iconandlight

Iconography and Hand painted icons


St. Panteleimon the All-Compassionate, Sickness and Pain Are A Gift of God

Παντελεήμων ο Ιαματικός_ St Pantaleon all-compassionate_ Святой Пантелеймон целителя-098

Great Martyr and the Unmercenary Healer Panteleimon

Commemorated on July 27

Sickness and Pain Are A Gift of God

In the Kalyva of Saint Chrysostomos of the Skete of Koutloumousiou of the Monastery of Saint Panteleimon on Mount Athos, there lived years ago Monk Daniel who for 20 years was sick and had headaches and backaches, kidney and heart problems, leg problems and pain sometimes throughout his entire body.

Many times he travelled to doctors and received numerous X-ray examinations and radiographies, but the outcome was always the same. The doctors could not find any physical explanation for his sickness. Yet Monk Daniel continued to suffer his sicknesses and there was not a physician or scientist to be found that could help him.

Παντελεήμων ο Ιαματικός_ St Pantaleon all-compassionate_ Святой Пантелеймон целителя-vmch_PanteleimonOne 27th of July, during the vigil of Saint Panteleimon, brother Daniel prayed with tears in his eyes and pleaded with Saint Panteleimon saying: “Saint of God and protector of our Skete, you who are a physician and for the love of Christ was martyred and spilled your blood, show your love and plead to the Master Christ to grant me health, so that with health I could glorify His name and psalmodize during the vigils.”

Having said this, Monk Daniel grew a bit tired and took some sleep. He then in a vision saw Saint Panteleimon kneeling before the throne of God pleading for the health of Daniel. Monk Daniel heard the Master Christ say to Saint Panteleimon: “My brother Great-Martyr Panteleimon, do you think you are more compassionate than me? Do you think you love humanity more than me? I understand that out of love for me you spilled your blood, but did I not also spill mine and daily spill my blood for the salvation of people’s souls? Learn that it is my will in which it happens many times for the body to suffer in order for the soul to be saved. This is how I want many people to be saved.”

When brother Daniel heard this he awoke and glorified the name of God, thanked Saint Panteleimon for his effort and mediation, and immediately, as the same monk related, a great burden was lifted off of him and related that we must endure with patience, joy and thanksgiving the cross and situation of our sicknesses.

Apolytikion of St. Panteleimon the Great Martyr – Third Tone

Holy Laurel-bearer and Physician Panteleimon, make intercession to our merciful God, that He grant our souls remission of offenses.


Η θαυμαστή εμφάνιση του Αγίου Παντελεήμονος στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη

Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός

Εορτάζει στις 27 Ιουλίου

Η θαυμαστή εμφάνιση του αγίου Λουκιλλιανού και του Αγίου Παντελεήμονος στον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη (2 Ιουνίου 1979) 

Παντελεήμων ο Ιαματικός ¬¬_ St Pantaleon all-compassionate_ Святой Пантелеймон целителяPanterlemonΕίναι ζωντανή η παρουσία των Αγίων! Και όταν ακόμη εμείς δεν τους βρίσκουμε, εκείνοι μας βρίσκουν!

Όταν έφυγα από τον «Τίμιο Σταυρό» και πήγα στην «Παναγούδα», το Καλύβι ήταν εγκαταλελειμμένο. Ίσα που βόλεψα κάπως ένα κελλί, για να μείνω. Είχα πάρει μαζί μου ό,τι πράγματα είχα. Τα Μηναία τα είχα ακόμη στα κουτιά. Ήρθε η ώρα να κάνω Εσπερινό. Αλλά που να βρώ τα Μηναία!… Πήρα το ημερολόγιο να δώ ποιός Άγιος γιορτάζει. Είχα χάσει όμως και τα γυαλιά, και δεν έβλεπα τα μικρά γράμματα από το ημερολόγιο, για να δώ τον εορταζόμενο Άγιο, να κάνω κομποσχοίνι για τον Εσπερινό. Τρία τέταρτα έψαχνα· τίποτε. «Θα περάση η ώρα ψάχνοντας, είπα. Ας πώ: “Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών”».

