iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Βασιλεύ ουράνιε Παράκλητε, έλα και σκήνωσε σε μας τους φιλονικώντας στα Βαλκάνια και φέρε την ειρήνη μεταξύ μας, με τη χερουβική θεϊκή αγάπη των μεγάλων Βαλκανίων αγίων και ηρώων. Άγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Αγία Τριάδα_Holy Trinity_День Св Троицы_Св Троица_ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ235334Στίχοι
Πάσα πνοή, δόξαζε Πνεύμα Κυρίου,
Δι’ ου πονηρών πνευμάτων φρούδα θράση.

Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα το Άγιον, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, ελθέ μεθ’ ημών και αγίασον ημάς.

Όμως εμείς να επιθυμούμε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού
Άγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Αναφέρεις ότι κυριάρχησε η κακία και η έλλειψη αδελφοσύνης ανάμεσα στους ανθρώπους. Θα επιθυμούσες να υπάρχει «μία ψυχή για όλους». Ξέρω τί σκέπτεσαι, μόνο που το εκφράζεις συγκεχυμένα. Όταν λες «μία ψυχή» εννοείς «ένα πνεύμα», όπως διατυπώνεται στην Αγία Γραφή. Επειδή δεν μπορεί να υπάρχει μία ψυχή για όλους τους ανθρώπους, διότι κάθε άνθρωπος έχει τη δική του ψυχή, η οποία του δόθηκε για να μεριμνά και να φροντίζει γι’ αυτήν. Αλλά μπορεί να υπάρξει ένα και το αυτό πνεύμα σε πολλούς ανθρώπους του κόσμου, μόνο όμως εάν οι άνθρωποι το επιθυμούν. Όπως όλοι βλέπουμε το ίδιο φως του ήλιου αλλά ο καθένας με τα δικά του μάτια ή αναπνέουμε τον ίδιο αέρα ο καθένας με τα δικά του πνευμόνια, έτσι με το ίδιο πνεύμα μπορούμε όλοι να φωτιζόμαστε, να ζούμε και να κινούμεθα. Για τους πρώτους χριστιανούς είναι γραμμένο ότι ήταν της αυτής ψυχής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι είχαν μία ψυχή, αλλά ότι ήταν εμποτισμένοι, από το ίδιο το Άγιο Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _ rublev_troitsa-3Πνεύμα, εκείνο που κατέβηκε με τη μορφή πύρινης γλώσσας στους αποστόλους την ημέρα της Πεντηκοστής· Πνεύμα Άγιο, Φως και Ζωή, Πνεύμα Σοφίας και Λόγου, Θεός και Θεοδημιουργός, Πυρ εκ Πυρός κατευθυνόμενο. Αυτό το Άγιο Πνεύμα χορηγεί ο ουράνιος Πατέρας σ’ εκείνους που του το ζητούν: «Αν λοιπόν εσείς, παρ’ όλο που είστε αμαρτωλοί, ξέρετε να δίνετε καλά πράγματα στα παιδιά σας, πολύ περισσότερο ο ουράνιος Πατέρας θα δώσει το άγιο Πνεύμα σε όσους το ζητούν » (Λουκ. 11.13).

Κάποιοι άνθρωποι ενώνονται με τη βοήθεια του πνεύματος του κακού όπως για παράδειγμα οι κλέφτες, οι ληστές, οι σφετεριστές και οι άρπαγες. Όλοι μαζί οδεύουν προς το θάνατο. Όμως εμείς να επιθυμούμε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού. Αυτή η ενότητα θα μας δώσει φως, δύναμη, καλοσύνη και αιώνια ζωή. Γι’ αυτό λοιπόν, προσευχήσου και συ. Όπως και όλη η Εκκλησία από καταβολής της παρακαλεί, να φωτίσει και να βοηθήσει το Άγιο Πνεύμα του Θεού όλους εμάς τους γείτονες με τη στενή και την ευρεία έννοια στη γη: Βασιλεύ ουράνιε Παράκλητε το πνεύμα της Αληθείας, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών έλα και σκήνωσε σε μας τους φιλονικώντας στα Βαλκάνια και φέρε την ειρήνη μεταξύ μας. Έλα και σκήνωσε σε μας γοργέ υπερασπιστή και καθάρισέ μας από πλάνες ξένων ελαττωμάτων. Έλα και σκήνωσε σε μας και ένωσέ μας, ζέστανέ μας, με τη χερουβική θεϊκή αγάπη των μεγάλων Βαλκανίων αγίων και ηρώων. Αμήν.
πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Δεν φτάνει μόνο η πίστη…

***

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Πόσοι και πόσοι άνθρωποι υπάρχουν, που κάνουν τη δουλειά τους με το φως του ηλίου από το πρωί μέχρι το σούρουπο, χωρίς να κοιτάξουν καν τον Ήλιο, χωρίς να αισθανθούν τον Ήλιο, χωρίς να σκεφθούν ούτε με μία σκέψη τον Ήλιο!
Πόσοι και πόσοι άνθρωποι υπάρχουν, που περνούν τη ζωή τους με το φως, τη δύναμη και τη βοήθεια του Θεού, χωρίς να κοιτάξουν καν τον Θεό, χωρίς να σκεφθούν ούτε με μία σκέψη τον Θεό!
Και ο Ήλιος σιωπά χωρίς θυμό και συνεχίζει να φέγγει ασταμάτητα. Και ο Θεός σιωπά χωρίς θυμό και συνεχίζει να βοηθά ασταμάτητα.

Όμως όταν γίνεται σκοτάδι, όταν πέσει ομίχλη, όταν δυναμώνει η παγωνιά, τότε οι άνθρωποι θυμούνται τον Ήλιο, στρέφονται προς τον Ήλιο, επαινούν τον Ήλιο, αναστενάζουν για τον Ήλιο.

Έτσι και όταν γίνονται συμφορές, ανέχεια, βάσανα αβοήθητα και στενά αδιέξοδα, οι άνθρωποι θυμούνται το Θεό, στρέφονται προς το Θεό, δοξάζουν το Θεό, αναστενάζουν για το Θεό.
(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Στοχασμοί περί καλού και κακού»)

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. δ΄.

Ευλογητός ει, Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το άγιον, και δι’ αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας· Φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της Αληθείας, ο Πανταχού Παρών και τα Πάντα Πληρών, ο Θησαυρός των Αγαθών και Ζωής Χορηγός, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος και σώσον, Αγαθέ τας ψυχάς ημών.

Ήχος α’

Πάντα χορηγεί το Πνεύμα το άγιον· βρύει προφητείας, ιερέας τελειοί, αγραμμάτους σοφίαν εδίδαξεν, αλιείς θεολόγους ανέδειξεν. Όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας. Ομοούσιε και ομόθρονε, τω Πατρί και τω Υιώ, Παράκλητε, δόξα σοι.

Δόξα… Και νυν… Ήχος πλ. δ’
Γλώσσαι ποτέ συνεχύθησαν, διά την τόλμαν της πυργοποιΐας, γλώσσαι δε νυν εσοφίσθησαν, διά την δόξαν της θεογνωσίας. Εκεί κατεδίκασε Θεός τους ασεβείς τω πταίσματι, ενταύθα εφώτισε Χριστός τους αλιείς τω Πνεύματι. Τότε κατειργάσθη η αφωνία, προς τιμωρίαν άρτι καινουργείται η συμφωνία, προς σωτηρίαν των ψυχών ημών.

