iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Πανάγαθε Κύριε, ενδυνάμωσε τα μύχια της καρδιάς μας, ώστε οι ονειδισμοί να μην μας πτοούν ούτε οι χλευασμοί να μας είναι πρόσκομμα, χάριν του Ονόματός Σου, Κύριε! Προφήτα Μωϋσή ελευθέρωσέ μας από τον «αιγυπτιακό ζυγό» των καιρών μας…

Μωϋσής Προφήτης_Prophet Moses the God-seer_Моисей пророк Икона_Byzantine Orthodox Icon_z_9e0db0b2Προφήτης Μωϋσής ο θεόπτης (1351 π.Χ.)
Αγία Ερμιόνη η Ανάργυρος ιατρός, κόρη του αποστόλου Φιλίππου του Διακόνου (117), Θεότιμος και Θεόδουλος οι δημιοι της
Άγιος Βαβύλας ο Ιερομάρτυρας Αντιοχείας, Χριστοδούλη και τα 3 τέκνα της παιδομάρτυρες (252)
Άγιος Βαβύλας ο διδάσκαλος εν Νικομηδεία και οι ογδόντα τέσσερις Μαθητές του (298)
Άγιοι Τρείς χιλιάδες εξακοσίοι εικοσιοκτώ Μάρτυρες εν Νικομηδεία
Πετρώνιος της Αιγύπτου (346), μαθητής του Αγίου Παχωμίου του Μεγάλου
Συμεών της Γκαρέτζα ο Θαυματουργός (1773)
Άνθιμος ο Κουρούκλης, ο τυφλός (1781)
Ιερομάρτυς Γεώργιος Καρασταμάτης (1922), του εν Αγία Παρασκευή Τσεσμέ της Μικράς Ασίας.
Παρθενομάρτυς Έλενα Τσέρνοβα (1942)

Εορτάζουν στις 4 Σεπτεμβρίου

Στίχοι
Ουκ εκ πέτρας νυν, ουδ᾿ οπισθίων μέρει,
Μωσή θεωρείς, αλλ᾿ όλον Θεὸν βλέπεις.
Συν Ωρ Ααρών προγράφει Χριστού πάθος,
Υψούντες άμφω σταυρικώς τον Μωσέα.

Στίχοι εις την Ερμιόνην
Χωρείς προς αυτούς ουρανούς Ερμιόνη,
Ερμαίον ευρηκυία την σωτηρίαν.

Στίχοι εις τον Βαβύλαν τον διδάσκαλον
Μαθήσεώς σοι μισθός εκ των παιδίων,
Βαβύλα θείε της τομής κοινωνία.
Στίχοι Εις τους ὀγδοηκοντατέσσαρας Παίδας
Αίνον προσήξαν τω Θεώ Παίδες πάλαι,
οι νυν δε παίδες τας ψυχάς αυτών ξίφει.

Στίχοι εις τον Βαβύλαν Αντιοχείας
Ο Χριστόν αυτόν Βαβύλας θύων πάλαι,
Χριστώ προθύμως θύεται διά ξίφους.
Στίχοι Εις τους παίδας
Υπέρ μεγίστου Δεσπότου Θεού Λόγου,
Τρέχουσι θερμώς προς ξίφος τα παιδία.
Παίδας και Βαβύλαν πέφνε ξίφος αμφί τετάρτην.

Ομιλία
για το πώς οι δίκαιοι υπομένουν τον χλευασμό,
εξαιτίας των λόγων του Κυρίου
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

«ὅτι ἐγενήθη λόγος Κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου.» Ο λόγος του Κυρίου μου έφερε ονειδισμό και χλευασμό όλη την ημέρα ( Ιερεμίας 20: 8 ).

Μωϋσής Προφήτης_ Prophet Moses the God-seer_ Моисей пророк Икона_ Byzantine Orthodox Icon_βάτος_Σινά 8508303447 ΜΩΥΣΗΣΠοιοί είναι αυτοί που χλευάζουν και κατακρίνουν τον προφήτη του Θεού, τον κομιστή του λόγου του Θεού και τον φορέα της δύναμης και της σοφίας του Θεού; Ο λαός του τον χλευάζει λέγοντάς του: «μας κηρύττεις ένα μονοπάτι στενό. Ακόμα κι αν είναι από τον Θεό, δεν μπορούμε να το περπατήσουμε, γιατί για μας είναι πολύ απότομο.»

Ποιοι είναι αυτοί που ονειδίζουν την θεόφθογγη σάλπιγγα της φωνής του Κυρίου, όταν αντηχεί συναγερμό, επειδή μια φωτιά καπνίζει στο βάθος του ορίζοντα και πλησιάζει στην πόλη; Οι πρεσβύτεροι του λαού τον κατακρίνουν, λέγοντάς του: «γιατί δεν κρατάς το στόμα σου κλειστό; θα ήταν καλύτερο για σένα και πιο ευχάριστο για εμάς. Αυτό που εσένα σου φαίνεται φωτιά, δεν είναι φωτιά αλλά είναι η ομίχλη από τη δροσιά του βουνού!»

Ποιοι είναι αυτοί που χλευάζουν τον άνθρωπο του Θεού, ακόμη κι όταν είναι θεόπεμπτος και διακηρύσσει το θέλημα του Θεού; Ονειδίζεται από τη σύζυγό του και χλευάζεται από τους αδελφούς του. Αυτοί του λένε: «Αφήνεις την εργασια σου που σε τρέφει και πηγαίνεις στην εργασία κάποιου άλλου που σε ταπεινώνει.»

«ὅτι ἐγενήθη λόγος Κυρίου εἰς ὀνειδισμὸν ἐμοὶ καὶ εἰς χλευασμὸν πᾶσαν ἡμέραν μου.» Αυτό μπορεί να πει ο προφήτης, και οι απόστολοι, αυτό κι οι μάρτυρες, και κάθε ζηλωτής πιστός του λόγου του Θεού και του Νόμου του Θεού. Ούτε ένας απ ‘αυτούς δεν φοβήθηκε από τον ονειδισμό ή τον χλευασμό, ούτε αποστράφηκε την μαρτυρία, ούτε αποσκίρτησε, ούτε παραστράτησε από το δρόμο σε άλλα μονοπάτια. Όλος ο κόσμος της εποχής τους αυτούς ονείδιζε και χλεύαζε. Αλλά ο Κύριος τους ενίσχυε και τους έδινε εσωτερική χαρά και ευφροσύνη. Ο Κύριος νίκησε τον κόσμο και έτσι οι άγιοι του Θεού νίκησαν εκείνους που τους κατηγορούσαν και τους χλεύαζαν.

Ω Πανάγαθε Κύριε, ενδυνάμωσε τα μύχια της καρδιάς μας, ώστε οι ονειδισμοί να μην μας πτοούν ούτε οι χλευασμοί να μας είναι πρόσκομμα, χάριν του Ονόματός Σου, Κύριε!

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τούς αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Από το βιβλίο «Πνευματικό Ημερολόγιο, Ο Πρόλογος της Αχρίδος» – Μαιος, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Εκδόσεις Άθως
http://prologue.orthodox.cn/May10.htm

Μωϋσής Προφήτης_ Prophet Moses the God-seer_ Моисей пророк Икона_ Byzantine Orthodox Icon_Moses 2Ακούμε τον μακραίωνα στεναγμό των Προφητών:
Έλα, και ζήσε μαζί μας, για να Σε γνωρίσουμε..
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ

…Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι για μας, για όλο τον χριστιανικό κόσμο, μια από τις στιγμές αυτές είναι η Σιναϊτική αποκάλυψη. Εκεί ο μέγας Μωϋσής δέχθηκε νέα γνώση για τη Θεία Φύση: «Εγώ ειμι ο Ών» (Εβραϊκά: Γιαχβέ). Το θαυμαστό αυτό γεγονός έγινε η αρχή νέας περιόδου στην ιστορία του κόσμου μας. Μπροστά στην ανθρωπότητα ανοίχθηκαν θαυμαστοί ορίζοντες. Η πνευματική κατάσταση των ανθρώπων αποτελεί το υπέδαφος των ιστορικών γεγονότων.