Αφού έκανα κομποσχοίνι στον Χριστό και στην Παναγία, ύστερα άρχισα να λέω: «Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών, Άγιοι της ημέρας…». Την νύχτα πάλι, για να μη χασομερώ με το ψάξιμο των γυαλιών, έλεγα το ίδιο: «Άγιοι της ημέρας, πρεσβεύσατε υπέρ ημών». Τότε βλέπω μπροστά μου έναν Αξιωματικό Λαμπροφόρο, με πολλή αγάπη και πατρική στοργή, να με πλησιάζη με καλωσύνη και να μου σκορπάη μια ανέκφραστη αγαλλίαση. Επειδή τον είδα τόσο πολύ καλό, έλαβα το θάρρος και τον ρώτησα: «Που υπηρετούσατε και πώς λέγεσθε;». Εκείνος μου είπε: «Είμαι ο Άγιος Λουκιλλιανός». Παντελεήμων ο Ιαματικός_ St Pantaleon all-compassionate_ Святой Пантелеймон целителя-IMG_2123Εγώ όμως δεν άκουσα καλά και τον ρώτησα: «Ο Άγιος Λογγίνος;». «Όχι, μου απήντησε, ο Άγιος Λουκιλλιανός». Επειδή το όνομά του μου φάνηκε παράξενο, τον ξαναρωτάω: «Ο Άγιος Λουκιανός;». «Όχι, μου απάντησε πάλι εκείνος· ο Άγιος Λου-κιλ-λι-α-νός». Τότε του είπα: «Έχω και εγώ τραύματα από τον πόλεμο». Δίπλα στον Άγιο στεκόταν και ένας νεαρός Γιατρός, με άσπρη ποδιά – ήταν ο Άγιος Παντελεήμων –, στον οποίο είπε να με εξετάση. Αφού με εξέτασε, άκουσα που έλεγε την διάγνωση στον Άγιο Λουκιλλιανό: «Τα τραύματά του έχουν θεραπευθή· μόνο για το δίπλωμα θα τα λάβουμε υπ’ όψιν μας». Στην συνέχεια ένιωθα μεγάλη χαρά και διπλή ξεκούραση. Έψαξα καλά, βρήκα τα γυαλιά και κοίταξα στο ημερολόγιο· ήταν η μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Λουκιλλιανού* . Το απόγευμα πήγα σε κάποιους γνωστούς μου Πατέρες και διάβασα και το Συναξάρι του Αγίου.
Ακόμη ο Άγιος με χορταίνει με την αγάπη του και με ξεκουράζει ψυχικά και σωματικά με την παραδεισένια χαρά που μου έδωσε.

Αυτή είναι και η δουλειά των Αγίων· να βοηθούν και να προστατεύουν εμάς τους ταλαίπωρους ανθρώπους από τους ορατούς και αοράτους πειρασμούς. Δική μας δουλειά είναι, όσο μπορούμε, να ζούμε πνευματικά, να μη στενοχωρούμε τον Χριστό, να ανάβουμε το καντηλάκι στους Αγίους και να τους παρακαλούμε να μας βοηθούν. Σε αυτήν την ζωή έχουμε ανάγκη βοηθείας, για να μπορέσουμε να πάμε κοντά στον Χριστό.

Το θαύμα είναι μυστήριο· μόνο ζήται και δεν εξηγείται· το μυαλό δεν μπορεί να το ερμηνεύση.

*Η μνήμη του εορτάζεται στις 3 Ιουνίου.

Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου- Τόµος Ϛ΄: Περι Προσευχής ΄ Ι. Ησυχαστήριον ” Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος” Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σελ. 57.

***

– Γέροντα, εγώ είμαι άρρωστος. Κάνε προσευχή να γίνω καλά.
– Δε σε συμφέρει να κάνω προσευχή γι’ αυτό το θέμα. Αν κάνεις υπομονή με πίστη στο Θεό, τότε θα πάρεις σύνταξη από το “υγειονομικό” που είναι μεγαλύτερη από του ΟΓΑ!
Κάποτε, ένας άρρωστος παρακαλούσε τον Άγιο Παντελεήμονα να τον κάνει καλά. Ο Άγιος, όμως, δεν τον έκανε. Εκείνος επέμενε και παρακαλούσε συνέχεια. Στο τέλος, τον θεράπευσε.
Όταν αυτός πέθανε και πήγε στην άλλη ζωή, είδε ότι έχασε πολλά στεφάνια ένεκα της θεραπείας του. Τότε λέει στον Άγιο Παντελεήμονα:
“Γιατί με έκανες καλά; Εσύ γνώριζες ότι θα χάσω τα στεφάνια, γι’ αυτό δεν έπρεπε να με θεραπεύσεις”.
Έτσι, βρήκε και το μπελά του ο Άγιος Παντελεήμων!

(Μαρτυρίες Προσκυνητών, Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, Τόμος Β’, σελ. 113)

Παντελεήμων ο Ιαματικός ¬¬_ St Pantaleon all-compassionate_ Святой Пантелеймон целителяSts. George and Panteleimon the Great Martyrs

Απολυτίκιον Αγίου Παντελεήμονος. Ήχος γ’

Αθλοφόρε άγιε, και ιαματικέ Παντελεήμον, πρέσβευε τω ελεήμονι Θεώ, ίνα πταισμάτων άφεσιν, παράσχη ταις ψυχαίς ημών.

