iconandlight

Iconography and Hand painted icons


Τρέχουμε πίσω ἀπ᾽ τὸν ἥλιο…. Ἐγὼ ἕναν πλοῦτο ἔχω: τὸν Χριστό. ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου

Γρηγόριος ο Θεολόγος_Св Григорий Богослов_ St. Gregory the Theologian_ΓΡΗΓΟΡΙΟς-SAN GREGORIO NACIANCENO-HomiliesOfGregoryNazianzusCod6GregoryOfNazianzusAndPaupers-640x417ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου
Ποίημα οδ΄ [Πρὸς Χριστόν]

Γιατί μὲ βασανίζεις; Δὲν λέω, ἦρθα στὴ ζωή· πάει καλά.
Ὅμως γιατί θὰ πρέπει νὰ μὲ δέρνουν οἱ φουρτοῦνες τῆς ζωῆς;
Θὰ σοῦ τὸ πῶ… εἶναι θρασύ, μὰ θὰ σ᾽ τὸ πῶ:
Ἂν δὲν ἤμουν δικός σου, ἄδικα ἔζησα, Χριστέ μου.
Γεννιόμαστε, σκορπίζουμε, τελειώνουμε.
Νυστάζουμε, κοιμόμαστε, ἀγρυπνᾶμε.
Πορευόμαστε, ἀρρωσταίνουμε, γινόμαστε καλά…
καὶ πάλι ἀπολαύσεις, πάλι πόνοι.
Τρέχουμε πίσω ἀπ᾽ τὸν ἥλιο, πίσω ἀπὸ τῆς γῆς τὰ πράγματα.
Ὕστερα πεθαίνουμε, σαπίζει ἡ σάρκα.
Ὅλα αὐτὰ δὲν ἀνήκουν καὶ στὰ ζῶα;
Ἄσχημα ἀκούγονται τὰ ζῶα, μὰ δὲν φταῖνε.
Εἶναι τουλάχιστον ἀθῶα. Ἐγώ, τί παραπάνω; Τίποτα ἢ Θεός.
Ἂν δὲν ἤμουν δικός σου, ἄδικα ἔζησα, Χριστέ μου.

οδ΄. Πρὸς Χριστόν.

Τίς ἡ τυραννίς; ἦλθον εἰς βίον· καλῶς.
Τί δὲ στροβοῦμαι ταῖς βίου τρικυμίαις;
Ἐρῶ λόγον, θρασὺν μὲν, ἀλλ’ ὅμως ἐρῶ.
Εἰ μὴ σὸς εἴην, ἠδίκημαι, Χριστέ μου.
Γεννώμεθ’, ἐκλυόμεθ’, ἐκπληρούμεθα,
Ὑπνῶ, καθεύδω, γρηγορῶ, πορεύομαι
Νοσοῦμεν, εὐεκτοῦμεν, ἡδοναὶ, πόνοι.
Ὡρῶν μετασχεῖν ἡλίου, τούτων ἃ γῆς,
Θανεῖν, σαπῆναι σάρκα· ταῦτα καὶ βοτῶν,
Ἃ δυσκλέα μὲν, ἀλλ’ ὅμως ἀνεύθυνα.
Τί οὖν ἐμοὶ τὸ πλεῖον; οὐδὲν, ἢ Θεός. (5)
Εἰ μὴ σὸς εἴην, ἠδίκημαι, Χριστέ μου.

***

ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου
Ποίημα για μένα [ΠΒ΄. Πρὸς αὐτόν]

Γρηγόριος ο Θεολόγος_Святой Григорий Богослов Иконы_ St. Gregory the Theologian_Сербия (10 Часть). Богородица Левишка (Сербия)1390025686--17Χρυσάφι, ἀσήμι, πλούσια
τραπέζια: τὰ παιχνίδια τῆς ζωῆς.
Μεταξωτά, σοδιές, κοπάδια.
Ἐγὼ ἕναν πλοῦτο ἔχω: τὸν Χριστό.
Κι ἄμποτε ν᾽ ἀνταμώσουμε καὶ νά ᾽ναι
γυμνὴ ἡ ψυχή μου, ἀμόλυντη.
Τὰ ὑπόλοιπα: τοῦ κόσμου.

πβ΄. Πρὸς αὐτόν.

λλοι χρυσὸν, οἵδ’ ἄργυρον, οἵδε τράπεζαν
Τιμῶσι λιπαρὴν, παίγνια τοῦδε βίου.
Ἄλλοι δ’ αὖ σηρῶν καλὰ νήματα, καὶ γύας ἄλλοι
Πυροφόρους, ἄλλοι τετραπόδων ἀγέλας.
Αὐτὰρ ἐμοὶ Χριστὸς πλοῦτος μέγας, ὅν ποτ’ ἴδοιμι
Νῷ γυμνῷ καθαρῶς· ἄλλα τε κόσμος ἔχοι.

Αποδόσεις του Γιώργου Μπλάνα
Πηγή

***

Ἡ ἀπελπισία τῆς ἀπιστίας κι ἡ μυρουδιὰ τοῦ θανάτου
Φώτης Κόντογλου

Γαβριηλ_Κοντογλου Φωτης_Kontoglou Photis_1e9fc399333f259e8e44abecc94f3050eΣήμερα, ὁ κόσμος εἶναι βουτηγμένος στὸ σκοτάδι τις ἀπιστίας καὶ στὸν παγερὸ ἴσκιο τοῦ θανάτου. «Ψωμὶ καὶ θεάματα», φώναζε ἐκεῖνος ὁ ἐξαγριωμένος ὄχλος τῆς Ρώμης, τὸ ἴδιο φωνάζει καὶ ἡ σημερινὴ ἀνθρωπότητα, μόνο μὲ ἄλλα λόγια. Αὐτὴ ἡ κατάσταση σὲ κάνει νὰ φέρνεις στὸ νοῦ σου τοῦτα τὰ λόγια τοῦ Δαυίδ: «Ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὤν, οὐ συνηκε. Παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς».
Ναί. Ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος κατάντησε σὲ πολλὰ ἕνα ζῶο, γεμᾶτο ἀπὸ τὰ πιὸ ἀποτρόπαια ἔνστικτα, ποὺ ἀνεβήκανε ἀπὸ τὴ σκοτεινὴ ἄβυσσο ποὺ κλείνει μέσα του καὶ τὸν κάνανε σὰν δαιμονισμένο.

Ἡ μυρουδιὰ τοῦ θανάτου βρίσκεται μέσα στὸν ἄθεο καὶ κεῖνος ὁ δυστυχὴς θαρρεῖ πὼς αὐτὴ ἡ βρώμα βρίσκεται μέσα στὶς ψυχὲς ποὺ εὐωδιάζουν ἀπὸ τὴν ἐλπίδα τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ τὸ λέγει, μὲ τοῦτον τὸν ἐξαίσιο τρόπο, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «Ἐμεῖς, λέγει, ποὺ ἔχουμε τὴν πίστη, εἴμαστε εὐωδία τοῦ Θεοῦ, ποὺ εὐωδιάζουμε καὶ γιὰ τοὺς σωσμένους καὶ γιὰ τοὺς χαμένους. Καὶ σὲ ἐκείνους, ποὺ ἔχουνε μέσα τους τὴ μυρουδιὰ τοῦ θανάτου, μυρίζουν θάνατο, ἐνῶ σὲ κείνους ποὺ ἔχουνε μέσα τους τὴ μυρουδιὰ τῆς ζωῆς, μυρίζουν ζωή» (Β’ Κόρ. 2, 15-16 ).

***

Ποιός δέν ἔχει βάσανα σέ τοῦτον τόν κόσμο;
Ἄν ὑπάρχει κανένας χωρίς βάσανα,
αὐτός μονάχα δέν θά κλάψει διαβάζοντας τό Ψαλτήρι.
Καί ὅποιος τό διαβάζει, βρίσκει παρηγοριά.

γιασμένη Ἑλλάδα! Εἶσαι ἁγιασμένη, γιατὶ εἶσαι βασανισμένη. Κι ἡ κάθε γιορτή σου μνημονεύει κ᾿ ἕνα μαρτύριό σου. Τὰ πάθη τοῦ Χριστοῦ τὰ ῾κανες δικά σου πάθη, τὰ μαρτύρια τῶν ἁγίων εἶναι τὰ δικά σου μαρτύρια. («Παναγία καὶ Ὑπεραγία», ἐκδ. Ἀρμός)

Γεωργιος Τροπαιοφορος_Κόντογλου Φώτης-Βυζαντιν_kontoglou - 174ceb9cebdcf8c-cf84cebfcf80ceafcebf-1950 - Αντιγραφή (2)…Μεγάλωσε μέσα στην αγωνία η χριστιανική Ελλάδα, γιατί ο πόνος είναι η καινούργια σφραγίδα του Χριστού. Η Ρωμιοσύνη είναι η πονεμένη Ελλάδα. Η αρχαία Ελλάδα μπορεί να ‘τανε δοξασμένη και αντρειωμένη, αλλά η καινούργια, η χριστιανική, είναι πιο βαθειά, επειδής ο πόνος είναι ένα πράγμα πιο βαθύ κι από τη δόξα κι από τη χαρά κι από κάθε τι. Οι λαοί που ζούνε με πόνο και με πίστη τυπώνουνε πιο βαθιά τον χαραχτήρα τους στον σκληρό βράχο της ζωής, και σφραγίζουνται με μια σφραγίδα που δεν σβήνει από τις συμφορές κι από τις αβάσταχτες καταδρομές, αλλά γίνεται πιο άσβηστη. Με μια τέτοια σφραγίδα είναι σφραγισμένη η Ρωμιοσύνη.
Τα έθνη που ξαγοράζουνε κάθε ώρα της ζωής τους με αίμα και μ’ αγωνία, πλουτίζονται με πνευματικές χαρές που δεν τις γνωρίζουνε οι καλοπερασμενοι λαοί. Αυτοί απομένουνε φτωχοί από πνευματικούς θησαυρούς κι από ανθρωπιά, γιατί η καλοπέραση κάνει χοντροειδή τον μέσα άνθρωπο. Ενώ ο πόνος κατεργάζεται τους λαούς και τους καθαρίζει, όπως καθαρίζεται το χρυσάφι με φωτιά μέσα στο χωνευτήρι. Για τούτο η δυστυχισμένη Ρωμιοσύνη στολίστηκε με κάποια αμάραντα άνθη, που δεν τ’ αξιωθήκανε οι μεγάλοι κ’ οι τρανοί λαοί της γης.
Από το βιβλίο: Η Πονεμένη Ρωμιοσύνη, του Φώτη Κόντογλου, Η ακατάλυτη ελληνική φύτρα, Εκδόσεις Αστηρ

Ακατάλυτη ελληνική φύτρα! Ποτές δεν θα ξεραθείς, ποτές, δε θα πεθάνεις! Από το γέρικο και τιμιώτατο κορμί σου πετιούνται ολοένα καινούργια βλαστάρια, που γεύοντάς τα και τ’ αγρίμια ημερεύουνε! Σε κάθε καινούργια γέννα σου χαίρεται ο κόσμος, μα οι οχτροί σου τα κράζουνε στερνοπαίδια, ως που δεν αργείς να φέρεις άλλον δράκο στον κόσμο, κι αποσβολώνουνται!
Ας παρατήσουνε πια τους παλαιούς Έλληνες, κι ας ακούσουνε τον καινούργιο Πίνδαρο, που κράζει από την Κύπρο:
Η Ρωμιοσύνη ειν’ φυλή συνόκαιρη του κόσμου.
Κανένας δεν ευρέθηκε για να την εξαλείψει,
κανένας, γιατί σκέπει την ‘πο τάψη ο Θεός μου.
η Ρωμιοσύνη θα χαθεί όντας ο κόσμος λείψει.
Από το βιβλίο: Το Αϊβαλί η πατρίδα μου, του Φώτη Κόντογλου. Εκδόσεις: Άγκυρα. Αθήνα.(Η/Υ επιμέλεια Σοφίας Μερκούρη)

Φώτισε, Κύριε, τὶς σκοτισμένες διάνοιές μας. Ἐλευθέρωσέ τες ἀπὸ τὰ φιλόσαρκα φρονήματα. Γέμισε τὴν καρδιά μας μὲ τὴν πανευφρόσυνη λύπη σου. Γιατὶ μ᾿ αὐτὴ βρίσκουμε τὸν μυστικὸ δρόμο ποὺ μᾶς φέρνει σὲ Σένα, κι ὄχι μὲ τὶς ἀπατηλὲς σοφίες τοῦ κόσμου τούτου.
Ἡ λύπη τῆς διανοίας εἶναι θυμίαμα εὔοσμο, ποὺ ἀνεβαίνει πρὸς τὸν θρόνο σου. Αὐτὴ ἀνοίγει τὴν κλεισμένη πύλη, γιὰ νὰ μπεῖ ἡ ψυχή μας στὴ χώρα τῶν μυστηρίων Σου. Γιὰ τοῦτο εἶπες· «μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται. Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται».
Φώτης Κόντογλου,
Μεγάλη Παρασκευή, 1960


Είθε να σε φυλάγει σε όλο σου τον βίο το μεγάλο χέρι του Θεού, εσένα τον γενναίο φύλακα της πίστης… ο άγιος Βασίλειος γράφει προς τον άγιο Ευσέβιο Σαμοσάτων

Χριστός ο Αναπεσών-Βυζαντινή Εικόνα_Christ Reclining (anapeson)_Orthodox icon_Недреманное Око_139000178-118-Συναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ΚΒʹ (22α) τοῦ μηνός ᾿Ιουνίου, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Εὐσεβίου Ἐπισκόπου Σαμοσάτων (380).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Ζήνωνος καὶ Ζηνᾶ ἐκ Φιλαδελφείας τῆς Ἀραβίας (Αμμαν) (304), Ἡ Σύναξις αὐτῶν ἐτελεῖτο «ἐν τῷ μαρτυρείῳ τοῦ ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τῷ ὄντι ἐν τῷ Κυπαρισσίῳ».
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ,, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων Γαλακτίωνος καί Πομπιανοῦ, ᾿Ιουλιανῆς καί Σατορνίνου τοῦ υἱοῦ αὐτῆς
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ,, μνήμη τῶν ἁγίων μαρτύρων τῶν ἐν Σεβαστείᾳ τῆς Παλαιστίνης ἀθλησάντων (615)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου Πατρὸς ἡμῶν ῾Ησυχίου τῆς Βάτου, ἐν Σινᾷ (7ο αἰών)
Τῇ αὐτῇ
, μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Γρηγορίου τοῦ Διδασκάλου, μητροπολίτου Οὑγγροβλαχίας (1834)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Σπηλαιώτισσας, τοῦ Voronezh Ρωσίας (1822)

Ύμνος εγκωμιαστικός
στους αγίους Ευσέβιο, Μελέτιο και Πελάγιο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ευσέβιος επίσκοπος Σαμοσάτωνceb5cf85cf83ceadceb2ceb9cebfcf82Η Εκκλησία δεν μένει ποτέ χωρίς ποιμένες,
Ούτε χωρίς δεινά, ούτε χωρίς ανδρείους στρατιώτες της Πίστεως.
Όταν το κοφτερό σπαθί άστραψε, όπως άλλοτε του Γολιάθ,
ο Ποιμένας των Σαμοσάτων, αντιστάθηκε στερρώς,
ο Ευσέβιος και μαζί του ο Μελέτιος,
σαν δύο αστέρια φωτεινά – και ο τρίτος: ο Πελάγιος,
ζηλωτές της Αγίας Ορθοδοξίας,
ένδοξοι άγιοι της Εκκλησίας του Χριστού.
Την εποχή εκείνη οι Χριστιανοί βασανίζονταν δεινως,
Και από τις δύο πλευρές, τους πίεζαν πικρά βάσανα,
από τη μια πλευρά οι άγριοι αιρετικοί,
από την άλλη οι παράφρονες αυτοκράτορες.
Ήταν δύσκολο να διαφυλάξει κανείς την ψυχή του
Και την Αλήθεια του Θεού, να υποστηρίξει,
απέναντι στο ψέμα και απέναντι στη βία.

Ανάμεσα στα ζιζάνια, υπήρχε ένας μικρός ευωδιαστός βασιλικός,
ένας μικρός αμάραντος, και ένας μικρός κρίνος!
Τρεις ιεράρχες τρία ηδυπνοα άνθη:
μέλι αρκετό για όλο του κόσμου το δηλητήριο!
Ο Ευσέβιος ξεκίνησε ως ζηλωτής της Πίστεως
και τελείωσε τη ζωή του ως μάρτυρας.
Ω! Ευσέβιε ιεραρχα,
Ω εκλεκτέ του Θεού, ευλόγησέ μας!
Ο Πρόλογος της Αχρίδος
http://prologue.orthodox.cn/June22.htm

***

Οταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης (360-363) ανεβηκε στον θρόνο, προσπάθησε να εδραιώσει την ειδωλολατρία. Στον κίνδυνο διάδοσης της λατρείας των ειδώλων ο Άγιος Ευσέβιος φόρεσε στρατιωτική στολή και καλύπτοντας το κεφάλι του με περικεφαλαία, περιόδευσε στη Συρία, τη Φοινίκη και την Παλαιστίνη για να στηρίξει τους χριστιανούς στην αληθινή πίστη, ενώ παράλληλα χειροτόνησε διακόνους και πρεσβυτέρους. Μετά τον θάνατο του Ιουλιανού, ανήλθε στον θρόνο ο αιρετικός Ουάλης (364-378), ο οποίος αφού πληροφορήθηκε την ιεραποστολική δράση του επισκόπου Ευσεβίου, που υπερασπιζόταν με ξεχωριστό ζήλο την ορθόδοξη πίστη και αντιμαχόταν τον αρειανισμό, αποφάσισε να τον εξορίσει στη Θράκη. Στο μεταξύ ο Ουάλης βρήκε απεχθέστατο θάνατο κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας εναντίον των Γότθων το 378 και την αυτοκρατορική εξουσία ανέλαβε ο Μέγας Θεοδόσιος, ο οποίος αποκατάστησε την ελευθερία μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Έτσι ο Άγιος Ευσέβιος μετά από τέσσερα χρόνια εξορίας επέστρεψε στα Σαμόσατα..  Αμέσως μετά την επάνοδό του προσπάθησε να αποκαταστήσει την εκκλησιαστική τάξη και χειροτόνησε νέους επισκόπους στη Βέροια, στην Ιεράπολη, στην Καλχηδόνα και σε άλλες πόλεις. Τελευταίο χειροτόνησε τον επίσκοπο Μάριν στην πόλη Δολιχή, στην οποία είχε διαδοθεί η αίρεση του αρειανισμού. Όταν όμως ο Άγιος Ευσέβιος μαζί με τον νέο επίσκοπο έμπαιναν στην πόλη, μια γυναίκα που ήταν πιστή οπαδός του αρειανισμού, πέταξε από μια στέγη ένα κεραμίδι στο κεφάλι του Αγίου Ευσεβίου, το οποίο και τον σκότωσε. Η μαρτυρική τελείωση του φλογερού επισκόπου και ενδόξου ιερομάρτυρος Αγίου Ευσεβίου έλαβε χώρα στις 22 Ιουνίου του έτους 379, Προτού παραδώσει το πνεύμα του στον δικαιοκρίτη Κύριο, ζήτησε από τους παρευρισκόμενους να δεσμευτούν με όρκους ότι δεν θα τιμωρήσουν τη γυναίκα που διέπραξε τον φόνο. Μ’ αυτό τον τρόπο ο Άγιος Ευσέβιος έλαβε τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου και μιμούμενος τον Ιησού Χριστό, αλλά και τον ένδοξο πρωτομάρτυρα Στέφανο ζήτησε να συγχωρεθούν οι ασεβείς αιρετικοί, οι οποίοι τον φόνευσαν
Βιβλιογραφία, Βίος και Ασματική Ακολουθία του Αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Ευσεβίου του Μεγάλου Επισκόπου Σαμοσάτων, Λευκωσία 2005.
http://syndesmosklchi.blogspot.com/2012/06/blog-post_21.html

***

Γρηγόριος ο Θεολόγος_Св Григорий Богослов_ St. Gregory the Theologian_c5ac62a67bΣε μια του επιστολή προς τον άγιο Ευσέβιο ο άγιος Βασίλειος γράφει: «Σώζοι σε τω βίω παντί η μεγάλη του Θεού χειρ, τον γενναίον φύλακα της πίστεως… και καταξιώσειεν ημάς προ της εξόδου της συντυχίας σου». Δηλαδή, είθε να σε φυλάγει σε όλο σου το βίο το μεγάλο χέρι του Θεού, εσένα τον γενναίο φύλακα της πίστης… και να με αξιώσει πριν πεθάνω να σε συναντήσω.

Ο άγιος Ευσέβιος μαζί με τον άγιο Γρηγόριο το Θεολόγο κατώρθωσαν το 370 να νικήσουν τις ραδιουργίες των αρειανών και να εκλέξουν αρχιεπίσκοπο Καισαρείας τον άγιο Βασίλειο. Από τότε οι τρεις συνδέθηκαν με στενή φιλία και, στις δύσκολες εκείνες ημέρες για την εκκλησία, ο ένας ενίσχυε τον άλλο στον αγώνα για την ορθή πίστη. Σε μια του επιστολή προς τον άγιο Ευσέβιο ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος γράφει: «Μακάριος ο σοι πλησιάζειν ηξιωμένος», χαρά σ’ εκείνον που αξιώθηκε να σε πλησιάζει.
Από το βιβλίο: Επισκόπου Διονυσίου Λ. Ψαριανού (†), Μητροπολίτου Σερβίων και Κοζάνης, Εικόνες έμψυχοι. Κηρύγματα αγιολογικά(Εξαπλά β΄), εκδ. Αποστολικής διακονίας

***

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
Επιστολή
Στον θεολόγο Κ.Ι. για τους αντιπάλους της πίστης.

Άγιος Βασίλειος ο Μέγας_Saint Basil the Great_Αμβροσιας_2015-04-04 16.48.31Γιατί φοβήθηκες; Ξεσηκώθηκαν οι φτωχοί εναντίον του πλούτου σου κι εσύ φοβήθηκες! Ανέκαθεν ήταν έτσι, οι φτωχοί να βλέπουν τους πλούσιους με δυσαρέσκεια. Η πίστη σου είναι ο πλούτος σου. Η χριστιανική σου πίστη περιλαμβάνει τον ουρανό και την αιωνιότητα και τη χαρά και το φως και τους αγγέλους και το τραγούδι. Και εκείνοι που είναι χωρίς όλα αυτά εξεγείρονται εναντίον σου, του αληθινά πλούσιου. Εάν αυτοί εξεγείρονταν, για να γίνουν και οι ίδιοι πνευματικά πλούσιοι σαν εσένα, τότε να χαιρόμασταν. Αλλά όχι∙ αυτοί θέλουν μόνο να φτωχύνουν εσένα. Σ’ αυτό έγκειται η διαφορά μεταξύ των εξεγειρόμενων εναντίον των κοσμικά πλουσίων και των εξεγειρόμενων εναντίον των πνευματικά πλουσίων. Εκείνοι οι πρώτοι θα ‘θελαν να τους αφαιρέσουν τον πλούτο και να τον οικειοποιηθούν, ενώ αυτοί οι δεύτεροι να τον αφαιρέσουν και να τον πετάξουν. Σ’ εκείνους τους πρώτους είναι συχνή η ανάγκη, καμιά φορά και η ζήλια, ενώ στους δεύτερους είναι η μοχθηρία. Και η μοχθηρία τρέφεται με το σκοτάδι της άγνοιας και στα στήθη της φέρει την τιμωρία για τον εαυτό της. Εάν μισείς τον μοχθηρό, τον τιμωρείς διπλά. Εάν τον φοβάσαι, τιμωρείς τον εαυτό σου. «μὴ πτυρόμενοι ἐν μηδενὶ ὑπὸ τῶν ἀντικειμένων», μας διδάσκει οι απόστολος αφού, λέει, «ἥτις αὐτοῖς μέν ἐστιν ἔνδειξις ἀπωλείας, ὑμῖν δὲ σωτηρίας, καὶ τοῦτο ἀπὸ Θεοῦ» (Φιλ. 1, 28).

Ο Κύριος που βλέπει τα πάντα, βλέπει κι εσένα και τους αντιπάλους σου ασταμάτητα, από το πρωί έως το βράδυ και από το βράδυ έως το πρωί. Να σκέπτεσαι τον Κύριο και δεν θα φοβάσαι.
Ένας θαρραλέος νεαρός μου έγραφε πώς παλεύει για την ψυχή του. «Όταν σκέπτομαι», λέει «τον Θεό δίπλα μου, ούτε καν φοβάμαι τον αντίπαλο∙ όμως μόλις η σκέψη μου για την εγγύτητά του Θεού απομακρυνθεί από μένα, με καταλαμβάνει ο φόβος». Και το πρόβατο αισθάνεται θαρραλέο δίπλα στον ποιμένα του. Πλησίασε κι εσύ δίπλα στον καλό Ποιμένα, τον Χριστό. Να προσεύχεσαι σ’ Αυτόν, να ανοίξει τα μάτια και την καρδιά στους αντιπάλους της πίστης, για να μπορέσουν να δουν, ότι αυτοί δεν είναι αντίπαλοι κανενός παρά μόνο του εαυτού τους. Για να μπορέσουν να δουν μόνο τη σωτηρία τους.

Ειρήνη σε σένα από τον Θεό
Πηγή: «Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Δεν φτάνει μόνο η πίστη…, Ιεραποστολικές Επιστολές Β’ (194)», Εκδόσεις «εν πλώ»

Ἀπολυτίκιον Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Εὐσεβίου Ἐπισκόπου Σαμοσάτων Ἦχος δ’

Καὶ τρόπων μέτοχος, καὶ θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τὴν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διὰ τοῦτο τὸν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καὶ τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις αἵματος, Ἱερομάρτυς Ευσέβιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου Ἦχος α’

Ο ποιμενικὸς αὐλὸς τῆς θεολογίας σου, τὰς τῶν ῥητόρων ἐνίκησε σάλπιγγας· ὡς γὰρ τὰ βάθη τοῦ Πνεύματος ἐκζητήσαντι, καὶ τὰ κάλλη τοῦ φθέγματος προσετέθη σοι· Ἀλλὰ πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Πάτερ Γρηγόριε, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Μεγάλου
Ἦχος α’.

Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου, ὡς δεξαμένην τὸν λόγον σου· δι’ οὗ θεοπρεπῶς ἐδογμάτισας, τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας, τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας. Βασίλειον ἱεράτευμα, Πάτερ Ὅσιε· πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Στιχηρὰ Προσόμοια τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος
Ἦχος πλ. δ’ Τὶ ὑμᾶς καλέσωμεν

Τὶ σε ὀνομάσωμεν ἔνδοξε; Ἱεράρχην ἀληθῆ, καὶ ἱερὸν δογματιστήν, ὀρθοδόξων στηριγμόν, καὶ Ἐκκλησίας ὀφθαλμόν, φωστῆρα, νοητὸν φῶς ἀπαστράπτοντα, Μαρτύρων, εὐκληρίᾳ διαπρέποντα, τῆς ἀληθείας ὑπέρμαχον, μέγαν τοῦ ψεύδους κατήγορον, ἱκέτευε, τοῦ σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.


Μπορεί το Πνεύμα του Θεού, που κατήλθε με τη μορφή πυρίνων γλωσσών στους Αποστόλους, – να επισκεφτεί και εμάς – ίσως σαν μια πυρκαγιά που θα μας καταυγάσει, όπως την Φλεγόμενη Βάτο, ή θα μας αγγίξει σαν τη γαλήνια, απαλή φωνή που άκουσε ο Προφήτης στην ερημιά όπου βρισκόταν ο Θεός…. Αντώνιος Bloom Μητροπολίτης Σουρόζ

Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_978966_7695943698473106014_nΣυναξάριον τοῦ Μηναίου.
Τῇ ιδʹ (14η) τοῦ αὐτοῦ μηνός Ἰουνίου, μνήμη τοῦ Ἁγίου Προφήτου Ἐλισσαίου (9ο αἰών π.Χ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Μεθοδίου τοῦ Ὁμολογητοῦ, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (847)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Κυρίλλου Ἐπισκόπου Γορτύνης (303)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς ὁσίας μητρός ἡμῶν Ἰουλίττης τῆς Ταβεννησίας.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ἁγίου Μστισλάβου-Γεωργίου, πρίγκιπος τοῦ Νόβγκοροντ (1180)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Νήφωνος, τοῦ ἐν τῷ Ἄθω ἀσκήσαντος, τοῦ Καυσοκαλυβίτου τοῦ ἐκ Λουκόβης Ἀργυροκάστρου καταγομένου (1411).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἐλισσαίου, τοῦ ἐν Σούμυ τῆς Ρωσίας ἀσκήσαντος (15ο καί 16ο αἰών)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου καὶ θεοφόρου Πατρὸς ἡμῶν Ἰουστίνου (Πόποβιτς), τοῦ νέου ὁμολογητοῦ καὶ θεοσόφου θεολόγου τῆς Ἐκκλησίας, τοῦ θαυματουργοῦ, κοιμηθέντος ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ τοῦ Ἀρχαγγέλου Τσέλιε Σερβίας, κατὰ τὸ ἔτος 1979.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Σύναξιν ἐπιτελοῦμεν πάντων τῶν ἐν τῇ ἱερᾷ μονῆ Ντιβέγιεβο Ἁγίων, ἤτοι τῶν ἀσκήσει καὶ ἀθλήσει διαλαμψάντων Ὁσίων, διὰ Χριστὸν σαλῶν ὡς καὶ Ἐνδόξων Νεομαρτύρων: Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ (2 Ἰανουαρίου καὶ 19 Ἰουλίου-ἀνακομιδὴ τοῦ ἁγίου λειψάνου του), Ἀλεξάνδρα ἡ Ἡγουμένη (Melgunov)(13 Ἰουνίου, 1789), Μάρθα (Melyukova) (21 Αὐγούστου, 1829), Ἑλενα (Manturova) (28 Μαΐου, 1832), Πελαγία Ἰβάνοβνα (Serebrennikova), ἡ διὰ Χριστόν Σαλὴ (30 Ἰανουαρίου, 1884), Παρασκευὴ Ἰβάνοβνα, ἡ διὰ Χριστόν Σαλὴ (Πάσα τοῦ Σάρωφ) (22 Σεπτέμβρη, 1915 ), Μαρία Ἰβάνοβνα (Fedina), ἡ διὰ Χριστόν Σαλὴ (26 Αὐγούστου, 1931), οἱ Ὁσιομάρτυρες Εὐδοκία, Δαρεία, Δαρεία καὶ Μαρία τοῦ Σουβόροβο (5 Αὐγούστου, 1919), Μάρθα (Testova)(13 Ἀπριλίου, 1941), Πελαγία (Testova)(3 Νοεμβρίου, 1944), Ματρώνα (Vlasova) ( 7 Νοεμβρίου, 1963 ), οἱ Ἱερομάρτυρες ἐπίσκοπος Σεραφεὶμ (Chichagov) (11 Δεκεμβρίου, 1937), ἐπίσκοπος Σεραφεὶμ (Zvezdinsky) (26 Αὐγούστου, 1937), Ἰάκωβος (Gusev) (13 Δεκεμβρίου, 1937), Μιχαὴλ (Gusev) (20 Νοεμβρίου, 1937)

Στίχοι:
λίαν ἵπποι, τὸν δὲ διπλοῦν Ἠλίαν,
Εἰς οὐρανοὺς ἀνῆγον ὡς ἵπποι Νόες.
Πότμον Ἐλισσαῖος δεκάτῃ λάχεν ἠδὲ τετάρτῃ.

