iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Να ζητάμε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών και ύστερα όλα τα άλλα «προστεθήσεται ημίν». Ο Θεός γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Σεραφείμ Σάρωφ_St. Seraphim of Sarov_ Преподобный Серафим Саровский_84_4773_12Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ

Χαρά μου, σε ικετεύω απόκτησε το Πνεύμα της Ειρήνης.

Αχ, αν ήξερες μόνο τι χαρά, τι γλυκύτητα αναμένει μια δίκαιη ψυχή στον ουρανό! Θα αποφάσιζες σε αυτή τη πρόσκαιρη ζωή να υποφέρεις οποιεσδήποτε λύπες, διωγμούς και συκοφαντίες με ευγνωμοσύνη. Εάν αυτό το ίδιο το κελλί μας ήταν γεμάτο σκουλήκια, και αν αυτά τα σκουλήκια επρόκειτο να τρώνε τη σάρκα μας ολόκληρη τη ζωή μας πάνω στη γη, θα πρέπει να το δεχτούμε αυτό με μεγάλη ευχαρίστηση, μόνο για να μην στερηθούμε, εκείνη την ουράνια χαρά που ο Θεός ετοίμασε γι ‘αυτούς που τον αγαπούν. Εκεί δεν υπάρχει ασθένεια, ούτε λύπη, ούτε κλαυθμός. Εκεί υπάρχει γλυκύτητα και ανέκφραστη αγαλλίαση. Εκεί οι δίκαιοι θα λάμψουν σαν τον ήλιο”.

***

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Μετά την μπόρα την δαιμονική θά ‘ρθει η λιακάδα η Θεϊκή.

Παΐσιος ο Αγιορείτης _ св. Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_άγιος Παίσιος Παναγία– Γέροντα, ο Μέγας Βασίλειος λέει: «Στην προσευχή σου, μετά την δοξολογία που θα κάνης, να ζητάς μόνον την Βασιλεία των Ουρανών» 74. Τί εννοεί;

– Εννοεί να ζητάμε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών και ύστερα όλα τα άλλα «προστεθήσεται ημίν» 75 , όπως είπε ο Χριστός· όχι να ζητάμε και αυτό και εκείνο και το άλλο, και να ξεχνάμε τον προορισμό μας.

– Η Αγία Γραφή, Γέροντα, λέει να προσευχώμαστε για το καθετί 76. Οι Πατέρες όμως απέφευγαν να προσεύχωνται για προσωπικά τους θέματα. Εγώ πώς να προσεύχωμαι;

– Να προσεύχεσαι για κάθε ανάγκη που έχει η ψυχή σου και να δίνης λιγώτερη σημασία στις ανάγκες του σώματος. Και στο «Πάτερ ημών», όταν λέμε: «τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον» 77, δεν ζητάμε μόνον την υλική τροφή, αλλά και ό,τι μας χρειάζεται, για να ζήσουμε πνευματικά, όπως θέλει ο Θεός.

Μια φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, αντί για λίγο κρασί που περίμενα σαν φάρμακο για το πρόβλημα που είχα στα έντερα, μου έφεραν από το μοναστήρι κατά λάθος ένα μπουκάλι ξίδι. Δεν είπα τίποτε, γιατί σκέφθηκα ότι έτσι ήθελε ο Θεός. Πέρασαν περίπου σαράντα ημέρες, και με το βρόχινο νερό που έπινα επιδεινώθηκε η κατάσταση. Μια μέρα υπέφερα πολύ. Καιγόμουν για νερό, αλλά φοβόμουν να πιώ, επειδή την προηγούμενη μέρα που ξεθάρρεψα λίγο, είχα όλη την νύχτα πρόβλημα. Κάποια στιγμή που μπήκα στον ναό, για να ανάψω τα καντήλια, είδα ένα μπουκάλι κρασί μπροστά στο τέμπλο, κάτω από την εικόνα της Παναγίας. Το μεν μπουκάλι ήταν δικό μου, το γνώρισα· αλλά από που γέμισε; Ούτε είχε έρθει κανείς εκείνες τις ημέρες, και εγώ πολλές φορές είχα μπή στον ναό και δεν υπήρχε τίποτε μπροστά στο τέμπλο. Ήταν στυφό κρασί, φάρμακο, όπως με ωφελεί. Την ίδια ημέρα μου έφεραν κι ένα μεγάλο μπουκάλι κρασί από το μοναστήρι.

– Γέροντα, αν ζητήσω κάτι από τον Θεό με όλη μου την καρδιά, θα μου το δώση;

– Αν σε συμφέρη, θα σού το δώση· αν δεν σε συμφέρη, πώς να σού το δώση; Είδες τί έπαθαν οι Εβραίοι που επέμεναν να τους δώση ο Θεός βασιλιά, ενώ τους προειδοποίησε ότι δεν ήταν ακόμη έτοιμοι γι’ αυτό 78; Έγινε βασιλιάς ο υπερήφανος Σαούλ, που τους έβαζε βαρείς φόρους και τους βασάνιζε 79.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι αυτό που ζητάμε από τον Θεό είναι καλό, ενώ δεν είναι. Ο Θεός όμως, ο Οποίος είναι φύσει αγαθός, γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν. Γι’ αυτό να λέμε: «Θεέ μου, ο λογισμός μου λέει ότι αυτό θα με βοηθήση. Αλλά Εσύ γνωρίζεις καλύτερα τί συμφέρει στην ψυχή μου. “Γενηθήτω το θέλημά σου” ». Οπότε, όταν με την καρδιά μας πούμε: «γενηθήτω το θέλημά σου» 80, θα γίνη το θέλημα του Θεού, που τελικά θα είναι για το συμφέρον της ψυχής μας.

75 Βλ. Ματθ. 6, 33.
76 Πρβλ. Ματθ. 21, 22.
77 Ματθ. 6, 11.
78 Βλ. Α΄ Βασ. 8, 4-22.
79 Βλ. Α΄ Βασ. 14, 24-31 και 22, 16-21.
80 Ματθ. 6, 10.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής», Μέρος Τέταρτο – «Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν», Κεφάλαιο 1 – Προσευχή για τον εαυτό μας, Να ζητούμε το έλεος του Θεού για τον εαυτό μας και για τους άλλους, σελ 59- 60.

***

Mε ρώτησε ένας λαϊκός στο καλύβι: “Καλά, τι κάνεις εσύ εδώ; Μέρα – νύχτα τι κάνεις;” Ήταν γύρο ανθισμένες οι σουσούρες, όλη η πλαγιά γεμάτη λουλούδια. Μοσχοβολούσε ο τόπος!
“Τι τραβάω, του λέω, όλη την ημέρα να ποτίσω και να περιποιηθώ όλα αυτά που βλέπεις!
Και στον ουρανό βλέπεις την νύχτα πόσα κανδήλια ανάβω! Δεν προλαβαίνω να τα ανάψω όλα!
”Με κοίταζε! “
-Την νύχτα, λέω, δεν βλέπεις κανδήλια επάνω; Εγώ τ’ ανάβω!!!
Προλαβαίνω; Δεν είναι απλό σε τόσα κανδήλια να βάζεις κανδηλήθρες, λάδι!!
” Τάχασε ο καημένος.!!!

Άλλη φορά κάποιος επισκέπτης αδιάφορος για τα πνευματικά ρώτησε το γέροντα Παΐσιο
– Πάτερ, τι κάνεις εδώ στο Άγιον Όρος; Κι ο πατήρ Παΐσιος του απάντησε…,
Προσέχω τα μυρμήγκια να μην τσακώνονται!

Κάποια στιγμή, του είπε ένας Λιβανέζος: «Γέροντα, να σε βγάλω ”μία” φωτογραφία;” Κι ο Γέροντας του λέει: «Πονηρούλη, ”μία” στα Αραβικά, σημαίνει 100”!

Στο Θεό άριστα είναι όλα: και το δέκα των πέντε ταλάντων και το τέσσερα των δύο και το δύο του ενός ταλάντου. Η θεία δικαιοσύνη έχει άλλους μαθηματικούς όρους, και το ένα και ένα άλλοτε κάνουν δύο άλλοτε δύο εκατομμύρια…

Γέροντα, σήμερα ο διάβολος οργώνει όλη τη γη και τα φέρνει όλα άνω κάτω, τι θα γίνει;
-Μην ανησυχείς, βρε λεβέντη. Ο Χριστός θα βρίσκει έτοιμο οργωμένο χωράφι και θα σπέρνει χωρίς κόπο.

***

Παναγια Ιεροσολυμιτισσα_Иерусалимская икона Богоматери нерукотворная гефсиманская_Virgin Mary Of Jerusalem (Ierosolymitissa)Greek ByzantPanagia_h_Ierosolumitissa_03Δεν πρέπει να ξεσηκώνουμε επαναστάσεις, αλλά να υπηρετούμε την αλήθεια και να μην ενδίδουμε στο φρόνημα τού κόσμου τούτου… Κανείς δεν μπορεί να φιμώσει το Πνεύμα μέσα στην Εκκλησία ώστε αυτό να μη φωτίζει τούς πιστούς. Θα πρέπει να υποφέρουμε πολύ. Αλλά η δοκιμασία θα είναι σύντομη και μετά δεν θα υπάρχει πια ούτε αθεΐα ούτε απιστία. Κι αυτό είναι μεγάλη παρηγοριά... Η προσευχή είναι το πιο δυνατό όπλο απ’ όλα. Μόνο η προσευχή μπορεί να αναγκάσει τον Θεό να επέμβει με το ζόρι σε μερικές καταστάσεις…  Κοίτα, αν ένας μοναχός προσεύχεται αποκλειστικά και μόνο για τη σωτηρία της ψυχής του, με την πεποίθηση ότι είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός και γι’ αυτό ανάξιος να προσευχηθεί για τούς άλλους, τότε ακόμα και ένα “Κύριε ελέησον” πού θα πει μέσα στην ταπείνωσή του για τον κόσμο, μπορεί να ισώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα»…  «Η Αποκάλυψη μιλάει ξεκάθαρα… Μιλάει για τον Αντίχριστο και για τη Βαβυλωνία, πού είναι η Ρώμη». «Δεν λέω ότι θα γίνει σε δύο ή τρία χρόνια ακριβώς, αλλά ότι θα γίνει σίγουρα πολύ σύντομα. Είμαστε στο χείλος, όπως στα χρόνια του Νώε… Και θα κρατήσει λίγο, δεν μπορώ να σου πω πιο πολλά». ( Οδοιπορία στο Άγιο Όρος, Λορέντζο Ντιλέττο, Εκδόσεις Εστία.)

Ο κόσμος καίγεται! Το καταλαβαίνετε; Έπεσε πολύς πειρασμός.
Τέτοια πυρκαγιά έχει βάλει ο διάβολος, που ούτε όλοι οι πυροσβέστες αν μαζευθούν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε, αναγκάζονται οι άνθρωποι να στραφούν στον Θεό και να Τον παρακαλέσουν να ρίξη μια βροχή γερή, για να σβήση.
Έτσι και για την πνευματική πυρκαγιά που άναψε ο διάβολος, μόνον προσευχή χρειάζεται, για να βοηθήση ο Θεός.

Ας αναθέσουμε τον εαυτό μας, τα παιδιά μας, την οικογένειά μας, την ζωή μας ολόκληρη στον Χριστό ο οποίος σαν Θεός που είναι μπορεί να μας περάσει μέσα από την φωτιά και την τρικυμία χωρίς να πάθουμε το παραμικρό.
Έχουμε την δύναμη του τιμίου Σταυρού, του Αγίου Συμβόλου, την θεία Χάρη του Χριστού, μόνο όταν διατηρούμε την Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος, με το οποίο απαρνούμαστε το σατανά, συντασσόμαστε με το Χριστό και δεχόμαστε το άγιο Σφράγισμα, “Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου”.
(Από το βιβλίο “Πνευματική Αφύπνιση”, Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος- Σουρώτη Θεσσαλονίκης)

Βρισκόμαστε εν μέσω της διαμονικής μπόρας.
Ο Θεός να δώσει δύναμη κι υπομονή στον καθένα να αντέξουμε ως την ΛΙΑΚΑΔΑ ΤΗΝ ΘΕΪΚΗ που ακολουθεί!
Και θα δώσει!

Το φως της Ανατολής, με το φως του Χριστού, και το πνευματικό ηλιοβασίλεμα της Δύσης… Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου
https://iconandlight.wordpress.com/2015/10/21/%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84/

Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του αντίχριστου σατανά. Να ζητούμε μετάνοια για όλον τον κόσμο.. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/07/%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CF%8C%CF%81%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%87/

Πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, που κυβερνά τα πάντα..Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2015/02/18/%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B8%CE%B5%CF%8C%CF%82/

Η Ελλάδα είναι μία ωραία πριγκίπισσα, και όλοι θέλουν να την πάρουν, ευτυχώς που κάνει κουμάντο ο Χριστός. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/09/11/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%BA-2/

Στις μέρες μας πέφτει μεγάλο κόσκινο. Να ‘ρθει ένας αέρας να τους πάρει όλους αυτούς, να αναστήσει ο Θεός Μακκαβαίους. Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/11/13/%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%bd/

Γεννηθήτω το θέλημά Σου, είναι η πιο υπέροχη δοξολογία του Θεού. Γερόντισσα Γαβριηλία και Ο δια Χριστόν σαλός Γκρίσα.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/27/22063/

Απολυτίκιον Αγίας Σκέπης  Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.

Της Σκέπης σου Παρθένε, αvuμνούμεν τας χαρίτας, ην ως φωτοφόρον νεφέλην, εφαπλοίς υπέρ έννοιαν, και σκέπεις τον λαόν σου νοερώς, εκ πάσης των εχθρών επιβουλής. Σε γαρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν, κεκτήμεθα βοώντές σοι· Δόξα τοις μεγαλείοις σου Αγνή, δόξα τη θεία Σκέπη σου, δόξα τη προς ημάς σου, προμηθεία Άχραντε.

Απολυτίκιον Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ. Ήχος α΄.Της ερήμου πολίτης. π. Ιωσήφ

Αρετών συ δοχείον ανεδείχθης, θεόληπτε, και του Παρακλήτου η Χάρις, τη ψυχή σου ενώκησε· απλότητι τρόπων και στοργή, τα πλήθη προσήγες τω Θεώ, και της Χάριτος τους τρόπους, τοις αγνοούσι πάτερ Σεραφείμ διεσάφησας. Δόξα τω σε δοξάσαντι Θεώ, δόξα τω σε χαριτώσαντι, δόξα τω δωρησαμένω σε ημίν, θείον διδάσκαλον.

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Της ενθέου αγάπης το πυρ δεξάμενος, υπερβαλλούση ασκήσει εδόθης όλος Θεώ, και παράκλησις πολλών ανθρώπων γέγονας, λόγοις θείοις νουθετών, προσευχαίς θαυματουργών, Παΐσιε θεοφόρε· και νυν πρεσβεύεις απαύστως, υπέρ παντός του κόσμου Όσιε.

Δόξα. Ήχος πλ. β΄.

Παρακαλείτε παρακαλείτετόν λαόν μου, φησίν ο Προφήτης· ο γαρ Θεός ημών παρακλήσεως Θεός υπάρχει. Όθεν τω Θεώ ομοιωθείς θεοφόρε Παΐσιε, πηγή αναδέδειξαι παραμυθίας· ψυχάς πεινώσας άρτω των λόγων σου εξέθρεψας, διψώντας τω καύσωνι των θλίψεων, ύδωρ αναπαύσεως επότισας, γυμνούς αρετών τη στολή ενέδυσας, της εναρέτου πολιτείας, ξένοις πατήρ αδελφός και μήτηρ γέγονας, νοσούντας δι’ εντεύξεως εθεράπευσας, έτι δε και νεκρούς κατακρίτους, επεσκέψω Όσιε Πάτερ, αναψυχήν αυτοίς ταίς ευχαίς σου χαρισάμενος. Και νυν κληρονόμος γενόμενος της Χριστού Βασιλείας, ου παύη ευεργετών και ιώμενος τα πάθη, των ψυχών και των σωμάτων ημών.

Ωδή η΄. Παίδας ευαγείς.

Αφαρπάζεις ταχύ εκ του ολέθρου, κινδύνους αποσοβείς Πάτερ Παΐσιε, επισκέπτη άνωθεν ορατώς τους πάσχοντας, υγείαν τοις νοσούσι μεν παρέχων Όσιε, χαράν δε, ειρήνην και ελπίδα, τοις εν απογνώσει, δεινώς βεβυθισμένοις.


