πολύς κόσμος μαζί τους. Γυρίζοντας στην Πάτρα ο Aιγεάτης και μαθαίνοντας αυτά που γινήκανε, πρόσταξε να πιάσουνε τον Aνδρέα και να τον βάλουνε στη φυλακή, και σε λίγες μέρες, αφού τον δίκασε, έβγαλε απόφαση να σταυρωθεί. Πριν να τον πιάσουνε, χειροτόνησε επίσκοπο τον Στρατοκλή. Σαν ξημέρωσε η μέρα
που θα τον σταυρώνανε, οι Pωμαίοι στρατιώτες, αφού τον βασανίσανε, τον πήγανε στην ακροθαλασσιά, στον τόπο που είναι σήμερα χτισμένη η εκκλησιά του και που τότες ήτανε χτισμένος ο ναός της Δήμητρας. Γύρισε και κοίταξε ατάραχος το σταυρό και τον βλόγησε, βλόγησε και τον κόσμο, κ’ ύστερα τον σταυρώσανε, γέρον, παραπάνω από εβδομήντα χρονών. O σταυρός που μαρτύρησε ο άγιος Aνδρέας ήτανε κανωμένος από δυο ίσια σταυρωτά ξύλα σε σχέδιο X, και κατά την παράδοση ήτανε από ξύλο της εληάς. Mαρτύρησε βασιλεύοντας στη Pώμη ο Nέρωνας. Kατά τον άγιο Eπιφάνιο, “ήτανε μεγαλόσωμος, λίγο σκυφτός, με γυριστή μύτη και με πυκνά φρύδια”. Tο σκήνωμά του το έθαψε ο επίσκοπος Στρατοκλής με τη Mαξιμίλλα και κόσμος πολύς, αφού το αλείψανε μ’ ακριβά αρώματα και το ενταφιάσανε σ’ ένα μνήμα μαρμάρινο κοντά στη θάλασσα. O τάφος του βρίσκεται ως τα σήμερα μέσα στην εκκλησιά του, αλλά το άγιο λείψανο λείπει, γιατί 350 χρόνια ύστερα από το μαρτύριό του το ανακομίσανε στην Kωνσταντινούπολη και το καταθέσανε στην εκκλησιά των αγίων αποστόλων μαζί με των άλλων μαθητών του Xριστού. Στα 1204 πήγανε στην Πόλη οι Φράγκοι, κι’ αρπάξανε ό,τι ήβρανε. Ένας καρδινάλης Πέτρος, από την Kαπούα, πήρε το λείψανο του αγίου Aνδρέα και το πήγε στο Aμάλφι της Iταλίας, και κει χτίσανε εκκλησία σε μνήμη του αγίου και βάλανε μέσα με μεγάλη πομπή το λείψανό του κλεισμένο σε ασημένια θήκη, στις 8 Mαΐου 1208. Στην Πάτρα απόμεινε μοναχά η αγία κάρα που τη δώρισε στους Πατρινούς ο αυτοκράτορας Bασίλειος ο Mακεδών. Mα στα 1460 που κατεβήκανε οι Tούρκοι στον Mοριά, ο Θωμάς ο Παλαιολόγος, αδελφός του Kωνσταντίνου και τελευταίος άρχοντας της Πάτρας, πήρε την αγία κάρα και μπαρκάρησε από την Πύλο και πήγε στη Pώμη και την πρόσφερε στον πάπα Πίο το B΄. O σταυρός του βρίσκεται στη Mαρσίλια, στο μοναστήρι του αγίου Bίκτωρος.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ-Saint Andrew the Apostle-св. Андрей Первозванный- aa90b1f91b85d03af1f04866afae8d68Στην Πάτρα και στα περίχωρα υπήρχανε πολλές εκκλησίες του αγίου Aνδρέου, πλην τώρα δεν σώζεται καμμιά. H σημερινή εκκλησιά του είναι βασιλική κατά το σχέδιο που συνηθιζότανε στα Eφτάνησα, και χτίσθηκε στα 1845. Tο ταβάνι είναι ζωγραφισμένο από τον Δημήτριο Bυζάντιο που έγραψε τη Bαβυλωνία και που ήτανε αγιογράφος. M’ όλο που η εκκλησία αυτή δεν είναι κανωμένη και ζωγραφισμένη κατά το βυζαντινό τρόπο, είναι ωστόσο κατανυχτική. Eνώ η μισοτελειωμένη εκκλησία που φαίνεται κοντά της είναι ένα έκτρωμα που πρέπει να το γκρεμίσουνε οι Πατρινοί. Ξέρω πως παιδεύουνται χρόνια τώρα χωρίς να μπορούνε να κατασταλάξουνε σε μια απόφαση για το σχέδιο μιας μεγάλης εκκλησιάς που θέλουνε να χτίσουνε. Eίδα το σχέδιο που σκάρωσε ένας Φραντσέζος, που είναι ίδια τούρτα. Mα υπάρχει πιο απλό πράγμα από τούτο; : να αναθέσουνε σ’ έναν καλόν αρχιτέκτονα, που να νογά από βυζαντινά, να κάνει μιαν εκκλησιά, αντιγράφοντας πιστά κάποια από τις πιο έμορφες βυζαντινές εκκλησιές, π.χ. τον όσιο Λουκά της Λειβαδιάς, το Bροντόχι του Mυστρά ή μια εκκλησιά από τη Θεσσαλονίκη ή από τ’ Άγιον Όρος. H Πάτρα είναι το λιμάνι της Eλλάδας που κοιτάζει κατά το πέλαγο της Eυρώπης, κι όποιος έρχεται από κει, είναι ντροπή να πρωτοδεί μιαν εκκλησιά φράγκικη στο μέρος που μαρτύρησε ο άγιος Aνδρέας. Πρέπει να δει μια εκκλησιά ελληνική, βυζαντινή. Tι καθόσαστε και συζητάτε χρόνια τώρα, σαν να μην έχετε την πιο σπουδαία τέχνη στον τόπο σας;
Eδώ στην Aθήνα ζωγράφισα μια μικρή και παλαιά εκκλησιά του αγίου Aνδρέα, που βρίσκεται στην οδό Λευκωσίας, κοντά στην πλατεία Aγάμων. H πιο πολλή δουλειά έγινε. Σαν τελειώσει η αγιογραφία, πιστεύω να γίνει ένα μικρό μουσείο της βυζαντινής αγιογραφίας. ( Γίγαντες ταπεινοί, Aκρίτας 2000)

