iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Παναγία μου! Σ` εσένα μόνο ελπίζω. Βάλε με κάτω απ` τη σκέπη σου! Σώσε με!…

Παναγία Πλατυτερα-χωρα του Αχωρητου_Panagia Platytera_ Богоматерь Знамение11 (2)1 1Τη Παρασκευή της ε´ εβδομάδος των Νηστειών, αναγινώσκονται άπαντες οι Οίκοι του Ακαθίστου Ύμνου

«Χαράς αιτία χαρίτωσον, ημών τον λογισμόν του κραυγάζειν σοι· Χαίρε η άφλεκτος βάτος, νεφέλη ολόφωτε, η τους πιστούς απαύστως, επισκιάζουσα.»

Έλεγε ο άγιος Παΐσιος για την Παναγία, που επανειλημμένα Την είχε δη: «όποιος δεν έχει γευθή την ανέκφραστη γλυκύτητα και παρηγοριά της Παναγίας μοιάζει με τα παιδιά του ορφανοτροφείου που δεν νοιώσαν την οικογενειακή ζεστασιά».

Γράφει δε για τον μεγάλο Ρώσο ασκητή της Καψάλας του Αγίου Όρους παπα-Τύχωνα:

  «Στα Μοναστήρια πού πήγαινε, παρόλο πού ήταν κατάκοπος και εξαντλημένος από την οδοιπορία του, απέφευγε με τρόπο την φιλοξενία, για να ασκείται ο ίδιος και να μην επιβαρύνη τους άλλους. Σε μια επαρχία όμως είχε ταλαιπωρηθή πολύ, γιατί οι κάτοικοι εκεί έτρωγαν ψωμί από βρίζα (σίκαλη). Επειδή δε ο Τιμόθεος δεν έτρωγε τίποτε άλλο εκτός από ψωμί, και το ψωμί της σίκαλης έχει συνήθως μια άσχημη μυρωδιά και είναι σαν λάσπη, δεν μπορούσε να το φάη. Γι’ αυτό είχε εξαντληθή ο νέος. Πηγαίνει λοιπόν στον φούρναρη, από τον όποιο είχε ζητήσει και άλλη φορά, να τον ξαναπαρακαλέση για λίγο άσπρο ψωμί, επειδή νόμιζε ότι θα έχη για τον εαυτό του καλό ψωμί. Εκείνος όμως, μόλις είδε τον Τιμόθεο από μακριά ακόμη, του είπε να φυγή. Λυπημένος και εξαντλημένος όπως ήταν δ νέος, έπιασε μια άκρη και με όλη την παιδική του απλότητα έκανε προσευχή στην Παναγία:

Παναγία Βλαντιμίρ_Божией Матери Владимирская Икона_Virgin Mary Vladimirskaya_Kremlin–Byzantine Orthodox Icon_321545 (1)«Παναγία μου, θέλω να με βοηθήσης, γιατί θα πεθάνω στο δρόμο, πρίν να γίνω Καλόγηρος, δεν μπορώ να το φάω αυτό το ψωμί». Δεν πρόλαβε να τελείωση την προσευχή του, και ξαφνικά του παρουσιάζεται μια Κόρη με λαμπερό πρόσωπο, του δίνει μια φραντζόλα άσπρο ψωμί και αμέσως εξαφανίζεται! Εκείνη την στιγμή τόχασε ο Τιμόθεος. Δεν μπορούσε να το εξηγήση αυτό το γεγονός! Του περνούσαν διάφοροι λογισμοί. Ένας λογισμός ήταν μήπως τον άκουσε η κόρη του φούρναρη και τον λυπήθηκε και είπε στον πατέρα της να του δώση λίγο καλό ψωμί.

Σηκώνεται πάλι ο νέος και πηγαίνει να τον ευχαρίστηση. Αλλά ο φούρναρης νόμιζε πώς τον κορόιδευε ο Τιμόθεος, και τον έβρισε θυμωμένος.

– Άντε, φύγε από εδώ! ούτε γυναίκα έχω ούτε κόρη.

Αφού έφαγε μετά από το ευλογημένο εκείνο ψωμί ο Τιμόθεος και δυνάμωσε και πνευματικά, συνέχισε το προσκύνημα του και στα επίλοιπα Μοναστήρια, αλλ’ όμως το ανεξήγητο εκείνο γεγονός συνέχεια τριγύριζε στο νου του. Πέρασε αρκετό διάστημα με την απορία αυτή, αλλά αργότερα, όταν του έδωσε ένας Μοναχός ένα βιβλίο με τις θαυματουργικές εικόνες της Παναγίας της Ρωσίας, και είδε την Παναγία του Κρεμλίνου, σκίρτησε η καρδιά του από ευλάβεια, τα μάτια του πλημμύρισαν από δάκρυα ευγνωμοσύνης, και είπε: «Αυτή η Παναγία μου έδωσε το άσπρο ψωμί!»

Από τότε πια την Παναγία την ένιωθε πιο κοντά, όπως το παιδί την μάνα του».
(Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου: Αγιορειται Πατέρες καὶ Αγιορείτικα, Ι. Ησυχαστήριο Αγ. Ιωάννου Θεολόγου, Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης)Αγία Σκέπη Παναγίας_Покров Пресвятой Богородицы pokrov_protection-theotokos_Byzantine Orthodox Icon-2333Platyterra

«Παναγία μου! Σ` εσένα μόνο ελπίζω. Βάλε με κάτω απ` τη σκέπη σου! Σώσε με!…».
π. Αρσένιος, ο κατάδικος ΖΕΚ-18376

Η Νατάσα είχε μείνει πάνω από δύο εβδομάδες κοντά στον π. Αρσένιο. Επιστρέφοντας στην Μόσχα, έφερε ένα πάκο γράμματα, που έπρεπε να μοιραστούν το συντομότερο σε αδελφούς και αδελφές.
Οι καιροί ήταν δύσκολοι και η διανομή των επιστολών εγχείρημα ιδιαίτερα επικίνδυνο. Πολλοί από τους δικούς μας είχαν συλληφθεί. Ο π. Αρσένιος δεν είχε οδηγηθεί ακόμα στο Στρατόπεδο Ειδικού Καθεστώτος, ήταν όμως – όπως και άλλοι αδελφοί – κάτω από στενή παρακολούθηση.

Το σπίτι μου, του έλεγε η Νατάσα, το γυρόφερναν απροκάλυπτα άνθρωποι της Ασφάλειας. Κάθε τόσο καλούσαν στο τμήμα τη σπιτονοικοκυρά και τους γείτονες για ανάκριση… Επιστρέφοντας με το τρένο είχα την αίσθηση ότι δυό μάτια με κοιτούσαν συνεχώς. Την προσοχή μου τράβηξε μια μυστηριώδης γυναίκα, που στριφογύριζε κοντά μου σ` όλο το ταξίδι. Τι θα έκανα με τα γράμματα, αν μ` έπιαναν; Αυτό μόνο με απασχολούσε, αλλά δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα. Έτσι βασίστηκα στη διαβεβαίωση του π. Αρσενίου, που μου είχε πεί τη στιγμή του αποχαιρετισμού: «Ο Κύριος θα είναι μαζί σας και θα σας φυλάξει. Μη φοβάστε, όλα θα πάνε καλά!». Μόλις βγήκα από το τρένο, στο σταθμό της Μόσχας, έπαψα να νιώθω ότι με παρακολουθούν. Ησύχασα. Μήπως ήταν μια απλή,απλή ψευδαίσθηση, που μου προκάλεσε ο φόβος; …

Εκείνη την νύχτα έμεινα στο σπίτι της Νατάσας. Ως τα μεσάνυχτα συζητούσαμε για τον π. Αρσένιο, τις υποθήκες του, τη ζωή του. Μου έδωσε τα μισά γράμματά του, για να τα μοιράσω.

Στις 7 το πρωί βγήκα έξω. Ήταν Κυριακή. Οι δρόμοι σχεδόν έρημοι.

Περπατούσα χαρούμενη. Ένα σοφό και διακριτικό γράμμα του παππούλη είχε απαντήσει σε πολλά ερωτήματά μου, είχε διαλύσει τους φόβους μου και είχε εδραιώσει στην ψυχή μου την αυτοπεποίθηση.

Μόλις πενήντα μέτρα πιο κάτω απ` το σπίτι της Νατάσας, κατάλαβα ότι κάποιος βάδιζε πίσω μου. Στράφηκα με τρόπο και είδα μιάν άγνωστη γυναίκα. «Με παρακολουθεί;», αναρωτήθηκα αστραπιαία. Αποφάσισα να το εξακριβώσω.

Άνοιξα βήμα κι έστριψα στο πρώτο στενό. Με ακολούθησε. Έστριψα πάλι στο επόμενο στενό. Με ακολούθησε και σ` αυτό.

Κρύος ιδρώτας μ` έλουσε. Ναι, με παρακολουθούσε! Και είχα πάνω μου τόσα γράμματα! Αν μ` έπιαναν, θα έπαιρνα στο λαιμό μου πολλές ψυχές. Αλίμονο!

Στο τέλος του τετραγώνου έστριψα δεξιά και πέρασα στην άλλη πλευρά του δρόμου. Η γυναίκα ήταν πάντα πίσω μου, σε απόσταση εξήντα-εβδομήντα μέτρων.

Παναγια_χαιρετισμοι_τη υπερμαχω Στρατηγω_επι σοι χαιρε κεχαριτωμενη_The_Hymn_to_the_Virgin,_Eπί_Σοί_Xαίρει_In_Thee_Rejoiceth.._4)Η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει. Για μια στιγμή σκέφτηκα να πετάξω κάπου τα γράμματα και να το βάλω στα πόδια. Αν όμως τα έβρισκαν; Άλλωστε με είχαν δει να βγαίνω από το σπίτι της Νατάσας.

Προσπάθησα να κρατήσω την ψυχραιμία μου. Σταθεροποίησα το βήμα μου. Άρχισα να προχωράω χωρίς βιασύνη και να ικετεύω την Κυρία Θεοτόκο: «Παναγία μου! Σ` εσένα μόνο ελπίζω. Στη δική σου βοήθεια στηρίζομαι. Βάλε με κάτω απ` τη σκέπη σου! Σώσε με!…».

Η ανησυχία και ο φόβος υποχώρησαν. Η ψυχή μου γαλήνεψε με τη σκέψη ότι δεν ήμουνα μόνη. Η Μητέρα του Κυρίου βρισκόταν δίπλα μου. Ο,τι κι αν γινόταν, θα ήταν θέλημα Θεού.

Τα βήματα της γυναίκας ακούγονταν όλο και πιο κοντά. Βάδιζα αργά και προσευχόμουνα, χωρίς να παρατηρώ που πήγαινα. Τι σημασία είχε; …

Έφτασα σε μια διασταύρωση. Έκανα το σταυρό μου κι έστριψα δεξιά. Και τότε…

Τότε βλέπω μια γυναίκα, στα χρόνια μου πάνω κάτω, να βαδίζει δίπλα μου, συντονίζοντας το βήμα της με το δικό μου.