«Αυτό το Πνεύμα υπερεντυγχάνει υπέρ ημών στεναγμοίς αλαλήτοις» (Ρωμ 8,26)
Πανάγιον Πνεύμα, Κύριε, μόνον Εσύ γνωρίζεις τι χρειάζεται εις εμέ.
Καθοδήγησε την θέλησή μου, δίδαξέ με να προσεύχομαι• 
έλα Εσύ ο Ίδιος και προσεύχου εντός μου.

Βασιλεύ Ουράνιε, Παράκλητε, το Πνεύμα το Άγιον, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν, ελθέ μεθ’ ημών και αγίασον ημάς. Αμήν

«Ο σκοπός της χριστιανικής ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος»
Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ειρήνη και χαρά εν Αγίῳ Πνεύματι.
Σε ικετεύω, χαρά μου, απόκτησε το Πνεύμα της Ειρήνης.
Να προσεύχεσθε αδιάκοπα. Να ευχαριστείτε τον Θεό για τα πάντα. Νάστε πάντα χαρούμενες. Μην αφήσετε να κυριευθήτε από πνεύμα απογοητεύσεως.
Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ

Ομιλία
για τα παιδιά του Θεού
Αγίου Νικολάου Βελιμιροβιτς

«αὐτὸ τὸ Πνεῦμα συμμαρτυρεῖ τῷ πνεύματι ἡμῶν ὅτι ἐσμὲν τέκνα Θεοῦ.» (Ρωμαίους 8:16).

Άγιον Πνεύμα_Holy Spirit_Святой Дух_ΑΓ.ΠΝΕΥΜΑ-ΒΥΖ.ΜΟΥΣΕΙΟ23Μόνο αυτός που έχει μέσα του το Πνεύμα του Θεού – έχει τη μαρτυρία ότι είναι παιδί του Θεού. Χωρίς το Πνεύμα του Θεού δεν υπάρχει τέτοια μαρτυρία. Ούτε ολόκληρο το σύμπαν δεν μπορεί να δώσει αυτή τη μαρτυρία. Το σύμπαν, από μόνο του, χωρίς το Πνεύμα του Θεού – τι άλλο μας μαρτυρεί εκτός από το ότι είμαστε δούλοι του, θύματά του, που ανελέητα καταπίνει;
Ουσιαστικά έτσι σκέπτονταν και οι ειδωλολάτρες. Μήπως κι οι αντίπαλοι του Θεού σήμερα, δεν σκέπτονται το ίδιο; Ναι, ασφαλώς! Γιατί, πράγματι, είναι δύσκολο να απομακρύνει κανείς αυτή τη σκέψη από τον άνθρωπο που δεν αναγνωρίζει το Πνεύμα του Χριστού, το Πνεύμα του Θεού, τον Μάρτυρα του Ουρανού.
Ο ίδιος απόστολος λέει: «οὐ γὰρ ἐλάβετε Πνεῦμα δουλείας» (Ρωμαίους 8:15). Τι είναι αυτό το πνεύμα της δουλείας; Είναι κάθε άλλο πνεύμα εκτός από το Πνεύμα του Θεού, το Οποίο στέλνει ο Χριστός ο Κύριος σε όσους Τον αγαπούν. Το πνεύμα της δουλείας είναι το πνεύμα του υλισμού, το πνεύμα της μαντείας, το πνεύμα της φυσιολατρίας, το πνεύμα της απαισιοδοξίας, το πνεύμα της απογνώσεως, το πνεύμα της κακίας. Μόνο το Πνεύμα του Θεού είναι το Πανάγιο Πνεύμα της Υιοθεσίας και της ελευθερίας.

Ω τι ευτυχία, ω τι ειρήνη, ω τι χαρά όταν το Πνεύμα του Θεού φωλιάζει στην καθαρή καρδιά του ανθρώπου, όπως το σπουργίτι στη φωλιά του!
Τότε η ελπίδα μας αναπτερώνεται και ανοίγει εκατοντάδες πόρτες στη φυλακή της οικουμένης, και η αγκαλιά μας, ευρύτερη κι από το σύμπαν, απλώνεται προς Εκείνον που είναι μεγαλύτερος και πιο ελεήμων από όλο το σύμπαν. Σε ποιον; Στον Πατέρα! Και τότε φωνάζουμε: «ἀββᾶ ὁ πατήρ!» (Ρωμαίους 8:15).

Η μαρτυρία του Θεού, που προέρχεται από τα μάτια, μπορεί ακόμη και να μας κάνει να αμφιβάλλουμε ότι είμαστε παιδιά του Θεού. Όμως, η μαρτυρία που μας έρχεται από την καρδιά, από το Πνεύμα του Θεού, δεν αφήνει ούτε την παραμικρή αμφιβολία. Ο Θεός μαρτυρά για τον Θεό. Τι είδους αμφιβολία μπορεί να υπάρχει τότε; Ο Θεός το Άγιο Πνεύμα μας χαϊδεύει στην καρδιά της ίδιας της ύπαρξής μας. Εκεί μέσα μπορεί να χωρέσει αμφιβολία; Όχι, γιατί τότε γνωρίζουμε και νιώθουμε απολύτως βέβαιοι, ότι ο Θεός είναι ο Πατέρας και εμείς, είμαστε τα παιδιά του Θεού. Κανενός υπηρέτες, κανενός δούλοι, αλλά παιδιά του Θεού.

Κύριε Θεέ, Άγιον Πνεύμα, ελθέ και σκήνωσον μέσα μας και μείνε μαζί μας ως Μαρτυρία της Αγίας Τριάδος και της Βασιλείας, ως Μαρτυρία του αιωνίου Παραδείσου.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Ημερολόγιο – Ο Πρόλογος της Αχρίδος (μήνας Μάιος)
http://livingorthodoxfaith.blogspot.gr/2010/04/prologue-may-21-june-3.html

***

Ἡ ἡμέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος
Metropolitan Anthony Bloom
19 June 1989

Σήμερα γιορτάζουμε τὴν ἡμέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τί γνωρίζουμε γι’ αὐτό; Ἀκούσαμε ὑπέροχες προσευχές χθὲς τήν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, ἀλλὰ ἄς σκεφτοῦμε τὸ ὄνομα ποὺ τοῦ ἔχει δοθεῖ στὸ Εὐαγγέλιο, τὸ ὁποῖο στὰ Ἀγγλικὰ μεταφράζεται ὡς «ὁ Παράκλητος», ἐνῶ σὲ ἄλλες γλῶσσες ὡς «ὁ Μεσολαβητής».

Πράγματι Αὐτὸ εἶναι ὁ μόνος Παρηγορητής ποὺ μᾶς παρηγορεῖ γιὰ τὸν χωρισμό μας ἀπὸ τὸν Χριστό, Αὐτὸ παρηγορεῖ ἐμᾶς ποὺ εἴμαστε σὰν ὀρφανά, ποὺ ἀνυπομονοῦμε νὰ βρεθοῦμε μὲ τὸν Θεὸ μας, τὸν Σωτήρα μας καὶ ποὺ γνωρίζουμε ὅτι ὅσο εἴμαστε δέσμιοι τῆς σάρκας – καὶ αὐτὰ εἶναι λόγια τοῦ Ἀποστόλου Παύλου – εἴμαστε χωρισμένοι ἀπὸ Ἐκεῖνον.

Ἀλλὰ γιὰ νὰ νοιώσουμε τὶ εἶναι γιά μᾶς ἡ παρηγοριά καί ὁ Παράκλητος, πρέπει πρῶτα νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι ζοῦμε χώρια του καὶ αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο ἐρώτημα ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε στὸν ἑαυτό μας: τὸ ἔχουμε συνειδητοποιήσει, ἤ ζοῦμε τὴν ψευδαίσθηση ὅτι ζοῦμε κατὰ Θεὸ καὶ ὅτι ὁ Θεὸς ζεῖ μέσα ἀπὸ ἐμᾶς,καὶ ὅτι τίποτα περισσότερο δὲν χρειαζόμαστε; Τὶ περισσότερο χρειαζόμαστε!
Ἐπειδὴ εἶναι ὁ Παράκλητος, μᾶς δίνει δύναμη, δύναμη νὰ ζοῦμε, παρὰ τὸν χωρισμό μας, τὴν δύναμη νὰ ὑπομένομε καὶ νὰ γινόμαστε οἱ λειτουργοί τοῦ Καλοῦ, ποὺ μέσα ἀπὸ ἐμᾶς ἐκπληρώνονται οἱ Ἐντολές τοῦ Θεοῦ, τοῦ Μόνου ποὺ μπορεῖ νὰ δώσει στὴν ψυχή μας ρώμη και σθένος, θέληση, δύναμη γιὰ νὰ ἐνεργοῦμε. Αὐτό ὅμως, ἐάν στραφοῦμε καὶ τοῦ ποῦμε : Ἔλα! ἔλα καὶ κατοίκησε μέσα μας! Ἔλα καὶ λεύκανε τὴν ψυχή μας! Γίνε ὄχι μόνο ὁ Παρηγορητής μας ἀλλὰ καὶ ἡ δύναμη μας.

Σεραφείμ του Σάρωφ μεσ’ το Αγιο Πνευμα_Беседа преп. Серафима с Николаем А. Мотовиловым_ St. Seraphim of Sarov with Nicholas Motovilov_161-450x600Ἐν τέλει εἶναι Αὐτὸ ποὺ μᾶς δίνει, ἤδη ἀπὸ τώρα, τὴ χαρὰ νὰ γνωρίζουμε πόσο κοντὰ βρισκόμαστε, πέρα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ μοιάζει νὰ εἶναι μιὰ μεγάλη ἀπόσταση ποὺ μᾶς χωρίζει ἀπὸ τὸν Θεό, ποὺ μὲ ἀνεκλάλητους ἀναστεναγμούς, μιλάει στὸν Θεὸ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ὕπαρξής μας· εἶναι τὸ μόνο ποὺ, ἐπειδὴ εἴμαστε ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ, τὰ ἀδέλφια καὶ οἱ ἀδελφές του – καὶ τοῦτα εἶναι τὰ δικά Του λόγια – μαρτυρὰ ὅτι εἴμαστε παιδιὰ τοῦ Πατέρα. Ἡ χαρὰ, τὸ θαῦμα, ἡ ἀξιοπρέπεια ποὺ φέρνει στην ζωή μας! Ἐπίσης ἡ εὐθύνη.
Ἐὰν θυμηθοῦμε τὸν κόσμο μας, ποὺ σὲ μιὰ τέτοια ἔκταση εἶναι σύμμαχος τοῦ Θεοῦ, τὸ Πνεῦμα εἶναι ἤδη ἡ ἀπαρχὴ τῆς αἰώνιας ζωῆς. Ἡ παρουσία του ἀποτελεῖ ἕνα γεγονὸς ἀποφασιστικῆς σημασίας. Εἶναι Ἐκεῖνο ποὺ χτυπιέται, ὅπως ἡ θάλασσα πάνω στὰ βράχια, σπάει ὅ,τι Τοῦ ἀντιστέκεται, εἶναι ἡ χαρὰ τῆς αἰώνιας ζωῆς ποὺ κρούει τὴν θύρα τῆς ψυχῆς μας, ποὺ μὲ τὴ βία θέλει νὰ μετέχει στὴ ζωή μας, ποὺ μᾶς θυμίζει τὸν Θεὸ ποὺ εἶναι ὁ Πατέρας μας, τὸν Σωτήρα μας Χριστὸ καὶ τὴν ἀξιοπρέπεια καὶ ὑπεροχὴ ποὺ ἔχουμε ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, δείχνοντάς μας ὅτι ὅλα εἶναι δυνατὰ μὲ τὴ δύναμη τοῦ Χριστοῦ ποὺ μᾶς στηρίζει.

Ἄς κρατήσουμε στὴν ψυχὴ μας τὴν σημερινὴ ἑορτὴ μὲ εὐγνωμοσύνη καὶ ὑπευθυνότητα, καὶ μπορεῖ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ κατῆλθε μὲ τὴ μορφὴ πυρίνων γλωσσῶν στοὺς Ἀποστόλους, – νὰ ἐπισκεφτεῖ καὶ ἐμᾶς – ἴσως σὰν μιὰ πυρκαγιὰ ποὺ θὰ μᾶς καταυγάσει, ὅπως τὴν Φλεγόμενη Βάτο, ἤ θὰ μᾶς ἀγγίξει σὰν τὴ γαλήνια, ἁπαλὴ φωνὴ ποὺ ἄκουσε ὁ Προφήτης στην ἐρημιὰ ὅπου βρισκόταν ὁ Θεός, μέσα ἀπὸ τὴν ταπείνωσή Του, τὴν παράδοση Του σὲ μᾶς, τὴν ἀγάπη Του. Ἀμήν.
Ἀπόδοση κειμένου: http://www.agiazoni.gr
http://www.agiazoni.gr/article.php?id=56326765217992808475

***Ελισσαίος – Пророк Елисей- Пророк Илия-IMG_9606(1) (1)Ἡ πίστις μας εἶναι στούς αἰῶνες τῶν αἰώνων.
π. Θεοδωρόπουλος Ἐπιφάνιος

–Γέροντα, εἶναι διαπίστωσις πολλῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων, ὅτι ὁ κόσμος συνεχῶς χειροτερεύει. Αὐτό τό ἀπότομο κατρακύλισμα κάπου μᾶς φοβίζει. Ἐμεῖς τί μποροῦμε νά κάνουμε;

–Νά παραμένουμε κοντά στόν Θεό. Ὅσο εἴμεθα κοντά Του, ἰσχύει τό: «Παρεμβαλεῖ ἄγγελος Κυρίου κύκλῳ τῶν φοβούμενων αὐτόν καί ρύσεται αὐτούς» (ψαλμ 33, 8).
Ὅταν ὁ βασιλιᾶς τῆς Συρίας εἶχε στείλει στρατό νά συλλάβουν τόν προφήτη Ἐλισσαῖο, ὁ προφήτης βρισκόταν μέ τόν ὑποτακτικό του. Μόλις ὁ ὑποτακτικός του εἶδε νά ἀνεβαίνουν οἱ στρατιῶτες γιά νά τούς συλλάβουν, τρομοκρατήθηκε, τόν ἔπιασε πανικός. Καί στράφηκε στόν Ἐλισσαῖο καί τοῦ λέγει: «Γιά κοίτα κύριε, τί γίνεται. Πόσοι ἔρχονται νά μᾶς συλλάβουν, πῶς θά γλιτώσουμε;». Ὁ προφήτης τοῦ ἀπάντησε νά μήν φοβᾶται, διότι «πλείους οἱ μεθ` ἡμῶν ὑπέρ τούς μετ’ αὐτῶν» (Δ΄ Βασ. 6, 16). Εἶναι πολύ περισσότεροι ἐκεῖνοι πού εἶναι μαζί μας, παρά οἱ ἐχθροί μας πού ἔρχονται νά μᾶς συλλάβουν. Καί προσευχήθηκε ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος στό Θεό καί εἶπε:

Ελισσαίος – Пророк Елисей--3Zc7Q06iX_E«Κύριε, ἄνοιξε τούς ὀφθαλμούς τοῦ παιδιοῦ γιά νά δεῖ πῶς Ἐσύ μέ ὑπερασπίζεις». Καί πράγματι ὁ Θεός ἄνοιξε τούς ὀφθαλμούς τοῦ ὑποτακτικοῦ καί εἶδε γύρω ἀπό τόν προφήτη νά εἶναι μιὰ στρατιά ὁλόκληρη ἀγγέλων, πού κρατοῦσαν πύρινα σπαθιά στά χέρια τους. Ἀμέσως ἡ ψυχή του γέμισε ἀπό ἱκανοποίηση, ἀπό ἀγαλλίαση, καί τοῦ ἔφυγε ὁ φόβος. Καί φυσικά δέν κατώρθωσαν νά συλλάβουν καί νά θανατώσουν τόν προφήτη Ἐλισσαῖο. Πύρινα τάγματα ἀγγέλων, στρατιές ἀγγέλων εἶχαν σταλῆ ἀπό τόν Θεό γιά νά ὑπερασπιστοῦν τόν προφήτη Του.
Αὐτά δέν ἐγίνοντο μόνο τότε. Γίνονται στή ζωή κάθε ἀνθρώπου, ὅταν εἴμεθα ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. Ἡ πίστις μας εἶναι στούς αἰῶνες τῶν αἰώνων. Δέν ἦταν μόνο γιά ἐκείνη τήν ἐποχή. Οὔτε γιά τήν ἐποχή τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων. Ἀρκεῖ ἐμεῖς νά εἴμεθα σάν αὐτούς. Ὁ Θεός εἶναι ὁ ἴδιος «Χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰώνας». Ἡ ζωή μας, ἡ ὕπαρξίς μας στά χέρια Του. Μέ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη ὄχι μόνον νά ἀναφωνοῦμε, ἀλλά καί νά ζοῦμε τό, «Ἑαυτούς καί ἀλλήλους καί πᾶσαν τήν ζωήν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῶ παραθώμεθα».
Θεοδωρόπουλος Ἐπιφάνιος (Πρεσβύτερος, Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα, Ἐκδ. Ἱ. Ἡσυχαστήριον Κεχαριτωμένης

***

Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ
Η ίδια η Βασίλισσα των Ουρανών θα σας είναι τείχος και προστασία

Συναξη αγιων Ντιβεεβο_Собор-Дивеевских-святых-sobor_diveevskih_svyatyih_ikona3Επιμελούμενος ο όσιος τις μοναχές του Ντιβέγιεβο και ιδίως «τις αδελφές του Μύλου», όπως συνήθιζε ν’ αποκαλή τη νέα χωριστή αδελφότητα, τις παρηγορούσε ακούραστα και τις ενίσχυε σ’ όλες τις δυσκολίες και τις θλίψεις της πολύμοχθης μοναστικής ζωής. Χάρις στην χαρισματική επιρροή του οσίου, το κοινόβιο του Ντιβέγιεβο άρχισε να προσελκύη όλο και περισσότερες αδελφές, οι οποίες αναζητούσαν την θεάρεστη μοναχική ζωή κάτω από την πατρική καθοδήγησι του. Μερικές αφιέρωναν την ζωή τους στο Θεό από ευγνωμοσύνη για την θεραπεία πού έλαβαν με τις ευχές του οσίου. Μερικές, κατά το προορατικό του χάρισμα, τις προόριζε ο όσιος γι’ αυτή την ζωή από την παιδική τους ηλικία και αναλόγως τις κατεύθυνε από ενωρίς. Και όταν οι αδελφές, φοβούμενες για το μέλλον, άρχισαν να θλίβωνται, διότι το μοναστήρι από υλικής πλευράς δεν ήταν εξασφαλισμένο, τις παρηγορούσε λέγοντας ότι το μέρος αυτό το διάλεξε γι’ αυτές η ίδια η βασίλισσα των Ουρανών και ότι Αυτή θα τις βοηθήση σε όλα, ώστε να έχουν και τα υλικά και τα πνευματικά αγαθά, όπως και στο Σάρωφ. Πρόσθεσε μάλιστα, ότι και εκείνος, «ο ελεεινός Σεραφείμ», θα κλίνη πάντοτε γόνυ δεόμενος υπέρ αυτών.

Ο όσιος Σεραφείμ όμως προστάτευε το κοινόβιο από τις δυσκολίες και τις συμφορές. Έτσι π.χ. στον ανεγερθέντα ναό της Γεννήσεως του Χριστού, όπου γινόταν διαρκής ανάγνωσις του Ψαλτηρίου, άφησε εντολή να καίη πάντοτε κερί ενώπιον της εικόνος του Σωτήρος και ακοίμητη κανδήλα ενώπιον της εικόνος της Θεοτόκου. Πρόσθεσε ότι αν η εντολή του αυτή τηρηθή ακριβώς, η αδελφότητα του Ντιβέγιεβο δεν θα υποστή θλίψεις και συμφορές• ούτε θα υπάρξη έλλειψις λαδιού. Κάποτε όμως, όταν όλοι είχαν βγή από τον ναό, η εκκλησάρισσα είδε ότι η κανδήλα είχε σβύσει και το λάδι είχε μέχρι τέλους καή. Αυτό ήταν το τελευταίο λάδι. Τότε θυμήθηκε τους λόγους του οσίου Σεραφείμ και σκέφθηκε ότι αυτοί δεν εκπληρώθηκαν και άρα δεν πρέπει να πιστεύσωμε ούτε στις άλλες του προρρήσεις. Άρχισε να κλονίζεται η πίστις της στο προορατικό του χάρισμα. Ξαφνικά άκουσε ένα κρότο. Σήκωσε το κεφάλι και είδε ότι η κανδήλα είχε ανάψει, ήταν γεμάτη λάδι και μέσα σ’ αυτήν υπήρχαν δύο χαρτονομίσματα. Τρομαγμένη έτρεξε στην γερόντισσα Ελένη Μαντουροβα, στην οποία και υποτασσόταν, και της διηγήθηκε τι είχε συμβή. Καθ’ όδόν την συνάντησε κάποιος χωρικός και της έδωσε τριακόσια ρούβλια σε χαρτονόμισμα για λάδι της ακοίμητης κανδήλας υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των γονέων του.

«Λοιπόν, μητερούλα, έλεγε σε μία μοναχή, να γνωρίζετε ότι αυτό το μέρος το επέλεξε η ίδια η Βασίλισσα των Ουρανών προς δόξαν του ονόματός Της. Αυτή θα σας είναι τείχος και προστασία».Σύναξη των Αγίων του Ντιβέγιεβο ¬_Собор Дивеевских святых_7340262706_99a23587b1_b (1)Σαν απαλή βροχή που πέφτει στη διψασμένη γη, έπεφταν τα στοργικά λόγια του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ στις ψυχές των ανθρώπων.
https://iconandlight.wordpress.com/2022/01/01/%cf%83%ce%b1%ce%bd-%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%ae-%ce%b2%cf%81%ce%bf%cf%87%ce%ae-%cf%80%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%ad%cf%86%cf%84%ce%b5%ce%b9-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b4%ce%b9%cf%88%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%ad/

Σύναξη των Αγίων του Ντιβέγιεβο, ”…αυτό το μέρος το επέλεξε η ίδια η Βασίλισσα των Ουρανών προς δόξαν του ονόματος Της.” Άγιος Σεραφείμ του Σαρώφ
https://iconandlight.wordpress.com/2018/06/13/24128/

Σ’ αυτούς που διαλέχτηκαν από τον Θεό και μισήθηκαν από τον κόσμο, τους δίνει ο Θεός την δική Του ειρήνη, «την πάντα νουν υπερέχουσαν», και η Χάρη του Αγίου Πνεύματος κατοικεί μέσα στα βάθη της υπάρξεως τους, στην καρδιά τους. Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ
https://iconandlight.wordpress.com/2020/06/06/45748/

Πνεύμα Αγάπης, δημιούργησε εντός ημών καρδίας παλλομένας από αγάπην και αφοσίωσιν. (Β’ Τιμ. α’ 7).
Πνεύμα Ελευθερίας, ελευθέρωσον ημάς από τα σύγχρονα είδωλα . (Β’ Κορ.γ’ 17).
Πνεύμα Μαρτυρούν, κατάστησέ μας ζώσαν μαρτυρίαν Ιησού Χριστού εις την εποχήν μας. ( Εβρ. ι’ 15).
Πνεύμα Λαλούν, λάλει αγαθά εις τας καρδίας ημών. (Ματθ. ι’ 20).
Πνεύμα Προφητικόν, χάριζε εις ημάς παρρησίαν προφήτου εις τας πονηράς κα δυσκόλους ημέρας μας. (Πραξ. α’ 16).
Πνεύμα Υιοθεσίας, κάμε να κράζωμεν εκ βάθους καρδίας, Αββά ο Πατήρ. (Ρωμ. η’ 15).
Πνεύμα Κατασκηνούν, ελθέ και σκήνωσον εν ημίν. (Α’ Κορ. ς’ 19).
Και σώσον Αγαθέ τας ψυχάς ημών. Αμήν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. δ’

Εὐλογητὸς εἶ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, καὶ δι’ αὐτῶν τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε, δόξα σοι. (Ἐκ γ’)

Ἦχος α’

Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας. Ὁμοούσιε καὶ Ὁμόθρονε, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε, δόξα σοι.

Δόξα… Καὶ νῦν… Ἦχος πλ. β’

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε, τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός, ἐλθέ, καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος, καὶ σῶσον ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον τῶν Ἁγίων Ἐνδόξων Προφητῶν Ἠλιοὺ τοῦ Θεσβίτου καὶ Ἐλισσαίου
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε

ἔνσαρκος ἄγγελος, τῶν Προφητῶν ἡ κρηπίς, ὁ δεύτερος Πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Ἠλίας ὁ ἔνδοξος, ἄνωθεν καταπέμψας, Ἐλισαίῳ τὴν χάριν, νόσους ἀποδιώκει, καὶ λεπροὺς καθαρίζει· διὸ καὶ τοῖς τιμῶσιν αὐτὸν βρύει ἰάματα.

Ἀπολυτίκιον τοῦ Ἁγίου Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

ρετῶν σὺ δοχεῖον ἀνεδείχθης, θεόληπτε, καὶ τοῦ Παρακλήτου ἡ Χάρις, τῇ ψυχῇ σου ἐνῴκησε· ἁπλότητι τρόπων καὶ στοργῇ, τὰ πλήθη προσῆγες τῷ Θεῷ, καὶ τῆς Χάριτος τοὺς τρόπους, τοῖς ἀγνοοῦσι πάτερ Σεραφεὶμ διεσάφησας. Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Θεῷ, δόξα τῷ σὲ χαριτώσαντι, δόξα τῷ δωρησαμένῳ σε ἡμῖν, θεῖον διδάσκαλον.

Απολυτίκιον Οσίας Πελαγίας Ιβάνοβνα του Ντιβέγιεβο. (Ποίημα Δρος Χαραλάμπους Μ. Μπούσια)
Ήχος πλ. α’ Τον Συνάναρχον Λόγον

Διαπλεύσασα πέλαγος πολυκύμαντον του επιγείου σου βίου εν ηρεμία, σεμνή, ψυχική και γεννηθείσα κόσμω θέατρον είληφας χάριν δαψιλή, Πελαγία, εμπαιγμούς και ύβρεις καθυπομείναι ως θείαν δρόσον υψόθεν, θερμή αρτίως κόσμου πρέσβειρα.

Ἦχος πλ. α’. Χαίροις ἀσκητικῶν

Χαίροις, τοῦ Χρυσοστόμου πατρός, ὁ ἐραστὴς καὶ μαθητὴς ἐπιστήθιος, θεόσοφε Ἰουστῖνε, ἐξ οὗ τὰ θεῖα σαφῶς, ἔγνως ἐν ἐκστάσει πόθῳ ζέοντι, καὶ γέγονας χείμαῤῥος, θείου λόγου χριστόῤῥειθρος, καὶ τὸν ἔρωτα, ὑπανάπτων τὸν ἄϋλον. Ἔκτεινον οὖν τὰς χεῖράς σου, ὦ Πάτερ τρισόλβιε, καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν, τοῖς σὲ τιμῶσι κατάγαγε, κλεινὲ Ἰουστῖνε, τῆς Τριάδος τῆς Ἁγίας, κήρυξε θεόφθογγος.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.

Κανόνα πίστεως, καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας διδάσκαλον, ἀνέδειξε σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια. Πάτερ Ἱεράρχα Μεθόδιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.

Τῆς Ἠπείρου τὸν γόνον καὶ τοῦ Ἄθωνος ὄρπηκα, καὶ τῶν ἱερέων τὴν δόξαν, τὸν θεόληπτον Νήφωνα, τιμήσωμεν ἐν ὕμνοις ἱεροὶς ἀσκήσει γὰρ ὅσιων ἀρετῶν, οὐρανίων χαρισμάτων ἀξιωθεῖς, λαμπρύνει τοὺς κραυγάζοντας δόξα τῷ δεδωκότι σοὶ ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐκπληρούντι διὰ σου, πάντων τὰ αἰτήματα.


Αυτό πού επιτρέπει ο Θεός είναι καλό, διότι τίποτε δεν γίνεται στον κόσμο χωρίς την θέληση Του. Θα έρθουν πολύ δύσκολοι καιροί. Θα σας κοσκινίσουν. Να έχεις μέσα σου Τον Χριστό και μη φοβάσαι όταν οι δυνάμεις του κακού σε περικυκλώνουν, είναι μαζί σου και αναχαιτίζει το χάος! θα κάμη να μείνουν ανενέργητες όλες οι άσφαιρες απειλές τους. Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ – π. Αρσένιος Μπόκα

Εις Άδου Κάθοδος_Ανάσταση_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_ΑΝΑΣΤΑΣΗ_1ih4506Χριστός ανέστη! Αληθώς ανέστη!
Christ is Risen! Truly He is Risen!
ХристосВоскрес! Воистину Воскрес!
Kristus (ir) augšāmcēlies! Patiesi viņš ir augšāmcēlies!
ქრისტეაღსდგა! ჭეშმარიტადაღსდგა!
Kristos (İsa) dirildi! Gerçekten dirildi!
«Χαίρετε!». «Ειρήνη υμίν!»