Μείνε με το βλέμμα καρφωμένο σε Αυτόν και ο πόνος σου θα μεταμορφωθεί σε ουράνια πνευματική γλυκύτητα. Είναι Βασιλιάς, επειδή ο Βασιλιάς δίνει τη ζωή του για τον λαό του. Άγιος Ιγνάτιος Brianchaninov – Anthony Bloom του Sourozh

Σταύρωσις_The Crucifixion_Greek-Byzantine-Orthodox-Icon_Распятие_ИИСУСА_ХРИСТА20707738_decani2Κυριακή Γ’ Νηστειών
Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως, την Προσκύνησιν εορτάζομεν του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού

«Σταυρέ ζωηφόρε, αγίασον ημάς τη δυνάμει σου»

Άγιος Ιγνάτιος Brianchaninov

‘Μείνε με το βλέμμα καρφωμένο σε Αυτόν και ο πόνος σου θα μεταμορφωθεί σε ουράνια πνευματική γλυκύτητα. Οι πληγές της καρδιάς σου θα γιατρευτούν από τις πληγές του Ιησού. «Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι» (Ψ. 115, 4) Σε όσους το πίνουν εδώ στη γη, το Ποτήριο του Χριστού υπόσχεται μετοχή στη Βασιλεία της χάρης του Χριστού. Προετοιμάζει γι’ αυτούς τις καθέδρες της επουράνιας αιώνιας δόξης. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με το Ποτήριο, απόστρεψε το βλέμμα σου από τους ανθρώπους που σου το δίνουν• σήκωσε τα μάτια σου στον Ουρανό και πες : «Το Ποτήριον ο δέδωκέ μοι ο Πατήρ, ου μη πίω αυτό;» Το Ποτήριο του Χριστού είναι το δώρο του Θεού. Εμπιστεύσου την καρδιά σου με απλότητα σε Αυτόν από τον οποίο Εκείνος γνωρίζει τη δόση από το (είναι μετρημένες και οι τρίχες της κεφαλής σου) λυτρωτικό Ποτήριο που πρέπει να λάβεις. Ο Κύριος παρέμεινε σιωπηλός ενώπιον του Πιλάτου και του Ηρώδου, δεν έκανε καμία προσπάθεια να υπερασπιστεί τον εαυτό Του. Μιμήσου αυτήν την αγία και σοφή σιωπή Του όταν βλέπεις τους εχθρούς σου να σε κατηγορούν προσπαθώντας να κρύψουν τις μοχθηρές προθέσεις τους κάτω από το πρόσχημα της ορθοφροσύνης.
Σταυρος_ Крест Иисуса Христа_nasterii-arbanasi-(6)Είτε το Ποτήριο έρχεται σταδιακά σαν σύννεφα που βαθμιαία πυκνώνουν, είτε ξαφνικά σαν λυσσώδης ανεμοστρόβιλος, πες στο Θεό «Γεννηθήτω το θέλημά Σου».
Με ταπείνωση και απόλυτη προσήλωση μάθετε την προσευχή την οποία προσέφερε ο Κύριος προς τον Πατέρα Του στον Κήπο της Γεσθημανή, στις δύσκολες ώρες του πόνου πριν από το Πάθος Του και το θάνατο στο Σταυρό. Μ’ αυτή την προσευχή αντιμετωπίστε και υπερνικήστε κάθε θλίψη. «Πάτερ μου,» προσευχήθηκε ο Λυτρωτής μας, «ει δύνατόν εστι, παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο πλην ουχ ως εγώ θέλω, αλλ’ως συ» (Μτ. κστ , 39). Όποιος πίνει το Ποτήριο με ευγνωμοσύνη προς τον Θεό και ευλογώντας τον πλησίον του, λαμβάνει θεία ανάπαυση, την χάρη της ειρήνης του Χριστού. Είναι σαν από τώρα να απολαμβάνει τον πνευματικό Παράδεισο του Θεού”.

***

Αντώνιος Bloom Μητροπολίτης Σουρόζ      

Όποιος μας παραδίδει στο σταυρό, μας αποθέτει στην αγκαλιά της Αγίας Τριάδας, μας χαρίζει το εισιτήριο για την Αιώνια Μακαριότητα. Όλοι μας κατά κάποιο τρόπο είμαστε σταυρωτές του Ιησού ή του αδελφού μας. Το ερώτημα είναι, θα θελήσουμε απο σταυρωτές να γίνουμε σταυρωμένοι; Αν το θελήσουμε, θα ζήσουμε την Βασιλεία του Θεού, αιώνια, και θα την κάνουμε γνωστή και στην εποχή μας και στο περιβάλλον μας.
Ο Χριστός Ελκόμενος επί Σταυρού_24203_st.-nicholas-in-prilep-_Greek-Byzantine-Orthodox-Icon_Ο Βασιλέας Χριστός
Anthony Bloom Μητροπολίτης Sourozh

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Σε μία από τις ομιλίες του ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυστόστομος λέει ότι ο καθένας που είναι προικισμένος με δύναμη, μπορεί να κυβερνήσει, μόνο όμως ένας βασιλιάς μπορεί να πεθάνει για τον λαό του. Κι αυτό διακηρύσσεται τόσο υπέροχα και τραγικά στη ζωή του Θεού που γίνεται άνθρωπος, στο πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Λέει το Ευαγγέλιο ότι οι κυβερνήτες της γης υποτάσσουν τους λαούς τους, τους κυβερνούν με δύναμη αλλά μας καλεί να γίνουμε διαφορετικοί κυβερνήτες, να προσφέρουμε τη ζωή μας στους ανθρώπους για να μπορέσουν ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα της νέας ζωής που τους δίνεται απελευθερωμένοι από τον φόβο, την αμαρτία και το κακό.

Κι όμως, για να γίνει αυτό υπάρχει μια προϋπόθεση. Σκεφτόμαστε κι ελπίζουμε ότι επειδή είμαστε χριστιανοί κατ’ όνομα, μπορούμε να μετέχουμε στη δόξα Του, αλλά υπάρχει μία προϋπόθεση. Θυμάστε πως ο Χριστός, καθώς πορευόταν προς την Σταύρωση, μίλησε στους μαθητές Του καθ’ οδόν προς την Καισάρεια του Φιλίππου για το επερχόμενο πάθος του. Το περιέγραψε με λεπτομέρεια, προσπάθησε να κάνει τους Αποστόλους να νοιώσουν τον τρόμο για ο,τι έμελλε να συμβεί κι ότι Εκείνος, ο Υιός του ανθρώπου, έμελλε να πεθάνει. Και η τελευταία του λέξη ήταν ότι θα ανασταινόταν. Και οι Απόστολοι, κατά ένα τρόπο ίσως αδιανόητο, άκουσαν μόνο τα τελευταία Του λόγια, τα λόγια που υπόσχονταν τη νίκη και τη δόξα Του, τη νίκη και την ελευθερία τους, τη δόξα τους επειδή ήταν οι μαθητές Του και αυτοί που Τον ακολούθησαν από την αρχή. Και όταν ήλθαν στον Ιησού και Του είπαν: «Όταν δοξαστείς, άφησε μας να καθίσουμε στα δεξιά και στα αριστερά του θρόνου της δόξης Σου», έγινε σαφές στον Ιάκωβο, τον Ιωάννη και τη μητέρα τους. Είχαν ξεχάσει, δεν άκουσαν, δεν κατανόησαν ότι ο Χριστός τους είχε μιλήσει για το τίμημα της δόξας Του. Αυτό που κατάλαβαν μόνο ήταν η μελλοντική δόξα.
Δεν είμαστε τις περισσότερες φορές το ίδιο κουφοί με τους Αποστόλους, το ίδιο τυφλοί, το ίδιο απερίσκεπτοι; Με αυτό που είπαν ο Ιωάννης και ο Ιάκωβος ήταν σαν να έλεγαν: «Κύριε, για σένα ο σταυρός, αλλά για εμάς – η νίκη». Αλλά δεν διαφέρει ο τρόπος που σκεφτόμαστε; Δεν συμπεραίνουμε ότι τώρα που ο Χριστός έχει πεθάνει και αναστηθεί, μπορούμε να ξεχάσουμε τη σταύρωση Του και να σκεφτόμαστε μόνο την ενθρόνιση Του στα δεξιά της δόξης του Πατρός; Αλλά όταν ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης ήλθαν προς Αυτόν με λόγια ελπίδας, τι τους είπε ο Χριστός; Τους είπε: «Είστε έτοιμοι να πιείτε το ποτήρι που θα πιώ; Είστε έτοιμοι να βαπτιστείτε στο δικό μου βάπτισμα;» που μπορεί να ερμηνευτεί από τα Ελληνικά, «Είστε έτοιμοι να καταδυθείτε στο δικό Μου μαρτύριο;».

Σταυρός_ Holy-Cross_Крест Господня_πορεια στην ανω ιερουσαλημ5764821315_3e9821491fΑυτά τα λόγια απευθύνει στον καθένα μας ο Χριστός. Δεν φτάνει να σκεφτούμε ότι ο Κύριος με τον σταυρό και το πάθος Του, με τον τρόμο από έναν θάνατο αδύναμο και την κάθοδο Του στον άδη, κέρδισε για λογαριασμό μας την ελευθερία, τη νίκη και την ελπίδα της δόξας; Αν ανήκουμε στον Χριστό, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να πιούμε το ποτήρι του μαρτυρίου Του και να καταδυθούμε στο μαρτύριο Του, με άλλα λόγια, να ζήσουμε στη γη με τους δικούς Του όρους, τους όρους της θυσιαστικής αγάπης, χάριν της οποίας έγινε Άνθρωπος και πέθανε στον Σταυρό για να έχουμε εμείς ζωή. Αυτή είναι η πρόκληση που έφερε η βασιλεία Του. Ναι, είναι Βασιλιάς, επειδή ο Βασιλιάς δίνει τη ζωή του για τον λαό του.

Είμαστε πραγματικά λαός Του, αλλά αν είναι αλήθεια ότι σταλθήκαμε στον κόσμο σαν εμπροσθοφυλακή της Βασιλείας Του, για να χρησιμοποιήσουμε την ερμηνεία μιας Επιστολής του Αποστόλου, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε τον κόσμο για τον Χριστό όπως Εκείνος, να πληρώσουμε το ίδιο τίμημα, όχι να προσδοκούμε ότι ο θάνατος ανήκε σ’ Εκείνον, και σ’ εμάς η νίκη.

Αν το βάπτισμα μας είναι γνήσιο και όχι τυπικό ή ένα απλό γεγονός της ζωή μας, ο καθένας μας και όλοι μαζι, είμαστε προέκταση της σαρκωμένης παρουσίας του Χριστού, είμαστε το σώμα Του, καθώς μας ονομάζει ο Παύλος και οι Γραφές. Κι αν είμαστε το σώμα του Χριστού, εμείς ως Εκκλησία και κάθε μέλος της, είμαστε το σώμα που κομματιάστηκε για την άφεση των αμαρτιών του κόσμου, είμαστε ο αμνός που θυσιάζεται, σταλθήκαμε στον κόσμο για να πεθάνουμε για τη σωτηρία του. Πάνω απ’ όλα να νεκρωθεί μέσα μας ο παλαιός άνθρωπος, ν’ απαρνηθούμε τον εαυτό μας, να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τον Θεό και τότε, επειδή θα έχουμε ακολουθήσει το δικό Του βλέμμα και τα δικά Του ίχνη, θα πάμε πίσω στους ανθρώπους, σ’ εκείνους που Τον χρειάζονται, που είναι χαμένοι. Καλούμαστε, όπως ο Χριστός να σηκώσουμε στους ώμους τον πλησίον και να τον κουβαλήσουμε, όπως ο Κύριος έφερε τον Σταυρό Του, αν χρειαστεί – να πεθάνουμε για τη σωτηρία του πλησίον μας που ίσως ανθρώπινα να είναι εχθρός μας, αντίπαλος, διώκτης, εκείνος που αδιαφορεί για τον Θεό και για μας και πράγματι, για το μέλλον του. Μόνο αν προετοιμαζόμαστε ν’ αναλάβουμε την ευθύνη του κόσμου με τους όρους του Χριστού, τότε θα είμαστε λαός Του, όχι αν διδάσκουμε απλά ότι ο Χριστός είναι ο Θεός μας, ο Βασιλιάς μας, ο Σωτήρας μας.

Μ’ αυτόν τον τρόπο κοινωνούμε μ’ Εκείνον. Αλλά αν ζούμε εν Χριστώ και ο Χριστός ζει μέσα μας, ο καθένας πρέπει να πραγματοποιήσει στη ζωή του, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, αυτό που Εκείνος έκανε – που έδωσε τη ζωή Του για τους άλλους, για να ελευθερωθούν, ν’ αναγεννηθούν, για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή. Τότε θα έχουμε κάνει πράξη αυτό που χαρακτηρίζει έναν βασιλιά· θα έχουμε προσφέρει τη ζωή μας σ’ εκείνους που αγαπήθηκαν από τον Θεό σε βαθμό που να γίνει άνθρωπος και να πεθάνει επάνω στον Σταυρό. Αν δεν είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε στα λόγια του Χριστού: «Είστε έτοιμοι να πιείτε το ποτήρι που θα πιώ, να καταδυθείτε στο μαρτύριο Μου;», η ζωή μας δεν ανταποκρίνεται στις υποσχέσεις του βαπτίσματος μας επειδή ο Απόστολος Παύλος στην Επιστολή του προς Ρωμαίους λέει ότι μέσα από το βάπτισμα καταδυόμαστε στον δικό Του θάνατο για ν’ αναστηθούμε μαζί Του εις ζωήν αιώνιον. Αλλά ο θάνατος μας δεν θα πρέπει να είναι μόνο συμβολικός, ενώ ελπίζουμε ότι η ζωή θα είναι αληθινή. Ο θάνατος μας πρέπει να είναι αληθινός, η προσφορά του εαυτού μας, να μάθουμε ν΄ αγαπάμε ο ένας τον άλλον, τον γείτονα, τον χαμένο, τον διώκτη, τον εχθρό, να τον αγαπήσουμε καθώς είπε ο Χριστός: «Κανένας δεν έχει μεγαλύτερη αγάπη από εκείνον που προσφέρει τη ζωή του για τον πλησίον του».

Αυτό είναι το μήνυμα της γιορτής του Βασιλέως Χριστού. Είναι Βασιλιάς επειδή μας πρόσφερε τη ζωή Του. Και αν ζει μέσα μας κι εμείς μέσα Του, αυτός είναι ο προορισμός μας στη γη – να προσφέρουμε τη ζωή μας. Αμήν.

http://www.mitras.ru/eng/eng_290.htmhttp://www.agiazoni.gr/article.php?id=70416622507221001012

***

Ζεί Κύριος ο Θεός ημών, ο Θεός των Δυνάμεων!!!

Θεία Ευχαριστία_Eucharist_Holy Communion_Евхаристия_23314prichastjavane_Stavronikita_large”Δευτέρα βράδυ στις ειδήσεις (9 Μαρτίου 2020): “Γνωστός Γιατρός θετικός στον κορωνοϊό. Για μέρες εξέταζε ασθενείς και κυκλοφορούσε ανάμεσά μας ανενόχλητος”.
Ο κόσμος έβγαλε όλη του την πικρία, την κακία και το μίσος. “Πόση ανευθυνότητα; Από ένα λειτουργό υγείας να έρθει ο κορωνοϊός στην Κύπρο; Μας λένε προσοχή και προσοχή και να έρθει ο ιός από γιατρό; Να τον σφάξουν ζωντανό.” Κι εκεί κάπου αρχίζουν και οι κατάρες. Σκέφτηκα: “Χριστέ μου, αυτός ο άνθρωπος δε θα πεθάνει απ’ τον ιό αλλά απ’ τις κατάρες”. Και την επόμενη μέρα καινούρια είδηση: “οι γιατρός βρέθηκε την Κυριακή σε συγγενικό μνημόσυνο με πάνω από 40 άτομα”. Και τα μίση συνεχιστήκαν, οι κατάρες πήραν φωτιά.
Ο Γιατρός βγήκε και μίλησε: “Με στήσατε στον τοίχο, αλλά εγώ από ευσυνειδησία ανέφερα αμέσως ότι ήρθα από χώρα υψηλού κινδύνου και να εξεταστώ. Όλοι επέμεναν όχι. Δε με άφησαν να κάνω εξετάσεις. Μου είπαν να πάω κανονικά δουλειά. Την τέταρτη μέρα όταν άρχισα να έχω κάποια συμπτώματα πήγα μόνος μου για εξετάσεις. Ήθελα εγώ να κολλήσω τους γονείς μου που είναι καρκινοπαθείς; τα παιδιά μου τη γυναίκα μου τους συγγενείς μου; Μάλιστα και το Σάββατο μέχρι τις 2 το πρωί, χωρίς να είμαι καθήκον πήγα από μόνος μου να δω ασθενείς στο νοσοκομείο. Ζω γι’ αυτή τη δουλειά και δίνω την ψυχή μου”…κ.α.π
Πάρθηκαν τα πρώτα 153 δείγματα από τους πολύ στενούς που ήρθε σε επαφή. Οικογένεια, συναδέλφους κ.λ.π
ΟΛΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ…..
Δεν καταλαβαίνω…. πώς γίνεται;

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΕΝΑ background
Ο συγκεκριμένος Γιατρός (Διευθυντής της καρδιοχειρουργικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας) είναι πνευματικοπαιδι γνωστού ιερέα, εξομολογείται, κοινωνά και πάντα πριν χειρουργήσει ζητά από τους πατέρες να προσεύχονται.. Την Κυριακή που είχε το μνημόσυνο ΚΟΙΝΩΝΗΣΕ. Ο ιερέας μπήκε σε καραντίνα.
Και έτσι ξαφνικά ΟΛΑ ΞΕΧΑΣΤΗΚΑΝ
Δεν ξανασχοληθηκε κάνεις με το γιατρό. Και σας ρωτώ:
153 άνθρωποι και άλλοι τόσοι που εξετάστηκαν μετά και ήρθαν σε επαφή με το γιατρό, δεν κόλλησε κανείς. ΟΛΟΙ ΑΡΝΗΤΙΚΟΙ. Κανένας δεν κόλλησε απ’ αυτούς που κοινώνησαν μαζί του. Ο ιερέας αρνητικός. Δεν κόλλησε ούτε τους καρκινοπαθείς γονείς του, ούτε τους ασθενείς που εξέταζε που ήταν ευπαθείς ομάδες όλοι, ούτε τους ανθρώπους που ήταν μαζί στο μνημόσυνο…..

Παιδιά…. Τι γίνεται;
Ένας μεγαλογιατρός με κορωνοϊό, αλλά με ταπείνωση, πίστη, εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία δεν κόλλησε κανέναν, όχι μόνο μέσα στην εκκλησία αλλά και έξω απ’ αυτήν. Μήπως επειδή με ταπείνωση και προσευχή κουβαλούσε το Χριστό μέσα του (Με τη Θεία κοινωνία); ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΑΠΟΣΙΩΠΗΘΗΚΑΝ;….. ” (εκ της Κύπρου)
https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/893351/sto-philenews-o-gatros-poy-diagostike-me-koronoio
https://www.philenews.com/koinonia/eidiseis/article/900100/den-metedose-o-gatros-epistrefoyn-oi-nosileftes-sto-gn-lefkosiasΣταυρός_Holy-Cross_Крест Господня_ηλιοβασιλεμα_закат картины_s214Να ακολουθεί κάποιος τον Χριστό, σημαίνει να πάσχει.. Είναι αφελής όποιος νομίζει ότι μπορεί να ακολουθήσει τα ίχνη του Χριστού χωρίς δάκρυα. Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/09/14/32285/

Πάνω στο σταυρό η ψυχή έχει την απόλυτη ελευθερία και όλες οι μέθοδοι βασανισμού και η ψυχολογική βία δεν παράγουν σκλάβους αλλά μάρτυρες, αγίους που ποτίζουν τον τόπο τους με το αίμα τους. π. Ιουστίνος Πάρβου
https://iconandlight.wordpress.com/2019/09/13/%ce%b7-%cf%84%ce%b9%ce%bc%ce%b9%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%bf%cf%85-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%bf-%ce%b1%ce%bd%cf%8e%cf%84%ce%b5/

Το ποτήριο του Χριστού, Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
https://iconandlight.wordpress.com/2014/09/12/%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%82/

Η αγάπη του Χριστού είναι πάντοτε σ’ αυτόν τον κόσμο σταυρωμένη. Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2015/04/09/6746/

Η ζωή του χριστιανού είναι κατ’ ουσίαν πορεία οπίσω του Χριστού. Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2015/04/08/6756/

Ο Εσταυρωμένος Κύριος είναι το φως όλων των εσταυρωμένων ανθρώπων. Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανασίου
https://iconandlight.wordpress.com/2015/09/14/%CE%BF-%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CF%8C%CE%BB%CF%89/

Απολυτίκιον Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Ήχος α’.