Δεν πίστευα στα μάτια μου! Μου έμοιαζε καταπληκτικά, λες και ήταν δίδυμη αδελφή μου. Φορούσε μάλιστα ακριβώς τα ίδια ρούχα – το ίδιο παλτό, το ίδιο μαντήλι στο κεφάλι. Ακόμα και την ίδια τσάντα κρατούσε στο χέρι. Κύριε ελέησον!

Μια ματιά μόνο της έριξα. Δεν μπόρεσα να κρατήσω το βλέμμα μου επάνω της, γιατί η μορφή της ήταν λουσμένη στο φως, ένα φως υπέρλαμπρο και ασυνήθιστο.

Προχωρούσαμε δίπλα δίπλα. Χίλια ερωτηματικά βομβάρδιζαν τον νου μου. Την καρδιά μου, ωστόσο, την πλημμύριζε μια μεγάλη και παράξενη χαρά.

Οι χτύποι των βημάτων της άλλης γυναίκας, που ερχόταν από πίσω, είχαν γίνει τώρα άρρυθμοι και νευρικοί.

Στο επόμενο σταυροδρόμι η συνοδίτισσά μου στράφηκε και με κοίταξε. Το φως του προσώπου της σχεδόν με τύφλωσε.

-Εσύ στάσου εδώ! είπε επιτακτικά αλλά ήρεμα. Εγώ θα προχωρήσω.

Στάθηκα στην άκρη του δρόμου. Εκείνη προχώρησε γοργά. «Μήπως ονειρεύομαι;», αναρωτήθηκα. Έβλεπα έναν δεύτερο εαυτό μου, απαράλλαχτο στη μορφή, στη σιλουέτα, στα ρούχα, στο καθετί, να ξεμακραίνει. Απίστευτο!

Η γυναίκα που με παρακολουθούσε είχε έρθει πιά δίπλα μου. Κοντοστάθηκε και με κοίταξε απ` την κορφή ως τα νύχι. Το βλέμμα της – ένα βλέμμα σκοτεινό, μοχθηρό, απαίσιο – ήταν όλο απορία και σύγχυση. Ύστερ` από έναν στιγμιαίο δισταγμό, έτρεξε πίσω απ` τη συνοδίτισσά μου, που είχε ανοίξει το βήμα της.

Καρφωμένη στο έδαφος, τις είδα να χάνονται, στρίβοντας στο πρώτο τετράγωνο. Έμεινα για κάμποση ώρα ακίνητη σαν άγαλμα, σαστισμένη, χαμένη.

Μ` έσωσε η Μητέρα του Κυρίου! Αυτή η συγκλονιστική σκέψη με συνέφερε. Με την καρδιά ξέχειλη από χαρά κι ευγνωμοσύνη για το μεγάλο θαύμα, στράφηκα πίσω και πήρα την αντίθετη κατεύθυνση. Μέχρι τις 2 μ.μ. είχα μοιράσει όλες τις επιστολές.

Ένα χρόνο αργότερα με συνέλαβαν. Στις αλλεπάλληλες ανακρίσεις με ρωτούσαν επίμονα ποια ήταν η γυναίκα που περπατούσε δίπλα μου κείνο το πρωινό. Ο ανακριτής ανθυπολοχαγός κάλεσε κι εκείνη που με παρακολουθούσε.

-Τι να πω, σύντροφε, ανθυπολοχαγέ; Μυστήριο πράγμα! Βάδιζα πίσω της. Αυτή έστριβε σε κάθε γωνία, προφανώς για να μου ξεφύγει. Και ξαφνικά, στην οδό Καζάκωφ, έγιναν δύο! Πήγα να τρελαθώ! Ήταν και οι δυό όμοιες σε όλα – μαντήλια, παπούτσια, παλτά, τσάντες…. ίδιο σουλούπι, ίδιο περπάτημα, τα κεφάλια σκυμμένα… Δεν μπορούσα να καταλάβω ποιάν είχα ακολουθήσει από το σπίτι και ποια είχε εμφανιστεί στο δρόμο. Κάποια στιγμή η μία σταμάτησε, ενώ η άλλη προχώρησε με πιο γρήγορο βήμα. Τι να έκανα; Ακολούθησα εκείνη που έφευγε. Και την έπαθα! Δέκα λεπτά έτρεχα ξοπίσω της. Και ξάφνου, καταμεσής του δρόμου, έγινε άφαντη! Δεν αστειεύομαι, σύντροφε ανθυπολοχαγέ. Ναι, σαν ν` άνοιξε η γη και να την κατάπιε! Ρωτήστε την, πρέπει να το παραδεχτεί. Ας εξηγήσει πως το έκανε. Μόνο στο τσίρκο γίνονται κάτι τέτοια…

Τι μπορούσα ν` αποκριθώ;
Ο ανακριτής αγρίεψε. Ούρλιαζε, φοβέριζε, απειλούσε. Σε κάθε του ερώτηση η απάντησή μου ήταν στερεότυπη: «Δεν ξέρω… Δεν ξέρω…».
Μου κατάφερε ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι. Τότε δεν άντεξα.
Πουθενά δεν κρύφτηκα! φώναξα. Ούτε ξέρω από τεχνάσματα και απάτες! Η Μητέρα του Κυρίου μ` έσωσε! Σ` όλο το δρόμο προσευχόμουνα, ζητώντας την βοήθειά της…
Ο ανθυπολοχαγός γέλασε κοροιδευτικά. Ημέρεψε όμως και δεν με ξαναχτύπησε.
Με καταδίκασαν σε ελαφριά ποινή: Τρία χρόνια εξορία και απαγόρευση εισόδου σε μια περιοχή ακτίνας 100 χιλιομέτρων γύρω από τη Μόσχα.

Με τον π. Αρσένιο συναντήθηκα μόλις το 1958. Του διηγήθηκα το περιστατικό.
-Τι έγινε άραγε; τον ρώτησα. Ήρθε η ίδια η Υπεραγία Θεοτόκος; Έστειλε κάποιαν αγία; Ή μήπως πρόσταξε τον φύλακα άγγελό μου να με βγάλει από την δύσκολη εκείνη θέση;

-Τι να πω; Το βέβαιο είναι πως η Παναγία ανταποκρίθηκε στην προσευχή σας και γλίτωσε μ` αυτό το εξαίσιο θαύμα πολλές ψυχές από τη σύλληψη, τις φυλακές και τις εξορίες. Φανταστείτε τι θα γινόταν, αν σας έπιαναν μ` όλα εκείνα τα γράμματα!… Άπειρο το έλεος του Θεού! Μεγάλη η χάρη της Πανάχραντης Δέσποινας!
από το βιβλίο «π. Αρσένιος, ο κατάδικος ΖΕΚ-18376, -2 – μαρτυρίες», εκδόσεων Ι.Μ. Παρακλήτου Ωρωπού Αττικής.πιστη_αγαπη_ελπίδα_Pistis-Elpis-Agapi-me-dakrya (1)

Περίμενέ με, θα γυρίσω… Κων. Σίμονωφ
https://iconandlight.wordpress.com/2015/06/19/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B5-%CE%BC%CE%B5-%CE%B8%CE%B1-%CE%B3%CF%85%CF%81%CE%AF%CF%83%CF%89-%CE%BA%CF%89%CE%BD-%CF%83%CE%AF%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CF%89%CF%86/

Μητέρα του Θεού μην τους αφήσεις! π. Αρσένιος ο κατάδικος
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/28/25193/Παναγία_Τείχος ει των Παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε_soson-teixos-1Ήχος πλ. δ’ Αυτόμελον

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε· αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον ίνα κράζω σοι· Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Ωδή ε’, Ο Ειρμός

Εξέστη τα σύμπαντα, επί τη θεία δόξη σου· συ γαρ, απειρόγαμε Παρθένε, έσχες εν μήτρα, τον επί πάντων Θεόν, και τέτοκας άχρονον Υιόν, πάσι τοις υμνούσί σε, σωτηρίαν βραβεύοντα.

Οδόν η κυήσασα, ζωής χαίρε Πανάμωμε, η κατακλυσμού της αμαρτίας, σώσασα κόσμον, χαίρε Θεόνυμφε, άκουσμα και λάλημα φρικτόν, χαίρε ενδιαίτημα, του Δεσπότου της κτίσεως.

Ισχύς και οχύρωμα, ανθρώπων χαίρε Άχραντε, τόπε αγιάσματος της δόξης, νέκρωσις Άδου, νυμφών ολόφωτε, χαίρε των Αγγέλων χαρμονή, χαίρε η βοήθεια, των πιστώς δεομένων σου.

Ωδή ς’, Ο Ειρμός

Την θείαν ταύτην και πάντιμον, τελούντες εορτήν οι θεόφρονες, της Θεομήτορος, δεύτε τας χείρας κροτήσωμεν, τον εξ αυτής τεχθέντα, Θεόν δοξάζοντες

Χαράς αιτία χαρίτωσον, ημών τον λογισμόν του κραυγάζειν σοι· Χαίρε η άφλεκτος βάτος, νεφέλη ολόφωτε, η τους πιστούς απαύστως, επισκιάζουσα.

Απολυτίκιον Αγίας Σκέπης της Θεοτόκου. ήχος α’. Του λίθου σφραγισθέντος

Της Σκέπης σου Παρθένε, ανυμνούμεν τας χάριτας, ην ως φωτοφόρον νεφέλην,εφαπλοίς υπέρ έννοιαν, και σκέπεις τον λαόν σου νοερώς, εκ πάσης των εχθρών επιβουλής,σε γαρ σκέπην, και προστάτιν, και Βοηθόν, κεκτήμεθα βοώντές σοι,δόξα τοις μεγαλείοις σου Αγνή, δόξα τη θεία σκέπη σου,δόξα τη πρός ημάς σου, προμηθεία, Άχραντε.

Θεοτόκε η ελπίς, πάντων των Χριστιανών, σκέπε φρούρει φύλαττε, τους ελπίζοντας εις Σέ.


The Holy Icon of Panagia of the Akathist and the Holy icon of the Mother of God the Hodegetria or the ‘Directress’.

Παναγία Πλατυτερα-χωρα του Αχωρητου_Panagia Platytera_ Богоматерь Знамение11 (2)1 1On the fifth Friday of Great Lent we sing the entire Akathist Hymn to the Theotokos.

“Rejoice, unfading rose.
Rejoice, the only one who budded forth the unfading apple.
Rejoice, birth-giver of the aromatic balm of the King of all.
Rejoice, O Bride unwedded, the world’s salvation.”

The Holy Icon of Panagia of the Akathist
– Holy Monastery of Dionysiou Mount Athos

One of the most treasured and revered Icons of Mount Athos is that of Panagia of the Akathist Hymn or Salutations of the Holy Monastery of Dionysiou. It is the oldest Icon chronologically of all of the others of Mount Athos.