Ο άγιος Παντελεήμων ενώ επήγαινε να συναντήση τον βασιλέα προσηύχετο λέγων: «Ο Θεός την αίνεσίν μου μη παρασιώπησης»

Ψαλμός ΡΗ΄. 108

Ο Θεός την αίνεσιν σου μη παρασιωπήσης• ότι στόμα αμαρτωλού και στόμα δολίου επ΄ εμέ ηνοίχθη. Ελάλησαν κατ΄ εμού γλώσση δολία και λόγοις μίσους εκύκλωσαν με και επολέμησαν με δωρεάν. Αντί του αγαπάν με, ενδιέβαλλον με, εγώ δε προσηυχόμην. Και έθεντο κατ΄ εμού κακά αντί αγαθών και μίσος αντί της αγαπήσεως μου. Κατάστησον επ΄ αυτόν αμαρτωλόν και διάβολος στήτω εκ δεξιών αυτού. Εν τω κρίνεσθαι αυτόν εξέλθοι καταδεδικασμένος και η προσευχή αυτού γενέσθω εις αμαρτίαν. Γενηθήτωσαν αι ημέραι αυτού ολίγαι και την επισκοπήν αυτού λάβοι έτερος. Γενηθήτωσαν οι υιοί αυτού ορφανοί και η γυνή αυτού χήρα. Σαλευόμενοι μεταναστήτωσαν οι υιοί αυτού και επαιτησάτωσαν• εκβληθήτωσαν εκ των οικοπέδων αυτών. Εξερευνησάτω δανειστής πάντα, όσα υπάρχει αυτώ• και διαρπασάτωσαν αλλότριοι τούς πόνους αυτού• Μη υπαρξάτω αυτώ αντιλήπτωρ, μηδέ γενηθήτω οικτίρμων τοις ορφανοίς αυτού. Γενηθήτω τα τέκνα αυτού εις εξολόθρευσιν, εν γενεά μιά εξαλειφθείη το όνομα αυτού. Αναμνησθείη η ανομία των πατέρων αυτού έναντι Κυρίου και η αμαρτία της μητρός αυτού μη εξαλειφθείη. Γενηθήτωσαν εναντίον Κυρίου διαπαντός και εξολοθρευθείη εκ γης το μνημόσυνον αυτών. Ανθ΄ων ουκ εμνήσθη ποιήσαι έλεος και κατεδίωξεν άνθρωπον πένητα και πτωχόν και κατανενυγμένον τη καρδία του θανατώσαι. Και ηγάπησε κατάραν και ήξει αυτώ• και ουκ ηθέλησεν ευλογίαν και μακρυνθήσεται απ΄ αυτού. Και ενεδύσατο κατάραν ως ιμάτιον και εισήλθεν ωσεί ύδωρ εις τα έγκατα αυτού και ωσεί έλαιον εν τοις οστέοις αυτού. Γενηθήτω αυτώ ως ιμάτιον, ό περιβάλλεται και ωσεί ζώνη, ήν διαπαντός περιζώννυται. Τούτο το έργον των ενδιαβαλλόντων με παρά Κυρίου και των λαλούντων πονηρά κατά της ψυχής μου. Και σύ, Κύριε, Κύριε, ποίησον μετ΄ εμού, ένεκεν του ονόματος σου, ότι χρηστόν το έλεος σου. Ρύσαι με, ότι πτωχός και πένης ειμί εγώ και η καρδία μου τετάρακται εντός μου. Ωσεί σκιά εν τω εκκλίναι αυτήν αντανηρέθην, εξετινάχθην ωσεί ακρίδες. Τα γόνατα μου ησθένησαν από νηστείας και η σαρξ μου ηλλοιώθη δι΄έλαιον. Καγώ εγενήθην όνειδος αυτοίς• είδοσαν με, εσάλευσαν κεφαλάς αυτών. Βοήθησον μοι, Κύριε ο Θεός μου και σώσον με κατά το έλεος σου. Και γνώτωσαν, ότι η χείρ σου αύτη και σύ, Κύριε, εποίησας αυτήν. Καταράσονται αυτοί και σύ ευλογήσεις• οι επανιστάμενοι μοι αισχυνθήτωσαν, ο δε δούλος σου ευφρανθήσεται. Ενδυσάσθωσαν οι ενδιαβάλλοντες με εντροπήν και περιβαλέσθωσαν ως διπλοίδα αισχύνην αυτών. Εξομολογήσομαι τω Κυρίω σφόδρα εν τω στόματι μου και εν μέσω πολλών αινέσω αυτόν. Ότι παρέστη εκ δεξιών πένητος, του σώσαι εκ των καταδιωκόντων την ψυχήν μου.

Εμφάνισις του Αγίου Παντελεήμονος εις τον Άγιο Νικόλα Πλανά
‘’Μη λυπείσαι, πάτερ μου, και εγώ είμαι πάντοτε μαζί σου.’’
https://iconandlight.wordpress.com/2014/07/27/%CE%BC%CE%B7-%CE%BB%CF%85%CF%80%CE%B5%CE%AF%CF%83%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%81-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B5%CE%B3%CF%8E-%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AC/


Saint Parasceva of Rome appearing to a young Elder Iakovos (Tsalikis) of Evia

Saint Martyr Parasceva of Rome

Commemorated on July 26

St. Paraskevi appearing to a young Elder Iakovos (Tsalikis) of Evia

Παρασκευὴ ἡ Ὁσιομάρτυς _St. Paraskevi the Great_ Святая Параскева Пятница _sf_parascheva_de_la_romanOutside the village there was, on a small hill, a chapel of St. Paraskevi.