Συναξάριον
Τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ Σαββάτῳ τοῦ Πάσχα, αὐτὴν τὴν ζωηφόρον Ἀνάστασιν ἑορτάζομεν τοῦ Κυρίου, καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Συναξάριον
Τῇ Λ’ τοῦ αὐτοῦ μηνός Ἀπριλίου, μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἀποστόλου Ἰακώβου, ἀδελφοῦ τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου ἱερομάρτυροςς διά ξίφους στά Ἱεροσόλυμα ἀπ’ τόν Ἡρώδη Ἀγρίππα (44) .
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Εὐτροπίου 1ου Ἐπισκόπου Saintes Γαλλίας καί μαθητοῦ τοῦ Ἁγίου Διονυσίου Ἀρεοπαγίτου ἱερομάρτυρος (1ος αἰ.)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ὁσίου Κλήμεντος τοῦ Ποιητοῦ, ὁμολογητοῦ τῆς μονῆς Στουδίου στήν Κωνσταντινούπολι (9ος αἰ.).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Μαξίμου μάρτυρος στήν Ἐφέσο.
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς Ἁγίας Σοφίας παρθενομάρτυρος στό Fermo Ἰταλίας (250)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Δονάτου, Ἐπισκόπου Εὐροίας Παλαιᾶς Ἠπείρου (388).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ Ἐπισκόπου Καυκάσου, Μαύρης Θάλασσας καί Σταυρουπόλεως Ρωσίας (1867)
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς εὑρέσεως τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Βασιλέως Ἀμασείας (322).
Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, μνήμη τῆς εὑρέσεως τῶν λειψάνων (1725) τῆς Ἁγίας Ἀργυρής/Ἀργυρώ νεομάρτυρος στήν Κωνσταντινούπολι, ἀπό Προύσσα Μ. Ἀσίας (5/4 μαρτύριο 1721)
μνήμη τῆς Ὁσίας Μάρθας Προτάσιεβα (1813), μαθήτριας Ὁσίου Παϊσίου Βελιτσκόφσκυ.

Στίχοι
ς ἀμνὸς Ἰάκωβος ἀχθεὶς ἐσφάγη,
Τῆς εὐσεβείας μηρυκίζων τοὺς λόγους.
Κτεῖνε, μάχαιρα φόνου, Ἰάκωβον ἑνὶ τριακοστῇ.

Ταῖς αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν.

Ύμνος
στον άγιο Απόστολο Ιάκωβο
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Μεταμόρφωσις του Σωτήρος Χριστού_Преображение Господне_Transfiguration of Jesus- Greek Byzantine Orthodox Icon802330__MG_0412 (1)Ο Ιάκωβος του Ζεβεδαίου ήταν ένας εκ των τριών,
πού είδαν τα πιο ένδοξα και εξαίσια μυστήρια του Χριστού,
είδαν τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος,
το απαστράπτον σαν τον Ήλιο πρόσωπό Του
και τα λευκά σαν το φως ιμάτια Του.

Και πάλι, Τον είδαν στον Κήπο της Γεσθημανή περίλυπο,
σαν άνθρωπο πού έμοιαζε αβοήθητος
δεσμώτης μέσα στο κλουβί του κόσμου.

Ο Ιάκωβος ζαλίστηκε από την αντίφαση πού είδε,
ώσπου φωτίστηκε με το Φως της Αναστάσεως.
Όταν ο Κύριος ηγέρθη, ο Ιάκωβος πίστεψε-
Θρυμματίστηκαν οι αμφιβολίες του, διαλύθηκαν
σαν σύννεφο ονείρου!

Πολλώ δε μάλλον, όταν το Πνεύμα
κατήλθε και του έδωσε δύναμη.
Τότε ο Ιάκωβος έγινε στρατηγός απροσμάχητος-
άρχισε να πολεμά ημέρα και νύχτα
και να κάνει θαύματα, με τη βοήθεια του Θεού.

Όλα στο Όνομα του Χριστού, όλα προς δόξαν του Χριστού,
μέχρι πού το άγιο Όνομά Του έλαμψε στον κόσμο.
Μάταια ο αιμοδιψής Ηρώδης του έκοψε το κεφάλι!…
Ο Θεός χάρισε στον στρατηγό Του αιώνια δόξα!
Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Απρίλιος
http://prologue.orthodox.cn/April30.htm

***

Ανάσταση_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_236896 77Μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος ο Ιάκωβος κήρυξε το Ευαγγέλιο σε πολλά μέρη και ταξίδεψε ως την Ισπανία. Όταν επέστρεψε, οι Ιουδαίοι άρχισαν να φιλονικούν μαζί του σχετικά με την Αγία Γραφή, αλλά κανείς δεν ήταν ικανός να τον αντιμετωπίσει, ούτε καν ο μάγος Ερμογένης.
Ο Ερμογένης και ο μαθητής του Φίλιππος νικήθηκαν από τη δύναμη της αλήθειας πού κήρυττε ο Ιάκωβος και κατόπιν αμφότεροι βαπτίσθηκαν. Τότε, οι Ιουδαίοι κατηγόρησαν τον Ιάκωβο ενώπιον του Ηρώδη και έπεισαν κάποιον Ιωσία να συκοφαντήσει τον Απόστολο. Όμως ο Ιωσίας, βλέποντας το ανδρείο φρόνημα του Ιακώβου και ακούγοντας από τα χείλη του την καθαρή αλήθεια, μετανόησε και πίστεψε στον Χριστό. Όταν ο Ιάκωβος καταδικάστηκε σε θάνατο, καταδικάστηκε και ο Ιωσίας σε θάνατο.
Καθ’ οδόν προς τον τόπο της εκτελέσεως, ο Ιωσίας ικέτευσε τον Ιάκωβο να τον συγχωρήσει για το αμάρτημα της συκοφαντίας εναντίον του. Ο Ιάκωβος τον αγκάλιασε, τον ασπάστηκε και του είπε: «Ειρήνη σοι και συγχώρησις!». Τότε και οι δύο έκλιναν τον αυχένα τους κάτω άπ’ το ξίφος του δημίου και δέχθηκαν αποκεφαλισμό για τον Κύριο, πού αγάπησαν και υπηρέτησαν. Ο άγιος Ιάκωβος μαρτύρησε στην Ιερουσαλήμ το έτος 45. Το τίμιο λείψανό του μεταφέρθηκε στην Ισπανία, όπου ακόμη, μέχρι σήμερα, συμβαίνουν θαυματουργικές ιάσεις πάνω από τον τάφο του.
Ο Πρόλογος της Αχρίδος, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, Απρίλιος

***

Άγιος Αρσένιος Μπόκα

Προσευχη_prayer_proseyhi_Молитва_784571 Ефошкин Сергей(1)«Οι παλαιότεροι προσεύχονταν γι’ αυτούς που τους βασάνιζαν και τους κρατούσαν δεμένους στα πόδια και ευλογούσαν αυτούς που πήγαιναν για το θάνατο. […] Είναι αλήθεια ότι δεν είναι κατά φύσιν ν’ αγαπάς με όλη σου την καρδιά αυτόν που σε σκοτώνει με διάφορους τρόπους, αλλά είναι πάνω από τη φύση σου. Αυτή είναι η έννοια της αληθινής μετάνοιας: επανάκτηση της άνευ όρων αγάπης, επιστροφή απ’ όλες τις αμαρτίες προς τον ένα Θεό και όλους τους ανθρώπους. Όσες φορές γίνεται το θαύμα αυτού του μυστηρίου, τότε λέμε ότι η θεία χάρη εργάζεται την επιστροφή των ανθρώπων στην αθωότητα των νηπίων.
Όποιος θέλει να νικήσει τον κόσμο, ας προσεύχεται στον Πατέρα ή μυστικά ή με το νου του για όποιον ζει στο σκοτάδι της άγνοιας και της αμαρτίας. Η υπομονή στην πίεση του κακού, η συγχώρηση των αδελφών μας και η μυστική προσευχή γι’ αυτούς ενώπιον του Θεού είναι οι πνευματικές δυνάμεις, με τις οποίες μεταστρέφουμε προς το καλύτερο τον κόσμο με τις κακίες του. Επιμένοντας σ’ αυτό το έργο μπορείς να γίνεις αιτία σωτηρίας και των εκ του κόσμου αδελφών σου».

***

Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ)
Ο Αντίχριστος έρχεται
κεφάλαιο γ’

Πλησιάζομε σιγά-σιγά στην περίοδο εκείνη, που θα αρχίσουν να γίνωνται πολλά και καταπληκτικά θαύματα• ικανά να σύρουν στην απώλεια τους ταλαίπωρους εκείνους, που θα έχουν σαρκικό φρόνημα και θα γοητευθούν και πλανηθούν από τα θαύματα αυτά. Ο Αντίχριστος έρχεται. Πως, και με τι θα τον αντιμετωπίσωμε;

α . με την ζώσα πίστη.

Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ( 1807-1867)-Ignatios-Brats-me-Vio-2013Η ζώσα πίστη στο Χριστό, γεννιέται μέσα μας, όταν αναζωωθή η ψυχή μας από το λόγο του Θεού. Η ζώσα πίστη τρόπον τινά βλέπει τον Χριστό[105].
Μόνο όταν έχωμε ζώσα πίστη, θα μπορέσωμε να καταλάβωμε κάτι από τα θεία δόγματα της χριστιανικής πίστης• διαφορετικά θα είναι για μας βιβλίο εσφραγισμένο, μυστήριο εντελώς ακατανόητο.
Όταν έχωμε ζώσα πίστη, τα θεία δόγματα, παρ’ ότι θα μένουν και πάλι απρόσιτα, θα μας γίνωνται σαφή• θα τα καταλαβαίνωμε κάπως. Δεν θα καλύπτωνται πια κάτω από εκείνο το αδιαπέραστο και βαρύ καταπέτασμα, που προκαλεί η νεκρή πίστη. Η ζώσα πίστη είναι μια λογική, μια πνευματική λογική[106]. Δεν χρειάζεται πια σημεία, γιατί έχει από όλες τις πλευρές χορτάσει με τα θαύματα του Χριστού. Και ιδίως έχει χορτάσει με τον λόγο Του, που είναι πιο μεγάλος από όλα Του τα θαύματα και στέφανος των θαυμάτων Του. Η επιθυμία να ιδούμε θαύματα είναι γνώρισμα της απιστίας. Τα σημεία εδόθησαν λόγω της απιστίας, για να την μεταβάλλουν σε πίστη. Γι’ αυτό ας προσκολληθούμε στο λόγο του Χριστού με όλη μας την ψυχή. Ας ενωθούμε με Αυτόν σε ένα πνεύμα. Και τότε τα σημεία του αντιχρίστου δεν θα μπορέσουν ποτέ να τραβήξουν την προσοχή μας.

Με καταφρόνηση και παγερή αδιαφορία πρέπει να αποστρέφωμε από αυτά το βλέμμα μας όπως θα εκάναμε για τη πιο αναίσχυντη αισχρή πράξη• για την πιο αποστατική ενέργεια εχθρού του Θεού• για την πιο μυσαρή βλασφημία• για την πιο απάνθρωπη θανάτωση.
Ας ενθυμούμεθα την εξής ιδιαίτερης σημασίας παρατήρηση από την πείρα των ασκητών: Οι εμφανίσεις των δαιμόνων έχουν μια τέτοια ιδιότητα, που ακόμη και την πιο ελάχιστη προσοχή να τους δώσης ζημιά θα έχης. Γιατί ακόμη και την πιο ελάχιστη προσοχή, αν την αφήσης σε ένα τέτοιο θέμα ελεύθερη, χωρίς να συγκρατής, θα σου προκαλέση τις πιο ολέθριες εντυπώσεις και θα σε εμβάλη στον πιο δύσκολο πειρασμό.

β. Με την ταπεινοφροσύνη

Η ταπεινοφροσύνη είναι αδιάσπαστα ενωμένη με την πνευματική λογική. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει: Μόνο εκείνος που έχει ταπείνωση μπορεί να ονομασθή λογικός. Όποιος δεν έχει ταπείνωση, ποτέ δεν θα γίνη λογικός»[107]. Η ζωντανή πίστη δείχνει στα μάτια της ψυχής τον Θεό. Όποιος βλέπει έτσι το Θεό, όποιος έτσι αισθανθή το Θεό, βλέπει τη μηδαμινότητά του. Γεμίζει ανέκφραστη ευλάβεια προς το Θεό, τα έργα τους, τις εντολές του. Και έτσι το κάθε του δίδαγμα θα γίνεται με ταπεινοφροσύνη.
Ο ταπεινόφρων δεν θα τολμήση ποτέ, ούτε καν αν ερωτοτροπήση με κάτι, που θα είναι απλά έξω από το θέλημα του Θεού• και – πολύ περισσότερο – με κάτι, που θα το έχη με κάποιο τρόπο καταδικάσει ο λόγος του Θεού. Για αυτό, τα σημεία του αντιχρίστου θα μείνουν ξένα στον ταπεινό. Δεν θα τα δέχεται με κανένα τρόπο. Δεν θα έχη καμμιά σχέση με αυτά.

γ. Με την προσευχή

Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ_Saint Ignatius Brianchaninov of Caucasus_ Cв Игнатий Брянчанинов_MG_8351Όταν μελετάμε την μηδαμινότητα μας και την ασθένειά μας• όταν στρέφουμε τον νου μας στο Θεό, στην μεγαλωσύνη Του, στην παντοδυναμία Του, στην απέραντη αγαθότητά Του• έρχεται στην ψυχή ο πόθος να στραφή με προσευχή σ’ Αυτόν. Τότε όλη η ελπίδα της ψυχής συγκεντρώνεται στον Θεό. Και για αυτό τίποτε δεν είναι ικανό να την κάμη να αφαιρεθή την ώρα της προσευχής. Γιατί προσεύχεται συνενώνοντας όλες της τις δυνάμεις. Αναζητεί τον θεό με όλη της τη δύναμη. Εκμεταλλεύεται για την προσευχή όλες τις δυνατότητές της. Και αγωνίζεται για να προσεύχεται αδιαλείπτως.
Όταν θα αρχίση η μεγάλη θλίψη, την εποχή του αντιχρίστου, όλοι οι αληθινά πιστοί, θα ζητούν από τον Κύριο βοήθεια, ενίσχυση, θεία χάρη, ενδυνάμωση, να τους κρατή από το χέρι[108]. Οι δυνάμεις του ανθρώπου, όσο πιστοί και αν είναι στο Θεό, είναι ανεπαρκείς να αντισταθούν στην δύναμη των ενωμένων εκπεσόντων αγγέλων και ανθρώπων, που θα μετέρχωνται τα πάντα με μια άκαμπτη σκληρότητα, γιατί θα προαισθάνωνται ότι έχει φθάσει πια το τέλος τους[109]. Μα η θεία χάρη θα επισκιάση τους εκλεκτούς του Θεού. Και θα κάμη να μείνουν ανενέργητες και χωρίς αποτέλεσμα όλες οι άσφαιρες απειλές του αντιχρίστου. Και καταφρονεμένα τα θαύματά του. Τότε ο Θεός θα δώση στους δούλους του δύναμη να διακηρύττουν με γενναίο φρόνημα, ότι ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας του κόσμου. Και να αποκηρύττουν τον ψευδομεσσία που θα έλθη για να φέρη την απώλεια.
Θα τους οδηγή στο ικρίωμα, στον θάνατο. Μα αυτοί θα αισθάνωνται, σαν να βρίσκωνται σε βασιλικούς θρόνους, και σε γαμήλιο γεύμα, γιατί η αίσθηση της αγάπης του Θεού είναι πιο γλυκειά από την αίσθηση της ζωής[110]. Γιατί τα παθήματα για το Χριστό και ο βίαιος θάνατος για Αυτόν είναι η αρχή της αιώνιας χαράς του Παραδείσου[111]. Αυτό φαίνεται καθαρά στους μάρτυρες των πρώτων αιώνων. Στην αρχή ενόμιζαν, πως στα μαρτύρια θα έδειχναν την δική τους διάθεση. Μα όταν άρχιζαν τα μαρτύρια, κατεπέμπετο σ’ αυτούς η άνωθεν βοήθεια. Και τα έκανε ποθητά: και το μαρτύριο• και τον θάνατο για το Χριστό.

Βιβλιογραφία
[105] Εβρ. 11, 27.
[106] Ισαάκ Σύρου, Λόγος ΚΗ’.
[107] Ισαάκ Σύρου, Λόγος ΟΘ’.
[108] Εφραίμ Σύρου, Λόγος 106.
[109] Αποκ. 12, 12.
[110] Ισαάκ Σύρου, Λόγος ΛΗ’.
[111] Λόγια και σκέψεις του αγίου Μάρτυρος Ιακώβου του Πέρσου (Νοέμβριος 26).
Θαύματα και σημεία – Άγιος Ιγνάτιος (Αλεξάνδροβιτς Μπριαντσιανίνωφ) / Κεφάλαιο Γ’ – Πως πρέπει να βλέπουμε τα σημεία σήμερα
http://www.orthodoxfathers.com/THaymata-simeia-Agios-Ignatios-Alexandrovits-Mpriantsianinoph/Antichristos-erchetai

***

Προφητείες οσίου Αρσενίου Μπόκα της Ρουμανίας
Ζούμε στους έσχατους χρόνους… το Βουκουρέστι θα καταστραφεί…

Αρσένιος Μπόκα-Arsenie Boca-sf-arsenie-boca1-Арсений (Бока) -sf-serafim-si-parintele-arsenie-boca2333Είπε για μετά την επανάσταση, «Πολλοί θα αφήσουν τη Ρουμανία και θα μεταναστεύσουν σε χώρες του εξωτερικού, αλλά λίγοι θα επιστρέψουν πίσω. Ωστόσο, θα έρθει ο καιρός που όλοι τους θα θέλουν να επιστρέψουν, αλλά κανείς δεν θα μπορεί επειδή η Ρουμανία θα περιβάλλεται από φλόγες.»

Η προφητεία συνεχίζεται, με τον π. Αρσένιο να προειδοποιεί ότι «Σε μια μέρα, η Ρουμανία θα καταληφθεί από 3 ξένες χώρες, την Ουγγαρία, τη Βουλγαρία και τη Ρωσία. Η βροχή της φωτιάς θα πέσει πάνω της, το Βουκουρέστι θα εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης, γιατί εκεί θα αφθονούν οι αμαρτίες. Το Βουκουρέστι (όταν ξανακτιστεί) θα γίνει δεύτερη Ιερουσαλήμ».
Αυτό που εννοούσε ήταν ότι το Βουκουρέστι θα καταστραφεί όπως η Ιερουσαλήμ και δεν θα μείνει πέτρα πάνω στην πέτρα, αλλά ο προφήτης συνεχίζει, παρηγορώντας εκείνους που έχουν πανικοβληθεί λέγοντας ότι: «η Παναγία γονατιστή θα προσεύχεται στο Θεό για τη συγχώρεση της Ρουμανίας.»

Ο πατέρας Αρσενίος Μπόκα είπε ότι ζούμε στους έσχατους χρόνους και ότι η πρωτεύουσα της Ρουμανίας, το Βουκουρέστι θα σβηστεί από το πρόσωπο του πλανήτη από τη φωτιά.
Προσευχήθηκε στον Θεό για τη σωτηρία των Αμερικανών λέγοντας: «Θεέ μου σε παρακαλούμε μην τιμωρήσεις τους Αμερικανούς, συγχώρεσέ τους και ελέησέ τους, και αυτοί είναι δημιουργήματά Σου», και ο Θεός πήρε το πνεύμα του και του έδειξε σε τι κατάσταση είναι πραγματικά η Αμερική, μετά από αυτό ο π. Αρσενίος είπε: “Ναι, Θεέ μου, είναι άξιοι της καταστροφής!”. Αμέσως μετά από αυτό, ζωγράφισε στην εκκλησία Draganescu, αυτό που παρουσιάστηκε στον ορίζοντα της Νέας Υόρκης με το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου φλεγόμενο, προφητεύοντας έτσι τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης/9. Ανάμεσα σε πολλά άλλα πράγματα που σχετίζονται με την Αμερική, ο π. Αρσένιος προφήτευσε επίσης την καταστροφή της αποστολής του Apollo 13, την εφεύρεση των κινητών τηλεφώνων, ακόμα και τα διαστημικά λεωφορεία.

“Ελάτε πίσω στον Θεό γιατί το κόκκινο άλογο χτυπάει τις πύλες της Ανατολής. Αλλά μην λυπάστε γιατί η σωτηρία θα έρθει από εκεί. Ο διωγμός θα έρθει από το ηλιοβασίλεμα”.

Και για μετά την πτώση του κουμμουνισμού προείδε το τι θα επακολουθήσει: «Το κόκκινο απόβρασμα, το σφυροδρέπανο, το πεντάκτινο αστέρι θα εξαφανιστεί, αλλά μετά από αυτό, το εξάκτινο αστέρι θα έρθει, και θα υπάρξει αναρχία, και θα είναι θλιβερό και πικρό για τον κόσμο», αναφέρεται σε μια εβραϊκή κυριαρχία πάνω στον κόσμο, αφού το εξάκτινο είναι γνωστό ως “αστέρι του Δαβίδ” που χρησιμοποιείται μόνο από αυτούς και το κράτος του Ισραήλ.

Οι δοκιμασίες και οι ανησυχίες των καιρών μας έχουν κι αυτό τον καλό σκοπό: μας προκαλούν να βρεθούμε κοντά στον Θεό, πού είναι το τελευταίο στήριγμα γιά την αιώνια ανάπαυσι μας.

Η ίδια η υπομονή στον αόρατο πόλεμο έχει γιά στήριγμά της την προσευχή.

Ο Θεός, πού είναι ελεήμων προς τούς δικαίους, όσοι είναι αδιάφοροι ή και αντίθετοι, με την βοήθεια των επερχομένων κινδύνων, τους πείθει να θέλουν και αυτοί ό, τι θέλει ο Θεός, δηλαδή την σωτηρία, πού είναι το μοναδικό, αληθινά αναγκαίο, έργο μας επί της γης. Κάτι άλλο, πού μας βοηθάει, είναι να γνωρίζουμε ότι αυτό πού επιτρέπει ο Θεός είναι καλό, διότι τίποτε δεν γίνεται στον κόσμο χωρίς την θέλησι του Θεού’ οπότε να χαιρώμεθα γιά τις αποφάσεις Του, έστω και αν δεν τις καταλαβαίνουμε. Ας γνωρίζουμε ακόμη ότι με τις ακούσιες δοκιμασίες και τα βάσανα σώθηκαν οι μάρτυρες, με τις εκούσιες ταλαιπωρίες και ασκήσεις σώθηκαν οι όσιοι. «Έτσι ακριβώς και με τα βάσανα πού προκαλούν οι πόλεμοι σώζονται πολύ περισσότεροι απ’ αυτούς πού παραμένουν ειρηνικά στα σπίτια τους.

Όταν δεν απαντούν πλέον οι άνθρωποι στην πρόσκλησι της αγάπης του Θεού, πίπτουν στην σκληρότητα της δικαιοσύνης Του, διότι γιά την παίδευσι και καταστολή της κακίας των κακών ανθρώπων επιτρέπονται οι πόλεμοι. Τότε η ζωή του καθενός ευρίσκεται σε κίνδυνο θανάτου, και αυτών πού είναι στα σπίτια τους και αυτών πού είναι στο μέτωπο του πολέμου.

«Σε λυπάμαι που είσαι αδύναμος στην πίστη. Θα αποτύχεις εξαιτίας του φόβου.
Ο φόβος είναι από τον διάβολο. Μην φοβάστε να σώσετε τις ψυχές σας. Θα έρθουν πολύ δύσκολοι καιροί, αλλά όλα επιτρέπονται από τον Θεό. Είναι ο σύντροφος του καθενός, από τη γέννηση μέχρι το θάνατο.
Θα πέσουν και οι εκλεκτοί. Λυπάμαι που είστε οι τελευταίοι. Θα σας κοσκινίσουν. Θα βάλουν φόρους, φόρους και άλλους φράχτες.
Θα τα πάρουν όλα! …Θα δείτε και θα καταλάβετε τη βρωμιά γύρω σας: στη δουλειά, στα καταστήματα, στους κρατικούς θεσμούς, στην ηγεσία και κυρίως στην πολιτική. Η διαφθορά και η ανηθικότητα θα επικρατούν, δυστυχώς, θα μπει κρυφά και εντός της εκκλησίας, και θα βρωμίσει μερικές ψυχές εδώ. Οι άνθρωποι σχεδόν θα χάσουν την ελπίδα τους.
Μόνο αυτοί που κρατούν την αληθινή πίστη τους θα σωθούν και μεγάλη θα είναι τότε η δόξα του Θεού πάνω τους…».

Η νίκη του Σωτήρος είναι μοναδική. Χωρίς αυτόν κανείς δεν ημπορεί να επιτύχει να νικήση τον εχθρό. Να έχεις μέσα σου Τον Χριστό και μη φοβάσαι όταν οι δυνάμεις του κακού σε περικυκλώνουν και ο κατακλυσμός είναι μπροστά σου. Υπάρχει κάποιος πού είναι μαζί σου και αναχαιτίζει το χάος, σε βοηθεί στην πνευματική σου πρόοδο και θα σου δώση το φωτοστέφανο τής δόξης!

Αρσένιος Μπόκα_Arsenie Boca-icoana-parintele-arsenie-boca-d0%b0-61664246Ο κενόδοξος όσο σκυφτός είναι προς τους ανωτέρους του τόσο θρασύς και απάνθρωπος είναι προς τους κατωτέρους του. Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ
https://iconandlight.wordpress.com/2018/03/12/22090/

Διψώ για μετάνοια!… Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ (Brianchaninov)
https://iconandlight.wordpress.com/2017/04/01/%CE%B4%CE%B9%CF%88%CF%8E-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CF%80%CF%81%CE%B9/

Ἀπολυτίκιον. Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀπόστολος Ἦχος δ´

πόστολε ἅγιε Ἰάκωβε, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ΄ Ταχὺ προκατάλαβε.

Στρατείαν κατέλιπες, τὴν κοσμικὴν νουνεχῶς, και ὄπισθεν ἥρμοσαι, τῷ Βασιλεῖ Ἰησοῦ, Ἰγνάτιε ἅγιε· πάντοτε ὑπανάπτων, πρὸς Αὐτὸν τὴν ἀγάπην, γέγονας θεοφόρος, μοναζόντων ἀλείπτης, τυχὼν ἐπισκοπῆς ἀληθοῦς, εἰς πόλιν τὴν ἄσειστον.

Ὡς γενναῖον ἐν Μάρτυσι. Ἦχος δ’

τοῦ Πνεύματος ἔλλαμψις, ἐπὶ σὲ καταβέβηκε, τοῦ πυρὸς ἐν εἴδει, καὶ σὲ μακάριε, θεῖον δοχεῖον εἰργάσατο, συντόνως ἐλαύνοντα, ἀθεΐας τὴν ἀχλύν, καὶ τόν κόσμον φωτίζοντα, τῇ λαμπρότητι, τῶν πανσόφων σου λόγων, μυστολέκτα, Ἀποστόλων ἡ ἀκρότης, Χριστοῦ αὐτόπτα Ἰάκωβε.

Ὁ Οἶκος

ς ἁλιεὺς λογικῶν ἰχθύων, τῷ δικτύῳ Τρισμάκαρ τῶν σεπτῶν εὐχῶν βυθοῦ πταισμάτων ἀνάγαγε τὴν ταπεινήν μου ψυχήν, τὴν πάλαι ὑφ’ ἡδονῶν θηρευθεῖσαν τῶν τοῦ βίου ἵνα ἀκλινῶς διελθὼν τὸν ὑπόλοιπον χρόνον μου, ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου, καὶ δοξάσω τὸν βίον τὸν ἄμεμπτον, ὃν ἐκτελέσας ἐπὶ τῆς γῆς, ἠξιώθης ἐπ’ ὄρους θεάσασθαι, Κυρίου τὴν θείαν Μεταμόρφωσιν.

Κοντάκιον. Ἦχος δ΄ Ὁ ὑψωθείς.

πὸ παιδὸς τὸν Ἰησοῦν ἐκδιώκων, πᾶσαν τοῦ κόσμου κατεμίσησας δόξαν, εὐχὴν τὴν ἀδιάλειπτον ποθῶν ὅλῃ ψυχῇ· ὅθεν τῆς ἀσκήσεως τὴν ὁδὸν ἐπορεύθης, λόγοις καὶ συγγράμμασιν, ὁδηγὸς χρηματίσας, τῶν ἐθελόντων ζῇν κατὰ Χριστόν, ἀρχιερέων, τὸ κλέος Ἰγνάτιε.


Να διαβάζετε τους ΑΓΙΟΥΣ της Εκκλησίας, θα σας φωτίσουν τώρα στα δύσκολα που έρχονται. Να ξέρεις ότι όλοι οι ΑΓΙΟΙ με πρώτη την ΠΑΝΑΓΙΑ μας, την ΜΗΤΕΡΑ του ΘΕΟΥ, επιστρατευθήκαμε για εσάς γιατί δεν υπάρχει κανένας άλλος να σας βοηθήσει. Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης. Κύριε, δυνάμωσε την πίστη μέσα μας και ελέησέ μας.

Νίνα της Γεωργίας_ Saint Nina_ წმინდა ნინო_Света Нина Грузије_ святой Нины ИберииΝΙΝΑ b4529287cbf4Αγία βασίλισσα Σαλώμη της Ουτζάρμα (Ujarma) (361) και
Αγία βασίλισσα Περόζαβρα της Σιβίας Κάρτλη, μαθήτριες της αγίας Νίνας Ισαποστόλου της Γεωργίας
Πανσόφιος μάρτυς στην Αλεξάνδρεια Αιγύπτου (250)
Παύλος ο Θηβαίος, ερημίτης στην Θηβαΐδα Αιγύπτου, [κοιμήθηκε 113 ετών] (344)
6 όσιοι ερημίτες στην πανέρημο
Ιωάννης ο Καλυβίτης, εν Κων/πολι, από την Μονή Ακοιμήτων της Βιθυνίας Μ. Ασίας (450)
Ίτα (St Ita), ερημήτρια στο Hy Conaill Ιρλανδίας, θετή μητέρα του Αγίου Μπρένταν και πρώτη ιδρύτρια νηπιαγωγείου στην Ιρλανδία (570) [προστάτρια των νηπιαγωγείων]
Ταρσίκια ερημίτρια στη Rodez Γαλλίας, αδερφή του Αγίου Ferréol της Uzès (600)
Μπλαϊθμάηκ (St Blaithmaic) ιερομάρτυρας στη Μονή της νήσου Iona Σκωτίας (823)
Πρόχορος της Μονής Βράνσκι επί του ποταμού Πτσίνια της Σερβίας (11ος αι.)
Βαρλαάμ της Λίμνης Κέρετ (Βένινγκολτ) στη Λευκή Θάλασσα Ρωσίας (16ος αι.)