Προκείμενον Ήχος βαρύς
Τις Θεός μέγας, ως ο Θεός ημών, συ ει ο Θεός, ο ποιων θαυμάσια μόνος.
Στιχ. α’. Εγνώρισας εν τοις λαοίς την δύναμίν σου.
Τις Θεός μέγας, ως ο Θεός ημών, συ ει ο Θεός, ο ποιων θαυμάσια μόνος.

Δόξα… Και νυν… Ήχος πλ. δ’

Ότε το Πνεύμά σου κατέπεμψας Κύριε, καθημένοις τοις Αποστόλοις, τότε οι των Εβραίων παίδες θεωρούντες, εξίσταντο θάμβει· ήκουον γαρ αυτών φθεγγομένων, ετέραις ξέναις γλώσσαις, καθώς το Πνεύμα εχορήγει αυτοίς· ιδιώται γαρ όντες, εσοφίσθησαν, και τα έθνη προς πίστιν ζωγρήσαντες, τα θεία ερρητόρευον· διό και ημείς βοώμέν σοι· ο επί γης οφθείς, και εκ της πλάνης σώσας ημάς, Κύριε, δόξα σοι.

Κοντάκιον, της Πεντηκοστής
Ήχος πλ. δ’
Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν έθνη ο Ύψιστος· ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμεν, εις ενότητα πάντας εκάλεσε, και συμφώνως δοξάζομεν το πανάγιον Πνεύμα.

Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το άγιον, Τριάς αγία, δόξα σοι.

Advertisements


Τον άγγιξε η Αγία Τριάδα κι έμεινε άφθαρτος. ”Άνθρωπε θείων επιθυμιών, το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου.” Άγιος Αλέξανδρος του Σβιρ

Αλέξανδρος Σβιρ-Αγία Τριάδα_Appearance of the Holy Trinity to St. Alexander Svirsky_Явление Пресвятой Троицы Александру Свирскому_33326«Σε ικετεύω, χαρά μου, απόκτησε το πνεύμα της ειρήνης. Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ειρήνη και χαρά εν Αγίῳ Πνεύματι.
Σκοπός της ζωής μας είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος.» Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ
Η ελπίς μου ο Πατήρ, καταφυγή μου ο Υιός, σκέπη μου το Πνεύμα το Άγιον, Τριάς Αγία, δόξα σοι.

Η εμφάνιση της Αγίας Τριάδος στον Άγιο Αλέξανδρο του Σβιρ
Εορτάζει στις 30 Αυγούστου και στις 17 Απριλίου (ανακομιδή των Ιερών λειψάνων του)

Κατά το 1508, που ο Όσιος Αλέξανδρος συμπλήρωνε τον 23ο χρόνο στην έρημο κι ενώ ήταν στο ερημικό κελί του μια νύχτα και κατά τη συνήθεια του προσευχόταν, ξαφνικά στο σημείο που βρισκόταν έλαμψε ένα μεγάλο φως. Ο Όσιος ξαφνιάστηκε και σκέφτηκε: «Τι να σημαίνει αυτό;» Και αμέσως είδε τρεις ανθρώπους να έρχονται προς αυτόν ντυμένοι με λαμπρά, λευκά ενδύματα. Ήταν ωραιότατοι και αγνοί, λάμποντας περισσότερο απ’ τον ήλιο και αστράφτοντας με μια ανέκφραστη ουράνια δόξα. Καθένας τους κρατούσε στο χέρι κι ένα σκήπτρο.

Όταν τους είδε ο Όσιος έτρεμε ολόκληρος, γιατί τον κατέλαβε φόβος και τρόμος. Και μόλις συνήλθε λίγο προσπάθησε να τους προσκυνήσει μέχρι το έδαφος. Εκείνοι όμως τον έπιασαν απ’ το χέρι, τον σήκωσαν και του είπαν:

– Έχε πίστη, μακάριε, και μη φοβάσαι.

Και ο Άγιος είπε:
-Κύριοί μου, εάν βρήκα κάποια χάρη ενώπιον σας, πέστε μου ποιοι είστε που, ενώ έχετε τόση δόξα και λαμπρότητα, καταδεχθήκατε να έρθετε προς το δούλο σας, γιατί ποτέ μου δεν είδα κανένα με τέτοια δόξα όπως εσείς.

Εκείνοι του απάντησαν:

Αλέξανδρος Σβιρ-Αγία Τριάδα_Appearance of the Holy Trinity to St. Alexander Svirsky_Явление Пресвятой Троицы Александру Свирскому_333169912Μη φοβάσαι, άνθρωπε θείων επιθυμιών, γιατί το Άγιο Πνεύμα ευαρεστήθηκε να κατοικήσει σε σένα για την αγνότητα της καρδιάς σου και όπως σου προείπα πολλές φορές έτσι και τώρα σου λέω ότι πρέπει να φτιάξεις εκκλησία, να συγκεντρώσεις αδελφούς και να δημιουργήσεις μοναστήρι, γιατί με σένα ευδόκησα να σώσω πολλές ψυχές και να τους φέρω στην επίγνωση της αλήθειας.

Ακούγοντας αυτά ο Όσιος γονάτισε και πλημμυρισμένος από δάκρυα είπε:
– Κύριέ μου, ποιος είμαι εγώ ο αμαρτωλός, ο χειρότερος απ’ όλους τους ανθρώπους, που θα ήμουν άξιος ν’ αναλάβω τέτοιες ευθύνες, σαν κι αυτές για τις οποίες μου μίλησες; Είμαι αδύνατος για ν’ αποδεχτώ τέτοια αποστολή. Γιατί εγώ ο ανάξιος δεν ήρθα σ’ αυτόν τον τόπο για να κάνω αυτά που με προστάζεις, αλλά μάλλον για να κλάψω τις αμαρτίες μου.

Μόλις είπε αυτά ο Όσιος κειτόταν κάτω στο έδαφος και ο Κύριος τον έπιασε πάλι απ’ το χέρι, τον σήκωσε και του είπε:

-Σήκω όρθιος, πάρε θάρρος και δύναμη και κάνε όλα όσα σε πρόσταξα.

Ο Όσιος απάντησε:
– Κύριε μου, μη θυμώνεις μαζί μου που τόλμησα να σου αντιμιλήσω – πες μου, σε τίνος το όνομα θέλεις να τιμάται η εκκλησία που η αγάπη Σου για το ανθρώπινο γένος θέλει να χτιστεί σ’ αυτόν τον τόπο;

Και ο Κύριος είπε στον Όσιο:

– Όπως βλέπεις τον Έναν να σου μιλάει με τρία Πρόσωπα, φτιάξε την εκκλησία στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της Αγίας Τριάδος «εν μια τη ουσία». Σου αφήνω την ειρήνη Μου και η ειρήνη Μου που σου χαρίζω θα είναι μαζί σου.

Και ξαφνικά ο Όσιος είδε τον Κύριο με απλωμένα φτερά να βαδίζει στο έδαφος, σαν να περπατούσε με τα πόδια, και μετά έγινε άφαντος.