Ο Μωϋσής, φορέας της ύψιστης παιδείας της σύγχρονης του Αιγύπτου, δεν αμφέβαλλε ότι η αποκάλυψη που του δόθηκε με ασυνήθιστο τρόπο εκπορευόταν από Εκείνον, ο Οποίος δημιούργησε τον κόσμο, τον ορατό και ψηλαφητό, αλλά και τον αόρατο και νοερό. Με το όνομα του Γιαχβέ, που του αποκαλύφθηκε,προσκάλεσε τον εβραϊκό λαό να τον ακολουθήσει. Η νέα ύψιστη γνώση, του εξασφάλισε απεριόριστη ισχύ. Με το όνομα του «Γιαχβέ» –«Εγώ ειμι»– πραγματοποίησε πολλά θαυμαστά έργα, εκπλήρωσε εξαιρετικά σημαντική αποστολή, για την οποία και επάξια του ανήκει αθάνατη δόξα. Αυτός οδήγησε την ανθρωπότητα στο ύψος της πιο αληθινής γνώσεως για τον Αιώνιο. Η πίστη του ήταν πάνω από αμφιταλαντεύσεις. Στα προστάγματα του απέδιδε αξία Θείας προελεύσεως – όλα γίνονταν στο Όνομα και με το Όνομα του «Εγώ ειμι» που του αποκαλύφθηκε. Το Όνομα αυτό είναι φοβερό κατά τη δύναμη και την εξουσία Του. Είναι άγιο, Θείο. Σε αυτό εκφράζεται η γνώση για Εκείνον, στην ευδοκία του Οποίου οφείλεται κάθε υπαρκτό στον απέραντο για μας κόσμο. Το Όνομα αυτό ως ενέργεια, που εκπορεύεται από τον Θεό, περικλείει μέσα του την άκτιστη Ενέργεια του Παντοκράτορα: «Εγώ ειμι ο Ών».

Μωϋσής Προφήτης_Prophet Moses the God-seer_ Моисей пророк Икона_Byzantine Orthodox icon_23_dionisiatΟ Μωϋσής, ο γίγαντας της ιστορίας του κόσμου μας, ελευθέρωσε τον εβραϊκο λαό από τον «αιγυπτιακό ζυγό», που αποτελεί τον τύπο όλων των μορφών της δουλείας, των παλαιών και των συγχρόνων. Κατά τη διάρκεια της πορείας στην έρημο αποδείχθηκε ότι ο πρωτόγονος λαός των νομάδων, τους οποίους κατεύθυνε, δεν ήταν ακόμη έτοιμος για την πρόσληψη ενός τόσο μεγάλου Φωτός, παρά τα πολλά θαύματα που πραγματοποιήθηκαν μπροστά στα μάτια τους. Με τον εμφανέστερο τρόπο εκδηλώθηκε η απιστία τους, όταν προσήγγισαν τα όρια της Γης της Επαγγελίας. Ακολούθησε η απόφαση: Όλοι όσοι ανατράφηκαν στην κοσμοθεωρία της Αιγύπτου όφειλαν να αφήσουν τα οστά τους στην έρημο. Αυτοί δεν θα εισέλθουν στον Νέο Κόσμο «δι’ απιστίαν» (Εβρ. 3,16‐19). Κατά τους μακρούς χρόνους των περιπλανήσεων στην έρημο ο Μωυσής θα καταρτίσει νέα γενιά με μεγαλύτερη κατανόηση για τον Αόρατο, ο Οποίος βαστάζει τα πάντα στην παλάμη Του.

Τιμάμε την εξαίρετη μεγαλοφυΐα του Μωϋσή, προπαντός ακόμη και για το ότι συνέλαβε την αποκάλυψη που του δόθηκε ως αληθινά αυθεντική, εκ Θεού, αλλά ταυτόχρονα κατανόησε ότι δεν την προσέλαβε σε όλη την πληρότητα της: Κάτι παρέμεινε κεκρυμμένο. Ψάλλει: «Πρόσεχε ουρανέ, και λαλήσω, και ακουέτω η γη ρήματα εκ του στόματος μου» (Δευτ. 32,1). Παράλληλα με αυτό αναζητούσε πληρέστερη γνώση, κράζοντας στον Θεό, εκ βαθέων: «Εμφάνισον μοι Σεαυτόν γνωστώς, ίνα ίδω Σε» (Έξοδ. 33,13). Ο Μωϋσής εισακούσθηκε, αλλά έλαβε απάντηση στα όρια της δυνάμεως του: «Εγώ παρελεύσομαι πρότερος σου τη δόξη μου και καλέσω τω Ονόματι μου, Κύριος εναντίον σου … ηνίκα δ’ αν παρέλθη η δόξα μου … σκεπάσω τη χειρί μου επί σε … και αφελώ την χείρα, και τότε όψει τα οπίσω μου, το δε Πρόσωπον μου ουκ οφθήσεται σοι» (Έξοδ. 33,19‐23)…

Όλος ο Ισραήλ, σύμφωνα με τη διαθήκη αυτή, έζησε κάτω από τον νόμο της αναμονής εκείνου του Προφήτη, για τον οποίο έγραψε ο Μωϋσής (βλ. Ιωάν. 5,46)· τον κατεξοχήν Προφήτη (βλ. Ιωάν. 1,21)· τον Μεσσία, ο Οποίος «όταν έλθη Εκείνος αναγγελεί ημίν πάντα» (Ιωάν. 4,25). Και οι άλλοι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης ζούσαν με την προσδοκία και ανήγγειλαν τον ερχόμενο Χριστό· και εμείς ακούμε τον μακραίωνα στεναγμό τους: Έλα, και ζήσε μαζί μας, για να Σε γνωρίσουμε: «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί έξει, και τέξεται Υιόν, και καλέσουσι το όνομα Αυτού Εμμανουήλ, ό εστι μεθερμηνευόμενον μεθ’ ημών ο Θεός» (Ματθ. 1,23· Ησ. 7,14). Ο από πολλού Αναμενόμενος ήρθε, αλλά με εντελώς απρόσμενο τρόπο:…. «Ήλθεν», αλλά με άκρα πτωχεία και διωκόμενος από τις πρώτες ημέρες… Ήρθε με άκρα ταπείνωση· ως ο έσχατος φτωχός. Δεν είχε, «πού την κεφαλήν κλίνη» (Ματθ. 8,20). Δεν είχε καμία εξουσία όχι μόνο στο Κράτος, αλλά ακόμη και στη Νομική Εκκλησία, που θεμελιώθηκε πάνω στη Σιναϊτική Αποκάλυψη και που δόθηκε από τον Ίδιο στον Μωυσή (Ιωάν. 5,46). Η γέννηση Του δεν ήταν απειλητική για κανέναν εκτός από τον Ηρώδη. Δεν αντιστέκεται σε αυτούς που Τον απορρίπτουν. Κι εμείς Τον γνωρίσαμε ως Παντοκράτορα, ακριβώς γιατί Εκείνος κένωσε τον Εαυτό Του «μορφήν δούλου λαβών» (Φιλιπ. 2,7), μέχρι του σημείου να μην αντιστέκεται στη βία και τον φόνο που διαπράχθηκε σε βάρος Του. Και αυτό είναι φυσικό: Ως Δημιουργός, ως αληθινός Δεσπότης όλης της κτίσεως, δεν εκδικήθηκε κανέναν. Ήρθε «σώσαι τον κόσμον» (πρβλ. Λουκ. 9,56· Ιωάν. 3,17 και 12,47).