Εορτάζουν στις 15 Ιανουαρίου

Εμφάνιση αγίου Πορφυρίου

15 Ιανουαρίου 2020. Ξημερώματα ίδιας ημέρας μνήμης του ΟΣΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ του Καλυβίτου από την Κωνσταντινούπολη. Εμφανίζεται ο ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ σε καθηγητή Πανεπιστημίου και του λέει …
« – πολύ μου άρεσε που χθες το βράδυ διάβασες και συγκινήθηκες από τον βίο του ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ του Καλυβίτου. Με αυτό το συναξάρι έμαθα να διαβάζω τα γράμματα στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ.
Να διαβάζετε τους ΑΓΙΟΥΣ της Εκκλησίας, θα σας φωτίσουν τώρα στα δύσκολα που έρχονται.
Να ξέρεις ότι όλοι οι ΑΓΙΟΙ με πρώτη την ΠΑΝΑΓΙΑ μας, την ΜΗΤΕΡΑ του ΘΕΟΥ, επιστρατευθήκαμε για εσάς γιατί δεν υπάρχει κανένας άλλος να σας βοηθήσει».
Το μόνο που μας επέτρεψε ο καθηγητής να πούμε επιπλέον για αυτό το Θαυμαστό, είναι ότι:
Ο ΑΓΙΟΣ ήταν ολοζώντανος μέσα σε ΦΩΣ που εξέπεμπε τέτοια πρωτόγνωρη χαρά.
«ήταν σαν να είχα απέναντι μου ένα μικρό παιδάκι που χαμογελάει και σου ανοίγεται διάπλατα η ελπίδα και το κουράγιο να συνεχίσεις» συμπλήρωσε
Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
https://konstantinoupolipothoumeno.blogspot.com/2020/01/15-2020.htmlΚαυσοκαλυβία-Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης_Порфирий Кавсокаливит_ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ1056969891«Πολλοί στο Άγιον Όρος ζήσανε μυστικά. Πεθάνανε χωρίς κανείς να τους γνωρίζει. Κι εγώ ήθελα να ζήσω έτσι μυστικά. Ούτε ιεροκήρυκας ήθελα να γίνω, ούτε κάτι άλλο. Ούτε είχα ποτέ σκεφθεί να βγω έξω απ’ το Άγιον Όρος. Παιδάκι μικρό σε τέλεια ερημιά! Για να καταλάβω το έρημον και το αβοήθητον, ανέβαινα στο βουνό, έμενα ώρες εκεί κι ήθελα να ζω σαν ερημίτης. Έβρισκα αγριάδες και τις έτρωγα. Το έκανα για άσκηση. Ήθελα να ζήσω μόνος μου, όπως ο άγιος που αγάπησα από μικρούλης, ο Άγιος Ιωάννης ο Καλυβίτης. Αυτός είναι ο αγαπητός μου άγιος. Αυτόν εγώ μιμήθηκα. Μου έκανε εντύπωση πώς άντεξε να μείνει εκεί, κοντά στους γονείς του, κι έστησε την καλύβα του δίπλα τους χωρίς να αποκαλυφθεί και τους ενίσχυε συνεχώς: “Ἔπηξας τὴν καλύβην πρὸ πυλῶν σῶν γονέων”. Έτσι λέει το τροπάριό του:
“Ἐκ βρέφους τὸν Κύριον ἐπιποθήσας θερμῶς, τὸν κόσμον κατέλιπες καὶτὰ ἐν κόσμῳ τερπνὰ καὶ ἤσκησας ἄριστα· ἔπηξας τὴν καλύβην πρὸ πυλῶν σῶν γονέων, ἔθραυσας τῶν δαιμόνων τὰς ἐνέδρας, παμμάκαρ· διό σε, Ἰωάννη, Χριστὸς ἀξίως ἐδόξασεν”.
Οι βίοι των αγίων, και πιο πολύ ο βίος του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου μού έκαναν εντύπωση.»…
«Αυτή η αγάπη προς τον Θεό και αυτός ο έρωτας και αυτός ο ενθουσιασμός σε φέρνει και στο μαρτύριο ακόμη. Σε κάνει να θυσιάζεσαι, να μη λογαριάζεις τίποτα. Να μη φοβάσαι τίποτα. Να φεύγεις μακριά, στα σπήλαια και στις οπές της γης. Αυτή τη θεία τρέλα είχε και ο Άγιος Ιωάννης ο Καλυβίτης, ο Άγιος που μ’ ενέπνευσε…»
(από το βιβλίο «Αγίου Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου: Βίος και Λόγοι»)Άγιος Παύλος Θηβαίος_St Paul of Thebes_Св. Павел Фиве́йский_ღირსი პავლე თებაიდელი_Πολλή προσευχή καί λίγα λόγια σε όλους. Nα προσευχόμαστε μυστικά καί μετά να μιλάμε.
Γι’ αυτό πιο καλά είναι να τα λέει κανείς μυστικά στην καρδιά των άλλων μέσω της μυστικής προσευχής, παρά στ’ αυτί τους. Να τα λες στο Θεό κι ο Θεός θα τα λέει μέσα τους. Nα μιλάει η εν Χριστώ αγάπη και η αγιοσύνη .
Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

***

Ομιλία
για το δοκίμιον της πίστεως μας
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

“ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου διὰ πυρὸς δέ δοκιμαζομένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ δόξαν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ” (1 Πέτρου 1: 7).

ΣΑΛΩΜΗ ΟΥΤΖΑΡΜΑ_saints_salome_of_ujarma_Саломия Уджармская (IV в.), сподвижница святой Нины 0_181bc8_c481aa2f_origΑδελφοί μου, η πίστη μας δοκιμάζεται πιο συχνά από όσο ένα καλάμι που λιχνίσθηκε από τους ανέμους. Οι δοκιμασίες είναι σαν τους δυνατούς ανέμους: μια αδύναμη πίστη την ξεριζώνουν, αλλά μια ισχυρή πίστη την ενισχύουν ακόμη περισσότερο. Επίσης οι δοκιμασίες είναι σαν τη φλόγα στην οποία το άχυρο καίγεται και το χρυσάφι καθαρίζεται.

Οι πνευματικές θεωρίες και οι εικασίες του ανθρώπου δοκιμάζουν επίσης την πίστη μας. Αυτές είναι όπως οι πολύ ισχυροί και αδυσώπητοι άνεμοι. Αλλά μπορούμε να τους ξεπεράσουμε αν είμαστε πρόθυμοι να τηρήσουμε τα λόγια του Θεού και αν, σε αντίθεση με αυτές τις πνευματικές θεωρίες, είμαστε σε θέση να δώσουμε έμφαση στις διδασκαλίες της Πίστεως του Χριστού.

Η πίστη μας δοκιμάζεται περαιτέρω με τον φόβο και τη ντροπή: φόβο για ανθρώπους που διώκουν την Πίστη και ντροπή στους ανθρώπους που καταφρονούν αλαζονικά την Πίστη. Αυτοί είναι επίσης ισχυροί άνεμοι στους οποίους πρέπει να αντισταθούμε, αν θέλουμε να παραμείνουμε ζωντανοί.
Πώς θα τους αντισταθούμε; Με το φόβο του Θεού, που θα πρέπει πάντα να έχει στην ψυχή μας μεγαλύτερη θέση από τον φόβο των ανθρώπων, και της ντροπής ενώπιον των αποστόλων, των αγίων και των μαρτύρων που δεν ντρεπόταν για την πίστη τους, μπροστά στους αυτοκράτορες, τους άρχοντες και τους σοφούς αυτού του κόσμου.

Η πίστη μας δοκιμάζεται επιπλέον από τις ταλαιπωρίες και τα δεινά του βίου. Αυτή είναι η φωτιά στην οποία η πίστη μας είτε καίγεται σαν άχυρο είτε λάμπει και καθαρίζεται ως καθαρός χρυσός. Θα αντισταθούμε σε αυτές τις δοκιμασίες αν μνημονεύουμε τον Ιησού Χριστό που σταυρώθηκε στον Σταυρό για μας και όλες τις χιλιάδες μαρτύρων της Πίστεως, οι οποίοι με την υπομονή τους νίκησαν και κατατρόπωσαν κάθε πολέμιο και αναδύθηκαν από τις φλόγες σαν καθαρό χρυσάφι και που για αιώνες λάμπουν ανάμεσα στους αγγέλους και ανάμεσα στους ανθρώπους.

Η πίστη μας δοκιμάζεται επίσης από τον θάνατο, το θάνατο των συγγενών και φίλων μας και γενικώς το θάνατο των ανθρώπων. Αυτή είναι η αδυσώπητη φωτιά στην οποία έχει καεί η πίστη πολλών. Είναι ο θάνατος το τέλος όλων; Όχι, δεν είναι, πιστέψτε με! Είναι η αρχή των πάντων, είναι η αρχή μιας νέας και δίκαιης ζωής. Πιστέψτε στην Ανάσταση του Χριστού, πιστέψτε στη ζωή πέρα ​​από τον τάφο και πιστέψτε στη κοινή Ανάσταση και στην στην Φρικτή Ημέρα της Κρίσεως.

Ω Αγαθέ Κύριε, δυνάμωσε την πίστη μέσα μας και ελέησέ μας.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Οχρίδας», (Ιούλιος), Εκδ. Αθως.
http://prologue.orthodox.cn/July2.htm

***

Άγιος γέροντας Ιουστίνος Πίρβου

Σταυρος Αγίας Νίνας sv_Nino_Sioni_cross_Tbilisi_Крест Святой Нины хранимый в Сионском _ჯვარი ვაზისა1-ninos-jvari-Είμαστε μάρτυρες μιας γενικής παθητικότητας και μιας παράλυσης της θέλησης του ρουμανικού λαού, ο οποίος σχεδόν δεν αντιδρά απέναντι σε όλους αυτούς τους αντιχριστιανικούς βομβαρδισμούς. Αυτό έχει την εξήγησή του: δυστυχώς, ο λαός δεν ξέρει πιά τί να πιστέψει, δεν εμπιστεύεται κανέναν πολιτικό ηγέτη, κανένα μέσο ενημέρωσης, ούτε έντυπο, ούτε την τηλεόραση. Γι’ αυτόν τον λόγο στέκεται τόσο αδιάφορος.

Αυτή η κατάσταση επιβλήθηκε έτσι, ώστε να διαλύσει τα πρότυπα ενός λαού και να καταστρέψει τις αξίες των ανθρώπων. Για τον κοινό θνητό είναι πιο πειστικός εκείνος που ξέρει να προσφέρει καλύτερα «άρτον και θεάματα». Ξυπνάει πότε-πότε κάποιος από αυτόν τον λήθαργο, θυμώνει και προσπαθεί να κάνει μια μικρή επανάσταση. Αλλά αυτή η «επανάσταση» φθάνει μόνο μέχρι τον Λόφο του Πατριαρχείου ή μέχρι το Κοτροτσένι (σ.τ.μ. κυβερνητικό μέγαρο)· εκεί διαλύεται. Από την εξέγερσή του δεν απομένει τίποτα, παρά μόνον ένας μεμονωμένος επαναστάτης.

Τί σήμαινε παλιά μια απεργία; Συγκλόνιζε όλον τον λαό με τη σοβαρότητα και την αποφασιστικότητα εκείνων που διαμαρτύρονταν. Τώρα υπάρχουν τόσοι αντιπερισπασμοί που δεν ξέρεις πιά για ποιόν και γιατί διαμαρτύρεσαι. Τώρα δεν εμπιστεύεσαι ούτε τον αδελφό σου, που είναι πλάϊ σου.

Είδα ότι ελάχιστοι ιατροί διαμαρτύρονται ενάντια στο απάνθρωπο σύστημα που επικρατεί στην Υγεία. Είναι μία θλιβερή πραγματικότητα το γεγονός ότι οι διανοούμενοί μας ήταν και παραμένουν οι πιο αδύναμοι χαρακτήρες. Είναι φοβισμένοι, κάνουν εύκολα πίσω, για να διατηρήσουν τις θέσεις τους. Παρατήρησα το ίδιο και στη φυλακή. Πιο εύκολα αντιστέκονταν οι απλοί άνθρωποι, παρά οι διανοούμενοι. Ήταν ελάχιστοι οι διανοούμενοι που αντιστέκονταν. Ο απλός άνθρωπος αντιλαμβανόταν πάντα πιο γρήγορα την πραγματικότητα.
Ο διανοούμενος δεν έχει την αίσθηση της μάχης που δίνει, της δυσκολίας. Αυτός είχε συνηθίσει μ’ έναν μισθό, με μια καλή οικονομική κατάσταση και γι’ αυτό αποσύρθηκε από οποιαδήποτε κοινή δράση. Εντάχθηκε σέ πολιτικά κόμματα, πρώτα-πρώτα για να προστατεύσει την περιουσία του. Ο ιατρός σήμερα είναι όπως ο παπάς. Έχει μικρό μισθό, αλλά τον αυξάνει παίρνοντας χρήματα από τις τσέπες του φτωχού κι έτσι πλουτίζει, χωρίς να έχει μεγάλο μισθό. Ο σημερινός μας ιατρός δεν συναισθάνεται πώς έχει να επιτελέσει λειτούργημα. Τώρα, επειδή είναι χαμηλοί οι μισθοί, αυτός φεύγει στο εξωτερικό, όπου οι αποδοχές είναι μεγαλύτερες.

Στο τέλος όμως και τα δυτικά κράτη θα καταντήσουν στην κατάσταση που βρισκόμαστε κι εμείς. Δεν θα κρατήσει πολύ αυτό που γίνεται σήμερα. Ο ευρωπαϊκός σοσιαλισμός φροντίζει για το σχέδιο αυτό. Το σύστημα δούλεψε με τέτοιον τρόπο, ώστε ο απλός χωρικός να αποβλακώνεται και ο διανοούμενος να εκτίθεται. Ακόμη και ο ιατρικός κόσμος συνέβαλε σ’ αυτό: ήταν ένας παράγοντας μέσω του οποίου το σύστημα πέτυχε και συνεχίζει να πετυχαίνει το σατανικό έργο της μείωσης του πληθυσμού, μέσω επικίνδυνων εμβολίων και χημικών δηλητηρίων.

Τώρα οι διανοούμενοί μας διαπίστωσαν ότι είναι ωραίο να έχεις ένα όμορφο σπίτι, να πηγαίνεις για μπάνια σε λουτροπόλεις, στο εξωτερικό…και δεν έχουν πιά χρόνο να υπερασπίζονται το έθνος. Μ’ αυτόν τον τρόπο και ο χωρικός και ο διανοούμενος καταλήγουν να γίνονται εργαλεία του συστήματος και να ζουν ωραία. Εάν υπήρχε μία κυβέρνηση αληθινών ηγετών, πιστών διανοουμένων, θα υπήρχε δυνατότητα βελτίωσης της κατάστασης. Aλλά με τέτοια παράσιτα που μας κυβερνούν… γίνονται παράσιτα και οι υφιστάμενοί τους, όποιο κι αν είναι το επάγγελμά τους- δήμαρχοι, δάσκαλοι, ακόμη και ιατροί.

Δεν είναι εύκολο να κυβερνάς έναν Ορθόδοξο λαό, διότι αυτός έχει ορθόδοξες ρίζες και μια ξεχωριστή ευαισθησία. Με τέτοιον πολιτισμό και τέτοια βαθειά και πλούσια πνευματικότητα, το «τυπικό» του μασονισμού δεν μπορεί να εφαρμοστεί.

Ο Έλληνας, παραδείγματος χάριν, αντιμετωπίζει πατροπαράδοτα με τον ίδιο σεβασμό έναν πρόεδρο κι έναν μητροπολίτη. Δεν σκύβει σαν να είναι δούλος. Το να είσαι δουλοπρεπής δεν σημαίνει ότι σέβεσαι την Εκκλησία. Ναι, να σέβεσαι την Εκκλησία, αλλά με αξιοπρέπεια, όχι να γίνεσαι ένα σκουλήκι, να γλύφεις τις αρβύλες.

Εμείς οι Ρουμάνοι βρισκόμαστε κάτω από τη σλαβονική επιρροή, η οποία δημιούργησε ένα άλλο είδος ανθρώπου και με τη δουλοπρεπή «ταπεινότητα» μας έφερε σ’ αυτήν την κατάσταση παραμόρφωσης. Αυτή η λεγόμενη «ταπεινότητα» γεννήθηκε λόγω καταπίεσης. Τώρα, εμάς μας χαρακτηρίζει ο φόβος και ο αθεϊσμός. Τώρα, ο Ρουμάνος μας λέει μόνον ανέκδοτα.
Από το βιβλίο: Γέρων Ιουστίνος Πίρβου, Ζωή Θυσιαζόμενης Αγάπης, σελ. 139,140,142.
https://enromiosini.gr/arthrografia/γέρων-ιουστίνος-πίρβου-ο-απλός-άν

***

Άγιος γέροντας Ιουστίνος Πίρβου

Νίνα Γεωργίας Προσευχή_St Nina of Georgia_წმინდა ნინო_Св Нина Грузије_св Нины Иберии_ Nino_98%e1%83%9cΤον καιρό των διωγμών οι χριστιανοί πρέπει να μαζευτούν γύρω από τους ιερείς τους. Εκεί που βρίσκετε ένα αντιμήνσιο και ένας ιερέας για να τελέσει την λειτουργία εκεί είναι και η εκκλησία. Έχουμε ως παράδειγμα τον διωγμό του περασμένου αιώνα όπου οι ιερείς πήγαιναν στα βουνά και στα χωριά με ένα αντιμήνσιο και τα λειτουργικά σκεύη στην πλάτη.
Η Λειτουργία και τα Μυστήρια θα δώσουν δύναμη στους χριστιανούς να αντιμετωπίσουν την πείνα και να προστατευτούν από παν κακό, ευρισκόμενοι υπό τη Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Έπειτα να λέει την Ευχή του Ιησού ή το Υπερμάχω. Στη φυλακή αυτές οι προσευχές μας έσωσαν και δεν υποχωρήσαμε μπροστά στο κόκκινο θηρίο.

Ο πραγματικός χριστιανός όμως δεν περιμένει τον πόλεμο ή τον διωγμό για να φροντίσει την ψυχή του. Τον αληθινό χριστιανό δεν τον ενδιαφέρει πότε θα αρχίσει ο πόλεμος ή ο διωγμός. Είναι πάντοτε έτοιμος να υποδεχθεί τον Ουράνιο Νυμφίο με το καντήλι της ψυχής αναμμένο.
Ο αληθινός χριστιανός δεν κοιτάει πότε θα έρθει ο πόλεμος ή δεν παραμονεύει να δει αν η βόμβα θα πέσει στο κεφάλι του, αλλά ψάχνει να δει πως θα θυσιαστεί για τον πλησίον του και για το Θεό. Ο αληθινός χριστιανός ψάχνει τη Βασιλεία των Ουρανών μέσα του και δε φοβάται τίποτα σε αυτόν τον πρόσκαιρο κόσμο. Γι αυτόν η λύπη είναι χαρά και ο Σταυρός Ανάσταση.

***

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ο Λόγος Σου, Κύριε, είναι ζωή και αλήθεια. Καθάρισέ μας με τον παντοδύναμο Λόγο Σου, όπως καθάρισες και τους αποστόλους Σου, έτσι ώστε να καρποφορήσουμε και πολλούς καρπούς να δώσουμε και να γίνουμε άξιοι της Βασιλείας Σου.

Κύριε, Αιώνιε και Αθάνατε, αυτά τα άγια λόγια Σου ας ηχούν στις ψυχές των πιστών δούλων Σου πάντα όποτε εγείρεται διωγμός εναντίον της Αγίας Σου Εκκλησίας, ώστε, κρατώντας το δεξί Σου χέρι, να μη φοβόμαστε.

Οι Αγίες βασίλισσες Σαλώμη της Ουτζάρμα (Ujarma) και Perozhavra της Sivnia της Κάρτλη (4ος αιώνας), μαθήτριες της αγίας Νίνας Ισαποστόλου της Γεωργίας
https://iconandlight.wordpress.com/2019/01/14/%ce%bf%ce%b9-%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b5%cf%82-%ce%b2%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%bb%ce%b9%cf%83%cf%83%ce%b5%cf%82-%cf%83%ce%b1%ce%bb%cf%8e%ce%bc%ce%b7-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bf%cf%85%cf%84%ce%b6%ce%ac%cf%81/

Υπάρχουν άνθρωποι – κατά κύριο λόγο ηγέτες ανθρώπων – οι οποίοι δεν αναγνωρίζουν τον Κύριο το Τροφέα τους. Η αθεΐα δεν είναι νόσος των ζώων, αλλά των ανθρώπων. Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2019/05/09/%CF%85%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%AC%CE%BD%CE%B8%CF%81%CF%89%CF%80%CE%BF%CE%B9-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CE%BA%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%BF-%CE%B7%CE%B3%CE%AD/

Ελευθερία στις ανθρώπινες σχέσεις. Μέγας και θαυμαστός ο κόσμος της αγίας ελευθερίας!
https://iconandlight.wordpress.com/2018/01/14/%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%85%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b9%cf%82-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%b9%ce%bd%ce%b5%cf%82-%cf%83%cf%87%ce%ad%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-%ce%bc%e1%bd%b3/

Όσιος αββάς Παύλος ο Θηβαίος, η συνάντηση με τον άγιο Αντώνιο τον Μέγα
https://iconandlight.wordpress.com/2016/01/15/%CF%8C%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CE%B2%CE%B2%CE%AC%CF%82-%CF%80%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CE%B8%CE%B7%CE%B2%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%82-%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7/

Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν, Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – Αγίου Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη της Ευβοίας
https://iconandlight.wordpress.com/2017/05/03/17200/

Αλίμονο για ένα λαό, όταν οι αρχηγοί του δεν πιστεύουν στην τελική νίκη του καλού. Αδερφοί μου, κανείς δεν είναι πιό λαμπρός από τον ήλιο. Πιό λαμπρός από τον ήλιο είναι μόνον ο άνθρωπος που πιστεύει στην τελική επικράτηση του καλού. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2021/07/16/65091/Αντώνιος ο Μέγας_St Anthony the Great_Св. Антоний Вели́кий_ ანტონი დიდი_orthodox icon_Παυλος Θηβαιος_2326688Η Αγία βασίλισσα Σαλώμη της Ουτζάρμα (Ujarma) μαθήτρια της αγίας Νίνας Ισαποστόλου της Γεωργίας
Η μνήμη της τιμάται στις 15 Ἰανουαρίου.
Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον

Της φωσφόρον βασίλισσαν ευφημήσωμεν, Σαλώμην της φωτιστρίας Νίνας του βίου σεπτήν
συγγραφέα ως αυτής οδούς βαδίσασαν και σπόρον σπείρασαν Χριστού εν τη γη τη αγαθή
και πίονι βασιλείας αυτής και πρέσβειραν θείαν πιστών οφθείσαν προς τον Ύψιστον.

Απολυτίκιον Αγίου Παύλου του Θηβαίου
Ήχος γ’. Θείας πίστεως.

Θείου Πνεύματος, τη επινεύσει, πρώτος ώκησας, εν τη ερήμω, Ήλιου τον ζηλωτήν μιμησάμενος και δι’ ορνέου τραφείς ως ισάγγελος, υπ’ Αντωνίου τω κόσμω εγνώρισαι. Παύλε όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Απολυτίκιον Οσίου Ιωάννου του Καλυβίτου
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε

Εκ βρέφους τον Κύριον, επιποθήσας θερμώς, τον κόσμον κατέλιπες, και τα εν κόσμω τερπνά, και ήσκησας άριστα· έπηξας την καλύβην, προ πυλών σων γονέων· έθραυσας των δαιμόνων, τας ενέδρας παμμάκαρ· διό σε Ιωάννη ο Χριστός, αξίως εδόξασεν.

Κοντάκιον. Ήχος πλ. δ΄. Τη Υπερμάχω.

Του Τηριδάτου θυγατέρα την θεόφρονα και βασιλέως της Ουτζάρμα Ρέβι σύζυγον ευφημήσωμεν εν ύμνοις αξιοχρέως νυν, Σαλώμην, τα θαυμάσια συγγράψασαν θείας Νίνης και αυτής ακολουθήσασαν τρίβοις κράζοντες· Χαίροις, πάνσεμνε Άνασσα.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις, η θεόφιλος βασιλίς, θαυμαστή Σαλώμη, φωτιστρίας η συγγραφεύς, Νίνης, Γεωργίας, Σταυρού Χριστού αρότρω ξηράς λαού καρδίας η γεωργήσασα.

ᾨδὴ γ΄. Τοὺς σοὺς ὑμνολόγους.

Τας πορείας ίθυνας του νοός, προς θείου θελήματος Παύλε, λιμένα γαληνότατον, και της κακίας θάλασσαν, κυματουμένην πνεύματι της πονηρίας διέφυγες.

ᾨδὴ δ΄. Ὁ καθήμενος ἐν δόξῃ.

Τα παρόντα υπερείδες, διά μόνα τα μένοντα, και τω θείω πόθω όλην σου την καρδίαν προσέδησας· και της κακίας το κράτος όθεν έλυσας Χριστού τη χάριτι, Παύλε Οσίων καύχημα.

Ολοθύμως καθ’ εκάστην, τω Δεσπότη της κτίσεως, υμνείς θείε Παύλε και δοξολογίαν αένναον, Αυτώ ανέπεμπες αίρων προς ουρανόν τα σα όμματα, της φιλοθέου καρδίας σου.

Ωδή η’

Εζήλωσας, Ιωάννην θεόφρον, τόν Πρόδρομον, εν ερήμω ασκήσας, μεθ’ ού και της ζωής, τυχείν κατηξιώθης, της όντως αϊδίου.

Παράδεισον αληθώς απειργάσω, την έρημον, εν αυτή διαπρέψας, εν πάση αρετή, διο και Παραδείσου, τρυφής κατηξιώθης.


Είμαστε μέσα στην αποστασία. Μπήκαμε στο λούκι, αλλά οι πολλοί δεν το πήραμε ακόμα είδηση. Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Εσύ ή με τον Θεό θα είσαι ή με τον σατανά. Ο Κύριος δεν θα μας αφήσει. Να είσθε βέβαιοι και πιστοί. Τα πιστά παιδιά Του θα Τον κηρύξουν εκεί πού δεν περιμένεις, θα είναι μέσα στις ταπεινές οικογένειες και από εκεί θα ξεφυτρώσουν τα διαμάντια. Άγιος Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης

Γέννηση του Ιησού Χριστού_ Рождество Христово_ Nativity of Christ-icon5792Σοφονίας ο Προφήτης, από των δώδεκα ελασσόνων Προφητών της Π. Διαθήκης, το όνομά του σημαίνει “θεοσκέπαστος”, “αυτόν που τον σκεπάζει ο Θεός” (665-605 π.Χ)
Ιωάννης ο ησυχαστής, επίσκοπος Κολωνίας (454-558),
Γεώργιος της Τσερνίκα Ρουμανίας (1806)
Ποιμήν ο Ζωγραφίτης (+1620) προστάτης άγιος των Βουλγάρων ζωγράφων
Σάββας του Σβετιγκορόντ Ρωσίας, μαθητής του Αγ. Σεργίου του Ραντονέζ και διάδοχός του στην ηγουμενεία της Μονής (1406)
Αγγελής νεομάρτυς στη Χίο (1813)

Εορτάζουν στις 3 Δεκεμβρίου

Στίχοι
Oυχ’ ησυχάζω. Kαι θανόντα γαρ στέφω,
Tον ησυχαστήν Iωάννην τοις λόγοις.

Άγιος Γέρων Αμβρόσιος Λάζαρης

Γέροντας Αμβρόσιος με τον Μακαριστό Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Αντώνιο._sisaniou-antonios-gerontas-amvrosios-e12780702429681Χρειάζεται μετάνοια, όπως αυτή που έδειξαν οι Νινευίτες, για ν’ αλλάξουν οι βουλές του Κυρίου. Διαφορετικά, έρχονται πολλά δεινά στον κόσμο.

Να μην είσαι προσκολλημένος στα γήινα. Να βλέπεις ψηλά, τον Παράδεισο, κι Εκείνος θα σε περιμένει. Και να ξέρεις ότι δεν τα καταφέρνουμε μόνοι μας. Η Χάρις του Κυρίου θα μας βοηθήσει.

Ο Χριστός είναι εδώ! Γιατί δεν πιστεύεις; Πίστεψε και θα πάνε όλα καλά. Μόνο πίστεψε. Περίμενε! Μη φοβάσαι! Η Χάρις του Θεού σε σκεπάζει. Περίμενε! Να ζητάς αγάπη από τον Κύριο. Μέσα στην αγάπη κρύβονται όλες οι αρετές.

***

– Γέροντα, άμα γίνει πόλεμος με τους Τούρκους, τι θα κάνουμε;
Ο πόλεμος σήμερα δεν γίνεται με όπλα. Εμάς πάντοτε ο Θεός μας βοηθάει και η Παναγία είναι με το μέρος μας.
– Ναι, Γέροντα, αλλά οι Τούρκοι είναι πιο πολλοί από εμάς.
– Ας είναι! Την ψυχή του Έλληνα, που έχει τον Χριστό και την Παναγία δίπλα οδηγό, τη φοβούνται όλοι. (σελ. 50)

– Για πες μου, παιδί μου, μπορεί ένας άνθρωπος να τα βάλει με τετρακόσιους;
– Αδύνατον, Γέροντα.
– Όταν έχει τη Χάρη του Θεού, μπορεί να τα βάλει και με τετρακόσιους και με όλο τον κόσμο.

Γι’ αυτό θα ζητάς: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με», και ο πειρασμός θα φεύγει. Έτσι είναι ο «άλλος», έχει δύναμη ίση με τετρακόσιους. Αλλά ο Θεός τον κρατάει σαν ένα σκυλί με αλυσίδα.
Του αφήνει λίγο χαλαρή την αλυσίδα, για να μας δοκιμάζει μέχρι το όριο που αντέχουμε, και, όταν βλέπει ότι εμείς δεν μπορούμε άλλο, τη σφίγγει την αλυσίδα και το γυρνάει. (σελ. 54)

Μη φοβάσαι τίποτα! Ξέρεις τι δυνάμεις έρχονται από ψηλά; Δεν τις βλέπεις εσύ. Μη φοβάστε τίποτα!.. Να ξέρετε ότι αοράτως πολλοί άγιοι κατεβαίνουν και µας βοηθούν. Δεν επιτρέπει ο Θεός να τους δούμε, αλλά καθημερινώς έχουμε πολλούς Αγίους κοντά µας. 

***

Την Ελλάδα ο Θεός την έχει σπίτι δικό Του. Η Ελλάδα είναι το καλύτερο μέρος του κόσμου. Είμαστε ευλογημένοι. Αλλά οι κυβερνήτες τα μπερδεύουνε μερικές φορές. Οι κυβερνήτες πρέπει να είναι χριστιανοί εν επιγνώσει, γιατί αλλιώς μπερδεύουν το κράτος.
Κατάληψις της Ελλάδος από ξένο κράτος δεν θα γίνει ποτέ! Τόση δύναμη δίνει στην Ελλάδα ο Κύριος τον καιρό του πολέμου, πού δεν λέγεται. Δεν θα έρθουν αυτοί μέσα. Το σώμα της Ελλάδος δεν μπορεί να το πάρει κανένα κράτος και να το πάει όπου θέλει. Είναι από πάνω γραμμένα αυτά, δεν είναι από ανθρώπους.

Nα κάνεις προσευχή κάθε μέρα και να λες, πέραν των άλλων: «Φύλα­ξε με, Θεέ μου, από την κακία των ανθρώπων».

Ο Θεός είναι δίπλα μας, θα του μιλήσεις σαν φίλο σου: «Έλα, βοήθησε με».