It is made of beeswax and mastich, a product derived from tree sap along with myrh. On the back of the Holy Icon, a silver plate is fixed and the Emperor Alexios 3rd Komninos and Saint Dionysios, the founder of the Holy Monastery of Dionysiou are depicted on it. The following writing is also inscribed on the back. “This is the miraculous Icon which Patriarch Sergios held whilst circling the walls of Constantinople and which ridded the city of the barbarian siege and was donated to the Monastery of Dionysiou by Emepror Alexios.”

Παναγια_χαιρετισμοι_τη υπερμαχω Στρατηγω_επι σοι χαιρε κεχαριτωμενη_The_Hymn_to_the_Virgin,_Eπί_Σοί_Xαίρει_In_Thee_Rejoiceth.._4)It is therefore the Icon that Patriarch Sergios, during that historic night in the year 626 A.D., used to lead the procession with other clergy and faithful, around the walls of Constantinople, thus giving the small number of soldiers and the polpulation the courage to continue to defend the City of Cities. It is historically accepted that the supernatural powers of the Holy Icon was key in defending Constantinople and ridding her of the Avar invaders. There is no other historical explanation since the Byzantine army with Heraclius was in Persia waging war and was not there to defend the city. The leader of the Avars, Hagano, surrounded the entire city via land and sea. He sent a message to the defenders of the city, “Don’t be fooled by your God, tomorrow I will be the ruler of your city.”

This statement had a negative impact on the soldiers and population of the city and affected their confidence in defending the city. In the midst of this fear, Patriarch Sergios issued a statement to the soldiers and people of the city, in reply to Hagano’s comments. “It is a shame to lose faith. Think as people that they do not believe in God and in the results of a Holy war. I entrusted the city and its people into the hands of Our Lady, The Theotokos. Let us pray fervently to Panagia.” Once the message had spread, a sense of confidence and renewal in the soldiers and people took hold. Patriarch Sergios, immediately held a procession led with the Holy Icon of Panagia of the Akathist Hymn, the Holy Belt of Panagia, relics of saints and thousands of faithful around the city walls. One of the greatest miracles then occurred. The invaders heard what sounded like many thousands of soldiers commencing an attack against them. It was in fact an attack by an unseen force which destroyed the majority of their forces and left their remaining soldiers confused, who in turn fled.

This was the result of the fervent prayers and tears of the faithful who rejoiced with fervor at this joyous occasion and glorified the Lord and the Holy Icon of Panagia. All the faithful of the city gathered at the Church of Blacherna, where Patriarch Sergios chanted the famous hymn: Τη Ύπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια….. for the rest of the night, a vigil took place before the Holy Icon, where all of the salutations of the Theotokos were chanted thus resulting in the first ever occurrence of the Akathist Hymn service, the service took its name from this occurrence.
In the 13th century, the Holy Icon of Panagia of the Akathist Hymn, was donated to the Holy Monastery of Dionysiou, Mount Athos, by Emperor Alexios.Παναγία_Τείχος ει των Παρθένων, Θεοτόκε Παρθένε_soson-teixos-1

Holy icon of the Mother of God the Hodegetria or the “Guide” or ‘Directress’.
by Saint Nikolai Velemirovic

The Evangelist Luke himself painted [wrote] this icon on wood. The All-holy Birth-giver of God saw this icon and blessed it. St. Luke donated this icon to the statesman Theophilus for whom he wrote the Acts of the Apostles. From Antioch, this icon was later brought to Jerusalem, from Jerusalem, Empress Eudocia took it and sent it to Constantinople as a gift to the emperor’s sister, the pious Pulcheria. Pulcheria placed the icon in the church of Blachernae, her own memorial church.

The All-holy Birth-giver of God once appeared to two blind men and led them into the church of Blachernae before her icon and there, restored their sight. Because of this, this icon was called Hodigitria the Guide.

When the army of the Persian King Chozroes and the Scythian King Kagan attacked Constantinople, Patriarch Sergius brought this icon out to the ramparts of the city and processed with it around the ramparts. The All-holy Birth-giver of God then saved the Christians from the non-Christians. The armies of the adversaries became confused, the sea became agitated, the boats sank and the enemies who remained alive fled. From that time, the commemoration of this miracle of the All-holy Birth-giver of God was instituted on the fifth Sunday of the Honorable Fast Season [Lent] by chanting the Akathist. During the time of iconoclasm, this icon was brought to the monastery of the Pantocrator and there it was sealed in a wall and a votive light was left there to burn in front of it. As it was sealed, so it was later found.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič
http://prologue.orthodox.cn/June26.htm

She smiled and said: “I will be your mother”, A Profound Miracle by the Holy Mother of God
https://iconandlight.wordpress.com/2016/04/15/12967/

Fr. Sofian Boghiu talks about how quickly the prayers of Mother of God are heard and fulfilled by her Son, our Lord, Jesus Christ.
He also recounts a story from the prison with a miraculous appearance of Virgin Mary.
This man of God was imprisoned for 6 years for his faith during the oppressive Communist Regime in Romania.

A modern day miracle story of the Mother of God – Fr. Sofian Boghiu

An angel of the first rank was sent down from heaven to say to the Theotokos: Rejoice! (3) And perceiving You, O Lord, taking bodily form, he stood in awe and with his bodiless voice, cried aloud to her as follows:

Rejoice, through whom joy shall shine forth;
Rejoice, through whom the curse shall vanish.
Rejoice, fallen Adam’s restoration;
Rejoice, the redemption of Eve’s tears.
Rejoice, height that is too difficult for human thought to ascend;
Rejoice, depth that is too strenuous for Angels’ eyes to perceive.
Rejoice, for you are the throne. of the King;
Rejoice, for you hold him who sustains everything.
Rejoice, star that shows forth the Sun;
Rejoice, womb in which God became incarnate.
Rejoice, through whom creation is renewed;
Rejoice, through whom the Creator becomes an infant.
Rejoice, O Bride unwedded.

O all-hymned Mother, worthy of all praise, who brought forth the Word, the Holiest of all Saints [3 times], as you receive this our offering, rescue us all from every calamity, and deliver from future torment those who cry with one voice: Who is more: Alleluia.

Kontakion, Plagal of the Fourth Tone

O Champion General, we your faithful inscribe to you the prize of victory as gratitude for being rescued from calamity, O Theotokos. But since you have invincible power, free us from all kinds of perils so that we may cry out to you: Rejoice, O Bride unwedded.

Exapostilarion. As God you adorned.

Your godly Protection, Maiden Mother of God, overshadows the faithful; and protects and guides the Orthodox flock and preserves it unscathed from dangers of every kind.

Megalynarion.

You are the Protection of Orthodox Christians, O Virgin, protecting all the faithful. And so your people takes refuge in your Protection, and with faith magnifies your watchful care.


Πίστη και ελπίδα στο Θεό… μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, που κυβερνά τα πάντα.. Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύτερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προσοχή. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ΝΩΕ-the-flood-from-the-atrium-detail-of-noah-receiving-the-white-dove (1)«Μόνον Συ, Κύριε, γνωρίζεις τι χρειάζεται εις ημάς»
(η προσευχή του Πατριάρχου Σερβίας Παύλου).

Μετά την μπόρα την δαιμονική θά ‘ρθει η λιακάδα η Θεϊκή.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

«Πολλές φορές επέµεινα στην προσευχή διά διάφορα θέµατα (απαιτητικώς) ή ατοµικά µου ή άλλων αδελφών και µετά αναγκάστηκα να ζητήσω συγγνώµην από τον Θεό και να ζητώ ξανά το αντίθετο. Έκτοτε παρακαλώ ο,τι είναι συµφέρον της ψυχής να δίδη σαν καλός πατέρας, διότι όλη η θυσία Του έγινε διά να αποκαταστήση τις ψυχές µας στον παράδεισο κοντά Του».

Μέχρις ενός σημείου θα ενεργήση ο άνθρωπος ανθρωπίνως και μετά θα αφεθή στον Θεό. Είναι εγωιστικό να προσπαθή να βοηθήση κανείς σε κάτι πού δεν γίνεται ανθρωπίνως. Σε πολλές περιπτώσεις πού επιμένει ο άνθρωπος να βοηθήση, βλέπω ότι είναι από ενέργεια του πειρασμού, για να τον αχρηστέψη. Εγώ, όταν βλέπω ότι δεν βοηθιέται μιά κατάσταση ανθρωπίνως – λίγο-πολύ καταλαβαίνω μέχρι ποιο σημείο μπορεί να βοηθήση ο άνθρωπος και από ποιο σημείο και μετά πρέπει να τ’ αφήση στον Θεό -, τότε υψώνω τα χέρια στον Θεό, ανάβω και δυο λαμπάδες, αφήνω το πρόβλημα στον Θεό και αμέσως τακτοποιείται. Ο Θεός ξέρει ότι δεν το κάνω από τεμπελιά.
Γι’ αυτό, όταν μας ζητούν βοήθεια, πρέπει να διακρίνουμε και να βοηθούμε σε όσα μπορούμε. Σε όσα όμως δεν μπορούμε, να βοηθούμε έστω με μιά ευχή ή με το να τα αναθέτουμε μόνο στον Θεό• και αυτό είναι μιά μυστική προσευχή.

Ξέρει πότε και πώς να οικονομάη το πλάσμα Του. Βοηθάει με τον τρόπο Του την ώρα πού χρειάζεται. Πολλές φορές όμως το αδύνατο πλάσμα Του αδημονεί, γιατί το θέλει εκείνη την ώρα πού τό ζητάει, σαν το μικρό παιδί πού ζητάει το κουλούρι από την μάνα του άψητο και δεν κάνει υπομονή να ψηθή. Εμείς θα ζητάμε, θα κάνουμε υπομονή και η Καλή μας Μητέρα η Παναγία, όταν είναι έτοιμο, θα μας το δώση.

Για αυτό ας αφήνουμε με εμπιστοσύνη στον Θεό τα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως και να μην στηριζώμαστε στις δικές μας ανθρώπινες προσπάθειες, και Εκείνος θα κάνει ό,τι είναι καλύτερο.

Ο Θεός ξέρει το συμφέρον του παιδιού Του και σαν στοργικός Πατέρας θα ενεργήση ανάλογα.
Πολλές φορές όταν προσεύχομαι, λέω: «Θεέ μου, εσύ ξέρεις τις ανάγκες κάθε ανθρώπου. Φρόντισε τον καθένα σαν καλός Πατέρας».

***

Ο περισσότερος κόσμος της εποχής μας είναι μορφωμένος κοσμικά και τρέχει με την κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Επειδή όμως του λείπει ο φόβος του Θεού“αρχή σοφίας φόβος Κυρίου” -, λείπει το φρένο, και με ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σε γκρεμό.

Οι άνθρωποι είναι πολύ προβληματισμένοι και οι περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Σιγά-σιγά κατευθύνονται προς το να μην μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους. Αν αυτοί που έρχονται στο Άγιον Όρος είναι τόσο πολύ συγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, με τόσο άγχος, σκεφθήτε οι άλλοι που είναι μακριά από τον Θεό, από την Εκκλησία, πως θα είναι!

