iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Do not be afraid of the world for I have overcome the world. by Saint Nikolai Velimirovič

Hymn of Praise
Saint Theodore Tiro
by Saint Nikolai Velimirovič

Γαβριήλ_Gabriel Archangel _Архангел Гавриил. Икона_arhangel_Gavriil_d0a107bc9d202cDo not be afraid of the world for I have overcome the world.” (*)
These are holy words both then and now.
For all who suffer, that is the true balm,
Mostly for the glorious martyrs of God.
Why should you, of the more fearful ones, be afraid?
Of its own shadow, the world is afraid!
The powerful and the ruling ones, why fear?
And of dying things, constantly dying?
Who is with the Householder is not afraid of the house,
The Householder sees everything that is in the house,
And nothing there is, that He would not know,
And His servant, what should he be afraid of?
And yet when he hears the Lord as He says:
“Do not be afraid of the world!” What more do you desire?
“Do not be afraid of the world for I have overcome the world!”
Our Lord reigns and rules over the world.
At the fire and death, Theodore smiled,
For that, wreaths he received, that never fades.

(*) St. John 16:33
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič
http://prologue.orthodox.cn/February17.htm

Saint Nikolai Velimirovič

A man adorns simple clothing and ornate clothing adorns a man. Simple clothing calls attention to the man, but ornate clothing calls attention to itself. The passion for ornate clothing simply drains and withers the soul of man. This is the real reason why the Church from time immemorial stood against opulence in dress and recommended the simple and plain. Among the countless Christian saints there is no mention of one for whom ornate clothing helped to attain sanctity. Many great and wise kings, not only Christians but also heathens, loved simplicity in dress. Thus, it is said that the Emperor Augustus Octavius, during whose reign the Lord Christ was born wore only simple clothing which was woven for him by his wife, sister or daughter. Of King Charles V, it is said, that he wore such simple clothing that even ordinary citizens, his subjects, were better dressed than he. A man once invited the glorious Greek military general Philopomenes to dinner in whose home he had never previously entered. Philopomenes arrived at the home of his host a little early. The host had not yet arrived and, the hostess not knowing Philopomenes personally and seeing him attired in simple clothing, thought that he was a servant of Philopomenes who was sent in advance to inform her husband of the coming of the military general. Because of this, she ordered him to chop wood. Philopomenes willing acceded to her command and began to chop wood. When the host came and saw what this honored guest was doing, he was horrified and asked him: “Who dared to give this type of work to Philopomenes?” Quietly, the military general answered: “My clothing.”


Γεννηθήτω το θέλημά Σου. Σε όλες μου τις προσευχές για ένα μόνο παρακαλώ τον Θεό: Να γίνεται πάντοτε και ολοκληρωτικά σε μένα και σε όλα τα πλάσματά Του το Θείο θέλημα. Στάρετς Σάββας ο Παρηγορητής

Ευαγγελισμος της Θεοτόκου Παναγιας_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_4061«Ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου».

Στάρετς Σάββας ο Παρηγορητής
Ας γίνεται σε όλα το θέλημα του Θεού

«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ, τω Θεώ παραθώμεθα». Αυτή είναι μια εκφώνηση την οποία συχνά ακούμε κατά τη Θεία Λειτουργία. Ας αντηχεί όχι μόνο στ’ αυτιά μας, αλλά ας φθάνει μέχρι την καρδιά, μέχρι το βάθος της και ας βρίσκει εκεί ειλικρινή και καταφατική απόκριση .

«Γεννηθήτω το θέλημά Σου». Τα λόγια αυτά της Κυριακής προσευχής, σαν τις θωπευτικές θερμές ακτίνες του ήλιου, ας θερμαίνουν την ύπαρξή μας χύνοντας σ’ αυτήν τη μακάρια ειρήνη και την ήσυχη στάση μας σε όλες τις δυστυχίες και τις χαρές της ζωής, ενισχύοντάς την σε κάθε δραστηριότητα που επιβάλλεται σε κάθε θέση ή κατάσταση που βρισκόμαστε.

Το να παραδώσεις τον εαυτό σου στη θεία καθοδήγηση, το να μπεις κάτω από τη ζεστή και γεμάτη αγάπη σκέπη του Θεού, αυτός είναι ο σπουδαιότερος όρος μιας ευτυχισμένης ζωής…

Θεωρούμε κατάλληλη την στιγμή, χάριν νουθεσίας, να παραθέσουμε τη διήγηση για κάποιο μοναχό ο οποίος υπέταξε το δικό του θέλημα στο θέλημα του Θεού και απόλαυσε μεγάλη ειρήνη στην ψυχή του, λαμβάνοντας από τον Θεό το ιαματικό χάρισμα. Πολλοί ασθενείς γίνονταν καλά μόνο με το άγγιγμα του ενδύματός του. Παντού συναντούσε μεγάλο σεβασμό για το πρόσωπό του. Μεταξύ αυτών, οι αδελφοί της μονής εκπλήττονταν πολύ με όσα γίνονταν από το συμμοναστή τους, επειδή δεν παρατηρούσαν σ’ αυτόν κανένα ιδιαίτερα εξέχον ασκητικό αγώνισμα, ούτε αυστηρή νηστεία, ούτε υπερβολικούς κόπους, ούτε κάτι άλλο. Ζούσε όπως όλοι οι άλλοι. Ένα μόνο πράγμα κρατούσε με αυστηρότητα. Όλα όσα του συνέβαιναν τα δεχόταν πρόθυμα και ευχαριστούσε γι’ αυτά τον Θεό. Ένα τον διέκρινε: Είχε παραδοθεί ολοκληρωτικά στο θέλημα του Θεού.

Κάποτε που ο μοναχός αυτός θεράπευσε κάποιους αρρώστους χωρίς κανένα ιατρικό μέσο δια της ζώσης εν αυτώ χάριτος και δυνάμεως, ο προεστώς του κοινοβίου τον ρώτησε ποια ήταν η αιτία της θεραπείας, γιατί οι προσερχόμενοι σ’ αυτόν λαμβάνουν την ίαση.

– Και εγώ ο ίδιος εκπλήττομαι που μπορώ να τους δίνω την υγεία τους, απάντησε ο μοναχός. Ντρέπομαι που τα ενδύματά μου έχουν ιαματική δύναμη, γιατί εγώ ούτε με τη νηστεία, ούτε με άλλα ασκητικά, μοναστικά αγωνίσματα, αξιώθηκα να λάβω τέτοιο δώρο από τον Θεό.

– Αυτό είναι αλήθεια, είπε ο προεστώς. Εμείς βλέπουμε ότι είσαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος και σε σένα δεν υπάρχει τίποτα που να σε ξεχωρίζει από την τάξη των υπόλοιπων πατέρων.

Ο προεστώς της μονής αποφάσισε πάση θυσία να αποκαλύψει την πραγματική αιτία του ζωντανού ιαματικού χαρίσματος που είχε ο μοναχός. Έκανε μακρές συζητήσεις μαζί του, προσπαθώντας να μάθει όλα τα καλά στοιχεία του και να ξεσκεπάσει το μυστικό της καρδιάς του. Στα ερωτήματα του ηγουμένου ο μακάριος μοναχός είπε:

Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The AnnunciationUbisi_ უბისის მონასტერი– Θυμήθηκα κάτι σχετικό με το έλεος που μου δόθηκε από τον Θεό: Εγώ σταθερά, σε όλα συντονίζω το θέλημά μου με το Θείο θέλημα. Ποτέ και τίποτα δεν φέρνω στη σκέψη μου που θα εναντιωνόταν στο θέλημα του Θεού. Ποτέ δεν τρομάζω μπροστά σε απρόβλεπτα γεγονότα, τα οποία θα μπορούσαν να κλονίσουν το νου μου και να εξασθενήσουν την καρδιά μου. Ποτέ και για τίποτε δεν παραπονέθηκα στους άλλους ούτε τους φανέρωσα τη θλίψη μου. Το ίδιο, και όσα ευτυχή συμβάντα λάχουν στη ζωή μου, δεν με ευχαριστούν σε τέτοιο βαθμό που να ευθυμώ περισσότερο από ό,τι τον υπόλοιπο καιρό. Όλα τα δέχομαι εξίσου, σαν σταλμένα από το χέρι του Θεού, τόσο τα ευχάριστα όσο και τα δυσάρεστα για μένα. Δεν προσεύχομαι στον Θεό για να πραγματοποιηθούν όλα σύμφωνα με την επιθυμία μου, αλλά θέλω σε όλα να γίνεται το άγιο θέλημά Του. Μ’ αυτόν τον τρόπο τίποτε δεν με ευχαριστεί ιδιαίτερα, τίποτε δεν με συντρίβει και δεν με συγχύζει και τίποτε δεν με κάνει ευτυχισμένο, όπως μόνο αυτό το ίδιο το θέλημα του Θεού. Γι’ αυτό σε όλες μου τις προσευχές για ένα μόνο παρακαλώ τον Θεό: Να γίνεται πάντοτε και ολοκληρωτικά σε μένα και σε όλα τα πλάσματά Του το Θείο θέλημα.

Ο ηγούμενος του κοινοβίου πάρα πολύ θαύμασε τα λόγια του μοναχού και απευθυνόμενος σ’ αυτόν τον ρώτησε:

– Αγαπημένε μου αδελφέ! Πες μου τι αισθάνθηκες χθες την ώρα που συνέβη πυρκαϊά στο μοναστήρι μας. Στ’ αλήθεια δεν λυπήθηκες μαζί με όλους τους άλλους, όταν ο κακός άνθρωπος έβαλε φωτιά στα μοναστηριακά οικοδομήματα και κάηκε πολύ από το σιτάρι μας;

– Δεν θα κρύψω, απάντησε ο μοναχός, ότι όλη αυτή η ζημιά του μοναστηριού δεν μου προκάλεσε την παραμικρή θλίψη, επειδή έχω τη συνήθεια για όλα, και για τα θλιβερά και για τα ευχάριστα, να ευχαριστώ τον Θεό και ήσυχα να δέχομαι και τούτο και το άλλο. Είμαι πεπεισμένος ότι αυτό που συνέβη σε μας, συνέβη σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, ο οποίος κατευθύνει τα πάντα προς ψυχική ωφέλεια. Γι’ αυτό ακριβώς δεν μεριμνώ και δεν σκέπτομαι τίποτε σχετικά μ’ αυτό. Λίγο ή πολύ εμείς έχουμε το ψωμί μας και τα υπόλοιπα για τη διατροφή μας, γιατί πιστεύω δυνατά ότι ο Θεός μπορεί καθέναν από εμάς να τον χορτάσει τόσο με ένα ψίχουλο όσο και με ένα ολόκληρο ψωμί. Έτσι λοιπόν εγώ ήρεμα, χωρίς καμμιά σύγχυση, περνώ τη ζωή μου.

Κατάπληκτος από τα λόγια του μοναχού ο ηγούμενος για πολύ ακόμη καιρό συζητούσε μαζί του, προσπαθώντας να αναγκάσει τον αδελφό πιο καθαρά ακόμη να παρουσιάσει τον τρόπο σκέψεώς του, τις απόψεις του και να αποκαλύψει την πνευματική του κατάσταση.