Όταν προσεύχεσαι, να ξέρεις ότι είσαι μπροστά στον Χριστό και την Παναγία. Να είσαι ταπεινή και να λες: «Έλα, Παναγία μου, να με βοηθήσεις να διορθωθώ».
Η Παναγία θα σε βοηθήσει, γιατί είναι εδώ και σε ακούει.

Nα δεις ένα αυτί πού κατεβάζει ο Θεός από τον Ουρανό και ακούει την προσευχή σου, όταν δεν νοιάζεσαι για υλικά, αλλά παρακαλάς για σωτηρία ψυχών!…

Είναι καλύτερα στην εποχή μας να ξέρεις λίγους και να μιλάς σε λί­γους. Ή ζωή μας είναι ένα πέλαγος με μπουνάτσες και φουρτούνες. Πολλές οι θλίψεις και οι πειρασμοί. Μη θέλετε μόνο τη χαρά. Οι Άγιοι πέρασαν από καμίνι. «Πάς πυρί ολισθήσεται». Ο καθένας θα ψη­θεί στη φωτιά, για να μπει στον Παράδεισο. Όταν πάς στον φούρνο, ζητάς ψημένο ψωμί και όχι ζυμάρι. Το ίδιο και στον Παράδεισο ανε­βαίνει ο «ψημένος» άνθρωπος.

Να προσέχετε, γιατί ο κακός στήνει παγίδες. Μη γελάτε! Είναι δίπλα μας κι εσείς δεν μπορείτε να τον δείτε. Ακουστέ τί σας λέω. Μη στα­ματάτε να προσεύχεσθε!

Θα μιλάς σε όλους με αγάπη, αλλά θα κάνεις παρέα με ανθρώπους που είναι στην ίδια συχνότητα.

Πονώ τους παντρεμένους, διότι τις θλίψεις πού περνούν δεν τις περ­νούν οι μοναχοί. Το καμίνι των θλίψεων των εγγάμων είναι μεγαλύ­τερο από αυτό των μοναχών.

Επειδή έρχονται πολύ δύσκολες μέρες για την ανθρωπότητα, ο Θεός πήρε ορισμένους ανθρώπους και τους έκανε αξιωματικούς.
Τα πράγματα θα εξελιχθούν πολύ γρήγορα. Ο διάβολος θα κυριαρχήσει. Όσοι τον πλησιάσουν, θα τους τσακίσει, θα τους συντρίψει. Φίλους αυτός δεν έχει. (σελ. 210)

Τώρα όλα τα στρατεύματα του σατανά έχουν ξεχυθεί στον κόσμο και παρασύρουν τους ανθρώπους στην απώλεια με όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Εσύ ή με τον Θεό θα είσαι ή με τον σατανά.

***

Αμβρόσιος Λάζαρης_Elder Ambrose of Dadiou_Старец Амвросий Лазарис_imagesΤο 1990 είχε πει ότι σύντομα ο Θεός, επειδή θέλει να στηρίξει τους ανθρώπους, θα αποκαλύπτει τους Αγίους Του οφθαλμοφανώς. Επειδή οι πειρασμοί θα είναι μεγάλοι και τα βάσανα δυσβάσταχτα, θα παραχωρήσει ο Κύριος να εμφανίζονται Άγιοι, και μάλιστα μεγάλοι, όπως ο Άγιος Δημήτριος ή ο Άγιος Γεώργιος. Θα ακούν οι άνθρωποι ότι τη μία εβδομάδα παρουσιάστηκε ο τάδε Άγιος στην Κρήτη, την άλλη ο τάδε στη Μακεδονία, άλλος εδώ, άλλος εκεί.

Νηστεία και προσευχή ήταν η οδός των Αγίων. Εμείς οι γονείς φταίμε πού υποφέρουν τα παιδιά μας, γιατί δεν τα μαθαίνουμε να ζουν χριστιανικά κι επειδή οι γονείς δεν ζουν όπως πρέπει χριστιανικά…

Ποιος δίδαξε τη νεολαία; Εμείς οι ιερείς και όλοι όσοι είναι χριστιανοί δεν είπαμε σ’ ένα κήρυγμα:
«Πρόσεξε, ο δρόμος αυτός είναι της καταστροφής!… 

Μπήκαμε στο λούκι, αλλά οι πολλοί δεν το πήραμε ακόμα είδηση. Σε λίγο, όμως, θα δεις τι θα γίνει. Είμαστε μέσα στην αποστασία.
– Τι να κάνω με τα παιδιά μου, γέροντα, που είναι δύσκολα; Μου φωνάζουν, κοιτάζουν τα επικίνδυνα προγράμματα της τηλεόρασης και επηρεάζονται.
Μόνο ο Κύριος διορθώνει την κατάσταση, θα λες: «Κύριε, σώσε εμένα, διόρθωσέ με, και φώτισε και τα παιδιά μου να είναι κοντά Σου».
Και ο Κύριος θα σε ακούσει και θα σου δώσει εκείνο που πρέπει.

***

πό εδώ και πέρα, δεν έχεις διανοηθεί τι θα δεις και τι θα ακούσεις. Δεν έχουν ξαναγίνει ποτέ στον κόσμο, είπε μια μέρα το καλοκαίρι του 2005.
– Στην Ελλάδα θα συμβούν;
– Σε όλο τον κόσμο και σ’ εμάς. Και γιατί; Γιατί εμείς, λέει, είμαστε ο φάρος της Ορθοδοξίας, αλλά καταντήσαμε από την αμαρτία χειρότεροι από τους άθεους.

***

Από τα 10 εκατομμύρια Έλληνες τα 2 εκατομμύρια θα σωθούν, γιατί κρατάνε. Γιατί, είδες τι μου λες; Δεν αλλάζεις πορεία όπως είσαι, μα να σου κόψουν το κεφάλι. Έτσι είναι τα 2 εκατομμύρια των Ελλήνων. Αλλά τα 8, πού τα πήρε ο λύκος και τα έπνιξε, που είναι; Και δεν ξέρεις τι διαφθορά υπάρχει μέσα στην Ελλάδα. Μέχρι αφάνταστου βαθμού καταστροφή ψυχική και σωματική.

***

«Οι πνευματικοί να φροντίσουν ώστε τα πνευματικά παιδιά τους να μην πάρουν την ταυτότητα»!
«Τότε θα είναι μερικοί επίσκοποι που (ακόμα) θα κρατούν… Μόνο σ’ αυτούς θα πειθαρχούμε! Όσοι δεν πάρουν ταυτότητα! Αυτοί που πήραν ταυτότητα δεν έχουν μέρος με τον Χριστό! Δεν έχομε καμμία επικοινωνία, καμμία σχέση μ’ αυτούς»!
«Ο Κύριος δεν θα μας αφήσει. Να είσθε βέβαιοι και πιστοί»!
– Αυτό σημαίνει σχίσμα, γέροντα.
– Έχει αρχίσει το σχίσμα να γίνεται (διάκριση πιστών – απίστων).
…«Επομένως, θα ακούμε τους επισκόπους που δεν θα πάρουν ταυτότητα!… Αυτοί θα είναι η Εκκλησία του Θεού τότε»!

Όσοι κάνουν το χάραγμα, δεν θα βρουν στιγμή ησυχίας. Πρέπει ν’ αποκτήσετε ισχυρή πίστη, μόνοι σας, με υπομονή, με καλοσύνη, με δικαιοσύνη. Να μη χάσουμε την πίστη! Σταθερή πίστη, και ο Θεός θα δώσει βοήθεια. Χωρίς την προσευχή, πάμε χαμένοι. Μη σκέφτεστε για το μέλλον. Είναι όλα στα χέρια του Θεού. Να διαβάζετε Πατερικά κάθε μέρα από λίγο και ο Θεός θα φωτίζει. Ύστερα θα δυναμώνει ο νους σας.
Η ευχή «Κύριε, ελέησον» είναι σαν ένα σπαθί πού κόβει στα δύο τον Σατανά.

Βρεθήκαμε στους έσχατους καιρούς εμείς οι ταλαίπωροι, και οι μοναχοί και κοσμικοί, αλλά ο αγώνας είναι αγώνας. Δεν θα σταματήσεις τον αγώνα ούτε δευτερόλεπτο. Αγώνας μέχρι τέλους! και τότε ό Κύριος, πού στεφανώνει τους ανθρώπους και τους αποκαθιστά αιώνια, Εκείνος την τελευταία ώρα θα σου χαρίσει όχι πράγματα ψεύτικα και μάταια της ζωής αυτής, αλλά θα σε κάνει άξια να βασιλεύεις μέσα στη Βασιλεία του Θεού. Αιώνια! Όχι για 1.000 χρόνια, για 100.000 χρόνια. Αιώνια [σημαίνει] δεν έχει τέλος.

***

...Θα τα βρείτε μπροστά σας αυτά πού σας λέω. Θα τα δείτε από τώρα και μπρος.
– Να μας δίνει μόνο δύναμη ο Θεός, φώτιση, κουράγιο, να μπορέσουμε να αντέξουμε αυτά τα πράγματα.
– Θα δίνει ο Κύριος. Εδώ θα είναι και θα δίνει. Ο Θεός έθρεψε τους Εβραίους σαράντα χρόνια με το μάννα. Ούτε έσπερναν, ούτε θέριζαν, ούτε όργωναν, ούτε είχαν τίποτα, κανένα ζώο. Και κάθε πρωί πήγαιναν έξω, άνοιγαν την πόρτα τους και έβρισκαν στο κατώφλι μια κατσαρόλα με το μάννα, πού είχε όλες τις ουσίες όλων των φαγητών. Και ζήσανε σαράντα χρόνια, όχι έναν χρόνο και τρία χρόνια. Σαράντα! θ’ αφήσει τώρα, λες, ο Θεός τον άνθρωπο εκείνον πού θα Τον ακολουθήσει; Όχι! Δεν θα τον αφήσει!

***

Αμβρόσιος Λάζαρης_Elder Ambrose of Dadiou_Старец Амвросий Лазарис_geron-amvrosios-07Αυτά πού θα δουν τα μάτια μας και θ’ ακούσουν τ’ αυτιά μας από εδώ και πέρα δεν θα τα έχουμε ποτέ ξαναδεί ούτε ξανακούσει.
Μέσα στην επόμενη εικοσαετία θα γίνουν φοβερά πράγματα. Οι Ευρωπαίοι [για παράδειγμα] θα πάνε να καταργήσουν το άβατο του Άγιου Όρους.

Να μας φυλάει ό Θεός από σεισμό. Γιατί αυτά πού βλέπεις, τα παλάτια, στους έσχατους καιρούς θα σωριαστούνε, δεν θα μείνει ένα όρθιο.
Θα έρθει περίοδος, πού εμείς οι άνθρωποι θα πατάμε ένα κουμπί και θα πετάμε. Δεν θα έχουμε ανάγκη από μεταφορικά μέσα, ούτε αυτοκίνητο ούτε τίποτα.

-Λέει ο θείος Παύλος ότι θα έρθει ένας καιρός, και είναι αυτός ο καιρός, τον οποίο διερχόμεθα εμείς, που ο άνθρωπος θα αποστατήσει από την πίστη του στον Θεό και θα στραφεί στην παλαιά δοξασία, στους θεούς του ψεύδους. Θα επαναφέρουν το Δωδεκάθεο.
Και άρχισε να γίνεται αυτό, το έχει ξεκινήσει ένας Οργανισμός και πάνε στον Όλυμπο και ετοιμάζουν το Δωδεκάθεο. Θα στραφούνε, λέει, στην παλαιά δοξασία, που ήτανε η αθεΐα, και θα χάσει ο άνθρωπος την ανθρωπιά του, θα χάσει την αλήθεια, θα χάσει την ειλικρίνεια, την πίστη του. Δεν θα υπάρχει πίστη στους ανθρώπους. Στους χίλιους έναν θα βρίσκεις που θα μιλάει την αλήθεια και οι άλλοι θα τον λένε τρελό. Πόσα θ’ αλλάξουν! Κι όσο πας, χειρότερα θα γίνονται… (σελ. 110)

Ξέρεις τί θα γίνεται τότε;
Μέσα στον δρόμο πού θα περνάς, ένας πού θα του λείπουν τα λεφτά και θα ‘χει χρέος, το οποίο δεν θα μπορεί ποτέ να το βγάλει, άμα ξέρει ότι έχεις μία περιουσία, θα περνάει δίπλα σου και θα σου δίνει μία με το στιλέτο και θα σε σκοτώνει.
Αυτά θα γίνουν πριν από τις τελευταίες μέρες. Δεν θα γλιτώνεις, θα σε σφάζει μες στον δρόμο και θα σου παίρνει ότι έχεις και θα σηκώνεται να φεύγει. Και να ιδείς τότε! Οι άλλοι πού θα περνάνε δεν θα δίνουν καμιά σημασία. Σε σκότωσε; Σε σκότωσε, θα περνάνε σαν να μη συμβαίνει τίποτε και θα πηγαίνουν στη δουλειά τους. Γιατί κι αυτοί τα ίδια θα είναι. Αυτή η τρομερή κατάσταση θα υπάρχει τα τελευταία χρόνια.

Θα γίνονται πόλεμοι παντού.
Η Ελλάδα δεν θα αναμιχθεί πουθενά και θα έχει μικρές απώλειες. Αλλά θα υπάρχει φτώχεια, λιμός, θα κλείσουν και τα σύνορα. Εσύ θα ζεις, εγώ δεν θα ζω. θα ζεις και θα το θυμάσαι. Τότε θα μείνουν δύο εκατομμύρια Έλληνες πιστοί στον Κύριο. Από αυτούς θα βγουν μάρτυρες. Ο σωστός χριστιανός πρέπει να έχει πίστη, αγάπη, ειλικρίνεια, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία.
Στους έσχατους χρόνους οι χριστιανοί θα πορεύονται, όπως θα διατάσσει τότε ο Κύριος. Όμως εκεί θα είναι ο Κύριος και δεν θ’ αφήσει τον άνθρωπο, θα μας βοηθά σε ότι θέλουμε. Δεν θα μας αφήσει, να είστε βέβαιοι και πιστοί.
Γιατί αυτό θέλει, να έχουμε εκείνες τις μέρες: ΠΙΣΤΗ!

Πάνω απ’ όλα, παιδιά μου, να κρατήσουμε την πίστη μας στον Κύριο, και ας έρθουν μέρες δύσκολες και ας έρθουν μέρες δοκιμασίας. Μέσα στους αιώνες πέρασαν τέτοιες εποχές. Και βλέπουμε, άλλους τούς σταυρώνανε στον σταυρό, άλλους τούς έκοβαν είκοσι κομμάτια, όμως δεν προδώσανε τον Χριστό και ζούνε στους Ουρανούς στους αιώνες των αιώνων. Πόσο μεγάλη πίστη είχαν!

Και αυτή η πίστη δεν είναι μόνο για τα δύσκολα μελλοντικά πράγματα, είναι γενικώς. Η πίστη είναι η κινητήριος δύναμις και χωρίς αυτήν ο άνθρωπος δεν θα κατόρθωνε τίποτα. Ζητούσε πίστη ο Κύριος!

Βρισκόμαστε σε καιρούς χαλεπούς αυτή την εποχή που ζούμε εμείς. Υπήρξαν και καλές εποχές, που ζούσαν οι άνθρωποι με αγάπη. Ο ένας εφύλαγε τον συνάνθρωπό του, τον αγαπούσε, τον βοηθούσε σε όλα τα πράγματα της ζωής. Τώρα πάμε αντίστροφη μέτρηση. Δεν προσέχουμε τη ζωή, δεν τη χαιρόμαστε. Η απιστία μας σπρώχνει μακριά από την κατάσταση της πολυτίμου αληθείας. Αν δεν έχουμε ούτε ίχνος από την πίστη μας προς τον Θεό, που ψάχνουμε να βρούμε μέσα στο σκοτάδι, να δω τι θα βρεις. Δεν θα βρεις τίποτα, πάνω στα βράχια θα χτυπήσεις.

Όποιος κατορθώσει να κρατήσει αυτά τα δύο, την αλήθεια στον Κύριο και την αγάπη στον άνθρωπο, αυτός πέτυχε τον στόχο του και τον προορισμό του στη γη.

Αλλά φαίνεται, παιδιά μου, ότι βρισκόμαστε σε μεγάλες εκπλήξεις Και κατά την Γραφή και κατά τις παραδόσεις της χριστιανικής πορείας από εδώ και πέρα πρέπει να περιμένουμε σοβαρές αλλαγές και πολύ σοβαρές καταστάσεις. Διότι πλησιάζουμε το τέλος και αυτά είναι προφητευμένα. Θα γίνουν όλα, όσα προφητεύουν οι μεγάλοι άνδρες της Εκκλησίας και όσα ο Κύριος έχει αποκαλύψει. Θα έλεγα, παιδιά μου, με μια μεγάλη ευχή, εμείς οι τελευταίοι άνθρωποι να μη βρεθούμε σ’ αυτόν τον κυκλώνα να μη βρεθούμε σ’ αυτό το κατάντημα το φοβερό.
Για να γλιτώσουμε κι εμείς από την τελεία καταστροφή, αν θελήσουμε όλοι μας, είναι καιρός ακόμα να μπορέσουμε να βρούμε τον δρόμο μας, τον δρόμο της επιστροφής. Ο δρόμος της επιστροφής είναι η μετάνοια και η επιστροφή μας προς τον Χριστό. Εκεί θα βρούμε μόνο παρηγοριά και ζωή αιώνιο, πού μάς υπόσχετε ο Δημιουργός.

Ο δρόμος μας ταξιδεύει και τρέχει ολοταχώς προς τον Ουρανό, γιατί εκεί είναι ή πατρίδα μας, όπως μάς παραγγέλλει ο θείος Απόστολος Παύλος.
Ο άνθρωπος αυτός περιήλθε τότε όλη τη γη και αναμόρφωσε τα ήθη και τα έθιμα των ανθρώπων, από άγριους τούς έκανε να είναι πρόβατα. «Ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν». (Έβρ. ιγ’ 14). Δεν είναι εδώ η πατρίδα μας. Εδώ είμαστε περαστικοί.

…έχουμε και έναν εχθρό του ανθρωπίνου γένους, πού έρχεται και προσπαθεί με όλες του τις δυνάμεις να κατακτήσει τη γη. Η γη είναι του Ουρανού και του Θεού, αλλά για ένα διάστημα θα κυριαρχήσει κι αυτός, θα περάσει από τη γη και αλίμονο στους ανθρώπους πού θα βρεθούνε την εποχή εκείνη.
Ναι, έρχεται αυτός και μάς σερβίρει έναν καινούριο νόμο. Όχι αυτόν πού μάς προσφέρει ο Κύριος, την αγάπη, την ειρήνη, τη χαρά, την υγεία, τη μακροθυμία, τη χρηστότητα, την αγαθοσύνη, την πραότητα, την πίστη, την εγκράτεια, τα χαρίσματα τού Θεού δηλαδή, τον νόμο του Θεού. Αλλά μάς σερβίρει κάποιον άλλο νόμο. Ο άλλος νόμος αυτός είναι: όχι αγάπη, αλλά μίσος, όχι ειλικρίνεια, αλλά ψευτιά, όχι αλήθεια, αλλά συκοφαντία, κακία, αδικία, πλεονεξία, φιλαργυρία και φόνοι! …

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ_apokalypsi_valy2851Όμως είναι γεγραμμένα και θα περάσουν όλα τα γεγονότα εκείνα, όπου έρχεται αυτός ο φοβερός δαίμων, πού σάς λέγω, να κυριαρχήσει επί της γης και να καταστήσει το βασίλειό του παγκόσμιο.
Και αυτός ο κυρίαρχος θα είναι ο αντίχριστος, πού έρχεται να βασιλέψει για λίγο διάστημα, θα είναι ο καταστροφέας της ανθρωπότητας, θα ανατρέψει το Σύμπαν, θα επιβάλει βία, για να τον προσκυνήσουν οι άνθρωποι. Για τρία χρόνια δεν θ’ αφήσει τίποτα όρθιο, όταν έρθει ο χρόνος. Αλλά λίγο θα είναι το πέρασμά του, για να δείξει και αυτός εκείνα πού έχει μες στην καρδιά του, την κακία δηλαδή. Γιατί έρχεται ο Κύριος και θα ξεκαθαρίσει τα πράγματα, θα καθαρίσει άπαξ διά παντός και θα φέρει την τάξη την καινούρια, την αιώνια, πού θα είναι τάξη ασάλευτη, μέσα από το χέρι του Δημιουργού πού έπλασε τον άνθρωπο και έκτισε τον Ουρανό και τη γη.

Όμως, για να βρεθούμε κι εμείς, παιδιά μου, σε μια πορεία τέτοια, θέλει λίγο να προσπαθήσουμε, ο καθένας με τη θέληση τη δική του, να αφήσουμε τις μικροδιαφορές μας, να αφήσουμε τα μικρά μας ελαττώματα, να αφήσουμε τούς εγωισμούς.
Και έχουμε ανάγκη αυτή την ώρα από λίγη αγάπη μεταξύ μας, λίγη αγάπη χριστιανική πού θα μένει αιώνια και θα είναι η πορεία προς τον Ουρανό — με τον τρόπο αυτόν, της αγάπης. Γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος να βαδίζουμε. Οι δρόμοι πού ακολουθούμε σήμερα είναι παράξενοι και δεν μάς κατευθύνουν προς τον Ουρανό….

Σας ευχαριστώ πολύ πού είχατε την επιμονή και την υπομονή να με ακούσετε γι’ αυτά τα ολίγα.

***

Όταν έρθει ο αντίχριστος και αρχίσει τη δράση του, οι άνθρωποι θα κάνουν βιαιότητες. Ο Χριστός, όμως, θα φροντίζει τα παιδιά του για την τροφή τους, όπως φρόντιζε τους Ισραηλίτες στην έρημο, θυμάμαι ότι στο Άγιον Όρος, πριν τον πόλεμο του ’40, οι μοναχοί τρέφονταν με τα μικρά ραδίκια και με όλες τις άλλες τροφές. Αλλά την περίοδο της πείνας ο Θεός αύξησε τόσο τα ραδίκια, πού έφτασαν περίπου ένα μέτρο και ήταν πολύ τρυφερά– μ’ αυτά τρέφονταν οι μοναχοί και δεν πέθαναν της πείνας. Το ίδιο θα φροντίσει και για εμάς ο Θεός την περίοδο του αντίχριστου.

Τα πιστά παιδιά Του θα Τον κηρύξουν εκεί πού δεν περιμένεις. Και μη ζητάς μέσα στην πλουτοκρατία να βρεις αυτά τα παιδιά πού ψάχνουν τον Κύριο, θα είναι μέσα στις ταπεινές οικογένειες και από εκεί θα ξεφυτρώσουν τα διαμάντια.

Ο όσιος Ιωάννης ο Ησυχαστής, επίσκοπος Κολωνίας, ”Σε κάθε πλάσμα Του ο Θεός δίνει την τροφή!”
https://iconandlight.wordpress.com/2019/12/02/%ce%bf-%cf%8c%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%82-%ce%b9%cf%89%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b7%cf%82-%ce%bf-%ce%b7%cf%83%cf%85%cf%87%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%af%cf%83%ce%ba%ce%bf%cf%80%ce%bf%cf%82/Αμβρόσιος Λάζαρης_Elder Ambrose of Dadiou_Старец Амвросий Лазарис_hqdefaultἈπολυτίκιον Ήχος β’

Του Προφήτου σου Σοφονίου την μνήμην, Κύριε εορτάζοντες, δι’ αυτού σε δυσωπούμεν· Σώσον τας ψυχάς ημών.

Απολυτίκιον. Ήχος α’, Της ερήμου πολίτης

Της ερήμου πολίτης και εν σώματι Άγγελος, και θαυματουργός ανεδείχθης, θεοφόρε Ιωάννη , πατήρ ημών όσιε, νηστεία, αγρυπνία, προσευχή, ουράνια χαρίσματα λαβών, θεραπεύεις τους νοσούντας και τας ψυχάς, των πίστει προστρεχόντων σοι. Δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι, δόξα τω ενεργούντι δια σου πάσιν ιάματα.

Ἀπολυτίκιον Ήχος α’. Χορός αγγελικός.

Χορός αγγελικός Αγγελή Νεομάρτυς, και δήμος Αθλητών, επεκρότησαν άνω, την σην υπέρ της πίστεως, καρτερίαν και ένστασιν, και το πνεύμα σου μετ` ευφροσύνης λαβόντες, ανεβίβασαν, εις ουρανού μετά δόξης, Χριστώ τω Θεώ ημών.

Απολυτίκιον Αγίου Αμβρόσιου της Μονής Δαδιου. Ήχος πλ. δ’

Εν σοί Πάτερ, ακριβώς διεσώθη το κατ’ εικόνα· λαβών γαρ τον σταυρόν, ηκολούθησας τω Χριστώ και πράττων εδίδασκες, υπεροράν μεν σαρκός, παρέρχεται γαρ’ επιμελείσθαι δε ψυχής, πράγματος αθανάτου, διό και μετά Αγγέλων συναγάλλεται, όσιε Αμβρόσιε το πνεύμα σου.


Στα έσχατα οι Χριστιανοί δεν θα έχουν καθόλου έργο παρά μόνον πίστη και αυτοί θα είναι ανώτεροι από όλους τους Πατέρες και τους Αγίους και τους πιστούς των προγενεστέρων εποχών. π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Εισόδια της Θεοτόκου_Entrance of the Theotokos_Введение во храм Пресвятой Богородицы__protata-in-kars-030Πέτρος Α΄, επίσκοπος Αλεξανδρείας Αιγύπτου(311)
Κλήμης Α΄, 3ος επίσκοπος Ρώμης, απ’ τούς 70 Αποστόλους, συνεργάτης Απ. Παύλου (101)
Χριστόφορος και Φιλούμενος, μάρτυρες (274)
Ερμογένης επίσκοπος Girgenti (παλαιά Ακραγάντινα) Σικελίας της Ιταλίας (260)
Φλώρα και Μαρία, παρθενομάρτυρες στην Cordoba Ισπανίας (856)
Ευγένιος μάρτυς, ο οποίος “στην οπή τείχους βληθείς και της εσόδου πηλό εμφραγείσης τελειουται”
Χρυσόγονος, έπαρχος Θεσσαλονίκης, θείος και διδάσκαλος Αγ. Αναστασίας φαρμακολύτριας, μάρτυς στην Aquileia Ιταλίας, από Ρώμη (και 22/12, 304)
Γρηγόριος του “χρυσού λίθου”, στη Μονή Χρυσής Πέτρας στην Παφλαγονία Μ. Ασίας
Καρίων και Ζαχαρίας ο υιός του, ερημίτες στην Αίγυπτο [Αββάδες Γεροντικού] (και 5/12, +4ος αἰ.)
Μάλχος όσιος στη Συρία (4ος αἰ.)
Μάρκος ο Τριγλινός, της Μονής Τριγλίας στο όρος Όλυμπος Βιθυνίας Μ. Ασίας
Νικόδημος Οσιομάρτυς της μονής Φιλοκάλλους στη Θεσσαλονίκη εκ Βεροιας (12ος αἰ.)

Εορτάζουν στις 24 Νοεμβρίου

Στίχοι
Άρρηκτος ήν την πίστιν ο τμηθείς Πέτρος,
Ός ειδε Χριστού την στολήν ερρηγμένην.

«Όταν έρθει ο Υιός του Ανθρώπου, θα βρει πίστη επάνω στη γη;» (Λουκά 18:8).
π. Αθανασίου Μυτιληναίου

 Οι Άγιοι Πατέρες της σκήτης προφήτευσαν για την εσχάτη γενεά. Τι εργαστήκαμε εμείς; λέγει.
Και αποκρίθηκε ένας απ’ αυτούς μέγας, ο Αββάς Ισχυρίων, και είπε: Εμείς τις εντολές του Θεού τηρήσαμε.
Και του αποκρίθηκαν και του είπαν: Και ύστερα από εμάς τι θα κάνουν;
Και είπε: Μέλλουν να έρθουν στα μισά του δικού μας έργου.
Και είπαν: Οι δε μετά από αυτούς, τί;
Είπε: οι της γενεάς εκείνης δεν έχουν καθόλου έργο, μέλλει δε να έρθει σ’ αυτούς πειρασμός και όσοι αποδειχθούν εκείνον τον καιρό δόκιμοι θα αποβούν μεγαλύτεροι κι από εμάς και από τους Πατέρες μας.

Πέτρος Αλεξανδρείας_St. Peter of Alexandria_Петр Александрий_12121545fa08ca1 - ΑντιγραφήΈχομε εδώ αγαπητοί μου μια εκπληκτική προφητεία του Χριστιανικού ήθους αλλά και της Χριστιανικής Πίστεως καθώς οδεύουμε πια, περπατάμε προς τα έσχατα.

Πολλοί πιστεύουν ότι η ιστορία είναι ατέρμονη, χωρίς τέρμα ή κυκλική όπως λέγεται και δεν πιστεύουν στο τέλος της ιστορίας. [Πιστεύουν] ότι η ιστορία υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει πάντοτε. Ακόμα αυτοί είναι και ανόητα αισιόδοξοι ότι με το προχώρημα της ιστορίας τα πράγματα θα πηγαίνουν καλύτερα. Στηρίζονται σε δύο πράγματα: πρώτα, στη δύναμη της επιστήμης και εις την δύναμη της τεχνικής και δεύτερον, στηρίζονται στη βελτίωση του ανθρώπου από πλευράς ήθους. Ότι ο άνθρωπος σαν πρόσωπο, σαν κοινωνία, βαίνει πάντοτε προς το καλύτερο.

Και αυτά βέβαια τα πιστεύουν αυτοί που είναι έξω από την Εκκλησία, αλλά περιέργως τα πιστεύουν κι εκείνοι που είναι εντός της Εκκλησίας. Αρκετοί πιστεύουν τα πράγματα κάπως έτσι. Μόνο που οι τελευταίοι, αυτοί δηλαδή οι Χριστιανοί που πιστεύουν τα πράγματα έτσι, προσθέτουν ότι η υπόθεσις του Χριστιανισμού θα πάει, όσο ο χρόνος προχωρεί, καλύτερα. Θα έχουμε δηλαδή μία προκοπή. Μέχρι που φαντάζονται κατά έναν χιλιαστικόν τρόπον ότι θα φθάσουμε στην χιλιετή βασιλεία του Χριστού, εκείνη κατά την οποία θα τρώμε με χρυσά κουτάλια. Μία δηλαδή εποχή θαυμαστή, εξαιρετική.

Με την ευκαιρία μια που ανέφερα αυτό, τα χίλια χρόνια της Αποκαλύψεως που τα καπηλεύονται οι Χιλιασταί οι μάρτυρες του Ιεχωβά δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα στις δύο Παρουσίες του Χριστού, την Πρώτη και τη Δευτέρα. Ή όπως λέγεται ο χρόνος του Ευαγγελίου, ο χρόνος όπου το Ευαγγέλιο κηρύσσεται εις την γην. Αυτά είναι τα χίλια χρόνια.