Και βλέπεις σε όλα τα κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη! Ο καημένος ο κόσμος -ο Θεός να βάλει το χέρι Του!- βράζει σαν την χύτρα ταχύτητος. Και οι μεγάλοι πως τα φέρνουν! Μαγειρεύουν-μαγειρεύουν, τα ρίχνουν όλα στην χύτρα ταχύτητος και σφυρίζει τώρα η χύτρα! Θα πεταχθή σε λίγο η βαλβίδα! ….το κακό λίγο-λίγο έχει γίνει πια χιονοστιβάδα και κυλάει, τώρα θέλει βόμβα για να σπάση. 

Μια πληγή έχει ο κόσμος που κιτρίνισε και θέλει σπάσιμο, αλλά ακόμη δεν ωρίμασε καλά. Πάει να ωριμάση το κακό, όπως τότε στην Ιεριχώ (Ι. Ναυή 6, 24)* που ήταν για απολύμανση.

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_6_nagiy_irina_valeryMural-de-F.-Cabrera-CantóΔεν θα βρεθή άκρη. Καθένας ό,τι του λέει ο λογισμός θα κάνη. Θα γίνη αυτό που λέει ο Άγιος Κοσμάς: «Θα περπατάς ώρα, για να βρής άνθρωπο” και όσοι ζήσουν, θα τρώνε με χρυσά κουτάλια».
Μερικοί βέβαια έχουν τον λογισμό: «Αφού οι προφητείες θα εκπληρωθούν οπωσδήποτε, τί θα ωφελήση η προσευχή;». Ο Θεός βλέπει ότι έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά εμείς κάνουμε προσευχή, για να είναι πιο ανώδυνο ένα κακό και να μην πάρη έκταση.

Σήμερα ο μοναχός πρέπει να ζήση πνευματικά, γιά να είναι έτοιμος να ξεπεράση μιά δυσκολία. Να ετοιμασθή, γιά να μην τον στενοχωρήση η στέρηση, γιατί μετά μπορεί να φθάση στην άρνηση.
Δεν έχουμε καταλάβει καλά σε τί χρόνια ζούμε ούτε σκεφτόμαστε ότι θα πεθάνουμε. Δεν ξέρω τί θα γίνη, πολύ δύσκολη κατάσταση! Η τύχη του κόσμου κρέμεται από τα χέρια μερικών, αλλά ακόμη ο Θεός κρατά φρένο. Χρειάζεται να κάνουμε πολλή προσευχή με πόνο, για να βάλη ο Θεός το χέρι Του. Να το πάρουμε στα ζεστά και να ζήσουμε πνευματικά. Είναι πολύ δύσκολα τα χρόνια. Έχει πέσει πολλή στάχτη, σαβούρα, αδιαφορία. Θέλει πολύ φύσημα, για να φύγη. Οι παλιοί έλεγαν ότι θα έρθη ώρα που θα κλωτσήσουν οι άνθρωποι. Πετάνε τους φράκτες, δεν υπολογίζουν τίποτε. Είναι φοβερό! Έγινε μια βαβυλωνία. Να κάνουμε προσευχή να βγουν οι άνθρωποι από αυτήν την βαβυλωνία. Διαβάστε την προσευχή των Τριών Παίδων, να δήτε με πόση ταπείνωση προσεύχονταν και τον 82ο Ψαλμό: «Ο Θεός, τίς ομοιωθήσεταί σοι, μη σιγήσης …». Αυτό πρέπει να γίνη, αλλιώς δεν γίνεται χωριό. Θέλει θεϊκή επέμβαση.

Ήρθε ο καιρός να πολεμήση το καλό με το κακό, γιατί την παρανομία την έχουν κάνει νόμο και την αμαρτία μόδα.. Όλος ο κόσμος βράζει σαν σε καζάνι. Η Εκκλησία, η πολιτεία, όλα τα έθνη είναι άνω-κάτω! Καί τι εξέλιξη θα έχουμε κανείς δεν το ξέρει.
Όλους τους στεφανώνουν, όλους τους ευλογούν. Κάτι πράγματα …, ντρέπομαι να τα πω. Και εμείς κοιμόμαστε με τα τσαρούχια. Δεν λέω να πάρουμε πλακάτ, αλλά να στρέψουμε την προσοχή μας στον μεγάλο κίνδυνο που περιμένουμε και να υψώσουμε τα χέρια στον Θεό. Να κοιτάξουμε πώς να αμυνθούμε κατά του κακού. Χρειάζεται να κρατάμε λίγο φρένο, γιατί όλα πάνε να τα ισοπεδώσουν. Τώρα είναι να λέη κανείς το ψαλμικό: «Θου τους άρχοντας αυτών ως τον Ωρήβ και Ζηβ και Ζαβεέ και Σαλμανά …, οίτινες είπαν κληρονομήσωμεν εαυτοίς το αγιαστήριον του Θεού».

Να είστε με τον Χριστό, να ζήτε σύμφωνα με τις Εντολές Του και να προσεύχεσθε, για να έχετε θείες δυνάμεις και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες. Να αφήσετε τα πάθη, για να έρθη η Θεία Χάρις.

Nα ζήτε όσο μπορείτε πιο απλά. Μη δυσκολεύετε από μόνοι σας τη ζωή σας. Οι πολλές ευκολίες κάνουν δέσμιους τους ανθρώπους σήμερα… Μάλλον δίνομε εξετάσεις εμείς οι άνθρωποι τώρα σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια τί κάνομε ο καθένας.

Η ζωή μας να είναι πιο μετρημένη. Να ζούμε πιο πνευματικά. Να είμαστε πιο αγαπημένοι. Να βοηθούμε τους πονεμένους, τους φτωχούς με αγάπη, με πόνο, με καλωσύνη… Χριστιανική ζωή και καλοπέραση δεν πηγαίνουν μαζί, είναι διαφορετικά πράγματα.

***

Πίστη και ελπίδα στο Θεό να υπάρχει και θα χαρούν πολλοί. …Ο Καλός Θεός όλα θα τα οικονομήσει με τον καλύ­τερο τρόπο, αλλά χρειάζεται πολλή υπομονή και προ­σοχή, γιατί πολλές φορές, με το να βιάζωνται οι άνθρω­ποι να ξεμπλέξουν τα κουβάρια, τα μπλέκουν περισσό­τερο. Ο Θεός με υπομονή τα ξεμπλέκει… Ο Θεός ότι δεν είναι σωστό θα το πετάξει πέρα, όπως το μάτι πετάει το σκουπιδάκι. Δουλεύει ο διάβολος, αλλά δουλεύει και ο Θεός και αξιοποιεί το κακό, ώστε να πρό­κυψη από αυτό καλό. Σπάζουν λ.χ. τα πλακάκια και ο Θεός τα παίρνει και φτιάχνει ωραίο μωσαϊκό. Γι’ αυτό μή στενοχωρήσθε καθόλου, διότι πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, που κυβερνά τα πάντα.. Ο Καλός Θεός τον σημερινό κόσμο τον φυλάει με τα δυο Του χέρια, παλιότερα μόνο με το ένα. Σήμερα, μέσα στους τόσους κινδύνους που ζη ο άνθρωπος, ο Θεός τον φυλάει όπως η μάνα το μικρό το παιδί, όταν αρχίζη να περπατάη. Τώρα μας βοηθούν πιο πολύ ο Χριστός, η Παναγία, οι Άγιοι, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε. 

Ο διάβολος τώρα οργώνει, ο Χριστός όμως θα σπείρη τελικά.

Θα αμει­φθούν αυτοί πού θα βοηθήσουν μία κατάσταση και θα τιμωρηθεί αυτός πού κάνει το κακό. Τελικά ο Θεός θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους, αλλά ο καθένας μας θα δώσει λόγο για το τι έκανε σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια με την προσευχή, με την καλωσύνη. Μόνον πνευματικά μπορεί να αντιμετωπισθεί η σημερινή κατάσταση, όχι κοσμικά.

Από το βιβλίο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, ΛΟΓΟΙ Β΄: «Πνευματική αφύπνιση», Ιερόν Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” , Σουρωτή Θεσσαλονίκης

***

Προσευχη_prayer_proseyhi_Молитва_2ryVq2nXPacΠάντα να έχης στο στόμα σου το γλυκύτατο όνομα του Ιησού, για να γλυκαίνεται η ψυχή σου. Μεγάλη υπόθεση να περνάς ολόκληρη την ημέρα με την ευχή… Να καλλιεργήσης την ευχή, η οποία αρχικά θα σε απαλλάξη από τους κακούς λογισμούς και στο τέλος θα γίνη ένα με την αναπνοή σου.

Ο πιο σίγουρος δρόμος είναι να καλλιεργήση κανείς την ευχή με τον αρχοντικό τρόπο. Να σκέφτεται δηλαδή τις μεγάλες ευεργεσίες του Θεού και την δική του μεγάλη αχαριστία απέναντι στον Θεό. Τότε πιέζεται μόνη της η ψυχή ταπεινά από φιλότιμο και ζητάει το έλεος του Θεού με πόνο. Έτσι αυξάνει συνεχώς η ανάγκη για το έλεος του Θεού, και η ευχή γίνεται καρδιακή και φέρνει σιγά-σιγά στην ψυχή την γλυκύτητα της θείας παρηγοριάς στην αρχή, και αργότερα την θεία αγαλλίαση.

Όταν υπάρχη πνευματική αρχοντιά, θυσία, συγγενεύει ο άνθρωπος με τον Θεό, έχει επαφή μαζί Του και ο νούς του είναι συνέχεια στον Θεό. Τότε, και να μην προσεύχεται, προσεύχεται. Όλη η ζωή του είναι προσευχή. Δεν σκέφτεται τίποτε άλλο· ό,τι και να κάνη, ο νούς του είναι συνέχεια εκεί, στον Θεό.

Η μεγάλη δύναμη του νού, ο οποίος τρέχει με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός, πρέπει να αξιοποιηθή και να κατευθυνθή ολόκληρη προς τον Θεό, τον Δημιουργό του φωτός… Χρειάζεται προσοχή, διότι ο νούς την μια στιγμή μπορεί να σε πάη στον Παράδεισο και την άλλη, εάν δεν προσέξης, να σε πάη στην κόλαση. Όσο μπορείς, να προσπαθής να συγκεντρώνης τον νού σου σε σκέψεις καλές, άγιες, που αγιάζουν τον άνθρωπο. 

Αν ο νούς γλυκαθή από την αγάπη και την καλωσύνη της καρδιάς, όταν θα λέη το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», θα συγκλονίζεται ολόκληρος. Όλη η βάση της πνευματικής ζωής είναι να καθαρίση ο άνθρωπος την καρδιά, ώστε να δεχθή τον Χριστό, και να χαλιναγωγήση τον νού, να τον γλυκάνη μέσα στην καρδιά. Αν ο νούς γλυκαθή μέσα στην καρδιά, δεν του κάνει καρδιά να φύγη, όπως το παιδάκι, όταν το αφήσης ελεύθερο μέσα σ’ ένα ζαχαροπλαστείο, δεν θέλει να φύγη από εκεί.