Elder Iakovos would go there regularly when he was young, to pray to the Saint.

The Elder himself relates:
“With my hands I dug the soul and created a make-shift staircase, so pilgrims could go without difficulty to the chapel. I cut a fluffy bush, swept the church, lit the vigil lamps, and sat and gazed at the icons, in the total silence of the night on the deserted hill.
I was neither afraid on my own, nor did I ever have cowardly thoughts.

I then saw the Saint as nun coming out of the Holy Altar, crossing through her church and out into the yard, and to bend and clean her vigil lamps. With my childish mind I said that the Saint was cleaning her plates, just like my mother did every evening, no matter how tired she was (for she thought what if she died during the night, and in the morning the women find dirty dishes, and be scandalized for the absent homemaker).

Having this thought in my mind, I thought that the Saint cleaned her plates at night, too.
One night, as I was going to the chapel as usual, I saw the Saint dressed like a nun a few meters outside the church. She told me:

“Come here, Iakovos, I want to talk to you!”

I was afraid, and my legs buckled. I told her:

“I am afraid to come near you. Tell me from were I am standing what you wanted to say. I am afraid to come near you.”

Then the Saint said to me:

“Why are you afraid of me? You have come here for so long and helped keep my church tidy and lit my vigil lamps! I have much to tell you. Ask me what gift you want from me, what gift should I give you?”

Then I told her:

“Let me go ask my mother.” And immediately I turned around and fled running for my home.

I told my mother that I saw St. Paraskevi and she asked me to tell her what gift I want from her.

You saw St. Paraskevi, my child? How did you see her? What happened exactly?” my mother asked.

And having related all the details, she told me: “My child, ask the Saint to give you her favor.”

The next night I went to the chapel, and again I see the Saint like a nun waiting for me outside of her church. I waited far away a bit then told her:

“I want you to give me your favor.”

The Saint told me: “My favor? During your life you will see many glories and honors, and you will take gold in your hands (and she made a motion, indicating a great amount), but it will not touch you.”

And in reality, as the Elder said, “Countless money passed through my hands, but all of it went towards its goal, to those suffering, to the poor, to those in need. And St. Paraskevi told me many other things, and again I returned to my home.”

(amateur translation)

Commemorated on July 26
Γέροντας Ιάκωβος της Εύβοιας_ St. elder Iakovos of Evia_Старец Иаков (Тсаликис) Эвбейский -πολυχρονιας23.JPGSaint Hermolaus; Hermippus and Hermocrates of Nicomedia; St. Moses the Hungarian; St. Gerontius of Athos; St. Savva III of Serbia and also St. Sergius the Presbyter, St. Virgin Martyr Oriozela of Reuma, disciple of Saint Andrew; Saint Ignatius, monk of Mount Stirion; St. Martyr Appion; St. Virgin Martyr Jerusalem of Byzantium and Saint Prisca the Righteous Martyr, St. James of Alaska; Assembly of All Saints of Smolensk.

Through the prayers of St. Paraskevi the Great Righteous Virgin Martyr, of our Father blessed St. Iakovos of Evia, of all the ascetic Fathers and all the saints, O Lord of compassion and hope, have mercy on us and save us! May each of us learn humility and that we learn to love others in charity, just as God loves us. May each we can learn to live out our Christian vocation in all times and places, and in all circumstances.

Apolytikion St. Paraskevi the Great of Rome : First Tone

Appropriate to your calling, O Champion Paraskevi, you worshipped with the readiness your name bears. For an abode you obtained faith, which is your namesake. Wherefore, you pour forth healing and intercede for our souls.

Kontakion St. Paraskevi the Great of Rome : Plagal of the Fourth Tone

O most majestic One, we have discovered your temple to be a spiritual clinic wherein all the faithful resoundingly honor you, O famed and venerable martyr Paraskevi.

Apolytikion St.Elder Iakovos of Evia in the Plagal of the Fourth Tone

In thee the image was preserved with exactness, O Father; for taking up thy cross, thou didst follow Christ, and by thy deeds thou didst teach us to overlook the flesh, for it passeth away, but to attend to the soul since it is immortal. Wherefore, O righteous Iakovus, thy spirit rejoiceth with the Angels.