Μωϋσής Προφήτης_ Prophet Moses the God-seer_ Моисей пророк Икона_ Byzantine Orthodox Icon__y_a85d2878Ο Προφήτης Μωϋσής αποτελεί πρότυπο πίστεως, ντύθηκε τον ταπεινό χιτώνα της αρετής, και μέσα στη σιωπή, στην προσευχή, την πλήρη εγκατάλειψη και αφάνεια, ο Θεός τον ετοίμασε να γίνει όργανό Του.
https://iconandlight.wordpress.com/2018/09/03/%CE%BF-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CF%89%CF%8B%CF%83%CE%AE%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%AF-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%84%CF%85%CF%80%CE%BF-%CF%80%CE%AF/

Η δυσπιστία και ολιγοπιστία του Μωυσή και των Ισραηλίτων
https://iconandlight.wordpress.com/2018/09/04/%ce%b7-%ce%b4%cf%85%cf%83%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%bf%ce%bb%ce%b9%ce%b3%ce%bf%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%cf%89%cf%85%cf%83%ce%ae/

Η προσευχή του Μωϋσή ήταν δυνατή, πύρινη, στρεφόταν στον Θεό και ζητούσε από Αυτόν βοήθεια. Η σωτηρία έρχεται πάντα από τον ουρανό.
https://iconandlight.wordpress.com/2019/09/03/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CF%89%CF%8B%CF%83%CE%AE%CF%82/

Ως ο Μωυσής, κράζομεν προς Αυτόν: «Δος ημίν του γνώναι Σε…». Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ
https://iconandlight.wordpress.com/2014/09/04/%CF%89%CF%82-%CE%BF-%CE%BC%CF%89%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AC%CE%B6%CE%BF%CE%BC%CE%B5%CE%BD-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CF%8C%CE%BD-%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B7/

Μωϋσής Προφήτης_Prophet Moses the God-seer_Моисей пророк Икона_Byzantine Orthodox Icon_ΠΕΤΡΑ ΝΕΡΟ2333-333Προφήτης Μωϋσής ο θεόπτης (1351 π.Χ.)
https://orthodoxoiorizontes.gr/Palaia_Diathikh/Exodos/Exodos.htm
https://www.ellopos.net/elpenor/greek-texts/septuagint/chapter.asp?book=2&page=3

Απολυτίκιον Προφήτου Mωυσέως του Θεόπτου Ήχος β’.

Του Προφήτου σου Μωϋσέως την μνήμην, Κύριε, εορτάζοντες, δι᾽αυτού σε δυσωπούμεν• Σώσον τας ψυχάς ημών.

Απολυτίκιον Αγίας Ερμιόνης .
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.

Παρθένος ακήρατος, διατελούσα σεμνή, τω Λόγω νενύμφευσαι, τω εκ Παρθένου Αγνής, σαρκί ομιλήσαντι· όθεν την σοι δοθείσαν, θεοπάροχον χάριν, άθλοις της ευσεβείας, τοις εν πλάνη εκφαίνεις· διό σε Ερμιόνη, ο Χριστός εδόξασε.

Απολυτίκιον Αγίου Βαβύλα Αντιοχείας
Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Ιεραρχίας τω φωτί απαστράπτων, δικαιοσύνης φυτοκόμος εδείχθης, αποτεμών την άκανθαν της πλάνης αληθώς, όθεν των αιμάτων σου, φοινιχθείς ταίς ρανίσι, τω Χριστώ παρέστηκας, ανακράζων Βαβύλα, ιδού εγώ και τα παιδία Ιησού όθεν προσδέχου, ημάς ως ηυδόκησας.

Ήχος α΄. Ω του παραδόξου θαύματος.

Μύστα των θείων Θεόπτα Μωσή, ως ποτέ τη ράβδω, ερυθράν διένεμες, λαόν τε του Ισραήλ, πεζή διήγαγες, και Φαραώ τον δεινόν, και την αυτού στρατιάν κατεπόντισας. Και νυν ημών τους εχθρούς, συν ορατοίς αοράτους κατάβαλλε, και δίδου ευθυπορείν, ανεμποδίστως προς τρίβον ουράνιον, όπως του Θεού της δόξης, σαίς πρεσβείαις τύχωμεν, ανυμνούντες απαύστως, την αυτού μεγαλειότητα.

Ιδιόμελον, ήχος πλ. β΄. Στ.: Ελεήμον, ελέησόν με ο Θεός…

Προτέθεικας την ψυχήν σου χριστομιμήτως Θεόπτα, του λαού προκινδυνεύων. Και Θεόν μεν προέτρεπες εάσαι αυτόν, παμμάκαρ εις εξάλειψιν αυτών, πάσης κατακρίσεως όντων επαξίων, εν τοις έργοις αυτών, τους εις έθνος μέγα σε, αναδείξαι Μωσή θεσπέσιε. Αυτός δε προέκρινας συναπολέσθαι θεοφόρε αυτοίς, πράγμα δεικνύων ποιμένος αρίστου, σώζεσθαι μόνου καλώς ου φιλούντος, ως αυτός ούν και ημάς σώζε προστασίαις σου.

Ωδή α΄, ήχος δ΄. Ανοίξω το στόμα μου.
Θεοτοκίον.

Η Βάτος ην έβλεψεν, ο Μωϋσής ακατάφλεκτον, κατάφλεξον Πάναγνε, τας αμαρτίας μου, και του μέλλοντος, πυρός εξάρπασόν με, λαβίς η τον άνθρακα τον θείον φέρουσα.

Ωδή στ΄. Νοτίου θηρός εν σπλάγχνοις.

Μορφώσας εν τη ψυχή σου το κάλλος, εναρέτως θεοφόρε της Τριάδος, επεσκέψω τα όντα μετά συνέσεως, και άφησες τον κοσμικόν οίκον, και το πολύφωτον εστιατόριον, εν ω ο Βαιλεύς προητοίμασε, της υψηλής ευωχίας, την θείαν απόλαυσιν.

Θεοτοκίον.

Γονίμους τας διανοίας ειργάσω, των ανθρώπων εναρέτοις ευκαρπίαις, τω των λόγων σου σπόρω Θεομακάριστε. Τον γαρ Υιόν τον του Θεού, λαβών εγγάστριον Πνεύμα διεζωγράφησας, επί της σωτηρίας και γνώσεως, όθεν ημών τας καρδίας, πλήσον της σης χάριτος.

Στιχηρά Προσόμοια. Ήχος β΄. Ότε εκ του ξύλου.

Ότε, εν Χωρήβ σοι ο Θεός, ώφθη Μωϋσή εν τη βάτω, και σοι ωμίλησε, τότε τω προστάγματι, τούτου θερμότατα, καθυπείκων εις Αίγυπτον, σπουδή επανήκες, πληρωτής γενόμενος, θείων προστάξεων· όθεν, τον λαόν των Εβραίων, εν δυνάμει θεία δουλείας, της πολυχρονίου ηλευθέρωσας.

Ότε, εν τω τύπω του Σταυρού, έτεμες Μωσή παραδόξως, θάλασσαν την Ερυθράν, τότε πάντα ήγαγες, δι’ αυτής Άγιε, τον λαόν σου, και άπαντα, στρατόν Αιγυπτίων, ύδασιν επόντισας, δυνάμει τη θεική· όθεν, επινίκιον ύμνον, ήσας τω Θεώ ευφροσύνως, τω θαυμαστωθέντι εν σοι ένδοξε.

Μάννα, υετίζων θαυμαστώς, και ορυγομήτραν υψόθεν, ο ουρανός Μωϋσή, δι’ ων διετρέφετο, ο σος αγνώμων λαός, την σην πάσιν εδήλωσε, λαμπρότητα θείαν, και την παρρησίαν σου, προς τον Θεόν την πολλήν· όθεν, εκτενώς δυσωπούμεν, πρέσβευε διδόναι απαύστως, και ημών πταισμάτων την συγχώρησιν.