Να προσπαθήσης να αισθάνεσαι πάντοτε την παρουσία του Χριστού, της Παναγίας, των Αγίων, και να κινήσαι σαν να είναι παρόντες. Γιατί πράγματι είναι παρόντες, άσχετα αν εμείς δεν τους βλέπουμε με τα σωματικά μάτια. Να τα ανάγης όλα στον Θεό

Η ψιθυριστή ευχή πολύ βοηθάει στις ώρες της επιθέσεως, γιατί εκείνη την στιγμή χρειάζεται προσοχή, για να γλυτώση κανείς από την εχθρική φάλαγγα.

Η ευχή έχει μεγάλη δύναμη· είναι φοβερό όπλο κατά του διαβόλου. Είναι σαν να πυροβολής τον διάβολο με σφαίρες πνευματικές και δεν μπορεί να πλησιάση.

Όπως τα καράβια που κινδυνεύουν εκπέμπουν S.Ο.S., έτσι κι εσύ να λες συνεχώς: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με», και θα λαμβάνης βοήθεια.

Πάντως ο διάβολος, χωρίς να το θέλη, κάνει τελικά μεγάλο καλό· γι’ αυτό και ο Θεός τον ανέχεται.

*Η ΠΤΩΣΗ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΙΕΡΙΧΟΥΣ
http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Ihsous_tou_Nauh/Ihsous_tou_Nauh_kef.6-12.htm#kef.6

Ήχος πλ. δ΄. Ω του παραδόξου θαύματος.

Όσιε Πάτερ Παΐσιε, καταυγασθείς την ψυχήν, τη ελλάμψει του Πνεύματος, εώρας σαφέστατα ως παρόντα τα μέλλοντα· τα πόρρω ώσπερ εγγύς εγνώριζες, και τας καρδίας ανθρώπων έβλεπες· εξ ουρανού δε νυν ιλέω σου όμματι και συμπαθεί, βλέψον προς τους χρήζοντας της βοηθείας σου.

Πάτερ, θαυμαστέ Παΐσιε, η ση σεπτή βιοτή, και τα μέγιστα θαύματα, ταχέως διέδραμον την υφήλιον άπασαν· ει και βιώσαι λάθρα εσπούδασας, η θεία Χάρις εν σοι σκηνώσασα, άστρον σε έδειξεν όντως παμφαέστατον καθοδηγούν, των πιστών το πλήρωμα προς βίον ένθεον.

Ωδή α΄. Ήχος πλ. Δ΄. Υγράν διοδεύσας.

Ελέους του θείου ο μιμητής, Παΐσιε Πάτερ ως ηλέεις διηνεκώς, τοις πάσι γενόμενος τα πάντα, νυν ταίς πρεσβείαις σου πρόφθασον άπαντας.

Υπάρχεις σωμάτων ο ιατρός, ψυχών θυμηδία και γλυκεία αναψυχή, μέγας εν ανάγκαις αντιλήπτωρ, και εν πολέμοις υπέρμαχος κράτιστος.

Θεοτοκίον.

Παντάνασσα Μήτερ του Λυτρωτού, νέφη τα ζοφώδη των κινδύνων και πειρασμών, ταχέως διάλυσον και σκέπε, ως φωτοφόρος νεφέλη την ποίμνην Σου.

Ήχος β΄. Πρεσβεία θερμή.

Θερμός πρεσβευτής υπάρχων προς τον Κύριον, ημών τας θερμάς δεήσεις Πάτερ πρόσδεξαι, εκτενώς βοώντων σοι· εν νυκτί και ημέρα ημάς φρούρησον, και βοηθός γενήθητι ημίν, εν τω παρόντι αιώνι και τω μέλλοντι.


Someone Else, my brother, rules everything and not the greats of this world… Make your heart a monastery. Saint Luke of the Crimea

ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΩΡ_Ἰησοῦς Χριστὸς_Jesus-Christ_Иисус-Христос-Byzantine Orthodox Icon-Φώτη Κόντογλου75106.bSaint Luke of the Crimea

“Remember, remember my beloved child, that all of the happenings of our life are part of the utterly unknown economy of God.

Now we do not understand their meaning, but later we will understand them. Now we sense that we are treated unjustly and cursed. Later we will understand that from everything we would have an awesome benefit: a humble mind.”

“Do all things in order to seek Him and place Him within your heart. Your little heart should soften, my child, from the touch of grace, every instant when you think how much God loves you and how much he has protected your from spiritual death, protecting you from the filth that the demons bring to the mind of men…”

May the sweetest Jesus be always in your thoughts, may He be a harbor to which you return again and again… Furthermore, do not cease to call upon the Panagia to help whenever you have need, and more.”

Continue your path with courage, with much courage. Let your heart rejoice in the Lord, and He will grant it all nourishments [lit. vitamins] and all energy that is needed so that it does not collapse. Nothing should seem difficult to you.”

Someone Else, my brother, rules everything and not the greats of this world…”

“Courage, courage; gaze high and you will see the Lord, when you weep, when you seek with longing, when you bleed, then you will see how He stretched out His Beloved and Comforting hand with a  crown.”

“I Loved Martyrdom, which so strangely cleanses the soul”.

Our Lord gave us paradoxical and wondrous commandments. He said that He does not desire sacrifice, but mercy, mercy towards all those who need it. A great, uncountable multitude of people await someone to show them compassion, to tell them one word of love and consolation. People wait for someone to show them tenderness and to help them, but instead of this, they meet coldness and indifference around them. But above this, from some, even Christians, they see disdain and disgust.”
“Make your heart a monastery. There sound the semandron, there call your vigil, cense and whisper ceaseless prayers. God is next to you…”

Troparion of St. Luke of Simferopol – Tone 1

O herald of the way of salvation, confessor and archpastor of the Crimean flock, faithful keeper of the traditions of the fathers, unshakeable pillar and teacher of Orthodoxy, pray unceasingly to Christ our Saviour to grant salvation and strong faith to Orthodox Christians, O holy hierarch Luke, physician wise in God.

Psalm 90

1 [Praise of a Song, by David.] He that dwells in the help of the Highest, shall sojourn under the shelter of the God of heaven. 2 He shall say to the Lord, Thou art my helper and my refuge: my God; I will hope in him. 3 For he shall deliver thee from the snare of the hunters, from [every] troublesome matter. 4 He shall overshadow thee with his shoulders, and thou shalt trust under his wings: his truth shall cover thee with a shield. 5 Thou shalt not be afraid of terror by night; nor of the arrow flying by day; 6 [nor] of the [evil] thing that walks in darkness; [nor] of calamity, and the evil spirit at noon-day. 7 A thousand shall fall at thy side, and ten thousand at thy right hand; but it shall not come nigh thee. 8 Only with thine eyes shalt thou observe and see the reward of sinners. 9 For thou, O Lord, art my hope: thou, my soul, hast made the Most High thy refuge. 10 No evils shall come upon thee, and no scourge shall draw night to the dwelling. 11 For he shall give his angels charge concerning thee, to keep thee in all thy ways. 12 They shall bear thee up on their hands, lest at any time thou dash thy foot against a stone. 13 Thou shalt tread on the asp and basilisk: and thou shalt trample on the lion and dragon. 14 For he has hoped in me, and I will deliver him: I will protect him, because he has known my name. 15 He shall call upon me, and I will hearken to him: I am with him in affliction; and I will deliver him, and glorify him. 16 I will satisfy him with length of days, and shew him my salvation.


Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός είπε: Υπάρχει η θεραπεία και είναι η θεία Κοινωνία, και να πίνετε θυμάρι, είναι το βότανο που σκοτώνει τους ιούς, σε αυτή τη δύσκολη εποχή να πηγαίνετε στο ναό του Θεού. Θα περάσει!

εικονες κελίου του Αγίου Σεραφείμ Σαρωφ- Σωτήρος, της Παναγίας και Ιωάννη του Βαπτιστή_три келейные иконы Преподобного Серафима — Спасителя, Богома0_1172080112 (1)π. Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ

Να πιστεύετε ακράδαντα στην πρόνοια του Θεού για σας, παρά τις όποιες θλίψεις και τους κόπους.

«Υπάρχει πρόνοια, υπάρχει πρόνοια, μη φοβάσαι- να χαίρεσαι. Να έχεις την πρόνοια του Θεού ως μία ομπρέλα και να είσαι από κάτω. Ξέρεις τώρα μιλάμε με το τηλέφωνο- έτσι να μιλάς με τον Θεό, σαν να σηκώνεις το τηλέφωνο και να του λες ότι θέλεις απ’ευθείας. Να έχεις πάντα ανοικτή γραμμή, μη σπάσεις ποτέ το καλώδιο αυτό.

***

Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης

Παναγια Γλυκοφιλουσα_Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_defd95ff1b7581Όταν πιστέψουμε πραγματικά, μιλάμε στον Χριστό όπως σε φίλο, όπως στον πατέρα. Και τότε Αυτός θα συνομιλήσει μαζί μας. Ο Χριστός θα μας μιλήσει σε κάθε μας ζήτημα, είτε μέσω κάποιου άλλου είτε εσωτερικά θα μιλήσει και θα τον καταλάβουμε. Ο Θεός δεν έχει άκρες.
Ο Θεός με ένα χάδι διορθώνει τα πάντα.

Nα κάνεις προσευχή κάθε μέρα και να λες, πέραν των άλλων: «Φύλαξε με, Θεέ μου, από την κακία των ανθρώπων».
Ο Θεός είναι δίπλα μας, θα του μιλήσεις σαν φίλο σου: «Έλα, βοήθησε με».
Όταν προσεύχεσαι, να ξέρεις ότι είσαι μπροστά στον Χριστό και την Παναγία. Να είσαι ταπεινός και να λες: «Έλα, Παναγία μου, να με βοηθήσεις να διορθωθώ».
Η Παναγία θα σε βοηθήσει, γιατί είναι εδώ και σε ακούει.

Όταν ζητάτε τη βοήθεια ενός Αγίου και λέτε «Άγιε μου, βοήθα με», ο Άγιος την ίδια στιγμή πού το ζητάτε είναι δίπλα σας.
Δεν σας αφήνει να το καταλάβετε, γιατί θα ερχόσασταν σε έπαρση και μπορεί να του ζητάγατε και χαζά πράγματα. Σας προσφέρει τη βοήθεια όχι άμεσα, αλλά απαλά, σιγά, όπως ο Θεός πλησιάζει τον άνθρωπο, ώστε να μην ανέβει ο εγωισμός σας.
Θα δείτε, μέρα με τη μέρα, ότι αυτό πού ζητήσατε λύνεται και έρχεται, αν είναι για το όφελος της ψυχής σας…

Nα δεις ένα αυτί πού κατεβάζει ο Θεός από τον Ουρανό και ακούει την προσευχή σου, όταν δεν νοιάζεσαι για υλικά, αλλά παρακαλάς για σωτηρία ψυχών!…

Ο πιστός είναι σαν τη φωτιά και ο άπιστοι σαν τον πάγο. Η φωτιά, που είναι η αγάπη, τον λιώνει τον πάγο, ενώ ο πάγος δεν μπορεί να λιώσει ή να κάψει τη φωτιά. Αυτή τη φλόγα που έχουμε πρέπει να τη μεγαλώσουμε και όχι να τη σβήσουμε. Πώς; Με την προσευχή. Και θα βλέπουμε όλους τους ανθρώπους σαν να είναι εικόνες Θεού.