Αγία Οσιοπαρθενομάρτυς Παρασκευή, Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου

Αγία Οσιοπαρθενομάρτυς Παρασκευή

Εορτάζει στις 26 Ιουλίου

Γέροντα, διάβασα κάπου ότι οι Άγιοι την ημέρα της μνήμης τους δίνουν δώρα σε όσους τους επικαλούνται. Έτσι είναι;
– Ναι, κερνούν πνευματικά κανταΐφια! Άμα γλυκαίνουμε τους Αγίους με την ζωή μας, μας κερνούν γλυκά πνευματικά.
Οι Άγιοι με την πολλή τους αγάπη μου προσφέρουν από τον ουράνιο άρτο και από το παραδεισένιο μέλι. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου

Παρασκευὴ ἡ Ὁσιομάρτυς _St. Paraskevi the Great_ Святая Параскева Пятница _-96-4ba2d7f459Αυτή η Αγία ήταν στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου, κατά το έτος 140, καταγόμενη από ένα χωριό της παλαιάς Ρώμης θυγατέρα όντας γονέων Χριστιανών, που ελέγοντο Αγάθων και Πολιτεία, οι οποίοι διαφυλάττοντας με επιμέλεια τις εντολές του Κυρίου, ήταν άτεκνοι, γι’ αυτό και αδιάλειπτα παρακαλούσαν τον Κύριο, να τους δώσει τέκνο.

Ο Θεός, όμως ο οποίος εκπληρώνει το θέλημα εκείνων που τον σέβονται, τους χάρισε θυγατέρα, την οποία ονόμασαν στο Άγιο Βάπτισμα Παρασκευή, επειδή γεννήθηκε κατά την ημέρα της εβδομάδας Παρασκευή. Αυτή λοιπόν, αφού αφιέρωσε τον εαυτό της στον Θεό από τις μητρικές αγκάλες, διδασκόταν από την μητέρα της και νουθετείτο. Και αφού έμαθε η Αγία τα ιερά γράμματα, πάντοτε μελετούσε τις θείες Γραφές και μένοντας στην Εκκλησία του Θεού, ασχολείτο με την αγία προσευχή. Όταν όμως πέθαναν οι γονείς της, μοίρασε όλα τα υπάρχοντά της στους πτωχούς και η ίδια, αφού έγινε μοναχή και ντύθηκε το σχήμα των Μοναζουσών, βγήκε στον κόσμο, κηρύττοντας το όνομα του Χριστού του αληθινού Θεού μας. Έτσι και πολλούς ειδωλολάτρες έφερε στην θεογνωσία. Μερικοί Εβραίοι όμως την διέβαλαν στον τότε αυτοκράτορα Αντωνίνο, λέγοντας, ότι μία γυναίκα, Παρασκευή λεγόμενη, κηρύττει τον Ιησού, τον Υιό της Μαρίας, τον οποίο σταύρωσαν οι προπάτορές μας.

Μόλις άκουσε αυτά ο βασιλιάς πρόσταξε να φέρουν την Αγία μπροστά του. Βλέποντάς την όμως, έμεινε έκθαμβος και εκστατικός για την σύνεση και την ομορφιά της οπότε της λέει• «Εάν πεισθείς στα λόγιά μου, κόρη, και θυσιάσεις στους θεούς, θα γίνεις κληρονόμος πολλών χαρισμάτων και αγαθών. Εάν όμως δεν πεισθείς, να γνωρίζεις, ότι θα σε παραδώσω σε πολλά βάσανα».

Τότε η Αγία με ανδρειωμένο λογισμό, αποκρίθηκε προς τον βασιλιά• «Ποτέ μη μου συμβεί να αρνηθώ το όνομα Χριστού του Θεού μου! «Θεοί που δεν δημιούργησαν τον ουρανό και την γη, ας εξαφανισθούν από την γη», όπως λέει ο Προφήτης Ιερεμίας (Ιερεμ. 10, 11). Ο βασιλιάς αφού άναψε από τον θυμό, πρόσταξε να πυρακτώσουν μία περικεφαλαία, δηλαδή μπαρπούτα σιδερένια, και να την βάλουν στην κεφαλή της Αγίας. Όταν έγινε αυτό, διαφυλάχθηκε η Αγία αβλαβής με θεϊκή δροσιά. Οπότε από το θαύμα αυτό, πίστεψαν εκείνη την ώρα πολλοί ειδωλολάτρες στον Χριστό. Στην συνέχεια πρόσταξε ο βασιλιάς και έκαψαν δυνατά ένα καζάνι, γεμάτο από λάδι και πίσσα και μέσα σ’ αυτό έβαλαν την Αγία.