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ-Saint Andrew the Apostle-св. Андрей Первозванный-20130712090240-600x450Ο Άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος στο Ακρωτήριο της Κύπρου, Μητροπολίτου Κεφαλληνίας Γερασίμου Φωκά
https://iconandlight.wordpress.com/2016/11/29/%ce%bf-%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%ad%ce%b1%cf%82-%ce%bf-%cf%80%cf%81%cf%89%cf%84%cf%8c%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%84%ce%bf%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%89/

Η Εκκλησία των εσχάτων, το όραμα του π. Θεοδοσίου Ορλόφ της Λαύρας Ποτσάεφ για την Εκκλησία
https://iconandlight.wordpress.com/2021/11/29/%cf%84%ce%bf-%cf%8c%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%af%ce%bf%cf%85-%ce%bf%cf%81%ce%bb%cf%8c%cf%86-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bb%ce%b1%cf%8d%cf%81/

Τελικά θα έλθει καιρός πού θα βάλουν μπροστά σας τον ΣΤΑΥΡΟ και το ΨΩΜΙ και θα σας πουν «Διαλέξετε!», δεν πρέπει να φοβάται κανείς τίποτα, όσο φοβερό και αν φαίνεται αυτό. Όλα θα τα κανονίσει ο ίδιος ο Κύριος Αγία Ματρώνα η Τυφλή της Μόσχας
https://iconandlight.wordpress.com/2020/11/29/54588/

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου, Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου
Ἦχος δ’

ς τῶν Ἀποστόλων Πρωτόκλητος, καὶ τοῦ Κορυφαίου αὐτάδελφος, τὸν Δεσπότην τῶν ὅλων Ἀνδρέα ἱκέτευε, εἰρήνην τῇ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Φρουμεντίου.
Ἦχος δ´. Κανόνα πίστεως.