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.

Προφήτης Ἠλίας, «ζῇ Κύριος ὁ Θεός» μου (19.7.2019)
Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου


Ο πραγματικός μιμητής του Χριστού ζητάει ως χάρη από τον Θεό να συγχωρήση τα σφάλματα των συνανθρώπων του, και να τιμωρηθή αυτός αντί αυτών. Αυτός πολύ συγγενεύει με τον Θεό. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Σταυρός_ Holy-Cross_Крест Господня_20_4Κυριακή Γ’ Νηστειών
Εορτή της Σταυροπροσκυνήσεως, την Προσκύνησιν εορτάζομεν του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού

«Σταυρέ ζωηφόρε, αγίασον ημάς τη ελλάμψει σου» (Ιδιόμελον Λιτής).

«Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν Δέσποτα και την αγίαν Σου Ανάστασιν υμνούμεν και δοξάζομεν»

«Οι ακόλουθοι του Εσταυρωμένου Θεού υφίσταντο διωγμούς και βασανιστήρια… η πίστη μας είναι μια πίστη που υποφέρει∙ και μέσα στον πόνο αυτόν συμβαίνει κάτι που βοηθά την καρδιά να δεχθεί την αποκάλυψη του Θεού… Στον πόνο και στο μαρτύριο μας μιλάει ο Χριστός.. πρέπει να βλέπουμε σε όλα όσα μας συμβαίνουν κάποιον λόγο σωτηρίας. Εάν μπορείτε να το κάνετε αυτό, τότε θα σωθείτε.» π. Σεραφείμ Ρόουζ

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Στην πνευματική ζωή συμβαίνει κάτι το παράδοξο: Όταν ο άνθρωπος υπομένη για την αγάπη του Χριστού, ακόμη και μαρτύριο, πλημμυρίζει η καρδιά του από θεία ηδονή. Το ίδιο, και όταν συμμετέχη στο Πάθος του Κυρίου.
Η σταύρωση προηγείται πάντοτε της αναστάσεως και φέρνει νίκη. Ο σταυρός φέρνει δόξα. Ο Χριστός, αφού ανέβηκε πρώτα στον Γολγοθά με τον Σταυρό και αφού σταυρώθηκε, μετά από τον Σταυρό ανέβηκε στον Πατέρα. Και τώρα ο Εσταυρωμένος Χριστός γλυκαίνει τις πίκρες των ανθρώπων και ο σταυρωμένος άνθρωπος μιμείται τον Θεάνθρωπο Ιησού.

Αν θέλης να αλλάξη ο καιρός, να γίνη γλυκός, να ανθίσης και να καρπίσης, να παράγης καρπούς αρετής, πρέπει να χαίρεσαι και την παγωνιά και τις λιακάδες, γιατί όλα βοηθούν για το καλό. Τον πνευματικό χειμώνα τον περνάμε με υπομονή και την υπομονή την δίνει η ελπίδα της πνευματικής ανοίξεως. Ύστερα, το καλοκαίρι αναγνωρίζουμε το καλό του χειμώνα που γέμισε τις δεξαμενές με νερό και εξαφάνισε με τις παγωνιές όλα τα μικρόβια.
Ο Καλός Θεός όλα τα οικονόμησε σοφά για την σωτηρία μας και μας βοηθάει σαν Καλός Πατέρας· από μας χρειάζεται μόνο λίγη υπομονή.

Σταύρωσις_The Crucifixion_Greek-Byzantine-Orthodox-Icon_Распятие_ИИСУСА_ХРИСТА_rastignirea-essex (1)Οι πνευματικοί όμως άνθρωποι, επειδή όλες τις δοκιμασίες τις αντιμετωπίζουν κοντά στον Χριστό, δεν έχουν δικές τους θλίψεις. Μαζεύουν τις πολλές πίκρες των άλλων, αλλά παράλληλα μαζεύουν και την πολλή αγάπη του Θεού. Στην πνευματική αντιμετώπιση δεν υπάρχει θλίψη, γιατί, όταν ο άνθρωπος τοποθετηθή σωστά, πνευματικά, όλα αλλάζουν. Αν ο άνθρωπος ακουμπήση την πίκρα του πόνου του στον γλυκύ Ιησού, οι πίκρες και τα φαρμάκια του μεταβάλλονται σε μέλι.

Αν καταλάβη κανείς τα μυστικά της πνευματικής ζωής και τον μυστικό τρόπο με τον οποίο εργάζεται ο Θεός, παύει να στεναχωριέται για ό,τι του συμβαίνει, γιατί δέχεται με χαρά τα πικρά φάρμακα που του δίνει ο Θεός για την υγεία της ψυχής του. Όλα τα θεωρεί αποτελέσματα της προσευχής του, αφού ζητάει συνέχεια από τον Θεό να του λευκάνη την ψυχή. Όταν όμως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις δοκιμασίες κοσμικά, βασανίζονται. Αφού ο Θεός όλους μας παρακολουθεί, πρέπει να παραδίνεται κανείς εν λευκώ σ’ Αυτόν. Αλλιώς είναι βάσανο• ζητάει να του έρθουν όλα, όπως εκείνος θέλει, αλλά δεν του έρχονται όλα όπως τα θέλει, και ανάπαυση δε βρίσκει.

Ο Καλός Θεός οικονομάει για τον κάθε άνθρωπο έναν σταυρό ανάλογο με την αντοχή του, όχι για να βασανιστή, αλλά για να ανεβή από τον σταυρό στον Ουρανό – γιατί στην ουσία ο σταυρός είναι σκάλα προς τον Ουρανό. Αν καταλάβουμε τι θησαυρό αποταμιεύουμε από τον πόνο των δοκιμασιών, δεν θα γογγύζουμε, αλλά θα δοξολογούμε τον Θεό σηκώνοντας το σταυρουδάκι που μας χάρισε, οπότε και σε τούτη την ζωή θα χαιρώμαστε, και στην άλλη θα έχουμε να λάβουμε και σύνταξη και «εφάπαξ». Ο Θεός μας έχει εξασφαλισμένα κτήματα εκεί στον Ουρανό. Όταν όμως ζητούμε να μας απαλλάξη από μια δοκιμασία, δίνει αυτά τα κτήματα σε άλλους και τα χάνουμε. Ενώ, αν κάνουμε υπομονή, θα μας δώση και τόκο.

Είναι μακάριος αυτός που βασανίζεται εδώ, γιατί, όσο πιο πολύ παιδεύεται σ’ αυτήν την ζωή, τόσο περισσότερο βοηθιέται για την άλλη, επειδή εξοφλά αμαρτίες. Οι σταυροί των δοκιμασιών είναι ανώτεροι από τα «τάλαντα», από τα χαρίσματα, που μας δίνει ο Θεός. Είναι μακάριος εκείνος που έχει όχι έναν σταυρό αλλά πέντε. Μια ταλαιπωρία ή ένας θάνατος μαρτυρικός είναι και καθαρός μισθός. Γι’ αυτό σε κάθε δοκιμασία να λέμε: «Σ’ ευχαριστώ, Θεέ μου, γιατί αυτό χρειαζόταν για την σωτηρία μου».

***

Σταυρός_ Holy-Cross_Крест Господня_πορεια στην ανω ιερουσαλημ5764821315_3e9821491fΌσοι σκέφτονται τους μεγάλους σταυρούς των δικαίων, ποτέ δεν στεναχωριούνται για τις δικές τους μικρές δοκιμασίες. Βλέπουν ότι, ενώ έσφαλαν στην ζωή τους, εν τούτοις υποφέρουν λιγώτερο από τους δικαίους, γι’ αυτό λένε σαν τον καλό ληστή : «Αυτοί δεν έκαναν τίποτε και υπέφεραν τόσο• εμείς τι πρέπει να πάθουμε;». Δυστυχώς όμως μερικοί μοιάζουν με τον ληστή που σταυρώθηκε εξ αριστερών του Χριστού και λένε: «Πήγαιναν με τον σταυρό στο χέρι και δες τι έπαθαν!».

Υπάρχουν και περιπτώσεις – αυτές είναι πολύ σπάνιες – που επιτρέπει ο Θεός από αγάπη να βρίσκουν μεγάλες δοκιμασίες μερικούς πολύ εκλεκτούς αγωνιστές, για να τους στεφανώση. Αυτοί είναι μιμητές του Χριστού. Βλέπετε, στην Αγία Συγκλητική, επειδή βοηθούσε πνευματικά πολλές ψυχές με τις νουθεσίες της, πήγε ο διάβολος να την εμποδίση από αυτό το έργο. Τριάμισι χρόνια έμεινε άφωνη από την αρρώστια της .

Άλλοτε πάλι κάποιος πραγματικός μιμητής του Χριστού ζητάει ως χάρη από τον Θεό να συγχωρήση σφάλματα των συνανθρώπων του, να τους απαλλάξη από την δικαία Του οργή, και να τιμωρηθή αυτός αντί αυτών, ενώ δεν φταίει ο ίδιος. Αυτός πολύ συγγενεύει με τον Θεό και πολύ συγκινεί τον Θεό η μεγάλη αυτή αρχοντική αγάπη του παιδιού Του. Εκτός δε από την χάρη που του κάνει και χαρίζει τα σφάλματα των άλλων, επιτρέπει να έχη και μαρτυρικό τέλος, κατά το επίμονο αίτημά του. Συγχρόνως όμως του ετοιμάζει και το καλύτερο αρχοντικό παραδεισένιο παλάτι με ακόμη μεγαλύτερη δόξα, διότι πολλοί άνθρωποι τον είχαν αδικήσει με την κατ’ όψιν κρίση τους, που νόμιζαν ότι ο Θεός τον τιμώρησε για τις δικές του αμαρτίες.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου-Πάθη και Αρετές. Λόγοι Ε΄ Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης

***

Οι Χριστιανοί στην θανατηφόρα επιδημία του 3ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια.

«Οι περισσότεροι από τους αδελφούς μας, γράφει ο Διονύσιος επίσκοπος Αλεξανδρείας*, από υπερβολική αγάπη και φιλαδελφία παραθεωρούσαν τον εαυτό τους και φρόντιζαν ο ένας για τον άλλον, επισκέπτονταν χωρίς προφυλάξεις τους ασθενείς, τους υπηρετούσαν προθυμότατα, τους περιποιούνταν εν Χριστώ, για να πεθάνουν μετά από λίγο μαζί με εκείνους πολύ ευχάριστα, αφού προηγουμένως έπαιρναν από τους άλλους την αρρώστια πάνω τους και με τη θέλησή τους υπέφεραν τους πόνους. Και πολλοί, αφού νοσοκόμησαν και οδήγησαν άλλους στην ανάρρωση, αυτοί πέθαναν, σαν να πήραν το θάνατο από εκείνους πάνω τους…

Έτσι οι άριστοι από τους αδελφούς μας με αυτόν τον τρόπο έφυγαν από αυτήν τη ζωή, μεταξύ των οποίων ιερείς και διάκονοι και από τους λαϊκούς οι πιο ονομαστοί, έτσι ώστε και το είδος αυτό του θανάτου, που οφείλεται σε πολλή ευσέβεια και πίστη ισχυρή, να θεωρείται διόλου κατώτερο του μαρτυρίου. Και τα σώματα των αγίων, αφού τα έπαιρναν οι χριστιανοί, τους έκλειναν τα μάτια και το στόμα, σταύρωναν τα χέρια, τα έλουζαν, τα τύλιγαν και τα στόλιζαν, για να περιμένουν μετά από λίγο και αυτοί τη σειρά τους. Οι ειδωλολάτρες όμως έκαναν εντελώς αντίθετα. Όταν άρχιζε κανείς να αρρωσταίνει, τον έδιωχναν και τους αγαπημένους τους απέφευγαν και τους έριχναν μισοπεθαμένους στους δρόμους, και τους νεκρούς έριχναν άταφους στα σκουπίδια, φοβούμενοι την προσέγγιση του θανάτου, την οποία όμως ό,τι και αν μηχανευόσουν δεν ήταν εύκολο να αποφύγεις». (Ευσεβίου Εκκλησιαστική Ιστορία 7,22)

*Άγιος Διονύσιος Ιερομάρτυρας Αλεξανδρείας και οι μαρτυρήσαντες μαζί μ’ αυτόν Φαύστος, Γάιος, Πέτρος, Παύλος, Ευσέβιος, Χαιρήμων και άλλοι δύο μάρτυρες Εορτάζουν στις 3 Οκτωβρίου. Το 252 ένα ξέσπασμα πανούκλας κατέστρεψε την Αλεξάνδρεια και ο Διονύσιος, μαζί με άλλους ιερείς και διακόνους και χριστιανούς βοήθησαν τους αρρώστους χωρίς να σκεφτούν αν θα πεθάνουν. Μαρτύρησε επί Ουαλεριανού στις 22 Μαρτίου του 264 ή 265. 
Σταυρός_Ελκόμενος επί Σταυρού_Holy-Cross_Крест Господня_S1luarea_crucii--_Greek-Byzantine-Orthodox-Icon_”…όλη αυτή η βρωμιά θα καθαρισθή αμέσως, αλλά… διά πυρός και σιδήρου!” Φοβερό όραμα ασκητού για τον Τίμιο Σταυρό
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/13/22386/

Ο Κύριος έχει στην αγκαλιά του όλους όσους υποφέρουν στη ζωή τους. Ας ακολουθήσουμε τον δρόμο του μαρτυρίου και των διωγμών ο οποίος οδηγεί εκεί όπου αιώνια λάμπει ο Σταυρός του Χριστού μας. Άγιος Λουκάς Κριμαίας
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/30/%ce%bf-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%ad%cf%87%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%8c%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%82-%cf%8c%cf%83/

Ο σταυρωμένος Χριστός, είναι η ύστατη αγάπη μου, η έσχατη ανάβαση του νου μου, η μεγαλύτερη τόλμη της καρδιάς μου… Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2015/09/13/%CE%BF-%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CF%8C%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B7-%CE%B1/

Ιδού γαρ ήλθε δια του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω,γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης
https://iconandlight.wordpress.com/2017/03/21/%CE%B9%CE%B4%CE%BF%CF%8D-%CE%B3%CE%B1%CF%81-%CE%AE%CE%BB%CE%B8%CE%B5-%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CE%BF%CF%8D-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CE%B5%CE%BD-%CF%8C%CE%BB/

«Μη αντιστήναι τω πονηρώ», καλύτερα να σιωπούμε εμείς που δεν έχουμε τη διάθεση να λύσουμε κανένα πρόβλημα με την οδό της βίας. Γέροντος Σωφρονίου του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2017/03/22/%CE%BC%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CF%89-%CF%80%CE%BF%CE%BD%CE%B7%CF%81%CF%8E-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%BD%CE%B1/Σταυρός_Крест Иисуса Христа_Cross of Jesus Christ-Orthodox Icons_athos cross (1)Απολυτίκιον Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Ήχος α’.

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.

Ήχος πλ. α’ Χαίροις ασκητικών αληθώς

Λάμψον ο του Κυρίου Σταυρός τας φεγγοβόλους αστραπάς Σου της χάριτος καρδίας των Σε τιμώντων και θεολήπτω στοργή, περιπτυσσομένων κοσμοπόθητε, δι’ ου των δακρύων, εξηφανίσθη κατήφεια και του θανάτου, των παγίδων ερρύσθημεν, και προς άληκτον, ευφροσύνην μετήλθομεν, δείξον της ωραιότητος της Σης την ευπρέπειαν τας αντιδόσεις παρέχων της εγκρατείας τοις δούλοις σου πιστώς αιτουμένοις σην πλουσίαν προστασίαν και μέγα έλεος.

Σταυρός ο φύλαξ πάσης της Οικουμένης, Σταυρός η Ωραιότης της Εκκλησίας,Σταυρός βασιλεων το κραταίωμα, Σταυρός πιστών το στήριγμα,Σταυρός αγγέλων η δόξα,και των δαιμόνων το τραύμα. (Εξαποστειλάριο)


Στην αγία της αγκάλη είδε καθισμένο το Θείο Βρέφος σαν σε θρόνο χερουβικό. Κι ήταν τόσο ταιριαστό το θεϊκό αυτό σύμπλεγμα, όσο η ομορφιά και η ευωδία σε ένα τριαντάφυλλο.

Παναγια_Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_b9241da77e“Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν” (Λουκ. ιζ΄ 5).

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Μόνον ο αληθινά πιστός ζη αληθινά και είναι πραγματικά άνθρωπος του Θεού.