Μένοντας όμως η Μάρτυρας στο μέσο του καζανιού, φαινόταν ότι δροσίζεται. Οπότε βλέποντάς την ο βασιλιάς είπε• «Ράντισέ με από το λάδι και την πίσσα, Παρασκευή, για να γνωρίσω, αν η πίσσα και το λάδι καίνε». Η Αγία, αφού γέμισε τα χέ­ρια της έριξε στο πρόσωπο του βασιλιά και αμέσως τυφλώθηκαν οι οφθαλμοί του. Τότε φώναζε με μεγάλη φωνή λέγοντας• «Ελέησέ με, δούλη του αληθινού Θεού και θα πιστέψω στον Θεό που κηρύττεις». Αμέσως λοιπόν έλαβε το φως των οφθαλμών του, οπότε πίστεψε στον Χριστό ο ίδιος και όλοι οι δορυφόροι του, δηλαδή οι σωματοφυλακές του και έλαβαν το Άγιο Βάπτισμα στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Η Αγία βγαίνοντας από εκεί, πήγε σε άλλες πόλεις και χωριά κηρύττοντας το όνομα του Χριστού.

Πηγαίνοντας λοιπόν σε άλλη πόλη, στην οποία βασίλευε ένας άνθρωπος Ασκληπιός λεγόμενος, οδηγήθηκε μπροστά του και, αφού επικαλέσθηκε το όνομα του Χριστού και σφράγισε τον εαυτό της με το σημείο του τιμίου Σταυρού, ομολόγησε τον εαυτό της Χριστιανή και κήρυξε τον Χριστό Θεό του ουρανού και της γης. Όταν άκουσε αυτά ο βασιλιάς, ταράχθηκε και την έστειλε σε έναν δράκοντα φοβερώτατο, που έμενε έξω από την πόλη, στον οποίο συνήθιζαν και έριχναν τους καταδικασμένους σε θάνατο και τους έτρωγε. Όταν λοιπόν η Αγία πήγε στον τόπο εκείνο, βλέποντάς την ο δράκοντας σφύριζε δυνατά και, αφού άνοιξε το στόμα του, έβγαλε καπνό πολύ. Η Αγία τότε, αφού πλησίασε κοντά στον δράκοντα, είπε• «Έφθασε, ω θηρίο, εναντίον σου η οργή του Θεού». Και κατόπιν, αφού φύσηξε τον δράκοντα, έκανε το σημείο του τιμίου Σταυρού. Τότε ο δράκοντας αφού σφύριξε δυνατά, σχίσθηκε στα δύο και εξαφανίσθηκε. Βλέποντας όμως ο βασιλιάς και οι συνοδοί του το θαύμα αυτό, πίστεψαν όλοι στον Χριστό.

Η Αγία αναχωρώντας από εκεί, πήγε σε άλλη πόλη στην οποία βασίλευε άλλος βασιλιάς, Ταράσιος ονόματι. Αυτός όταν έμαθε για την Αγία, την παρουσίασε στο δικαστήριο. Αφού ρωτήθηκε λοιπόν από αυτόν η Αγία, ομολόγησε τον εαυτό της Χριστιανή και τον Χριστό Θεό αληθινό ανακήρυξε. Οπότε τοποθετήθηκε μέσα σε ένα καζάνι, το οποίο ήταν γεμάτο από λάδι και πίσσα και μολύβι και από κάτω άναβε φωτιά. Παρουσιάσθηκε όμως Άγγελος Κυρίου και ψύχρανε το καζάνι και τα είδη που ήταν μέσα του. Έτσι παρέμεινε από αυτά αβλαβής η του Χριστού Μάρτυς. Και άλλα ακόμη βάσανα της έκανε ο απάνθρωπος τύραννος αλλά δεν μπόρεσε να μετακινήσει την σταθερή πίστη της. Οπότε στο τέλος απέκοψε την τιμία της κεφαλή και έτσι πέταξε η ψυχή της μακάριας νικηφόρα στις αιώνιες μονές.

Πηγή: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής τ. ΣΤ΄, σ. 127-130, Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη Άγιος Σπυρίδων, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.

Ιερά λείψανα της δεξιάς χειρός της Αγίας Παρασκευής φυλάσσονται στο Ησυχαστήριο της Αγίας Παρασκευής στις Κυνοπιάστες Κέρκυρας. Η Τιμία Κάρα της Αγίας Μεγαλομάρτυρος και Αθλοφόρου Παρασκευής φυλάσσεται στην Ι. Μονή Πετράκη στην Αθήνα.

Εορτάζουν στις 26 Ιουλίου:
Άγιοι Ερμόλαος, Έρμιππος και Ερμοκράτης, Αγία Ωραιοζήλη, Όσιος Ιγνάτιος ο Στειρωνίτης, Άγιος Αππίων, Αγία Ιερουσαλήμ, Ανάμνηση των Εγκαινίων του Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ πέραν εν Σκάλλαις, Ανάμνηση των Εγκαινίων του Ναού του Αρχαγγέλου Μιχαήλ πέραν εν Χάλδαις, Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου πέραν εν τω Πηγαδίω πλησίον του νέου Εμβόλου, Όσιος Γερόντιος ο Αγιορείτης, Όσιος Ιάκωβος ο εν Αλάσκα, Όσιος Συμεών ο αρχιμανδρίτης και στυλίτης «ο επέκεινα του Ανάπλου».