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ’. Τη υπερμάχω

Ως θεωρόν της του Θεού ενανθρωπήσεως και μυστογράφον της αυτού συγκαταβάσεως μακαρίζομεν Θεόπτα σε επαξίως. Αλλ’ ως πέφυκας μεσίτης αξιόθεος Εκ παντοίων ημάς λύτρωσαι κακώσεων, Ίνα κράζωμεν· χαίροις μάκαρ Μωσή σοφέ.

Μεγαλυνάριον

Τον χρηματισθέντα εν τω Σινά, και εξαγαγόντα, εξ Αιγύπτου τον Ισραήλ, τον υπερκοσμίων, επόπτην θεαμάτων, Μωσέα τον θεόπτην, ύμνοις τιμήσωμεν.

Ψαλμός ΠΘ΄. 89
Προσευχή του Μωυσή, του ανθρώπου του Θεού

Κύριε, καταφυγή εγενήθης ημίν εν γενεά και γενεά. Προ του όρη γενηθήναι και πλασθήναι την γην και την οικουμένην, και από του αιώνος και έως του αιώνος συ ει. Μή αποστρέψης άνθρωπον εις ταπείνωσιν και είπας• Επιστρέψατε υιοί των ανθρώπων. Ότι χίλια έτη εν οφθαλμοίς σου, Κύριε, ως ημέρα η εχθές, ήτις διήλθε, και φυλακή εν νυκτί. Τα εξουδενώματα αυτών έτη έσονται, το πρωί ωσεί χλόη παρέλθοι. Το πρωί ανθήσαι και παρέλθοι, το εσπέρας αποπέσοι, σκληρυνθείη και ξηρανθείη. Ότι εξελίπομεν εν τη οργή σου και εν τω θυμώ σου εταράχθημεν. ΄Εθου τας ανομίας ημών εναντίον σου• ο αιών ημών εις φωτισμόν του προσώπου σου. Ότι πάσαι αι ημέραι ημών εξέλιπον, και εν τη οργή σου εξελίπομεν• τα έτη ημών ωσεί αράχνη εμελέτων. Αι ημέραι των ετών ημών εν αυτοίς εβδομήκοντα έτη, εάν δε εν δυναστείαις, ογδοήκοντα έτη, και το πλείον αυτών κόπος και πόνος• ότι επήλθε πραότης εφ΄ ημάς και παιδευθησόμεθα. Τίς γινώσκει το κράτος της οργής σου; και από του φόβου σου τον θυμόν σου εξαριθμήσασθαι; Την δεξιάν σου ούτω γνώρισον μοι και τους πεπαιδευμένους τη καρδία εν σοφία. Επίστρεψον, Κύριε, έως πότε; και παρακλήθητι επί τοις δούλοις σου. Ενεπλήσθημεν το πρωί του ελέους σου, Κύριε, και ηγαλιασσάμεθα και ευφράνθημεν. Εν πάσαις ταις ημέραις ημών ευφρανθείημεν• ανθ΄ων ημερών εταπείνωσας ημάς, ετών, ών είδομεν κακά. Και ίδε επί τους δούλους σου και επί τα έργα σου και οδήγησον τους υιούς αυτών. Και έστω η λαμπρότης Κυρίου του Θεού ημών εφ΄ ημάς, και τα έργα των χειρών ημών κατεύθυνον εφ΄ ημάς και το έργο των χειρών ημών κατεύθυνον.


Η Γερόντισσα της σιωπής, η έγκλειστη Χριστίνα της Δράμας – Άλλον ο Θεός τον κάνει μοναχό για να βοηθήση μια οικογένεια και άλλον για να βοηθήση ολόκληρο Έθνος. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Ηλία Προφήτη_Prophet Elijah-Elias_Илия пророк_ΗΛΙΑΣ_f313c5833794cedff9ca02d54e8fc64cΑγία Αγριππίνα
Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου του Βλαδιμήρου Ιουνίου (απελευθέρωση της Μόσχας από την επιδρομή του χάνου Ακμάτ το 1480)
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων της Οσίας Θεοκτίστης
Όσιος Γρηγόριος ο εν Στρογγυλή των Λιχάδων
Ὅσιος Ησύχιος της Βάτου εν Σινα (7ος αιων.)
Όσιος Βάρβαρος ο Μυροβλύτης εν Τρύφω Ακαρνανίας, ο Πενταπολίτης
Κοίμηση Ζωσιμά Σολοφσκυ 1855

Εορτάζουν στις 23 Ιουνίου

Η έγκλειστη Γερόντισσα Χριστίνα της Δράμας
Η Γερόντισσα της σιωπής

Η γερόντισσα Χριστίνα μια αγία μορφή των ημερών μας, γεννήθηκε το 1925 στον Ακρίτα Κιλκίς, ενώ ασκήτευε έγκλειστη για πολλά χρόνια στο ερημητήριο της Μεταμορφώσεως που η ίδια είχε ανεγείρει στην Πρασινάδα Παρανεστίου.
Έγινε μοναχή στον φρικτό Γολγοθά (στα Ιεροσόλυμα) από τον μακαριστό Πατριάρχη Ιεροσολύμων Βενέδικτο, και στη συνέχεια μεγαλόσχημη μοναχή από τον Αρχιεπίσκοπο Σιναίου (Σινά) κ. Δαμιανό.
Η γερόντισα Χριστίνα έζησε ερημητικό βίο στο Σινά, και υπήρξε Κτήτορας της Ιεράς Μονής Παναγίας Παγγαιοτίσης, της Ιεράς Μητροπόλεως Ελευθερουπόλεως.

Από εκεί, με την ευλογία του πνευματικού της, αειμνήστου γέροντα Ευσεβίου Βίτη, ανεχώρησε στο Παρανέστη για να ζήσει ερημητικό, έγκλειστο βίο. Βοήθησε πάρα πολύ κόσμο με την προσευχή της και τις πνευματικές νουθεσίες. Η προσευχή της είχε μεγάλη παρρησία στον Θεό. Εκοιμήθη το Σαββάτο 23 Ιουνίου 2012 σε ηλικία 87 ετών.  Κατά τη διάρκεια της Εξοδίου Ακολουθίας πολλοί ήταν εκείνοι που έζησαν κάτι θαυμαστό.

Τα αμίλητα χρόνια της γερόντισσας στον κόσμο τούτο, είθε να γίνουν ατελεύτητες ομιλίες-πρεσβείες για όλον τον κόσμο, ενώπιον του θρόνου του Κυρίου μας.

***

Όσιος Ησύχιος Σιναΐτης

ΣΙΝΑ_Σινά_Mount Sinai_Синай (гора)_41301Μέγα αγαθό είναι η προσευχή, το οποίο περιέχει όλες τις αρετές, γιατί καθαρίζει την καρδιά, μέσα στην οποία ο Θεός φανερώνεται στους πιστούς.

Ο μέγας νομοθέτης Μωυσής, ή μάλλον το Πνεύμα το Άγιο, θέλοντας να φανερώσει πόσο άμεμπτη και καθαρή και γενική και υψοποιός είναι η αρετή της νήψεως, και θέλοντας να διδάξει πως να την αρχίζουμε και να την εκτελούμε, λέει: «Να προσέχεις τον εαυτό σου μήπως ένας λόγος κρυμμένος στην καρδιά σου γίνει ανόμημα»(Δευτ. 15, 9).

 Η νήψη είναι δρόμος κάθε αρετής και εντολής Θεού. Αυτή λέγεται επίσης και ησυχία της καρδιάς.

Άλλος τρόπος νήψεως είναι να κρατάς την καρδιά σου πάντοτε σε βαθιά σιωπή και ησυχία από κάθε λογισμό και να προσεύχεσαι.
Άλλος τρόπος είναι να παρακαλείς συνεχώς τον Κύριο Ιησού Χριστό με ταπείνωση να έρθει σε βοήθεια.
 Άλλος τρόπος είναι να θυμάται κανείς ακατάπαυστα το θάνατο.