Ο όσιος Αλέξανδρος ήταν συνεπαρμένος από πολλή χαρά και φόβο και ευχαρίστησε θερμά γι’ αυτό το Θεό, που τόσο αγαπάει το ανθρώπινο γένος. Μετά άρχισε να σκέπτεται πώς και πού θα χτίσει την εκκλησία. Αφού σκέφτηκε πολύ και προσευχήθηκε γι’ αυτό στο Θεό, άκουσε ξαφνικά μια μέρα μια φωνή να του μιλάει από ψηλά. Κοιτάζοντας προς τα πάνω ο Όσιος είδε έναν άγγελο του Θεού που φορούσε μανδύα και κουκούλι να στέκεται στον αέρα με απλωμένα φτερά και με τον ίδιο τρόπο που άλλοτε εμφανίστηκε στο μεγάλο Παχώμιο, με τα χέρια του τεντωμένα προς τον ουρανό να λέει: «Είς Άγιος, είς Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός, Αμήν». Και μετά είπε στον Όσιο:

– Αλέξανδρε, ας χτιστεί η εκκλησία σ’ αυτόν τον τόπο στο όνομα του Κυρίου που εμφανίστηκε σε σένα με τρία πρόσωπα, του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της αδιαιρέτου Τριάδος.

Και λέγοντας αυτά σημείωσε στον τόπο εκείνο το σημείο του σταυρού με το χέρι του και έγινε άφαντος. Ο Όσιος ευφράνθηκε πολύ με το όραμα αυτό, δοξολόγησε το Θεό που δεν παρείδε τη δέησή του και στο σημείο αυτό τοποθέτησε ένα σταυρό. Η φήμη του ως αγιασμένου ασκητή εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί μοναχοί μαζεύτηκαν γύρω του, ενώ ο απλός λαός τον τιμούσε ως άγιο όταν ήταν εν ζωή. Ο Όσιος, έζησε συνολικά 85 χρόνια και αναπαύτηκε στις 30 Αυγούστου του 1533.
Από τον βίο του αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ.Αλέξανδρος του Σβιρ-_ Икона Прп.Александр Свирский-St. Alexander Svirsky_st Alexander of Svir_333(9)

Το θαυμαστό άφθαρτο λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου Σβιρ ανακομίσθηκε στις 17 Απριλίου το 1641. Όταν επικράτησε ο άθεος κομμουνισμός στη Ρωσία, το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για… πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη.. Μετα την τελευταία εύρεση του, όταν το Λείψανο μετεφέρθη στον Ναό της Μονής του, η ροή του ευώδους μύρου ήταν τόσο ισχυρή, ώστε πετούσαν μέλισσες κοντά στα πόδια του Αγίου. Μυροβλύζει και θαυματουργεί. Εικόνες του Αγίου, οι οποίες ευλογήθηκαν στην λειψανοθήκη, άρχισαν ομοίως να αναδίδουν είτε μύρο είτε ευωδία.
Ο Ηγούμενος μας πληροφορεί ότι πριν από λίγο καιρό ο Άγιος σήκωσε με τα χέρια του ένα βρέφος, που έπεσε από τη μητέρα του στη Λάρνακα, και το έβαλε στην αγκαλιά της μπρος στα έκπληκτα μάτια Μοναχών και Προσκυνητών.» (έ. Α, σ. 7-8).

Ήχος β’

Είδομεν το φως το αληθινόν, ελάβομεν Πνεύμα επουράνιον, εύρομεν Πίστιν αληθή, αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες· αύτη γαρ ημάς έσωσε.

Ταχείαν και σταθηράν δίδου παραμυθίαν τοις δούλοις σου, Ιησού, εν τω ακηδιάσαι τα πνεύματα ημών, μη χωρίζου των ψυχών ημών εν θλίψεσι, μη μακρύνου των φρενών ημών εν περιστάσεσιν, αλλά αεί ημάς πρόφθασον. Έγγισον ημίν, έγγισον ο πανταχού, ως περ και τοις Αποστόλοις σου πάντοτε συνής, ούτω και τοις σε ποθούσιν ένωσον σαυτόν οικτίρμον, ίνα συνημμένοι σοι υμνώμεν, και δοξολογώμεν το πανάγιόν σου Πνεύμα.

ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ ΗΧΟΣ ΠΛ Β


The Holy Spirit comes when we are receptive. God respects and does not constrain man. He loves us with a tender love, not haughtily, not with condescension. Elder Sophrony (Sakharov) of Essex

Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _tr712Create a clean heart in me, O God; and renew a right Spirit within me.
Do not cast me away from your presence; and do not take your Holy Spirit from me.

Elder Sophrony (Sakharov) of Essex

All of us today are in vital need of a firm faith in Christ’s eternal victory, that we, too, may become spiritually invincible. A very great deal depends on ourselves – to remember, for instance, that at the baptismal font we received new birth from on High, in the Name of the Father and of the Son and of the Holy Spirit. Those who are baptised ‘with the Holy Ghost and with fire’ (Luke 3.16) perceive in their prayer that every given moment of our life is enveloped in Divine eternity. At all times and in all places we are held in the invisible Hand of our HeavenlyFather.

The Holy Spirit comes when we are receptive. He does not compel. He approaches so meekly that we may not even notice. If we would know the Holy Spirit we need to examine ourselves in the light of the Gospel teaching, to detect any other presence which may prevent the Holy Spirit from entering into our souls. We must now wait for God to force Himself on us without our consent. God respects and does not constrain man. It is amazing how God humbles Himself before us. He loves us with a tender love, not haughtily, not with condescension. And when we open our hearts to Him we are overwhelmed by the conviction that He is indeed our Father. The soul then worships in love.

If we pray from our heart, with all our attention, the day will be stamped by our prayer and everything that happens will take on a different character. The blessing that we have sought from the High God will beget a gentle peace in our soul which will have a miraculous effect on the way we see and interpret the world. The man of prayer beholds the surrounding scene in another light. Concern is quickened and the intrinsic quality of life enhanced. In time prayer will penetrate our nature until gradually a new man is born of God… . Indeed, we may positively be disliked for independence of spirit. It is essential in these days to be able to protect ourselves from the influence of those with whom we come in contact. Otherwise we risk losing both faith and prayer.

Real prayer, of course, does not come readily. It is no simple matter to preserve inspiration while surrounded by the icy waters of the world that does not pray. Christ cast the Divine Fire on earthand we pray Him Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑ-ΒΥΖ.ΜΟΥΣΕΙΟ 2so to fire our hearts that we may not be overcome even by cosmic cold, that no black cloud blot out the bright flame.

O Holy Spirit, All-powerful God;
Gracious Comforter and Almighty Defender;
Giver of Wisdom, and Light of Revelation;
Who by Thy descent didst bring
the uttermost parts of the world
to the only true knowledge of God:
Do Thou come down even upon us,
who grieve Thee always,
to enlighten and sanctify us,
to heal and comfort us
with Thine abiding comfort.

Archimandrite Sophrony Sakharov (2001) (2nd ed.) His Life is Mine. Chapter 
6: Prayer of the Spirit. New York: St Vladimir’s Seminary Press

Appearance of the Holy Trinity to St. Alexander Svirsky
https://iconandlight.wordpress.com/2015/05/31/appearance-of-the-holy-trinity-to-st-alexander-svirsky/

Heavenly King, O Comforter, the Spirit of Truth, Who Art everywhere present and fillest all things, O Treasury of blessings and Bestower of life, come and dwell within us, and cleanse us from all stain, and save our souls, O Good One.