Απολυτίκιον Αγίας Παρασκευής. Ήχος α’.

Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασαμένη φερώνυμε, την ομώνυμόν σου πίστιν, εις κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή Αθληφόρε, όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών.

 


A just man walks with Jesus Christ. St.Paisios of Mount Athos

Εμμαους_emmaus-6741fa4c51278eba21b8472ae47415c2

St.Paisios of Mount Athos

Not all people fit well in the world today, especially those who want to lead spiritual and honest lives; they seem to have such a hard time.

– Geronda, why don’t they fit?

– When someone is sensitive and finds himself in a harsh environment and people make his life hell, how can he put up with it? Either he has to begin cursing, or he must leave. But that’s difficult because one needs to make a living. His boss tells him, “I trust you because you don’t steal, but put some rotten produce among the fresh. Take these fresh clover bales and stick some fermented ones in the package.” He even makes him manager in order to keep him on the job and the poor man has to do as told to stay employed. And of course, he cannot sleep at night and starts taking sleeping pills. Do you know how hard life is for honest people? They run into all kinds of difficulties and have to take all kinds of abuse from their employers. Life becomes hell for them. And they cannot quit because they have a family to feed. If they stay on, it’s trouble everyday. They are between a rock and a hard place. Wherever they turn their eyes, they see a dead end. It makes one go crazy. So, they carry on and try to man­age as best they can.
In another case, one employee did all the work while another colleague would only show up to collect his pay check. I know of someone who was department head somewhere. When the new government came to power, they removed him from the post and replaced him with a party member who had not even graduated from High School. They made him department head but he knew nothing about the work and so they could not really send the previous manager away to some other position. What did they do? They just added a second desk in the office. The old boss did the work and the new one was just sitting there smoking, chatting and drinking coffee … and being completely shameless. And in addition to this, he would say whatever came to his mind while all responsibility fell on the other employee who was doing all the work, until he finally couldn’t put up with the situation anymore and left the job, the poor soul. “Maybe I should go some­where else, there’s not enough space for two desks,” he said one day and got up and left, because the new head was making his life hell. We are not talking about one or two days. It is unbearable to have someone like that over your head every day.

The just person is usually given the worst position, or may even lose his position to others. They abuse him and step all over him. Don’t we have the saying, “They walk over corpses; they stop at nothing?” But the more people push the just and righteous person down, the more the Good God lifts him up, like a cork. It’s not easy though and it takes a lot of patience. Patience clears up so many things. The person who wants to live a virtuous life and be honest in his work, be it a labourer, a merchant, or whatever else, must accept the fact that, once he begins work, he may have to reach the point of not being able to even pay the rent, for example, if he has a store, for the blessing of God to come to him. But he should not have this as his goal: “If I should reach that point, then I will surely have plenty of customers.” One must not think that way or aim at that, because then, God will not bless him. But when he decides to live as God wills and resolves not to cheat or overprice things, God will not abandon him.

It’s important that we start with God’s blessing in everything we do. A just man has God on his side. And if he has some boldness before God, then miracles hap­pen. When someone lives according to the Gospel, he is entitled to divine help. He walks with Jesus Christ.

St.Paisios of Mount Athos: Spiritual Counsels Vol. 1: with pain and love for Contemporary Man”, Part 1, Chapter 4, p. 87-104, Holy Monastery “Evangelist John the Theologian” Souroti, Thessaloniki, Greece.


Τούτο το μικρό κηπάριο είναι για μένα ο Κήπος της Εδέμ. Φώτης Κόντογλου

Προσευχή_PRAYER- Моление-390_1269234149_977262_565

Φώτης Κόντογλου

Ο άνθρωπος είναι σε όλα αχόρταγος. Θέλει να απολάψη πολλά, χωρίς να μπορή να τα προφτάξη όλα. Και βασανίζεται. Όποιος όμως φτάξει σε μια κατάσταση που να ευχαριστιέται με τα λίγα και να μη θέλη πολλά, έστω και από οικονομία να τ’ αποχτήση, εκείνος λοιπόν είναι ο ευτυχισμένος. Δεν το κάνει από οικονομία, ούτε γιατί έχει την ιδέα πως τα πολλά τον βλάφτουνε στην ψυχή η στο σώμα. Αλλά γιατί στα λίγα και στα απλά βρίσκει πιο αγνή ικανοποίηση. Και περισσότερο απ’ όλα, επειδή με τα απλά και με τα λίγα δεν χάνει τον εαυτό του. “Τις εστί πλούσιος; Ο εν ολίγω αναπαυόμενος”.