Όταν κανείς πορεύεται στην ζωή του με πίστη, χωρίς αμφιβολία, και ζητάη την βοήθεια του Θεού, θα έχη σιγά-σιγά στην αρχή γεγονότα μικρά και ύστερα μεγαλύτερα, και θα γίνη πιο πιστός. Ζώντας τα θεία μυστήρια από κοντά, γίνεται θεολόγος, διότι δεν τα πιάνει με το μυαλό, αλλά τα ζη στην πραγματικότητα. Η πίστη του συνέχεια αυξάνει, γιατί κινείται σε άλλο χώρο, με θεία γεγονότα. Για να ζήση όμως κανείς τα μυστήρια του Θεού, πρέπει να απεκδυθή τον παλαιό του άνθρωπο, να επανέλθη κατά κάποιον τρόπο στην κατάσταση προ της πτώσεως. Να έχη αθωότητα και απλότητα, για να είναι η πίστη του ακλόνητη και να πιστεύη απόλυτα ότι δεν υπάρχει τίποτε που να μην μπορή να το κάνη ο Θεός. Τότε, όταν ακούη για έναν άνθρωπο που δεν πιστεύει ή αμφιβάλλει για μερικά πράγματα που έχουν σχέση με την βοήθεια του Θεού, ξέρετε πόσο υποφέρει;

***

Η Αγία Σοφία, η ασκήτρια της Κλεισούρας, είχε σε πολύ μεγάλη ευλάβεια την Υπεραγία Θεοτόκο! Μόλο που κατά την θύραθεν παιδεία ήταν αγράμματη, ήταν πλούσια στην παιδεία του Κυρίου, και γνώριζε από καρδίας πολλές προσευχές εκ των οποίων ιδιαίτερα αγαπούσε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας!
Όσοι την γνώρισαν αναφέρουν ότι συχνά την άκουγαν να σιγοψιθυρίζει κάτι, και όσοι με παρρησία ή και με άδολη αφέλεια την ρωτούσαν τι λέει, η Γερόντισσα με χαρά τους απαντούσε “Τους Χαιρετισμούς, παιδία, τους Χαιρετισμούς της Παναΐας μας!”
Ένα από τα διακονήματα της ήταν και το ανάβει τα καντήλια στα ξωκκλήσια πέριξ της Ιεράς Μονής όπου εγκαταβίωνε!
Μία ημέρα λοιπόν ξεκίνησε με μία ευλαβή πνευματική της θυγατέρα και ανέβηκαν 300 μέτρα σε μία απότομη πλαγία πάνω από την Μονή, για να ανάψουν τα καντήλια στο Ιερό Παρεκκλήσιο της Αγίας Τριάδος!
Αφού λοιπόν άναψαν τα καντήλια, σκούπισαν το ξωκκλήσι και θυμίασαν πήραν βιαστικά το δρόμο της επιστροφής μιας και τα απειλητικά μαύρα σύννεφα στον ορίζοντα προμήνυαν σφοδρή καταιγίδα! Με το που βγήκαν από το Παρεκκλήσιο η Αγία Σοφία της Κλεισούρας ξεκίνησε να απαγγέλει – όπως ήταν εξάλλου η συνήθεια της – τους Χαιρετισμούς της Θεοτόκου!
Η καταιγίδα δεν άργησε να ξεσπάσει! Και ήταν όντως σφοδρή! Νεροποντή με χοντρό χαλάζι!
Και όμως! Οι Χαιρετισμοί της Παναγίας μας έκαναν πάλι το θαύμα τους!
Η καταρρακτώδης βροχή και το χαλάζι δεν άγγιξαν την Αγία Σοφία της Κλεισούρας και την κοπέλα που την συνόδευε! Ούτε μία σταγόνα δεν έπεσε πάνω τους!
Και ενώ γύρω τους εμαίνετο η καταιγίδα, η Αγία Σοφία και η κοπέλα επέστρεψαν στεγνές στο Μοναστήρι, απαγγέλοντας με το στόμα τους τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας!

***

Παναγία_Mother of God Unwithering Rose-Ρόδον το Αμάραντον_ΡΟΔΟΝ ΤΟ ΑΜΑΡΑΝΤΟΝ_НЕУВЯДАЕМАЯ_РОЗА_23333Η νοερά προσευχή, η ευχή του Ιησού, είναι το κεντρικό θέμα του βιβλίου «Νηπτική θεωρία».
Ο συγγραφέας του, ο ανώνυμος ησυχαστής, ο αυτοαποκαλούμενος «Απελπισμένος», αποκαλύπτει τα βιώματά του και προσφέρει την πείρα του στον αναγνώστη, σαν οδηγό για την κατάκτηση της νοεράς προσευχής.

«Κάποιος μοναχός, διηγείται ο ησυχαστής, ήρθε σε έκσταση την ώρα που προσευχόταν και είδε πλήθος δαιμόνων, σαν την άμμο της θάλασσας. Έμοιαζαν με στρατιώτες και ορμούσαν εναντίον του με πολλή μανία για να τον εξοντώσουν.

Φοβισμένος εκείνος έτρεξε να καταφύγει στην εκκλησία. Μπαίνοντας μέσα βλέπει τον Κύριο και τη Θεοτόκο στις εικόνες τους σαν ζωντανούς και με βασιλική δόξα.
Το πρόσωπο του Κυρίου είχε μία ανέκφραστη ωραιότητα και άστραφτε πιο δυνατά από τον ήλιο. Για αυτό ο αδελφός δεν μπόρεσε να ξανακοιτάξει. Προσκύνησε όμως και ασπάστηκε με φόβο και χαρά τη δεξιά Του.

Κατόπιν πλησίασε στην εικόνα της Παναγίας. Προσκύνησε, ασπάστηκε το παρθενικό της χέρι και τόλμησε να την κοιτάξει στο πρόσωπο.
Στην αγία της αγκάλη είδε καθισμένο το Θείο Βρέφος σαν σε θρόνο χερουβικό. Κι ήταν τόσο ταιριαστό το θεϊκό αυτό σύμπλεγμα, όσο και η ομορφιά και η ευωδία σε ένα τριαντάφυλλο.

Η Θεοτόκος κοίταζε τον αδελφό με τόση πραότητα, ώστε εκείνος πήρε το θάρρος και την ρώτησε:

Παναγία μου! Γλυκειά μου Παναγία, και μητέρα του Ιησού μου! Πώς θα γλυτώσω από τους δαίμονες που με κυνηγούν;

Και η Κυρία Θεοτόκος, η σωτηρία των «επ’ αυτή πεποιθότων», αποκρίθηκε:

Με το όνομα του Υιού μου και με το όνομα το δικό μου θα νικάς και θα εξολοθρεύεις τους δαίμονες.

Ο μοναχός έκανε βαθειά υπόκλιση, βγήκε από την εκκλησία και φώναξε μέσα από την καρδιά του.

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με! Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία!

Αμέσως οι ανίσχυροι δαίμονες εξαφανίστηκαν από μπροστά του».
Από το βιβλίο «Εμφανίσεις και θαύματα της Παναγίας» Ιερά Μονή Παρακλήτουτριανταφυλλο93234_originalΤο τριαντάφυλλο δεν μιλάει αλλά μοσχοβολάει δυνατά. Το ίδιο και εμείς πρέπει να μοσχοβολάμε, να εκπέμπουμε την πνευματική ευωδία, την ευωδία του Χριστού.
Να ακούγεται από μακριά το άρωμα των πράξεών μας – καλών, καθαρών, δίκαιων και γεμάτων αγάπη.
Μόνο έτσι μπορεί να φανερωθεί η Βασιλεία του Θεού η οποία υπάρχει μέσα στην καρδιά μας, να φανερωθεί όχι εν λόγω αλλά εν δυνάμει. Αμήν.
Άγιος Λουκάς Κριμαίας.

***

Η προστασία της Θεοτόκου.

Παναγία του ΚύκκουPanagia_Kykkotisa_by_teopa1Ο οικονόμος της ρουμανικής μονής Συχάστρια π. Ιλαρίων Ιονίκα (1854-1934) πριν γίνη μοναχός, ήταν στον κόσμο ναυπηγός στον ποταμό Μπιστρίτσα. Μια χειμερινή νύχτα, όταν επέστρεφε στο σπίτι από την εργασία του, του επετέθηκαν λύκοι στο δρόμο. Μετά από δυο ώρες αγώνα, κατάλαβε πως δεν μπορούσε πλέον να σωθή απ’ αυτούς. Έπεσε τότε στα γόνατα και προσευχήθηκε λέγοντας:
Υπεραγία Θεοτόκε, εάν μου χαρίσης τη ζωή, τα αφήνω όλα και γίνομαι μοναχός.
Την ίδια στιγμή ακούσθηκαν φωνές ανθρώπων και ένα έλκυθρο με καμπανάκια. Οι λύκοι έφυγαν, ενώ αυτός, λυτρωμένος πια, έφθασε στην οικογένεια του. Μετά από μερικούς μήνες πήγε στο μοναστήρι Συχάστρια να υπηρετήση τον Χριστό και την Άχραντη Μητέρα του.

Έπειτα από ένα χρόνο ο διάβολος του προξένησε φοβερό πειρασμό. Τον κυρίεψε μελαγχολία και επιθυμία ν’ αναχωρήση σε άλλο μοναστήρι. Μια νύχτα πήγε στην εκκλησία, προσευχήθηκε πολύ και έκλαψε. Κατόπιν είδε ότι από την εικόνα της Θεομήτορος βγήκε μια γυναίκα με μοναχικό ένδυμα! Τον πλησίασε και τον ρώτησε:
-Γιατί κλαις και είσαι συγχυσμένος, αδελφέ Ιωάννη; (Ιωάννης ήταν το κοσμικό του όνομα).
-Να, βαρέθηκα εδώ και θα ήθελα ν’ αναχωρήσω!
-Γιατί απελπίσθηκες στον οίκο μου; Ειρήνευε και κάνε τα όλα με αγάπη, και από τώρα και στο εξής δεν θα μελαγχολήσεις ποτέ!
Ύστερα αυτή η θαυμαστή γυναίκα επέστρεψε πάλι στην εικόνα και εξαφανίσθηκε. Ήταν η Υπεραγία Θεοτόκος!
Από τότε ο αδελφός Ιωάννης λυτρώθηκε απ’ αυτόν τον πειρασμό. Αργότερα, όταν πια είχε καρή μοναχός, έφθασε σε μεγάλο πνευματικό ύψος.

Την άνοιξη του έτους 1933 ο π. Ιλαρίων πήγε στο δάσος για ξύλα και τραυματίσθηκε στο πόδι. Έπαθε γάγγραινα, υπόφερε πολύ και προσευχόταν με δάκρυα:
Κυρία Θεοτόκε, μη μ’ εγκαταλείπης. Ελέησον με!
Μια νύχτα, καθώς προσευχόταν, μπήκε στο κελλί του κάποια γυναίκα ντυμένη σαν μοναχή με τη μορφή μιας γιατρίνας από το Νεάμτς και τον ρώτησε:
-Γιατί κλαις, π. Ιλαρίων;
-Κυρία γιατρίνα, τραυματίσθηκα στο πόδι και πονώ φοβερά. Αισθάνομαι ότι θα πεθάνω και κλαίω γιατί δεν μετενόησα.
Η γιατρίνα εξέτασε το πόδι, το άγγιξε με το χέρι της και του είπε:
-Μη κλαις πια! Από τώρα θεραπεύεται το πόδι σου και θα ζήσης ακόμη ένα χρόνο. Κατόπιν θ’ αναπαυθής αιώνια.
Ύστερα εξαφανίσθηκε και ο γέροντας αποκοιμήθηκε. Ήταν πάλι η Υπεραγία Θεοτόκος!
Το πρωί σηκώθηκε υγιής, ήρθε στην εκκλησία και διηγήθηκε σε όλους το θαύμα.
Αφού λοιπόν έζησε ακόμη ένα ακριβώς χρόνο, την ίδια ημέρα, την Κυριακή της εξορίας του Αδάμ από τον παράδεισο, παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Κυρίου και συνωδεύθηκε απ’ όλους στο κοιμητήρι της μονής.
(Ρουμανικό Γεροντικό) (Χαρίσματα και Χαρισματούχοι , Ι. Μονή Παρακλήτου, τόμος Β, σ. 84-86)

Η Παναγία αγκαλιάζει με την ευσπλαχνία Της όλη τη γη κι όλους τους λαούς.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/05/13/22543/

Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα «Μην ανησυχής, εγώ θα σε βοηθήσω· ο Υιός μου είναι Βασιλιάς. Θα περάσετε δύσκολες ημέρες»,
https://iconandlight.wordpress.com/2016/08/13/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%AF%CE%B1-%CE%B7-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%BF%CE%BB%CF%85%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%B7%CF%83%CF%85/

Για όλα λέω τόσα ”Σε ευχαριστώ, Κύριε”, όσες είναι οι πέτρες της θάλασσας και τα αστέρια του Ουρανού. Αγαπήστε τους πάντες και μην κρίνετε κανέναν. Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2019/11/01/%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%ce%bb%ce%ad%cf%89-%cf%84%cf%8c%cf%83%ce%b1-%cf%83%ce%b5-%ce%b5%cf%85%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8e-%ce%ba%cf%8d%cf%81%ce%b9%ce%b5-%cf%8c/

Ρόδον το αμάραντον, χαίρε η μόνη βλαστήσασα· το μήλον το εύοσμον, χαίρε η τέξασα· το οσφράδιον, του πάντων Βασιλέως· χαίρε Απειρόγαμε, κόσμου διάσωσμα. (Ωδη α´. Ήχος δ´. Ανοίξω το στόμα μου..)

Θεοτόκε Παρθένε, χαίρε κεχαριτωμένη Μαρία, ο Κύριος μετά Σου. Ευλογημένη Συ εν γυναιξί, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ότι Σωτήρα έτεκες, των ψυχών ημών.

Κοντάκιον
Ήχος πλ. δ’.

Τη Υπερμάχώ Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η πόλις σου, Θεοτόκε• αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον, ίνα κράζω σοι• Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Την πάσαν ελπίδα μου εις Σε ανατίθημι, Μήτηρ του Θεού, φύλαξόν με υπό την σκέπην Σου.


Ας έχουμε την πίστη και την προσευχή του προφήτη Δανιήλ. Ας μη φοβηθούμε τους σατράπες και τις ανθρώπινες διαταγές. Ας μείνουμε κοντα στον Θεό μας, για να μη χάσουμε το φως Του από την επέλαση του τρομακτικού σκοταδιού των αλλοεθνών.

Χριστος_αγ Σοφια Κωνσταντινουπολη_198588.pΟι αντίπαλοι του προφήτη Δανιήλ του στήνουν παγίδα

«Η πονηρία γεννά την υποκρισία, τη διπροσωπία και την ψευδή ευλάβεια προς εξαπάτηση των αγαθών ανθρώπων». Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης

Ο προφήτης Δανιήλ, έζησε κατά τα τέλη του 7ου έως και τις αρχές του 6ου αιώνα π. Χ., με κυριότερη περίοδο δράσης εκείνη της βασιλείας του Ναβουχοδονόσορα (605-562) έως και το τρίτο έτος της βασιλείας του Κύρου (538-529). Νήπιο ακόμα, οδηγήθηκε μαζί με τους γονείς του αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα.

ΔΑΝΙΗΛ προφήτης_Daniel Prophet_Даниил пророк_1405402083-900-900Μετά τον Ναβουχοδονόσορα εβασίλευσε ο Δαρείος ο Μήδιος, ο οποίος και κράτησε τον Δανιήλ πολύ χρόνο κοντά του. Αυτός ο βασιλεύς διώρισε στην βασιλεία του 120 επάρχους και τον Δανιήλ ανώτερον απ᾿ όλους, διότι το Άγιο Πνεύμα ήταν επάνω του (Δανιήλ 6,2).
Οι έπαρχοι αυτοί ζητούσαν να εύρουν κάποια ενοχή στον Δανιήλ, αλλά δεν εύρισκαν ούτε ενοχή, ούτε κάποια αμαρτία, διότι ήταν πιστός στον Θεό (Δανιήλ 9,1-27. 10,2-3).
Τότε σκέφθηκαν να τον συλλάβουν ως εξής (Δανιήλ 6,5-16). Επήγαν στον βασιλέα και του είπαν:
«Μεγάλε βασιλεύ Δαρείε, να ζης στους αιώνες. Να γνωρίζης ότι συγκεντρώθηκαν όλοι οι έπαρχοι του απεράντου κράτους σου για να πάρης μία βασιλική απόφασι: Όποιος θα κάνη προσευχή σε άλλο θεό, ή σε άλλο άνθρωπο, εκτός από σένα, να ρίχνεται στον λάκκο των λεόντων για τροφή τους. Οπότε δώσε την διαταγή αυτή, έτσι ώστε να μη την καταπατά κανείς».
Τότε ο βασιλεύς Δαρείος, μη κατανοώντας την πονηρή συμβουλή τους, διέταξε και έγραψε αυτή την εντολή.

Όταν έμαθε ο Δανιήλ ότι υπογράφτηκε ένα τέτοιο έγγραφο, πήγε στο σπίτι του και προσευχήθηκε όπως πάντα. Είχε στο άνω μέρος του σπιτιού του ανοιχτά παράθυρα προς την Ιερουσαλήμ, και τρεις φορές την ημέρα γονάτιζε εκεί και προσευχόταν και δοξολογούσε το Θεό. Τότε οι άνθρωποι εκείνοι που τον παρακολουθούσαν, ήρθαν και βρήκαν τον Δανιήλ να προσεύχεται και ν’ απευθύνει ικεσίες στο Θεό του.

Κατόπιν ήρθαν και μίλησαν στο βασιλιά για την απαγόρευσή του: «Βασιλιά, εσύ δεν υπέγραψες απαγόρευση, ότι για τριάντα μέρες όποιος απευθύνει παράκληση σε οποιονδήποτε θεό η άνθρωπο, εκτός από σένα, θα ριχτεί στο λάκκο με τα λιοντάρια;» Ο βασιλιάς απάντησε: «Πράγματι, έτσι είναι, σύμφωνα με το νόμο των Μήδων και των Περσών, ο οποίος δε μεταβάλλεται». «Ε, λοιπόν, βασιλιά», είπαν αυτοί, «ο Δανιήλ, που προέρχεται από τους αιχμαλώτους του Ιούδα, δε σέβεται ούτε εσένα ούτε την απαγόρευση που υπέγραψες, αλλά προσεύχεται στο Θεό του τρεις φορές την ημέρα».

Ο Θεός προστατεύει το Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων

Μόλις ο βασιλιάς άκουσε αυτά τα λόγια, στενοχωρήθηκε πολύ και σκεφτόταν πως να καλύψει το Δανιήλ. Μέχρι τη δύση του ήλιου προσπαθούσε να βρει έναν τρόπο να τον γλιτώσει. Αλλά οι κατήγοροι του Δανιήλ έτρεξαν πάλι στο βασιλιά και του υπενθύμισαν: «Ξέρεις, βασιλιά, ότι σύμφωνα με το νόμο των Μήδων και των Περσών καμιά απαγόρευση ή διάταγμα, που εκδίδεται από το βασιλιά, δεν μεταβάλλεται». Τότε ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν το Δανιήλ και να τον ρίξουν στο λάκκο των λεόντων (Δανιήλ 6,17). Και είπε στο Δανιήλ: «Ο Θεός σου, που τον λατρεύεις συνεχώς, ας σε σώσει». Αυτοί έφεραν ένα λιθάρι και το έβαλαν στο στόμιο του λάκκου και ο βασιλιάς το σφράγισε με τη σφραγίδα του και με τη σφραγίδα των μεγιστάνων του, για να μη κάνουν κάποιο μεγαλύτερο κακό στον Δανιήλ οι συκοφάντες του. Ήταν δηλαδή είδος όρκου. Μ᾿αυτό τον όρκο είχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ο βασιλεύς στα θηρία, παρά στους πονηρούς και κακούς ανθρώπους.