Μεταξύ πολλών απαντήσεων που έδωσε ο ταπεινός μοναχός στον προεστώτα είπε και τα εξής:

– Κατά την καθημερινή προσφορά του εαυτού μου στο θέλημα του Θεού, τόσο προόδευσα στην υπακοή μου σ’ Αυτό, ώστε, αν από πριν γνώριζα ότι ο Θεός εξαπαντός προόριζε να με στείλει στον κόλαση, τότε εγώ δεν θα επιχειρούσα να κάνω τίποτε εναντίον Του. Σου λέω ακόμη, ότι κι αν ήταν δυνατόν σε μένα να αλλάξω αυτή τη θεία απόφαση λέγοντας ένα «Πάτερ ημών» – σου λέω αλήθεια-, δεν θα τολμούσα να το κάνω αυτό, αλλά ακόμη πιο έντονα θα προσευχόμουν στον Θεό, ώστε να ενεργήσει σε μένα σύμφωνα με το Πανάγιο θέλημά Του και να μου δωρίσει τη Χάρη Του που θα με ενισχύσει ως τους απέραντους αιώνες, για να μη σκέπτομαι οτιδήποτε αντίθετο στο άγιό Του θέλημα.
Μετά από παρατεταμένη σιωπή λέει, τέλος, ο ηγούμενος στο μοναχό:

– Πορεύου, περιπόθητε πάτερ, πορεύου και εκπλήρωσε φιλότιμα την υπόσχεσή σου στον Θεό, όπως μου την εξέθεσες. Εσύ βρήκες τον ουρανό έξω από τον ουρανό. Να θυμάσαι ότι τέτοια χάρις δεν δωρίζεται από τον Θεό σε πολλούς. Δεν υπάρχουν πολλοί οι οποίοι δεν μπαίνουν ποτέ σε ανησυχία και δεν προσβάλλονται από τον οποιονδήποτε. Εκείνος μόνο είναι προστατευμένος στη ζωή του με ισχυρά και απόρθητα τείχη, όποιος πάντοτε και σε όλα, ό,τι κι αν συναντήσει στη ζωή του, συμφωνεί με το θέλημα του Θεού, δηλαδή ανέχεται τα πάντα σαν να είναι σταλμένα από τον Θεό.
Ας γίνεται σε όλα το θέλημα του Θεού.

Από το βιβλίο: Στάρετς Σάββας ο Παρηγορητής, Μετάφραση από την ρωσική γλώσσα π.Ιωάννου Φωτόπουλου, εκδόσεις Άθως, Αποσπάσματα από το ημερολόγιό του – Θαυμαστή διήγηση, σελ. 253-257.Μωϋσής Προφήτης_ Prophet Moses the God-seer_ Моисей пророк Икона_ Byzantine Orthodox Icon_ 8508303447_fd269b04f3«Αν ζητείτε το θέλημα του Θεού με απλότητα και ταπείνωση, ο Θεός μπορεί να μεταβάλει οποιαδήποτε κατάσταση, ακόμη και την πλέον αρνητική.» ~ Γέροντας Σωφρόνιος Σαχάρωφ

Η εκζήτησι του θελήματος του Θεού είναι το σπουδαιότερο έργο της ζωής μας, γιατί «οδεύοντες την οδόν» του θελήματος του Θεού γινόμαστε μέτοχοι της αιωνίου θείας ζωής… Όσοι όμως άφησαν τον εαυτό τους στο θέλημα του Θεού, αυτούς τους καθοδηγεί ο Ίδιος ο Κύριος με τη χάρη Του και υπομένουν με ανδρεία τα πάντα για χάρη του Θεού, τον Οποίο αγάπησαν και με τον Οποίο θα δοξάζονται αιώνια. Έτσι δόθηκε στον Θεό η Υπεραγία Παρθένος: «Ιδού η δούλη Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Αν λέμε κι εμείς το ίδιο: «Ιδού ο δούλος Κυρίου γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου», τότε τα Ευαγγελικά λόγια του Κυρίου, που εγράφτηκαν με το Άγιο Πνεύμα, θα ζούσαν μέσα στις ψυχές μας, η αγάπη του Θεού θα βασίλευε σ’ όλο τον κόσμο και η ζωή στη γη θα ήταν απερίγραπτα ωραία.

Πώς μπορείς να ξέρεις αν ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού; Να η ένδειξη: Αν στενοχωριέσαι για κάτι, αυτό σημαίνει πως δεν παραδόθηκες τελείως στο θέλημα του Θεού, έστω κι αν σου φαίνεται πως ζεις σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Όποιος ζει κατά το θέλημα του Θεού, αυτός δεν μεριμνά για τίποτε. Κι αν κάτι του χρειάζεται, παραδίνει τον εαυτό του και την ανάγκη του στον Θεό. Κι αν πάρει ότι θέλει, μένει ήρεμος, σαν να το είχε. Ψυχή που παραδόθηκε στο θέλημα του Θεού δεν φοβάται τίποτε: ούτε θύελλες ούτε ληστές ούτε τίποτα άλλο. ‘Ότι κι αν έλθει, λέγει: «Έτσι ευδοκεί ο Θεός», κι έτσι διατηρείται η ειρήνη στην ψυχή και στο σώμα. Το καλύτερο έργο είναι να παραδοθούμε στο θέλημα του Θεού και να βαστάζομε τις θλίψεις με ελπίδα. Ο Κύριος βλέποντας τις θλίψεις μας δεν θα επιτρέψει ποτέ κάτι που να ξεπερνά τις δυνάμεις μας. Αν οι θλίψεις μας φαίνονται υπερβολικές, αυτό σημαίνει πως δεν έχομε παραδοθεί στο θέλημα του Θεού. ( Άγιος Σιλουανος ο Αγιορείτης )

***

Έγραφε σε επιστολή ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (18-9-67): «Πολλές φορές επέµεινα στην προσευχή διά διάφορα θέµατα (απαιτητικώς) ή ατοµικά µου ή άλλων αδελφών και µετά αναγκάστηκα να ζητήσω συγγνώµην από τον Θεό και να ζητώ ξανά το αντίθετο. Έκτοτε παρακαλώ ο,τι είναι συµφέρον της ψυχής να δίδη σαν καλός πατέρας, διότι όλη η θυσία Του έγινε διά να αποκαταστήση τις ψυχές µας στον παράδεισο κοντά Του».
Γνώρισα μια γιαγιά σοφή που μου είπε:
“Γιε μου, όταν ήμουν ακόμα νέα, ζητούσα επίμονα κάτι απ’τον Θεό. Το ζητούσα για δώδεκα ολόκληρα χρόνια! Ναι, δώδεκα! Όμως, Εκείνος ήξερε ότι δεν ήταν για το καλό μου.
Έτσι, δεν μου το’δωσε! Και μετά από δώδεκα χρόνια κατάλαβα το γιατί”.
Το διανοείσαι;
Πέρασαν δώδεκα ολόκληρα χρόνια για να το αντιληφθεί… Δώδεκα χρόνια καθημερινής, έμπονης, καρδιακής προσευχής… Μοιάζει απίστευτο!
Και συνέχισε η γιαγιά λέγοντας:
“Το θέλημα και το σχέδιο του Θεού ας ζητάμε να γίνεται στις ζωές μας. Εγώ πλέον δε ζητάω. Μονάχα Τον παρακαλώ να γίνεται το θέλημά Του και να μου δίνει τη δύναμη να το αντέχω.

Αυτός είναι ο πιο ασφαλής δρόμος, γιε μου”.
Γιατί το ξέρω, το ξέρω ότι μ’αγαπάει…”Ευαγγελισμος της Θεοτόκου Παναγιας_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_М-рь Милешева. Фото ЖЖ.«Μόνον Συ, Κύριε, γνωρίζεις τι χρειάζεται εις ημάς»
(η προσευχή του Πατριάρχου Σερβίας Παύλου).

Θεέ μου, Συ που γνωρίζεις το καθετί και η Αγάπη Σου ξεπερνά τα ανθρώπινα μέτρα, πάρε τη ζωή μου στα χέρια Σου, κάνε αυτό που εγώ θα ήθελα τόσο πολύ να κάνω, αλλά δεν μπορώ. Μητροπολίτης Σουρόζ Anthony Bloom

Η φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη βάτος, Ο Προφήτης Μωϋσής
https://iconandlight.wordpress.com/2014/09/05/3754/

Να «αφουγκραζόμαστε» από το πρωί μέχρι το βράδυ για να ακούσουμε τις υποδείξεις του Θεού, πού μας λέει τι να κάνουμε και πώς να ενεργούμε. Γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/04/33157/

Άφησέ τα στα χέρια του Θεού και μη φοβάσαι. Ο Θεός θα κάνει το καλύτερο, το άριστο, το θεοπρεπές. μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος
https://iconandlight.wordpress.com/2016/02/14/%CE%AC%CF%86%CE%B7%CF%83%CE%AD-%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CF%87%CE%AD%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CE%B5%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%AC%CF%83/

Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου, ελθέτω η Βασιλεία Σου, γεννηθήτω το θέλημά Σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον, και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών. Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού.

Απολυτίκιον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Ήχος δ’.

Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις. Ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν˙ Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.

Ήχος πλ. β’ Όλην αποθέμενοι

Βουλήν προαιώνιον, αποκαλύπτων σοι Κόρη, Γαβριήλ εφέστηκε, σε κατασπαζόμενος, και φθεγγόμενος· Χαίρε γη άσπορε, χαίρε βάτε άφλεκτε, χαίρε βάθος δυσθεώρητον, χαίρε η γέφυρα, προς τους ουρανούς η μετάγουσα, και κλίμαξ η μετάρσιος, ην ο Ιακώβ εθεάσατο· χαίρε θεία στάμνε του Μάννα, χαίρε λύσις της αράς, χαίρε Αδάμ η ανάκλησις, μετά σου ο Κύριος.


Από μερικά παλληκάρια κρατήθηκε το Έθνος! Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης σαν γνήσιος Πατέρας του Έθνους, μπαρουτοκαπνισμένος και τραυματισμένος, χύνοντας δάκρυα με πόνο στον Θεό και αίμα για την λευτεριά μας… ζούσε πνευματικές καταστάσεις. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
Επέτειος της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας του 1821

Εορτάζουν στις 25 Μαρτίου

Τί έλεγε ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης για τον αγνότατο πατριώτη και ευλαβέστατο ήρωα στρατηγό Ι. Μακρυγιάννη

Μακρυγιάννης_Yannis Makriyannis_Макрияннис_f85-cebcceb1cebacf81cf85ceb3ceb9ceb1cebdcebdceb7Έτσι από μερικά παλληκάρια κρατήθηκε το Έθνος!
Όσοι πεθαίνουν παλληκαρίσια, δεν πεθαίνουν. Αν δεν υπάρχει ηρωισμός, δεν γίνεται τίποτα. Και να ξέρετε ο πιστός είναι και γενναίος. Ο Μακρυγιάννης ο καημένος τι τράβηξε! Και σε τι χρόνια!

– «Κάπνισαν τα μάτια μου», λέει κάπου Γέροντα.