***

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Έργο του μοναχού είναι να γίνη δοχείο του Αγίου Πνεύματος. Να κάνη την καρδιά του ευαίσθητη σαν το φύλλο του χρυσού των αγιογράφων. Ο μοναχός μελετάει την δυστυχία της κοινωνίας, πονάει η καρδιά του και προσεύχεται συνεχώς καρδιακά για τον κόσμο. Έτσι ελεεί τον κόσμο με την προσευχή. Υπάρχουν μοναχοί που βοηθούν τους ανθρώπους περισσότερο από όσο θα τους βοηθούσε όλος ο κόσμος μαζί. Ένας κοσμικός λ.χ. προσφέρει δύο πορτοκάλλια ή ένα κιλό ρύζι σε κάποιον φτωχό, πολλές φορές μόνο για να τον δούν οι άλλοι, και κατακρίνει μάλιστα, γιατί οι άλλοι δεν έδωσαν. Ο μοναχός όμως βοηθάει με τόννους σιωπηλά με την προσευχή του.

Ο μοναχός δεν κάνει κηρύγματα δυνατά να τον ακούσουν οι άλλοι, αλλά κηρύττει σιωπηλά με την ζωή του τον Χριστό και βοηθάει με την προσευχή του. Ζει το Ευαγγέλιο και η Χάρις του Θεού τον προδίδει. Έτσι κηρύττεται το Ευαγγέλιο κατά τον θετικώτερο τρόπο, πράγμα πού διψάει ο κόσμος, ιδίως ο σημερινός.

Όποιος αποφεύγει τους ανθρώπους και δεν χασομεράει και δεν αμαρτάνει παράλληλα, αλλά κλείνεται στο κελί του και σκάβει στον εαυτό του, πολύ γρήγορα θα ανοίξη το πνευματικό του μεταλλείο και θα γίνη πνευματικά πλούσιος και θα μπορή να βοηθάη και άλλους.

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης _Преподобный старец Паисий Святогорец_ St.Paisios of the Holy Mountain_απο την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου , στη Μεταμόρφωση Χαλκιδικής_Kαλύτερα είναι ο μοναχός να βοηθάει τους άλλους με την προσευχή του παρά με τα λόγια του. Αν δεν έχει την δύναμη να συγκρατήσει κάποιον που κάνει κακό, ας τον βοηθήσει από μακριά με την προσευχή, γιατί διαφορετικά μπορεί και να βλαφτεί. Μια ευχή καλή, καρδιακή, έχει περισσότερη δύναμη από χιλιάδες λόγια, όταν οι άλλοι δεν παίρνουν από λόγια.

Η αγωνία για τον εαυτό μας είναι ολιγοπιστία· η αγωνία για τον άλλον είναι πόνος. Το σωστό λειώσιμο για τον πόνο των άλλων συνοδεύεται με προσευχή και ακολουθεί μετά η θεία παρηγοριά. Γι’ αυτό, να εύχεσαι όσο μπορείς και μετά να τα αφήνης όλα στα χέρια του Θεού και να ειρηνεύης.
Ο Θεός σε όποιον πονάει πνευματικά και υποφέρει για τους άλλους δίνει πολλή παρηγοριά, γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσε να αντέξη.

Πολύ πληγώνομαι, όταν βλέπω μοναχούς να ενεργούν ανθρωπίνως και όχι με την προσευχή δια μέσου του Θεού στα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως. Ο Θεός μπορεί όλα να τα τακτοποιήση… Ο μοναχός πρέπει να προσπαθήση να μην πονοκεφαλάη για την άλφα ή βήτα δυσκολία, είτε είναι ατομική είτε ενός συνανθρώπου του είτε αφορά στην γενική κατάσταση, αλλά να καταφεύγη στην προσευχή και να στέλνη δια του Θεού πολλές θείες δυνάμεις. Άλλωστε και το έργο του μοναχού αυτό είναι, και εάν αυτό δεν το έχη καταλάβει ο μοναχός, η ζωή του δεν έχει κανένα νόημα.

Ο Γέροντας αγαπούσε την Πατρίδα και έλεγε: «Και η Πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια». Ενώ ζούσε εκτός κόσμου, αγωνίσθηκε όσο λίγοι για το καλό της Πατρίδος. Έλεγε: «Ο ένας θέλει την Θεσσαλονίκη, ο άλλος θέλει να φθάση μέχρι την Λάρισα, ο άλλος θέλει το Αιγαίο. Μα τέλος πάντων δεν υπήρχε ποτέ Ελλάδα;».

Κυρίως όμως ο Γέροντας βοήθησε την Πατρίδα αφανώς με την προσευχή του.
Όταν υπήρχε ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, έλεγε: «Πολλά σύννεφα μαζεύτηκαν. Αν μπορέσουμε να τα διώξουμε» (με την προσευχή).
Σε παρόμοια περίπτωση έκανε θεία Λειτουργία στο Καλύβι του. Στους Μακαρισμούς δεν έψαλλε ό,τι προέβλεπε το τυπικό, αλλά από τον κανόνα του οσίου Νικολάου του Κατασκεπηνού, γιατί ήταν κατάλληλο για την περίπτωση αυτή: «Αθέων Αγαρηνών τα βέλη σύντριψον Δέσποινα, και πάσαν επιβουλήν δαιμόνων ματαίωσον, λαόν χριστεπώνυμον σκέπων και φυλάττων, ίνα πόθω σε δοξάζωμεν» .
Την σωτηρία του Έθνους την περίμενε από τον Θεό. Έλεγε: «Αν ο Θεός άφηνε την τύχη του Έθνους στους πολιτικούς θα καταστρεφόμασταν. Αλλά αφήνει λίγο τα πράγματα, για να φανούν οι διαθέσεις του καθενός».

Πίστευε ότι ένας μοναχός μπορεί να βοηθήση ολόκληρο το Έθνος. «Άλλον ο Θεός τον κάνει μοναχό για να βοηθήση μια οικογένεια και άλλον για να βοηθήση ολόκληρο Έθνος».Αγ.Σοφια-Κωνσταντινουπολη-δεηση_мозаики_Святая София-0_3cd08_2a81496_origHagia_Sophia_icon

Θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη για πάντα!

Τον Ιούλιο του 1992, ως υπασπιστής του στρατιωτικού Αεροδρομίου Θεσσαλονίκης, οργάνωσα προσκύνημα στο Άγιον Όρος με 70 αξιωματικούς, κι επισκεφθήκαμε μεταξύ των άλλων και το κελλί του Γέροντος Παϊσίου (Παναγούδα). Συζητούσαμε με το Γέροντα και του θέταμε διάφορα ερωτήματα για εθνικά θέματα. Τον ρώτησα:
«Γέροντα, πώς βλέπετε το Σκοπιανό θέμα»;
«Όποια λύση και να δοθεί, μακροπρόθεσμα θα είναι προς όφελος των ελληνικών συμφερόντων. Σκυλί που γαβγίζει πίσω από λεωφορείο, μην το φοβόσαστε, δε δαγκώνει».