Έχεις συνεχή θλίψη κι αυτό, παιδί μου, δεν είναι καλό. Πρόσεξέ το. Ο Θεός θέλει να είμαστε γεμάτοι από χαρά, δεν τη θέλει τη θλίψη. Να προσεύχεσαι, όσο μπορείς. Έστω κι αυτό το λίγο, το ακούει ο Θεός. Δεν αξίζει για τίποτα στον κόσμο να θλίβεσαι. Το ξέρεις αυτό; Να χαίρεσαι, μανούλα μου. και να μη στενοχωριέσαι, να μη ζαλίζεσαι για πράγματα που δεν είναι στη δικαιοδοσία σου.

Μη φοβάσαι τίποτα! Ξέρεις τι δυνάμεις έρχονται από ψηλά; Δεν τις βλέπεις εσύ. Μη φοβάστε τίποτα!

Νικηφόρος ο Λεπρός_Nikephoros the Leper of Chios_Никифор Хиоски_756 Να ξέρετε ότι αοράτως πολλοί άγιοι κατεβαίνουν και μας βοηθούν. Δεν επιτρέπει ο Θεός να τους δούμε, αλλά καθημερινώς έχουμε πολλούς Αγίους κοντά μας.

Αυτά που θα δουν τα μάτια μας και θ’ ακούσουν τ’ αυτιά μας από εδώ και πέρα, δεν θα τα έχουμε ποτέ ξαναδεί ούτε ξανακούσει. Μέσα στην επόμενη εικοσαετία (σ.σ.: αυτά ειπώθηκαν το 1997), θα γίνουν φοβερά πράγματα.

..Θα υπάρχει φτώχεια, λιμός, θα κλείσουν και τα σύνορα. Εσύ θα ζεις, εγώ δεν θα ζω (σ.σ.: Ο γέροντας κοιμήθηκε το 2006). Θα ζεις και θα το θυμάσαι. Τότε θα μείνουν δύο εκατομμύρια Έλληνες πιστοί στον Κύριο. Από αυτούς θα βγουν μάρτυρες. Ο σωστός Χριστιανός πρέπει να έχει πίστη, αγάπη, ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία.

Στους έσχατους χρόνους οι χριστιανοί θα πορεύονται, όπως θα διατάσσει τότε ο Κύριος. Όμως εκεί θα είναι ο Κύριος και δεν θ’ αφήσει τον άνθρωπο. Θα μας βοηθά σε ό,τι θέλουμε. Δεν θα μας αφήσει, να είστε βέβαιοι και πιστοί. Γιατί αυτό θέλει να έχουμε εκείνες τις μέρες ΠΙΣΤΗ!

Ξέρεις τι είναι το Άγιο Πνεύμα; Είναι εδώ πού μιλάμε, είναι έξω απ’ το μυαλό σου, είναι μέσα στο μυαλό σου, είναι γύρω απ’ το στόμα σου, είναι παντού. Είδες πόσο κοντά είναι ο Θεός σ’ εμάς; Είναι Ζωή, είναι παντού. Οι Πατέρες λένε: «Ό Θεός είναι τόσο κοντά μας, όση ώρα θέλει ο αέρας να βγει από το στόμα μας».

Ο Γέροντας Αμβρόσιος Λάζαρης, το έτος 1990 είχε πει ότι σύντομα ο Θεός επειδή θέλει να στηρίξει τους ανθρώπους, θα αποκαλύπτει τους Αγίους Του οφθαλμοφανώς. Επειδή οι πειρασμοί θα είναι μεγάλοι και τα βάσανα δυσβάσταχτα, θα παραχωρήσει ο Κύριος να εμφανίζονται Άγιοι και μάλιστα μεγάλοι, όπως ο Άγιος Δημήτριος ή ο Άγιος Γεώργιος.
Θα ακούν οι άνθρωποι ότι τη μία εβδομάδα παρουσιάστηκε ο τάδε Άγιος στην Κρήτη, την άλλη ο τάδε στη Μακεδονία, άλλος εδώ, άλλος εκεί.
Από το βιβλίο: Ιερά Μονή Δαδίου ”Παναγία η Γαυριώτισσα” – Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης – Ο Πνευματικός της Μονής Δαδίου.
Νικηφόρος ο Λεπρός_Nikephoros the Leper of Chios_Никифор Хиоски_Ευμένιος Σαριδάκη_Eumenius Saridakis_Св Евмени Саридакис445

Η θεραπεία είναι η θεία Κοινωνία, και να πίνετε θυμάρι, είναι το βότανο που σκοτώνει τους ιούς, είπε ο άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός

Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός εμφανίστηκε σε έναν πιστό στην Βουλγαρία πριν λίγες μέρες και τον διαβεβαίωσε ότι θα σώσει τη Βουλγαρία από τον κοροναϊό. Επί τρεις συνεχείς νύχτες, έβλεπε τον θαυματουργό άγιο. Μόλις έμαθε για την εμφάνιση του στην Ελλάδα και για το θάρρος που έδωσε και είπε να προσεύχονται σε αυτόν, απευθύνθηκε στον Άγγελο Μπόντσεφ που έγραψε ένα βιβλίο για τον Άγιο Νικηφόρο τον Λεπρό στα βουλγαρικά. Κι άρχισε να προσεύχεται με πίστη θερμή, όλη την νύχτα έμεινε προσευχομενος κλαίγοντας για τους τόσους θανάτους από την πανδημία. Μόλις έπεσε να κοιμηθεί κατά τις 4 π.μ. βλέπει τον άγιο Νικηφόρο.

Ο άγιος ήταν με το μαύρο ράσο του, και κρατούσε ένα χρυσό Σταυρό στο δεξί του χέρι. Του λέγει: “Πες σε όλους τους Χριστιανούς να προσεύχονται σε μένα, συνέχεια. Να διαβάζουν την παράκληση. Υπάρχει μια θεραπεία και αυτή είναι η θεία Κοινωνία. Υπάρχει επίσης ένα βότανο για να πίνετε, είναι το θυμάρι, σκοτώνει τους ιούς. Και σε κάθε περίπτωση, να πηγαίνετε στο ναό του Θεού σε αυτή τη δύσκολη εποχή, επειδή εκεί δεν υπάρχει καμία μόλυνση και κανείς δεν μπορεί να μολυνθεί».

Την τρίτη διαδοχική νύχτα, ο Άγιος Νικηφόρος είπε στη γυναίκα ότι η Βουλγαρία θα προστατευθεί. Τον ρώτησε όλη η Βουλγαρία; και της είπε: Ναι. Εκείνη τη στιγμή είδε τον χάρτη της χώρας και ο άγιος βρισκόταν πάνω από αυτήν, πάνω από τη Νότια Βουλγαρία και πιο συγκεκριμένα κάπου πάνω από το Πλόβντιβ. Και είπε: “Χτυπάτε τις καμπάνες, Χτυπάτε τις καμπάνες, χτυπήστε τις καμπάνες!” Ρώτησα, “Υπάρχουν καμπάνες στη Επισκοπή του Πλόβντιβ;” “Ναί!” Είπε πολύ σύντομα και καταφατικά. Τότε ανέβαινε στον ουρανό και με το χρυσό Σταυρό στο χέρι του ευλογούσε από ψηλά. Ένα φως έπεφτε και φωτίζε ολόκληρη τη χώρα. Το τελευταίο πράγμα που είπε ήταν: “Θα περάσει!”

Από την Βουλγαρία, https://www.facebook.com/angel.bonchev.journalist/
https://3rm.info/main/79440-svidetelstvo-o-starice.html
https://dobrotoliubie.com/2020/03/22/%d1%87%d1%83%d0%b4%d0%be-%d1%81%d0%b2-%d0%bd%d0%b8%d0%ba%d0%b8%d1%84%d0%be%d1%80-%d0%bf%d1%80%d0%be%d0%ba%d0%b0%d0%b6%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%8f-%d1%81%d0%b5-%d1%8f%d0%b2%d0%b8-%d1%83-%d0%bd%d0%b0%d1%81/?fbclid=IwAR1DKOq3Q58EFUygJ7WdNS9z4Ppi8kbAImxUagkq8s0-n-DAo6Gg56BDICg

Saint Nikephoros the Leper appears in Bulgaria and gives the cure for Coronavirus: There is a cure and this is the Holy Communion. There’s also a herb to drink, it’s thyme, it kills viruses.
https://iconandlight.wordpress.com/2020/04/01/saint-nikephoros-the-leper-appears-in-bulgaria-and-gives-the-cure-for-coronavirus-there-is-a-cure-and-this-is-the-holy-communion-theres-also-a-herb-to-drink-its-thyme-it-kills-vi/

π. Ανανίας Κουστένης : Εμφανίστηκε ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός
https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2020/03/blog-post_58.html

Απολυτίκιον Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού
Ήχος α΄.

Νικηφόρου Οσίου, του λεπρού τα παλαίσματα, και την εν ασκήσει ανδρείαν, κατεπλάγησαν Άγγελοι ως άλλος γαρ Ιώβ τα αλγεινά, υπέμεινε δοξάζων τον Θεόν, νυν δε δόξη εστεφάνωται παρ᾽ Αυτού, θαυμάτων διακρίσεσιν. Χαίροις των Μοναστών χειραγωγέ, χαίροις φωτός ο πρόβολος• χαίροις ο ευωδίας χαρμονήν, προχέων εκ λειψάνων σου.

Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Τον γνωστόν τοις Αγγέλοις Χριστού και άγνωστον τοις χοϊκοίς, Νικηφόρον, θεοειδή μοναχόν,  κατ’ εχθρού του παλαμναίου νίκας φέροντα, ανευφημήσωμεν τυφλόν και παράλυτον λεπρόν, ως Άγγελον σαρκοφόρον, βοώντες· Πάτερ, δυσώπει Χριστώ σωθήναι τους τιμώντάς σε.

Ήχος α΄. Πανεύφημοι Μάρτυρες.

Ως έαρ χειμώνος εν καιρώ, Νικηφόρου σήμερον, λεπρού η μνήμη ανέτειλε· κρυμόν σκεδάζουσα, των παθών και θάλψιν, ταίς ψυχαίς παρέχουσα, και θείαν αληθώς αγαλλίασιν, της γης το πρόσωπον, υπερκάλλως ωραίζουσα, λαμπηδόσι πολιτείας κρείττονος.