– Ναί κάπνισαν τα μάτια του. Από την ένταση και την αγωνία που είχε, ήταν σαν να έβγαζαν υδρατμούς τα μάτια του. Βρέθηκε σ’ εκείνη την κατάσταση και από πόνο και αγάπη θυσιαζόταν συνέχεια. Δεν σκέφθηκε, δεν υπολόγισε ποτέ τον εαυτό του. Δεν φοβήθηκε μην τον σκοτώσουν, όταν αγωνιζόταν για την Πατρίδα.
Ο Μακρυγιάννης ζούσε πνευματικές καταστάσεις. Αν γινόταν καλόγερος, πιστεύω ότι από τον Άγιο Αντώνιο δε θα είχε μεγάλη διαφορά. Τρεις χιλιάδες μετάνοιες έκανε και είχε και τραύματα και πληγές. Άνοιγαν οι πληγές του, έβγαιναν τα έντερά του, όταν έκανε μετάνοιες, και τα έβαζε μέσα. Τρεις δικές μου μετάνοιες κάνουν μία δική του. Έβρεχε το πάτωμα με τα δάκρυά του.
Εμείς, αν ήμασταν στη θέση του, θα πηγαίναμε στο νοσοκομείο να μας υπηρετούν…
(Απόσπασμα από το βιβλίο: Γέροντος Παϊσίου Λόγοι Β, «Πνευματική Αφύπνιση» σ. 205-206, εκδ. Ι. Η. Ιω. Θεολόγου, Σουρωτή Θεσσαλονίκης)

***

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: « Πάνε να εξαφανίσουν ένα ορθόδοξο έθνος. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Ένα ορθόδοξο έθνος σήμερα είναι μεγάλη υπόθεση! Παλιά είχαμε την φιλοσοφία. Η Αγία Αικατερίνη με βάση την φιλοσοφία αποστόμωσε τους φιλοσόφους. Οι φιλόσοφοι ετοίμασαν τον δρόμο για τον Χριστιανισμό. Το Ευαγγέλιο γράφτηκε στα ελληνικά και διαδόθηκε στον κόσμο. Μετά οι Έλληνες προχώρησαν να φωτίσουν και τους Σλαύους. Σε μερικούς δεν συμφέρει να υπάρχη η Ελλάδα. «Μας κάνει κακό, λένε. Πρέπει να την εξαφανίσουμε».

Σήμερα, αφήνουν τα παιδιά άδεια. Δεν τους μαθαίνουν τραγούδια και ποιήματα. Γιατί; Για να μην αγαπήσουν τα παιδιά τον Τόπο τους.
Μετά θα τους πούνε. «Δεν έχει δουλειά στην Ελλάδα. Να πάτε στο εξωτερικό που έχει καλό μεροκάματο.» Και αυτή η γενιά που δεν αγάπησε το Τόπο της, θα πει «Ναι. Να πάμε εκεί που έχει καλούς μισθούς.»
Μετά, θα φέρουν άλλους εδώ πέρα. Θα βγάλουν αργότερα και καμία θεωρία ότι δήθεν εδώ παλιά άλλοι καθόντουσαν, οπότε έχουν δικαιώματα. Έτσι σχεδιάζουν να μας πάρουν την Πατρίδα μας. Κατάλαβες ποιο είναι το σχέδιό τους; Κατάλαβες γιατί δεν θέλουν να αγαπήσουν τα παιδιά τον Τόπο τους, την Πατρίδα τους; (Αθαν. Ρακοβαλης)

Αν σήμερα έχουμε λιγάκι ειρήνη, ξέρεις τι έχουν τραβήξει οι παλιοί; Ξέρεις πόσοι θυσιάσθηκαν; Τώρα τίποτε δεν θα είχαμε, αν δεν θυσιάζονταν εκείνοι. Και κάνω μια σύγκριση• πώς τότε, ενώ κινδύνευε η ζωή τους, κρατούσαν την πίστη τους, και πώς τώρα, χωρίς καμμιά πίεση, όλα τα ισοπεδώνουν! Όσοι δεν έχουν χάσει την εθνική τους ελευθερία, δεν καταλαβαίνουν.
Τους λέω: «Ο Θεός να φυλάξη να μην έρθουν οι βάρβαροι και μας ατιμάσουν!» και μου λένε: «Και τι θα πάθουμε;» Ακούς κουβέντα; Άντε να λείψετε, χαμένοι άνθρωποι! Τέτοιοι είναι οι άνθρωποι σήμερα. Δωσ’ τους χρήματα, αυτοκίνητα, και δεν νοιάζονται ούτε για την πίστη ούτε για την τιμή ούτε για την ελευθερία.
Την Ορθοδοξία μας σαν Έλληνες την οφείλουμε στον Χριστό και τους αγίους Μάρτυρες και Πατέρες της Εκκλησίας μας• και την ελευθερία μας την οφείλουμε στους ήρωες της Πατρίδας μας, που έχυσαν το αίμα τους για μας.
Αυτήν την αγία κληρονομιά οφείλουμε να την τιμήσουμε και να την διατηρήσουμε και όχι να την εξαφανίσουμε στις μέρες μας. Είναι κρίμα να χαθή ένα τέτοιο έθνος! Και βλέπουμε τώρα, όπως πριν αρχίση ένας πόλεμος στέλνουν ατομικές προσκλήσεις, έτσι και ο Θεός με ατομικές προσκλήσεις μαζεύει ανθρώπους, για να κρατηθή κάτι και να σωθή το πλάσμα Του.
Δεν θα αφήση ο Θεός, αλλά πρέπει και εμείς να κάνουμε ό,τι μπορούμε ανθρωπίνως και για ό,τι δεν μπορούμε να κάνουμε ανθρωπίνως, να κάνουμε προσευχή να βοηθήση ο Θεός.
(Όσιος Παΐσιος: ΛΟΓΟΙ Α’ – (Ησυχαστήριον – Σουρωτή Θεσσαλονίκης, σελ. 360-362).

***

Επιστολὴ του Γέροντα Παϊσίου του Αγιορείτου για τον Μακρυγιάννη

Μακρυγιάννης_Yannis Makriyannis_Макрияннис__3-009Μα γιατί να μας φαίνεται παράξενο το να βλέπει θεϊκά οράματα ένας τόσο καλός άνθρωπος όπως ο Μακρυγιάννης με ψυχική καθαρότητα, ειλικρίνεια, θεϊκή δικαιοσύνη, αρχοντιά πνευματική, φιλότιμο, θυσία κ.α;

Από μικρό παιδάκι έκανε εδαφιαίες μετάνοιες αντί γυμναστική, προσκυνούσε τον Θεό με ευλάβεια, μέχρι τα γεράματα του μετάνοιες με τις ώρες, παρόλο που είχε και τραύματα, που άνοιγαν οι πληγές του προσκυνώντας τον Θεό και ζητώντας την βοήθεια για την σωτηρία του για την σωτηρία του κόσμου και την σωτηρία του Έθνους, με πολύ ταπείνωση έβρεχε το πάτωμα με τα πολλά του δάκρυα. Επόμενον ήταν να αναπαυθεί το Πνεύμα του Θεού στον Στρατηγό Μακρυγιάννη και να τον χρησιμοποιήσει ο Θεός σαν νέο μωυσή να οδηγήσει τον νέο Ισραήλ (τον ελληνικό λαό) στην ορθόδοξη πάλι πορεία του μετά την τουρκική σκλαβιά. Επέτρεψε δε ο καλός Θεός να δεί πολλά οράματα: τον Χριστό, την Παναγία και πολλούς Αγίους για να καταλάβουμε εμείς οι μεταγενέστεροι τον μεγάλο κίνδυνο που διέτρεχε το Έθνος μας, και την μεγάλη προστασία του Χριστού, της Παναγίας και των αγίων σαν να έκαναν «παγκοινιά» για να μη μας φραγκέψουν.

Βλέπει κανείς μέσα σ’όλον τον αγώνα του Μακρυγιάννη την ορθοδοξη ευαισθησία του μαζί με την αγιοπατερική του ακρίβεια σε όλα. Παράλληλα δε και την ανεξικακία του ήρωα, που δεν τους καταδικάζει ο ίδιος τους αλλόθρησκους γιατί αυτό είναι θέμα του Θεού. Αλλά «αφήστε μας ήσυχους με την Ορθοδοξία μας, σαν να τους λέει, και ας σωθεί και ο καθένας σας με τη θρησκεία του».

Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης το γνήσιο τέκνο της Εκκλησίας μας, ήταν από μικρός αναθρεμμένος, μεγαλωμένος και καπνισμένος με το λιβάνι στην Εκκλησία. Και στην συνέχεια σαν γνήσιος πιά Πατέρας του Έθνους, μπαρουτοκαπνισμένος και τραυματισμένος, χύνοντας δάκρυα με πόνο στον Θεό και αίμα για την λευτεριά μας. Και αν θέλουμε να τον γνωρίσουμε θα πρέπει να ξεκαπνίσουμε την καρδιά και τους λογισμούς μας.

1 Αυγούστου
Μνήμη των Αγίων Μακκαβαίων
1984 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Μοναχός Παΐσιος
(περιοδικὸ Πολύτεκνη Οικογένεια, τεύχ.36, Μάρτιος 1986)

***

Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης για τον ήρωα στρατηγό Μακρυγιάννη

Ευαγγελισμος της Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_Γεωργιος_15v_Krit_f1bc73f0tΟ Όσιος Παΐσιος λυπόταν που η Ελλάδα δεν είχε ηγέτες «Μακκαβαίους»* με ιδανικά, ανιδιοτέλεια, παλληκαριά και θυσία. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγους που την 1η Αυγούστου του 1984 (π.η.), μνήμη των Αγίων Επτά Παίδων, των Μακκαβαίων, έγραψε ένα κείμενο για τον ήρωα στρατηγό Μακρυγιάννη, τον οποίο, ύστερα από την έκδοση του βιβλίου του «Οράματα και θάματα», άλλοι τον έλεγαν άγιο, άλλοι θρησκόληπτο και άλλοι πλανεμένο.

Με το κείμενο αυτό ο Όσιος Παΐσιος εξέφραζε την μεγάλη του λύπη, διότι σε αυτήν την τόσο δύσκολη εποχή ορισμένοι πετούσαν «λεκέδες στον λευκό χιτώνα του Μακρυγιάννη», αντί να προσπαθούν να ωφεληθούν από τα λόγια αυτού του ήρωα που «αγωνίστηκε περισσότερο από κάθε άλλον για την απελευθέρωση της Πατρίδος μας από τον βάρβαρο τουρκικό ζυγό, και στην συνέχεια αγωνίσθηκε με θείον ζήλο, για να μην υποδουλωθούμε πνευματικά στους Φράγκους».

Για κάποιες μικρές «αδυναμίες» του μεγάλου αυτού ήρωα ο όσιος Γέροντας έγραψε: «Μέσα σ’ έναν τόνο γερά καρύδια, που μας δίνει “ευλογία” ο καλός Μακρυγιάννης, επόμενον είναι να βρεθούν και ένα κιλό κούφια. Γιατί λοιπόν να σχολιάσουμε τα ελάχιστα κούφια, αφού σαν άνθρωποι δεν μπορύμε να έχουμε την θεϊκή τελειότητα, αλλά την ανάλογη ανθρώπινη τελειότητα, που μέσα σ’ αυτήν θα υπάρχουν και οι ανθρώπινες ατέλειες;»

Όσον αφορά δε τα οράματα που ο Μακρυγιάννης έβλεπε, ο Όσιος με την φωτισμένη του διάκριση είπε: «Φυσικά δεν μπορούμε να πούμε ότι όλα τα οράματα του Μακρυγιάννη ήταν θεϊκά, γιατί πολλά από αυτά ήταν και της αγωνίας του, τα οποία γεννούσε η μεγάλη του αγωνία. Αυτά όμως πρέπει να μας συγκινούν περισσότερο από τα θεϊκά, διότι σ’ αυτά βλέπει κανείς την μεγάλη αγωνία του αγνού ήρωα, που δεν έκλεινε μάτι και σε κατάσταση μεταξύ ύπνου και εγρηγόρσεως τα έβλεπε αυτά…

Επέτρεψε ο Καλός Θεός να ιδή πολλά οράματα· τον Χριστό, την Παναγία και πολλούς Αγίους, για να καταλάβουμε εμείς οι μεταγενέστεροι τον μεγάλο κίνδυνο που διέτρεχε το Έθνος μας και την μεγάλη προστασία του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων, σαν να έκαναν “παγκοινιά”, για να μη μας φραγκέψουν (εννοείται: οι Ευρωπαίοι)».