Μετά ο βασιλιάς πήγε στο παλάτι του και πέρασε τη νύχτα του άϋπνος, και νηστικός . Το πρωί σηκώθηκε πολύ νωρίς και πήγε τρέχοντας στο λάκκο με τα λιοντάρια. Όταν πλησίασε στο λάκκο, φώναξε με φωνή θλιμμένη στο Δανιήλ: «Δανιήλ, δούλε του αληθινού Θεού, που τον λατρεύεις συνεχώς, μπόρεσε αυτός να σε σώσει απ’ τα λιοντάρια;» Τότε ο Δανιήλ του απάντησε: «Βασιλιά, μακάρι να ζεις αιώνια! Πράγματι, ο Θεός μου έστειλε τον άγγελό του και έφραξε το στόμα των λιονταριών και δεν με έβλαψαν, γιατί είμαι αθώος απέναντί σου, βασιλιά, τίποτε κακό δεν έχω κάνει».

Ο βασιλιάς χάρηκε πάρα πολύ και διέταξε να βγάλουν τον Δανιήλ από το λάκκο. Κι ο Δανιήλ βγήκε έξω χωρίς να έχει πάθει το παραμικρό, γιατί έμεινε πιστός στο Θεό του. Μετά ο βασιλιάς διέταξε κι έφεραν τους ανθρώπους εκείνους, που είχαν συκοφαντήσει το Δανιήλ, και τους έριξαν στο λάκκο των λεόντων μαζί με τα παιδιά τους και τις γυναίκες τους. Και πριν φτάσουν στο κάτω μέρος του λάκκου, τα λιοντάρια τους άρπαζαν και τους έσπαζαν τα κόκαλα.

Μετά ο βασιλιάς Δαρείος έστειλε γραπτό μήνυμα στους λαούς όλων των εθνοτήτων και των γλωσσών, που κατοικούσαν στην επικράτεια: «Μακάρι όλοι σας να έχετε πάντοτε πλουσία και αδιατάρακτο την ειρήνη! Εκδίδεται από μένα διαταγή σ’ όλη την επικράτεια του βασιλείου μου, οι άνθρωποι να φοβούνται και να σέβονται το Θεό του Δανιήλ, γιατί είναι Θεός που ζει και θα υπάρχει αιώνια. Η βασιλεία του δεν θα καταστραφεί ποτέ και η κυριαρχία του θα είναι παντοτινή. Αυτός σώζει κι ελευθερώνει και κάνει σημεία και θαύματα στον ουρανό και στη γη. Αυτός έσωσε και το Δανιήλ από τη δύναμη των λιονταριών».

Έτσι ο Δανιήλ ζούσε ευτυχισμένος όσον καιρό βασίλευαν ο Δαρείος και ο Κύρος στους Πέρσες.
Από τα βιβλία, π. Κλεόπα Ηλίε, Ιστορίες Γέροντος Κλεόπα – Βιβλίο Α’, 2010
«Ο Προφήτης Δανιήλ», εκδ. «Ετοιμασία», Ι,Μ. Τιμίου Προδρόμου Καρέα.

***

Ο Προφήτης Δανιήλ και οι 3 Παίδες εν καμίνω είχαν πάντα καλό λογισμό,
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Σκολιοί γάρ λογισμοί χωρίζουσιν από Θεού. (Σοφ. Σολομώντος Α΄, 3)

Δανιηλ προφήτης_Daniel Prophet_Даниил пророк_ΔΑΝΙΗΛ-354765475c273996e15Επισκεφθήκαμε κάποια μέρα το Γέροντα δυο-τρεις πατέρες κι εκείνος συνεχώς μας μιλούσε για το ότι πρέπει να έχουμε καλούς λογισμούς. Πήρε μάλιστα την Παλαιά Διαθήκη και μας διάβασε το κομμάτι εκείνο, που αναφέρεται στο βασιλιά Δαρείο, ο οποίος είχε ρίξει τον Προφήτη Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων (Δανιήλ Κεφ. Στ’. 14-28).

Μας σχολίασε ο Γέροντας το γεγονός, όταν ο Δαρείος το πρωί πήγε μόνος του και άνοιξε το λάκκο, για να δει αν τον έφαγαν τα λιοντάρια και ρώτησε:
«20 … Δανιήλ, ο δούλος του Θεού του ζώντος, ο Θεός σου, συ λατρεύεις ενδελεχώς, ει ηδυνήθη εξελέσθαι σε εκ του στόματος των λεόντων; 21 και είπε Δανιήλ τω βασιλεί βασιλεύ, εις τους αιώνας ζήθι…. 23 τότε ο βασιλεύς πολύ ηγαθύνθη επ’ αυτώ..» (Δαν. 6, 20-3).

Είπε ο Γέροντας:
-Αν ο προφήτης Δανιήλ είχε κακούς λογισμούς, θα του έλεγε:
-Δεν ντρέπεσαι λίγο, με έριξες να με φάνε τα λιοντάρια κι έχεις την αναίδεια τώρα να με ρωτάς τι κάνω;
Είχε όμως πάντα καλό λογισμό, για αυτό και ο Θεός «πληροφόρησε» και τα λιοντάρια ακόμη.
Όπως, επίσης, και οι Τρεις Παίδες (Δαν. Κεφ. Γ΄) όταν αδίκως τους έριξαν στην κάμινο, δεν είχαν λογισμούς εναντίον του Θεού, να λένε δηλαδή: «Γιατί, Θεέ μου, ενώ εμείς φυλάμε τους νόμους Σου, Εσύ αφήνεις να μας ρίξουν στην κάμινο;».
Τι έλεγαν όμως; Κατηγορούσαν τον εαυτό τους και δικαιολογούσαν το Θεό και έλεγαν:
«Ευλογητός ει, Κύριε ο Θεός των πατέρων ημών, και αινετός, και δεδοξασμένον το ονομά Σου εις τους αιώνας, 3 ότι δίκαιος ει επί πάσιν, οις εποίησας ημίν,…4 και κρίματα αληθείας εποίησας κατά πάντα, α επήγαγες ημίν,… ότι εν αληθεία και κρίσει επήγαγες ταύτα πάντα, διά τας αμαρτίας ημών. 5 ότι ημάρτομεν και ηνομήσαμεν αποστήναι από σου 6 και εξημάτομεν εν πάσι και των εντολών σου ουκ ηκούσαμεν, ουδέ συνετηρήσαμεν ουδέ εποιήσαμεν καθώς ενετείλω ημίν, ίνα ευ ημίν γεγένηται..» ( Δαν.Γ’-Προσευχή Αζαρίου και ύμνος των Τριών).

Βλέπετε, μας λέει ο Γέροντας, οι τρεις Παίδες τι καλό λογισμό είχαν, που ήταν συνδεδεμένος με την ταπεινοφροσύνη; Ένας καλός και ταπεινόφρων λογισμός κάνει τα λιοντάρια αρνάκια και την επταπλασίως καιομένη κάμινο τη μετατρέπει σε παραδεισένια δροσιά και αναψυχή. Όλα τα προβλήματά μας ἐτσι πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε: με υπομονή, καλό λογισμό και ταπείνωση, για να μπορεί να μας βοηθά η χάρη του Θεού».
από το βιβλίο: “Ο Γέρων Παϊσιος” – Ιερομόναχου Χριστόδουλου Αγιορείτου – Άγιον Όρος

Ας έχουμε την πίστη και την προσευχή του προφήτη Δανιήλ που ήταν παράδειγμα προς μίμηση. Και αν από φθόνο ρίχτηκε στο λάκκο με τα λιοντάρια, αυτά όμως, με τη βοήθεια του Θεού, δεν τον πείραξαν, αφού ήλθε άγγελος για να τον προστατεύσει. Ας μη φοβηθούμε τους σατράπες και τις ανθρώπινες διαταγές. Ας μη μείνει κανένας μακριά από το Θεό, για να μη χάσει το φως του από την επέλαση του τρομακτικού σκοταδιού των αλλοεθνών. Ας μη φοβηθούμε τους υπηρέτες των ειδώλων των εθνών και των δρακόντων. Δεν µπορούν να μας κάνουν τίποτε, όταν έχουμε υπερασπιστή μας τον Δεσπότη του παντός.

Οι αντίπαλοι του Δανιήλ του στήνουν παγίδα.
Ο Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων και η θαυμαστή σωτηρία του.
http://users.sch.gr/aiasgr/Palaia_Diathikh/Danihl/Danihl_kef.1-6.htm#kef.6

Προφητική Επιστολή για τα χρόνια της αποστασίας… να χαίρεσαι για το ότι έχεις ζήσει μέχρι αυτό τον καιρό, ο Θεός είναι ισχυρότερος από τον εχθρό, και δεν θα εγκαταλείψει ποτέ τους δούλους του. Άγιος Ανατόλιος ο Νεώτερος (Ποτάποφ) της Όπτινα
https://iconandlight.wordpress.com/2019/07/29/29796/

Όλα τ’ άφησα στα χέρια του Θεού. Να θυμάστε καλά πως ό,τι και να συμβεί στη ζωή σας, να μη χάσετε ποτέ την ελπίδα σας στον Κύριο. Όσιος Γαβριήλ ο δια Χριστόν Σαλός
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/14/%cf%8c%ce%bb%ce%b1-%cf%84-%ce%ac%cf%86%ce%b7%cf%83%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%cf%8d-%ce%bd%ce%b1-%ce%b8%cf%85%ce%bc%ce%ac/

Είναι αδύνατον να ευαρεστήσει κάποιος και Θεό και ανθρώπους.Άγιος Νικόλαος (Βελιμίροβιτς) Επίσκοπος Αχρίδος
https://iconandlight.wordpress.com/2014/11/18/%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CE%B4%CF%8D%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%85%CE%B1%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CE%BA%CE%AC%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF/

Απολυτίκιο Προφήτη Δανιήλ. Ήχος β’.

Μεγάλα τα της πίστεως κατορθώματα εν τη πηγή της φλογός, ως επὶ ύδατος αναπαύσεως, οι άγιοι τρεις παίδες ηγάλλοντο· και ο Προφήτης Δανιήλ, λεόντωv ποιμήv, ως προβάτων εδείκνυτο. Ταις αυτών ικεσίαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς.


Η ευσέβεια είναι κολώνια, ενώ η ευλάβεια είναι θυμίαμα. Η ευλάβεια είναι η μεγαλύτερη αρετή για μένα. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Παναγία Οδηγητρια_Panagia _Hodeghetria or Directress_Икона Божией Матери Одигитрияp188lffnm0i9ilrtj4e1bbjrl3Μου έλεγε ο παπά-Τύχων (Ρώσος ασκητής που ο Γέροντας Παΐσιος υπήρξε υποτακτικός του):
«Εγώ παιντί μου, όταν ζωγραφίζω επιτάφια, ψάλλω “O ευσχήμων Ιωσήφ, από του ξύλου καφελών…”». Έψαλε και έκλαιγε συνέχεια και τα δάκρυά του έπεφταν πάνω στην εικόνα. Μια τέτοια εικόνα κάνει ένα αιώνιο κήρυγμα στον κόσμο. Οι εικόνες αιώνες κηρύττουν-κηρύττουν. Ρίχνει λ.χ. ένας πονεμένος ένα βλέμμα στην εικόνα του Χριστού ή της Παναγίας και παίρνει παρηγοριά. Όλη η βάση είναι η ευλάβεια. Βλέπεις, άλλος ακουμπά στον τοίχο που ακούμπησε η εικόνα και παίρνει Χάρη, και άλλος μπορεί να έχει την καλύτερη εικόνα, αλλά, επειδή δεν έχει ευλάβεια, δεν ωφελείται. Ή ένας μπορεί να βοηθηθεί από έναν απλό σταυρό, και άλλος να μη βοηθηθεί από τον Τίμιο Σταυρό όταν δεν έχει ευλάβεια.

Γέροντα, τί είναι ευλάβεια;
υλάβεια είναι ο φόβος του Θεού, η συστολή, η πνευματική ευαισθησία. Ο ευλαβής μπορεί να σφίγγεται, αλλά αυτό το σφίξιμο στάζει μέλι στην καρδιά του∙ δεν του κάνει μαρτυρική την ζωή, αλλά τον ευχαριστεί. Οι κινήσεις του είναι λεπτές, προσεγμένες. Αισθάνεται έντονα την παρουσία του Θεού, των Αγγέλων, των Αγίων. Νιώθει δίπλα του τον Φύλακα Άγγελο να τον παρακολουθή. Έχει συνέχεια στον νου του ότι είναι Ναός του Αγίου Πνεύματος∙ και ζη απλά, αγνά και αγιασμένα. Παντού συμπεριφέρεται με προσοχή και συστολή και νιώθει ζωντανά όλα τα ιερά. Προσέχει λ.χ. να μην είναι πίσω από την πλάτη του οι εικόνες. Δεν βάζει εκεί που κάθεται, στον καναπέ ή στην καρέκλα ,το Ευαγγέλιο ή ένα πνευματικό βιβλίο κ.λπ. Αν δη μια εικόνα, σκιρτά η καρδιά του, βουρκώνουν τα μάτια του. Αλλά και μόνον το όνομα του Χριστού να δη κάπου γραμμένο, το ασπάζεται και αυτό με ευλάβεια και γλυκαίνεται εσωτερικά η ψυχή του. Ακόμη και ένα κομματάκι από εφημερίδα αν βρη κάτω πεταμένο που να γράφη λ.χ. το όνομα του Χριστού ή μόνον «Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος», σκύβει, το μαζεύει, το ασπάζεται με ευλάβεια και στενοχωριέται που ήταν πεταμένο.
– Γέροντα, άλλο είναι η ευσέβεια και άλλο η ευλάβεια;
– Η ευσέβεια είναι κολώνια, ενώ η ευλάβεια είναι θυμίαμα. Η ευλάβεια είναι η μεγαλύτερη αρετή για μένα, γιατί ο ευλαβής προσελκύει την Χάρη του Θεού, γίνεται δέκτης της Χάριτος και φυσιολογικά παραμένει η Χάρις του Θεού μαζί του. Τον προδίδει μετά η θεία Χάρις, και όλοι τον ευλαβούνται, τον συμπαθούν, ενώ τον αναιδή τον απεχθάνονται μικροί-μεγάλοι.
Εσείς οι γυναίκες πρέπει να έχετε περισσότερη ευλάβεια από τους άνδρες. Η γυναίκα από την φύση της επιβάλλεται να έχη ευλάβεια. Οι άνδρες, όταν δεν έχουν ευλάβεια, έχουν απλώς μια αδιαφορία. Οι γυναίκες όμως, άμα χάσουν την ευλάβεια, κάνουν χονδρά πράγματα. Μου έλεγε ένας : «Όταν πήγα να προσκυνήσω με τη γυναίκα μου στους Αγίους Τόπους, πήγα και στον Ιορδάνη να βαπτισθώ, και αυτή καθόταν και έπλενε τα πόδια της! “Βρε, τί κάνεις αυτού, της είπα, για να πλύνης τα πόδια σου ήρθες στον Ιορδάνη ποταμό;”. Νευρίασα, την έβρισα!» Εκεί φαίνεται ήταν τελείως αδιάφορη, δεν καταλάβαινε, ενώ αυτός ο καημένος είχε πολλή ευλάβεια.

Ευλάβεια εξωτερική

Εκείνος που έχει πολλή πίστη και αληθινή ευλάβεια τρέφεται από κάτι ανώτερο, πνευματικό, που δεν περιγράφεται. Υπάρχουν όμως μερικοί που έχουν μια ξερή εξωτερική ευλάβεια. Λένε ξερά: «Τώρα, αφού μπαίνω στην Εκκλησία, πρέπει να καθήσω προσεκτικά, δεν πρέπει να κουνηθώ, πρέπει να σκύψω το κεφάλι, έτσι πρέπει να κάνω τον σταυρό μου!». Άλλοι μπορεί να κλονίζωνται στο θέμα της πίστεως, και όμως σε ολόκληρη αγρυπνία να στέκωνται όρθιοι.
– Έχουν , Γέροντα, ανησυχία για κάτι, ψάχνουν κάτι, γι’ αυτό το κάνουν;
– Κάτι θα έχουν μέσα τους. Καλά είναι αυτά, αλλά να τα αισθάνεται κανείς και από μέσα του, να μη γίνωνται μόνον εξωτερικά. Άλλο είναι να βγάζης τον σκούφο σου, όταν μπαίνης στην Εκκλησία, από ευλάβεια, και άλλο να τον βγάζης, επειδή θέλεις να δροσισθή το κεφάλι σου. Η ευλάβεια φαίνεται από τον τρόπο που κοινωνάμε, από τον τρόπο που παίρνουμε αντίδωρο κ.λπ.
– Γέροντα, μπορεί κανείς να πειραχθή από την εκδήλωση της ευλαβείας του άλλου;
– Να σου πω, όταν κάνη κανείς μεγάλο σταυρό, αλλά τον κάνη ταπεινά, δεν πειράζει τον άλλον. Αλλά, όταν κοιτάη αν τον βλέπουν οι άλλοι και κάνη συνέχεια σταυρούς, τότε θα αρχίσουν να τον κοροϊδεύουν. Ή, όταν περνάη έξω από έναν Ναό και κοιτάη αν έχη κόσμο, ή κάνη και …υπομονή να μαζευθή λίγος κόσμος, και τότε αρχίζη να κάνη σταυρούς και μετάνοιες, για να τον δουν, έχουν δίκιο να τον κοροϊδεύουν . Η πραγματική ευλάβεια, όταν υπάρχη, φαίνεται. Το «ευσχημόνως» γίνεται «ασχημόνως» χωρίς πραγματική ευλάβεια.
Από το βιβλίο Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – «Πνευματική αφύπνιση», Λόγοι Β’, Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Παΐσιος Αγιορείτης_св. Паисий Святогорец_St.Paisios of the Holy Mountain_κελλι Ιβηριτικο15paisie_BC00001221DSCF6434Έλεγε Ο Άγιος Παΐσιος: «Όταν φουντώνει ο θείος έρως, ούτε κοιμάται κανείς ούτε τρώει, κάνει διαρκώς προσευχή, άσκηση και μετάνοιες, και τρέφεται περισσότερο από την ουράνια θέρμη. Και αν τον ζητούν να πάει κάπου, παλεύει, προσπαθεί να βγη από την κατάσταση αυτή, αλλά δεν μπορεί· πέφτει κάτω δηλαδή… Γι’ αυτό πάει πιο βαθιά στην έρημο, για να μην τον διακόπτουν». Αλλά ο πατήρ Παΐσιος, παρά τον μεγάλο του πόθο, δεν μπορούσε πλέον να πάει «πιο βαθιά στην έρημο». Όσο περνούσε ο καιρός, το όνομά του προσείλκυε όλο και περισσότερους ανθρώπους στην Καλύβη του, ώστε να φθάσει να το θεωρή ως «το μεγαλύτερο εχθρό του», αφού του γινόταν εμπόδιο στην ησυχαστική ζωή. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να απομακρύνεται για λίγο «σε κοντινά και μακρινά λημέρια», όπως τα έλεγε.
Το πιο συνηθισμένο του «λημέρι» ήταν ένα πρόχειρο καλυβάκι που είχε φτιάξει σε μία χαράδρα, πιο κάτω από το Κελλί του. Εκεί, «εν λάκκω κατωτάτω», μέσα στην πυκνή βλάστηση, εξαφανιζόταν από τον κόσμο και ευφραινόταν «μόνη τη του Θεού θεωρία, και διαπύρω αγάπη». Κάποτε, ένας κυνηγός τον πέρασε για αγριογούρουνο και τον πυροβόλησε, αλλά ο Θεός φύλαξε και δεν τον σκότωσε. Το γεγονός αυτό τον ανησύχησε όμως και στενοχωρήθηκε πολύ, όταν αντιλήφθηκε ότι κάποιος τον είδε να προσεύχεται εκεί γονατιστός. Είπε: «Θα προτιμούσα να με σκότωνε, παρά να με έβλεπε».