«Γέροντα, θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη»;
«Οι Εγγλέζοι και οι Αμερικάνοι θα μας παραχωρήσουν την Πόλη. Όχι γιατί μας αγαπάνε, αλλά γιατί αυτό θα συμπλέει με τα συμφέροντά τους».
«Όταν θα πάρουμε την Πόλη, θα την κρατήσουμε για έξι μήνες, όσο δηλαδή διαρκεί ένα λάχανο»;
Ο Γέροντας με κοίταξε με το διεισδυτικό βλέμμα του και μου απήντησε: «Όχι παιδί μου, για πάντα»!
«Γέροντα, θα τα ζήσουμε αυτά τα γεγονότα»;
«Βέβαια και θα τα ζήσετε!» Εκείνη τη στιγμή αναρωτήθηκα αν είναι στ’ αλήθεια δυνατό να συμβή αυτό. ο Γέροντας κατάλαβε το λογισμό μου και, κοιτάζοντας με, απήντησε: «Ο καλός Θεός πήρε το κατσαβίδι και γύρισε λίγο το “παξιμάδι” του Γκορμπατσώφ. Είδατε τι έγινε»! (σελ.164)
Αργότερα, επισκέφθηκα το Γέροντα μαζί μ’ ένα φίλο μου σμήναρχο, γύρω στα τέλη Οκτωβρίου του 1993, και του εξέφρασα την ανησυχία μου γι’ αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μας. ο Γέροντας απήντησε: «Μη φοβάσαι. Ο Θεός δε θα επιτρέψει να γίνει κακό, αλλά θα γίνουν όμως πράγματα και θάματα που δεν θα εξηγούνται με τη λογική. Ο κόσμος θα τους σιχαθεί (τους πολιτικούς) και θα τους κυνηγήσει. Όπως ένα μπαλόνι φουσκώνει και ξαφνικά σκάει, έτσι θα σκάσουν κι αυτοί! Δεν μπορώ να σου πω πιο πολλά». Μετά μου πιάνει το χέρι καθησυχαστικά και μου λέει: «Η Παναγία και οι άγιοί μας σκανδαλωδώς μας βοηθάνε! Ποια χώρα έχει τους αγίους που έχουμε εμείς – η Αλάσκα»; (“Ο Γέρων Παΐσιος”, Εκδόσεις “ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ” 1994. σελ.165)

Ο κόσμος θα αρχίσει να στρέφεται προς το βασιλιά Κωνσταντίνο. Αυτός θα παίξει σημαντικότατο ρόλο στις εξελίξεις στην Ελλάδα. “Θα ζητήσουν να φύγουν όλοι οι πολιτικοί και να έρθη ο βασιληάς. Και ο βασιληάς, δεν θα αρνηθή το κάλεσμα του λαού”. «Θα αναγκαστούν να φέρουν το Βασιλιά, γιο να κάνει το διαιτητή». Ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος θα φέρει προίκα στην Ελλάδα την Β. Ήπειρο και το Μοναστήρι. Θα τα οικονομήσει όλα ο καλός Θεός μας.»  

***

Πως θα πάρουμε την Πόλη…

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_Χώρα στην Κωνσταντινούποληdsc0533Ὅ,τι και να δείτε, να μην απελπισθείτε.
Τελικά, καλό θα βγη”. “Γέροντα, πόλεμος και καλό;”
Ο Θεός δεν επιτρέπει το κακό, αν από κεί μέσα δεν βγη κάποιο καλό.
Γέροντα, πώς θα καταλάβω ότι θα είμαστε κοντά στον πόλεμο;” «Όταν, θα ακούσης στην τηλεόραση να γίνετε θέμα για τα μίλια, για την επέκταση των μιλίων (της υφαλοκρηπίδας), από 6 σε 12 μίλια, από πίσω έρχεται ο πόλεμος. Ακολουθεί».
Κατ’ αρχήν, οι Τούρκοι θα μπούν σε ένα νησί. Στην Αλεξανδρούπολη δεν θα μπούν. Θα μπούν τοπικά, σε ένα νησί. Μόνο εκεί θα μπούν. Όταν θα μπούν, θα πονέση η Ελλάδα. Και εμάς, θα μας πιάση πείνα. Θα πεινάση η Ελλάδα. Και, επειδή θα κρατήση αυτή η μπόρα κάποιο διάστημα, μήνες θα είναι, θα πούμε το ψωμί ψωμάκι».
Όταν δούμε η Ελλάδα να παίρνει την πρεσβεία της από την Τουρκία και η Τουρκία την πρεσβεία της από την Ελλάδα, τότε θα πρέπει να πούμε: «Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς».

Θα μπούν πρώτα οι Τούρκοι σ’ αυτό το νησί, και μετά θα κατέβουν οι Ρώσοι στα Στενά. Δε θα περάσει πολύς καιρός μετά την επίθεση των Τούρκων στη χώρα μας και τότε οι Ρώσοι θα κτυπήσουν τους Τούρκους και θα τους διαλύσουν. Όπως ένα φύλλο χαρτί που το χτυπάς και διαλύεται, έτσι και οι Τούρκοι θα διαλυθούν. 
“Κοιτάχτε να δήτε. Εμείς, τώρα, δεν μπορούμε να τα βάλλουμε με την Τουρκία. Αλλά, θα γίνη ένας ευρωπαϊκός πόλεμος εναντίον της Ρωσίας. Και, τότε, η Ρωσία θα χτυπήση την Τουρκία. Θα την κάνη, σε λίγο καιρό, σκόνη.
«Αυτοί θα καταστραφούν! Θα σβήσουν από τον χάρτη, γιατί είναι ένα έθνος πού δεν προέκυψε από την ευλογία τού Θεού. Θα σβήσουν ως έθνος, και η έκταση ολόκληρης της Τουρκίας θα καταντήσει αχανής έρημος. Επτά ώρες θα περπατάς για να συναντήσεις εκεί άνθρωπο…»
Τότε, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος θα συμβάλει ως μεσάζοντας, με το κύρος και τις γνωριμίες του, να δοθεί η Πόλη στην Ελλάδα. Θα την δώσουν σε μας, όχι επειδή θα το θέλουν, αλλά επειδή αυτή η λύση θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ξένων. Θα την πάρη η Ρωσία την Πόλη και θα πιέζουν οι Ευρωπαίοι να την δώση. Δεν θα μπορή η Ρωσία να την κρατήση. Και θα αναγκαστή να μας τη δώση. Όχι από αγάπη, αλλά από συμφέρον. Σου λέει, ‘Χριστιανοί είμαστε και εμείς κι αυτοί• προτιμώτερο να την δώσουμε στους Έλληνες’. Θα ξέρουν ότι δεν πρόκειται καμμία επιδίωξή τους να πραγματοποιηθεί, εάν δε μας δώσουν την Πόλη. Έτσι θ’ αναγκαστούν να μας την παραχωρήσουν.

Σ’ αυτόν τον πόλεμο θα νικηθούν οι Ευρωπαίοι… όποιος πάρει μέρος σ’ αυτόν τον πόλεμο, χάθηκε…
Θα οικονομήσει ο Θεός. Σ’ αυτό τον πόλεμο όλοι θα γυρίσουν ηττημένοι.
Ο Θεός θα λυπηθεί την Ελλάδα, επειδή ο κόσμος θα στραφεί προς την Εκκλησία, προς το Μοναχισμό και θα αρχίσουν να προσεύχονται. Και θα Βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι.
Οι Ελληνες δεν θα συμμετάσχουν σ’ αυτόν τον πόλεμο. Ο Ελληνικός στρατός θα είναι θεατής. Δεν θα γυρίσει κανένας νικητής – γήπεδο θάναι η Παλαιστίνη. Θα ενωθούνε Αιγύπτιοι, Άραβες, Λίβυοι…. και θα επιτεθούνε προς Βορρά. Μετά θα επιτεθεί η Ανατολή προς τη Δύση. Γήπεδο θα είναι η Παλαιστίνη, τάφος τους η Νεκρά Θάλασσα. Αυτό θα είναι και το πρώτο ημίχρονο…
Θα υπάρξει μετά και συνέχεια…. το δεύτερο ημίχρονο…
Θα γίνουν πράγματα που θα συγκλονιστούν τα έθνη. Δεν θα είναι η Δευτέρα Παρουσία, αλλά θεία επέμβαση.
Θα επέμβει ο Χριστός, θα δώσει μια σφαλιάρα σε όλο αυτό το σύστημα, θα πατάξει όλο το κακό, και θα βγάλει απ’ αυτό, καλό τελικά.
«Εμείς, έχουμε τον Τριαδικό Θεό• δε φοβόμαστε τίποτα».