Και κατέληγε: «Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, το γνήσιο τέκνο της Εκκλησίας μας, ήταν από μικρός αναθρεμμένος, μεγαλωμένος και καπνισμένος με το λιβάνι στην Εκκλησία. Και στην συνέχεια σαν γνήσιος πιά Πατέρας του Έθνους, μπαρουτοκαπνισμένος και τραυματισμένος, έχυνε δάκρυα με πόνο στον Θεό και αίμα για την λευτεριά μας. Και, αν θέλουμε να τον γνωρίσουμε καλά, θα πρέπει να ξεκαπνίσουμε την καρδιά και τους λογισμούς μας».

Ελευθερια Ελλαδα ευγνομωνουσα_Theodoros_Vryzakis,_Grateful_Hellas_(1858)Και ο Όσιος Παΐσιος, ως «γνήσιο τέκνο της Εκκλησίας, με ορθόδοξη ευαισθησία και αγιοπατερική ακρίβεια»**, θεωρούσε ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τους Ορθόδοξους Έλληνες ήταν η πνευματική υποδούλωσή τους. Ανησυχούσε πολύ βλέποντας την όλο και μεγαλύτερη επίδραση του κοσμικού δυτικοευρωπαϊκού πνεύματος ακόμη και σε πνευματικούς ανθρώπους. Πονούσε για τις διάφορες οικουμενιστικές κινήσεις, για τις οποίες έλεγε ότι είναι «κουρελούδες του διαβόλου». Και με πόνο προσευχόταν να φωτίσει ο Θεός τους εκκλησιαστικούς άρχοντες, ώστε να μην θαμπώνονται από το ψεύτικο φως της Δύσεως, αλλά να βλέπουν καθαρά, με πνευματική διαύγεια, για να μην πέφτουν στην μεγάλη αυτή παγίδα του διαβόλου.

Έγραψε σε επιστολή του: «Δυστυχώς ο Δυτικός Ορθολογισμός έχει επιδράσει και σε Ανατολικούς Ορθόδοξους Άρχοντας, και έτσι βρίσκονται σωματικά μόνον στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού, ενώ όλο το είναι τους βρίσκεται στην Δύση που την βλέπουν να βασιλεύη κοσμικά. Εάν έβλεπαν την Δύση πνευματικά, με το φως της Ανατολής, το φως του Χριστού, τότε θα έβλεπαν το πνευματικό ηλιοβασίλεμα της Δύσης, που χάνει σιγά-σιγά το φως του νοητού Ηλίου, του Χριστού, και προχωρούν για το βαθύ σκοτάδι. Μαζεύονται και συνεδριάζουν, και γίνονται συζητήσεις ατέλειωτες για πράγματα που δεν χωράει συζήτηση, που ούτε οι Άγιοι Πατέρες συζητήσανε εδώ και 2.000 χρόνια. Όλες αυτές οι ενέργειες είναι του πονηρού, για να ζαλίζουν και να σκανδαλίζουν τους πιστούς, και να τους σπρώχνουν, άλλους στην αίρεση και άλλους σε σχίσματα, και να κερδίζει έτσι έδαφος ο διάβολος».

* Η προσωνυμία «Μακκαβαίος» δόθηκε στον Ιούδα, τον ηγέτη της Ιουδαϊκής επαναστάσεως, η οποία έγινε το 166 π.Χ. κατά του Αντιόχου του Δ΄ του Επιφανούς, αλλά και στους διαδόχους του. Οι Μακκαβαίοι διακρίθηκαν για τους αγώνες υπέρ της πατρώας πίστεως και της ελευθερίας. (Β΄. Α΄, Β΄, Γ, Δ΄ Μακκαβαίων)
** Για το κείμενο του Οσίου «Ο αγνός ήρωας Στρατηγός Μακρυγιάννης», βλ. Πρεσβυτέρου Διονυσίου Τάτση, Υπαίθριο Αρχονταρίκι, Καταγραφή διδαχών του π. Παϊσίου, 3η εκδ. Κόνιτσα 1994, σελ. 55-62.
Απόσπασμα από το βιβλίο: «Ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης», έκδοση Ιερόν Ησυχαστήριον «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης 2015

***

Γράφει στα απομνημονεύματά του ο Στρατηγός Μακρυγιάννης:

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης_ προσευχή_146558Όταν μου πειράξουν την πατρίδα και τη θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα’ νεργήσω κι’ ό,τι θέλουν ας μου κάνουν…

            Πονώντας από τις πληγές, όπου έλαβα εις τον αγώνα… Μισός άνθρωπος καταστάθηκα από το ντουφέκι του Τούρκου… ήλθαν (μια μέρα) δύο επιτήδειοι, άνθρωποι των γραμμάτων, μισομαθείς και άθρησκοι, και μου ξηγώνται έτσι: «Πουλάς Ελλάδα, Μακρυγιάννη;». Εγώ, στην άθλιαν κατάστασίν μου, τους λέγω: «Αδελφοί… Ελλάδα δεν πουλάω». Έφυγαν αυτοί. Κι’ έκατσα σε μίαν πέτραν μόνος και έκλαιγα.

            Θεέ, συχώρεσε τους παντίδους, που θέλουν να μας πάρουν τον αγέρα που αναπνέομεν και την τιμήν, που με ντουφέκι και γιαταγάνι πήραμε. Εμείς το χρέος επράξαμεν. Και αυτοί βγήκαν σήμερον να προκόψουν την Πατρίδα… Αυτοί είναι οι ανθρώπινοι λύκοι, που φέραν δυστυχήματα και κίντυνον εις τον τόπον…

            Και βγήκαν τώρα κάτι δικοί μας κυβερνήτες, Έλληνες, σπορά της εβραιουργιάς, που είπαν να μας σβήσουν την Αγία Πίστη, την Ορθοδοξία, διότι η Φραγκιά δεν μας θέλει με τέτοιο ντύμα Ορθόδοξον. Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον.

            Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: «Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν.

Φραγκεμένους μας θέλουν τα… παλιόπαιδα (άλλη λέξη χρησιμοποιεί ο Μακρυγιάννης – τσογλάνια) του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί… να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας…

            Ένας δικός μου αγωνιστής μου έφερε και μου διάβασεν ένα παλαιόν χαρτί, που έγραψεν ο κοντομερίτης μου Άγιος παπάς, ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Τον εκρέμασαν εις ένα δέντρον Τούρκοι και Εβραίοι, διότι έτρεχεν ο ευλογημένος παντού και εδίδασκεν Ελλάδα, Ορθοδοξία και Γράμματα.

            Έγραφεν ο μακάριος εκείνος ότι: «Ένας άνθρωπος να με υβρίσει, να φονεύσει τον πατέρα μου, την μητέρα μου, τον αδελφόν μου και ύστερα το μάτι να μου βγάλει, έχω χρέος σαν χριστιανός να τον συγχωρήσω. Το να υβρίσει τον Χριστόν μου και την Παναγία μου, δεν θέλω να τον βλέπω».

        Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους.

Και είπαν οι άθρησκοι που εβάλαμεν εις τον σβέρκο μας να μη μανθάνουν τα παιδιά μας Χριστόν και Παναγίαν, διότι θα μας παρεξηγήσουν οι ισχυροί. Και βγήκαν ακόμη να’ ποτάξουν την Εκκλησίαν, διότι έχει πολλήν δύναμη και την φοβούνται. Και είπαν λόγια άπρεπα δια τους παπάδες.

            Εμείς, με σκιάν μας τον Τίμιον Σταυρόν, επολεμήσαμεν ολούθε, σε κάστρα, σε ντερβένια, σε μπογάζια και σε ταμπούργια. Και αυτός ο Σταυρός μας έσωσε. Μας έδωσε την νίκη και έχασε (οδήγησε σε ήττα) τον άπιστον Τούρκον…

            Και βρίζουν οι πουλημένοι…  και τους παπάδες… Εμείς τους παπάδες τους είχαμε μαζί εις κάθε μετερίζι, εις κάθε πόνον και δυστυχίαν. Όχι μόνον δια να βλογάνε τα όπλα τα ιερά, αλλά και αυτοί με ντουφέκι και γιαταγάνι, πολεμώντας σαν λεοντάρια. Έλληνες ντροπή!»κρυφο σχολειο_προσευχη_1821_unnamed (3)Το να σκέφτεσαι συνέχεια την δυσκολία που περνάει η Ελλάδα σημαίνει ότι πονάς την πατρίδα και ζητάς την επέμβαση του Θεού, ο Οποίος είναι ο μόνος που…. μπορεί να βοηθήσει. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/23/%CE%B7-%CE%B5%CE%BF%CE%BA-%CE%B8%CE%B1-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CF%85%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%B5%CE%BC%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%AD%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%84%CF%81%CE%B9/

Έκανα όλες αυτές τις μέρες νηστεία και προσευχή για τον κόσμο, και για τα επερχόμενα δεινά… Η Παναγία ήρθε και μου έδωσε αυτό το σταφύλι και τον άρτο… Δοκίμασε! άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/22/%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B1-%CF%8C%CE%BB%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%BD%CE%B7%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%AF%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9/

Θα δώσουμε εξετάσεις… θα φανή πόσων καρατίων χρυσάφι είναι ο καθένας. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/01/04/26855/

Η Ελλάδα είναι μία ωραία πριγκίπισσα, και όλοι θέλουν να την πάρουν, ευτυχώς που κάνει κουμάντο ο Χριστός. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/09/11/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%BA-2/

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’.

Τη  Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, ανα­γράφω σοι η Πόλις σου Θεοτόκε. Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παν­τοίων με κινδύνων ελευθέρωσαν, ίνα κρά­ζω σοι, Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.

Ωδή η΄. Τον Βασιλέα.

Ο διαλάμψας, εις τον ισάγγελον βίον, θεωρία τε και πράξει ω θεόφρον, φως των μοναζόντων υπάρχεις εις αιώνας.

Υπέρ του έθνους, προς τον Σωτήρα ως πρέσβυς, στήθι Όσιε Παΐσιε πρεσβεύων, εξ εχθρών παντοίων λυτρούσθαι εις αιώνας.

Πίστιν γνησίαν, Ορθοδοξίας φυλάττειν, γενναιότατα ως άλλοι Μακκαβαίοι, στήριξον τους νέους ταίς προς Θεόν ευχαίς σου.


“Behold the handmaid of the Lord.” The greatest perfection, and the greatest honor that a woman can attain on earth, is to be a handmaid of the Lord. Saint Nikolai Velimirovič

Ευαγγελισμος της Θεοτόκου Παναγιας_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_4061“Behold, I am the handmaid of the Lord; let it be to me according to your word.”