Το ανήσυχο κοσμικό πνεύμα της εποχής μας κατέστρεψε, δυστυχώς, με τον δήθεν πολιτισμό του ακόμη και τα άγια ερημικά μέρη, που γαληνεύουν και αγιάζουν τις ψυχές. Ο ανήσυχος άνθρωπος δεν ησυχάζει ποτέ. Δεν άφησαν πουθενά τόπο ήσυχο… Όσο μπορείτε, τα βουητά, τους θορύβους να τα αποφεύγετε… . Ακόμη αυτήν την γλυκειά ησυχία δεν την καταλάβατε. Αν θα γευόσασταν από τους πνευματικούς καρπούς της ησυχίας, θα υπήρχε ασφαλώς και η καλή ανησυχία και θα επιδιώκατε περισσότερο την αγία ησυχία της πνευματικής ζωής.  

***

Μανή, Θεκέλ, Φάρες
Ο ασεβής βασιλιάς της Βαβυλώνας Βαλτάσαρ

Ότι οι πονηρευόμενοι εξολοθρευθήσονται,
οι δε υπομένοντες τον Κύριον, αυτοί κληρονομησουσι γήν…
Σωτηρία δε των δικαίων παρά Κυρίου και
υπερασπιστής αυτών έστιν εν καιρώ θλίψεως. (Ψαλμός λστ΄. 36)

ΔΑΝΙΗΛ-Пророк Даниил ( Prophète Daniel) 6Ο βασιλιάς των Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορ πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, την κατέλαβε και έσυρε τους κατοίκους της αιχμάλωτους στη Βαβυλώνα. Έτσι ο προφήτης Δανιήλ σε νεαρή ηλικία οδηγήθηκε μαζί με τους γονείς του αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα το 605 π.Χ. (Δανιήλ 1,4). Ο Δανιήλ ήταν προικισμένος με πολλά φυσικά και πνευματικά χαρίσματα, από έφηβος είχε το χάρισμα της προφητείας, δοσμένο από το Θεό και μάλιστα κατανοούσε κάθε όραμα και όνειρο” (Δανιήλ 1,17).

Ο τελευταίος βασιλιάς της Βαβυλώνας Βαλτάσαρ είχε τυφλή εμπιστοσύνη στα τείχη της πόλεως, που την περιέβαλλαν μαζί με το προστατευτικὸ τείχος απο τον Ευφράτη ποταμό και εθεωρείτο απόρθητη. Επιπλέον είχε τρόφιμα μέσα στην πόλη για 20 χρόνια, γι’ αυτό και όχι μόνο αδιαφορούσε για μελλοντική πολιορκία της, αλλά είχε παραθέσει οργιαστικό συμπόσιο σε χίλιους μεγιστάνες του βασιλείου του, στο οποίο μάλιστα συμπόσιο βεβήλωσε τα ιερά σκεύη του Ναού των Ιεροσολύμων χρησιμοποιώντας τα σαν κοινά ποτήρια κρασιού.

Ξαφνικά ένα κομμένο χέρι εμφανίζεται και γράφει στον τοίχο τρείς μυστηριώδεις λέξεις: Μανή, Θεκέλ, Φάρες. Όλοι πάγωσαν. Ὁ βασιλιάς τρέμει, τα γόνατά του χτυπούν το ένα το άλλο. Την μυστηριώδη γραφή, αδυνατούν να την ερμηνεύσουν οι διάφοροι μάγοι και αστρολόγοι του, την ερμηνεύει όμως μόνο ο Προφητης Δανιήλ: Μανή· μετρήθηκες. Θεκέλ· ζυγίστηκες και βρέθηκες λειψός. Φάρες· διαμοιράζεται το βασίλειό σου στους Μήδους και τους Πέρσες. Μετά την εξήγηση του ονείρου του βασιλιά Βαλτάσαρ, ο Δανιήλ ανακηρύχθηκε ως ο τρίτος άρχοντας του βασιλείου (Δανιήλ 5,29).

Το ίδιο εκείνο βράδυ ο Κύρος και ο σύμμαχός του Δαρείος ο Μήδος καταλαμβάνουν την Βαβυλώνα και ο Βαλτάσαρ φονεύεται (539 π.Χ.).

***

Μας διηγήθηκε κάποιος από τους πατέρες για το βασιλιά Ζήνωνα* τα εξής: – Αδίκησε τη θυγατέρα κάποιας γυναίκας. Αυτή λοιπόν πήγαινε συχνά στο ναό της Παναγίας Δέσποινας μας, της Θεοτόκου Μαρίας, παρακαλώντας και λέγοντας με δάκρυα: – Εκδικήσου μου το Ζήνωνα το βασιλιά. Καθώς λοιπόν το έκανε για πολλές μέρες, της φανερώνεται η Παναγία Θεοτόκος και λέει: – Σε διαβεβαιώνω, γυναίκα, πολλές φορές ήθελα να πάρω την εκδίκησή σου, αλλά το δεξί του χέρι με εμποδίζει. (Ήταν πολύ ελεήμων). Από το βιβλίο του Ιωάννου Μόσχου, «Λειμωνάριον», εισαγωγή, μετάφραση, σχόλια, μοναχού Θεολόγου. Έκδοση Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα.

ΔΑΝΙΗΛ_ ΣΤΥΛΙΤΗς_Saint_Daniel_the_Stylite_ Даниил Столпник-224415.p*Ο Ζήνωνας ο Ίσαυρος (περ. 425 – 9 Απριλίου 491) ήταν γαμπρός του βασιλιά αγίου Λέοντος Α’ του Θρακός (εορτάζει στις 20 Ιανουαρίου) από τη θυγατέρα του Αριάδνη. Όταν τον έκαμε ύπατο ο Λέων τον έστειλε εναντίον των βαρβάρων στη Θράκη. Ο Ζήνωνας πριν πάει στον πόλεμο, πέρασε από τον Όσιο Δανιήλ τον Στυλίτη (11 Δεκεμβρίου †490) , να πάρει την ευχή του. Ο Όσιος του προφήτευσε όλα όσα επρόκειτο να πάθει μέχρι τέλους: ότι θα γυρίσει νικητής από τον πόλεμο και ότι θα τον επιβουλευτούν οι δικοί του, αλλά δε θα τον κακοποιήσουν. Όταν πέθανε ο βασιλιάς, άφησε διάδοχό του τον εγγονό που γέννησε η θυγατέρα του με την πρόρρηση του Οσίου. Η σύγκλητος όμως έκαμε βασιλιά το Ζήνωνα, γιατί ο διάδοχος ήταν ακόμα παιδί. Όταν ύστερα από καιρό πέθανε το παιδί, οι συγγενείς του Ζήνωνα, Αρμάτος και Βασιλίσκος τον φθόνησαν και τον μισούσαν άδικα. Ο Ζήνωνας που γνώριζε την επιβουλή, κατέφευγε στον Όσιο. Και αυτός του προέλεγε όσα θα ακολουθούσαν: ότι θα φύγει από το θρόνο, σε έρημο όπου από την πείνα του θα φάει ωμά χόρτα. Έπειτα θα απολαύσει το βασίλειο και θα πεθάνει στο θρόνο με καλό θάνατο, όπως και έγινε.
Βλέποντας ο βασιλιάς Ζήνων ότι πληθύνονταν οι επιβουλές, έφυγε κρυφά με τη βασίλισσα και πήγε στην Ισαυρία. Τότε ο Βασιλίσκος άρπαξε τα σκήπτρα της βασιλείας. Από τα πρώτα έργα του, ήταν ο πόλεμος εναντίον της Εκκλησίας. Μελετούσε ακόμα να θανατώσει τον Πατριάρχη Ακάκιο, γιατί εναντιωνόταν στην αίρεσή του. Ο Όσιος δεν άργησε να ελέγξει τις πλάνες και τις κακοδοξίες του βασιλιά. Για τις διώξεις του, τον ονόμασε νέο Διοκλητιανό και τον προειδοποίησε ότι θα δεχτεί την οργή του Θεού. Μάλιστα του μήνυσε ότι θα είναι κακοθάνατος, γιατί υβρίζει το Θεό. Ακούοντας τα όσα θαυμάσια έκανε ο ισάγγελος Δανιήλ ο βασιλιάς φοβήθηκε μήπως επαληθεύσουν και γι’ αυτόν οι προρρήσεις του Οσίου. Έστειλε ανθρώπους του και τον κάλεσε στα ανάκτορα, όμως ο σώφρονας Δανιήλ αρνήθηκε. Οι προσκλήσεις επαναλήφθησαν πολλές φορές. Πάντα όμως κατέληγαν στην αποτυχία. Τότε αποφάσισε και ήλθε ο ίδιος στον Όσιο. Για να τον δεχτεί ο Όσιος, υποκρίθηκε τον ταπεινωμένο και μετανιωμένο και ντυμένος σαν δούλος του ζητούσε συγχώρεση των αμαρτιών. Όμως ο προορατικός Δανιήλ γνώριζε τη σκέψη του και ελέγχοντας την παρανομία και την κακοδοξία του τον άφησε να φύγει. Μετά φανέρωσε στους παρευρισκομένους την πραγματική πρόθεση του βασιλιά λέγοντας: «Πρέπει να γνωρίζετε ότι η ταπείνωση που έδειξε ο Βασιλίσκος δεν ήταν πραγματική. Ήταν υποκρισία και πονηρία, και όχι μετάνοια. Γρήγορα όμως θα δείτε ότι διαλέγοντας τον κακό δρόμο διάλεξε και την τιμωρία του». Σε λίγες μέρες όπως ο Όσιος προφήτευσε, διώχτηκε ο Βασιλίσκος από το θρόνο και επέστρεψε στα ανάκτορα ο Ζήνων. Βλέπωντας αληθινές όλες τις προρρήσεις τού Αγίου, τον ευλαβείτο περισσότερο και πήγε με την βασίλισσα να του αποδώσουν την πρέπουσα ευχαριστία.

Το μέλλον σας, αναθέσατε το εις την θεία Πρόνοια! ότι είναι θέλημα Θεού και δια την σωτηρίαν μας θα γίνει. Όσιος γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/15/25637/

Παρακάλεσε τον Θεό, εις ανθρώπους μη εμπιστεύεσαι, μη ελπίζεις. Γέροντας Ιερώνυμος της Αιγίνης
https://iconandlight.wordpress.com/2016/07/04/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B8%CE%B5%CF%8C-%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BC%CE%B7-%CE%B5%CE%BC/

Απολυτίκιον Παναγίας Οδηγήτριας. Ήχος δ΄. Ταχύ προκατάλαβε.

Ως στύλος πυρίμορφος και οδηγία λαμπρά, προς κλήρον ακήρατον, καθοδηγείς ασφαλώς, ημάς Οδηγήτρια. Συ γαρ προς επιδόσεις, τας βελτίους ιθύνεις, θεία επισκοπή Σου, τους πιστώς Σοι βοώντας• Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου.

Ψαλμός ΛΣΤ΄. 36

Μη παραζήλου εν πονηρευομένοις, μηδέ ζήλου τους ποιούντας την ανομίαν. Ότι ωσεί χόρτος ταχύ αποξηρανθήσεται και ωσεί λάχανα χλόης ταχύ αποπεσούνται. ΄Ελπισον επί Κύριον και ποίει χρηστότητα και κατασκήνου την γην και ποιμανθήση επί τω πλούτω αυτής. Κατατρύφησον του Κυρίου και δώσει σοι τα αιτήματα της καρδίας σου. Αποκάλυψον προς Κύριον την οδόν σου και έλπισον επ΄αυτόν και αυτός ποιήσει. Και εξοίσει ως φως την δικαιοσύνην σου και το κρίμα σου ως μεσημβρίαν. Υποτάγηθι τω Κυρίω και ικέτευσον αυτόν, μη παραζήλου εν τω κατευοδουμένω εν τη οδώ αυτού, εν ανθρώπω ποιούντι παρανομίαν. Παύσαι από οργής και εγκατάλιπε θυμόν, μη παραζήλου ώστε πονηρεύεσθαι. Ότι οι πονηρευόμενοι εξολοθρευθήσονται, οι δε υπομένοντες τον Κύριον, αυτοί κληρονομησουσι γήν. Και έτι ολίγον και ού μη υπάρξη ο αμαρτωλός και ζητήσεις τον τόπον αυτού και ού μη εύρης. Οι δε πραείς κληρονομήσουσι γήν και κατατρυφήσουσιν επί πλήθει ειρήνης. Παρατηρήσεται ο αμαρτωλός τον δίκαιον και βρύξει επ΄αυτόν τους οδόντας αυτού. Ο δε Κύριος εκγελάσεται αυτόν, ότι προβλέπει, οτι ήξει η ημέρα αυτού. Ρομφαίαν εσπάσαντο οι αμαρτωλοί, ενέτειναν τόξον αυτών του καταβαλείν πτωχόν και πένητα, του σφάξαι τους ευθείς τη καρδία. Η ρομφαία αυτών εισέλθοι εις τας καρδίας αυτών και τα τόξα αυτών συντριβείη. Κρείσσον ολίγον τω δικαίω, υπέρ πλούτον αμαρτωλών πολύν. Ότι βραχίονες αμαρτωλών συντριβήσονται, υποστηρίζει δε δίκαιους ο Κύριος. Γινώσκει Κύριος τας οδούς των αμώμων και η κληρονομία αυτών εις αιώνα έσται. Ού καταισχυνθήσονται εν καιρώ πονηρώ και εν ημέραις λιμού χορτασθήσονται. Ότι οι αμαρτωλοί απολούνται, οι δε εχθροί του Κυρίου, άμα τω δοξασθήναι αυτούς και υψωθήναι, εκλείποντες ωσεί καπνός εξέλιπον. Δανείζεται ο αμαρτωλός και ουκ αποτίσει· ο δε δίκαιος οικτείρει και δίδωσιν. Ότι οι ευλογούντες αυτόν κληρονομήσουσι γην, οι δε καταρώμενοι αυτόν εξολοθρευθήσονται. Παρά Κυρίου τα διαβήματα ανθρώπου κατευθύνεται και την οδόν αυτού θελήσει σφόδρα. ΄Οταν πέση, ού καταρραχθήσεται· ότι Κύριος αντιστηρίζει χείρα αυτού. Νεώτερος εγενόμην και γαρ εγήρασα και ουκ είδον δίκαιον εγκαταλελειμμένον, ουδέ το σπέρμα αυτού ζητούν άρτους. ΄Ολην την ημέραν ελεεί και δανείζει ο δίκαιος και το σπέρμα αυτού εις ευλογίαν έσται. Έκκλινον από κακού και ποίησον αγαθόν και κατασκήνου εις αιώνα αιώνος. Ότι Κύριος αγαπά κρίσιν και ουκ εγκαταλείψει τους οσίους αυτού, εις τον αιώνα φυλαχθήσονται. Άνομοι δε εκδιωχθήσονται και σπέρμα ασεβών εξολοθρευθήσεται. Δίκαιοι δε κληρονομήσουσι γην και κατασκηνώσουσιν εις αιώνα αιώνος επ΄αυτής. Στόμα δικαίου μελετήσει σοφίαν και η γλώσσα αυτού λαλήσει κρίσιν. Ο νόμος του Θεού αυτού εν καρδία αυτού και ούχ υποσκελισθήσεται τα διαβήματα αυτού. Κατανοεί ο αμαρτωλός τον δίκαιον και ζητεί του θανατώσαι αυτόν. Ο δε Κύριος ου μη εγκαταλίπη αυτόν εις τας χείρας αυτού, ουδέ μη καταδικάσηται αυτον, όταν κρίνηται αυτώ. Υπόμεινον τον Κύριον και φύλαξον την οδόν αυτού και υψώσει σε του κατακληρονομήσαι γήν· εν τω εξολοθρεύεσθαι αμαρτωλούς όψει. Είδον τον ασεβή υπερυψούμενον και επαιρόμενον ως τας κέδρους του Λιβάνου. Και παρήλθεν και ιδού ουκ ήν και εζήτησα αυτόν και ουχ ευρέθη ο τόπος αυτού. Φύλασσε ακακίαν και ίδε ευθύτητα, ότι έστιν εγκατάλειμμα ανθρώπω ειρηνικώ. Οι δε παράνομοι εξολοθρευθήσονται επί το αυτό· τα εγκαταλείμματα των ασεβών εξολοθρευθήσονται. Σωτηρία δε των δικαίων παρά Κυρίου και υπερασπιστής αυτών έστιν εν καιρώ θλίψεως. Και βοηθήσει αυτοίς Κύριος και ρύσεται αυτούς και εξελείται αυτούς εξ αμαρτωλών και σώσει αυτούς, ότι ήλπισαν επ΄αυτόν.