Της λέπρας αθλήσας τω πυρί, Νικηφόρε πάντιμε, υπέρ χρυσίου διέλαμψας· Χριστού το άρρητον, υπεμφαίνων κάλλος, και Αυτού γενόμενος, λαμπάς επάνω όρους εκχέουσα, το φως το άδυτον, και τη θεία ιλαρότητι, δαδουχούσα των πιστών το πλήρωμα.

Έτερα. Ήχος πλ. δ΄. Ω του παραδόξου θαύματος.

Χαίροις Νικηφόρε πάνσεπτε! Υπομονής ο κανών, καρτερίας υπόδειγμα, τελείας ασκήσεως, χαρακτήρ θεοτύπωτος· της εγκρατείας φίλος εράσμιος· ακτημοσύνης μέγας διδάσκαλος· ύψος εις άρρητον, εν σαρκί αιρόμενος, του ουρανού, είδες τα θαυμάσια, ως Παύλος πρότερον.

Ήχος πλ. α΄. Χαίροις ασκητικών.

Χαίροις ο υπηρέτης Χριστού, Σιών της θείας μαργαρίτης πολύτιμος, ο τύπος της εγκρατείας, αδιαλείπτου ευχής, θησαυρός ο μέγας, και διδάσκαλος· χαρίτων ο πλήρης, της διοράσεως έσοπτρον, ακτημοσύνης, της τελείας υπόδειγμα, ταπεινώσεως, της βαθείας ανάβασις· λόγοις παρηγορίας σου, ο στέργων τους κάμνοντας, του Παρακλήτου ο νέμων, την ευωδίαν την άρρητον, σεπτέ Νικηφόρε, των λεπρών η ευκοσμία, και σέλας άδυτον.

Λέπραν της σης σαρκός ως Ιώβ, γενναιοφρόνως Νικηφόρε εβάστασας, καρδία καθαρωτάτη, ευχαριστών τω Θεώ, και οδεύων τρίβον, την σωτήριον· Αγγέλων το σχήμα, ο νουνεχώς ενδυσάμενος, καθυπακούσας, του Ανθίμου διδάγμασι, και ασκήσεως, θείος στύλος γενόμενος· πύκτης ο εμπειρότατος, της άνω αθλήσεως, της καρτερίας ο άκμων, υπομονής το εκσφράγισμα, αστήρ ο εκφαίνων, τοις εν σκότει καθημένοις, Θεού λαμπρότητα.Παναγία_Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_0008 5

Άξιόν εστιν ως αληθώς και τα παρόντα μεγαλυνάρια

Χαίροις, Νικηφόρε, ο των λεπρών συν Ανθίμω θείω ο διάκονος αληθώς, χαίροις, Ευμενίω ο δείξας τω οσίω σην κεκρυμμένην χάριν 7άμα και δύναμιν.

Λέπραν υπομείνας σωματικήν, ελυτρώθης πάτερ, τη ψυχή σου και γοερώς, εν ταίς προσευχαίς σου, θρηνήσας αμαρτίας, εν μετανοία εύρες, χαράν ουράνιον.

Νικηφόρε Όσιε ασκητά, μη επιλανθάνου, παραλύτων πνευματικώς, αλλ’ από της κλίνης, αθλίας οκνηρίας, και φαύλης αμαρτίας, τούτους ανάστησον.

Ίνα αιωνίου σε χαρμονής, μέτοχον ποιήση ο Δεσπότης εν ουρανοίς, μάστιγας και θλίψεις, εν βίω σοι της λέπρας· εδίδου Νικηφόρε, πατήρ ως εύσπλαγχνος.

Στάθμην σε εγκώκαμεν ακριβή, ταπεινοφροσύνης εγκρατείας υπογραμμόν, στύλον αγρυπνίας, υπακοής εργάτην· ευχής τε Νικηφόρε, μέγαν διδάσκαλον.

Ισχύσας πρωτίστως ως ο Ιώβ, εν τη καρτερία Νικηφόρε των αλγεινών, όθεν συν εκείνω, αγάλλει αιωνίως· αφράστω θεοπτία, μεγαλυνόμενος.

Δεύρο φιλοχρίστων θεία πληθύς, του Χριστού τον φίλον Νικηφόρον νυν τον λεπρόν· ύμνοις εγκωμίων κοσμήσωμεν αξίως, ως θείας καρτερίας, πύκτην πανάριστον.

Ώριμος ως βότρυς εν τοις ληνοίς, πανωδύνου λέπρας Νικηφόρε αποθλιβείς, έδωκας τον οίνον των αρετών τον θείον· ευφραίνοντα καρδίας, των ευφημούντων σε.

Ράβδον της δυνάμεως του Θεού, έχων Νικηφόρε βακτηρίαν ως κραταιάν, έδραμες ευτόνως την στενωπόν του βίου· εις θείων σκηνωμάτων πλάτος απάγουσαν.

Άκμων ως υπάρχων υπομονής, άκαμπτος εδείχθης Νικηφόρε εν τοις δεινοίς, και εν τω χαλκείω δοκιμασθείς των πόνων, χρυσίου απαστράπτεις, πάνυ λαμπρότερον.

Σήμερον δυνάμεις Αγγελικαί, χαίρουσιν ορώσαι Νικηφόρου θείαν ψυχήν, θρόνω του Δεσπότου συν τούτοις παρεστώσαν· και δόξη ελλαμφθείσαν, της καθαρότητος.

Πάσαι των Αγγέλων αι στρατιαί, Πρόδρομε Κυρίου, Αποστόλων η δωδεκάς, οι Άγιοι Πάντες, μετά της Θεοτόκου, ποιήσατε πρεσβείαν, εις το σωθήναι ημάς.


Saint Nikephoros the Leper appears in Bulgaria and gives the cure for Coronavirus: There is a cure and this is the Holy Communion. There’s also a herb to drink, it’s thyme, it kills viruses.

Saint Nikephoros the Leper
Commemorated on January 4

St. Nikephoros, a 20th-century saint who suffered from leprosy for many decades, has emerged as a major saint to turn to during this time of crisis after word spread that he had appeared to an man in Greece earlier this month, telling him not to fear the virus, because he would protect and heal all those who have faith and turn to him in prayer.

Fr. Ananias Koustenis speaks about this appearance in a recently-published video.
https://www.youtube.com/watch?v=2dp8o47G_d8

***

Saint Nikephoros the Leper appears in Bulgaria and gives the cure for Coronavirus

Νικηφόρος ο Λεπρός-saint-nicephorus-the-leper“…… I learned from the internet that the journalist Angel Bonchev was preparing a book about the unknown for us Saint Nikephoros the Leper, at a critical moment when the world was covered by the coronavirus pandemic and thousands died, killed by this new plague.

I called him on the phone and he briefly told me about his suffering life and the heavy cross that had been given to him. I was very anxious and disturbed in the weeks before by all that was heard on the media, but at that moment I felt comforted, especially when I learned that St. Nikephoros had appeared to a man in Greece to inspire courage and a willingness to help people against this evil.

Since up to this point I did not have much information about his life, akathist, prayers, I was comforted by the little I already knew and told myself that the saint would help, I had faith that he would be with us, I felt close to him. I cried all night, praying to him, thinking about what was happening in the world and the cases of infected people that were growing every day in Bulgaria.

Saint Nikephoros the Leper: The first night

At 4 o’clock that night I fell asleep. In my dream, he visited me – Saint Nikephoros the Leper. I recognized him immediately. I saw him in his black dew, standing up, holding a golden cross in his right hand. He addressed me with the words: “Warn all Christians to pray to me, but repeatedly. Let them also read the services. There is a cure and this is the Holy Communion. There’s also a herb to drink, it’s thyme, it kills viruses. And in any case, be sure to visit the house of God at this difficult time, because there is no contagion there and no one can be infected. ” It was the first night.

Second night

The next night, he came again and said this time that many Christians, and not only, had prayed to him because he had also spread through social networks about his appearance in Greece. He also told me to tell to my son to pray to him, but not only once, as he had once said to him, – that is not enough. “Many times,” the saint repeated. The next day I asked my child, “How many times have you prayed to St. Nikephoros?” And he replied that only once in the morning. I explained to him that it was not enough.

The third night

The third night I saw him again. But this time, the most important thing I understood was that Bulgaria would be protected from the virus. I turned to him with the question: “Will all of Bulgaria be preserved?” He said to me, “Yes!” At that moment I saw our country as a map, and he stood over it, over Southern Bulgaria, and more precisely somewhere over Plovdiv. And he said, “Ring the bells, ring the bells, ring the bells!” I asked, “Are there bells in the Diocese of Plovdiv?” “Yes!” He said very briefly and affirmatively. Then he ascended to heaven, and with his golden cross in his hand he blessed from above. From the very cross a light came down and illuminated the whole country. The last thing he said was, “It will pass!”

After all this, a tremendous change occurred in me – the reassurance and strength that Saint Nikephoros the Leper Miracle Worker breathed into me, in the face of the panic that has engulfed everyone in the world and in our country … ”

Based on a testimony from, https://3rm.info/main/79440-svidetelstvo-o-starice.html
https://dobrotoliubie.com/2020/03/22/%d1%87%d1%83%d0%b4%d0%be-%d1%81%d0%b2-%d0%bd%d0%b8%d0%ba%d0%b8%d1%84%d0%be%d1%80-%d0%bf%d1%80%d0%be%d0%ba%d0%b0%d0%b6%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%8f-%d1%81%d0%b5-%d1%8f%d0%b2%d0%b8-%d1%83-%d0%bd%d0%b0%d1%81/?fbclid=IwAR1DKOq3Q58EFUygJ7WdNS9z4Ppi8kbAImxUagkq8s0-n-DAo6Gg56BDICg
https://asceticexperience.com

Saint Nikephoros the Leper said: “My children, do you pray? And how do you pray? …with the prayer of Jesus you should pray, with the “LORD JESUS CHRIST, HAVE MERCY ON ME”. Thus you should pray. This way is good.”

Some testimonies of those who met him:

“While he was prostrate with wounds and pains, he did not complain, but he showed great patience.”

“He had the charisma of consoling those who were sad. His eyes were permanently irritated, and he had limited sight. He also had stiffness in his hands and paralysis in his lower limbs. Nonetheless, he endured all of this in the sweetest, meek, smiling, delightful way, and he was also pleasant and lovable.”

“His face, which was eaten away by the marks of his illness, and his wounds, shone. It was a joy for those who saw this destitute and seemingly feeble man saying, May His holy name be glorified.”

The life of Saint Nikephoros was a brilliant example and model for everyone.Νικηφόρος ο Λεπρός_Nikephoros the Leper of Chios_Никифор Хиоски_Ευμένιος Σαριδάκη_Eumenius Saridakis_Св Евмени Саридакис445Apolytikion in the First Tone

Nikephoros the Venerable, through his struggles with leprosy, and his manliness in asceticism, astonished the Angels, for suffering as another Job, he endured, glorifying God, and now he is crowned with glory by Him, with wonders of discernment. Hail, O guide of monastics, hail, O covering of light, hail to you, from whose Relics pour forth joyous fragrance.