Verses
The Angel announced as Son to the Virgin, the Great Angel of the Father’s great counsel.
On the twenty-fifth the Angel spake of joy unto Mary.

Homily One:
The Handmaid of the Lord

“And Mary said: ‘Behold the handmaid of the Lord'” (Luke 1:38).

Here indeed, brethren, is a true handmaid of the Lord! If a handmaid is she who exchanges her will completely for the will of her Lord, then the Most-holy Virgin is the first among all of the Lord’s handmaids. If a handmaid is she who, with intent and with complete attention, beholds her Lord, then again the Most-holy Virgin is the first among the handmaids of the Lord. If a handmaid is one who meekly and quietly endures all insults and trials, awaiting only the reward of her Lord, then again and again the Most-holy Virgin is the first and most excellent of all the handmaids of the Lord. She did not care to please the world, but only God; nor did she care to justify herself before the world, but only before God. She herself is obedience; she herself is service; she herself is meekness. The Most-holy Virgin could in truth say to the angel of God: “Behold the handmaid of the Lord.” The greatest perfection, and the greatest honor that a woman can attain on earth, is to be a handmaid of the Lord. Eve lost this perfection and honor in Paradise without effort, and the Virgin Mary achieved this perfection and this honor outside Paradise with her efforts.

Through the prayers of the Most-holy Virgin Theotokos, O Lord Jesus Christ, have mercy on us.
To Thee be glory and praise forever. Amen.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai VelimirovičΕυαγγελισμος της Θεοτόκου Παναγιας_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_М-рь Милешева. Фото ЖЖ.Homily
About the great desire of God

“Who wills everyone to be saved” (1 Timothy 2:4).

God wants that all men be saved, that is why He descended into Hades to save those who lived on earth before His coming. For, had He not descended into Hades, an enormous number of righteous souls would have perished forever. And yet, had He not descended into Hades, the main habitat of evil against God and the human race, Hades would have remained undestroyed. Therefore, the two reasons which motivated Christ, the Giver-of-Life, to descend into Hades in the Spirit are: First, to destroy the nest of the powers of Hades and, Second, to bring from Hades to Heaven, the souls of ancestors, prophets and righteous men and women, who have fulfilled the Old Dispensation (The Old Law of God) and, by that, pleased God. Before Satan was totally jubilant at gazing upon Christ humiliated and lifeless on the Cross, Christ appeared alive and almighty in the midst of Hades, the primary abode of Satan. What unexpected and dreadful news for Satan! For three years Satan wove snares against Christ on earth and in three days, behold, Christ destroyed Satan’s kingdom and carried away the most precious booty in the form of a swarm of righteous souls.

O Lord, You want that all men be saved. We pray to You, save even us. For there is no salvation nor Savior outside of You. In You do we hope, You alone do we worship, You, the Father and the Holy Spirit, now and always. Amen.

To You be glory and thanks always. Amen.
The Prologue from Ohrid: Lives of Saints by Saint Nikolai Velimirovič 
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2009/12/prologue-april-3-april-16.html

Protopresbyter Alexander Schmemann

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The AnnunciationВизантийские иконы г. Охрид.3“With the voice of the Archangel, we cry to You, O Pure One: Rejoice, O Full of Grace, the Lord is with You!” Hundreds and hundreds of years have gone by, and still, as we hear this invitation to rejoice, joy fills our heart in a wave of warmth. But what is this joy about? Above all we rejoice in the very presence of this woman herself, whose face, whose image, is known throughout the world, who gazes upon us from icons, and who became one of the most sublime and purest figures of art and human imagination. We rejoice in her response to the angel, to her faithfulness, purity, wholeness, to her total self-giving and boundless humility, all of which forever ring out in her words: “Behold, I am the handmaid of the Lord; let it be to me according to your word.” Tell me, is anything in this world, in any of its rich and complex history, more sublime and more beautiful than this one human being? Mary, the Most Pure One, the One who is full of grace, is truly the One in whom, as the Church sings, “all Creation rejoices.” (The Annunciation )

There’s a war on today, a holy war… Saint Paisios of Mount Athos
https://iconandlight.wordpress.com/2018/09/11/theres-a-war-on-today-a-holy-war-saint-paisios-of-mount-athos/

The Tower of Babel is upon us! Don’t be afraid! God is above everything. St. Paisios the Athonite
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/14/22406/

Troparion of the Annunciation, Tone 4

Today is the beginning of our salvation, the revelation of the eternal mystery! the Son of God becomes the Son of the Virgin as Gabriel announces the coming of Grace. Together with him let us cry to the Theotokos: Rejoice, O Full of Grace, the Lord is with you.

Tone Six (**Having laid up all their hope**)
Verse 4. From the morning watch until night, from the morning watch let Israel trust in the Lord.

Wheresoever God doth will, * there nature’s order is conquered, * spake he that is bodiless; * and that which exceedeth man * then is brought to pass. * O thou all-holy Maid, * purer than all telling, * now believe these truthful words of mine. * She cried aloud to him: * Be it unto me now as thou hast said, * and I shall bear the Fleshless One, * Who shall borrow flesh from me, so that He, * Who alone is able, * might lead man back up to his first estate * and ancient dignity once again * by His union with our race.


Να ‘χα δύο μεγάφωνα να τα βάλω στα πεύκα και να βάλω στο μαγνητόφωνο το «Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον…» δεν το έγραψαν άνθρωποι αλλά το Άγιον Πνεύμα. Κλαίω, κάθε φορά πού το ακούω. Άγιος Πορφύριος o Καυσοκαλυβίτης

Ευαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciation_ უბისის მონასტერი4df7a8234tΕυαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου
Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Βάτου, εν τω όρει Σινά

Εορτάζει στις 25 Μαρτίου

Ευαγγελίζου γη χαράν μεγάλην, αινείτε ουρανοί Θεού την δόξαν.

“…Η Ελλάδα δεν παράγει αυτοκίνητα, αλλά ακόμα βγάζει Αγίους… εδώ βρίσκεται η αξία της, στη ζωντανή Ορθόδοξη παράδοσή της, που ακόμα και σήμερα βγάζει ΑΓΙΟΥΣ… ότι πολυτιμότερο δηλαδή”. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Άγιος Πορφύριος o Καυσοκαλυβίτης

— Καλημέρα και χρόνια πολλά! Να έχομε την ευλογία της Παναγίας μας. Εύχομαι για όλους. Είμαι πολύ χαρούμενος για την Παναγία μας. Σήμερα σας φίλησα όλους. Φίλησα τον Δημοσθένη, τον Κοσμά, τον Θωμά, όλους. Αλλά δεν με καταλάβανε. Αυτό έγινε μυστικά. «Εν Χριστώ πάντες εν έσμέν». Αφήστε με να ψάλω:

Ευαγγελισμος της Θεοτόκου Παναγιας_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_Γεωργιος_15v_Krit_f1bc73f0t«Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και του απ’ αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν• Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου».

Πείτε το κι εσείς. Πείτε το πάλι, πιο ωραία. Δεν το χορταίνω! […]

Αυτό είχε προαναγγελθεί από αιώνες. Πώς το λέγει η καταβασία των Χριστουγέννων;

«Τω προ των αιώνων εκ Πατρός γεννηθέντι αρρεύστως Υιώ και έπ’ εσχάτων εκ Παρθένου σαρκωθέντι ασπόρως, Χριστώ τω Θεώ βοήσωμεν ο ανυψώσας το κέρας ημών άγιος ει Κύριε».

Να ζήσετε το μυστήριο της θείας ενανθρωπήσεως. «Η Γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών…».

Τα λέγω από μέσα μου και κλαίω.

Το Άγιον Πνεύμα τα έχει φτιάξει, το «Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον…» και το «Η Γέννησίς σου…», δεν τα έφτιαξε άνθρωπος. Είναι πλούσια σε νοήματα και βάθος. Λέξεις πολύ δυνατές. Πολύ βαθύ περιεχόμενο. Ψάλτε τα. […]

Λίγο καταλαβαίνεις. Αλήθεια σας λέγω, δεν το έγραψαν άνθρωποι αλλά το Άγιον Πνεύμα. Κλαίω, κάθε φορά πού το ακούω. Όσες φορές κι αν το σκεφθώ, συγκινούμαι πάντοτε. Χριστέ μου, Χριστούλη μου! Πείτε το πάλι, αλλά με απαγγελία ωραία. Διαβάστε τώρα δεν μπορώ να μιλήσω, δεν μπορώ, δεν έχω δυνάμεις, έχω καταπέσει, πρέπει να σηκώνομαι και να βιάζω τον εαυτό μου.

Πολύ συγκινούμαι, γέμισαν δάκρυα τα μάτια μου. Κι επειδή είμαι ξαπλωμένος, δεν κυλούν προς τα κάτω και είναι γεμάτα δάκρυα τα μάτια μου. Όλη την ημέρα αν μου το λέεις το τροπάριο, θα συγκινούμαι συνεχώς. Να ‘χα δύο μεγάφωνα να τα βάλω στα πεύκα και να βάλω στο μαγνητόφωνο το «Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον…» και το «Η Γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών…» και να τα πάρει ο αέρας να τα πάει στο βοριά και στο νοτιά, ν’ ακουστεί μακριά, να τ’ ακούσει όλη η κτίσις και η φύσις!

 ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΥΤΟ ΣΥΝΕΒΗ  ΑΝΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ ΤΟ ΕΤΟΣ 1987.

Πηγή: «Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, Λόγοι περί πνευματικής ζωής» Ι. Μ. Χρυσοπηγής – Χανιά 2010.

***

Στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Όπως ο ήλιος καθρεφτίζεται στα καθαρά και διαυγή νερά, έτσι κι ο ουρανός στην καθαρή κι αγνή καρδιά. Το Άγιο Πνεύμα είναι πανταχού παρόν κι αναπαύεται σε πολλά σημεία του αχανούς σύμπαντος. Το μέρος εκείνο όμως όπου αγαπάει κι επιθυμεί περισσότερο απ᾿ όλα να κατοικεί, είναι η αγνή καρδιά του ανθρώπου. Εκεί είναι το πραγματικό Του ενδιαίτημα, η κατοικία του. Όλοι οι άλλοι τόποι είναι απλά το εργαστήριό Του…

Είναι ο ευαγγελισμός, η ευχάριστη είδηση της ύψιστης χαράς για την καθαρότητα της καρδιάς και το πιο ολέθριο γεγονός για την ακαθαρσία της. Την έλευση του Θεού στον κόσμο θα την παρομοιάζαμε με την εμφάνιση πύρινου στύλου στα σκοτάδια της αβύσσου. Η είδηση για την έλευσή Του ξεκίνησε με έναν άγγελο και μια κόρη παρθένο, μια συνομιλία που έγινε ανάμεσα στην ουράνια και την επίγεια αγνότητα.