“Κάθουμαι στο μικρό περιβολάκι μας με τα λίγα δενδράκια και με τα ταπεινά λουλούδια. Ξεκουράζουμαι κ’ ειρηνεύει η ψυχή μου. Τούτο το μικρό κηπάριο είναι για μένα ο Κήπος της Εδέμ. Ο αγέρας μοσχοβολά, κι ο νούς μου ταξιδεύει. Ταξιδεύει εδώ κι εκεί, μα περισσότερο βυθίζεται μέσα μου, εκεί που αναβρύζει το μυστικό νερό, εκεί που βρίσκονται “τα ριζώματα” του κόσμου. Ευχαριστώ τον Θεό που βρέθηκε αυτό το καταφύγιο. Νοιώθω μεγάλη ευτυχία που είμαι μοναχιασμένος, που, εδώ που κάθουμαι, δεν με ξέρει κανένας, δεν με θυμάται κανένας. Σαν να είμαι καραβοτσακισμένος που γλύτωσε από τη φουρτούνα, κι ακούγει το μούγκρισμα της θάλασσας από το σίγουρο καταφύγιό του. Σαν να γλύτωσα από ληστές. Ανατριχιάζω συλλογιζόμενος την ανεμοζάλη που τη λένε ζωή οι όμοιοί μου, κοινωνική ζωή, ζούγκλα γεμάτη σκορπιούς, φίδια κάι λύκους. Αναπαύομαι μοναχά με δυό-τρεις ανθρώπους απλούς και καλοκάγαθους, που έχουνε αγάπη μέσα τους και ειρήνη στην καρδιά τους. Δεν θέλω μήτε θαυμασμούς, μήτε δόξες, μηδέ άλλες τέτοιες συμφορές. Θέλω να είμαι ξεχασμένος και ασήμαντος. Ω λησμονιά, τι μπάλσαμο χύνεις στην ψυχή μου!


Greater love has no one than this, than to lay down one’s life for his friends. The Monk Leo

“You shall love the Lord your God with all your heart, with all your soul, and with all your mind. This is the first and great commandment. And the second is like it: ‘You shall love your neighbor as yourself” (Matt. 22:37-39).
“On these two commandments hang all the Law and the Prophets” (Matt. 22:40).

“A new commandment I give to you, that you love one another; as I have loved you, that you also love one another. By this all will know that you are My disciples, if you have love for one another” (John 13:34-35).

“This is My commandment, that you love one another as I have loved you. Greater love has no one than this, than to lay down one’s life for his friends. You are My friends if you do whatever I command you” (John 15:12-14).

Every act of goodness that we perform through our compassionate feelings for another person is accepted by God as though we did it for Him: “inasmuch as you did it to one of the least of these My brethren, you did it to Me” (Matt. 25:40).

The Monk Leo

Ἰησοῦς Χριστὸς_Jesus-Christ_Иисус-Христос-Byzantine Orthodox Icon5_А0_10707f_91ad5ac6_origDuring the reign of the true-believing Emperor and Caesar Tiberius (II, 578-582), in a Libyan oasis there lived a monk Leo from Cappadocia (in Asia Minor, now being eastern Turkey). Great was he in God’s eyes, and we heard wondrous things about him. Having met him and knowing him better, we received a great benefit from him – especially from his humility, unselfishness, silence, and love for everyone.

He told them: “Believe me, children, I will rule!” “What are you saying, Abba? – they replied. – There has not been a single king from Cappadocia. It is useless to nurture such thoughts.” “No, children, I shall rule,” he confirmed, and none could convince him otherwise.

When the barbarians invaded and destroyed that country, they also arrived at the oasis. Many monks were killed and many more taken prisoner. Among those taken from the monastery were Abba John (a former reader at the great church of Constantinople), Abba Evstafius the Roman, and Abba Theodoros. All three were in feeble condition. In prison, Abba John said to the barbarians: “Take me into town. At my request, the bishop will pay you twenty-four numismata (gold coins of great value) for me.” One of the barbarians took him into town where Abba John went to see the bishop.

Abba Leo and other fathers who were not taken prisoner were in town. Coming into the presence of the bishop, Abba John began to plead with him to pay his ransom. The bishop had only eight numismata, which were offered to the barbarian. However, he wouldn’t accept it. “Either you give me all twenty-four or the monk.” Despite Abba John’s grief and tears, they were forced to give him up. After three days, Abba Leo took the eight numismata and went to the barbarians in the wilderness and addressed them: “Take me and the eight numismata and release the three monks. They are weak and are unable to work. You will still have to kill them. Whereas I am strong and can serve you.” The barbarians agreed to his proposition and released the three monks. Arriving at some place with the barbarians, Abba Leo labored for them, and when he became exhausted, was beheaded. In this way Abba Leo acted according to the words of the Holy Scripture: “Greater love has no one than this, than to lay down one’s life for his friends” (John 15:13) It was only then that the meaning of his words was understood: “I shall rule.” Indeed, he had achieved imperial eminence, having laid down his life for his friends.

Examples of Love from The Spiritual Meadow

“Beloved, let us love one another, for love is God; and everyone who loves is born of God and knows God. He who does not love does not know God, for God is love” (1 John 4:7-8)