***

Την τελευταία φορά, φεύγοντας ο Άγιος Παΐσιος από το Άγιο Όρος, πηγαίνοντας στη Σουρωτή όπου και άφησε την τελευταία του πνοή, του είπε κάποιος:
– E, Γέροντα, που μας αφήνεις, τι θα γίνουμε χωρίς εσένα;
Τότε ο Άγιος έριξε το βλέμμα του ολόγυρα και είπε:
Μη στεναχωριέστε… στο Άγιο όρος υπάρχουν 10 Άγιοι που ακόμα δεν φανερώθηκαν! Εγώ τους ξέρω! Υπάρχουν 10 Άγιοι μεγαλύτεροι στην αρετή από μένα! Δεν φανερώθηκαν…θα φανερωθούν, έχει ο Θεός!

Και όχι μόνο στο Άγιον Όρος υπάρχουν Άγιοι, εγώ πιστεύω πως και έξω από το Άγιον Όρος υπάρχουν Άγιοι, οι οποίοι δεν φανερώνονται. Θα φανερωθούν κάποτε εδώ ή στην Βασιλεία των Ουρανών!
Γι΄αυτό «Θαρσείτω τοίνυν, θαρσείτω λαός του Θεού»! Η Ελλάδα δεν θα καταστραφεί, έχει Αγίους ανθρώπους(Απόσπασμα απομαγνητοφωνημένης ομιλίας του π. Κωνσταντίνου Σακαρίδη, που έγινε στην Καβάλα )

Πας ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται. Η αρετή έχει τυπικό να προδίδη τον άνθρωπο, όπου κι αν βρίσκεται αυτός. Όπως ο ήλιος δεν κρύβεται με το κόσκινο. Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης – Άγιος Ιλαρίων Τρόϊτσκι
https://iconandlight.wordpress.com/2020/02/10/39613/

Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια
Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια
Αναγράφω σοι η πόλις σου Θεοτόκε.
Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον
Εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον
‘Ινα κράζω σοι.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.


Η φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη βάτος, Ο Προφήτης Μωϋσής

Ο Προφήτης Μωϋσής

Μωϋσής Προφήτης_Prophet Moses the God-seer_burning bush-Моисей пророк Икона_Byzantine Orthodox icon_βάτος_Σινά 850_31Ο Μωϋσής, σύμφωνα με την Αγία Γραφή, ήταν Ποιμήν. Ποίμαινε τα πρόβατα του πεθερού του Ιοθόρ. Ο μεγάλος αυτός αρχηγός του Ισραήλ έμεινε σαράντα χρόνια στην Αίγυπτο, σαράντα χρόνια στο Σινά και σαράντα χρόνια εποίμανε το λαό του Θεού.

Στα πρώτα σαράντα χρόνια εκπαιδεύεται στη σοφία των Αιγυπτίων, στα δεύτερα σαράντα χρόνια βρίσκεται στην εξορία και καταρτίζεται «προσευχόμενος και καθαιρόμενος» και στα τελευταία σαράντα γίνεται όργανο του Θεού, προκειμένου να οδηγήσει το λαό του Θεού στη γη της επαγγελίας (=υποσχέσεως). Μια μέρα ο Μωϋσής ευρισκόμενος στους πρόποδες του όρους Χωρήβ, στο βουνό του Θεού, αντιλαμβάνεται φλόγες στη βάτο. Η βάτος φλέγεται, αλλά δεν καίγεται «Ο βάτος φλέγεται πυρή, ο δε βάτος ου κατακαίεται (Εξοδ. 3,2).και ο Μωϋσής σκέπτεται. “Ας πάω να δω το θαυμαστό αυτό φαινόμενο. Γιατί η βάτος δεν αποτεφρώνεται; και, όταν ο Μωϋσής πλησίασε, ο Κύριος μέσα από τη βάτο τον φώναξε και του είπε:

Μωϋσή μη πλησιάσεις εδώ. «Λύσαι το υπόδημα εκ των ποδών σου ο γαρ τόπος εν ω έστηκας γη αγία εστί» (Εξοδ. 3,5). και ο Θεός πρόσθεσε: Εγώ είμαι ο Θεός του Πατρός σου, ο Θεός Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ.

Τότε ο Μωϋσής σκέπασε το πρόσωπο του, γιατί φοβήθηκε να δει το Θεό κατά πρόσωπο.

Ο Κύριος συνέχισε: «Είδα τη δυστυχία του λαού μου στην Αίγυπτο, και άκουσα την κραυγή τους εξαιτίας των καταπιεστών τους. Ξέρω τα βάσανα τους. Γι’ αυτό κατέβηκα να τους γλιτώσω από τους Αιγυπτίους και να τους φέρω από αυτή τη χώρα, σε μια χώρα μεγάλη και εύφορη, στη χώρα όπου ρέει γάλα και μέλι, στη Χαναάν. Και τώρα που η κραυγή των Ισραηλιτών έφτασε ως εμένα, και είδα πώς τους καταπιέζουν οι Αιγύπτιοι, τώρα εγώ σε στέλνω στο Φαραώ, να βγάλεις το λαό μου, τους Ισραηλίτες, από την Αίγυπτο».

Ο Μωϋσής είπε στο Θεό: «Ποιος είμαι εγώ, για να πάω στο Φαραώ και να βγάλω τους Ισραηλίτες από την Αίγυπτο;»

Ο Κύριος του απάντησε «Εγώ θα είμαι μαζί σου. Όταν θα βγάλεις το λαό μου από την Αίγυπτο, θα λατρεύσετε το Θεό σ’ αυτό εδώ το βουνό» (Έξοδος 3,1-12).

 Αλλά ο Μωϋσής είπε πάλι: «Καλά, εγώ θα πάω στους Ισραηλίτες και θα τους πω, “ο Θεός των προγόνων σας με έστειλε σ’ εσάς”. Αυτοί όμως θα με ρωτήσουν “ποιο είναι το όνομά του;” Τι θα τους πω;»

Τότε ο Κύριος απάντησε στο Μωϋσή: «Εγώ είμαι ο Ων (εκείνος που είμαι). Έτσι θα μιλήσεις στους Ισραηλίτες: “Εκείνος που είναι μ’ έστειλε σ’ εσάς”. Θα πεις στους Ισραηλίτες: “Ο Κύριος, ο Θεός των προγόνων σας, ο Θεός του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, αυτός με έστειλε σ’ εσάς”. Αυτό είναι το “όνομα” μου στον αιώνα, και με αυτό θα με επικαλούνται όλες οι γενιές. Πήγαινε, λοιπόν, συγκέντρωσε τους πρεσβυτέρους των Ισραηλιτών και πες τους ότι σου παρουσιάστηκε ο Κύριος και σου είπε: “σας παρακολουθώ προσεκτικά και είδα τι σας κάνουν στην Αίγυπτο. Έτσι, αποφάσισα να σας βγάλω από τη δυστυχία της Αιγύπτου και να σας φέρω στη Χαναάν, σε μια χώρα όπου ρέει γάλα και μέλι”. Σύμφωνα με την παράδοση στον τόπο της φλεγόμενης και μη καιόμενης βάτου κτίσθηκε η ιερά Μονή Σινά. Το θαυμαστό είναι ότι η βάτος φλέγεται, αλλά δεν καίγεται. Γιατί;

Τούτο γίνεται για να ελκύσει ο Θεός την προσοχή του Μωϋσή, γιατί πράγματι το φαινόμενο ήταν θαυμαστό και αξιοπρόσεκτο επί πλέον δε για να ακούσει ο Μωυσής με προσοχή τη φωνή του Θεού.