Όταν η ακάθαρτη καρδιά συναντιέται με μιάν άλλη, επίσης ακάθαρτη, θα προκύψει σύγκρουση. Όταν η ακάθαρτη καρδιά συναντιέται με μιάν άλλη, καθαρή καρδιά, πάλι θα ᾿χουμε σύγκρουση. Μόνο όταν η καθαρή καρδιά συναντηθεί με μιάν άλλη καθαρή έχουμε χαρά, ειρήνη και ευφροσύνη. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ είναι ο πρώτος αγγελιοφόρος της ευχάριστης είδησης για τη σωτηρία του ανθρώπου. Το θαυμαστό γεγονός του Θεού για τη λύτρωση και τη σωτηρία του ανθρώπου δε θα μπορούσε να συμβεί χωρίς να φανεί η θαυματουργή ενέργεια και δύναμή Του. Η πρώτη απ᾿ όλους τους ανθρώπους που άκουσε τη σωτήρια αυτή είδηση ήταν η πάναγνη Παρθένος. Και την άκουσε με φόβο, με δέος. Ο ουρανός καθρεφτιζόταν στην αγνή καρδιά της όπως ο ήλιος στα καθαρά και διαυγή νερά. Στην καρδιά της ο Κύριος και Δημιουργός του νέου κόσμου και ανακαινιστής του παλαιού, επρόκειτο να γείρει το κεφάλι Του και να δανειστεί σάρκα από τη σάρκα της. Το ευαγγέλιο του Ευαγγελισμού λέει: «Μετά δε τας ημέρας ταύτας συνέλαβεν Ελισάβετ η γυνή αυτού και περιέκρυβεν εαυτήν μήνας πέντε, λέγουσα ότι ούτω μοι πεποίηκεν ο Κύριος εν ημέραις αίς επείδεν αφελείν το όνειδός μου εν ανθρώποις» (Λουκ. Α΄ 24-25)…

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciationohrid_annunciation_icon_14c1Η ταπεινή Παρθένος άκουσε την εξήγηση που της έδωσε ο αγγελιαφόρος του Θεού και συμπλήρωσε τη συζήτησή της με τον Αρχάγγελο με τα εξής λόγια: «Ιδού η δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατά το ρήμά σου» (Λουκ. α΄ 28). Δεν είπε, «ιδού η δούλη σου, αρχάγγελε», ήταν απλά αγγελιοφόρος του Θεού, μετέφερε το θέλημά Του. Ήταν κι αυτός δυνατός και αθάνατος, αλλά ως υπηρέτης του ζώντος Θεού. Από την άλλη μεριά δεν είπε «γένοιτό μοι κατά το ρήμα του Κυρίου», αλλά «κατά το ρήμά σου». Έδειξε έτσι σεβασμό και τιμή στον αθάνατο λειτουργό του ουράνιου οικοδεσπότη. Κι οι δυό αυτές σκέψεις της φανερώνουν την άμεση υπακοή και την τέλεια ταπείνωσή της. Τέτοια σοφή απάντηση μόνο μια καρδιά που πλημμύριζε από καθαρότητα μπορούσε να δώσει. Γιατί σε τέτοια καρδιά δίδεται εύκολα και άμεσα αληθινή σοφία…

 Η ταπείνωση κι η υπακοή της Παναγίας Μητέρας του Θεού υπερβαίνουν κάθε λόγο. Μόνο ο Υιός της, ο Σωτήρας κι ανακαινιστής του κόσμου, θα την ξεπεράσει σε ταπείνωση κι υπακοή.
Τελικά ο φτερωτός αγγελιοφόρος του «κεφαλαίου της σωτηρίας» μας πέταξε ψηλά στον ουρανό, κοντά στους αθάνατους συντρόφους του. Τα καλά νέα, ο «ευαγγελισμός» του, δεν είναι ένας απλός λόγος, αλλά μεταφράστηκε αμέσως σε έργο, όπως και κάθε λόγος του Θεού. Ο Θεός μιλάει και γίνεται, «είπε και εγένετο».
Στη γη, που ήταν καταραμένη λόγω του χωρισμού της από το Θεό και της επίδρασης που δεχόταν από τις δυνάμεις του σκότους, δεν είχε φτάσει ποτέ ένα τόσο χαρμόσυνο κι ελπιδοφόρο μήνυμα σαν κι αυτό που έφερε ο αστραφτερός και θαυμάσιος αρχάγγελος Γαβριήλ. Ποια γλώσσα δε θα τον δοξάσει και ποια καρδιά δε θα νιώσει ευγνωμοσύνη απέναντί του;

Ποτέ ήλιος δεν καθρεφτίστηκε τόσο λαμπερά σε διαυγή νερά, όσο στον καθρέφτη της πάναγνης καρδιάς της Παρθένου Μαρίας. Γράφει ο όσιος Εφραίμ ο Σύρος για την παρθενία:

Ω παρθενία, που χαροποιείς την καρδιά και ουρανοποιείς τη γη!

Ω παρθενία, κτήμα αγαθό, αμόλυντο από άγρια θηρία!

Ω παρθενία, που κατοικείς στις άκακες και ταπεινές ψυχές και μεταποιείς το λαό του Θεού!

Ω παρθενία, που ανθίζεις σαν λουλούδι στην ψυχή και στο σώμα και πλημμυρίζεις τον οίκο με το άρωμά σου!

Η διαυγής πρωινή αυγή, απ᾿ όπου προβαίνει ο ήλιος, θα σάστιζε μπροστά στην καθαρότητα κι αγνότητα της Παρθένου Μαρίας, από την οποία γεννήθηκε ο αθάνατος ήλιος της δικαιοσύνης, ο Χριστός και Σωτήρας μας. Ποιο γόνυ δε θα κλίνει μπροστά της και ποια γλώσσα δε θα κραυγάσει:

«Χαίρε, ευλογημένη! Χαίρε, αυγή της σωτηρίας του ανθρώπου! Χαίρε, τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξοτέρα των Σεραφείμ! Δόξα στον Υιό σου, τον Κύριο Ιησού Χριστό, τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων». Αμήν! (Από το βιβλίο: “Θεός επί γης, άνθρωπος εν ουρανώ”, Πέτρος Μπότσης)Παναγία φλεγόμενη βάτος-Μωϋσής_Icon of the Mother of God the Unburnt Bush_Moses_Богоматерь Неопалимая Купина_44000Η Παναγία έφερε στον κόσμο την παραδεισένια χαρά. Εύχομαι η Παναγία να σου δώση την χαρά του Ευαγγελισμού. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2019/03/24/27932/

Πρόσεχε, που και σε ποιόν θα πας να μιλήσεις για την καρδιά σου.
https://iconandlight.wordpress.com/2016/03/25/12157/

Η ολοκληρωτική μας παράδοση στη βούληση του Θεού αποτελεί την πεμπτουσία όλων των πράξεών μας και των κόπων για την πίστη. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2018/05/19/%ce%b7-%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%bf%cf%83%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b2%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%b7/

«Να, τα ηνία Θεέ μου. Οδήγα εσύ. Εγώ δεν έχω δύναμη. Όπου θέλεις πάρε με» Παππούς Παναής του Ιλαμιού από τη Λύση
https://iconandlight.wordpress.com/2016/08/17/%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%B1-%CE%B7%CE%BD%CE%AF%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CE%AD-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B4%CE%AE%CE%B3%CE%B1-%CE%B5%CF%83%CF%8D-%CE%B5%CE%B3%CF%8E-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%AD%CF%87/

Απολυτίκιον Ήχος δ’.

Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις. Ο Υιός του Θεού Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν˙ Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου.

Κοντάκιον

Τη  υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου Θεοτόκε. Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσαν, ίνα κρά­ζω σοι, Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε

Ήχος πλ. β’ Όλην αποθέμενοι

Θεός όπου βούλεται, νικάται φύσεως τάξις, φησίν ο Ασώματος, και τα υπέρ άνθρωπον διαπράττεται. τοις εμοίς πίστευε, αληθέσι ρήμασι, Παναγία υπεράμωμε· Η δε εβόησε· Γένοιτό μοι νυν ως το ρήμά σου, και τέξομαι τον άσαρκον, σάρκα εξ εμού δανεισάμενον, όπως αναγάγη τον άνθρωπον, ως μόνος δυνατός, εις το αρχαίον αξίωμα, διά της συγκράσεως.

Ήχος πλ. α’. Τω Σωτήρι Θεώ.

Φωτοδόχε λαμπάς, την ταπεινην μου ψυχήν, έσκοτισμένην πλημμελήμασιν , ως αγαθή τω φωτί σου καταλάμπρυνον ωδήν χαριστήριον όπως βοήσω σοι.

Χαίρε θρόνε Θεού, δεδοξασμένη αγνή•   χαίρε παλάτιον ευρύχωρον, χαίρε σκέπη των πίστει έκζητούντων σε, το άνθος της πίστεως• χαίρε πανθαύμαστε.

Χαίρε στάμνε χρυσή, το θείον Μάννα, φρικτώς, εν ση κοιλία η χωρήσασα, τον φωτοδότην Παρθένε και λυτρωτήν Ιησούν, τον πάντα εδράσαντα θείω βουλήματι.

Ὁ Εὐαγγελισμὸς τῆς Θεοτόκου (24.3.2019)

«Χαῖρε, στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα» (Γ΄ Χαιρετισμοὶ 2019) Μητροπολίτου Μόρφου κ. Νεοφύτου 


Today is the beginning of our salvation, The revelation of the eternal mystery! St Dimitry of Rostov – St Porphyrios the Kapsokalyvite

Ευαγγελισμὸς της Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_The Annunciation20 (1)The Annunciation (or Evangelismos in Greek) to the Theotokos
the Holy Burning Bush of Sinai

celebrated on March 25

”Proclaim, O earth, the glad tidings of great joy, and ye heavens, praise the glory of God.”

“Thy Name is ointment poured forth” (Song of Sol. 1).
Saint Dimitry of Rostov

“When the Archangel Gabriel descended from heaven and appeared to the most pure Virgin Mary, he made known that her Son would be called thus; whereupon, she consented to the tidings and cried, “Behold the handmaid of the Lord; be it unto me according to thy word” (Luke 1). And immediately, the Word of God assumed flesh and took up His dwelling in her immaculate, most sacred womb. At His circumcision, the Name disclosed by the herald before the Virgin conceived was formally given to Christ the Lord to announce the coming of our salvation. Jesus means salvation, as the same angel explained to Joseph in a dream, saying, Thou shalt call His Name Jesus, for He shall save His people from their sins (Matt. 1). Similarly, the Apostle Peter declared, There is none other Name under heaven given among men, whereby we must be saved (Acts 4). The saving Name of Jesus was reserved by the pre-eternal counsel of the Holy Trinity for our salvation, and on this day the righteous Joseph brings it forth like a priceless pearl from heaven’s treasury, so that it may be used to redeem the whole human race. In it are revealed the hidden and secret things of God’s wisdom (Ps. 50). It shines on the world like the sun, as the prophet tells us: “To you that fear My Name shall the Sun of Righteousness arise.” It fills creation with the fragrance of myrrh, as it is written: Thy Name is ointment poured forth” (Song of Sol. 1). It is poured out and no longer hidden. So long as myrrh is kept enclosed in a jar, its aroma is trapped, but when the seal is broken fragrance fills the air. Similarly, while Jesus’ Name remained spoken only in pre-eternal counsels, its power remains unknown, sealed as it were, in a jar. When the infant’s blood was spilled during circumcision, however, it descended from heaven to earth like the sweet-smelling myrrh of grace. Now every tongue confesses that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father (Phil. 2)…

How sweet is this precious Name to those that seek and love Jesus Christ! Jesus is their sole desire, their only delight. How beloved is this all-holy Name to Jesus’ servants and prisoners, captives of His love! Jesus is in their thoughts, Jesus is upon their lips. With the heart they believe in Jesus unto righteousness; with the mouth they confess Jesus unto salvation (Rom. 10). Whether they are sitting or walking – whatever they may be doing – Jesus is before their eyes. (Homily on the Circumcision of the Lord (excerpt),By Saint Dimitry of Rostov, The Great Collection of the Lives of Saints, Vol. 5, Chrysostom Press, 2002.)