Apolytikion Saint Alexander of Svir in the Fourth Tone

Thou didst settle in the wilderness from thy youth eager to follow Christ’s footsteps, O Alexander. The Angels were amazed when they beheld thee struggling in the flesh and conquering onslaughts of passions. Dwelling on earth thou wast equal to the Angels. Pray to Christ our God to save our souls.

O Holy and God-bearing Father Sophrony, pray to Christ our God that we too may receive the Heavenly Light of Christ’s Eternal Kingdom

 


“The love of God is shed abroad in our hearts by the Holy Spirit which is given to us” (Romans 5:5). St. Nicholai Velimirovich

Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _tr712“The Spirit helps us in our weakness, for we do not know how to pray as we ought, but the Spirit Himself interceded for us with sighs too deep for words.” (Rom. 8:26)

HOMILY
About how the love of God is shed abroad in the hearts of men

“The love of God is shed abroad in our hearts by the Holy Spirit which is given to us” (Romans 5:5).

Love is joy and love anoints the heart of man with joy. Brethren, love is power and love anoints the heart of man with power. Love is peace and love anoints the heart of man with peace. And from joy, power and peace, courage is born and love anoints the heart of man with courage.

The love of God, as a fragrant oil, is shed abroad in our hearts by no other than the Holy Spirit, the All-gentle and All-powerful Spirit. Completely undeserved by us, the Spirit of God is shed abroad in us: the love of God in our hearts in the Mystery [Sacrament] of Chrismation. However, in time we neglect this love and by sin we alienate ourselves from God and fall into the disease of spiritual paralysis. And the Holy Spirit unwilling to abide in an impure vessel, distances Itself from our heart. When the Holy Spirit distances Itself from us, then joy, power, peace and courage also departs from us immediately. We become sorrowful, weakened, disturbed and fearful. But the All-good Spirit of God only distances Itself from us but does not abandon us completely. He does not abandon us but He offers to us who are sick, remedies through the Mystery of Repentance and the Mystery of Holy Communion. When we again cleanse ourselves through the Mysteries [Sacraments] of Repentance and Communion then He, the Holy Spirit of God, again abides in us and the love of God is shed abroad in our hearts. We fall, we rise, we fall and we rise! When we fall, the Spirit of God stands by us and raises us if we desire to be raised. However, when we are raised, the Spirit of God stands within us all until we, by sin and foolishness, do not desire to fall. Thus, we in this life interchangeably become a fertile field and a wilderness, sons of repentance and prodigal sons, fullness and emptiness, light and darkness.

O All-good Holy Spirit of God, do not depart from us either when we want You and when we do not want You. Be with us all the time until our death and save us for life eternal.

To You be glory and thanks always. Amen.
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2010/04/prologue-may-24-june-6.html

O JOYFUL Light of the holy glory of the immortal, heavenly, holy blessed Father, O Jesus Christ.
Having come to the setting of the sun, having beheld the evening light, we hymn the Father, Son, and Holy Spirit, God.
Meet it is at all times to hymn Thee with reverend voices, O Son of God, Giver of Life.
Wherefore the whole world doth glorify Thee.


Μιλούσε πάντα για τον Παράκλητο: Χριστός άφησε αυτό νοικοκύρη. Πάπα – Τύχων ο Ρώσσος της Καψάλας

Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _tr712«Αυτό το Πνεύμα υπερεντυγχάνει υπέρ ημών στεναγμοίς αλαλήτοις» (Ρωμ 8,26)
Κύριε, Μόνον Εσύ γνωρίζεις τι χρειάζεται εις εμέ. Καθοδήγησε την θέλησή μου, δίδαξέ με να προσεύχομαι• έλα Εσύ ο Ίδιος και προσεύχου εντός μου.
Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα το Άγιον, ελθέ μεθ’ ημών και αγίασον ημάς. 

Πάπα – Τύχων ο Ρώσσος ερημίτης της Καψάλας
Ένα λουλούδι από το Περιβόλι της Παναγίας

Μια φωλιά μέσα στο δάσος το ερημητήριο του παπα-Τύχωνα, του Ρώσσου ασκητή της Καψάλας. Ο μεσημεριάτικος ήλιος, καθώς πέφτει επάνω στον τσίγκο της στέγης, αλλοιώνει την όψη του κελλιού. Ακτινοβολεί ολόκληρο, όπως ακτινοβολούσε η φτωχή και ταπεινή καρδιά του παπα-Τύχωνα που είχε μέσα της τον Κύριο. Και όποιος έχει τέτοιο θησαυρό, είναι ποτέ πτωχός;

Πριν αρχίση τις συμβουλές του ο Γέροντας, είχε τυπικό να κάνη πρώτα προσευχή, να επικαλεσθή το Άγιο Πνεύμα, για να τον φώτιση, και αυτό συνιστούσε και στους άλλους.
Έλεγε: «Ο Θεός άφησε το Άγιο Πνεύμα, για να μας φωτίζη. Αυτό είναι νοικοκύρης. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας αρχίζει με το Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας».

Αν η γλώσσα του εδυσκολεύετο να το προφέρη, η καρδία του πάντα για τον Παράκλητο μιλούσε: 
– Άγια Πνεύματα (δεν μπορούσε να ειπή Άγιο Πνεύμα) βοηθήστέ με, έλεγε κάθε τόσο.
Και επεξηγούσε: 
Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _ rublev_troitsa-3– Λέω γιατί αυτό νοικοκύρη. Χριστός άφησε αυτό νοικοκύρη. Για αυτό λέει παπάς όταν λειτουργήσει: Βασιλεύ Ουράνιε Παράκλητε… Με την προσευχή έρχεται μέσα στην καρδιά Χριστός, και όπου Χριστός όλη Αγία Τριάδα παιδί μου. Πω, πω, πω, όπου Χριστός, εκεί Πατέρας και Άγιο Πνεύμα.
Ενώ έλεγε αυτά για το Άγιο Πνεύμα, αλλοιωνόταν το πρόσωπο του, και πολλοί ευλαβείς άνθρωποι την έβλεπαν αυτή την αλλοίωση…αξιώθηκε να αναγεννηθή άνωθεν εκ Πνεύματος Αγίου, και να έχη τον Χριστόν μέσα στην αγιασμένη του καρδιά.

Αγαπούσε υπερβολικά τη μετάνοια, αν και η ζωή του ήταν αγία, δοσμένη από νεότητος στο Θεό. Τα δάκρυά του ήταν καθημερινή τροφή του. Είχε πολλά δάκρυα και πολλή κατάνυξη. 
Με τα δάκρυά του μούσκευε τα πόδια του Εσταυρωμένου.
Στις συζητήσεις του πάντα ανέφερε για τον γλυκό Παράδεισο, και από τα μάτια του κυλούσαν τα γλυκά δάκρυα και δεν του έκανε καρδιά να ασχολήται με μάταια πράγματα, όταν τον ρωτούσαν κοσμικοί άνθρωποι.
…Και όταν εξομολογούσε κατανυσσόταν, έκλαιγε συμπάσχοντας με τον εξομολογούμενο.

Στη λειτουργία έβλεπαν να αλλοιώνεται το πρόσωπό του. Τα μάτια του μέσα στο σκοτάδι ήταν πολύ φωτεινά.
Πάντα λειτουργούσε με κατάνυξη και δάκρυα. Την ώρα της θείας Λειτουργίας το Ευαγγέλιο το διάβαζε με δάκρυα. Με δάκρυα σήκωνε τα Άγια και έκανε την Είσοδο, εκτός βέβαια από τις αρπαγές και τις θείες οπτασίες που είχε.

Έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης: Την ώρα της Θείας Λειτουργίας έλεγε στον Μοναχό, πού τον βοηθούσε να μένη στον μικρό διάδρομο, έξω από τον Ναό, και από εκεί να λέη το Κύριε, ελέησον, για να νιώθη τελείως μόνος του και να κινήται άνετα στην προσευχή του. Όταν έφθανε στο Χερουβικό, ο Παπα -Τυχών ηρπάζετο είκοσι έως τριάντα λεπτά, και ο ψάλτης θα έπρεπε να επαναλάβη πολλές φορές το Χερουβικό, μέχρι να ακούση τις περπατησιές του στην Μεγάλη Είσοδο. Όταν τον ρωτούσα μετά στο τέλος «τι βλέπεις, Γέροντα», εκείνος μου απαντούσε:
– Τα Χερουβείμ και Σεραφείμ δοξολογούν τον Θεό.
Έλεγε επίσης στην συνέχεια:
– Εμένα μετά από μισή ώρα με κατεβάζει ο φύλακας μου Άγγελος και τότε συνεχίζω την Θεία Λειτουργία.
– Εγώ λειτουργήσει, Αρχάγγελος εδώ, Σεραφείμ εκεί, φύλακα Άγγελος πιο εκεί. Πω, πω, πω, παπα-Τύχωνας λειτουργεί! Όχι παραγυιό, γρήγορα-γρήγορα χερουβικά τελειώσει. Νους πάει Αγία Τριάδα.
Μια φορά, σε μία θεία Λειτουργία κατά την ώρα του καθαγιασμού των Τιμίων Δώρων, χάθηκε η φωνή του. Περίμενα πέντε ώρες περίπου και δεν τον διέκοψα γιατί δεν είχα ευλογία. Μετά από πέντε ώρες συνέχισε με το “Εξαιρέτως…”.Την ημέρα εκείνη η θεία Λειτουργία τελείωσε το απόγευμα.

Από τα λίγα αυτά πολλά θα καταλάβουν όσοι έχουν εσωτερικά βιώματα. Φυσικά, όσοι ζούνε ταπεινά, και στην αφάνεια, μπορούν να καταλάβουν πόσο αδικούνται οι Άγιοι, με το να βλέπουμε μόνο τις εξωτερικές αρετές των Αγίων -όσες δεν κρύβονται- και αυτές μόνο να γράφουμε, ενώ ο πνευματικός πλούτος των Αγίων μας είναι σχεδόν άγνωστος.

Αποσπάσματα από τα βιβλία :
– Γέροντος Παισίου Αγιορείτου: Αγιορείται Πατέρες και Αγιορείτικα, Ι. Ησυχαστήριο Αγ. Ιωάννου Θεολόγου, Σουρωτή Θεσσαλονίκης, 19954
– Φιλοαθωνίτου Χ., (Νικολάου Σελέντη μητροπολίτου Χαλκίδος), Ο ΠΑΠΑ-ΤΥΧΩΝ, Ένα λουλούδι από το Περιβόλι της Παναγίας, έκδοσις Ι. Μ. Οσ. Δαβίδ Ευβοίας, 1972.
– Από την ασκητική και ησυχαστική Αγιορείτικη παράδοση, Εκδόσεις Ι. Η. “ΆγιοςΙωάννης ο Πρόδρομος”.ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΣ_Holy Trinity_День Св Троицы_fresco - Monastery of Saint John the Baptist Essex_DSC04170Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ

Ο αληθινός χριστιανός ζει μέσα στο Πνεύμα το Άγιο, με την πίστη στον Ιησού Χριστό. Το Άγιο Πνεύμα αιχμαλωτίζει ακόμα και το σώμα μας με τη γλυκύτατη αγάπη του ελευθερώνοντάς το από τη δουλεία των παθών.

Το Άγιο Πνεύμα έρχεται όταν είμαστε δεκτικοί. Δεν βιάζει. Μας πλησιάζει με τόση διάκριση που πιθανόν να μην το αντιληφθούμε. Ας ερευνήσουμε μήπως υπάρχει καμιά άλλη παρουσία που μπορεί να εμποδίζει την είσοδο του Αγίου Πνεύματος στις ψυχές μας.
Δεν πρέπει να αναμένουμε τον Θεό να εισέλθει βίαια στις ψυχές μας χωρίς τη συγκατάθεσή μας. Ο Θεός σέβεται και δεν ασκεί πίεση πάνω στον άνθρωπο.
Είναι καταπληκτικό πώς ο Θεός ταπεινώνεται μπροστά μας.
Μας αγαπά με μία τρυφερή αγάπη. Όχι υπεροπτικά όχι χωρίς τη συγκατάθεσή μας.
Όταν του ανοίγουμε τις καρδιές μας, κυριαρχεί μέσα μας η πεποίθηση, ότι αυτός είναι πράγματι ο Πατέρας μας. Τότε η ψυχή λατρεύει με αγάπη.

Τον παλιό καιρό, όταν η ζωή για τους πολλούς κυλούσε με προσήλωση στην σταθερή Παράδοση, ο λόγος του Χριστού εμφανιζόταν αδιατάρακτός.
Αλλά τώρα όταν όλη η γη είναι γεμάτη απάτη, όταν οι άνθρωποι βρίσκονται σε απελπισία, όταν οι συνειδήσεις διαμαρτύρονται υβριστικά, όταν η βία φοβερίζει να εξαφανίσει κάθε ζωή, πρέπει να προσπαθήσουμε να ακουστεί η φωνή μας.
Στον παρόντα κίνδυνο, ευγενικές λέξεις που δεν οδηγούν πουθενά δεν φθάνουν.

Είναι ζωτική ανάγκη όλοι σήμερα να στερεώσουμε την πίστη στην αιώνια νίκη του Χριστού, ώστε και εμείς οι ίδιοι να μπορέσουμε να γίνουμε πνευματικά ανίκητοι.

Είναι σημαντικό για τις μέρες μας να μπορούμε να μην επηρεαζόμαστε από εκείνους με τους οποίους σχετιζόμαστε, γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να χάσουμε και πίστη και προσευχή.
Η πραγματική προσευχή βέβαια δεν έρχεται αμέσως.

Δεν είναι εύκολη υπόθεση να διατηρούμε την έμπνευση ενώ είμαστε περικυκλωμένοι από τα παγωμένα νερά του κόσμου ο οποίος δεν προσεύχεται.
Ο Θεός έριξε τη θεία φλόγα στη γη και προσευχόμαστε σ΄Αυτόν να φλογίσει τις ψυχές μας να μην υπερνικηθούμε από το κοσμικό ψύχος και να μην επισκιάσει κανένα μαύρο σύννεφο αυτήν τη λαμπρή φλόγα.
Στην πράξη της προσευχής η ανθρώπινη διάνοια βρίσκει την ευγενέστερη έκφρασή της. Η προσευχή γεμίζει τα πάντα.
Είναι δυνατό, όσοι από μας έχουν φυσική έλλειψη χαρίσματος να αποκτήσουν με την προσευχή υπερφυσικά χαρίσματα».

Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_CRH_7991-Version-2Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Το ζωοποιόν Πνεύμα του Θεού επισκέπτεται ημάς, όταν ημείς διαμένωμεν εν καταστάσει ταπεινού ανοίγματος προς Αυτόν. Δεν παραβιάζει την ελευθερίαν ημών· περιβάλλει ημάς τοσούτον ιλαρώς, ώστε δυνάμεθα και να μη παρατηρήσωμεν Αυτό παραχρήμα. Δεν πρέπει να αναμένωμεν ότι ο Θεός θα εισβάλη εντός ημών δια της βίας, άνευ της ημετέρας συγκαταθέσεως. Ώ, ουχί: Σέβεται τον άνθρωπον, ταπεινούται ενώπιον αυτού: Η αγάπη Αυτού είναι ταπεινή· αγαπά ουχί αφ’ υψηλού, αλλ’ ως στοργική μήτηρ το εαυτής πάσχον βρέφος. Όταν ανοίγωμεν εις Αυτό την καρδίαν ημών, τότε επικρατεί το δυνατόν αίσθημα ότι Τούτο είναι «οικείον» και η ψυχή προσπίπτει μετά θαυμασμού ενώπιον Αυτού εν ταπεινή αγάπη.

Η Θεία αγάπη ήτις είναι ο βαθύτερος χαρακτήρ της ζώσης αιωνιότητος, δεν δύναται να μη πάσχη εν τω κόσμω τούτω. Εις την απαλυνθείσαν δια της ασκήσεως και της επισκέψεως της χάριτος καρδίαν δίδεται συχνάκις να βιώση, έστω και εκ μέρους, την αγάπην του Χριστού, την περιπτυσσομένην άπασαν την κτίσιν εν ατελευτήτω συμπαθεία προς παν υπαρκτόν. Νυν είμαι αιχμάλωτος του Χριστού-Θεού. Πηγή: «Περί Προσευχής» Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ (Σαχάρωφ). 

Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_95439_original55Ο ήλιος ψηλά, κι εμένα η ημέρα μου φαινόταν σαν νύχτα! Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2015/06/01/%CE%BF-%CE%AE%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%88%CE%B7%CE%BB%CE%AC-%CE%BA%CE%B9-%CE%B5%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B7-%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%86%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CF%8C/

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ. Κάλλιστου Γουέαρ Μητροπολίτου Διοκλείας
https://iconandlight.wordpress.com/2014/06/07/%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CF%80%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%BF%CF%85/

Πως να διάγωμεν εις την σύγχρονον αποστασίαν; Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2018/02/18/%CF%80%CF%89%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B3%CF%89%CE%BC%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%8D%CE%B3%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%83/

Προσευχή εις το Άγιον Πνεύμα

Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα το Άγιον, ελθέ μεθ’ ημών και αγίασον ημάς. (Ιωαν. ιδ’ 17).
Πνεύμα Οδηγητικόν, οδήγει ημάς επί τρίβους δικαιοσύνης. (Ιωαν. ιδ’ 17).
Πνεύμα Διδακτικόν, κατάστησον ημάς διδακτούς Θεού. (Α’ Κορ. β’ 13).
Πνεύμα Αληθείας, αποκάλυπτε εις ημάς τα μυστήρια της Βασιλείας των Ουρανών. (Ιωαν. ιδ’ 17).
Πνεύμα Σοφίας, διάνοιγε τους οφθαλμούς της διανοίας μας ίνα κατανοή τα θαυμάσια εκ του Νόμου Σου. (Α’ Κορ. ιβ 8 – Ψαλμ. 118).
Πνεύμα Συνέσεως, απομάκρυνε την αφροσύνη μας. (Β’ Τιμ. α’ 7).
Πνεύμα Υπομνηματικόν, υπενθύμιζε εις ημάς τον υψηλόν μας προορισμόν. (Ιωαν.ιδ’. 17)
Πνεύμα Παράκλητον, ενίσχυε ημάς εις τας θλίψεις του βίου τούτου. (Ιωαν. ιδ’ 17).
Πνεύμα Ευθές, εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις ημών. (Ψαλ. Ν’ 12).
Πνεύμα Δυνάμεως, ενίσχυε ημάς εις την άρσιν του καθ’ ημέραν σταυρού μας. (Πραξ. α’ 8).
Πνεύμα Φωτός, καταύγαζε τα σκότη της νυκτός της παρούσης ζωής.
Πνεύμα Ερευνητικόν, ερευνόν και ετάζον καρδίας και νεφρούς, χάριζε εις ημάς συνείδησιν αγαθήν. (Α’ Κορ. β’ 10).
Πνεύμα Λαλούν, λάλει αγαθά εις τας καρδίας ημών. (Ματθ. ι’ 20).
Πνεύμα Ζωοποιούν, ανόρθωσον τα εκ της αμαρτίας παραλελυμένα και νεκρά μας μέλη. ( Ιωαν. ς’ 63).
Πνεύμα Πληρούν, πλήρωσον τας καρδίας ημών, πίστεως, ελπίδος και αγάπης. (Λουκ. α’ 41).

Πνεύμα Προφητικόν, χάριζε εις ημάς παρρησίαν προφήτου εις τας πονηράς κα δυσκόλους ημέρας μας. (Πραξ. α’ 16).
Πνεύμα Υιοθεσίας, κάμε να κράζωμεν εκ βάθους καρδίας, Αββά ο Πατήρ. (Ρωμ. η’ 15).
Πνεύμα Ελευθερίας, ελευθέρωσον ημάς από τα σύγχρονα είδωλα . (Β’ Κορ.γ’ 17).
Πνεύμα Συναντιλήψεως, γίνου αντιλήπτωρ εις τας ασθενείας μας. (Ρωμ. η’ 26).
Πνεύμα Μεσιτικόν, μεσίτευε υπέρ ημών «στεναγμοίς αλαλήτοις». (Ρωμ. η’ 26).
Πνεύμα Αγάπης, δημιούργησε εντός ημών καρδίας παλλομένας από αγάπην και αφοσίωσιν. (Β’ Τιμ. α’ 7).
Πνεύμα Μαρτυρούν, κατάστησέ μας ζώσαν μαρτυρίαν Ιησού Χριστού εις την εποχήν μας. ( Εβρ. ι’ 15).
Πνεύμα Κύριον, αποκάλυψον εις ημάς την αληθινήν Σου λατρείαν . (Α’ Κορ. ιβ’ 5).
Πνεύμα Κατασκηνούν, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν. (Α’ Κορ. ς’ 19).
Και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,
Και σώσον Αγαθέ τας ψυχάς ημών.
Αμήν.


Every holy mystery and holy virtue is a little Pentecost. Saint Justin Popovich

Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _tr712THE fruit of the Spirit is love, joy, peace, longsuffering, gentleness, goodness, faith, meekness, temperance: against such there is no law. Galatians 5:22-23.

Metropolitan Anthony Sourozh

The Spirit of truth, but also Him whom the Scripture calls the Paraclete. It means “the Comforter”, Him who gives consolation. It means Comforter in the sense that He gives us strength, it means also “Him, who brings joy”. 

He is the One Who is the Comforter indeed, the One Who consoles us for our separation from Christ, Who consoles us who are like orphans, who long to be with Christ our God, our Saviour, and who know that as long as we are in the flesh – and these are the words of St. Paul – we are separated from Him.

Strength? St. Paul hoped for strength, he prayed for it and the Lord answered him, “My grace suffices unto thee, My strength is made manifest in weakness.” And Paul rejoices in his weakness, so, he says, that all should be the power of God. Not the weakness of our slackness, of our laziness, of our timidity, of our cowardice, of our forgetfulness, no, not that weakness but the frailty recognised, which is given to God, the surrender of ourselves.