Συνεπώς, δεν μπορούμε να περιμένουμε κάποια εποχή, κατά χιλιαστικόν τρόπον, που τα πράγματα θα είναι καλύτερα και έτσι θα ζούμε ευτυχισμένοι και λοιπά. Όχι. Τα πράγματα δεν είναι έτσι.

Θα το πω για να τυπωθεί: Τα πράγματα ΔΕΝ είναι έτσι. Η Αγία Γραφή δεν μας δίδει τέτοια εικόνα, ότι πηγαίνουμε σε κάτι καλύτερο και ότι η ιστορία είναι ατελείωτη. Αλλά και οι Πατέρες που ερμηνεύουν την Αγία Γραφή, το ίδιο πράγμα μας λέγουν.

Το βλέπομε αυτό σ’ αυτά τα λίγα λόγια που είπε ο Αββάς Ισχυρίων όταν τον επισκέφθησαν. Ας δούμε από πιο κοντά αυτό το πολύ μεγάλο και σπουδαίο θέμα.
Βλέπουμε τον Αββά Ισχυρίωνα να χωρίζει την πορεία την ιστορική του Χριστιανισμού σε τρεις περιόδους:

* σ’ εκείνη την οποία ζούσε τότε, 4ος – 5ος αιών κάπου εκεί

* κατόπιν σε μια άλλη εποχή που βρίσκεται ανάμεσα στη δική του εποχή και εις την εποχή που θα χαρακτηρίζει τα έσχατα, έσχατα θα πει τελευταία, τα έσχατα της ιστορίας

* και τέλος η τρίτη εποχή που είναι αυτή που χαρακτηρίζει τα έσχατα, δηλαδή η τελευταία εποχή πριν έρθει ο Χριστός για δεύτερη φορά.

Αυτή βέβαια η διαίρεσις δεν αναφέρεται αποκλειστικά στους διωγμούς του Χριστιανισμού, αλλά αναφέρεται εις το ήθος και εις την πίστη των Χριστιανών. Πως δηλαδή, ποια θα είναι η ποιότητα των Χριστιανών. Και βάζει αυτές τις τρεις περιόδους.

Στην πρώτη περίοδο βάζει ότι οι Χριστιανοί θα έχουν έργον. Δηλαδή τι είναι το έργον, να εξηγήσω. Είναι η αγάπη. Όταν λέμε αγάπη ίσον έργον. Αγάπη ίσον πράξις. Αγάπη ίσον άσκησις. Προσέξτε αυτό το σημείο: άσκησις. Πράγματι μελετούμε τους Πατέρες της ερήμου, το Γεροντικό επί παραδείγματι, και όταν δούμε το τι άσκηση έκαναν, ειλικρινά αγαπητοί μου ιλιγγιούμε.

Στη δεύτερη περίοδο, βρίσκομε να λέγει ο Αββάς Ισχυρίων ‘το μισό έργον’. Αυτά λέει που κάνουμε εμείς, ύστερα από εμάς θα έρθουνε κάποιες γενεές που θα κάνουν το μισό έργο από εκείνο που κάνουμε εμείς.

Και στην τρίτη περίοδο, που βλέπομε ότι τότε οι Χριστιανοί δεν θα έχουν καθόλου έργον παρά μόνον πίστη. Όχι όλοι, μερικοί, και αυτοί οι μερικοί που θα έχουν πίστη δεν θα έχουν άσκηση, αυτοί λέγει ο Αββάς Ισχυρίων, θα είναι ανώτεροι από όλους τους Πατέρες και τους Αγίους και τους πιστούς των προγενεστέρων εποχών.

Είναι περίεργο αυτό, είναι δεακριβώς αντίθετη πορεία από εκείνη την οποία πιστεύουν πολλοί, ότι οδηγούμεθα σε μια μακαριστή εποχή. Δεν οδηγούμεθα, σας το είπα. Να δούμε όμως πως ακριβώς τα πράγματα έχουν. Τι ακριβώς ο Κύριος μας μίλησε γι’ αυτήν την κατάπτωση του έργου, δηλαδή της αγάπης, δηλαδή του ήθους, διότι η αγάπη καθορίζει και το ήθος. Τι μας είπε; Είναι στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον:

καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν. ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται. … καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.

Όταν, λέγει, θα έχει πληθύνει η ανομία, η αμαρτία, τότε η αγάπη των πολλών θα έχει ψυγεί, θα έχει γίνει ψυγείο, θα έχει κρυώσει, θα έχει παγώσει.

Αλλά μας ομιλεί ο Κύριος και δια την κατάπτωση της Πίστεως, και μας λέγει:

πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;

Όταν, λέει, θα έλθει ο Υιός του ανθρώπου -κάτι λέει πιο πάνω γι’ αυτό βάζει το πλην (αλλά)- εάν έλθει ο Υιός του ανθρώπου θα βρει την πίστη επάνω στη γη; Δηλαδή, όταν θα γίνει η Δευτέρα του Χριστού Παρουσία θα υπάρχουν πιστοί; Αυτό φανερώνει ότι τα πράγματα είναι πολύ άσχημα.

Στο θέμα της αγάπης ο Κύριος μας είπε δια το πληθυνθύναι την ανομίαν. Πότε θα ψυγεί η αγάπη; Όταν θα πληθύνει η ανομία. Λέει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, και τι είναι αμαρτία; Η ανομία. Τι είναι η ανομία; Είναι η αμαρτία. Αυτό σημαίνει ότι η αμαρτία θα έχει γίνει πολλή πολλή πολλή πολλή και θα έχει απλωθεί επάνω στη γη. Αλλά αυτό το άπλωμα της αμαρτίας, αν με ρωτήσετε, πού οφείλεται; Απαντούμε: ΣΤΗΝ ΕΚΚΟΣΜΙΚΕΥΣΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

Σήμερα επί παραδείγματι λέμε εμείς οι Έλληνες είμεθα όλοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Προσέξτε, όλοι, χονδρικά, όλοι είμεθα Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Κάποτε δεν ήσαν όλοι Χριστιανοί. Ήσαν ένας κόσμος μικρός, μια ομάδα και οι όλοι οι απέξω ελέγοντο κόσμος. Τώρα πάλι υπάρχει η έννοια κόσμος που δεν είναι παρά ο εσμός, η δέσμη … όλων των παθών. Αλλά αφού υπάρχει ο κόσμος και εκφράζει όλα τα πάθη -τι εστί κόσμος ερωτάει ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος, δεν είναι παρά το σύνολο των παθών- τότε αυτοί που βαφτίσθηκαν λέγονται κόσμος. Άρα βλέπομε εδώ ότι πια η έννοια κόσμος δεν είναι από εκείνους που δεν βαφτίσθηκαν, δεν γνωρίζουν το Ευαγγέλιον, αλλά είναι από εμάς τους ίδιους τους Χριστιανούς.

Συμπέρασμα: Πώς έγιναν αυτοί οι Χριστιανοί βαπτισμένοι κόσμος; Απλούστατα, ως Χριστιανοί σιγά-σιγά εκκοσμικεύθηκαν. Μπήκε η νοοτροπία του κόσμου η οποία είναι νοοτροπία μακράν του Θεού, είναι χωρισμένη από το Θεό, μπήκε σιγά-σιγά μέσα στη ζωή τους. Κι έτσι έχουμε αυτό το τραγελαφικόν φαινόμενον, να έχουμε τους Χριστιανούς και τον κόσμον, και ο κόσμος να είναι πάλι Χριστιανοί. Τραγελαφικόν φαινόμενον, περίεργον, θα έλεγα ακόμα σχιζοφρενικόν φαινόμενον ..

Αυτή είναι η αιτία, η εκκοσμίκευση, που φέρνει την πάρα πολύ αμαρτία. Αυτή η εκκοσμίκευση αρχίζει σιγά-σιγά να διαβρώνει, να προσβάλει το άλλο, την πίστη. Διότι ο κοσμικός πια άνθρωπος ή έχει μία θεωρητική πίστη ή μία πίστη κατά το δοκούν, όπως τη νομίζει. Πιστεύει ό,τι θέλει και απορρίπτει ό,τι θέλει. Δεν αποδέχεται εκείνα τα οποία του προσφέρει το Ευαγγέλιον. Έτσι επικρατεί ο υλισμός με την εκκοσμίκευση και προβάλλει τον ορθολογισμόν που αρχίζει να θέτει υπό αμφισβήτηση την πίστη και φθάνουμε σήμερα μέσα στους Χριστιανικούς μας ναούς να έχομεν τον φαινόμενον -περίεργο και αυτό- της αθεΐας.

Η πίστη για την οποία μιλάει ο Κύριος, ότι όταν έλθω θα βρω στη γη την πίστιν, ποια είναι; Η πίστις συμποσούται μόνο σε μια λέξη: αν πιστεύω στο Θεανθρώπινον Πρόσωπο του Χριστού. Αν πιστεύω ή δεν πιστεύω. Το Πρόσωπο το Θεανθρώπινο του Χριστού αποτελεί την λυδία λίθο. Από εκεί θα δοκιμαστείς κατά πόσο είσαι πιστός ή δεν είσαι πιστός. Οπότε, αν οι άνθρωποι αρχίσουν να μην πιστεύουν στο Θεανθρώπινον Πρόσωπον του Χριστού, σημαίνει ότι μπήκαν στην περιοχή ενός πειρασμού, και όπως χαρακτηρίζεται, μεγάλος πειρασμός. Αυτόν τον πειρασμό τον αναφέρει ο Αββάς Ισχυρίων, διότι αν δεν πιστεύω, αν φθάσω να μην πιστεύω στο Θεανθρώπινο Πρόσωπο του Χριστού, σημαίνει ότι ο πειρασμός αυτός με κατέβαλλε.

Και επιτρέψατέ μου αγαπητοί να πούμε δυο λόγια γι’ αυτόν τον μεγάλο πειρασμό, γιατί είναι μεγάλη υπόθεσις … για να μάθουμε πως πρέπει να κινηθούμε και να ζήσουμε σ’ αυτόν τον κόσμο που υπάρχουμε και να επισημάνουμε ποια είναι η εποχή μας.

Ο Κύριος μίλησε γι’ αυτόν τον μεγάλο πειρασμό. Όταν στέλνει επιστολή ο Κύριος -οι γνωστές 7 επιστολές στις επτά Εκκλησίες της Μικράς Ασίας δια του Ευαγγελιστού Ιωάννη που του λέγει γράψον- ομιλεί εις τον Άγγελον, δηλαδή τον επίσκοπον της Εκκλησίας της Φιλαδελφείας, και λέγει:

ὅτι ἐτήρησας τὸν λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὥρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἔρχεσθαι ἐπὶ τῆς οἰκουμένης ὅλης, πειράσαι τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς. ἔρχομαι ταχύ·

Επειδή, λέει, εφύλαξες τον λόγο της υπομονής μου, ετήρησες τις εντολές μου με πολλή υπομονή, και εγώ θα σε φυλάξω την ώρα του πειρασμού που πρόκειται να έλθει επάνω σ’ όλη τη γη, εφ’ όλης της οικουμένης. Ο οποίος πειρασμός θα θέσει υπό δοκιμασίαν αυτούς που κατοικούν επάνω στη γη -‘πειράσαι’, θα θέσει υπό δοκιμασίαν τους κατοικούντας επί της γης. Έρχομαι γρήγορα, έρχομαι ταχύ.

Προσέξτε. Και ο πειρασμός αυτός; Σας είπα ποιος είναι ο πειρασμός: Ο ΙΗΣΟΥΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ; Βλέπετε πόσοι εμφανίζονται ψευδομεσσίαι, και πόσοι διεκδικούν τον τίτλο του Μεσσίου; Μεσσίας θα πει Χριστός, Χριστός θα πει Μεσσίας. Χριστός είναι η Ελληνική λέξις και Μεσσίας είναι η Εβραϊκή λέξις. Βλέπετε πόσοι διεκδικούν;

Τίθεται λοιπόν εν αμφιβόλω το Πρόσωπο του Χριστού. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΕΙΡΑΣΜΟΣ.

Διότι θα ακουστούν πολλά και ο πειρασμός αυτός θα είναι ισχυρότατος και θα εξαπολυθεί με τη μορφή φοβερών θεωριών, Αντιχρίστων, και βλασφήμων κατά του Προσώπου του Ιησού Χριστού. …

Ομιλία μακαριστού Γέροντος π. Αθανασίου Μυτιληναίου ( 79.Ομιλίες των Χαιρετισμών 2-20 )
Απομαγνητοφώνηση Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦΠέτρος Αλεξανδρείας_St. Peter of Alexandria_Петр Александрий_12121545fa08ca- November 24c094fa08ca.… Μην σκανδαλίζεστε όταν ακούτε αυτά που λένε κατά της πίστεως. Αφού αυτοί που τα λένε δεν καταλαβαίνουν την ουσία της… Ε­σείς να θυμάστε πάντα την βασική αρχή που γνώριζαν πολύ καλά οι πρώτοι χριστιανοί. Αυτοί θεωρούσαν δυστυχισμένο τον άνθρωπο που γνωρίζει όλες τις επιστήμες, δεν γνωρίζει όμως τον Θεό. Και αντίθετα θεωρούσαν μακάριο αυτόν που γνωρίζει τον Θεό, έστω και να μην γνώ­ριζε απολύτως τίποτα από τα ανθρώπινα.
Να φυλάγετε αυτή την αλήθεια σαν το μεγα­λύτερο θησαυρό της καρδίας σας, προχωράτε ευθεία και μην κοιτάζετε δεξιά και αριστερά. Ας μην μας κάνουν, αυτά που ακούμε κατά της Θρησκείας, να χάνουμε τον προσανατολισμό μας. Να κρατάμε την πίστη μας που είναι αλήθεια αιώνια και αναμφισβήτητη. Αμήν.

Λοιπόν, να μην ταράζεται η καρδιά σας απ’ αυτά που λένε οι επιστήμονες κατά της πίστεως. Ας ακολουθήσει η επιστήμη τον δρόμο της ερευνώντας τη φύση. Εμείς ακολουθούμε άλλη οδό, την οδό της πίστεως με την οποία γνωρίζουμε τον αόρατο κόσμο. Αυτή η πίστη γεμίζει την καρδιά μας όταν μεταλαμβάνουμε του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. (Αγίου Λουκά Κριμαίας)

***

Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν
Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου

Ιησούς Χριστός_Jesus-Christ_Господне Иисус-Христос-Byzantine Orthodox Icon_41256314_1552974684847790_5501849339489681408_n– Γέροντα, στα κράτη που είχαν ολοκληρωτικό καθεστώς είναι ακόμη δύσκολη η κατάσταση.
– Ναί, αλλά πόσοι μάρτυρες θα βγουν από αυτούς που κράτησαν την πίστη τους μέσα στα ολοκληρωτικά καθεστώτα! Μου έλεγε ένας Ρώσος που πήγε στην Ρωσία ύστερα από χρόνια: «Με πλησίασε μια γιαγιά που με γνώριζε από παλιά και μου είπε: “Μ᾿ αυτό το παλτό πηγαίνεις στο Άγιον Όρος;”. “Ναί, μ᾿ αυτό”, της είπα. Βούρκωσαν αμέσως τα μάτια της, πήρε το παλτό και το φιλούσε η καημένη, για να πάρη ευλογία». Βλέπεις, η πίστη, όσο καταπιέζεται, τόσο δυναμώνει. Είναι σαν ελατήριο πού, όσο περισσότερο το πιέση κανείς, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα τιναχθή. Κάποτε κουράζεται εκείνος που το πιέζει, το αφήνει και τινάζεται.

Στα θέματα της πίστεως και στα θέματα της πατρίδος δεν χωράνε υποχωρήσεις· πρέπει να είναι κανείς αμετακίνητος, σταθερός.

Η κοσμική λογική κλονίζει την πίστη. «Εάν έχητε πίστιν και μη διακριθήτε, πάντα όσα εάν αιτήσητε εν τη προσευχή πιστεύοντες, λήψεσθε», είπε ο Κύριος. Όλη η βάση εκεί είναι. Στην πνευματική ζωή κινούμαστε στο θαύμα. Ένα συν δύο δεν κάνει πάντα τρία∙ κάνει και πέντε χιλιάδες και ένα εκατομμύριο!
Χρειάζεται καλή διάθεση και φιλότιμο. Γιατί, αν ο άνθρωπος δεν έχη καλή διάθεση, τίποτε δεν καταλαβαίνει. Να, και για την Σταύρωση του Χριστού, τόσες λεπτομέρειες είχαν πει οι Προφήτες- μέχρι και τί θα κάνουν τα ιμάτιά Του, τί θα κάνουν τα χρήματα της προδοσίας, ότι θα αγοράσουν μ’ αυτά τον αγρό του Κεραμέως, για να θάβουν τους ξένους-, αλλά, οι Εβραίοι πάλι δεν καταλάβαιναν. «Ο δε παράνομος Ιούδας ουκ ηβουλήθη συνιέναι»…

Μεγάλο πράγμα η πίστη! Βλέπετε, και ο Απόστολος Πέτρος με την πίστη βάδισε πάνω στα κύματα. Μόλις όμως μπήκε η λογική, άρχισε να βουλιάζη .

Να παρακαλούμε τον Χριστό να μας προσθέση πίστη και να μας την αυξήση. Στον Χριστό τί είπαν οι Απόστολοι; «Πρόσθες ημίν πίστιν» δεν είπαν; Όταν λές «πρόσθες», σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου στον Θεό. Γιατί, αν δεν εμπιστεύεται κανείς τον εαυτό του στον Θεό, τί να του προσθέση ο Θεός; Ζητάμε από τον Θεό να μας προσθέση πίστη, όχι για να κάνουμε θαύματα, αλλά για να Τον αγαπήσουμε περισσότερο.

Με την προσευχή δυναμώνει η πίστη. …κάθε φορά που κάνει τον σταυρό του ο Χριστιανός, προσκυνάει το σωτήριο Πάθος του Κυρίου και επικαλείται την δύναμη του Σταυρού, που είναι η δύναμη του σταυρικού θανάτου του Χριστού μας. Όταν λέμε «Σταυρέ του Χριστού, σώσον ημάς τη δυνάμει σου», επικαλούμαστε την δύναμη της σταυρικής θυσίας του Κυρίου. Γι᾿ αυτό έχει μεγάλη δύναμη ο Σταυρός. Αν λ.χ. βρέχη και πέφτουν κεραυνοί, μπορεί έναν μεγάλο σιδερένιο σταυρό σε ένα καμπαναριό να τον χτυπήση ο κεραυνός. Αν όμως είναι εκεί κάτω ένας Χριστιανός που έχει ένα τόσο μικρό σταυρουδάκι και πη «Σταυρέ του Χριστού, σώσόν με τη δυνάμει σου», δεν τον χτυπάει ο κεραυνός. Εκεί λειτουργούν οι φυσικοί νόμοι και πέφτει ο κεραυνός πάνω στον σταυρό και τον ρίχνει κάτω. Εδώ φυλάει τον πιστό ένα τόσο δά σταυρουδάκι, γιατί επικαλέσθηκε την δύναμη του Σταυρού. Από το βιβλίο: «Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου Πάθη και αρετές (Λόγοι Ε’).»

ΔΙΚΗ ΧΡΙΣΤΟΥ απο πιλατο_f73fb340aada458ada9fcf4506e54018Η Ορθοδοξία στη γη κρατιέται από την Ορθοδοξία των ουρανών… τίποτε μην σας φοβίσει, η πίστη μας είναι η νίκη η νικήσασα τον κόσμο. Ακόμα και τούτο που συμβαίνει τώρα … μην σας φοβίσει και σας κλονίσει, αυτή η βίαιη φίμωση και ο στραγγαλισμός της πίστεως και των ιερών του Χριστού! Άγιος Νικολάος Βελιμίροβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2021/03/20/%ce%b7-%ce%bf%cf%81%ce%b8%ce%bf%ce%b4%ce%bf%ce%be%ce%af%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%b7-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ad%cf%84%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%cf%80%cf%8c-%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%bf%cf%81/

Να ζητάμε ταπεινά το έλεος του Θεού. Τότε θα νιώθης τα χάδια τα θεϊκά. Πολλοί άνθρωποι που έσφαλαν και πόνεσαν γιατί πλήγωσαν τον Θεό και όχι γιατί ξέπεσαν στα μάτια των ανθρώπων, αγίασαν. Άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου
https://iconandlight.wordpress.com/2020/11/22/%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B7%CF%82-%CF%8C%CF%84%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80/

Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν, Αγίου Παϊσίου Αγιορείτου – Αγίου Γέροντος Ιακώβου Τσαλίκη της Ευβοίας
iconandlight.wordpress.com/2017/05/03/17200/

Συχνά με τους Αποστόλους παρακαλούμε «Κύριε πρόσθες ημίν πίστιν» και ενίοτε απελπισμένα φωνάζουμε «πιστεύω, Κύριε βοήθει μου τη απιστία»Η πίστη είναι έργο Θεού, είναι δώρο Θεού. Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
https://iconandlight.wordpress.com/2020/10/09/52303/

Απολυτίκιον των Αγίων

Ο Θεός των Πατέρων ημών, ο ποιών αεί μεθ’ ημών, κατά την σήν επιείκιαν, μη αποστήσης το έλεός σου αφ’ ημών, αλλά ταις αυτών ικεσίαις, εν ειρήνη κυβέρνησον την ζωήν ημών.

Δόξα… Και νυν…
Της Εορτής Ήχος δ’

Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον, και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις, εν Ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται, και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλλεται, Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαίρε της οικονομίας του Κτίστου η εκπλήρωσις.

Αγίων Πέτρου Αλεξανδρείας και Κλήμεντος Ρώμης Απολυτίκιον ― Ήχος γ’. Την ωραιότητα

Της θείας γνώσεως, εύσημοι σάλπιγγες, και των της πίστεως, θεσμών εκφάντορες, Ιερομάρτυρες Χριστού, εδείχθητε τοις εν κόσμω, Κλήμη παναοίδιμε, της ζωής κλήμα εύκαρπον, και Πέτρε θεόσοφε, ευσεβών πέτρα άρρηκτε· διό ως των αρρήτων επόπται, ρύσασθε πάσης ημάς βλάβης.

Κοντάκιον  Ήχος δ’
Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ

Ο καθαρώτατος ναός τού Σωτήρος, η πολυτίμητος παστάς και Παρθένος, το Ιερόν θησαύρισμα τής δόξης τού Θεού, σήμερον εισάγεται, εν τω οίκω Κυρίου, την χάριν συνεισάγουσα, την εν Πνευματι θείω, ήν ανυμνούσιν Άγγελοι Θεού, Αύτη υπάρχει σκηνή επουράνιος.

Ήχος πλ. α’ Χαίροις ασκητικών

Έχων τον ευσεβή λογισμόν, διαφερόντως, των παθών αυτοκράτορα, υπέστης απεριτρέπτως, την διά ξίφους πικράν, τελευτήν Παμμάκαρ και τον θάνατον, δι’ ού της ενθέου, μακαριότητος έτυχες και της γλυκείας, του Σωτήρος μεθέξεως, και τερπνότητος, απολαύειν ηξίωσαι, Πέτρε μακαριώτατε, η πέτρα της πίστεως, κλέος των θείων Μαρτύρων, ιεραρχών εγκαλλώπισμα, Χριστόν καταπέμψαι, ταις ψυχαίς ημών δυσώπει, το μέγα έλεος.


Η βαθειά πίστη και η προσευχή με απλότητα ανασταίνει νεκρούς! Γιατί να μας φαίνεται παράξενο; Ο Χριστός δεν ανέστησε νεκρούς; Το Λάζαρο, το γιό της χήρας, την κόρη τού Ιαείρου! Οι Απόστολοι δεν ανάσταιναν νεκρούς;… Στους βίους των Αγίων δεν διαβάζουμε τόσα και τόσα; Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ανάστασης της θυγατρός του Ιαείρου_Raising of Jairus' daughter_ воскрешение дочери Иаира_ 261723.bΚυριακή Γ’ Λουκά (Λουκ. 7, 1-16)
 Η ανάσταση του υιού της χήρας στη Ναΐν

Στίχοι
Εις τους Αγίους Εικοσιέξ Οσιομάρτυρας Ζωγραφίτας
Ως πυρίκαυστοι θυσίαι Κυρίῳ,
Οι εικοσιὲξ ωράθησαν εικότως.

Ύμνος
στους Αγίους Μάρτυρες της μονής Ζωγράφου
Αγίου Νικολάου Βελιμιροβιτς

Ζωγραφίτες Ὁσιομάρτυρεςagioi agiou oroys0001ΖΩΓΡΑΦΙΤΕΣ ΜΑΡΤΥΡ135653.pΟι ανδρείοι της Ζωγράφου, οι τροπαιοφόροι της Αληθείας,
θυσιάστηκαν για την Ορθόδοξο Πίστη.
Και κατίσχυναν τους υπερήφανους και αναίσχυντους Λατίνους,
καθώς οι ψυχές τους ανέβαιναν προς τη Βασιλεία του Θεού.

Οι φλόγες από τον πύργο της μονής υψώνονταν στον ουρανό,
καθώς οι μοναχοί φλεγόμενοι ανέπεμπαν δοξολογία προς τον Θεό!
Ο Παράδεισος με τους αγγέλους του έβλεπαν εκείνο το θέαμα,
καθώς οι εγκληματίες σέρνονταν σαν σκουλήκια κάτω χαμηλά στον πύργο.

Μες στις φλόγες, ο ηγούμενος Θωμάς, ένας πραγματικός πατέρας,
ενθάρρυνε τους αδελφούς του και έψελνε:
Αυτός που δοξάζει τον Κύριο δεν φοβάται τον θάνατο,
και αυτός που πεθαίνει για τον Θεό, δεν θα χαθεί.

Η θυσία προσφέρθηκε και το θυσιαστήριο της προσφοράς παραμένει:
Τα σώματα κάηκαν, οι ψυχές πέταξαν ψηλά,

Και με αυτή τη θυσία, η μονή Ζωγράφου καταπλουτιστηκε
με δόξα αιώνια, αληθινή.
Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος, χαίρων τιμά τους στρατιώτες του *
Η Μητέρα του Θεού τιμά όλους τους ουράνιους πολίτες.
Η Εκκλησία χαίρεται τους ανδρείους στρατιώτες της δικαιοσύνης,:
αυτοί είναι τα παιδιά της, τα γόνιμα κλαδιά της.
Από τον Πρόλογο της Αχρίδος
http://prologue.orthodox.cn/October10.htm

***

Ο λαϊκός αχθοφόρος πού ανέστησε νεκρό !!!
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_Nun_Agathe_-_St_George_the_dragon-slayer_-_Google_Art_Project (125)«Είχα γνωρίσει κάποτε έναν άνθρωπο πολύ καλό και ευαίσθητο. Αφού να φανταστείς ούτε στο μοναστήρι δεν ερχόταν να φιλοξενηθεί για να μη δώσει βάρος στους μοναχούς… Ήμουν τότε αρχοντάρης στη σκήτη των Ιβήρων, βγαίνω μία στιγμή στο μπαλκόνι το μεσημέρι, βλέπω κάποιον κάτω να ξαπλώνει πάνω στις πέτρες…
Βρε, λέω, τι κάνει αυτός εκεί; ανησύχησα, πήγα και τον βρήκα…
Τι κάνεις εδώ ευλογημένε; Γιατί δεν έρχεσαι στο μοναστήρι να φιλοξενηθείς;
Όχι, όχι, καλά είμαι εδώ, μη στεναχωριέσαι. Τον βίαζα να έρθει και αυτός δεν ήθελε. Μου λέει « Όλη νύχτα οι πατέρες κάνουν αγρυπνία… κουράζονται, νηστεύουν… πάνε να ξεκουραστούν λιγάκι το μεσημέρι, να πάω εγώ να τους ανησυχήσω; Δεν πάει!»
Είδες καλούς λογισμούς που έκανε; αυτό δείχνει ψυχική και πνευματική υγεία… ενώ άλλοι έρχονται με απαίτηση να τους υπηρετήσεις και μετά όλο κακούς, λογισμούς κάνουν… να σε κατηγορήσουν κιόλας. Τέλος πάντων. Τελικά τον έπεισα, τον πήρα στο μοναστήρι, γνωριστήκαμε και γίναμε φίλοι.

Άκου να δεις τι έκανε αυτός ο άνθρωπος. Αυτός από μικρός έμεινε ορφανός, δε γνώρισε γονείς, μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο. Όταν μεγάλωσε, δούλευε αχθοφόρος στο λιμάνι, στη Θεσσαλονίκη.
Παντρεύτηκε και χάρηκε πολύ. Γιατί βρήκε την οικογένεια που του έλειπε. Τα πεθερικά του τα είχε σαν τους γονείς του. Πιασαν ένα σπίτι κοντά στα πεθερικά και τα αγαπούσε πολύ. Αφού να φανταστείς, όταν σχολούσε από τη δουλειά, πρώτα πήγαινε από τα πεθερικά του, να τα χαιρετήσει, να δει αν χρειάζονται τίποτα, και μετά πήγαινε σπίτι να δει τη γυναίκα του.
Ήταν και πολύ ευλαβής. Έλεγε και την ευχή. «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με». Κουβαλούσε και προσευχόταν.
Τον στεναχωρούσε το θέμα ότι τα πεθερικά του δεν πίστευαν. Ο πεθερός του μάλιστα βλασφημούσε και αυτό τον πίκραινε πολύ… Παρακαλούσε λοιπόν τον Θεό να μην τους πάρει απ’ αυτή τη ζωή πριν μετανοήσουν… Με παρακάλεσε και μένα να κάνω προσευχή γι’ αυτό το θέμα.

Μία φορά λοιπόν αρρώστησε ο πεθερός του και τον πήγαν στο νοσοκομείο: Στο ΑΧΕΠΑ. Ήταν μέρες εκεί. Μία μέρα λοιπόν μετά τη δουλειά πήγε στο νοσοκομείο κατευθείαν, χωρίς να περάσει από το σπίτι. Ψάχνει για τον πεθερό του, δεν τον βρίσκει στο δωμάτιο…
Ψάχνει ρωτάει… «Ποιός, αυτός; πέθανε,… τον έχουν κάτω στα ψυγεία, εκεί πού φυλάν τους νεκρούς» του λένε.
Του ήρθε σαν να τον χτύπησε κεραυνός. «Γιατί, Θεέ μου, τον πήρες αφού δεν ήταν έτοιμος; αφού δεν πρόλαβε να μετανοήσει; γιατί, Θεέ μου;».
Άρχισε να προσεύχεται με πόνο, βαθειά. «Τι είναι για το Θεό να τον φέρει πίσω; Τίποτα» σκέφτηκε και άρχισε να παρακαλεί τον Θεό.

Κατεβαίνει κάτω, ψάχνει το νεκροτομείο, τον βρίσκει παγωμένο, νεκρό. Τον πιάνει από το χέρι και τού λέει : «Έλα, πάμε, σήκω να πάμε σπίτι…».
Ζωντάνεψε ο νεκρός, σηκώθηκε και τον ακολούθησε.