***

Saint Porphyrios the Kapsokalyvite

Ευαγγελισμος της Θεοτόκου_Благовещение Пресвятой Богородицы_Annunciation_ უბისის მონასტერი_Γεωργιος_15v_Krit_f1bc73f0tElder Porphyrios: “You should experience the mystery of the divine incarnation…”
Good morning, and many years! May we have the blessing of our Panagia. I pray this for everyone. I am very happy for our Panagia. Today I embrace everyone. I kissed Demosthenes, Kosmas, Thomas, everyone. But they did not understand me. This occurred mystically. “We are all one in Christ.”
“Today is the beginning of our salvation, The revelation of the eternal mystery! The Son of God becomes the Son of the Virgin, As Gabriel announces the coming of Grace. Together with him let us cry to the Theotokos: Rejoice, O Full of Grace, The Lord is with You!”
Say this also yourselves. Say it again even more beautifully. I don’t get my fill of this!
This was announced from ages beforehand. What does the Katavasia of Christmas say?
“To the Son, begotten without flux, of the Father, before the ages, and who was lately made incarnate of the Virgin without seed; to Christ God now let us cry aloud: You have exalted the horn of our strength. Only You are holy, O Lord.”
You should experience the mystery of the divine incarnation. “Your Nativity, O Christ our God…” I say this within myself and cry.
The Holy Spirit has crafted these, the “Today is the beginning of our salvation”, and the “Your Nativity, O Christ our God…”, they were not crafted by men. They are very rich in meaning and depth. Very strong words.
You understand little. I am telling you the truth, it was not written by men, but by the Holy Spirit. I cry every time I hear them. As many times as I think of this, I am always moved. My Christ, my little Christ! Say it again, but with beautiful recitation. Read now, I can’t speak, I can’t, I am unable, I don’t have the strength, I surrender, I should get up and hurry myself along.
I am very moved, and my eyes filled with tears. And because I am laid up in bed, the tears don’t fall down, but my eyes are filled with tears. All day, if you would tell me the troparion, I would be moved constantely. I should have two megaphones to stand upon the pine trees and to play “Today is the beginning of our salvation…”, and “Your Nativity, O Christ our God…” to be taken by the air and projected north and south, to be heard far away, so that all creation and nature would hear it!
This event occurred on the feast of the Annunciation in the year 1987.
From the Book: Logoi Peri Pneumatikes Zoes. The Holy Monastery of Chrysopigis. Chania. 2010.

Scripture readings for the Feast are the following: At Vespers: Genesis 28:10-17; Ezekiel 43:27—44:4; Proverbs 9:1-11. At the Matins: Luke 1:39-49, 56. At the Divine Liturgy: Hebrews 2:11-18; Luke 1:24-38.

‘Behold, the handmaid of the Lord; be it unto me according to Thy word.’ St. Silouan the Athonite
https://iconandlight.wordpress.com/2017/03/24/17264/Παναγία φλεγόμενη βάτος_Icon of the Mother of God the Unburnt Bush_Богоматерь Неопалимая Купина_ 4 Σεπτεμβρίου-_1Troparion of the Annunciation, Tone 4

Today is the beginning of our salvation, the revelation of the eternal mystery! the Son of God becomes the Son of the Virgin as Gabriel announces the coming of Grace. Together with him let us cry to the Theotokos: Rejoice, O Full of Grace, the Lord is with you.

THE NINTH ODE OF THE ANNUNCIATION CANON IN TONE FOUR
Proclaim, O earth, the glad tidings of great joy, and ye heavens, praise the glory of God.

The Theotokos, being the living tabernacle of God, shall never be touched by an unclean hand. But the lips of believers shall sing unto her ceaselessly with the voice of angels, crying joyfully: Rejoice, O full of grace. The Lord is with thee.

DOXASTICON FOR THE ANNUNCIATION IN TONE EIGHT
Glory to the Father, and to the Son, and to the Holy Spirit; both now and ever, and unto ages of ages. Amen.

Let the heavens rejoice and let the earth be glad; for the co-eternal and co-beginningless Son of the Father, Who is of one throne with Him, taking pity and filled with man-befriending mercy, condescended unto the emptying of Himself according to the good pleasure and will of the Father, and He dwelt in the Virgin’s womb, which was purified before by the Spirit. O wonder! God is among men, the Uncontainable is in the womb, the Timeless One is in time; and wondrous it is that the conception is without seed, and the emptying ineffable, and the mystery so great! For God emptieth Himself, and becometh flesh, and is fashioned, the Angel having declared the conception unto the pure Virgin: Rejoice, O Full of Grace, the Lord is with thee, even He that hath Great Mercy.


Να ζητάμε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών και ύστερα όλα τα άλλα «προστεθήσεται ημίν». Ο Θεός γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Σεραφείμ Σάρωφ_St. Seraphim of Sarov_ Преподобный Серафим Саровский_84_4773_12Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ

Χαρά μου, σε ικετεύω απόκτησε το Πνεύμα της Ειρήνης.

Αχ, αν ήξερες μόνο τι χαρά, τι γλυκύτητα αναμένει μια δίκαιη ψυχή στον ουρανό! Θα αποφάσιζες σε αυτή τη πρόσκαιρη ζωή να υποφέρεις οποιεσδήποτε λύπες, διωγμούς και συκοφαντίες με ευγνωμοσύνη. Εάν αυτό το ίδιο το κελλί μας ήταν γεμάτο σκουλήκια, και αν αυτά τα σκουλήκια επρόκειτο να τρώνε τη σάρκα μας ολόκληρη τη ζωή μας πάνω στη γη, θα πρέπει να το δεχτούμε αυτό με μεγάλη ευχαρίστηση, μόνο για να μην στερηθούμε, εκείνη την ουράνια χαρά που ο Θεός ετοίμασε γι ‘αυτούς που τον αγαπούν. Εκεί δεν υπάρχει ασθένεια, ούτε λύπη, ούτε κλαυθμός. Εκεί υπάρχει γλυκύτητα και ανέκφραστη αγαλλίαση. Εκεί οι δίκαιοι θα λάμψουν σαν τον ήλιο”.

***

Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης

Μετά την μπόρα την δαιμονική θά ‘ρθει η λιακάδα η Θεϊκή.

Παΐσιος ο Αγιορείτης _ св. Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_άγιος Παίσιος Παναγία– Γέροντα, ο Μέγας Βασίλειος λέει: «Στην προσευχή σου, μετά την δοξολογία που θα κάνης, να ζητάς μόνον την Βασιλεία των Ουρανών» 74. Τί εννοεί;

– Εννοεί να ζητάμε πρώτα την Βασιλεία των Ουρανών και ύστερα όλα τα άλλα «προστεθήσεται ημίν» 75 , όπως είπε ο Χριστός· όχι να ζητάμε και αυτό και εκείνο και το άλλο, και να ξεχνάμε τον προορισμό μας.

– Η Αγία Γραφή, Γέροντα, λέει να προσευχώμαστε για το καθετί 76. Οι Πατέρες όμως απέφευγαν να προσεύχωνται για προσωπικά τους θέματα. Εγώ πώς να προσεύχωμαι;

– Να προσεύχεσαι για κάθε ανάγκη που έχει η ψυχή σου και να δίνης λιγώτερη σημασία στις ανάγκες του σώματος. Και στο «Πάτερ ημών», όταν λέμε: «τον άρτον ημών τον επιούσιον δός ημίν σήμερον» 77, δεν ζητάμε μόνον την υλική τροφή, αλλά και ό,τι μας χρειάζεται, για να ζήσουμε πνευματικά, όπως θέλει ο Θεός.

Μια φορά, στο Καλύβι του Τιμίου Σταυρού, αντί για λίγο κρασί που περίμενα σαν φάρμακο για το πρόβλημα που είχα στα έντερα, μου έφεραν από το μοναστήρι κατά λάθος ένα μπουκάλι ξίδι. Δεν είπα τίποτε, γιατί σκέφθηκα ότι έτσι ήθελε ο Θεός. Πέρασαν περίπου σαράντα ημέρες, και με το βρόχινο νερό που έπινα επιδεινώθηκε η κατάσταση. Μια μέρα υπέφερα πολύ. Καιγόμουν για νερό, αλλά φοβόμουν να πιώ, επειδή την προηγούμενη μέρα που ξεθάρρεψα λίγο, είχα όλη την νύχτα πρόβλημα. Κάποια στιγμή που μπήκα στον ναό, για να ανάψω τα καντήλια, είδα ένα μπουκάλι κρασί μπροστά στο τέμπλο, κάτω από την εικόνα της Παναγίας. Το μεν μπουκάλι ήταν δικό μου, το γνώρισα· αλλά από που γέμισε; Ούτε είχε έρθει κανείς εκείνες τις ημέρες, και εγώ πολλές φορές είχα μπή στον ναό και δεν υπήρχε τίποτε μπροστά στο τέμπλο. Ήταν στυφό κρασί, φάρμακο, όπως με ωφελεί. Την ίδια ημέρα μου έφεραν κι ένα μεγάλο μπουκάλι κρασί από το μοναστήρι.

– Γέροντα, αν ζητήσω κάτι από τον Θεό με όλη μου την καρδιά, θα μου το δώση;

– Αν σε συμφέρη, θα σού το δώση· αν δεν σε συμφέρη, πώς να σού το δώση; Είδες τί έπαθαν οι Εβραίοι που επέμεναν να τους δώση ο Θεός βασιλιά, ενώ τους προειδοποίησε ότι δεν ήταν ακόμη έτοιμοι γι’ αυτό 78; Έγινε βασιλιάς ο υπερήφανος Σαούλ, που τους έβαζε βαρείς φόρους και τους βασάνιζε 79.

Πολλές φορές νομίζουμε ότι αυτό που ζητάμε από τον Θεό είναι καλό, ενώ δεν είναι. Ο Θεός όμως, ο Οποίος είναι φύσει αγαθός, γνωρίζει τί χρειάζεται για τον καθέναν. Γι’ αυτό να λέμε: «Θεέ μου, ο λογισμός μου λέει ότι αυτό θα με βοηθήση. Αλλά Εσύ γνωρίζεις καλύτερα τί συμφέρει στην ψυχή μου. “Γενηθήτω το θέλημά σου” ». Οπότε, όταν με την καρδιά μας πούμε: «γενηθήτω το θέλημά σου» 80, θα γίνη το θέλημα του Θεού, που τελικά θα είναι για το συμφέρον της ψυχής μας.

75 Βλ. Ματθ. 6, 33.
76 Πρβλ. Ματθ. 21, 22.
77 Ματθ. 6, 11.
78 Βλ. Α΄ Βασ. 8, 4-22.
79 Βλ. Α΄ Βασ. 14, 24-31 και 22, 16-21.
80 Ματθ. 6, 10.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ ΣΤ’ «Περί Προσευχής», Μέρος Τέταρτο – «Αιτείτε, και δοθήσεται υμίν», Κεφάλαιο 1 – Προσευχή για τον εαυτό μας, Να ζητούμε το έλεος του Θεού για τον εαυτό μας και για τους άλλους, σελ 59- 60.