The martyrs were frail, as frail as we were, but they abandoned themselves to God and they lived and died in the power of the Spirit. We need that strength.
And then the Paraclete is the one that gives joy, the joy of entering already now into eternity, the joy of being joined to Christ in the communion of the one body, the joy of giving our lives for Him and if necessary – our death, a joy which the world cannot give but which the world cannot take away.

Let us therefore in all our life, whether we pray, listen to the unutterable groanings of the Spirit within us, teaching us ultimately to call the God of Heaven our Father if we are in Jesus Christ, in the words of Irenaeus of Lyon, sons of God in the Only-Begotten Son of God.Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_95439_original55Saint Justin Popovich

Everything in the Church comes about through the Holy Spirit, from the least to the greatest.
In fact, every holy mystery and holy virtue is a little Pentecost; in them, the Holy Spirit descends upon us, into us. 
The Lord dwells in us by the Holy Spirit, and we in Him. This is testified to us by the presence of the Holy Spirit in us. We live by the Holy Spirit in Christ, and He in us. We know this “by the Spirit which He hath given us” (I Jn. 3:24).

***

O Heavenly King, Comforter, Spirit of Truth, Who art everywhere present and fillest all things, Treasury of good things and Giver of life: Come and dwell in us, and cleanse us of all impurity, and save, our souls, O Good One. (Pentecost Vespers, the third sticheron of the Aposticha, and numerous other places)

Apolytikion. Tone 8. (Plagal Tone Four)

Blessed are you, Christ our God, who revealed the fishermen to be most wise by sending down to them the Holy Spirit, and so through them catching the whole world in a net: Lover of mankind, glory to you!


Σε ικετεύω, χαρά μου, απόκτησε το πνεύμα της ειρήνης. Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ειρήνη και χαρά εν Αγίῳ Πνεύματι. Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_ Святая Троица _ detail0 (1)

Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Σκοπός της ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος.
Προσπάθησε να αποκτήσεις την εσωτερική ειρήνη και μυριάδες ψυχές θα βρουν κοντά σου την σωτηρία.
Πάνω απ’ όλα ο Θεός ζητά μια καρδιά γεμάτη πίστη και αγάπη. Εκεί είναι ο θρόνος στον οποίο αρέσκεται να αναπαύεται και εμφανίζεται μέσα στην πληρότητα της δόξης του.
Όταν κανείς αφοσιώνεται στο δρόμο της εσωτερικής ζωής και της θεωρίας δεν πρέπει να εξασθενεί και να τον εγκαταλείπει, επειδή, οι άνθρωποι που είναι προσκολλημένοι στα εξωτερικά και τα αισθησιακά τον πληγώνουν με τις αντίθετες ιδέες τους σε ότι βαθύτατα ιερό έχει μέσα του.

Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ειρήνη και χαρά εν Αγίῳ Πνεύματι.

Σε ικετεύω, χαρά μου, απόκτησε το πνεύμα της ειρήνης. Ο άνθρωπος που κατέχει αυτό το πνεύμα δεν ταράσσεται από τίποτε. Είναι σαν κουφός και άλαλος, σαν νεκρός όταν πέφτουν πάνω του λύπες, συμφορές, κατηγορίες, και διωγμοί, που αναπόφευκτα έρχονται σε όλους εκείνους που επιθυμούν να ακολουθήσουν το Χριστό. Γιατί πρέπει να περάσουμε πολλές θλίψεις, για να μπούμε στη Βασιλεία των Ουρανών. Η βαθιά χαρά του Χριστού δεν θα σε αφήσει ποτέ.
Η ειρήνη της ψυχής διατηρείται με την αποφυγή της κατάκρισης και την σιωπή.
Να προσεύχεσθε αδιάκοπα. Να ευχαριστείτε τον Θεό για τα πάντα. Να‘ στε πάντα χαρούμενες. Μην αφήσετε να κυριευθείτε από πνεύμα απογοητεύσεως.

***

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

Σεραφείμ Σάρωφ_St. Seraphim of Sarov_Преподобный Серафим Саровский_Sf-Serafim-de-Sarov_icon_1b864f8b9dfa261f78beaefead56c7da (1)Το Πνεύμα το Άγιον μας τα διδάσκει όλα. Μας αγιάζει. Μας θεώνει. Όταν έχομε το Πνεύμα του Θεού, γινόμαστε ανίκανοι προς κάθε αμαρτία, καθιστάμεθα ανίκανοι προς το αμαρτάνειν. Όταν έχομε το Άγιον Πνεύμα, δεν μπορούμε να κάνομε το κακό. Δεν μπορούμε να θυμώσομε, να μισήσομε, να κακολογήσομε, δεν, δεν, δεν …

Να γίνομε γεμάτοι, έμπλεοι Αγίου Πνεύματος. Εδώ έγκειται η ουσία της πνευματικής ζωής. Αυτό είναι η τέχνη. Τέχνη τεχνών. Ας ανοίξουμε τα χέρια κι ας ριχθούμε στην αγκαλιά του Χριστού. Όταν έλθει ο Χριστός, κερδίσαμε το παν. Ο Χριστός θα μεταποιήσει τα πάντα μέσα μας. Θα φέρει την ειρήνη, τη χαρά, την ταπείνωση, την αγάπη, την προσευχή, την ανάταση. Η χάρις του Χριστού θα μας ανακαινίσει. Αν στραφούμε σ’ Αυτόν με πόθο, με λαχτάρα, με αφοσίωση, με έρωτα, ο Χριστός θα μας τα δώσει όλα.

Χωρίς τον Χριστό είναι αδύνατο να διορθώσομε τον εαυτό μας, δεν θα μπορέσομε ν’ αποδεσμευθούμε απ’ τα πάθη, Μόνοι μας δεν μπορούμε να γίνομε καλοί. «Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν». Όσο κι αν προσπαθήσομε τίποτα δεν θα επιτύχομε. Ένα πρέπει να κάνομε, να στραφούμε σ’ Εκείνον και να Τον αγαπήσομε «εξ όλης της ψυχής». Η αγάπη στον Χριστό· μόνο αυτή είναι η καλύτερη θεραπεία των παθών.

Όταν ντυθούμε την πανοπλία του Θεού, τα πάντα θα κατορθώσομε· και μάλιστα πολύ εύκολα. Είναι εύκολα όλα, όταν μπούμε στη θεία χάρι. Τότε είμαστε πιο ελεύθεροι, πιο δυνατοί. Μας προστατεύει η θεία χάρις. Αν αγωνισθούμε ερωτευθούμε τον Χριστό, τότε αποκτούμε τη θεία χάρι. Οπλισμένοι με τη θεία χάρι, δεν διατρέχομε κίνδυνο κι ο διάβολος μας βλέπει και φεύγει…