— Αλήθεια, γέροντα, έγινε αυτό; τον ρώτησα εμβρόντητος.
— Αλήθεια, βρε, αλήθεια.
— Και ζει αυτός ο άνθρωπος ακόμα;
— Όχι, έχει πεθάνει τώρα… έζησε μερικά χρόνια ακόμα, μετανόησε, καλοσύνεψε… έγινε αρνάκι, και τον πήρε ο Χριστός στον Παράδεισο…
Ήμουν κατάπληκτος !
Γίνονται στις μέρες μας τέτοια πράγματα;… ρώτησα με θαυμασμό.
Είδες… και ήταν λαϊκός. Είχε όμως πολύ απλότητα!!! και βαθειά πίστη.
Δεν λέει κάπου ό Χριστός, «ο πιστεύων εις εμέ α εγώ ποιώ και μείζονα τούτων ποιήσει»; Γιατί να μας φαίνεται παράξενο; Ο Χριστός δεν ανέστησε νεκρούς; Το Λάζαρο, το γιό της χήρας, την κόρη τού Ιαείρου! Οι Απόστολοι δεν ανάσταιναν νεκρούς;… Στους βίους των Αγίων δεν διαβάζουμε τόσα και τόσα;
Γιατί μας φαίνεται παράξενο; “
( Απόσπασμα από το βιβλίο: “Ο πατήρ Παΐσιος μού είπε”, του Αθ. Ρακοβαλή, Εκδόσεις “Ορθόδοξος Κυψέλη”, σελ. 166-168)
https://anyflip.com/xxufj/ufom/

Για να αναπαυθή η Χάρις του Θεού στον άνθρωπο, πρέπει να υπάρχη μέσα του αυτό το άδολο, το καθαρό. Ο Θεός χαρίζεται σε όσους έχουν εξαγνισμένη απλότητα.
Όταν προηγηθή η απλότητα και η καθαρότητα, με την θερμή πίστη και την ευλάβεια, φθάνει μετά ο άνθρωπος να έχη θεία γεγονότα και να γνωρίζη τα μυστήρια του Θεού, χωρίς να έχη γνώσεις. Γιατί τότε φιλοξενείται μέσα του η Αγία Τριάδα και με τον θείο φωτισμό που έχει, βρίσκει εύκολα τα κλειδιά των θείων νοημάτων και ερμηνεύει το πνεύμα του Θεού πολύ απλά και φυσικά, χωρίς διανοητικό πονοκέφαλο. 

Όταν καθαρίσουμε την πονηρή μας καρδιά, «εκ της οποίας εξέρχονται όλα τα κακά», θα γίνουμε καθαρά και ταπεινά δοχεία της θείας Χάριτος και θα αναπαύεται πλέον μέσα μας η Αγία Τριάδα.
Θα εύχωμαι κι εγώ για σάς, καθώς κι εσείς να εύχεσθε για μένα, να βοηθήσουν ο Χριστός και η Παναγία να καθαρισθούν οι καρδιές μας, για να δούμε τον Θεό. «Μακάριοι οι καθαροί τη καρδία, ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Αμήν.
«Άγιος Παΐσιος Ο Αγιορείτης – Λόγοι Ε’, Πάθη Και Αρετές»

Παναγία_Божией Матери Икона_Virgin Mary –Byzantine Orthodox Icon_ORESTEIA_2013__1Η Παναγία ανέστησε το γιο μιας χήρας την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου

«…Κάποιο Μεγάλο Σάββατο, (μετά το 2017, στο χωριό Σμίξη Γρεβενών) μια μητέρα χήρα έχασε το γιο της σε νεαρή ηλικία, 42 χρονών.
Κατά τις 8 μ.μ. ένοιωσε ένα σφίξιμο, η μάνα κάλεσε ασθενοφόρο, περίπου στις 10μ.μ. ήλθε κι ο γιατρός διαπίστωσε τον θάνατο του παιδιού της. Της λέει «κάλεσε τους συγγενείς σου και ετοίμασε τα της κηδείας».
«Γιατρέ», του λέει, «να μην τους ειδοποιήσω τώρα, περιμένουμε να γίνει η Ανάσταση, πειράζει να τους ειδοποιήσω μετά την Ανάσταση;»
«Όχι», της λέει, «δεν πειράζει. Καλή Ανάσταση». « Καλή Ανάσταση», του λέει, κι ο γιατρός φεύγει.
Περνούσε η ώρα κι όπως χάιδευε τον νεκρό γιο της σήκωσε τα μάτια της απέναντι στο εικονοστάσι και λέει
«Παναγία μου, βοήθησε με, εσύ είδες το Παιδί Σου σταυρωμένο, εγώ δεν το είδα σταυρωμένο αλλά βοήθησε με, δεν είμαι χαζή να χάσω την ανάσταση του Γιου σου, δωσμου την δύναμη να πάω να χαρώ την ανάστασή Του κι όταν γυρίσω έχω καιρό να κλάψω το γιό μου».
Σκεπάζει το παιδί της κλειδώνει την πόρτα και η πιστή μάνα πάει στην εκκλησία.
Όταν ήλθε η ώρα της Θείας Κοινωνίας, βλέπει στα δεξιά τον γιο της, τα ‘χασε, κι όλοι νόμισαν ότι κατέρρευσε από την νηστεία της Μεγάλης Σαρακοστής. Ο γιος κατάλαβε ότι η μάνα του συγκλονίστηκε από την παρουσία του, γυρίζει από πίσω και πάει από την αριστερή μεριά, την πιάνει και της λέει:
«Μάνα, ο γιος σου είμαι, ευχαριστήθηκε τόσο πολύ η Παναγία από την προσευχή σου που με γύρισε πίσω ».

ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ_Holy Resurrection of Jesus Christ_Воскресение Иисуса Христа_010 2Υπήρχε ένας άνδρας ευσεβούς ζωής ονόματι Βενέδικτος. Καταγόταν από μία καλή οικογένεια και σπούδαζε στην Ρώμη. Αλλά επειδή έβλεπε εκεί, πολλούς που πήγαιναν για σπουδές τελικά να μπλέκουν και να γκρεμίζονται στην αμαρτία, φοβούμενος μη χάσει κι΄ αυτός την ψυχή του, και επιθυμώντας μόνο στον Θεό να αρέσει, αποσύρθηκε 50 μίλια μακρυά από την Ρώμη, στην έρημο του Subiaco.

Κάποια μέρα, είχε βγεί έξω μαζί με άλλους αδελφούς για αγροτικές εργασίες. Τότε, ήλθε στο μοναστήρι ένας χωρικός ζητώντας τον πατέρα Βενέδικτο. Στα χέρια του κρατούσε το πεθαμένο παιδί του, κλαίγοντας και θρηνώντας για τον θάνατό του…
Όταν του είπανε πως ο πατήρ απασχολείται τώρα στα χωράφια, παράτησε το πεθαμένο παιδί του μπροστά στην πύλη της μονής και τρέχοντας έψαχνε για τον Βενέδικτο. Μόλις τον βρήκε ο χαροκαμμένος χωρικός άρχισε να του φωνάζει «Δώσε μου πίσω το παιδί μου, δώσε μου πίσω το παιδί μου…»

Σ΄ αυτή την φωνή ο άνθρωπος του Θεού κοντοστάθηκε λέγοντάς του,
«Μήπως εγώ σου πήρα το παιδί σου;»
Κι΄ εκείνος απάντησε,
« Πέθανε ! Έλα κι΄ ανάστησέ το !… »

Αυτό μόλις το άκουσε ο δούλος του Θεού, στενοχωρήθηκε πολύ και είπε,
«Φύγετε αδελφοί, φύγετε. Αυτά που ζητάτε δεν είναι στα δικά μας μέτρα, αλλά στα μέτρα των Αγίων αποστόλων που και νεκρούς ανάσταιναν. Γιατί ζητάτε να φορτώσετε σ΄ εμάς φορτία που δεν μπορούμε να σηκώσουμε ; »

Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος _Saint George the Trophy-bearer_ Святой Георгий Победоносец_წმინდა გიორგი გმირავს_999347Όμως, κι΄ εκείνον τον πατέρα, ο πόνος τον ανάγκαζε με επιμονή να τον πιέζει, δίνοντας όρκο πως δεν θα έφευγε από εκεί αν ο ηγούμενος δεν ανάσταινε το παιδί του…
Τότε πιά τον ρώτησε ο δούλος του Θεού,
«Που είναι το παιδί σου ; »
Κι΄ εκείνος απάντησε,
« Να, το σώμα του βρίσκεται στην πύλη του μοναστηριού σου…»

Σαν κατέφθασε εκεί ο άνθρωπος του Θεού, μαζί με τους αδελφούς, γονάτισε δίπλα στο παιδί προσευχόμενος. Σηκώθηκε πάλι όρθιος και υψώνοντας τα χέρια του στον ουρανό είπε τα παρακάτω λόγια,
«Κύριε Ιησού Χριστέ, εξ΄ αιτίας των δικών μου αμαρτιών μη δυσκολευθείς να βοηθήσεις αυτό που σου ζητάμε, αλλά κοίταξε την πίστι αυτού του ανθρώπου που παρακαλεί να αναστηθεί το πεθαμένο παιδί του, και δώσε πίσω σ΄ αυτό το σωματάκι, την ψυχή που εσύ του αφαίρεσες».
Κι΄ ενώ δεν είχε καλά – καλά ολοκληρώσει την προσευχή του, το σωματάκι του παιδιού άρχισε να τρεμουλιάζει, καθώς η ψυχή του μικρού ξαναγύριζε, προς μεγάλη κατάπληξη των παρευρισκομένων που δόξαζαν τον Θεό γι΄ αυτή την νεκρανάσταση !.

Η ανάσταση του υιού της χήρας στη Ναΐν, Αντώνιος Bloom Μητροπολίτης Σουρόζ
https://iconandlight.wordpress.com/2019/10/05/%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%ac%cf%83%cf%84%ce%b1%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%85%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%b7%cf%82-%cf%87%ce%ae%cf%81%ce%b1%cf%82-%cf%83%cf%84%ce%b7-%ce%bd%ce%b1%ce%90%ce%bd/

Κυριακή Γ’ Λουκά:
Η ανάσταση του υιού της χήρας στη Ναΐν (Λουκ. 7, 1-16)
Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον, Κεφ. Ζ’ 11 – 16.

Τω καιρώ εκείνω, επορεύετο ο Ιησούς εις πόλιν καλουμένην Ναϊν, και συνεπορεύοντο αυτώ οι μαθηταί αυτού ικανοί, και όχλος πολύς. ως δέ ήγγισε τη πύλη της πόλεως, και ιδού εξεκομίζετο τεθνηκώς υιός μονογενής τη μητρί αυτού, και αύτη ήν χήρα, και όχλος της πόλεως ικανός ήν σύν αυτή. και ιδών αυτήν ο Κύριος, εσπλαγχνίσθη επ’ αυτή και είπεν αυτή, μή κλαίε, και προσελθών ήψατο της σορού’ οι δέ βαστάζοντες έστησαν, και είπε, νεανίσκε, σοί λέγω, εγέρθητι. και ανεκάθισεν ο νεκρός και ήρξατο λαλείν, και έδωκεν αυτόν τη μητρί αυτού. έλαβε δέ φόβος πάντας και εδόξαζον τον Θεόν, λέγοντες ότι προφήτης μέγας εγήγερται εν ημίν, και ότι επεσκέψατο ο Θεός τον λαόν αυτού.

Ήχος πλ. α’

Στιχ. Ευλογητός ει, Κύριε, δίδαξόν με τα δικαιώματά σου.

Των Αγγέλων ο δήμος, κατεπλάγη ορών σε, εν νεκροίς λογισθέντα, του θανάτου δε Σωτήρ, την ισχύν καθελόντα, και συν εαυτώ τον Αδάμ εγείραντα, και εξ άδου πάντας ελευθερώσαντα.

Και νυν… Θεοτοκίον

Ζωοδότην τεκούσα, ελυτρώσω Παρθένε, τον Αδάμ αμαρτίας, χαρμονήν δε τη Εύα, αντί λύπης παρέσχες, ρεύσαντα ζωής, ίθυνε προς ταύτην δε, ο εκ σου σαρκωθείς Θεός και άνθρωπος.

Κοντάκιον Αναστάσιμον.
Ήχος βαρύς. Ουκέτι φλογίνη ρομφαία.

Ουκέτι το κράτος του θανάτου, ισχύσει κατέχειν τους βροτούς· Χριστός γαρ κατήλθε συντρίβων, και λύων τας δυνάμεις αυτού· δεσμείται ο άδης, Προφήται συμφώνως αγάλλονται· Επέστη, λέγοντες, Σωτήρ, τοις εν σκότει· εξέρχεσθε οι πιστοί εις την ανάστασιν.

Εξαποστειλάριον Ε’

Η ζωή και οδός Χριστός, εκ νεκρών τω Κλεόπα και τω Λουκά συνώδευσεν, οις περ και επεγνώσθη, εις Εμμαούς κλων τον άρτον, ων ψυχαί και καρδίαι, καιόμεναι ετύγχανον, ότε τούτοις ελάλει εν τη οδώ, και Γραφαίς ηρμήνευεν, α υπέστη, μεθ’ ων , ηγέρθη, κράξωμεν, ώφθη τε και τω Πέτρω.

Αίνοι Ήχος βαρύς.

Τι ανταποδώσωμεν τω Κυρίω, περί πάντων ων ανταπέδωκεν ημίν, δι’ ημάς Θεός εν ανθρώποις, διά την καταφθαρείσαν φύσιν, ο Λόγος σαρξ εγένετο, και εσκήνωσεν εν ημίν, προς τους αχαρίστους ο Ευεργέτης, προς τους αιχμαλώτους ο Ελευθερωτής, προς τους εν σκότει καθημένους, ο Ήλιος της δικαιοςύνης· επί τον Σταυρόν ο απαθής, επί τον άδην το φως, επί τον θάνατον η ζωή , η ανάστασις διά τους πεσόντας, προς ον βοήσωμεν· ο Θεός ημών δόξα σοι.

Δόξα Πατρί… ΕΩΘΙΝΟΝ Ε‘ Ήχος πλ. α‘

Ω των σοφών σου κριμάτων Χριστέ! πως Πέτρω μεν τοις οθονίοις μόνοις, έδωκας εννοήσαί σου την Ανάστασιν, Λουκά δε και Κλεόπα, συμπορευόμενος ωμίλεις, και ομιλών, ουκ ευθέως σεαυτόν φανεροίς; Διό και ονειδίζη, ως μόνος παροικών εν Ιερουσαλήμ, και μη μετέχων των, εν τέλει βουλευμάτων αυτής. Αλλ’ ο πάντα προς το του πλάσματος συμφέρον οικονομών, και τας περί σου προφητείας ανέπτυξας, και εν τω ευλογείν τον άρτον, εγνώσθης αυτοίς, ων και προ τούτου αι καρδίαι, προς γνώσίν σου ανεφλέγοντο, οι και τοις μαθηταίς συνηθροισμένοις, ήδη τρανώς εκήρυττόν σου την Ανάστασιν, δι’ ης ελέησον ημάς.

Και νυν… ήχος β’

Υπερευλογημένη υπάρχεις, Θεοτόκε Παρθένε, διά γαρ του εκ σου σαρκωθέντος, ο Άδης ηχμαλώτισται, ο Αδάμ ανακέκληται, η κατάρα νενέκρωται, η Εύα ηλευθέρωται, ο θάνατος τεθανάτωται, και ημείς εζωοποιήθημεν, διό ανυμνούντες βοώμεν. Ευλογητός Χριστός ο Θεός ημών, ο ούτως ευδοκήσας, δόξα σοι.


Μη ταράζεσθε και μη φοβείσθε… Ο Πατήρ είναι στο τιμόνι! Αδελφοί μου, για τον Θεό τα πάντα είναι δυνατά, μπορεί να δημιουργήσει τα αδημιούργητα… ποτέ δεν αφήνει για πολύ μόνους τους δικούς Του, στους μεγάλους πειρασμούς. Δοκιμάζει την πίστη του δίκαιου ανθρώπου, όπως δοκιμάζεται κι ο χρυσός στο χωνευτήρι. Λέγει, θαρσείτε, εγώ ειμι· μην φοβάστε. Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Μεταμόρφωσις του Σωτήρος Χριστού_Преображение Господне_Transfiguration of Jesus- GЮго-западный компартимент Россия. Псков. Спасо-Преображенский Мирожский монастырь0768j”Εν τω φωτί της δόξης του προσώπου σου, Κύριε, πορευσόμεθα εις τον αιώνα.”
«Εσημειώθη εφ’ ημάς το φως του προσώπου σου, Κύριε» 

Φιλουμένη / Φιλομένα η πριγκίπισσα, παιδομάρτυς στη Ρώμη, από Κέρκυρα Ελλάδος (8/7 και 11/8, 302 αἰ.)
Ανάμνηση Θαύματος Αγίου Σπυρίδωνος επισκόπου Τριμυθούντος (12/12, 348)
Εὔπλος Διάκονος μεγαλομάρτυς στην Catania Σικελίας Ιταλίας (304)
αββας Πασσαρίων της Παλαιστίνης (? αἰ.)
Χρωμάτιος Ρώμης (3ος αἰ.)
Τιβούρτιος μάρτυς στην Ρώμη (288)

Εορτάζουν στις 11 Αυγούστου

Ομιλία
περί της Παντοντοδυναμίας και Πρόνοιας του Θεού
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

«ὑμῶν δὲ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς πᾶσαι ἠριθμημέναι εἰσί» ( Ματθ. 10:30).

Ιησούς Χριστός_Jesus-Christ_Господне Иисус-Христос-Byzantine Orthodox Icon_4c47bd7e456e8974ba4a5ce385d6dc79Αδελφοί, «υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής πασαι ηριθμημέναι εισί» πόσω μάλλον και οι μέρες της ζωής μας! Μην φοβάστε, λοιπόν, πως θα πεθάνετε πριν από τον καθορισμένο χρόνο σας, ούτε να ελπίζετε ότι θα μπορέσετε να παρατείνετε τη ζωή σας για μια έστω μέρα, αν δεν είναι θέλημα Εκείνου, ο οποίος μετρά και αριθμεί. Ας σας διδάξει η γνώση αυτή την πραότητα και το φόβο του Θεού.

«υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής πασαι ηριθμημέναι εισί» πόσω μάλλον είναι και τα βάσανα των ανθρώπων πάνω στη γη! Μην φοβάστε, λοιπόν, ότι θα υποφέρετε περισσότερο από το μέτρο. Να φοβάστε ακόμη λιγότερο μήπως τα όσα υποφέρετε ξεχαστούν και δεν λογιστούν υπέρ υμών από Εκείνον που βλέπει τα πάντα. Η γνώση αυτή θα σας διδάξει την υπομονή και την εμπιστοσύνη προς τον Δημιουργό σας, και Ευεργέτη σας.

«υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής πασαι ηριθμημέναι εισί» πόσω μάλλον είναι και οι φίλοι, αλλά και οι εχθροί σας επί της γης! Μην φοβάστε, λοιπόν, μήπως έχετε πάρα πολλούς φίλους ή πάρα πολλούς εχθρούς. Ούτε να φοβάστε ότι οι εχθροί σας θα σας νικήσουν, ούτε να είστε σίγουροι ότι οι φίλοι σας θα σας υπερασπιστούν. Μεριμνάτε μόνο για να έχετε φίλο τον Θεό και μην φοβάστε τίποτα. Δείτε, είναι ο μόνος Φίλος σας που σας αγαπά αδιάπτωτα και αναλλοίωτα.

Ω Αγαθέ Κύριε, Πάνσοφε Ευεργέτα, Συ που γνωρίζεις τον αριθμό, το μέτρο και τον χρόνο όλων, διώξε από μέσα μας κάθε φόβο, εκτός από το φόβο Σου. Έτσι ώστε μέσω του φόβου προς Εσένα, να φθάσουμε στην αγνή και αγία αγάπη προς Σε, τον Δημιουργό και Ευεργέτη μας.

Ότι πρέπει Σοι πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις τώ Πατρί και το Υιώ και τω Αγίω  Πνεύματι . Αμήν.
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Οχρίδας», (Ιανουάριος), Εκδ. Αθως
http://prologue.orthodox.cn/January22.htm

Παναγια_λιτανεια_πολεμος κριμαικος_Е-Зайцев.-Молебен-на-Бородинском-поле_Отечественная война 1812_9613Οι άρχοντές σου απειθούσι, κοινωνοί κλεπτών, αγαπώντες δώρα, διώκοντες ανταπόδομα, ορφανοίς ου κρίνοντες και κρίσιν χηρών ου προσέχοντες (Ήσ. 1. 15, 23).
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Μέσω του μεγάλου προφήτου Ησαΐου, είπε ο Κύριος στο λαό του Ισραήλ: και εάν πληθύνητε την δέησιν, ουκ εισακούσομαι υμών αι γάρ χείρες υμών αίματος πλήρεις. Και συμπληρώνει πάλι: οι άρχοντές σου απειθούσι, κοινωνοί κλεπτών, αγαπώντες δώρα, διώκοντες ανταπόδομα, ορφανοίς κρίνοντες και κρίσιν χηρώς ον προσέχοντες (Ήσ. 1. 15, 23).

Πράττοντας τέτοια έξω από τούς ναούς ενώ μέσα στις εκκλησίες κράζουμε στον Δημιουργό για έλεος, σημαίνει ότι χτίζουμε και γκρεμίζουμε, φυτεύουμε και μαδούμε, λιβανίζουμε στον τρελό αγέρα.

Είναι σαν να παρουσιάζονται στο βασιλιά δύο άνθρωποι για να παρακαλέσουν για την ίδια πόλη. Ο ένας προσκυνά και παρακαλεί για βοήθεια και ο άλλος υβρίζει τον βασιλιά μπροστά στα μάτια του!

Έτσι και ο Βασιλεύς ουρανού και γης, δίνει από τη μια να φέρει η χρονιά καρπούς κατά τις προσευχές των ευσεβών, μα από την άλλη στέλνει το σκουλήκι, τον τυφλοπόντικα, τον καύσωνα ή την πλημμύρα. Χάνεται τότε η σοδειά και λιμός γίνεται εξαιτίας της ύβρεως των υβριστών.
Έτσι κάνει ο Θεός κατά την δικαιοσύνη Του. Γι’ αυτό η Εκκλησία καλούσε πάντοτε όλους τους ανθρώπους στην ορθή οδό, τη σύμφωνη με το νόμο του Κυρίου, γνωρίζοντας ότι ανάλογα με τη διαγωγή των ανθρώπων, αντιδρούν και όλα τα στοιχεία του σύμπαντος.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς. Ομιλίες και Μελέτη για τα Σύμβολα και τα σημεία. Ορθόδοξος Κυψέλη

***

τρεις παίδες εν καμίνω_Three Holy Youths-Анания, Азария и Мисаил-255707185_dacdebb78e_bΌταν οι μαθητές ξεκίνησαν με το πλοίο το βράδυ, η θάλασσα ήταν ήρεμη. Όταν άλλαξε η φορά των ανέμων όμως, τα κύματα έγιναν τεράστια, όπως συνήθως γίνεται στη λίμνη αυτή, το πλοίο άρχισε να κλυδωνίζεται κι οι μαθητές φοβήθηκαν. Ο Κύριος τα προγνώριζε όλ’ αυτά. Άφησε σκόπιμα όμως τους μαθητές Του να εκτεθούν στον κίνδυνο, ώστε να νιώσουν πόσο αβοήθητοι κι αδύναμοι ήταν χωρίς Εκείνον και να στερεωθούν στην πίστη τους…

Ο ίδιος έλειπε μακριά τους, πάνω στο βουνό, στην έρημο. Πώς να τον φωνάξουν, να τον επικαλεστούν για να τους ακούσει; Πώς μπορούσαν να τον πληροφορήσουν για τη συμφορά τους; Πώς μπορούσαν να του στείλουν ένα μήνυμα, να του πουν, «Κύριε, σώσον ημάς, απολλύμεθα»; Δεν υπάρχει κανένας τρόπος. Οι μαθητές το βλέπουν πια, πως τους απειλεί ναυάγιο. Λες κι ήταν δυνατό να καταστραφεί κάποιος άνθρωπος, όταν τηρεί την εντολή του Θεού! Αλήθεια, τι υπέροχη διδαχή είναι αυτή για τους πιστούς, ώστε να μην απελπίζονται όταν βαδίζουν στο δρόμο όπου τους έταξε ο Θεός: να πιστέψουν πως Εκείνος που τους έστειλε στο δρόμο τους, φροντίζει γι’ αυτούς, γνωρίζει τους κινδύνους που θα συναντήσουν. Ο Θεός όμως δε σπεύδει στη βοήθειά Του.
Δοκιμάζει την πίστη του δίκαιου ανθρώπου, όπως δοκιμάζεται κι ο χρυσός στο χωνευτήρι.
Όταν οι μαθητές έφτασαν στο έσχατο σημείο της απόγνωσης, ξαφνικά εμφανίστηκε μπροστά τους ο Χριστός, περπατώντας πάνω στα νερά…
«Ευθέως δε ελάλησεν αυτοίς ο Ιησούς, λέγων: θαρσείτε, εγώ ειμι: μη φοβείσθε» (Ματθ. ιδ’ 27).
Ο Κύριος ποτέ δεν αφήνει για πολύ μόνους τους δικούς Του, στους μεγάλους πειρασμούς. Ήξερε πως τους διέτρεχε φόβος, πως ήταν έντρομοι, επειδή νόμιζαν πως έβλεπαν φάντασμα. Έτσι έσπευσε να τους λυτρώσει από το φόβο. Ευθέως τους είπε: θαρσείτε! Τους έδωσε αμέσως θάρρος, κατά κάποιο τρόπο τους ξανά ‘δωσε την ανάσα της ζωής, που τους είχε κόψει ο φόβος. Θαρσείτε, εγώ ειμι· μη φοβείσθε….

Θαρσείτε, εγώ ειμι! Δεν μπορεί ο καθένας ν’ ακούσει τη φωνή αυτή. Την ακούνε μόνο οι όσιοι κι οι δίκαιοι, που υπομένουν για το Χριστό. Δεν ακούει τη φωνή του Χριστού όποιος γενικά υποφέρει. Πώς να τον ακούσουν όλοι εκείνοι που υποφέρουν για τις αμαρτίες και τις αδικίες τους; Θα τον ακούσουν εκείνοι μόνο που υποφέρουν για την πίστη τους σ’ Αυτόν (βλ. Πέτρ. δ’ 13-16). Τώρα μέσα στη θάλασσα οι μαθητές υπόφεραν για την πίστη τους στο Χριστό. Ή μάλλον θα λέγαμε πως υπόφεραν για να επιβεβαιωθεί περισσότερο η πίστη τους στο Χριστό….

Μεταμόρφωσις του Σωτήρος Χριστού_Преображение Господне_Transfiguration of Jesus- Greek Byzantine Orthodox IconTransfiguration-FullΔυστυχώς όμως υπάρχουν και λίγοι ανάμεσά μας, ακόμα και η ίδια η συνείδησή μας, που ακούνε την επιτιμητική φωνή από τ’ αόρατα χείλη: ολιγόπιστε, εις τί εδίστασας;
Γιατί αμφιβάλλετε, φίλοι μου, πως το χέρι του Θεού είναι κοντά; Γιατί δεν δοξολογείτε το Θεό ακόμα και τη στιγμή που αντιμετωπίζετε το μεγαλύτερο κίνδυνο; Ο Αβραάμ δεν ήταν απαλλαγμένος από την αμφιβολία όταν οδηγούσε το μονογενή του υιό στη θυσία (βλ. Γέν. κβ’ 1-18) και μετά τον έσωσε ο Θεός; Ο Ιωνάς δεν δοξολογούσε το Θεό από την κοιλιά του κήτους και σώθηκε (βλ. Ιων. β’ 7); Γιατί οι Τρεις Παίδες δεν ολιγοπίστησαν μέσα στην «κάμινο του πυρός» και τελικά τους έσωσε η πίστη τους (βλ. Δαν. γ’ 19-26); Το ίδιο δεν έκανε κι ο προφήτης Δανιήλ μέσα στο λάκκο των λεόντων (στ 16-23), αλλά κι ο μακάριος Ιώβ που ήταν πληγωμένος και γεμάτος σπυριά (Ιώβ β’ 7-10); Αλλά και χιλιάδες άλλοι που δέχτηκαν τις μεγαλύτερες δοκιμασίες για την πίστη τους στο Χρι­στό, πώς γλίτωσαν από την αμφιβολία; Εμείς γιατί αμφιβάλλουμε; Ο Θεός μας σώζει αμέτρητες φορές με το αόρατο χέρι Του, εκεί που δεν το περιμένουμε καθόλου, και μ’ όλο που αμφιβάλλουμε πολλές φορές για τη βοήθειά Του.

Πρέπει λοιπόν να έχουμε στο νου μας όλες τις ευεργεσίες του Θεού και να μετανοούμε για την ολιγοπιστία και τη λιποψυχία μας. Πρέπει να γίνουμε ώριμοι στην πίστη μας. Έτσι, όσο μεγάλο κίνδυνο κι αν αντιμετωπίσουμε στο μέλλον, πρέπει να δοξολογούμε το Θεό και να επικαλούμαστε το όνομά Του. Και τότε ο Θεός θα μας βοηθήσει, θα μας σώσει. Ας δοξολογούμε το Θεό όταν βρισκόμαστε στον κίνδυνο, όχι όταν αυτός περάσει….
Νικητής ενάντια σε κάθε κακό είναι ο Χριστός. Δεν επιτρέπει ο ίδιος να τον νικήσει κάποιο κακό. Εμείς λοιπόν πρέπει να καταφεύγουμε κάτω από τις σωστικές φτερούγες Του, εκεί που δε θα συναντήσουμε ούτε καταιγίδες ούτε ανέμους ούτε φαντάσματα, «ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός, αλλά ζωή ατελεύτητος». Εκεί θα βρούμε όλα τ’ αγαθά πλούσια, αιώνια, που δεν τα καταστρέφει ούτε ο σκόρος ούτε η σκουριά. Εκεί θα δοξολογούμε μαζί με τους αγγέλους και τους αγίους τα νικηφόρα έργα του Χριστού, που τη μεγαλοσύνη τους δεν μπορούμε να κατανοήσουμε στην περιορισμένη προοπτική της πρόσκαιρης ζωής μας. Εκεί θα μας αποκαλυφτούν όλα και τότε θα ευφρανθούμε. Κι η χαρά μας αυτή δε θα έχει τέλος.

***

Ω αδελφοί μου, για τον Θεό τα πάντα είναι δυνατά: μπορεί να αποκαλύψει στον άνθρωπο ό,τι δημιούργησε και να δημιουργήσει τα αδημιούργητα. Αλλά, το πιο σημαντικό για εμάς είναι ότι θέλει να λυτρώσει τις ψυχές μας από την αμαρτία και το θάνατο και να μας δώσει την αιώνια ζωή. Ας Τον ικετεύουμε για αυτό ημέρα και νύχτα.