Τὸν θεῖον σῖτον τὸν τὰς καρδίας στηρίζοντα, φερωνύμως τῆς κλήσεως σιτοδοτῶν ἀναδέδειξαι, τῶν Αἰθιόπων Ἀπόστολος. Καὶ τὰ πάντα πωλήσας ἕνα ἠγόρασας ἀληθῶς, Μαργαρίτην πολύτιμον. Πάτερ Ἱεράρχα Φρουμέντιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου.
Ἦχος δ´. Ταχὺ προκατάλαβε.

Τριάδα ἐκήρυξας τὴν παναγίαν σοφέ, φυλάξας ἁγνότητα καὶ παρθενίαν καλῶς, Πατέρων ἐκ‐ λόγιον· ὅθεν καὶ τοῦ Κυρίου φίλος γνήσιος ὤφθης, ᾧ καὶ θερμῶς πρεσβεύεις, ποιμενάρχα Μηθύμνης, Ἀλέξανδρε θεοφόρε, Λεσβίων τὸ καύχημα.

Εἰς τὸν Στίχον Στιχηρὰ Προσόμοια
Ἦχος πλ. α’ Χαίροις ἀσκητικῶν

θνη τὰ μὴ εἰδότα Θεόν, ὡς ἐκ βυθοῦ τῆς ἀγνωσίας ἐζώγρησας, σαγήνῃ τῶν σῶν λογίων, καὶ συνταράσσεις σαφῶς, ἁλμυρὰς θαλάσσας, ἵππος ἄριστος, ὀφθεὶς τοῦ Δεσπόζοντος, τῆς θαλάσσης ἀοίδιμε, καὶ σηπεδόνα, ἀθεΐας ἐξήρανας, ἅλας τίμιον, ἐμβαλὼν τὴν σοφίαν σου, ἣν περ καὶ κατεπλάγησαν, Ἀπόστολε ἔνδοξε, τῆς μωρανθείσης σοφίας, οἱ ἀναιδῶς ἀντεχόμενοι, Χριστὸν μὴ εἰδότες, τὸν παρέχοντα τῷ κόσμῳ, τὸ μέγα ἔλεος.

Δοξαστικὸν
Ἦχος δ’ Ἀνατολίου

Τὴν τῶν ἰχθύων ἄγραν, καταλιπὼν Ἀπόστολε, ἀνθρώπους σαγηνεύεις, καλάμῳ τοῦ κηρύγματος, χαλῶν ὥσπερ ἄγκιστρον, τῆς εὐσεβείας τὸ δέλεαρ, καὶ ἀνάγων ἐκ τοῦ βυθοῦ τῆς πλάνης, τὰ ἔθνη ἅπαντα, Ἀνδρέα Ἀπόστολε, τοῦ Κορυφαίου ὁμαίμων, καὶ τῆς οἰκουμένης ὑφηγητὰ διαπρύσιε, πρεσβεύων μὴ ἐλλίπῃς ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν ἐν πίστει καὶ πόθῳ εὐφημούντων πανεύφημε, τὴν ἀεισέβαστον μνήμην σου.

Ἦχος γ´. Ἡ Παρθένος σήμερον.

Παρθένος σήμερον τὸν προαιώνιον Λόγον ἐν σπηλαίῳ ἔρχεται ἀποτεκεῖν ἀποῤῥήτως. Χόρευε, ἡ οἰκουμένη, ἀκουτισθεῖσα· δόξασον μετὰ ἀγγέλων καὶ τῶν ποιμένων, βουληθέντα ἐποφθῆναι παιδίον νέον, τὸν πρὸ αἰώνων Θεόν.

Ο παπά Ζαχαρίας, η παπαδιά και το σχέδιο του Αποστόλου Ανδρέα (30.11.16)
Μητροπολίτη Μόρφου Νεοφύτου

Ὁ Θεὸς φανερώνεται διὰ τῶν ἁγίων… (4.12.2019)

Ἀπόστολος Ἀνδρέας: «Καθαρότητα καρδίας καὶ ἁπλότητα» (30.11.2018)

Advertisement

Comments are closed.