Τα πράγματα είναι απλά κι εύκολα στην πνευματική ζωή, στη ζωή εν Χριστώ· αρκεί να ξέρετε να διακρίνετε. Όταν σας ενοχλήσει κάτι, ένας λογισμός, ένας πειρασμός, μία επίθεση, περιφρονώντας όλ’ αυτά, θα στρέφετε την προσοχή σας, το βλέμμα σας στον Χριστό. Εκείνος μετά θα αναλάβει να σας ανεβάσει. Εκείνος θα σας πιάσει απ’ το χέρι και θα σας δώσει πλούσια τη θεία Του χάρι. Εσείς λίγη προσπάθεια θα κάνετε. Παίρνομε ένα εκατομμύριο. Το κόβομε κομματάκια. Παίρνομε το ένα εκατομμυριοστό. Το ένα εκατομμυριοστό του εκατομμυριοστού είναι του ανθρώπου η προσπάθεια, λίγη δηλαδή διάθεση. Κινείσθε προς τον Θεό και στο δευτερόλεπτο του δευτερολέπτου έρχεται η θεία χάρις. Το σκέπτεσθε κι έρχεται το Άγιον Πνεύμα. Δεν κάνετε τίποτα.
Bίος καί Λόγοι, Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου,σελ.290, Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής-Χρυσοπηγής,Χανιά Κρήτη 2003

***

Αγία Τριάδα_ Holy Trinity_День Святой Троицы_db286e3cda842bf47f6d7e67aa3745a4Ήμασταν μια φιλική συντροφιά, στα Καλλίσια, δίπλα στους βράχους του Μοναστηριού, έχοντας ανάμεσά μας το Γέροντα. Ήταν νύχτα, παραμονή του Αγίου Πνεύματος.
Ο Γέροντας μας έκανε μια κατανυκτική, εξωτερική και εσωτερική, περιγραφή των Αγιορείτικων αγρυπνιών στα Καυσοκαλύβια, τότε πού, όπως έλεγε, «το Άγιο Πνεύμα ερχόταν και πλημμύριζε με ουράνια χαρά τις ψυχές των μοναχών.

Και τώρα το Άγιο Πνεύμα θέλει να μπει στις ψυχές μας, όπως και τότε, αλλά σέβεται την ελευθερία μας, δε θέλει να την παραβιάσει. Περιμένει να του ανοίξουμε μόνοι μας την πόρτα και τότε θα μπει στην ψυχή μας και θα τη μεταμορφώσει».

– Όταν έρθει και κατοικήσει σ όλο το χώρο της ψυχής μας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες οι πλάνες, όλες οι στενοχώριες. Τότε φεύγει και η αμαρτία.

Μια μέρα ο Γέροντας μου είπε: «Ο Θεός σέβεται το θέλημά μας».
Και μια άλλη: «Ό,τι κάνεις να το κάνεις επειδή το θέλεις, ελεύθερα, υπεύθυνα και με ευχαρίστηση».
Από το βιβλίο, Γέροντος Πορφυρίου Ιερομονάχου, «ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ», Διάκριση – Ελευθερία, Έκδοση Ιερού Γυναικείου Ησυχαστηρίου «Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος», 2002

***

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Όταν έρθει στην ψυχή η ειρήνη του Χριστού, τότε είναι ευχαριστημένη να κάθεται, όπως ο Ιώβ, στην κοπριά και χαίρεται που βλέπει τους άλλους δοξασμένους και η ίδια είναι η πιο ασήμαντη από όλους. Το μυστήριο της κατά Χριστόν ταπεινώσεως είναι μεγάλο και άρρητο. Η ψυχή που αγαπά, επιθυμεί για κάθε άνθρωπο περισσότερα αγαθά παρά για τον εαυτό της, και χαίρεται να βλέπει τους άλλους να είναι πιο ευτυχισμένοι από την ίδια και θλίβεται, όταν τους βλέπει να βασανίζονται…

… Ο Κύριος αγαπά τους ανθρώπους. Εν τούτοις παραχωρεί τις θλίψεις, για να γνωρίσουν οι άνθρωποι την αδυναμία τους και να ταπεινωθούν και με την ταπείνωση να λάβουν το Άγιο Πνεύμα. Με το Άγιο Πνεύμα όλα γίνονται ωραία, χαρούμενα, υπέροχα…

… Λες: Με βρήκαν πολλές συμφορές. Εγώ, όμως, θα σου πω -μάλλον ο Κύριος ο Ίδιος λέει: Ταπεινώσου και θα δεις πώς όλες οι συμφορές σου θα μετατραπούν σε ανάπαυση, έτσι που συ ο ίδιος έκπληκτος θα λες: Γιατί λοιπόν πριν βασανιζόμουν και στενοχωριόμουν τόσο; Τώρα, όμως, χαίρεσαι, γιατί έχεις ταπεινωθεί και ήρθε η χάρη του Θεού. Τώρα, και αν ακόμη μείνεις μόνο εσύ φτωχός στον κόσμο, δεν θα σε εγκαταλείψει η χαρά, γιατί δέχθηκες στην ψυχή σου την ειρήνη εκείνη, για την οποία λέει ο Κύριος: «Ειρήνην την Εμήν δίδωμι υμίν». Έτσι δίνει ο Κύριος σε κάθε ταπεινή ψυχή την ειρήνη Του, που ξεπερνά τον ανθρώπινο νου.
Από το βιβλίο “Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης”, Αρχιμ.Σωφρόνιου (Σαχάρωφ)

***

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑ-ΒΥΖ.ΜΟΥΣΕΙΟ 2«Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν» (Ιωάν. ιδ’ 27). Η ειρήνη του Χριστού είναι πολυτιμοτέρα παντός θησαυρού, πάσης χαράς και απολαύσεως επί της γης. Συνίσταται δε αύτη εις την αναμφίβολον γνώσιν του Ζώντος Θεού, του Πατρός ημών. Είναι αρκετόν εις ημάς να έχωμεν ολίγην τροφήν, να είμεθα υπό στέγην και το σώμα ημών να είναι κεκαλυμμένον ένεκα του ψύχους και της αιδούς, προκειμένου ο νους ημών – το πνεύμα ημών – να είναι ελεύθερος να βυθίζηται εν τη μελέτη του Θείου Είναι, του υπό του Χριστού αποκαλυφθέντος εις ημάς. Η δίψα του άνω κόσμου, η εν αγάπη ορμή προς αυτόν, γίνεται το αγαλλίαμα ημών, λαμπρύνει βασιλικώς έτι και το επώδυνον γήρας, το πεπληρωμένον της προσδοκίας των ευσπλάγχνων «Πατρικών αγκαλών» (πρβλ. Λουκ. ιε’ 20). 193
(Απόσπασμα από το βιβλίο του γέροντα Σωφρονίου Σαχάρωφ, «Οψόμεθα τον θεό καθώς εστί»)

Γίνε ταπεινός και συντριμμένος στην καρδιά, ώστε να ποθήσει το Άγιο Πνεύμα να κατοικήσει μέσα σου, Άγιος Νήφων Επίσκοπος Κωνσταντιανής
https://iconandlight.wordpress.com/2016/06/17/%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%B5-%CF%84%CE%B1%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BC%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BA/

Έβλεπα να καίγονται σαν λαμπάδες από τις φλόγες της Πεντηκοστής.
https://iconandlight.wordpress.com/2017/06/06/17968/

Προσκαρτερώντας στο υπερώο της καρδιάς μας… Αρχιμ. Ζαχαρία Ζάχαρου
https://iconandlight.wordpress.com/2015/05/30/6880/

Βιώνουμε την Πεντηκοστή όταν κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού… Αρχιμ. Ζαχαρία Ζάχαρου
https://iconandlight.wordpress.com/2015/06/02/6885/

ΥΜΝΟΙ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΨΑΛΛΟΥΝ ΟΙ ΜΟΝΑΧΕΣ ΤΗΣ ΟΡΜΥΛΙΑΣ