Μεταμόρφωσις του Σωτήρος Χριστού_Преображение Господне_Transfiguration of Jesus- Greek Byzantine Orthodox Icon802330_icon_transfiguration7«Μη ταράζεσθε και μη φοβείσθε… Ο Πατήρ είναι στο τιμόνι!»
π. Κλεόπας Ηλίε της Ρουμανίας (†1998)

Όταν προ ολίγων ετών οι άνθρωποι ήσαν ταραγμένοι ότι ο Αντίχριστος έρχεται, ότι θα έλθουν πόλεμοι και άλλα παρόμοια ο π. Κλεόπας τους έλεγε με δυνατή φωνή:
«Ο Πατήρ είναι στο τιμόνι!» Πάρτε και διαβάστε τους στίχους 10 -11 του ψαλμού 32:
«Κύριος διασκεδάζει βουλάς εθνών, αθετεί δε λογισμούς λαών και αθετεί βουλάς αρχόντων, η δε βουλή του Κυρίου εις τον αιώνα μένει, λογισμοί της καρδίας αυτού εις γενεάν και γενεάν».
Κατόπιν τους ενεθάρρυνε λέγοντας:
«Μη ταράζεσθε και μη φοβείσθε, διότι δεν θα γίνει, όπως θέλουν αυτοί. Ότι θέλουν αυτοί ας κάνουν!
Εσείς να μη φοβείσθε. Προσεύχεσθε και κάνετε το σημείο του Σταυρού με πίστη και θα φύγουν οι δαίμονες!» (σελ. 169)

Ο σκοπός του πόνου για τους χριστιανούς είναι ένας και μοναδικός:
Η συγχώρησης των αμαρτιών εδώ στην γη με κάθε είδους ασθένειες, στενοχώριες και θλίψεις, επίσης ο εξαγνισμός και η σωτηρία της ψυχής μας…  Βλέπουμε ότι εδώ στην γη αυτοί πού υποφέρουν περισσότερο, είναι ειρηνικοί με τη συνείδηση τους, ενάρετοι και ισχυροί απέναντι των πειρασμών, πλησιέστερα στον Θεό από τους άλλους και σώζονται ευκολότερα, όπως ο δίκαιος Ιώβ, ο πτωχός Λάζαρος, οι Άγιοι Απόστολοι, οι Μάρτυρες, οι Όσιοι και τόσοι άλλοι… 
Στους δυνατότερους στην πίστη παραχωρεί ο Θεός βαρύτερους πειρασμούς, για να προοδεύσουν στην αγιότητα και να αξιωθούν μεγαλυτέρων στεφάνων… λέγει και ο προφήτης Δαβίδ: “ότι ουκ αφήσει Κύριος την ράβδο των αμαρτωλών επί τον κλήρο των δικαίων, όπως αν μη εκτείνωσιν οι δίκαιοι εν ανομίες χείρας αυτών” (Ψαλμ. 124,3).
Ο δίκαιος Ιώβ λέγει ότι οι πιστοί φορτώνονται με διαφόρους πειρασμούς, κατά παραχώρηση του Θεού (Ιώβ 7,8 ). “ Όμως ουδέποτε ο Θεός επιτρέπει στους εκλεκτούς Του, πειρασμούς υπεράνω των δυνάμεων των.
«Η ζωή και οι αγώνες του Γέροντος Κλεόπα, Ρουμάνου Ησυχαστού καί Διδασκάλου». Αρχιμ. Ιωαννικίου Μπαλάν, έκδοση «Ορθόδοξος Κυψέλη.

Μεταμόρφωσις του Σωτήρος Χριστού_Преображение Господне_Transfiguration of Jesus- Greek Byzantine Orthodox Icon_Preobrazhenie_St. Panteleimon Church-Skopje1304066549Απολυτίκιον. Ήχος βαρύς

Μετεμορφώθης εν τω όρει Χριστέ ο Θεός, δείξας τοις Μαθηταίς σου την δόξαν σου, καθώς ηδύναντο. Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς, το Φως σου το αΐδιον, πρεσβείαις της Θεοτόκου, Φωτοδότα δόξα σοι.

Ήχος δ’
Έδωκας σημείωσιν

Ω φιλοθεάμονες, των υπέρ νουν και φιλήκοοι, μυστικώς εποπτεύσωμεν, Χριστόν εξαστράψαντα, θεϊκαίς ακτίσι, και ενηχηθώμεν, την τού γεννήτορος φωνήν, ηγαπημένον ανακηρύττουσαν, Υιόν τον καταυγάσαντα, την ανθρωπίνην ασθένειαν, εν Θαβώρ και πηγάσαντα, φωτισμόν ταίς ψυχαίς ημών.

Ήχος δ’
Κοσμά Μοναχού

Όρος τό ποτέ ζοφώδες καί καπνώδες, νυν τίμιον και άγιόν εστιν, εν ώ οι πόδες σου έστησαν Κύριε, προ αιώνων γαρ κεκαλυμμένον μυστηριον, επ’ εσχάτων εφανέρωσεν η φρικτή σου Μεταμόρφωσις, Πέτρω Ιωάννη και Ιακώβω, οίτινες την ακτίνα τού προσώπου σου μη φέροντες, και την λαμπρότητα των χιτώνων σου, επί πρόσωπον, εις γην κατεβαρύνοντο, οι και τη εκστάσει συνεχόμενοι, εθαύμαζον βλέποντες, Μωϋσήν καί Ηλίαν συλλαλούντάς σοι τα μέλλοντα συμβαίνειν σοι, και φωνή εκ τού Πατρός, εμαρτύρει λέγουσα. Ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ώ ευδόκησα, αυτού ακούετε, ός τις καί δωρείται τω κόσμω το μέγα έλεος.


Ο Θεός μας καλεί να πάθουμε για το όνομά Του, γιατί έτσι θα ζήσουμε και την δόξα Του. Για ένα προσεύχομαι, να μη φοβηθείτε τα σύννεφα που ήλθαν. Κύριε, δυνάμωσε την πίστη μέσα μας και ελέησέ μας. Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ – Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

αποκαθήλωση_Положение во Гроб_Jesus Christ Crucifixion_Byzantine-Orthodox-Icon_144567659Προεόρτια του τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, ήτοι η εξέλευσις αυτού εκ του βασιλικού Παλατίου εις την πόλιν.
Ιωσήφ ο από Αριμαθαίας, ο κηδευτής του Δεσπότου Χριστού, απόστολος στη Γαλλία και Μ. Βρεταννία, εν ειρήνη τελειούται. (Ματθ. κζ’ 57, 59)
Μαξίμα, Δονατίλλη καί Σεκούνδα, μάρτυρες στην Αφρική (304)
Γερμανός της Ωξέρρης (448 )
Ευδοκίμου δικαίου (†θ΄αι.)
άγιοι δώδεκα μάρτυρες οι Ρωμαίοι ξίφει τελειούνται
Ανακομιδή λειψάνων Αποστόλου Φιλίππου
Ανάμνησις των Εγκαινίων του σεβασμίου οίκου της υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου του εν Βλαχέρναις, ένθα απόκειται η Αγία Σορός.

Στίχοι
Οἴκου προελθών, Σταυρὸς τῶν Βασιλέων,
Οἴκοις ἑορτὰς προξενεῖ τοῖς ἐν πόλει.

Στίχοι
Kήδευσιν ευρών νεκρικήν κρύπτη τάφω,
Kηδευτά νεκρού του κενώσαντος τάφους.

Ομιλία
για το δοκίμιον της πίστεως μας
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

“ἵνα τὸ δοκίμιον ὑμῶν τῆς πίστεως πολυτιμότερον χρυσίου τοῦ ἀπολλυμένου διὰ πυρὸς δέ δοκιμαζομένου εὑρεθῇ εἰς ἔπαινον καὶ τιμὴν καὶ δόξαν ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ” (1 Πέτρου 1: 7).

Ιωσήφ της Αριμαθαίας_St Joseph of Arimathea_ Иосиф Аримафейский__Saint-Joseph-of-Arimathea-cf83cf89cebcceb1-cf84cebfcf85-cf87cf81ceb9CX4K2833Αδελφοί μου, η πίστη μας δοκιμάζεται πιο συχνά από όσο ένα καλάμι που λιχνίσθηκε από τους ανέμους. Οι δοκιμασίες είναι σαν τους δυνατούς ανέμους: μια αδύναμη πίστη την ξεριζώνουν, αλλά μια ισχυρή πίστη την ενισχύουν ακόμη περισσότερο. Επίσης οι δοκιμασίες είναι σαν τη φλόγα στην οποία το άχυρο καίγεται και το χρυσάφι καθαρίζεται.

Οι πνευματικές θεωρίες και οι εικασίες του ανθρώπου δοκιμάζουν επίσης την πίστη μας. Αυτές είναι όπως οι πολύ ισχυροί και αδυσώπητοι άνεμοι. Αλλά μπορούμε να τους ξεπεράσουμε αν είμαστε πρόθυμοι να τηρήσουμε τα λόγια του Θεού και αν, σε αντίθεση με αυτές τις πνευματικές θεωρίες, είμαστε σε θέση να δώσουμε έμφαση στις διδασκαλίες της Πίστεως του Χριστού.

Η πίστη μας δοκιμάζεται περαιτέρω με τον φόβο και τη ντροπή: φόβο για ανθρώπους που διώκουν την Πίστη και ντροπή στους ανθρώπους που καταφρονούν αλαζονικά την Πίστη. Αυτοί είναι επίσης ισχυροί άνεμοι στους οποίους πρέπει να αντισταθούμε, αν θέλουμε να παραμείνουμε ζωντανοί.
Πώς θα τους αντισταθούμε; Με το φόβο του Θεού, που θα πρέπει πάντα να έχει στην ψυχή μας μεγαλύτερη θέση από τον φόβο των ανθρώπων, και τη ντροπή ενώπιον των αποστόλων, των αγίων και των μαρτύρων που δεν ντρεπόταν για την πίστη τους, μπροστά στους αυτοκράτορες, τους άρχοντες και τους σοφούς αυτού του κόσμου.

Η πίστη μας δοκιμάζεται επιπλέον από τις ταλαιπωρίες και τα δεινά του βίου. Αυτή είναι η φωτιά στην οποία η πίστη μας είτε καίγεται σαν άχυρο είτε λάμπει και καθαρίζεται ως καθαρός χρυσός. Θα αντισταθούμε σε αυτές τις δοκιμασίες αν μνημονεύουμε τον Ιησού Χριστό που σταυρώθηκε στον Σταυρό για μας και όλες τις χιλιάδες μαρτύρων της Πίστεως, οι οποίοι με την υπομονή τους νίκησαν και κατατρόπωσαν κάθε πολέμιο και αναδύθηκαν από τις φλόγες σαν καθαρό χρυσάφι και που για αιώνες λάμπουν ανάμεσα στους αγγέλους και ανάμεσα στους ανθρώπους.

Η πίστη μας δοκιμάζεται επίσης από τον θάνατο, το θάνατο των συγγενών και φίλων μας και γενικώς το θάνατο των ανθρώπων. Αυτή είναι η αδυσώπητη φωτιά στην οποία έχει καεί η πίστη πολλών. Είναι ο θάνατος το τέλος όλων; Όχι, δεν είναι, πιστέψτε με! Είναι η αρχή των πάντων, είναι η αρχή μιας νέας και δίκαιης ζωής. Πιστέψτε στην Ανάσταση του Χριστού, πιστέψτε στη ζωή πέρα ​​από τον τάφο και πιστέψτε στη κοινή Ανάσταση και στην στην Φρικτή Ημέρα της Κρίσεως.

Ω Αγαθέ Κύριε, δυνάμωσε την πίστη μέσα μας και ελέησέ μας.

Σοι πρέπει πάσα δόξα, τιμή και προσκύνησις εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή: Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, «Ο Πρόλογος της Οχρίδας», (Ιούλιος), Εκδ. Αθως.

***

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

Ιωσήφ της Αριμαθαίας_St Joseph of Arimathea_ Иосиф Аримафейский__Saint-Joseph-of-ArimatheaΟ Σταυρός του Χριστού αποτελεί το οχυρό εκείνο, επάνω στο οποίο διαλύονται όλα τα κύματα των λογισμών. Ο Χριστός, σταυρωμένος από αγάπη προς τον κόσμο και για τις αμαρτίες του κόσμου, είναι η ύστατη αγάπη μου, η έσχατη ανάβαση του νου μου, η μεγαλύτερη τόλμη της καρδιάς μου, ο μόνος αληθινός Θεός.

Ο Θεός δεν υπόσχεται χαρά, αλλά ποτήριο. Μας καλεί να πάθουμε για το όνομά Του, γιατί έτσι θα ζήσουμε και την δόξα Του.

Ο Χριστός πέρασε τα παθήματα, γιατί τήρησε τις εντολές του Πατέρα Του και έτσι ήλθε σε σύγκρουση με τον κόσμο. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνη και στον άνθρωπο που καλείται από τον Χριστό να ζήση την ζωή Του.

***

Η σωτηρία μας από κάθε άποψη βρίσκεται μόνο μπροστά. Όταν οι θλίψεις της ψυχής μου που διαρκώς αυξάνονταν, έφθασαν, φαίνεται, στο απώγειο, τότε με τη ζωντανή και βαθειά αίσθηση της καρδιάς γνώρισα την αξία της ανθρώπινης ψυχής, ότι δηλαδή είναι πολυτιμότερη από όλον τον κόσμο.

Τα παθήματα αποφέρουν τόσο μεγάλο καρπό, ώστε, αν ήμασταν λίγο πιο συνετοί, δεν θα θέλαμε «να κατεβούμε από τον σταυρό».

 Σε κάποιον ιερομόναχο εμφανίσθηκε στον ύπνο του ο Κύριος προσηλωμένος πάνω στον Σταυρό και είπε: «Από τον Σταυρό δεν κατεβαίνουν, αλλά τους κατεβάζουν». Και τους λόγους αυτούς ο Κύριος τους επανέλαβε τρεις φορές. Έπειτα το όραμα έσβησε.
Θα σας έλεγα ακόμη κάτι, αλλά φοβάμαι μήπως προλάβω την πείρα της ζωής σας. Για ένα προσεύχομαι, να μη φοβηθείτε τα σύννεφα που ήλθαν…

Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!
Θα υπομείνουμε.
Τέτοια είναι η οδός μας.
Ποτέ όμως δεν πρέπει να απελπίζεσαι..

[Κάποτε αυτό είναι βαρύ, με αποτέλεσμα ο άνθρωπος να είναι έτοιμος να παραιτηθεί από την αιώνια ζωή, αν αυτή αποκτάται με τέτοιον τρόπο. Έπειτα, όταν περάσει το νέφος αυτό, τότε κατά κάποιον ιδιαίτερο τρόπο λάμπει ο ήλιος και ο άνθρωπος χαίρεται, γιατί έζησε θλίψεις: «Ευφρανθείημεν ανθ’ ών ημερών εταπείνωσας ημάς, ετών, ών είδομεν κακά»1.
πηγή: ΑΓΩΝΑΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑΣ , Αρχιμανδρίτου ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ, Επιστολή 19, Έκδοση Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ, Αγγλίας

Συμπορευθείτε, αγαπητέ, με μας τους πένητες προς τον Σταυρό, προς τους ονειδισμούς, τις εξουθενώσεις, την πτωχεία, τις θλίψεις, και αργότερα ίσως και στον θάνατο. Δεν υπάρχει άλλη οδός προς τον αληθινό δοξασμό. Για το όνομα Του διωκόμαστε από παντού…

***

Σταύρωσις_The Crucifixion_Greek-Byzantine-Orthodox-Icon_Распятие_ИИСУСА_ХРИСТА_rastignirea-essex (1)Να είναι τις χριστιανός σημαίνει να πιστεύη εις την ανάστασιν των νεκρών· να ελπίζη εις την υπό του ουρανίου Πατρός υιοθεσίαν ημών· να αποδέχηται την θείαν μορφήν της υπάρξεως· να γίνηται δια της δωρεάς της Πατρικής αγάπης ό,τι Αυτός ο Ίδιος είναι κατά την ουσίαν Αυτού τουτέστι θεός. Τοιαύται είναι αι επαγγελίαι του Θεού και Πατρός εις ημάς τους πιστεύοντας εις Χριστόν Ιησούν ως τον Μονογενή και ομοούσιον Υιόν του Πατρός. Είναι μεγάλη αμαρτία να μειώσωμεν την δοθείσαν εις ημάς εν Πνεύματι Αγίω αποκάλυψιν περί του Ανθρώπου περί του τρόπου δια του οποίου συνελήφθη ο Άνθρωπος εν τω νοΐ του Θεού, πριν ή δημιουργηθή ο ορατός ούτος κόσμος. Η τιμωρία δια την αμαρτίαν ταύτην – της απιστίας εις την ανάστασιν – είναι ιδιαιτέρου χαρακτήρος. Αποτελεί την ιδίαν ημών αυτοκαταδίκην: Απορρίπτομεν το δώρον του Δημιουργού ημών. Δια τι όμως απορρίπτομεν τούτο; Κυρίως και προ πάντων, διότι η Πατρική Δωρεά αποκτάται μετά μεγάλου κόπου και πολλών παθημάτων.

Να συσταυρούται τις μετ’ Αυτού είναι δώρον του Αγίου Πνεύματος. Ευαρεστείται ο Πατήρ ημών ο ουράνιος, όταν πάσχωμεν βλέποντες τα προσκόμματα των αδελφών ημών. Κατά το πνεύμα της εντολής «αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν» οφείλομεν να συμπάσχωμεν ο είς υπέρ του άλλου. Είναι απαραίτητον να δημιουργηθή τρόπον τινά αλληλοκάλυψις ευθυνών, ήτις θα ενώση πάντας ημάς ενώπιον του προσώπου του Θεού του Δημιουργού ημών.
Όταν ζώμεν εν τω πνεύματι των ευαγγελικών προσταγμάτων, είμεθα ήδη τεθεωμένοι, διότι η άναρχος ζωή διαπερά ημάς. 

Ιδού μία εκ των περιπτώσεων μου: Τούτο συνέβη εν Γαλλία, περί το έτος 1925, προ της εις Άθω αναχωρήσεως μου. Επί μακρόν προσηυχόμην μετά κλαυθμού εις τον Θεόν: «Ευρέ μέσον να σώσης τον κόσμον· πάντας ημάς, τους διεφθαρμένους και αξέστους». Ιδιαιτέρως ζέουσα ήτο η προσευχή δια τους «μικρούς τούτους», δια τους πτωχούς και εξουθενημένους. Προς το τέλος της νυκτός, ότε ήδη εξηντλούντο αι δυνάμεις μου, επί τινα χρόνον εταράσσετο η προσευχή μου εκ της επερχομένης εις εμέ σκέψεως: «Εάν εγώ ούτω, δι’ όλης της δυνάμεως της καρδίας μου, συμπάσχω μετά της ανθρωπότητος, πώς να θεωρήσω δυνατόν ότι ο Θεός βλέπει αδιαφόρως την κάκωσιν πολλών εκατομμυρίων υπ’ Αυτού κτισθέντων ανθρώπων; Δια τι Ούτος επιτρέπει τας αμέτρους βιαιότητας εν τω κόσμω;». Ούτως εστρεφόμην προς Αυτόν μετά της παράφρονος ερωτήσεως: «Πού είσαι Συ;» … Εις απάντησιν ήκουσα εν τη καρδία μου τους λόγους: «Μήπως συ εσταυρώθης δι’ αυτούς;» … Οι πράοι ούτοι λόγοι ηχηθέντες δια του Πνεύματος εν τη καρδία μου συνεκλόνισαν εμέ: Ο Σταυρωθείς απήντησεν εις εμέ ως Θεός.
Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, Περί Προσευχής, έκδ. Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας 1993, σελ. 39-40.

***

Ο Άγιος Επιφάνιος, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (4ος – 5ος αι.), στην υπέροχη ομιλία του στη θεόσωμη ταφή του Κυρίου, αρχίζει και επαναλαμβάνει την φράση:
«δος μοι τούτον τον ξένον».

Ιωσήφ Αριμαθαίας_St Joseph of Arimathea_Иосиф Аримафейский__Saint-Joseph-of-Arimathea-CX4K2833Θ’. Όταν βράδιασε, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ. Αυτός τόλμησε και παρουσιάστηκε μπροστά στον Πιλάτο, και του ζήτησε το σώμα του Ιησού.

Παρουσιάστηκε ένας θνητός μπροστά σε έναν θνητό ζητώντας να λάβει τον Θεό. Ζήτα τον Θεό των θνητών. Ο πηλός μπροστά στον πηλό, ζητά να λάβει τον πλάστη των όλων. Το χορτάρι, ζήτα από το χορτάρι την ουράνια φωτιά. Η τιποτένια σταγόνα, παίρνει από την τιποτένια σταγόνα τον απύθμενο ωκεανό. Ποιος είδε, ποιος ποτέ άκουσε αυτό το απίστευτο; Ένας άνθρωπος να χαρίζει σε άλλον άνθρωπο τον δημιουργό των ανθρώπων. Ένας άνομος άρχοντας σ’ έναν άνθρωπο του νόμου υπόσχεται να χαρίσει τον νομοθέτη. Ένας άκριτος κριτής τον Κριτή των κριτών επιτρέπει να τον θάψουν ως κατάδικο.

Ι. Όταν βράδιασε, λέει, ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ. Πραγματικά πλούσιος, αφού πήρε ολόκληρη τη σύνθετη υπόσταση του Κυρίου. Αληθινά πλούσιος, αφού έλαβε από τον Πιλάτο τη διπλή ουσία του Χριστού. Πλούσιος διότι αξιώθηκε να πάρει τον πολύτιμο μαργαρίτη. Πραγματικά πλούσιος γιατί κράτησε το βαλάντιο που ήταν γεμάτο με τον θησαυρό της Θεότητος. Πώς να μην είναι πλούσιος αυτός που απέκτησε τη Ζωή και τη Σωτηρία του κόσμου; Πώς να μην είναι πλούσιος ο Ιωσήφ, αφού δέχτηκε για δώρο Αυτόν που τρέφει και είναι Δεσπότης όλων; Όταν βράδιασε. Επομένως είχε δύσει πια στον Άδη ο Ηλιος της Δικαιοσύνης. Γι’ αυτό ήλθε ένας πλούσιος άνθρωπος που το όνομά του ήταν Ιωσήφ από την Αριμαθαία που κρυβόταν γιατί φοβόταν τους Ιουδαίους. Ήλθε και ο Νικόδημος που ήλθε στον Ιησού κάποια νύχτα.

ΙΑ. Αυτό είναι απόκρυφο μυστήριο των μυστηρίων. Δυο κρυφοί μαθητές, έρχονται να κρύψουν τον Ιησού στον τάφο, διδάσκοντας με τη δική τους απόκρυψη το κρυφό μυστήριο του Άδη του Θεού που κρύφτηκε κάτω απ’ τη σάρκα, ξεπερνώντας ο ένας τον άλλον στη θερμή διάθεση. Προς τον Χριστό. Ο μεν Νικόδημος μεγαλόψυχος προσφέροντας σμύρνα και αλόη, ο δε Ιωσήφ αξιέπαινος στην τόλμη και το θάρρος προς τον Πιλάτο. Διότι αυτός διώχνοντας κάθε φόβο με τόλμη παρουσιάστηκε στον Πιλάτο ζητώντας το σώμα του Ιησού. Και όταν παρουσιάστηκε φέρθηκε με μεγάλη σοφία για να επιτύχει αυτό που ήθελε. Γι’ αυτό δεν χρησιμοποιεί μπροστά στον Πιλάτο υπερήφανα και υψηλά λόγια, για να μη του ανάψει την οργή και χάσει το ζητούμενο. Ούτε του λέει: Δος μου το σώμα του Ιησού, που σκοτείνιασε πριν από λίγο τον ήλιο, που έσχισε τις πέτρες, που έσεισε τη γη και άνοιξε τους τάφους και έσχισε το καταπέτασμα του ναού. Τίποτε τέτοιο δεν λέει στον Πιλάτο…”

Και βάζει στο στόμα του τα εξής υπέροχα λόγια:
–Δος μου να θάψω το νεκρό σώμα εκείνου που καταδικάστηκε από εσένα, του Ιησού του Ναζωραίου, του Ιησού του φτωχού, του Ιησού του αστέγου, του Ιησού που κρέμεται —στον Σταυρό— γυμνός και περιφρονημένος, του Ιησού του γιου του ξυλουργού, του Ιησού του δέσμιου, που έμενε στο ύπαιθρο, του ξένου, του αγνώριστου μεταξύ των ξένων, του περιφρονημένου, και κοντά σε όλα και κρεμασμένου στον Σταυρό.
Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί τι σε ωφελεί το σώμα αυτού του ξένου;
Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί ήλθε εδώ από μακρινή χώρα για να σώσει τον άνθρωπο που αποξενώθηκε από τον Θεό. Γιατί κατέβηκε στη σκοτεινή γη για να ανεβάσει τον ξένο.
Δος μου αυτόν τον ξένο, γιατί αυτός είναι ο μόνος -πραγματικά- ξένος. —Δος μου αυτόν τον ξένο του Οποίου τη χώρα αγνοούμε εμείς οι ξενιτεμένοι.
Δος μου αυτόν τον ξένο του Οποίου τον Πατέρα αγνοούμε εμείς οι ξένοι.
Δος μου αυτόν τον ξένο του Οποίου τον τόπο και τη γέννηση και τον τρόπο — της ζωής Του— αγνοούμε εμείς οι ξένοι.
– Δος μου αυτόν τον ξένο που έζησε ζωή και βίο ξενιτεμένου στα ξένα. –Δος μου αυτόν τον ξένο Ναζωραίο του Οποίου τη γέννηση και τον τρόπο αγνοούμε εμείς οι ξένοι.
Δος μου αυτόν που με τη θέληση Του είναι ξένος και εδώ δεν έχει πού να γείρει το κεφάλι.
Δος μου αυτόν τον ξένο, που σαν ξένος σε ξένη χώρα, άστεγος γεννήθηκε στη φάτνη.
Δος μου αυτόν τον ξένο που απ’ αυτήν ακόμη τη φάτνη έφυγε ως ξένος από τον Ηρώδη.
– Δος μου αυτόν τον ξένο, που απ’ τα σπάργανα Του ακόμη ξενητεύθηκε στην Αίγυπτο, και δεν είχε πόλη, ούτε χωριό, ούτε σπίτι ούτε τόπο να μείνει, ούτε συγγενή, αλλά σε ξένη χώρα Αυτός είναι ξένος.
Δος μου, άρχοντα μου αυτόν τον γυμνό που κρέμεται στο ξύλο —του Σταυρού— να τον σκεπάσω, γιατί Αυτός σκέπασε τη γύμνωση της φύσεως μου.
Δος μου αυτόν τον νεκρό που είναι μαζί και Θεός, να σκεπάσω Αυτόν που κάλυψε τις δικές μου ανομίες.
– Δος μου, άρχοντα μου τον νεκρό που έθαψε μέσα στον Ιορδάνη τη δική μου αμαρτία. Για έναν νεκρό σε παρακαλώ, που αδικήθηκε από όλους, που πουλήθηκε από φίλο, που προδόθηκε από μαθητή, που διώχθηκε από τους αδελφούς του, που ραπίσθηκε από δούλο. Για έναν νεκρό σε θερμοπαρακαλώ, ο Οποίος καταδικάστηκε από αυτούς που ο Ίδιος ελευθέρωσε από τη δουλεία, ο οποίος ποτίσθηκε με ξύδι, τραυματίσθηκε απ’ αυτούς που θεράπευσε, που εγκαταλείφθηκε από τους μαθητές Του και στερήθηκε την ίδια τη Μητέρα Του. Για τον νεκρό, άρχοντα μου, σε ικετεύω, Αυτόν τον άστεγο που κρέμεται στο ξύλο -του Σταυρού—. Διότι επάνω στη γη δεν έχει να Του συμπαρασταθεί ούτε πατέρας, ούτε φίλος, ούτε μαθητής, ούτε συγγενής, ούτε κανένας να Τον θάψει, αλλά είναι μόνος, μονογενής Υιός του μόνου —Πατέρα—, Θεός στον κόσμο και κανένας άλλος.
ΙΓ. Μ’ αυτά τα λόγια και μ’ αυτόν τον τρόπο αφού παρακάλεσε ο Ιωσήφ τον Πιλάτο, διέταξε ο Πιλάτος να του δοθεί το πανάγιο σώμα του Ιησού.

Απολυτίκιον Ἦχος α’.

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.

Απολυτίκιον Ήχος β’

Ο ευσχήμων Ιωσήφ, από τού ξύλου καθελών το άχραντόν σου Σώμα, σινδόνι καθαρά, ειλήσας και αρώμασιν, εν μνήματι καινώ κηδεύσας απέθετο.

Μαρτυρικόν Ήχος β’

Τον Σταυρόν τού Χριστού λαβόντες οι άγιοι Μάρτυρες όπλον ακαταγώνιστον, πάσαν τού Διαβόλου την Ισχύν κατήργησαν, και λαβόντες στέφος ουράνιον, τείχος ημίν γεγόνασιν, υπέρ ημών αεί πρεσβεύοντες.

Ήχος β’
Ότε εκ τού ξύλου σε νεκρόν

Ίσμεν, ώ ευσχήμων Ιωσήφ, σε Χερουβικόν καθώς άρμα, τον Βασιλέα Χριστόν, ώμοις σου βαστάζοντα, Σταυρού κατάγοντα, Μακαρίζομεν χείράς σου, και όμματα θεία, σέβομεν παλάμας σου, δι’ ών τον Ήλιον, Λόγον και Θεόν επί τάφου, φέρων κατατέθεικας, όθεν, και την θείαν μνήμην σου γεραίρομεν.

Άρας επί ώμων Ιωσήφ, τον εν δεξιά τη πατρώα Υιόν καθήμενον, μύρον το ακένωτον, μύροις εκήδευσας, την τού κόσμου ανάστασιν, προτέθεικας τάφω, τον αναβαλλόμενον φώς ως ιμάτιον, λίθω συγκαλύπτεις αφράστως, Όθεν τούτου μέλπωμεν ύμνοις, τα φωσφόρα Πάθη και την Έγερσιν.

Φρίττει των Αγγέλων η πληθύς, σε ώ Ιωσήφ καθορώσα, Χριστόν κηδεύοντα, κόσμος μακαρίζει σε, πιστοί θαυμάζομεν, τήν σεπτήν τε Ανάστασιν, τιμώντες ενθέως, συν ταίς Μυροφόροις σε, θερμώς γεραίρομεν, όθεν και βοώμεν απαύστως, Πρέσβευε σύν ταύταις σωθήναι, και ημάς κινδύνων τε και θλίψεων.