Kontakion in the Plagal of the Fourth Tone

As the bravest athlete of steadfastness, and the greatest diamond of patience, who was tried by the turmoil of affliction, and thus were glorified by God, let us honor Nikephoros the Leper, and crying out to him: hail, O namesake of victory.

Megalynarion

Come, O divine, Christ-loving multitude, let us adorn the friend of Christ, Nikephoros the Leper, with hymns of praise, as the perfect struggler of divine steadfastness.

Doxastikon of the Stichera in the Plagal of the Second Tone

The lover of piety, the fighter of the good fight, the cornerstone of patience, come let us honor the venerable Nikephoros together. For he passed through the fire and water of the scourge of leprosy, and passed on to joyous abundance. And in the furnace of trials you were shone to be bronze, shining more than gold, bestowing upon all souls the saving joy.

Oikos

You were shown steadfast in asceticism, O Nikephoros, and endured the pain of leprosy. And therefore in every manner you offered thanksgiving to Him, bringing forth praises from a clean heart, O God-bearer. Therefore we, inspired by your piety, in fervor cry out to you these words:

Hail, O strength of continence,
Hail, O Atlas of endurance.
Hail, you who endured the pain of the flesh with manliness,
Hail, you who came to know the beauty of the spirit in wisdom.
Hail, the type of the righteous, and diagram of monastics,
Hail, the guide of the faithful in divine virtues.
Hail, the pillar of light enlightening creation,
Hail, the lamp of the Church that gladdens souls.
Hail, the boast and beloved son of Crete,
Hail, the glory of Chios, and disciple of Anthimos.
Hail, you who through leprosy were purified more than gold,
Hail, you who kept faith towards Christ, your Bridegroom.
Hail, O namesake of victory.


Η Οσία Μαρία η Αιγυπτία, πρότυπο μετανοίας, Κύριε! Συ κατελάμπρυνες ένα σκεύος ακάθαρτο, Συ το υπερχείλισες με την Χάρη Σου. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Μαρία Αιγυπτία_Saint Mary of Egypt Icon _святая Мария Египтяныня__33315831_p18kgq513t1riv1unl14tb1rh41a1gaΟσία Μαρία η Αιγυπτία

Εορτάζει στις 1 Απριλίου και την Ε’ Κυριακή των Νηστειών.

Ο Αββάς Ζωσιμάς κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στην έρημο πέραν του Ιορδάνου, συνάντησε την οσία Μαρία την Αιγυπτία όπου του διηγήθηκε την ζωή της. Παρέμεινε σαράντα οκτώ χρόνια στην έρημο ολομόναχη, υπομένοντας αγόγγυστα πολλές δοκιμασίες, με ακρότατη άσκηση, «πυκτεύουσα», παλεύοντας με τα άλογα πάθη της και τους εμπαθείς λογισμούς σαν με άγρια θηρία.

Ο αββάς Ζωσιμάς είπε προς αυτή: «Μητέρα Οσία, έτσι πέρασες τόσα πολλά χρόνια χωρίς να σε ταράξει κανένας πειρασμός;» … Εκείνη, δε του απάντησε: «Πίστευε, Αββά Ζωσιμά, ότι πέρασα 17 χρόνια σ” αυτή την έρημο παλεύοντας εναντίον των παραλόγων επιθυμιών μου…. Αμέσως όμως, με δάκρυα στα μάτια …παρευρισκόμουνα νοερά μπροστά στην εικόνα της Παναγίας της Θεοτόκου, της αναδόχου μου και την παρακαλούσα με δάκρυα να διώξει τους λογισμούς, που βασάνιζαν την άθλια μου ψυχή. Όταν δε δάκρυζα πολλήν ώρα και κτυπούσα το στήθος μου, έβλεπα από παντού να λάμπει γύρω μου φως και από τότες, μετά την τρικυμία, βασίλευε ειρήνη μέσα μου». «Δεν σηκωνόμουνα από τη γη, έστω κι” αν περνούσε το εικοσιτετράωρο, μέχρις ότου το φως εκείνο, το γλυκό, έλαμπε γύρω μου και έδιωχνε τους λογισμούς που μ” ενοχλούσαν. Τα μάτια λοιπόν, της ψυχής μου είχα συνεχώς στραμμένα προς την εγγυήτριά μου, από την οποία ζητούσα να με βοηθήσει στο πέλαγος αυτό της ερήμου που βρισκόμουνα. Πραγματικά είχα αυτή τη βοήθεια και έτσι πέρασα το διάστημα αυτό των δεκαεπτά χρόνων παλεύοντας εναντίων εκατομμυρίων κινδύνων. Από τότε δε μέχρι τώρα η Βοηθός μου παραστέκεται σ” όλα και με κάθε τρόπο με καθοδηγεί».Μαρία Αιγυπτία_Saint Mary of Egypt Icon _святая Мария Египтяныня__333

Ύμνος
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
στην οσία Μαρία την Αιγυπτία

Η Μαρία, πρότυπο μετανοίας και αυτομεμψίας, έκρυβε τον εαυτό της από το πρόσωπο των ανθρώπων:
Οίμοι, εμέ την αμαρτωλή, τη σκοτισμένη από τα πάθη!
Θεριά είναι τα πάθη, κατασπαράξουν την καρδιά μας• έρποντας σαν φίδια φωλιάζουν μέσα μας.
Οίμοι, εμέ την αμαρτωλή,
την καταποθείσα από τα πάθη!
Εκουσίως έπαθες, Χριστέ μου,
για να σώσεις τους αμαρτωλούς. Μη βδελύξεις εμέ την ακάθαρτη!

Εισάκουσε την κραυγή της Μαρίας, Κύριε,
της πιο αχρείας αμαρτωλής!

Ο Κύριος έδειξε την ευσπλαχνία Του, θεράπευσε τη Μαρία•
τη σκοτισμένη ψυχή της Εκείνος σαν χιόνι τη λεύκανε. Ευχαριστώ Σε Πανάγαθε, παμπόθητε Κύριε!
Συ κατελάμπρυνες ένα σκεύος ακάθαρτο,
με χρυσάφι το κατακόσμησες•
Συ το υπερχείλισες με την Χάρη Σου.
Ιδού το έλεος το αληθινό!
Σοι δόξα πρέπει, Κύριε!

Η Μαρία διέλαμψε διά του Πνεύματος περισωσμένη δύναμιν, ως άγγελος Θεού, χάρις στη Δύναμή Σου, Χριστέ, χάρις στο Έλεός Σου, Πάναγνε!
Τί είναι αυτή η ευωδία που απλώνεται στη φοβερή έρημο,
σαν πυρίπνου θυμίαμα σε μυροδοχείο;
Η Μαρία ευωδιάζει,
η αγιότητα της μυροβλύζει!
(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Πρόλογος της Αχρίδος» – Απρίλιος, εκδ. Ἀθως)

***

Περί μετανοίας, από το Γεροντικό

Μαρία Αιγυπτία_Saint Mary of Egypt Icon _святая Мария Египтяныня_ 3cNMarAiguptΕίπε ο αββάς Ποιμήν ότι ο μακάριος αββάς Αντώνιος έλεγε:
«Η μεγάλη δύναμη του ανθρώπου είναι το να αναλαμβάνει την ευθύνη των σφαλμάτων του ενώπιον του Κυρίου και να αναμένει πειρασμό μέχρι τελευταίας του αναπνοής».

Κάποιος άλλος ρώτησε πάλι τον αββά Ποιμένα:
– Αν ένας άνθρωπος αμαρτήσει και μετανοήσει, τον συγχωρεί ο Θεός; Και ο γέροντας του αποκρίθηκε:
– Ο Θεός έδωσε εντολή στους ανθρώπους αυτό να κάνουν. Δεν θα το κάνει λοιπόν, πολύ περισσότερο ο Ίδιος; Γιατί πρόσταξε τον Πέτρο να συγχωρεί «έως έβδομηκοντάκις επτά» (Ματθ. 18:22) όσους αμάρτησαν και μετανόησαν.

Ένας αδελφός, που βασανιζόταν από τη λύπη, ρώτησε κάποιον γέροντα:
– Τι να κάνω, που έρχονται οι λογισμοί και μου λένε πως άδικα άφησα τον κόσμο, και πως δεν πρόκειται να σωθώ; Και ο γέροντας απάντησε:
– Κι αν ακόμα δεν μπορέσουμε να μπούμε στη γη της επαγγελίας, είναι προτιμότερο να πέσουν τα κορμιά μας στην έρημο, παρά να γυρίσουμε πίσω στην Αίγυπτο (πρβλ. Άριθ. 14: 29-33).

Άλλος αδελφός ρώτησε έναν γέροντα:
– Πάτερ, τι εννοεί ο προφήτης λέγοντας, «ούκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού;» (Ψαλμ. 3:3).
– Εννοεί τους λογισμούς της απελπισίας, είπε ο γέροντας, πού υποβάλλουν οι δαίμονες σ ́ όποιον αμάρτησε. Του λένε, δηλαδή, ότι ο Θεός δεν πρόκειται πια να τον σώσει, και έτσι προσπαθούν να τον γκρεμίσουν στα βάραθρα της απογνώσεως. Τέτοιους λογισμούς όμως πρέπει να τους διώχνει ο άνθρωπος με τα λόγια: «Κύριος καταφυγή μου, ότι αυτός εκσπάσει έκ παγίδος τους πόδας μου» (πρβλ. Έξοδ. 17:15. Ψαλμ. 24:15).

Σ ́ έναν αδελφό, πού έπεσε σε αμαρτία, φανερώθηκε ο σατανάς και του λέει:
– Δεν είσαι χριστιανός!
Μα ο αδερφός του αποκρίθηκε:
– Ό,τι και να ́ μαι, τώρα σ’ αφήνω και φεύγω!
– Σου το λέω, θα πας στην κόλαση! Επέμεινε ο σατανάς.
Δεν είσαι συ ο κριτής μου ούτε ο Θεός μου! του λέει ο αδελφός.
Έτσι, καθώς δεν κατόρθωνε τίποτα ο σατανάς, σηκώθηκε κι έφυγε. Ο αδελφός, πάλι, μετανόησε ειλικρινά ενώπιον του Θεού και έγινε αγωνιστής.

Απολυτίκιον της οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας
Ήχος πλ. δ’

Εν σοι Μήτερ ακριβώς διεσώθη το κατ’ εικόνα, λαβούσα γάρ τον Σταυρόν, ηκολούθησας τω Χριστώ, και πράττουσα εδίδασκες υπεροράν μεν σαρκός παρέρχεται γάρ, επιμελείσθαι δε ψυχής, πράγματος αθανάτου, διό και μετά Αγγέλων συναγάλλεται Οσία Μαρία το πνεύμά σου.