Εμπιστοσύνη και ελπίδα στον Θεό. Κύριε, τί επληθύνθησαν οι θλίβοντες με; πολλοί επανίστανται επ΄ εμέ.

Παναγίας των Βλαχερνώνbdca85ef6288ce632f14dbd05e4832fc - CopyΘα πορευθούμε μιμούμενοι τον Προφήτη Δαυίδ που λέει… ”Εάν γαρ και πορευθώ εν μέσω σκιάς θανάτου, ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ΄ εμού ει. Η ράβδος σου και η βακτηρία σου αύται με παρεκάλεσαν.” ”Και μέσα σε κοιλάδα σκιάς θανάτου αν περπατήσω, δεν θα φοβηθώ κακό· επειδή Εσύ είσαι μαζί μου· η ράβδος Σου και η βακτηρία Σου, αυτές με παρηγορούν.” Ψαλμός 22

”Οι εικονομάχοι αυτοκράτορες έχοντες αιρετικά φρονήματα απεφάσισαν εκκλησιαστικές μεταρρυθμίσεις που προκάλεσαν την οξύτατη αντιπαράθεση μεταξύ Εκκλησίας και Πολιτείας, που είναι γνωστή ως εικονομαχική έρις. Συγκεκριμένως με διατάγματά τους συντομεύθηκε η θεία Λειτουργία, καταργήθηκαν αγρυπνίες και άλλες ιερές Ακολουθίες, νηστείες και εορτές, απλοποιήθηκε η ζωή των Μοναστηριών, δημεύθηκε η κτηματική περιουσία τους, περιορίσθηκε και ορίσθηκε ο αριθμός των Ιερέων και των Μοναχών, η εκλογή των Επισκόπων υποβλήθηκε στην κύρωση του Αυτοκρατορικού Συμβουλίου” (Αρχιμανδρίτου Βασιλείου Κ. Στεφανίδου, Εκκλησιαστικ ή Ιστορία, εκδοτικός οίκος « Αστήρ», Αθήναι 1959, σ. 256-257).

Δεν χορταίνει κανείς να ακούει τον υπέροχο Χρυσοστομικό λόγο προς τον ισχυρό πρωθυπουργό του Αρκαδίου Ευτρόπιο:
Η δύναμη της αλήθειας, δεν χρειάζεται καμμία βοήθεια. Ακόμη και αν μυριάδες εχθρών της προσπαθούν να την σβήσουν, όχι μόνο δεν αφανίζεται, αλλά με όργανα τους διώκτες της γίνεται υψηλότερη και λαμπρότερη, περιφρονούσα όσους μάταια ταλαιπωρούν τους εαυτούς τους και μαίνονται εναντίον της (PG 50, 536.)
Σταμάτησε τον πόλεμο για να μην διαλύσει την δύναμή σου. Μην ανεβάζεις πόλεμο στον ουρανό. Αν πολεμάς άνθρωπο ή νίκησες ή νικήθηκες. Αν όμως πολεμάς την Εκκλησία, είναι αδύνατο να νικήσεις, γιατί ο Θεός είναι πιο ισχυρός από όλους. «μήπως θέλομε να προκαλέσουμε την οργή του Κυρίου; Μήπως είμαστε ισχυρότεροι Του;» (Α΄ Κορ. 10.22). Ο Θεός στερέωσε, ποιος επιχειρεί να την κλονίσει; Δεν γνωρίζεις την δύναμή του; Ρίχνει ένα βλέμμα πάνω στην γη και την κάνει να τρέμει. Δίνει μία εντολή, και εκείνα, που σείονται, στερεώνονται. – Ο Χριστός είναι μαζί μου, ποιον θα φοβηθώ; (PG 52, 429 -ΕΠΕ 33, 186)
«Τίποτε δεν είναι ίσο με την Εκκλησία. Μη μου λέγεις τα τείχη και τα όπλα, διότι τα τείχη με τον χρόνο παλαιώνουν, ενώ η Εκκλησία ποτέ δε γερνά. Τα τείχη οι βάρβαροι τα γκρεμίζουν, την Εκκλησία όμως ούτε οι δαίμονες δεν την νικούν. Και ότι αυτά τα λόγια δεν είναι μεγάλη καύχηση, το μαρτυρούν τα πράγματα. Πόσοι πολέμησαν την Εκκλησία; Κι αυτοί οι ίδιοι που την πολέμησαν χάθηκαν. Η Εκκλησία όμως ανέβηκε πάνω από τους ουρανούς.
Τέτοιο μεγαλείο έχει η Εκκλησία. Όταν την πολεμούν, νικάει• όταν την επιβουλεύονται, θριαμβεύει• όταν την βρίζουν, γίνεται λαμπρότερη• δέχεται τραύματα και δεν πέφτει από τις πληγές• κλυδωνίζεται, αλλά δεν καταποντίζεται • δοκιμάζεται από τρικυμίες, αλλά δεν υφίσταται ναυάγιο• παλεύει, αλλά μένει αήττητη • αγωνίζεται, αλλά δεν νικιέται. Γιατί λοιπόν επέτρεψε τον πόλεμο; Για να δείξει πιο λαμπρό τρόπαιο… Ουδέν Εκκλησίας ισχυρότερον». ( Ιωάννου Χρυσοστόμου Ε.Π.Ε. 33, 110.386)

Ιωάννης Χρυσόστομος -St. John Chrysostom_Святой Иоанн Златоуст_წმიდა იოანე ოქროპირი_ St. John Chrysostom depicte«Ακουέτωσαν Έλληνες, ακουέτωσαν Ιουδαίοι τα κατορθώματά μας και την πρωτοκαθεδρία (τα πρωτεία) της Εκκλησίας. Από πόσους πολεμήθηκε η Εκκλησία, αλλά ποτέ δεν νικήθηκε; …η Εκκλησία βρίσκεται στην γη αλλά έχει το πολίτευμά της στον ουρανό…  Πολεμήθηκαν έντεκα μαθητές και η οικουμένη πολεμούσε, αυτοί δε που πολεμήθηκαν νίκησαν, ενώ αυτοί που πολέμησαν καταλύθηκαν ( αφανίσθηκαν ). Τα πρόβατα νίκησαν τους λύκους».

Συλλογίσου πόσοι τύραννοι πολέμησαν την Εκκλησία και πόσους φοβερούς διωγμούς ξεσήκωσαν εναντίον της…
Ο Αύγουστος, ο Τιβέριος, ο Γάιος, ο Νέρων, ο Βεσπασιανός, ο Τίτος και οι διάδοχοί τους μέχρι τον Μέγα Κωνσταντίνο, ήταν όλοι ειδωλολάτρες. Και όλοι -άλλος ηπιότερα, άλλος σκληρότερα- πολεμούσαν την Εκκλησία. Την πολεμούσαν όλοι. Κι αν μερικοί δεν ξεσήκωναν οι ίδιοι διωγμούς, όμως η προσήλωσή τους στην ειδωλολατρία υποκινούσε στον αγώνα εναντίον της Εκκλησίας όσους ήθελαν να τους κολακέψουν.
Παρ’ όλα αυτά, τα κακόβουλα σχέδια και οι επιθέσεις των ειδωλολατρών διαλύθηκαν σαν ιστοί αράχνης, σκορπίστηκαν σαν σκόνη, εξαφανίστηκαν σαν καπνός.
Αλλά και όσα σχεδίαζαν εναντίον της Εκκλησίας, έγιναν αφορμή να προκύψει μεγάλη ωφέλεια στους χριστιανούς. Γιατί δημιούργησαν τις χορείες των μαρτύρων, που αποτελούν το θησαυρό, τους στύλους, τους πύργους της Εκκλησίας.

Βλέπεις λοιπόν τη θαυμαστή εκπλήρωση της προφητείας;
Πραγματικά, «οι δυνάμεις του άδη δεν θα την κατανικήσουν».
Από τα παρελθόντα όμως, πίστευε και για τα μέλλοντα.
Και στο μέλλον κανείς δεν θα μπορέσει να νικήσει την Εκκλησία…

***

Άγιος Σεραφείμ της Βίριτσα 
 «Και στους πιο δύσκολους καιρούς θα μπορέσει εύκολα να σωθεί αυτός που θα ασχοληθεί με επιμέλεια με την προσευχή του Ιησού, ανεβαίνοντας με την συχνή επίκληση του ονόματος του Υιού του Θεού στην αδιάλειπτη προσευχή».

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Σήμερα ζούμε σε χρόνια Αποκαλύψεως. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς Προφήτης για να το καταλάβη. Τα πράγματα προχωρούν τακ-τάκ. Τί μας περιμένει δεν ξέρουμε. Όλη αυτή η κατάσταση που επικρατεί, το δείχνει.
Γι’ αυτό, για έναν λόγο παραπάνω τώρα, πρέπει να στηριχθούμε πιο πολύ στην προσευχή και να πολεμήσουμε το κακό με την προσευχή. Η μόνη λύση αυτή είναι. Να παρακαλούμε τον Θεό να λυπηθή τα πλάσματα Του – αν και δεν είμαστε για να μας λυπηθή.

Δεν θα βρεθή άκρη. Καθένας ό,τι του λέει ο λογισμός θα κάνη. Θα γίνη αυτό που λέει ο Άγιος Κοσμάς: «Θα περπατάς ώρα, για να βρής άνθρωπο” και όσοι ζήσουν, θα τρώνε με χρυσά κουτάλια».
Μερικοί βέβαια έχουν τον λογισμό: «Αφού οι προφητείες θα εκπληρωθούν οπωσδήποτε, τί θα ωφελήση η προσευχή;». Ο Θεός βλέπει ότι έτσι θα εξελιχθούν τα πράγματα, αλλά εμείς κάνουμε προσευχή, για να είναι πιο ανώδυνο ένα κακό και να μην πάρη έκταση.
Γι’ αυτό λέει και στο Ευαγγέλιο ότι για τους εκλεκτούς θα κολοβωθούν οι ημέρες (1).
Σε έναν πόλεμο λ.χ. με την δύναμη της προσευχής γίνεται ένα θαύμα, σώζονται περισσότεροι, υπάρχουν λιγώτερα θύματα, οπότε βοηθιούνται πνευματικά οι άνθρωποι, πιστεύουν και αλλοιώνονται με την καλή έννοια. Τα πράγματα είναι σοβαρά. Και μέχρι τώρα που δεν τινάχθηκε ο κόσμος στον αέρα, θαύμα είναι.
Ο Θεός να βάλη το χέρι Του, γιατί όλος ο κόσμος εξαρτάται από τρία-τέσσερα άτομα. Κρέμεται η τύχη τού κόσμου στα χέρια μερικών παλαβών. Λέει μιά παροιμία: «Τα άλογα κλωτσούν και τα κοτόπουλα ψοφούν». Έτσι είναι. Τα μεγάλα κράτη όταν πιάνωνται, τα μικρά τα καημένα αδικούνται. Κλωτσιούνται τα μεγάλα και καταστρέφονται τα μικρά. Χρειάζεται πολλή προσευχή, πολλή προσευχή, για να φωτίση ο Θεός τους μεγάλους, γιατί, αν θέλουν, μπορούν να καταστρέψουν τον κόσμο.
Ξέρει ο Θεός πολύ εύκολα και σ’ αυτούς να δώση λίγη φώτιση. Αν ο Θεός φωτίση, βγάζει ένας μιά διαταγή και αλλάζουν όλα.

Να κάνετε πόλεμο με το κομποσχοίνι. Με πόνο να γίνεται η προσευχή. Ξέρετε τί δύναμη έχει τότε η προσευχή;
Πολύ πληγώνομαι, όταν βλέπω μοναχούς να ενεργούν ανθρωπίνως και όχι με την προσευχή δια μέσου του Θεού στα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως. Ο Θεός μπορεί όλα να τα τακτοποιήση.

Η ησυχία είναι μεγάλη υπόθεση. Ακόμη και να μην προσεύχεται κανείς, και μόνο με την ησυχία προσεύχεται. Είναι μυστική προσευχή και πολύ βοηθάει στην προσευχή σαν την άδηλη αναπνοή στον άνθρωπο. Αυτός που κάνει δουλειά πνευματική στην ησυχία βυθίζεται μετά στην ευχή. Ξέρεις τι θα πη βυθίζεται; το παιδάκι, όταν λουφάζη στην αγκαλιά της μάνας, δεν μιλάει. Είναι ένωση πλέον, επικοινωνία.
Η εξωτερική ησυχία, μακριά από τον κόσμο, με την διακριτική άσκηση και την αδιάλειπτη προσευχή, πολύ γρήγορα φέρνει και την εσωτερική ησυχία –την ειρήνη της ψυχής – η οποία είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την πνευματική λεπτή εργασία.

Όποιος αποφεύγει τους ανθρώπους και δεν χασομεράει και δεν αμαρτάνει παράλληλα, αλλά κλείνεται στο κελί του και σκάβει στον εαυτό του, πολύ γρήγορα θα ανοίξη το πνευματικό του μεταλλείο και θα γίνη πνευματικά πλούσιος και θα μπορή να βοηθάη και άλλους.

Πολύ βοηθάει για την καθαρή προσευχή η απομάκρυνση από τον κοσμικό θόρυβο και από τους πολλούς ακόμη ανθρώπους και, εάν είναι δυνατόν, να είναι κανείς τελείως μόνος του. Όταν νιώθει κανείς μόνος του, η ψυχή κινείται άνετα, και ξεσπάει η καρδιά στον Θεό με ευλάβεια, και σκάει σιγά-σιγά το σκληρό της τσόφλι, και το διώχνει και μετά συγκινείται, όχι μόνον όταν σκέφτεται τον Θεό, αλλά και όταν το Όνομά Του ακούσει η το δεί γραμμένο, σκιρτάει η καρδιά, και το φιλάει με πολλή ευλάβεια. Το ίδιο γίνεται φυσικά και με το όνομα του Χριστού η της Παναγίας, και γλυκαίνεται εσωτερικά και η ψυχή.

***

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Παΐσιος Αγιορείτης_Αρσένιος_св. Паисий Святогорец_St.Paisios of the Holy Mountain_Αρσένιος ο Καππαδόκης-1524823238_BCCopyΈρχονται δύσκολα χρόνια· θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες. Θα έχουν μεγάλο διωγμό οι Χριστιανοί. Και βλέπεις, οι άνθρωποι ούτε καν καταλαβαίνουν ότι ζούμε στα σημεία των καιρών, ότι προχωρεί το σφράγισμα. Είναι σαν να μη συμβαίνη τίποτε. Γι᾿ αυτό λέει η Γραφή ότι θα πλανηθούν και οι εκλεκτοί. Όσοι δεν θα έχουν καλή διάθεση, δεν θα φωτισθούν και θα πλανηθούν στα χρόνια της αποστασίας. Γιατί, όποιος δεν έχει την θεία Χάρη, δεν έχει πνευματική διαύγεια, όπως και ο διάβολος.

– Γέροντα, σε πόσο καιρό θα συμβούν αυτά τα γεγονότα;
Εξ αιτίας σου και εξ αιτίας μου καθυστερούν, για να αποκτήσουμε καλή πνευματική κατάσταση. Μας κάνει υπομονή ο Θεός, γιατί, αν συμβούν τώρα, εγώ και εσύ θα πάμε χαμένοι. Δεν αναφέρεται πουθενά στην διδασκαλία του Χριστού συγκεκριμένος χρόνος. Λέει όμως η Γραφή ότι τα σημεία των καιρών θα προειδοποιήσουν για την έλευσή τους. Να είμαστε πάντα έτοιμοι και θα τα δούμε, όταν θα πλησιάση ο καιρός. Τότε θα είμαστε πιο σίγουροι. «Ο χρόνος αποκαλύψει και η πείρα τοις νήφουσι», λέει ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας.
Έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο που στο εξώφυλλο είχε τρία μεγάλα εξάρια! Έ, τους αφιλότιμους! Το κάνουν για να παρουσιάσουν όμορφα το έξι και να εξοικειωθή ο κόσμος με αυτό. Έτσι σιγά-σιγά θα έρθη και το σφράγισμα… . Το Ευαγγέλιο όμως λέει «ή Χριστό ή μαμωνά». «Ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν και μαμωνά».. .

Τώρα πάλι παρουσιάσθηκε μια αρρώστια, για την οποία βρήκαν ένα εμβόλιο που θα είναι υποχρεωτικό και, για να το κάνη κανείς, θα τον σφραγίζουν. Πόσοι άνθρωποι εκεί είναι ήδη σφραγισμένοι με ακτίνες λέιζερ, άλλοι στο μέτωπο και άλλοι στο χέρι! Αργότερα, όποιος δεν θα είναι σφραγισμένος με τον αριθμό 666 δεν θα μπορή ούτε να πουλά ούτε να αγοράζη ή να παίρνη δάνειο, να διορίζεται κ.λπ. Μου λέει ο λογισμός ότι ο Αντίχριστος με αυτό το σύστημα θέλησε να πιάση όλον τον κόσμο και, άμα δεν είναι κανείς στο σύστημα, δεν θα μπορή να δουλέψη κ.λπ., είτε κόκκινος είτε μαύρος είτε άσπρος, όλοι δηλαδή. Θα επιβληθή έτσι με ένα οικονομικό σύστημα που θα ελέγχη την παγκόσμια οικονομία, και μόνον όσοι θα έχουν δεχθή το σφράγισμα, το χάραγμα με τον αριθμό 666, θα μπορούν να έχουν εμπορικές συναλλαγές.
Τί θα πάθουν όμως οι άνθρωποι που θα σφραγίζωνται!… Μου έλεγε κάποιος ειδικός ότι με τις ακτίνες λέιζερ παθαίνει κανείς βλάβη. Οι άνθρωποι που θα σφραγισθούν θα τραβούν τις ακτίνες του ήλιου και θα πάθουν τέτοια ζημιά, που θα μασούν την γλώσσα τους από τον πόνο. Όσοι δεν σφραγισθούν, θα περάσουν καλύτερα από τους άλλους, γιατί ο Χριστός όσους δεν σφραγισθούν θα τους βοηθήση. Δεν είναι μικρό πράγμα αυτό!