***

Mε ρώτησε ένας λαϊκός στο καλύβι: “Καλά, τι κάνεις εσύ εδώ; Μέρα – νύχτα τι κάνεις;” Ήταν γύρο ανθισμένες οι σουσούρες, όλη η πλαγιά γεμάτη λουλούδια. Μοσχοβολούσε ο τόπος!
“Τι τραβάω, του λέω, όλη την ημέρα να ποτίσω και να περιποιηθώ όλα αυτά που βλέπεις!
Και στον ουρανό βλέπεις την νύχτα πόσα κανδήλια ανάβω! Δεν προλαβαίνω να τα ανάψω όλα!
”Με κοίταζε! “
-Την νύχτα, λέω, δεν βλέπεις κανδήλια επάνω; Εγώ τ’ ανάβω!!!
Προλαβαίνω; Δεν είναι απλό σε τόσα κανδήλια να βάζεις κανδηλήθρες, λάδι!!
” Τάχασε ο καημένος.!!!

Άλλη φορά κάποιος επισκέπτης αδιάφορος για τα πνευματικά ρώτησε το γέροντα Παΐσιο
– Πάτερ, τι κάνεις εδώ στο Άγιον Όρος; Κι ο πατήρ Παΐσιος του απάντησε…,
Προσέχω τα μυρμήγκια να μην τσακώνονται!

Κάποια στιγμή, του είπε ένας Λιβανέζος: «Γέροντα, να σε βγάλω ”μία” φωτογραφία;” Κι ο Γέροντας του λέει: «Πονηρούλη, ”μία” στα Αραβικά, σημαίνει 100”!

Στο Θεό άριστα είναι όλα: και το δέκα των πέντε ταλάντων και το τέσσερα των δύο και το δύο του ενός ταλάντου. Η θεία δικαιοσύνη έχει άλλους μαθηματικούς όρους, και το ένα και ένα άλλοτε κάνουν δύο άλλοτε δύο εκατομμύρια…

Γέροντα, σήμερα ο διάβολος οργώνει όλη τη γη και τα φέρνει όλα άνω κάτω, τι θα γίνει;
-Μην ανησυχείς, βρε λεβέντη. Ο Χριστός θα βρίσκει έτοιμο οργωμένο χωράφι και θα σπέρνει χωρίς κόπο.

***

Παναγια Ιεροσολυμιτισσα_Иерусалимская икона Богоматери нерукотворная гефсиманская_Virgin Mary Of Jerusalem (Ierosolymitissa)Greek ByzantPanagia_h_Ierosolumitissa_03Δεν πρέπει να ξεσηκώνουμε επαναστάσεις, αλλά να υπηρετούμε την αλήθεια και να μην ενδίδουμε στο φρόνημα τού κόσμου τούτου… Κανείς δεν μπορεί να φιμώσει το Πνεύμα μέσα στην Εκκλησία ώστε αυτό να μη φωτίζει τούς πιστούς. Θα πρέπει να υποφέρουμε πολύ. Αλλά η δοκιμασία θα είναι σύντομη και μετά δεν θα υπάρχει πια ούτε αθεΐα ούτε απιστία. Κι αυτό είναι μεγάλη παρηγοριά... Η προσευχή είναι το πιο δυνατό όπλο απ’ όλα. Μόνο η προσευχή μπορεί να αναγκάσει τον Θεό να επέμβει με το ζόρι σε μερικές καταστάσεις…  Κοίτα, αν ένας μοναχός προσεύχεται αποκλειστικά και μόνο για τη σωτηρία της ψυχής του, με την πεποίθηση ότι είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός και γι’ αυτό ανάξιος να προσευχηθεί για τούς άλλους, τότε ακόμα και ένα “Κύριε ελέησον” πού θα πει μέσα στην ταπείνωσή του για τον κόσμο, μπορεί να ισώσει ολόκληρη την ανθρωπότητα»…  «Η Αποκάλυψη μιλάει ξεκάθαρα… Μιλάει για τον Αντίχριστο και για τη Βαβυλωνία, πού είναι η Ρώμη». «Δεν λέω ότι θα γίνει σε δύο ή τρία χρόνια ακριβώς, αλλά ότι θα γίνει σίγουρα πολύ σύντομα. Είμαστε στο χείλος, όπως στα χρόνια του Νώε… Και θα κρατήσει λίγο, δεν μπορώ να σου πω πιο πολλά». ( Οδοιπορία στο Άγιο Όρος, Λορέντζο Ντιλέττο, Εκδόσεις Εστία.)

Ο κόσμος καίγεται! Το καταλαβαίνετε; Έπεσε πολύς πειρασμός.
Τέτοια πυρκαγιά έχει βάλει ο διάβολος, που ούτε όλοι οι πυροσβέστες αν μαζευθούν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε, αναγκάζονται οι άνθρωποι να στραφούν στον Θεό και να Τον παρακαλέσουν να ρίξη μια βροχή γερή, για να σβήση.
Έτσι και για την πνευματική πυρκαγιά που άναψε ο διάβολος, μόνον προσευχή χρειάζεται, για να βοηθήση ο Θεός.

Ας αναθέσουμε τον εαυτό μας, τα παιδιά μας, την οικογένειά μας, την ζωή μας ολόκληρη στον Χριστό ο οποίος σαν Θεός που είναι μπορεί να μας περάσει μέσα από την φωτιά και την τρικυμία χωρίς να πάθουμε το παραμικρό.
Έχουμε την δύναμη του τιμίου Σταυρού, του Αγίου Συμβόλου, την θεία Χάρη του Χριστού, μόνο όταν διατηρούμε την Χάρη του Αγίου Βαπτίσματος, με το οποίο απαρνούμαστε το σατανά, συντασσόμαστε με το Χριστό και δεχόμαστε το άγιο Σφράγισμα, “Σφραγίς δωρεάς Πνεύματος Αγίου”.
(Από το βιβλίο “Πνευματική Αφύπνιση”, Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος- Σουρώτη Θεσσαλονίκης)

Βρισκόμαστε εν μέσω της διαμονικής μπόρας.
Ο Θεός να δώσει δύναμη κι υπομονή στον καθένα να αντέξουμε ως την ΛΙΑΚΑΔΑ ΤΗΝ ΘΕΪΚΗ που ακολουθεί!
Και θα δώσει!

Το φως της Ανατολής, με το φως του Χριστού, και το πνευματικό ηλιοβασίλεμα της Δύσης… Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου
https://iconandlight.wordpress.com/2015/10/21/%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%BF-%CF%86%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84/

Τώρα μια μπόρα θα είναι, μια μικρή κατοχή του αντίχριστου σατανά. Να ζητούμε μετάνοια για όλον τον κόσμο.. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/10/07/%CF%84%CF%8E%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CF%8C%CF%81%CE%B1-%CE%B8%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%87/

Πάνω από όλα και από όλους είναι ο Θεός, που κυβερνά τα πάντα..Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2015/02/18/%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%8C%CE%BB%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF-%CE%B8%CE%B5%CF%8C%CF%82/

Η Ελλάδα είναι μία ωραία πριγκίπισσα, και όλοι θέλουν να την πάρουν, ευτυχώς που κάνει κουμάντο ο Χριστός. Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης
https://iconandlight.wordpress.com/2018/09/11/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CF%81%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%AF%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%BA-2/

Στις μέρες μας πέφτει μεγάλο κόσκινο. Να ‘ρθει ένας αέρας να τους πάρει όλους αυτούς, να αναστήσει ο Θεός Μακκαβαίους. Όσιος Παΐσιος Αγιορείτης.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/11/13/%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%b5%cf%82-%ce%bc%ce%b1%cf%82-%cf%80%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%cf%83%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%bd/

Γεννηθήτω το θέλημά Σου, είναι η πιο υπέροχη δοξολογία του Θεού. Γερόντισσα Γαβριηλία και Ο δια Χριστόν σαλός Γκρίσα.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/27/22063/

Απολυτίκιον Αγίας Σκέπης  Ήχος α’. Της ερήμου πολίτης.

Της Σκέπης σου Παρθένε, αvuμνούμεν τας χαρίτας, ην ως φωτοφόρον νεφέλην, εφαπλοίς υπέρ έννοιαν, και σκέπεις τον λαόν σου νοερώς, εκ πάσης των εχθρών επιβουλής. Σε γαρ σκέπην και προστάτιν και βοηθόν, κεκτήμεθα βοώντές σοι· Δόξα τοις μεγαλείοις σου Αγνή, δόξα τη θεία Σκέπη σου, δόξα τη προς ημάς σου, προμηθεία Άχραντε.

Απολυτίκιον Αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ. Ήχος α΄.Της ερήμου πολίτης. π. Ιωσήφ

Αρετών συ δοχείον ανεδείχθης, θεόληπτε, και του Παρακλήτου η Χάρις, τη ψυχή σου ενώκησε· απλότητι τρόπων και στοργή, τα πλήθη προσήγες τω Θεώ, και της Χάριτος τους τρόπους, τοις αγνοούσι πάτερ Σεραφείμ διεσάφησας. Δόξα τω σε δοξάσαντι Θεώ, δόξα τω σε χαριτώσαντι, δόξα τω δωρησαμένω σε ημίν, θείον διδάσκαλον.

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Της ενθέου αγάπης το πυρ δεξάμενος, υπερβαλλούση ασκήσει εδόθης όλος Θεώ, και παράκλησις πολλών ανθρώπων γέγονας, λόγοις θείοις νουθετών, προσευχαίς θαυματουργών, Παΐσιε θεοφόρε· και νυν πρεσβεύεις απαύστως, υπέρ παντός του κόσμου Όσιε.

Δόξα. Ήχος πλ. β΄.

Παρακαλείτε παρακαλείτετόν λαόν μου, φησίν ο Προφήτης· ο γαρ Θεός ημών παρακλήσεως Θεός υπάρχει. Όθεν τω Θεώ ομοιωθείς θεοφόρε Παΐσιε, πηγή αναδέδειξαι παραμυθίας· ψυχάς πεινώσας άρτω των λόγων σου εξέθρεψας, διψώντας τω καύσωνι των θλίψεων, ύδωρ αναπαύσεως επότισας, γυμνούς αρετών τη στολή ενέδυσας, της εναρέτου πολιτείας, ξένοις πατήρ αδελφός και μήτηρ γέγονας, νοσούντας δι’ εντεύξεως εθεράπευσας, έτι δε και νεκρούς κατακρίτους, επεσκέψω Όσιε Πάτερ, αναψυχήν αυτοίς ταίς ευχαίς σου χαρισάμενος. Και νυν κληρονόμος γενόμενος της Χριστού Βασιλείας, ου παύη ευεργετών και ιώμενος τα πάθη, των ψυχών και των σωμάτων ημών.

Ωδή η΄. Παίδας ευαγείς.

Αφαρπάζεις ταχύ εκ του ολέθρου, κινδύνους αποσοβείς Πάτερ Παΐσιε, επισκέπτη άνωθεν ορατώς τους πάσχοντας, υγείαν τοις νοσούσι μεν παρέχων Όσιε, χαράν δε, ειρήνην και ελπίδα, τοις εν απογνώσει, δεινώς βεβυθισμένοις.