ΠΑΝΑΓΙΑ φλεγόμενη βάτος_Icon of the Mother of God the Unburnt Bush_Богоматерь Неопалимая Купина_fbc14a5a5f8cc0c7 (1)Σύμφωνα με τον Ιερό Χρυσόστομο η φλεγόμενη βάτος προεικόνιζε την Παναγία, η όποια μολονότι δέχτηκε εντός της το φοβερό πυρ της Θεότητος, εν τούτοις, κατά τρόπο θαυμαστό και υπερφυσικό, δεν κάηκε.

Η φλεγόμενη και μη κατακαιόμενη βάτος συμβολίζει τον Ισραήλ, ο όποιος στην Αίγυπτο από την πίεση του Φαραώ φλέγονταν, αλλά δεν κατακαίονταν. Το πυρ συμβολίζει το Θεό, ο όποιος επιτρέπει θλίψεις, όχι για να εξαφανίσει τους θλιβόμενους, αλλά για να τους καθαρίσει και τους λαμπρύνει. Το πυρ έχει καθαρότητα, φωτεινότητα, θερμότητα, ακατάβλητη δύναμη και είναι πηγή ζωής και ευλογίας.

«Δύναμιν και φιλανθρωπίαν κηρύττει, ότι φρυγανώδη όντα την βάτον το άσβεστον ου καταλύσεται πυρ» σύμφωνα με τον Θεοδώρητο. Στην Ιερά Μονή Σινά υπάρχει το Παρεκκλήσι της Αγίας Βάτου. Στις ρίζες της βάτου τοποθετήθηκε η Αγία Τράπεζα. Όλοι οι εισερχόμενοι βγάζουν τα υποδήματα τους και προσκυνούν. και οι ιερείς τελούν τη Θεία Λειτουργία πάντα ξυπόλυτοι. Το γεγονός αυτό της βάτου όντως εντυπωσιάζει. Ο καλόπιστος πείθεται. Ο κακόπιστος όμως όχι. Το γεγονός βέβαια δεν ερμηνεύεται με την ανθρώπινη λογική. Είναι γεγονός υπερφυσικό.….

Στη Ραφιδείν ήρθαν οι Αμαληκίτες να πολεμήσουν τους Ισραηλίτες. Ο Μωυσής έστειλε τον Ιησού του Ναυή με άντρες ικανούς για να πολεμήσουν τους Αμαληκίτες. Ο Μωϋσής κρατώντας το ραβδί του, ο Ααρών και ο Ωρ ανέβηκαν στην κορυφή του λόφου.  Όσο ο Μωϋσής είχε υψωμένα τα χέρια του, νικούσαν οι Ισραηλίτες όταν τα κατέβαζε επειδή κουράζονταν, νικούσαν οι Αμαληκίτες. Τότε ο Ααρών και ο Ωρ πήραν μια πέτρα, την έβαλαν εκεί που στεκόταν ο Μωυσής, κι αυτός κάθησε πάνω της. Ο Ααρών και ο Ωρ, ο ένας από τη μια μεριά κι ο άλλος από την άλλη, στήριζαν τα χέρια του. Μ’ αυτό τον τρόπο, τα χέρια του Μωυσή έμειναν σταθερά υψωμένα ως τη δύση του ήλιου. Έτσι, ο Ιησούς του Ναυή κατατρόπωσε τους Αμαληκίτες.

Ο Κύριος είπε στο Μωυσή να καταγράψει το γεγονός αυτό σε βιβλίο ως ανάμνηση για τις επόμενες γενιές (Έξοδος 17,8-16).

Τίμιος Σταυρός_Holy True Cross of Christ_ Крест_ Иисуса_ ХристаΣΤΑΥΡΟς ΤΟΙΧΟΓΡΑΦΙΑΤο μυστήριο της βάτου διδάσκει “τό κατά την παρθένον μυστήριον”, αφού το φως της θεότητας, που έλαμψε από την Παρθένο στον ανθρώπινο βίο, δια της γεννήσεως, διεφύλαξε αδιάφθορο την παρθενία της Θεοτόκου. Αυτό όμως το περιστατικό διδάσκει ακόμη και ότι, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο μπορεί να συμβή σε κάθε άνθρωπο που βιώνει το μυστήριο της ενανθρωπήσεως του Χριστού μέσα του και γίνεται κατά χάριν θεοτόκος.

Παναγία φλεγόμενη βάτος-Μωϋσής_Icon of the Mother of God the Unburnt Bush_Moses_Богоматерь Неопалимая Купина_44000Φώς αληθινό είναι η αλήθεια, και επομένως ο Ίδιος ο Θεός. Μπορεί να φθάση κανείς στην αλήθεια δια της γνώσεως του φωτός εκείνου που γίνεται με την αγωγή της αρετής. “…η τοιαύτη της αρετής αγωγή προσάγει ημάς τη γνώσει του φωτός εκείνου”. Ο Μωϋσής για να φθάση στην εμπειρία και την θέα του φωτός εκείνου έλαβε εντολή να αποβάλη τα υποδήματα. Αυτό σημαίνει ότι για να φθάση κανείς στο ύψος εκείνο και να σταθή στις ακτίνες της αληθείας πρέπει να αποβάλη την νεκρά και γήινη περιβολή των δερμάτων, που προσέλαβε με την πτώση. Φυσικά εδώ γίνεται λόγος για τους δερμάτινους χιτώνες που είναι η φθορά και η θνητότητα, και είναι αποτέλεσμα της αμαρτίας. Αυτό προϋποθέτει κάθαρση του ανθρώπου και υπέρβαση του θανάτου. Ο άγιος Γρηγόριος θα πή: “ουκ εστι δεδεμένοις ποσίν αναδραμείν προς το ύψος εκείνο εν ω το φως της αληθείας οράται, ει μη περιλυθείη των της ψυχής βάσεων η νεκρά τε και γηίνη των δερμάτων περιβολή η περιτεθείσα κατ’ αρχάς τη φύσει, ότε δια της παρακοής του θείου θελήματος εγυμνώθημεν”. Όταν ο άνθρωπος φθάση στην θέα του φωτός εκείνου, αποβάλλει κάθε φαντασία περί του μη όντος, που είναι πραγματικό ψέμμα, και αποκτά την αλήθεια, που είναι η ασφαλής κατανόηση του όντος. Γιατί πραγματικά “η του όντος επίγνωσις της περί το μη όν υπολήψεως καθάρσιον γίνεται”.

Μητρ. Ἱερόθεος ΒλάχοςVatos-2010Φῶς ἀναλλοίωτον Λόγε.

Βάτος ἐν τῷ Σιναίῳ, σὲ προετύπου Παρθένε, τὸ πῦρ τῆς θείας Οὐσίας, ἀφλέκτως ἐγγυμονοῦσα, διὸ ἡμᾶς τοὺς σοὺς δούλους, ποίησον οἴκους, τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου.

ἦχος γ΄. Τὴν ὡραιότητα.

Θεὸν ἑώρακας, μακαριώτατε, τὸν ἀθεώρητον, ὡς ἐφικτόν ἐστι, σὺ ἐν τῷ ὄρει τοῦ Σινᾷ, καὶ φίλος καθὰ πρὸς φίλον, τούτῳ διαλέγεσθαι, ἠξιώθης τρανώτατα, πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, ὦ φρικτῆς ὄντως χάριτος, ἧς ἔτυχες Κυρίου Προφῆτα, Μωσῆ Θεόπτα, Προφητῶν ὁ πρώτιστος.

Μωσῆς Θεόνυμφε, τὸν τῆς λοχείας σου, τόκον ἑώρακεν ὁ ἀξιόθεος, Προφήτης μέγας ἐν Σινᾷ, τῷ ὄρει προτυπωθέντα, Βάτον ἀκατάφλεκτον διεσκόπει γὰρ φέρουσαν, αἴγλῃ τῆς θεότητος, θεῖα σύμβολα Ἄχραντε. Σὺ γὰρ πρὸ τόκου Παρθένος ὤφθης, καὶ μετὰ Τόκον Παρθένος ἔμεινας.