– Γέροντα, πότε θα τους βοηθήση; Μετά;
– Όχι, τότε.

– Αφού, Γέροντα, δεν θα μπορούν να πωλούν και να αγοράζουν, πώς θα περάσουν καλύτερα;
Να δής, ο Θεός ξέρει έναν τρόπο, τον ξέρω και εγώ αυτόν. Λοιπόν…, με απασχόλησε πολύ αυτό το θέμα και μου έστειλε μετά το… τηλεγράφημα. Ο Θεός πώς μας οικονομάει, πώ! πώ!

Μερικές τηλεοράσεις πάλι που έχουν στείλει τελευταία στην Ελλάδα έχουν και συσκευή που παρακολουθεί αυτούς που βλέπουν τηλεόραση. Σε λίγο όσοι θα έχουν τηλεόραση θα βλέπουν στην τηλεόραση και θα τους βλέπουν! Δηλαδή θα παρακολουθούν και θα παρακολουθούνται. Θα ελέγχουν οι άλλοι με το κομπιούτερ όλη την ζωή τους, τί λένε, τί κάνουν, όλα. Βλέπεις τί δικτατορία σκέφθηκε ο διάβολος! Στις Βρυξέλλες έχουν ολόκληρο μέγαρο με το 666, όπου στεγάζουν το κομπιούτερ. Αυτό το κομπιούτερ μπορεί να ελέγξη δισεκατομμύρια ανθρώπους – έξι δισεκατομμύρια είναι σχεδόν όλος ο κόσμος. Εξομολόγηση όλοι με ένα κουμπί! Μερικοί Ευρωπαίοι αντέδρασαν, γιατί φοβούνται παγκόσμια δικτατορία. Εμείς οι Ορθόδοξοι αντιδρούμε, γιατί δεν θέλουμε τον Αντίχριστο, αλλά φυσικά ούτε την δικτατορία. Μας περιμένουν γεγονότα, αλλά δεν θα σταθούν αυτά πολύ. Όσο εξαλείφθηκε η Ορθοδοξία με τον κομμουνισμό, τόσο θα εξαλειφθή και τώρα. Πηγή: “Πνευματική Αφύπνιση”, Γέροντος Παϊσίου, Ιερού Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος- Σουρωτή Θεσσαλονίκης

***

Άγιος Παΐσιος

Ιησούς Χριστός_Jesus-Christ_Господне Иисус-Христос-Παντοκρατωρ_00330098095 ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣΟ Χριστός από ψηλά βλέπει τον καθένα μας πώς ενεργεί και ξέρει πώς και πότε θα ενεργήση για το καλό μας. Ξέρει πώς και που θα μας οδηγήση, αρκεί εμείς να ζητούμε βοήθεια, να του λέμε τις επιθυμίες μας και να αφήνουμε Εκείνον όλα να τα κανονίζη.

Δεν χρειάζονται μπράτσα στην πνευματική ζωή. Να αγωνιζώμαστε ταπεινά, να ζητούμε το έλεος του Θεού και να Τον ευγνωμονούμε για όλα. Όσοι αγωνίζονται και συναισθάνονται την αμαρτωλότητά τους και τις ευεργεσίες του Θεού και εμπιστεύονται τον εαυτό τους στην μεγάλη Του ευσπλαγχνία, ανεβάζουν την ψυχή τους στον Παράδεισο με πολλή σιγουριά και με λιγώτερο κόπο σωματικό. Ο Χριστιανός πιστεύει και εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό μέχρι θανάτου, και τότε βλέπει καθαρά το χέρι του Θεού που τον σώζει.

Με την εμπιστοσύνη στον Θεό και με την ταπείνωση όλα τα προβλήματα λύνονται. Να κάνης αυτό που μπορείς εσύ και μετά να αφήνεσαι στην θεία Πρόνοια, στο θείο θέλημα. Η ελπίδα στον Θεό είναι τονισμένη πίστη είναι η μεγαλύτερη ασφάλεια για τον άνθρωπο.
Μικρό πράγμα είναι να έχει κανείς σύμμαχο τον Θεό;
Για να προκόψεις χρειάζεται πολλή εμπιστοσύνη στο Θεό.
Δεν αφήνουμε το Θεό νοικοκύρη να μας κυβερνάει• γι’ αυτό ταλαιπωρούμαστε. Πρέπει να αφήσουμε εν λευκώ τον εαυτό μας και το μέλλον μας στη Θεία Πρόνοια, στο θείο θέλημα, και ο Θεός θα μας φροντίσει…

Γέροντα, έχω μέσα μου μία φοβία.

Η φοβία που έχεις είναι μια ευλογία από τον Θεό είναι οικονομία Θεού, για να καταφεύγης πάντα σ’ Εκείνον δια της προσευχής. Θα σε βοηθήση να πιασθής από τον Θεό. Βλέπεις, το μικρό παιδί, αν δεν το φοβερίσουν, δεν μπορούν να το συμμαζέψουν. Να αγωνίζεσαι φιλότιμα και με ελπίδα στον Θεό και τότε δεν θα φοβάσαι τίποτε. «Τον δε φόβον ημών ου μη φοβηθώμεν ουδ’ ου μη ταραχθώμεν, ότι μεθ’ ημών ο Θεός», δεν ψάλλουμε στο Μεγάλο Απόδειπνο;

***

Έλεγε ο Άγιος Παΐσιος. Η σημερινή εποχή μοιάζει με τα πρώτα Χριστιανικά χρόνια… … Μας προειδοποιούσε, και μ’ αυτό θέλω να κλείσω, ότι θα περάσουμε δύσκολα χρόνια, θα προσπαθήσουνε λέει να μας σφραγίσουνε. Ζούμε στον καιρό του αντιχρίστου και κοιμώμαστε με τα τσαρούχια. Μας μιλούσε για μία παγκόσμια ηλεκτρονική δικτατορία που έρχεται και μας μιλούσε ότι είναι ο αντίχριστος πίσω από όλα αυτά και ο σκοπός είναι να μας σφραγίσουν. Όπως το λέει η Αποκάλυψη. Μας έλεγε και το εξής χαρακτηριστικό. Θα καταργήσουνε το χρήμα και θα το αντικαταστήσουνε με τις κάρτες τις πλαστικές. Όταν όλες τις κάρτες θα τις ενώσουνε σε μία, δηλαδή, το διαβατήριο, το βιβλιάριο της τράπεζας, την ταυτότητα, το δίπλωμα οδήγησης, όταν όλα αυτά τα κάνουν ένα, μία κάρτα, τότε λέει πρέπει να αντιδράσετε, γιατί αυτό θα είναι το προηγούμενο βήμα από το σφράγισμα, το τσιπάρισμα. Το επόμενο βήμα θα είναι το τσιπάρισμα.
Ο Χριστός θα βοηθήσει το πλάσμα Του, θα γίνονται μεγάλα θαύματα.
Θα ‘ρθούνε δύσκολα χρόνια με προειδοποιούσε. Και δεν ήθελε εμείς ούτε να παθαίνουμε υστερία και να φοβόμαστε, γιατί αυτό είναι δείγμα ολιγοπιστίας, αλλά κι απ’ την άλλη μεριά δεν ήθελε και να αδιαφορούμε, να κλείνουμε τα μάτια, να κάνουμε ότι δεν τρέχει τίποτα. Ήθελε την μέση οδό. Ούτε να κλείνουμε τα μάτια μας, ούτε να φοβόμαστε. Και έλεγε, ότι ο Χριστός θα βοηθήσει το πλάσμα Του σ’ αυτά τα δύσκολα χρόνια. Και θα πεις, και πως; αν δεν μπορώ να αγοράζω και να πουλάω, πως θα ζήσω; Θα γίνονται μεγάλα θαύματα μας έλεγε εκείνη την εποχή και θα’ χει κανείς ένα μπουκάλι λάδι και δεν θα τελειώνει, έναν τενεκέ αλεύρι και δεν θα τελειώνει. Αυτοί λέει που μπορούν να περάσουν λιτοδίαιτα, θα περάσουν. Αυτοί που έχουν συνηθίσει να έχουν δέκα ειδών τυριά στο τραπέζι τους, αυτοί θα ζοριστούνε… …Μας έλεγε, δεν μας έκρυβε τον κίνδυνο, μας έλεγε ότι είναι δύσκολα τα χρόνια, θα περάσουμε δύσκολα θα δοκιμαστούμε και όπως σας είπα και στην αρχή θεωρούσε την καλύτερη προετοιμασία την πνευματική ζωή. (Απόσπασμα ομιλίας του κ. Αθανασίου Ρακοβαλή )

Λέγει ο Άγιος Νεκτάριος: Αληθινά μακάριος είναι ο άνθρωπος που ελπίζει στον Θεό! Ο Θεός είναι πάντα βοηθός του και δεν φοβάται ό,τι κακό κι αν του προξενήσει άνθρωπος. Ελπίζει στον Κύριο και πράττει τα αγαθά! Κάθε του ελπίδα την έχει εναποθέσει σ’ Αυτόν, και σ’ Αυτόν εξομολογείται με όλη του την καρδιά… Η δεξιά του Κυρίου κατευθύνει την πορεία του και δάκτυλος Κυρίου τον καθοδηγεί στους δρόμους του.. Όταν έχει βοηθό του τον Θεό, από τί να φοβηθεί; Από τί να δειλιάσει; Αν ξεσηκωθεί εναντίον του πόλεμος, δεν πτοείται, γιατί ελπίζει στον Κύριο. Αν τον καταδιώξουν πονηροί δεν φοβάται, γιατί ξέρει ότι όλα είναι υπό τον έλεγχο του Κυρίου. Δεν ελπίζει στο τόξο του ούτε στη φαρέτρα του· ούτε εξαρτά τη σωτηρία του από τη ρομφαία, αλλά από τον Κύριο και Θεό του, που μπορεί να τον γλιτώσει από τα χέρια αυτών που τον πολεμούν, από την παγίδα του αμαρτωλού και από την καταιγίδα. Είναι πεπεισμένος για τη δύναμη του Κυρίου και «επί τον βραχίονα τον υψηλόν αυτού και ο Κύριος σώσει αυτόν».
Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, βαδίζει ήρεμος στον αγώνα της ζωής του και διανύει τον δρόμο αυτό δίχως το άγχος των μερίμνων. Εργάζεται ακατάπαυστα το αγαθό, το ευάρεστο και τέλειο, τα δε έργα του τα ευλογεί ο Θεός. 

Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, είναι γεμάτος πίστη και αγάπη προς τον Θεό, ζει έχοντας θάρρος στην αγαθή του συνείδηση, εμφανίζεται με την παρρησία γιου απέναντι στον ουράνιο Πατέρα του και Τον επικαλείται για να έλθει η βασιλεία Του στη γη και το θέλημά Του να πραγματώνεται στη γη όπως και στον ουρανό. Αυτός που ελπίζει στον Κύριο, είναι αφοσιωμένος ολοκληρωτικά σ’ Εκείνον και υψώνει την καρδιά του στον αγαθό και αθάνατο Θεό. Ζητά απ’ Αυτόν το ύψιστο αγαθό και την αθανασία στη βασιλεία των Ουρανών, και ο Θεός τον εισακούει. 

Αθανάσιος Αλεξανδρείας_Saint Athanasius of Alexandria_Св.Афана́сий Вели́кий_ Фрески церкви Св. Никиты в Чучере близ Скопье_0_7430f_a7a3faec_origΛέγει κι ο Μέγας Αθανάσιος: ««Φωνή μου προς Κύριον εκέκραξα». Το λεγόμενο διδάσκει ότι σε δύσκολες περιπτώσεις πρέπει να καταφεύγει κανείς μόνο στον Θεό κι όχι σε άλλον». «Δεν εγκαταλείπει ο Κύριος εκείνους που ελπίζουνε σ’ Αυτόν».

Και ο Όσιος Βαρσανούφιος:
«Μη ζητήσεις βοήθεια ανθρώπων. Διότι αυτός που έχει την ελπίδα στον άνθρωπο, πέφτει γρήγορα. Ενώ η βοήθεια του Θεού είναι μεγαλύτερη απ’ τη βοήθεια μυριάδων ανθρώπων. Γιατί λέγει «ο Κύριος είναι βοηθός μου και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος;» (Ψαλμ. 117, 6). Στήριξε λοιπόν την καρδιά σου στο όνομα του Κυρίου και γίνε ανδρείος και δυνατός, και ο Κύριος θα είναι μαζί σου… Μη φοβηθείς τίποτε, αλλά πάρε δύναμη και ελπίδα με τη βοήθεια του Αγίου Πνεύματος. Πίστεψε ότι το χέρι του Θεού είναι μαζί σου».

Κι ο ι. Χρυσόστομος λέγει :
«Όταν τα πράγματα περιέλθουν σε αδιέξοδο, τότε προ πάντων έλπιζε. Γιατί τότε προ πάντων ο Θεός δείχνει τη δύναμή Του, όχι απ’ την αρχή, αλλ’ όταν τα των ανθρώπων φτάσουν στην απελπισία. Γιατί αυτός είναι ο καιρός της βοήθειας του Θεού.
Γι’ αυτό βέβαια ούτε τα τρία παιδιά τα άρπαξε από την αρχή, αλλά με το άναμμα της καμίνου (Δαν. 3,26).
Ούτε τον Δανιήλ πριν ριχθεί στο λάκκο, αλλά μετά τις επτά ημέρες (Δαν. 12,42). …Ο Θεός είναι αυτός που στο αδιέξοδο δίνει διέξοδο, κι αυτός που μπορεί και οδηγεί τα πράγματα απ’ την απόγνωση στην αισιοδοξία.

Θα δοθούν πνευματικές μάχες. Οι Άγιοι θα αγιασθούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρότεροι. Περνάμε τα χειρότερα χρόνια. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/17/33695/

Μη φοβήσθε! αλλά θαρσείτε εγώ νενίκηκα τον κόσμο. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος
https://iconandlight.wordpress.com/2017/10/17/%ce%bc%ce%b7-%cf%86%ce%bf%ce%b2%ce%ae%cf%83%ce%b8%ce%b5-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac-%ce%b8%ce%b1%cf%81%cf%83%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b5-%ce%b5%ce%b3%cf%8e-%ce%bd%ce%b5%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7%ce%ba%ce%b1/

Εκείνος ο οποίος μας είπε να μην μεριμνούμε για το αύριο, Αυτός έχει και την φροντίδα μας. Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος
https://iconandlight.wordpress.com/2019/12/04/36130/?fbclid=IwAR2zld64xIOId88kyq_ctRBaqWcRCWjl6CZEqKUnC01X1hfZaA7E8wXI2Dk

Απολυτίκιον Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου. Ήχος πλ.δ’

Η του στόματος σου καθάπερ πυρσός, εκλάμψασα χάρις την οικουμένην εφώτισεν, αφιλαργυρίας τω κόσμω θησαυρούς εναπέθετο, το ύψος ημίν της ταπεινοφροσύνης υπέδειξεν, αλλά σοις λόγοις παιδεύων, Πάτερ Ιωάννη Χρυσόστομε, πρέσβευε τω Λόγω Χριστώ τω Θεώ, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Ο 3ος Ψαλμός – Εμπιστοσύνη και ελπίδα στον Θεό
Ψαλμός Γ΄. 3

Κύριε, τί επληθύνθησαν οι θλίβοντες με; πολλοί επανίστανται επ΄ εμέ. Πολλοί λέγουσι τη ψυχή μου• ουκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού. Συ δε, Κύριε, αντιλήπτωρ μου εί, δόξα μου και υψών την κεφαλήν μου. Φωνή μου προς Κύριον εκέκραξα και επήκουσε μου εξ όρους αγίου αυτού. Εγώ εκοιμήθην και ύπνωσα• εξηγέρθην, ότι Κύριος αντιλήψεται μου. Ού φοβηθήσομαι από μυριάδων λαού των κύκλω συνεπιτιθεμένων μοι. Ανάστα, Κύριε, σώσον με ο Θεός μου• ότι συ επάταξας πάντας τους εχθραίνοντας μοι ματαίως, οδόντας αμαρτωλών συνέτριψας. Του Κυρίου η σωτηρία και επί τον λαόν σου η ευλογία σου.

Ο 3ος Ψαλμός 

2Κύριε, πόσο πολύ επλήθυναν οι εχθροί μου που με θλίβουν! Πολλοί έχουν επαναστατήσει εναντίον μου. 3Πολλοί λένε για μένα: «Δεν υπάρχει γι’ αυτόν σωτηρία από τον Θεό του». 4 Εσύ όμως, Κύριε, είσαι βοηθός μου• εσύ θα με δοξάσης (πάλι) και θα υψώσης το κεφάλι μου. 5 (Πολλές φορές στο παρελθόν) επικαλέσθηκα με δυνατή φωνή τον Κύριο και με άκουσε από το άγιο όρος του. 6 Κι εγώ, (έχοντας αυτό υπ’ όψιν), κοιμήθηκα ήσυχος (στις δύσκολες αυτές περιστάσεις) και σηκώθηκα (το πρωί) βέβαιος ότι ο Κύριος θα με βοηθήση. 7 Δεν θα φοβηθώ από τις μυριάδες του λαού που μ’ έχουν κυκλώσει από παντού και επιτίθενται όλοι μαζί εναντίον μου. 8 Σήκω, Κύριε, σώσε με, Θεέ μου. Εσύ θα πατάξης όλους αυτούς, που χωρίς καμιά αιτία με εχθρεύονται, και θα συντρίψης τα δόντια των αμαρτωλών (που σαν άγρια θηρία ζητούν να με κατασπαράξουν). 9 Από τον Κύριο (θα έλθη) η σωτηρία μου• και στον λαό σου (Κύριε), (σ’ αυτούς που πιστεύουν σ’ εσένα και σε σέβονται), θα έλθη η ευλογία σου.
Ερμηνευτική επεξήγησις: Όρος άγιο είναι το όρος Σιών, στο οποίο βρισκόταν η σκηνή του μαρτυρίου και η κιβωτός της διαθήκης και ήταν για τους Ισραηλίτες το άγιο κατοικητήριο του Θεού.
Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβ. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη, ΑΝΘΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2013, σελ. 20.

Κύριε, τί ἐπληθύνθησαν οἱ θλίβοντές με;- π.Αθανασίου Λεμεσού